1. «Τό ἁμάρτημα τῆς μητρός μου»Γ. Βιζυηνός

2. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γ. Μιχαηλίδης

3. Γεννιέται στη Βιζύη της ανατολικής Θράκης το 1849 από φτωχική οικογένεια, στα πέντε του χάνει τον πατέρα του

4. Σε νεαρή ηλικία τον στέλνουν στην Κων/πολη σε θείο του για να μάθει ραπτική

5. Ζει για ένα διάστημα στην Κύπρο δίπλα στον αρχιεπίσκοπο

6. 1872 εισάγεται στη θεολογική σχολή της Χάλκης με καθηγητή τον Ηλ. Τανταλίδη ο οποίος τον συστήνει στον μετέπειτα «προστάτη» του Γ. Ζαρίφη

7. 1874 εισάγεται στη φιλοσοφική Αθηνών και στη συνέχεια μεταβαίνει στη Γερμανία όπου σπουδάζει φιλολογία και φιλοσοφίαΓ. ΒΙΖΥΗΝΟΣ (1849- 1896) "Βλάστησε τα γονικά μου καρβουνασβεστάδων ρίζα Γιώργη λένε τ' όνομά μου το φτωχό χωριό μου Βίζα".

8. 1881 δημοσιεύεται η διατριβή του πάνω στη ψυχολογική και παιδαγωγική σημασία του παιχνιδιού

9. Επισκέπτεται Παρίσι, Λονδίνο και έρχεται σε επαφή με άλλους λογοτέχνες

10. Ενδιάμεσα δημοσιεύει ποιήματα και συλλογές του και κερδίζει διάφορους διαγωνισμούς

11. 1884 αφού πεθαίνει ο Γ. Ζαρίφης διορίζεται καθηγητής σε γυμνάσιο και αργότερα υφηγητής φιλοσοφίας

12. 1892 προσβάλλεται από φρενική νόσο και παραμένει έγκλειστος στο Δρομοκαΐτειο

13. Πεθαίνει τον Απρίλιο του 1896

14. Ποιητικές συλλογές: Ποιητικά πρωτόλεια(1873), ΒοσπορίδεςΑύραι(1876), Εσπερίδες(1877), Ατθίδες Αύραι(1884), κα.

15. Διηγήματα: Το αμάρτημα της μητρός μου(1883), Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου(1883), Το μόνον της ζωής του ταξείδιον(1884), Ο Μοσκώβ-Σελήμ(1895), καΑποτελεί το πρώτο διήγημα του Γ. Βιζυηνού, γράφτηκε στο Λονδίνο

16. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Παρίσι στο περιοδικό «La Nouvelle Revue» το Μάρτιο του 1883

17. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους δημοσιεύεται στο περιοδικό «Εστία» σε δύο συνέχειες

18. Καινοτόμο για την εποχή του διήγημα, από τα σημαντικότερα της ελληνικής πεζογραφίας. Επηρεάζεται από το λογοτεχνικό ρεύμα της δυτικής Ευρώπης ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥΓ. Βιζυηνός

19. Βασιλεία Γεωργίου Α’- βασιλευόμενη δημοκρατία (σύνταγμα 1864)Χαρίλαος Τρικούπης- «αρχή της δεδηλωμένης»ΑστικοποίησηΕνσωμάτωση Ιονίων νήσων στον εθνικό κορμό(1864),Κρητική επανάσταση(1866- 1869)Προσάρτηση Θεσσαλίας (1881)ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ &ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣΧ. Τρικούπης

20. Ποίηση επηρεάζεται από ρομαντισμό, ενώ η πεζογραφία από ρεαλισμό και νατουραλισμόΗθογραφία(στροφή λογοτεχνών προς ύπαιθρο με στόχο την περιγραφή και απεικόνιση των ηθών και εθίμων του ελληνικού λαού)Δ. Βικέλας- «Λουκής Λάρας» (1879)- σταθμός στην ελληνική λογοτεχνίαΣτροφή προς τη μελέτη του λαϊκού πολιτισμού και ανάπτυξη λαογραφίας(Ν. Πολίτης)ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟΜάθημα χορού, Έντγκαρ Ντεγκά

21. ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗΤο έργο αναφέρεται στις απελπισμένες αλλά μάταιες προσπάθειες της χήρας μητέρας του συγγραφέα να σώσει την άρρωστη κόρη της, η οποία τελικά πέθανε, και στην υιοθεσία διαδοχικά δύο άλλων κοριτσιών. Κατά βάθος όλες αυτές οι προσπάθειες απέρρεαν από τις ενοχές που τη βασάνιζαν, επειδή η ίδια είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της ένα από τα παιδιά της (το μοναδικό τότε κοριτσάκι της, που ήταν βρέφος) και είχαν ως στόχο την εξιλέωσή της και την αναπλήρωση του τραγικού κενού. Αρχικά ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τα κύρια πρόσωπα του έργου, την Αννιώ, τη μοναδική αδερφή του, η οποία είναι άρρωστη, και τη χήρα μητέρα τους, η οποία είναι προσηλωμένη σ’ αυτήν και παραμελεί τα τρία αγόρια της. Η αρρώστια της Αννιώς επιδεινώνεται και η μητέρα μετέρχεται μάταια κάθε τρόπο και μέσο για τη θεραπεία της κόρης της: φάρμακα, βότανα, φυλακτά, ξόρκια, ευχολόγια. Δυστυχώς η Αννιώ πεθαίνει και η μητέρα υιοθετεί μια ψυχοκόρη, που τη μεγαλώνει με υπερβολική στοργή και την παντρεύει, για να υιοθετήσει στη συνέχεια ένα άλλο κοριτσάκι, πολύ μικρό κάτι που προξενεί την έντονη αντίδραση των δύο αγοριών (ο αφηγητής έχει φύγει στην ξενιτιά). Ο Γιωργής (ο αφηγητής) επιστρέφει από τα ξένα και αντιδρά και αυτός για την νέα υιοθεσία του κοριτσιού, όμως η μητέρα αποφασίζει να του αποκαλύψει κρυφά το τρομερό μυστικό της: η εμμονή της για υιοθεσία κοριτσιών οφείλεται σε ένα τραγικό γεγονός, για το οποίο νιώθει τύψεις εδώ και χρόνια. Στο παρελθόν είχε αποκτήσει ένα άλλο κοριτσάκι, που το είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της και το πρωί το βρήκε νεκρό (εδώ λύνεται και η απορία του αναγνώστη για τον τίτλο του διηγήματος). Ο Γιωργής μπορεί τώρα να ερμηνεύσει πολλές ανεξήγητες ως τότε ενέργειες της μητέρας του, την οποία προσπαθεί να ανακουφίσει εξηγώντας της ότι επρόκειτο για δυστύχημα. Μετά την επιστροφή του αφηγητή στην Πόλη, με την ευκαιρία μιας επίσκεψης της μητέρας του εκεί, την πήγε στον πατριάρχη, ο οποίος την εξομολόγησε και της έδωσε συγχώρεση για το παλιό της «αμάρτημα». Όμως η μητέρα, και αν ακόμα απέβαλε το φόβο της θείας τιμωρίας, έμεινε με τις τύψεις και τον πόνο στην καρδιά. Έτσι λιτά κλείνει το διήγημα, με τα δάκρυα της μητέρας και τη σιωπή του Γιωργή...

22. Βασικό θέμα: ο θάνατος

23. Δομικός-θεματικός άξονας: η ασθένεια της Αννιώς και οι μάταιες προσπάθειες της μητέρας να τη σώσει, για να εξιλεωθεί από μια κρυφή αμαρτία

24. Θεματικός πυρήνας:το συναίσθημα ενοχής της μητέρας και η επίδραση που είχε στον ψυχισμό του αφηγητή

25. Κύρια πρόσωπα: μάνα, Γιώργης(αφηγητής)

26. Δευτερεύοντα: πατέρας, Αννιώ, άλλα αδέλφια

27. Τόπος: περιφέρεια της Βιζύης, Κων/πολη

28. Χρόνος: διαρκεί 28 χρόνια

29. Γλώσσα: απλή καθαρεύουσα με μερικές λόγιες εκφράσεις, οι διάλογοι στην απλή δημοτικήεμπλουτισμένοι με ιδιώματα

30. Πλοκή: αστυνομική, ενδυναμώνεται από τον τίτλο («Το αμάρτημα…»)ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

31. ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣΔραματοποιημένος - ομοδιηγητικός αφηγητής, αφηγείται σε α’ γραμ. πρόσωπο μια ιστορία στην οποία συμμετέχει ο ίδιος ως πρωταγωνιστήςΑφήγηση με εσωτερική εστίαση Συνδυασμός αφηγηματικών τρόπων (μίμηση, διάλογος, μονόλογος, κα)Εγκιβωτισμένες αφηγήσεις («αμάρτημα» μητέρας), επιτάχυνση πλοκής σε κάποια σημεία, παραλείψεις γεγονότων, σχόλια αφηγητή , αναδρομές στο παρελθόν

32. ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ«Το αμάρτημα της μητρός μου», θεατρική παράσταση, θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

33. Προς Αννιώ: υπέρμετρη αγάπη, στοργή, φροντίδα, λατρεία, θλίψη για αρρώστια, απαρηγόρητη μετά το θάνατό της, παραμέληση αγοριών/ίσως αδιαφορία, ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση (μη κατανοητή αρχικά), ευλαβής, θρησκευόμενη, εργατική, δυναμική, απλή/λιτή, ευαίσθητη, με ήθος και ιδανικάΗ ΜΑΝΑ (ΔΕΣΠΟΙΝΙΩ Η ΜΗΧΑΛΙΕΣΣΑ)IvanaKobilca