1. Νύχτα προσ την 26η ημέρα και 26η ημέρα /
3 η μέρα τησ μάχησ

2.  Η νύχτα που ακολουθεύ την ϊρνηςη του
Αχιλλϋα εύναι δύςκολη για τουσ Αχαιούσ. Ο
Αγαμϋμνονασ και ο Μενϋλαοσ αγρυπνούν
ανόςυχοι για τισ εξελύξεισ και ςυγκροτούν
πολεμικό ςυμβούλιο.
 Αποφαςύζουν να ςταλεύ κϊποιοσ κατϊςκοποσ
ςτο εχθρικό ςτρατόπεδο. Σην επικύνδυνη
αποςτολό αναλαμβϊνουν ο Διομόδησ και ο
Οδυςςϋασ, ςυνδυαςμόσ παλικαριϊσ και
ευςτροφύασ.

3.  Σην ύδια ςτιγμό ο
Έκτορασ για τον ύδιο
ςκοπό ςτϋλνει τον
Δόλωνα ςτο ελληνικό
ςτρατόπεδο. Ο Σρώασ
κατϊςκοποσ όμωσ θα
πϋςει ςτα χϋρια του
Οδυςςϋα και του
Διομόδη, οι οπούοι,
αφού τον ανακρύνουν
και πϊρουν τισ
πληροφορύεσ που
χρειϊζονται, τον
ςκοτώνουν.

6. ΢τη ςυνϋχεια πληςιϊζουν
τον καταυλιςμό των
Θρακών, ςυμμϊχων των
Σρώων. Ο Διομόδησ
ςκοτώνει το βαςιλιϊ των
Θρακών Ρόςο και τουσ
ϊντρεσ του, ενώ ο
Οδυςςϋασ αρπϊζει τα
ονομαςτϊ ϊλογϊ του. Μ'
αυτό το περύλαμπρο
λϊφυρο οι δυο Έλληνεσ
κατϊςκοποι επιςτρϋφουν
ςτο αχαώκό ςτρατόπεδο,
όπου τουσ γύνεται
θριαμβευτικό υποδοχό.

8.  26η μϋρα και τρύτη μϋρα τησ μϊχησ: οι Αχαιού
φαύνεται να επικρατούν απωθώντασ τουσ
Σρώεσ ϋωσ κϊτω από τα τεύχη τησ Σρούασ.
Ξεχωρύζει ο Αγαμϋμνονασ και πραγματοποιεύ
την αριςτεύα του.
 Ο Δύασ ςτϋλνει την Ίριδα και εμψυχώνει τον
Έκτορα με τη ρητό δόλωςη : ο πατϋρασ θεών
και ανθρώπων υπόςχεται επιτυχύεσ ςτο
πρωτοπαλύκαρο των Σρώων «ώςπου να πες' ο
όλιοσ και τ' ϊγιο ςκότοσ φθϊςει»

9. Οι Σρώεσ αντεπιτύθενται και υποχρεώνουν
τουσ Έλληνεσ να υποχωρόςουν.

10.  Ο Αγαμϋμνονασ και μετϊ από λύγο ο Διομόδησ,
ο Οδυςςϋασ και ο γιατρόσ Μαχϊων, αφού
τραυματύζονται, αναγκϊζονται να
εγκαταλεύψουν τη μϊχη. Η αντύςταςη των
Ελλόνων κϊμπτεται· μόνο ο Αύαντασ
εξακολουθεύ να αμύνεται γενναύα.
 Ο Αχιλλϋασ παρακολουθεύ από το πλούο του τη
μϊχη και ςτϋλνει τον Πϊτροκλο να πϊρει
πληροφορύεσ. Ο Πϊτροκλοσ ςυναντϊ το
Νϋςτορα που του βϊζει την ιδϋα να παρακινόςει
τον Αχιλλϋα να ςυμμετϊςχει, ό τουλϊχιςτον να
πϊρει ο ύδιοσ τα όπλα του φύλου του και να μπει
ςτη μϊχη.

11. Ο Νέςτορασ με τον Πάτροκλο, από εικονογράφηςη Ιλιάδασ του
Ομήρου

12.  ΢το τρωικό πεδύο ςυνεχύζεται η υποχώρηςη των
Αχαιών. Η μϊχη μαύνεται και οι Σρώεσ βρύςκονται
κιόλασ μπροςτϊ ςτην προςτατευτικό τϊφρο του
αχαώκού τεύχουσ.
 Ύςτερα από πρόταςη του φύλου και ςυμβούλου
του Έκτορα, Πολυδϊμαντα, επιχειρούν να διαβούν
την τϊφρο πεζού, χωριςμϋνοι ςε πϋντε ομϊδεσ,
κϊθε ομϊδα με τον αρχηγό τησ.

13.  Ενώ ο Έκτορασ ετοιμϊζεται να περϊςει την τϊφρο,
ϋνα δυςούωνο ςημϊδι εμφανύζεται: ϋνασ αετόσ
πετϊει ψηλϊ κρατώντασ ςτα νύχια του ϋνα
πληγωμϋνο φύδι· το ιερό πτηνό του Δύα όμωσ δεν
καταφϋρνει να νικόςει ολοκληρωτικϊ το θύμα του
και, καθώσ τραυματύζεται από αυτό, αναγκϊζεται
να το αφόςει να πϋςει αιμόφυρτο ανϊμεςα ςτουσ
Σρώεσ.
 Ο Πολυδϊμαντασ ςυμβουλεύει να μην
προχωρόςουν. Ο Έκτορασ όμωσ ϋχει εμπιςτοςύνη
ςτον Δύα και θα απαντόςει ςτουσ ενδοιαςμούσ του
φύλου του με τον πιο όμορφο, ύςωσ, ςτύχο τησ
Ιλιϊδασ:
«εἷσ οἰωνὸσ ἄριςτοσ, ἀμύνεςθαι περὶ
πϊτρησ» (Μ 243).

14.  Οι Αχαιού απωθούν τισ επιθϋςεισ των Σρώων ϋωσ τη
ςτιγμό που ςε κϊποιο ϊλλο ςημεύο του τεύχουσ ο
Έκτορασ ρύχνει τερϊςτιο λύθο και γκρεμύζει μια πύλη
του ςτρατοπϋδου. Σο πρωτοπαλύκαρο των Σρώων
μπαύνει ςτο ςτρατόπεδο , πύςω του ειςβϊλλουν οι
Σρώεσ και απωθούν τουσ Αχαιούσ ςτα πλούα.

15. «Πόδηςε μϋςα
ςκοτεινόσ ςτα βλϋφαρα
ωσ η νύκτα,
ο μϋγασ Έκτωρ. Και
ϊςτραφτε το ςώμα του
ζωςμϋνο
τρομακτικώσ με τ’
ϊρματα. Κι εκρϊτει δυο
κοντϊρια.
Και όταν με μϊτια
φλογερϊ ςτην πύλην
επηδούςε,
μόλισ θεόσ θα εδύνοντο
ν’ αντιςταθεύ ς’
εκεύνον.» (Μ 461-465)

16.  Η πύεςη που δϋχονται οι Αχαιού εύναι ιδιαύτερα
απειλητικό. Κι ενώ ο Δύασ, βϋβαιοσ ότι κανεύσ θεόσ
δε θα τολμόςει να παραβεύ τισ εντολϋσ του,
ςτρϋφει αλλού το βλϋμμα του, ο Ποςειδώνασ
ςπεύδει ςτο πεδύο τησ μϊχησ.
 Οι προςπϊθειϋσ του να αναπτερώςει το ηθικό των
Αχαιών αρχηγών ϋχουν αποτϋλεςμα: οι φϊλαγγεσ
ορθώνονται ςαν πυκνό χϊλκινο τεύχοσ και
ανακόπτουν για την ώρα την προϋλαςη των
Σρώων.

17.  ΢υνϊπτονται
αιματηρϋσ γενικϋσ
μϊχεσ, αλλϊ και
μονομαχύεσ.
 ΢το κϋντρο
πρωταγωνιςτούν ο
Έκτορασ και ο Αύαντασ
ο Σελαμώνιοσ. Οι
Έλληνεσ εξακολουθούν
να βρύςκονται ςε δεινό
θϋςη, αλλϊ αμύνονται
με ςθϋνοσ.

18.  Ο Αγαμϋμνονασ παρακολουθεύ απελπιςμϋνοσ
από τη ςκηνό του τη μϊχη και προτεύνει και
πϊλι ωσ μόνη λύςη τη φυγό μϋςα ςτη νύχτα.
 Διομόδησ και Οδυςςϋασ απορρύπτουν την
πρόταςό του με λόγια προςβλητικϊ και
ξεκινούν όλοι, αν και πληγωμϋνοι για τη μϊχη,
προκειμϋνου με την παρουςύα τουσ να δώςουν
κουρϊγιο ςτο ςτρϊτευμα.
 Ο Ποςειδώνασ τουσ δύνει ενθϊρρυνςη και
ελπύδα φωνϊζοντασ δυνατϊ όςο εννιϊ ό δϋκα
χιλιϊδεσ ϊνθρωποι.

19.  Η Ήρα, για να αποςπϊςει
την προςοχό του Δύα, βϊζει
ςε ενϋργεια τα θϋλγητρϊ τησ.
Καλλωπύζεται, φορϊει τα
κοςμόματϊ τησ, δανεύζεται
τη μαγικό ζώνη τησ
Αφροδύτησ και παραςύρει
τον Δύα πϊνω ςτην Ίδη ς' ϋνα
ερωτικό παιχνύδι.
 Ο Κρονύδησ αποκοιμιϋται
βαθιϊ, ενώ ο Ύπνοσ
ειδοποιεύ τον Ποςειδώνα ότι
μπορεύ ελεύθερα πλϋον να
βοηθόςει τουσ Έλληνεσ.

20.  Οι Aχαιού υπερτερούν.
Aύαντασ και Έκτορασ
αναμετριούνται ξανϊ.
 Ο Aύαντασ εκτοξεύει μια
τερϊςτια πϋτρα με
απύςτευτη λύςςα ςτον
Έκτορα. H πϋτρα τον βρύςκει
ςτο λαιμό και τον ρύχνει
καταγόσ.
 ΢ώζεται χϊρη ςτουσ
ςυντρόφουσ του και
απομακρύνεται από τη μϊχη.
Εύκολα ϋτςι οι Αχαιού
τρϋπουν τουσ Σρώεσ ςε φυγό.

21.  Ο Δύασ αφυπνύζεται, αντικρύζει ϋκπληκτοσ τη
ςφοδρό ελληνικό επϋλαςη και ξεςπϊ με απειλϋσ
εναντύον τησ Ήρασ, που τον διαβεβαιώνει με όρκο
πωσ το θϋαμα που βλϋπει εύναι ϋργο του
Ποςειδώνα.
 Ο Δύασ τησ εξηγεύ όλο το ςχϋδιό του μϋχρι την
πτώςη τησ Σρούασ και ζητϊει τη ςυνεργαςύα τησ.
 Ο Ποςειδώνασ απομακρύνεται από το πεδύο τησ
μϊχησ και ο Απόλλωνασ αναλαμβϊνει να ςυνεφϋρει
τον πληγωμϋνο Έκτορα και να αναχαιτύςει την
προϋλαςη των Ελλόνων.

22.  Ο Απόλλωνασ γκρεμύζει
ϋνα μϋροσ του τεύχουσ
και οι Σρώεσ
ειςβϊλλουν και πϊλι
ςτο ελληνικό
ςτρατόπεδο.
 Ο Αύασ ο Σελαμώνιοσ,
αμύνεται υπερϊνθρωπα
με το μακρύ κοντϊρι
του πϊνω ςτο καρϊβι
του Πρωτεςύλαου, ενώ
οι εχθρού γύρω του
παςχύζουν να βϊλουν
φωτιϊ.

23.  Ο Πϊτροκλοσ, που ϋχει δει την ϊτακτη
υποχώρηςη των Αχαιών, τρϋχει ςτον Αχιλλϋα με
ςκοπό να τον πιϋςει να επιςτρϋψει ςτη μϊχη.