Un espazo natural que forma parte da Dorsal Galega entre as provincias de Lugo e Pontevedra

1. ESPAZOS NATURAIS
LIC Monte Faro

2. Inclúe unha grande parte da Serra do Faro, desde as nacentes do rego de
Enviande (O Monte, Chantada) ata as nacentes do río Comezo, un afluente do
Asma (Furco, Carballedo); unha área que destaca polas formacións de monte
baixo, as turbeiras e as carballeiras cunha rica flora e fauna asociadas.
Terras de Chantada e a Serra do Faro

3. SITUACIÓN: Na zona centro-
meridional galega, no linde entre
Pontevedra e Lugo (comarcas de
Chantada e Deza). Localidades de
referencia: Santa Eulalia de Camba,
Senra, Asperelo e Couso (Rodeiro);
Requeixo e Esmeriz (Chantada);
Furco (Carballedo).
SUPERFICIE: 2.988 ha
CONCELLOS: Carballedo,
Chantada e Rodeiro.
VALORES NATURAIS: paisaxe,
fragas, monte baixo, flora e fauna...

4. Aba oeste do Faro
PROTECCIÓN
•Lugar de importancia comunitaria (LIC), 29 de decembro de 2004
•Zona especial de conservación (ZEC), 31 de marzo de 2014

5. CLIMA
Oceánico húmido, con invernos fríos.

6. Serra do Faro desde Asperelo (Rodeiro)
XEOLOXÍA/RELEVO
O espazo forma parte da Dorsal Galega e forma parte por completo da serra do
Faro. O relevo é de formas suaves e achairadas nos cumes, con abas
redondeadas e abundantes fallas que están ocupadas por ríos pouco encaixados.

7. As rochas máis comúns son os xistos, os granitos de dúas micas e as
granodioritas.

8. SERRA DO FARO
Esténdese con dirección norte-sur entre as serras do Farelo (ao norte) e a Martiñá
(ao sur). Os cumes máis destacados neste espazo son O Faro (1.187 m), o Coto
Salgueiro (1.071 m) e o Preguntoiro (1.063 m).

9. Panorámica da vertente leste da serra do Faro desde Cartelos (Carballedo)

10. O Monte Faro de Chantada, é o cume máis alto da Dorsal Galega e da provincia de Pontevedra

11. O Preguntoiro e o monte Faro

12. Cume do Faro

13. Cume do Faro

14. A serra do Faro desde Rodeiro

15. Vista desde o Faro cara ao sur. A serra é un espléndido miradoiro sobre as terras da contorna.

16. Vista desde o Faro cara ao leste (Chantada)

17. Vista desde o Faro cara ás terras de Chantada.

18. Primavera na serra do Faro

19. Monte da Chaira desde Asperelo (Rodeiro)

20. REDE FLUVIAL
A serra do Faro fai de divisoria de dúas concas galegas importantes, a do Miño e
a do Ulla.
Na aba oriental fórmanse as cabeceiras de varios afluentes do Miño: Enviande, A
Lama e Asma. Na aba occidental nacen numerosos afluentes do Asma (Ulla):
Albodrón (Rodeiro), As Leiras, Porto Seara, Fontao, Valbón...

21. TIPOS DE HÁBITATS DO ANEXO I DA DIRECTIVA 92/43/CEE
-Ríos dos pisos basal a montano con vexetación de Ranunculion fluitantis e de Callitricho-
Batrachion
-Queirogais secos europeos
-Zonas subestépicas de gramíneas e anuais do Thero-Brachypodietea
-Prados con molinias sobre substratos calcáreos, turbosos ou arxilo-limosos (Molinion
caeruleae)
-Megaforbios eutrofos hidrófilos das orlas de chaira e dos pisos montano a alpino
-Prados pobres de sega de baixa altitude (Alopecurus pratensis, Sanguisorba officinalis)
-Desprendementos mediterráneos occidentais e termófilos
-Encostas rochosas silíceas con vexetación casmofítica
-Rochedos silíceos con vexetación pioneira do Sedo-Scleranthion ou do Sedo albi-
Veronicion dillenii
-Covas non explotadas polo turismo
-Bosques aluviais de Alnus glutinosa e Fraxinus excelsior (Alno-Padion, Alnion incanae,
Salicion albae)
-Carballeiras galaico-portugueses con Quercus robur e Quercus pyrenaica

22. Repoboación mixta con piñeiros e bidueiros

23. FLORA
A maior parte do terreo está ocupado por toxos, xestas, breixos, uces e
carqueixas. Nos cumes chans e húmidos hai pasteiros e turbeiras.
Conserva bosques de bidueiros mesturados con carballos nas partes máis altas e
de carballos, rebolos, pereiras bravas, estripos e algún acivro nos vales. Nas
beiras dos ríos e regatos mantén pequenos bosques de ribeira. Unha parte está
ocupada por especies de repoboación.

24. Carballeiras

25. Bosques no inverno

26. Follas de carballo no
outono.
Nas abas da serra
abondan as carballeiras
onde se atopan
exemplares de grande
porte.

27. Pereira brava (Pyrus cordata). Abonda en forma de arbusto e
pequena árbore en todos os espazos arborados da serra.

28. Os toxos ocupan grandes espazos que na floración cobren
os montes coa cor amarela das súas flores

29. Breixo (Erica cinerea). É o breixo máis común en Galiza. Florece de maio a setembro.

30. Queiruga ou breixo (Daboecia
cantabrica). Endemismo do oeste
de Europa. É o breixo de flores
máis grandes.
Breixo de turbeira (Erica tetralix),
típico das zonas húmidas dos
cumes.
Breixo (Calluna vulgaris)

31. Xesta branca (Cytisus multiflorus)

32. Arenaria montana

33. Narcissus bulbocodium
ESPECIES DE INTERESE
Cladonia subgenus Cladina
Narcissus bulbocodium
Narcissus triandrus
Sphagnum spp.

34. Repoboación con bidueiros e piñeiros rubios

35. Repoboación con piceas

36. FAUNA
As especies máis comúns na serra do Faro son as de espazos abertos (prados,
matogueiras), turbeiras e bosques. Destaca a variedade de aves, anfibios e
insectos.
Peto real
(Dedrocopos major).
En Galiza é bastante
común e sedentario.

37. ESPECIES DE INTERESE
MAMÍFEROS
Barbastella barbastellus
Canis lupus
Eptesicus serotinus
Genetta genetta
Mustela erminea
Mustela putorius
Myotis myotis
Pipistrellus pipistrellus
Pipistrellus pygmaeus
Rhinolophus ferrumequinum
Rhinolophus hipposideros
Lobo (Canis lupus signatus).
Un mamífero habitual na serra do Faro.

38. AVES
Accipiter gentilis
Accipiter nisus
Aegithalos caudatus
Alauda arvensis
Alectoris rufa
Anthus spinoletta
Anthus trivialis
Apus apus
Athene noctua
Buteo buteo
Caprimulgus europaeus
Certhia brachydactyla
Circus cyaneus
Circus pygargus
Columba livia
Columba palumbus
Corvus corone
Coturnix coturnix
Cuculus canorus
Delichon urbica
Dendrocopos major
Emberiza cia
...
Polos de dous días de avenoiteira
cincenta (Caprimulgus europaeus).
Ave pouco común e menos coñecida
polos seus hábitos nocturnos.

39. ...
Emberiza cirlus
Erithacus rubecula
Falco subbuteo
Falco tinnunculus
Garrulus glandarius
Hippolais polyglotta
Hirundo rustica
Lanius collurio
Lanius meridionalis
Lullula arborea
Milvus migrans
Monticola saxatilis
Motacilla alba
Motacilla cinerea
Oriolus oriolus
Parus ater
Parus caeruleus
Parus cristatus
Parus major
Pernis apivorus
Phoenicurus ochruros
Phylloscopus ibericus
...
Paporrubio (Erithacus rubecula)

40. ...
Pica pica
Picus viridis
Prunella modularis
Ptyonoprogne rupestris
Pyrrhula pyrrhula
Regulus ignicapilla
Saxicola torquata
Sitta europaea
Streptopelia turtur
Strix aluco
Sylvia atricapilla
Sylvia borin
Sylvia communis
Sylvia melanocephala
Sylvia undata
Troglodytes troglodytes
Turdus merula
Turdus philomelos
Turdus viscivorus
Tyto alba
Upupa epops
Papuxa montesa (Sylvia undata)
Papuxa cabecinegra (Sylvia melanocephala)

41. RÉPTILES
Anguis fragilis
Chalcides striatus
Lacerta lepida
Natrix maura
Natrix natrix
Podarcis hispanica
Psammodromus algirus
Rhinechis scalaris
Femia de lagarta dos penedos (Podarcis hispanica)

42. ANFIBIOS
Alytes obstetricans
Bufo calamita
Chioglossa lusitanica
Discoglossus galganoi
Hyla arborea
Rana iberica
Rana perezi
Triturus helveticus
Triturus marmoratus
Parella de sapos comúns (Bufo bufo)

43. INVERTEBRADOS
Lucanus cervus
Bacaloura (Lucanus cervus).
É o insecto galego máis grande. As mandíbulas do
macho, grandes e fortes, son a arma coa que loitan para
conseguir as femias. A súa eiruga vive durante varios
anos no interior do toro dos carballos, e outras árbores,
alimentándose de madeira. É un animal en perigo de
extinción.
Araña cangrexo nuns estalotes.
Os pequenos animais, que pasan
habitualmente desapercibidos, son
un dos atractivos dos espazos
naturais, onde podemos
contemplalos de preto.

44. ESPECIES DO ANEXO II DA
DIRECTIVA 92/43/CEE
MAMÍFEROS
Barbastella barbastellus
Eptesicus serotinus
Myotis myotis
Rhinolophus ferrumequinum
Rhinolophus hipposideros
RÉPTILES
Lacerta schreiberi
ANFIBIOS
Chioglossa lusitanica
Discoglossus galganoi
Hyla molleri
Triturus marmoratus
INVERTEBRADOS
Lucanus cervus
Estroza ou rela (Hyla molleri)

45. CATÁLOGO GALEGO DE
ESPECIES AMEAZADAS
MAMÍFEROS
Myotis myotis
Rhinolophus ferrumequinum
Rhinolophus hipposideros
AVES
Circus cyaneus
Circus pygargus
ANFIBIOS
Chioglossa lusitanica
Hyla molleri
Rana iberica
Morcego grande de ferradura
(Rhinolophus ferrumequinum)

46. ACTIVIDADES
Agricultura, gandaría, forestal, enerxía eólica

47. Ermida do Faro
HISTORIA-PATRIMONIO CULTURAL
A zona estivo habitada desde tempos moi antigos e na serra atopáronse mámoas
prehistóricas.
A Ermida do Faro foi construída no século XVII sobre restos doustras anteriores
das que se descoñece a orixe. A Virxe do Faro é de moita devoción na comarca
con romerías o 15 de agosto e o 8 de setembro.
Os últimos osos exclusivamente galegos viviron ata comezos de século na serra
do Faro e no veciño val de Oseira.

48. Fui eu, madr', em romaria a Faro com
meu amigo
e venho del namorada por quanto falou
comigo,
ca mi jurou que morria
por mi, tal bem mi queria.
Leda venho da ermida e desta vez leda serei,
ca falei com meu amigo que sempre
[muito] desejei,
ca mi jurou que morria
por mi, tal bem mi queria.
O xoglar medieval Xoán de
Requeixo dedicoulle
varias cantigas á romería
do Faro.

49. PROBLEMAS
•Incendios forestais
•Repoboación con especies alóctonas
•Parques eólicos

50. Carballeiras nas abas
do Faro en Chantada
PUNTOS DE INTERESE
CARBALLEDO
Nacentes do río Comezo (Asma)
CHANTADA
Ermida da Nosa Señora do Faro
Igrexa de San Miguel do Monte
Carballeiras de Requeixo, Gordón, Freán...
RODEIRO
Carballeiras do rego de Vilaxuste

51. Igrexa de Dan Miguel (O Monte, Chantada)

52. Montaxe: Adela Leiro, Mon Daporta
maio 2017