Skip to main content
Αφηγηματικές τεχνικές Ο αφηγητής ( εξωδιηγητικός, ενδοδιηγητικός, μεταδιηγητικός ) Το είδος της αφήγησης ( δηλ. οι αφηγηματικοί τρόποι ) Η οπτική γωνία = ποιος αφηγείται Η εστίαση = ποιος βλέπει( μηδενική, εσωτερική, εξωτερική ) Ο χρόνος της αφήγησης ( ανάδρομες, πρόδρομες ) Ο ρυθμός της αφήγησης ( επιτάχυνση, παράλειψη, περίληψη, έλλειψη ή το αφηγηματικό κενό, επιβράδυνση).
Αφηγηματικοί τρόποι Η αφήγηση  [σχόλια,   ελεύθερος πλάγιος λόγος, εσωτερικός   μονόλογος] :  Είναι η έκθεση γεγονότων η οποία διακρίνεται:  σε  διήγηση   (τριτοπρόσωπη αφήγηση με αφηγητή παντογνώστη),   σε  μίμηση  (πρωτοπρόσωπη ή και τριτοπρόσωπη αφήγηση με αφηγητή που συμμετέχει) και   σε  μεικτό τρόπο .   Ο διάλογος  :   Είναι το μέρος της αφήγησης στο οποίο τα πρόσωπα συνομιλούν σε ευθύ λόγο. Ο διάλογος προσδίδει ζωντάνια και εκφραστική δύναμη.   Η περιγραφή :   Είναι η αναπαράσταση προσώπων, τόπων, αντικειμένων, φαινομένων. Η περιγραφή συνήθως παρεμβάλλεται μέσα στην αφήγηση με στόχο την προβολή στοιχείων που αιτιολογούν τη δράση των ηρώων .
Τύποι αφηγητή και αφήγησης Ομοδιηγητικός αφηγητής :   συμμετέχει στην ιστορία που αφηγείται είτε ως πρωταγωνιστής είτε ως παρατηρητής ή αυτόπτης μάρτυρας.   Ετεροδιηγητικός αφηγητής :   δεν έχει καμιά συμμετοχή στην ιστορία που αφηγείται . Αφήγηση με μηδενική εστίαση:   ο αφηγητής γνωρίζει περισσότερα από όσα ξέρουν οι ήρωες.   Αφήγηση με εσωτερική εστίαση :   ο αφηγητής βλέπει μέσα από ένα πρόσωπο του έργου, άρα ξέρει όσα του επιτρέπει η ανθρώπινη φύση του.   Αφήγηση με εξωτερική εστίαση :   ο αφηγητής γνωρίζει λιγότερα από τα πρόσωπα του έργου.