1. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα
Επιμέλεια: Όλγα Παΐζη, Φιλόλογος, MEd
Λύομαι – Παθητική Φωνή
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέμφατο Μετοχή
Ενεστώτας λύομαι λύωμαι λυοίμην - λύεσθαι λυόμενος
λύῃ/λύει λύῃ λύοιο λύου λυομένη
λύεται λύηται λύοιτο λυέσθω λυόμενον
λυόμεθα λυώμεθα λυοίμεθα -
λύεσθε λύησθε λύοισθε λύεσθε
λύονται λύωνται λύοιντο λυέσθων/
λυέσθωσαν
Παρατατικός ἐλυόμην
ἐλύου
ἐλύετο
ἐλυόμεθα
ἐλύεσθε
ἐλύοντο
Μέλλοντας λυθήσομαι λυθησοίμην λυθήσεσθαι λυθησόμενος
λυθήσῃ/ει λυθήσοιο λυθησομένη
λυθήσεται λυθήσοιτο λυθησόμενον
λυθησόμεθα λυθησοίμεθα
λυθήσεσθε λυθήσοισθε
λυθήσονται λυθήσοιντο

2. Αόριστος ἐλύθην λυθῶ λυθείην - λυθῆναι λυθείς
ἐλύθης λυθῇς λυθείης λύθητι λυθεῖσα
ἐλύθη λυθῇ λυθείη λυθήτω λυθέν
ἐλύθημεν λυθῶμεν λυθείημεν/λυθεῖμεν -
ἐλύθητε λυθῆτε λυθείητε/λυθεῖτε λύθητε
ἐλύθησαν λυθῶσι λυθείησαν/λυθεῖεν λυθέντων/
λυθήτωσαν
Παρακείμενος λέλυμαι λελυμένος-η-ον ὦ λελυμένος-η-ον εἴην - λελύσθαι λελυμένος
λέλυσαι λελυμένος-η-ον ᾖς λελυμένος-η-ον εἴης λέλυσο λελυμένη
λέλυται λελυμένος-η-ον ᾖ λελυμένος-η-ον εἴη λελύσθω λελυμένον
λελύμεθα λελυμένοι-αι-α λελυμένοι-αι-α εἴημεν -
λέλυσθε ὦμεν λελυμένοι-αι-α εἴητε λέλυσθε
λέλυνται λελυμένοι-αι-α ἦτε λελυμένοι-αι-α εἴησαν λελύσθων/
λελυμένοι-αι-α ὦσι λελύσθωσαν
Υπερσυντέλικος ἐλελύμην
ἐλέλυσο
ἐλέλυτο
ἐλελύμεθα
ἐλέλυσθε
ἐλέλυντο