Αφηγηματικές τεχνικές Οαφηγητής ( εξωδιηγητικός, ενδοδιηγητικός, μεταδιηγητικός ) Το είδος της αφήγησης ( δηλ. οι αφηγηματικοί τρόποι ) Η οπτική γωνία = ποιος αφηγείται Η εστίαση = ποιος βλέπει( μηδενική, εσωτερική, εξωτερική ) Ο χρόνος της αφήγησης ( ανάδρομες, πρόδρομες ) Ο ρυθμός της αφήγησης ( επιτάχυνση, παράλειψη, περίληψη, έλλειψη ή το αφηγηματικό κενό, επιβράδυνση).
2.
Αφηγηματικοί τρόποι Ηαφήγηση [σχόλια, ελεύθερος πλάγιος λόγος, εσωτερικός μονόλογος] : Είναι η έκθεση γεγονότων η οποία διακρίνεται: σε διήγηση (τριτοπρόσωπη αφήγηση με αφηγητή παντογνώστη), σε μίμηση (πρωτοπρόσωπη ή και τριτοπρόσωπη αφήγηση με αφηγητή που συμμετέχει) και σε μεικτό τρόπο . Ο διάλογος : Είναι το μέρος της αφήγησης στο οποίο τα πρόσωπα συνομιλούν σε ευθύ λόγο. Ο διάλογος προσδίδει ζωντάνια και εκφραστική δύναμη. Η περιγραφή : Είναι η αναπαράσταση προσώπων, τόπων, αντικειμένων, φαινομένων. Η περιγραφή συνήθως παρεμβάλλεται μέσα στην αφήγηση με στόχο την προβολή στοιχείων που αιτιολογούν τη δράση των ηρώων .
3.
Τύποι αφηγητή καιαφήγησης Ομοδιηγητικός αφηγητής : συμμετέχει στην ιστορία που αφηγείται είτε ως πρωταγωνιστής είτε ως παρατηρητής ή αυτόπτης μάρτυρας. Ετεροδιηγητικός αφηγητής : δεν έχει καμιά συμμετοχή στην ιστορία που αφηγείται . Αφήγηση με μηδενική εστίαση: ο αφηγητής γνωρίζει περισσότερα από όσα ξέρουν οι ήρωες. Αφήγηση με εσωτερική εστίαση : ο αφηγητής βλέπει μέσα από ένα πρόσωπο του έργου, άρα ξέρει όσα του επιτρέπει η ανθρώπινη φύση του. Αφήγηση με εξωτερική εστίαση : ο αφηγητής γνωρίζει λιγότερα από τα πρόσωπα του έργου.