Uploaded byDr.Kridsanapong Lertbumroongchai
การวางโครงเรื่อง (Plotting)
ฝากติดตามกด Like กด Love ❤️ กด Share ⤴️ ที่ https://www.facebook.com/TouchPoint.in.th/ ------------------------------------------------------------------ ฝากกด Subscribe ช่อง YouTube TouchPoint ที่ https://www.youtube.com/c/TouchpointTH ------------------------------------------------------------------ เว็บไซต์ https://touchpoint.in.th/ ------------------------------------------------------------------ ดร.กฤษณพงศ์ เลิศบำรุงชัย
การวางโครงเรื่อง (Plotting)
- 1. การวางโครงเรื่อง ดร.กฤษณพงศ์ เลิศบารุงชัย Plotting Facebook.com/TouchPoint.in.th TouchPoint.in.thYouTube.com/c/TouchPointTH
- 2. โครงเรื่องเป็นการกาหนดแนวทางการเขียน การเรียบเรียง ข้อมูล การจัดลาดับความคิดและการจัดลาดับหัวข้อ โครงเรื่องที่ดีจะต้องมีการรวบรวมข้อมูลหลายด้าน แล้วผูกเป็นโครงเรื่อง ส่วนตอนเขียนเรื่องอาจมีการ ปรับเปลี่ยน สามารถเสริมจินตนาการได้ตามความเหมาะสม การเขียนโครงเรื่อง Plot Writing
- 3. 01 02 03 0405 06 ประโยชน์ของโครงเรื่อง ช่วยในการนาเสนอเนื้อหา ช่วยแบ่งหัวข้อได้ชัดเจน ช่วยเขียนเรื่องอย่างมีเหตุผล ช่วยในการวางสัดส่วนของเรื่อง ช่วยไม่ให้ลืมหัวข้อเรื่องที่จะเขียน ช่วยไม่ให้สับสนเวลาเขียน Storyline Benefits
- 4.
- 5. ช่วยแบ่งหัวข้อได้ชัดเจน ทาให้เห็นขอบเขตของเนื้อหาอย่างชัดเจน เห็นการลาดับของ เนื้อหา เห็นหัวข้อหลักและหัวข้อย่อยช่วยในการเก็บประเด็น ให้ครบถ้วน
- 6.
- 7.
- 8.
- 9.
- 10. วิธีการวางโครงเรื่อง 1. วางแผนการเขียนเรื่อง 2. ผูกปมหลักของเรื่อง 3.เตรียมโครงร่างเนื้อเรื่อง How to Plot
- 11. วางแผนการเขียนเรื่อง 1. ระดมความคิดเพื่อให้ได้แนวคิดในการเขียนโครงเรื่อง 2. เขียนสมมติฐานหรือบทสรุปของเรื่อง 3.เขียนลักษณะของตัวละครหลักและตัวละครรอง 4. สร้างปมขัดแย้ง 5. สร้างฉากท้องเรื่อง
- 12. ระดมความคิดเพื่อให้ได้แนวคิดในการเขียนโครงเรื่อง เริ่มจากการระดมความคิด ลองเขียนทุกสิ่งที่คิดในหัวออกมาเป็นรายการ โดยไม่ต้องสนใจไม่ต้องกังวลเรื่อง ความสมเหตุสมผล สิ่งที่คิด ได้แก่ เรื่อง ตัวละคร ฉาก อาจเขียนเป็นผังความคิดเพื่อเห็นภาพ
- 13. เขียนสมมติฐานหรือบทสรุปของเรื่อง การตั้งสมมติฐานให้เริ่มจากประโยคสั้นๆ ไปเรื่อยๆ หรือ“อะไรจะเกิดขึ้น...ถ้า....”
- 14. เขียนลักษณะของตัวละครหลักและตัวละครรอง เขียนลักษณะของตัวละคร ภูมิหลังของตัวละคร นิสัยสิ่งที่ชอบและไม่ชอบ สิ่งที่ตัวละครต้องการในเรื่อง จะเขียนละเอียดหรือคร่าวๆ ก็ได้
- 15. สร้างปมขัดแย้ง ปมขัดแย้งควรอยู่ตั้งแต่ตอนต้นเรื่องเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้สึกถึงความตึงเครียดขณะอ่าน และพัฒนาปมขัดแย้ง นี้ไปตลอดทั้งเรื่อง และดาเนินไปถึงขีดสุดเมื่อถึงจุดไคลแม็กซ์ของเรื่องและควรจะคลี่คลายในตอนจบ ปมขัดแย้งแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ปมขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างตัวละคร กับจิตใจของเขา ปมขัดแย้งภายใน เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นนอกจิตใจของตัวละคร ได้แก่ คนกับคน คนกับธรรมชาติ และคนกับสังคม ปมขัดแย้งภายนอก
- 16.
- 17. ผูกปมหลักของเรื่อง 1. จดทุกฉากที่คิดออก 2. สร้างฉากเปิดเรื่องที่มัดใจผู้อ่าน 3.สร้างเหตุการณ์ที่ทาให้ตัวละครต้องทาอะไรบางอย่าง 4. สร้างการขมวดปมเพื่อเพิ่มความตึงเครียด 5. เขียนจุดไคลแม็กซ์ 6. กาหนดฉากสาหรับภาวะคลี่คลาย 7. สร้างจุดคลี่คลายที่น่าพอใจเพื่อจบเรื่อง 8. ถ้าจาเป็นให้เติมช่องว่างระหว่างฉาก
- 18. จดทุกฉากที่คิดออก ฉากในเรื่องอาจมีหลายฉาก ให้จดทุกฉากที่นึกออก โดยไม่ต้องกังวลเรื่อง ความสมเหตุสมผลอาจเริ่มจากฉากเร้าใจก่อนแล้วค่อยเพิ่มเติมฉากอื่นๆ ไม่จาเป็นต้องเรียงตามลาดับฉาก
- 19.
- 20.
- 21. สร้างการขมวดปมเพื่อเพิ่มความตึงเครียด การขมวดปมจะเริ่มหลังจากเหตุการณ์ที่ทาให้ตัวละครต้องทาอะไรบางอย่างแล้วค่อยๆ สร้างความตึงเครียดตลอดทั้งเรื่อง จนถึงจุดไคลแม็กซ์ ถ้าเป็นเรื่องสั้นอาจจะรวบอยู่ในฉากเดียวแต่ถ้าเป็นเรื่องยาวอาจมีการขมวดปมหลายจุดด้วยกัน และ สร้างช่วงคลายความตึงเครียดไว้ในการขมวดปมด้วย เพื่อให้ผู้อ่านได้มีเวลาพักจากความตึงเครียดบ้าง
- 22.
- 23.
- 24.
- 25. ถ้าจาเป็นให้เติมช่องว่างระหว่างฉาก เมื่อได้ปมหลักของเรื่องเป็นฐานแล้วอาจพบว่ามีบางฉากไม่เชื่อม กัน ให้สร้างจุดที่จะมาเชื่อมฉากต่างๆ ที่ยังมีช่องว่างในโครงเรื่อง อยู่หากไม่แน่ใจว่าจะเชื่อมฉาก A กับ B อย่างไร ให้โน้ตไว้แล้วไป ฉากอื่นก่อน แล้วค่อยกลับมาที่จุดนี้อีกครั้ง
- 26. เตรียมโครงร่างเนื้อเรื่อง 1. ความละเอียดของโครงเรื่อง 2. เขียนโครงร่างที่มีทั้งลาดับตัวเลข 3.เริ่มจากตอนต้นเรื่องไปถึงท้ายเรื่อง 4. เขียนสรุปอธิบายแต่ละฉากใน 1 ประโยค 5. เพิ่มรายละเอียดแต่ละฉากได้ตามต้องการ
- 27.
- 28. เขียนโครงร่างของเรื่องที่มีทั้งลาดับตัวเลข ใช้ตัวเลข 1 23 กับรายละเอียดหลัก ใช้ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ A B C กับกับประเด็นรอง เช่น การกระทาต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในฉากนั้น ใช้ตัวอักษรพิมพ์เล็ก a b c กับรายละเอียดที่ไม่สาคัญ แต่อยากให้มีในฉาก การลาดับเลขจะสามารถช่วยลาดับเหตุการณ์ได้ชัดเจนมากขึ้น
- 29.
- 30. เขียนสรุปอธิบายแต่ละฉากใน 1 ประโยค เป็นการรวบประเด็นหลักเข้าไปในโครงร่างเนื้อเรื่องใส่แต่ละฉากในเนื้อเรื่องลงไปหากพบช่องโหว่ในเนื้อเรื่อง ให้พยายามอุดช่องโหว่นั้น หากยังคิดไม่ออก ให้ใส่ประเด็นหลักว่าจะต้องมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น ถึงจะเชื่อม ประเด็นของโครงเรื่องเหล่านั้นด้วยกันได้
- 31. เขียนสรุปอธิบายแต่ละฉากใน 1 ประโยค การเพิ่มรายละเอียดไม่จาเป็นต้องทาแต่สิ่งนี้อาจจะช่วยให้ผู้เขียนสามารถเขียนเรื่องได้ง่ายขึ้นทีหลัง เขียนชื่อตัวละครที่อยู่ในฉากนั้นทั้งหมด เขียนทุกการกระทาที่เกิดขึ้นในฉากนั้น หมายเหตุรายละเอียดสาคัญที่ใช้อธิบายลักษณะ สถานการณ์ ความตึงเครียด และอื่นๆ
- 32. การเขียนเรื่องให้น่าสนใจ Interesting Stories Writing จุดเริ่มต้น(Exposition) ปูเหตุการณ์ความขัดแย้ง(Rising Action) จุดเปลี่ยน (Climax) คลี่คลายปัญหา(Falling Action) ตอนจบ (Conclusion)
- 33. การเขียนเรื่องให้น่าสนใจ Interesting Stories Writing Exposition •ที่มาของเรื่อง • ภูมิหลังของตัวละครหรือสถานที่ • แนะนาตัวละคร Rising Action • ดาเนินเรื่องไปสู่ความขัดแย้งหรือจุดเปลี่ยน • มาจากฝ่ายตรงข้าม หรือจากเหตุการณ์ในอดีต Climax เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ / เผชิญหน้ากับศัตรู ปัญหา Falling Action • ปัญหาได้รับการแก้ไข • ผลลัพธ์ของเหตุการณ์ Exposition ตอนจบของเรื่อง FREYTAG’S PYRAMID
- 34.
- 35. ปูเหตุการณ์ความขัดแย้ง Rising Action ดาเนินเรื่องไปสู่ความขัดแย้งหรือจุดเปลี่ยน โดยนาตัวละครไปสู่ปัญหาหรือเหตุการณ์บางอย่างซึ่งอาจมาจากฝ่ายตรงข้าม หรือจากเหตุการณ์ในอดีตเพื่อให้ผู้อ่านรู้สึกเผชิญหน้าและลุ้นไปกับปัญหาพร้อมๆกับตัวละครหลัก
- 36. จุดเปลี่ยน Climax เป็นส่วนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่กับตัวละครหลักส่งผลต่อเนื้อเรื่องมักเป็นฉากที่ตัวละครเผชิญหน้า กับศัตรู ปัญหา หรือเหตุการณ์ไม่คาดฝันอาจเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายก็ได้ขึ้นอยู่กับประเภทของเรื่อง
- 37. คลี่คลายปัญหา Falling Action เป็นช่วงที่ความขัดแย้งเริ่มคลี่คลาย ปัญหาได้รับการแก้ไขและได้เห็นผลลัพธ์ของเหตุการณ์ ช่วงไคลแม็กซ์ เนื้อเรื่องส่วนนี้จะนาไปสู่ตอนจบ
- 38. ตอนจบ Conclusion ตอนจบจะเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้เขียนมีตอนจบได้หลายแบบ เช่น มีความสุข โศกเศร้าหรือจบแบบไม่ชัดเจน ให้คนดูไปคิดต่อ หรือจบแบบหักมุม เพื่อให้ยากต่อการคาดเดา
- 39.