Σχηματισμός του απαρεμφάτου
στην ενεργητική και μέση φωνή των βαρύτονων ρημάτων
Τσατσούρης Χρήστος, Φιλόλογος Γυμνασίου Μαγούλας
xtsat.blogspot.gr
 Παλιότερα στα καφενεία υπήρχαν διάφορες πινακίδες που
απευθύνονταν στους απείθαρχους πελάτες:
 Οι πρόγονοί μας έλεγαν: Τὸ λακωνίζειν ἐστὶ φιλοσοφεῖν.
 Οι τύποι καπνίζειν, πτύειν, λακωνίζειν, φιλοσοφεῖν
είναι
και έχουν την κατάληξη
http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/aparemfato.htm
 Και στη νέα ελληνική έχουμε απαρέμφατο! Όταν σχηματίζουμε τον
, τον ή το ,
π.χ. του ρήματος γελώ, λέμε: έχω γελάσει, είχα γελάσει, θα έχω
γελάσει.
 Ο άκλιτος τύπος γελάσει είναι .
Το πιο περίεργο! Το
ρήμα "είναι", που είναι
τόσο συνηθισμένο ρήμα
στη νέα ελληνική, στην
αρχαία είναι απαρέμφατο
του ρήματος εἰμί!!
http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/aparemfato.htm
 Το απαρέμφατο είναι ένας άκλιτος
ρηματικός τύπος. Λέγεται έτσι,
γιατί η κατάληξή του δε δηλώνει
συγκεκριμένο πρόσωπο του λόγου
(στερητικό ἀ- + παρεμφαίνω).
 Άλλοτε εμφανίζεται χωρίς άρθρο,
άναρθρο απαρέμφατο,
π.χ. φιλοσοφεῖν
 κι άλλοτε με άρθρο, έναρθρο
απαρέμφατο, π.χ. τὸ λακωνίζειν
 Το έναρθρο απαρέμφατο
ισοδυναμεί με ουσιαστικό (τὸ
λακωνίζειν = o λακωνισμός = να
μιλάμε με λίγα λόγια)
Δώστε κάτι στους
φτωχούς τω
πνεύματι. Δεν
καταλάβαμε τίποτα!
Απαρέμφατο δεν έχουν όλοι οι χρόνοι·
έχουν μόνο:
ο ενεστώτας, ο μέλλοντας, ο αόριστος
και ο παρακείμενος
Γιούπι!!!
ΑΡΧΑΙΑ
Λυπάμαι που σας
το λέω αλλά
τώρα αγριεύουν
τα πράγματα!
Καταλήξεις απαρεμφάτων βαρύτονων ρημάτων στην ενεργητική φωνή
ενεστώτας μέλλοντας αόριστος παρακείμενος
φωνηεντόληκτα
τοξεύειν τοξεύσειν τοξεῦσαι τετοξευκέναι
ουρανικόληκτα
πράττειν πράξειν πρᾶξαι πεπραχέναι
χειλικόληκτα
γράφειν γράψειν γράψαι γεγραφέναι
οδοντικόληκτα
πείθειν πείσειν πεῖσαι πεπεικέναι
Το απαρέμφατο του
αορίστου δεν παίρνει
αύξηση (όπως και οι
εγκλίσεις του ίδιου χρόνου
πλην της οριστικής).
Το απαρέμφατο του
παρακειμένου διατηρεί τον
αναδιπλασιασμό, π.χ. βε-
βουλευκέναι, τε-θαυμακέναι,
ἐ-σκευακέναι.
Το απαρέμφατο ενεστώτα
του ρ. εἰμὶ είναι: εἶναι.
Δρόμο! Έρχονται
ασκήσεις!!!
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύω λύειν λύσειν λῦσαι λελυκέναι
παύω
ῥίπτω
καλύπτω
κελεύω
κρύπτω
φυλάττω
τάττω
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύω λύειν λύσειν λῦσαι λελυκέναι
παύω
ῥίπτω
καλύπτω
κελεύω
κρύπτω
φυλάττω
τάττω
παύειν παύσειν παῦσαι πεπαυκέναι
ῥίπτειν ῥίψειν ῥῖψαι ἐρριφέναι
καλύπτειν καλύψειν καλύψαι κεκαλυφέναι
κελεύειν κελεύσειν κελεῦσαι κεκελευκέναι
κρύπτειν κρύψειν κρύψαι κεκρυφέναι
φυλάττειν φυλάξειν φυλάξαι πεφυλαχέναι
τάττειν τάξειν τάξαι τεταχέναι
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύω λύειν λύσειν λῦσαι λελυκέναι
προστάττω
θύω
τοξεύω
διαγράφω
ῥάπτω
κόπτω
τρέφω
διδάσκω
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύω λύειν λύσειν λῦσαι λελυκέναι
προστάττω
θύω
τοξεύω
διαγράφω
ῥάπτω
κόπτω
τρέφω
διδάσκω
προστάττειν προστάξειν προστάξαι προστεταχέναι
θύειν θύσειν θῦσαι τεθυκέναι
τοξεύειν τοξεύσειν τοξεῦσαι τετοξευκέναι
διαγράφειν διαγράψειν διαγράψαι διαγεγραφέναι
ῥάπτειν ῥάψειν ῥάψαι ἐρραφέναι
κόπτειν κόψειν κόψαι κεκοφέναι
τρέφειν τρέψειν τρέψαι τετροφέναι
διδάσκειν διδάξειν διδάξαι δεδιδαχέναι
Μισό λεπτό να
δω στη μαγική
μου σφαίρα! ΑΡΧΑΙΑ
ενεστώτας μέλλοντας αόριστος παρακείμενος
φωνηεντόληκτα
βουλεύεσθαι βουλεύσεσθαι βουλεύσασθαι βε-βουλεῦ-σθαι
ουρανικόληκτα
πράττεσθαι πράξεσθαι πράξασθαι πεπρᾶχθαι
χειλικόληκτα
γράφεσθαι γράψεσθαι γράψασθαι γεγράφθαι
οδοντικόληκτα
πείθεσθαι πείσεσθαι πείσασθαι πεπεῖσθαι
Καταλήξεις απαρεμφάτων βαρύτονων ρημάτων στη μέση φωνή
Όπως και στην
ενεργητική φωνή, το
απαρέμφατο του
αορίστου δεν έχει
αύξηση.
Το απαρέμφατο του
παρακειμένου διατηρεί
τον αναδιπλασιασμό (π.χ.
βεβουλεῦσθαι,
ἠθελῆσθαι).
Το -αι στην κατάληξη
των απαρεμφάτων είναι
βραχύ.
Το απαρέμφατο του
παρακειμένου της μέσης
φωνής τονίζεται
πάντοτε στην
παραλήγουσα.
Πού να
κρυφτώ τώρα;
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύομαι λύεσθαι λύσεσθαι λύσασθαι λελύσθαι
παύομαι
καλύπτομαι
κελεύομαι
κρύπτομαι
φυλάττομαι
τάττομαι
θύομαι
τοξεύομαι
διαγράφομαι
ῥάπτομαι
κόπτομαι
διδάσκομαι
ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΕΝΕΣΤΩΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΑΟΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ
ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ
λύομαι λύεσθαι λύσεσθαι λύσασθαι λελύσθαι
παύομαι
καλύπτομαι
κελεύομαι
κρύπτομαι
φυλάττομαι
τάττομαι
θύομαι
τοξεύομαι
διαγράφομαι
ῥάπτομαι
κόπτομαι
διδάσκομαι
παύεσθαι παύσεσθαι παύσασθαι πεπαῦσθαι
καλύπτεσθαι καλύψεσθαι καλύψασθαι κεκαλύφθαι
κελεύεσθαι κελεύσεσθαι κελεύσασθαι κεκελεῦσθαι
κρύπτεσθαι κρύψεσθαι κρύψασθαι κεκρύφθαι
φυλάττεσθαι φυλάξεσθαι φυλάξασθαι πεφυλάχθαι
τάττεσθαι τάξεσθαι τάξασθαι τεττάχθαι
θύεσθαι θύσεσθαι θύσασθαι τεθύσθαι
τοξεύεσθαι τοξεύσεσθαι τετοξεῦσθαι
διαγράφεσθαι διαγράψεσθαι διαγράψασθαι διαγεγράφθαι
ῥάπτεσθαι ῥάψασθαι ἐρράφθαι
κόπτεσθαι κόψεσθαι κόψασθαι κεκόφθαι
διδάσκεσθαι διδάξεσθαι διδάξασθαι δεδιδάχθαι
ΤΕΛΟΣ

Σχηματισμός απαρεμφάτου στην ενεργητική και μέση φωνή των βαρύτονων ρημάτων.

  • 1.
    Σχηματισμός του απαρεμφάτου στηνενεργητική και μέση φωνή των βαρύτονων ρημάτων Τσατσούρης Χρήστος, Φιλόλογος Γυμνασίου Μαγούλας xtsat.blogspot.gr
  • 3.
     Παλιότερα στακαφενεία υπήρχαν διάφορες πινακίδες που απευθύνονταν στους απείθαρχους πελάτες:  Οι πρόγονοί μας έλεγαν: Τὸ λακωνίζειν ἐστὶ φιλοσοφεῖν.  Οι τύποι καπνίζειν, πτύειν, λακωνίζειν, φιλοσοφεῖν είναι και έχουν την κατάληξη http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/aparemfato.htm
  • 5.
     Και στηνέα ελληνική έχουμε απαρέμφατο! Όταν σχηματίζουμε τον , τον ή το , π.χ. του ρήματος γελώ, λέμε: έχω γελάσει, είχα γελάσει, θα έχω γελάσει.  Ο άκλιτος τύπος γελάσει είναι . Το πιο περίεργο! Το ρήμα "είναι", που είναι τόσο συνηθισμένο ρήμα στη νέα ελληνική, στην αρχαία είναι απαρέμφατο του ρήματος εἰμί!! http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/aparemfato.htm
  • 7.
     Το απαρέμφατοείναι ένας άκλιτος ρηματικός τύπος. Λέγεται έτσι, γιατί η κατάληξή του δε δηλώνει συγκεκριμένο πρόσωπο του λόγου (στερητικό ἀ- + παρεμφαίνω).  Άλλοτε εμφανίζεται χωρίς άρθρο, άναρθρο απαρέμφατο, π.χ. φιλοσοφεῖν  κι άλλοτε με άρθρο, έναρθρο απαρέμφατο, π.χ. τὸ λακωνίζειν  Το έναρθρο απαρέμφατο ισοδυναμεί με ουσιαστικό (τὸ λακωνίζειν = o λακωνισμός = να μιλάμε με λίγα λόγια) Δώστε κάτι στους φτωχούς τω πνεύματι. Δεν καταλάβαμε τίποτα!
  • 9.
    Απαρέμφατο δεν έχουνόλοι οι χρόνοι· έχουν μόνο: ο ενεστώτας, ο μέλλοντας, ο αόριστος και ο παρακείμενος Γιούπι!!!
  • 10.
    ΑΡΧΑΙΑ Λυπάμαι που σας τολέω αλλά τώρα αγριεύουν τα πράγματα!
  • 11.
    Καταλήξεις απαρεμφάτων βαρύτονωνρημάτων στην ενεργητική φωνή ενεστώτας μέλλοντας αόριστος παρακείμενος φωνηεντόληκτα τοξεύειν τοξεύσειν τοξεῦσαι τετοξευκέναι ουρανικόληκτα πράττειν πράξειν πρᾶξαι πεπραχέναι χειλικόληκτα γράφειν γράψειν γράψαι γεγραφέναι οδοντικόληκτα πείθειν πείσειν πεῖσαι πεπεικέναι Το απαρέμφατο του αορίστου δεν παίρνει αύξηση (όπως και οι εγκλίσεις του ίδιου χρόνου πλην της οριστικής). Το απαρέμφατο του παρακειμένου διατηρεί τον αναδιπλασιασμό, π.χ. βε- βουλευκέναι, τε-θαυμακέναι, ἐ-σκευακέναι. Το απαρέμφατο ενεστώτα του ρ. εἰμὶ είναι: εἶναι.
  • 12.
  • 13.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύω λύεινλύσειν λῦσαι λελυκέναι παύω ῥίπτω καλύπτω κελεύω κρύπτω φυλάττω τάττω
  • 14.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύω λύεινλύσειν λῦσαι λελυκέναι παύω ῥίπτω καλύπτω κελεύω κρύπτω φυλάττω τάττω παύειν παύσειν παῦσαι πεπαυκέναι ῥίπτειν ῥίψειν ῥῖψαι ἐρριφέναι καλύπτειν καλύψειν καλύψαι κεκαλυφέναι κελεύειν κελεύσειν κελεῦσαι κεκελευκέναι κρύπτειν κρύψειν κρύψαι κεκρυφέναι φυλάττειν φυλάξειν φυλάξαι πεφυλαχέναι τάττειν τάξειν τάξαι τεταχέναι
  • 15.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύω λύεινλύσειν λῦσαι λελυκέναι προστάττω θύω τοξεύω διαγράφω ῥάπτω κόπτω τρέφω διδάσκω
  • 16.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύω λύεινλύσειν λῦσαι λελυκέναι προστάττω θύω τοξεύω διαγράφω ῥάπτω κόπτω τρέφω διδάσκω προστάττειν προστάξειν προστάξαι προστεταχέναι θύειν θύσειν θῦσαι τεθυκέναι τοξεύειν τοξεύσειν τοξεῦσαι τετοξευκέναι διαγράφειν διαγράψειν διαγράψαι διαγεγραφέναι ῥάπτειν ῥάψειν ῥάψαι ἐρραφέναι κόπτειν κόψειν κόψαι κεκοφέναι τρέφειν τρέψειν τρέψαι τετροφέναι διδάσκειν διδάξειν διδάξαι δεδιδαχέναι
  • 17.
    Μισό λεπτό να δωστη μαγική μου σφαίρα! ΑΡΧΑΙΑ
  • 18.
    ενεστώτας μέλλοντας αόριστοςπαρακείμενος φωνηεντόληκτα βουλεύεσθαι βουλεύσεσθαι βουλεύσασθαι βε-βουλεῦ-σθαι ουρανικόληκτα πράττεσθαι πράξεσθαι πράξασθαι πεπρᾶχθαι χειλικόληκτα γράφεσθαι γράψεσθαι γράψασθαι γεγράφθαι οδοντικόληκτα πείθεσθαι πείσεσθαι πείσασθαι πεπεῖσθαι Καταλήξεις απαρεμφάτων βαρύτονων ρημάτων στη μέση φωνή Όπως και στην ενεργητική φωνή, το απαρέμφατο του αορίστου δεν έχει αύξηση. Το απαρέμφατο του παρακειμένου διατηρεί τον αναδιπλασιασμό (π.χ. βεβουλεῦσθαι, ἠθελῆσθαι). Το -αι στην κατάληξη των απαρεμφάτων είναι βραχύ. Το απαρέμφατο του παρακειμένου της μέσης φωνής τονίζεται πάντοτε στην παραλήγουσα.
  • 19.
  • 20.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύομαι λύεσθαιλύσεσθαι λύσασθαι λελύσθαι παύομαι καλύπτομαι κελεύομαι κρύπτομαι φυλάττομαι τάττομαι θύομαι τοξεύομαι διαγράφομαι ῥάπτομαι κόπτομαι διδάσκομαι
  • 21.
    ΡΗΜΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ λύομαι λύεσθαιλύσεσθαι λύσασθαι λελύσθαι παύομαι καλύπτομαι κελεύομαι κρύπτομαι φυλάττομαι τάττομαι θύομαι τοξεύομαι διαγράφομαι ῥάπτομαι κόπτομαι διδάσκομαι παύεσθαι παύσεσθαι παύσασθαι πεπαῦσθαι καλύπτεσθαι καλύψεσθαι καλύψασθαι κεκαλύφθαι κελεύεσθαι κελεύσεσθαι κελεύσασθαι κεκελεῦσθαι κρύπτεσθαι κρύψεσθαι κρύψασθαι κεκρύφθαι φυλάττεσθαι φυλάξεσθαι φυλάξασθαι πεφυλάχθαι τάττεσθαι τάξεσθαι τάξασθαι τεττάχθαι θύεσθαι θύσεσθαι θύσασθαι τεθύσθαι τοξεύεσθαι τοξεύσεσθαι τετοξεῦσθαι διαγράφεσθαι διαγράψεσθαι διαγράψασθαι διαγεγράφθαι ῥάπτεσθαι ῥάψασθαι ἐρράφθαι κόπτεσθαι κόψεσθαι κόψασθαι κεκόφθαι διδάσκεσθαι διδάξεσθαι διδάξασθαι δεδιδάχθαι
  • 22.