1. A ilustración: Auflkärung
Século das luces: Misión de iluminar a
sociedade que está nas tebras.
Confianza na razón (independente da orixe
do coñecemento)
Crítica contra os prexuízos
Autocrítica: Ver as propias limitacións.
Analítica: A razón analiza todo
Secularizadora: interpretación racional
Deismo: Relixión racional.
A liberdade: A ilustración busca unha razón
autónoma e ten as súas raíces no
empirismo e racionalismo.

2. Kant en Königsberg/Kaliningrado
Kant (1724-1804)
Relixión pietista
Carreira universitaria
Dedicación á filosofía

3. Proxecto Kantiano
Que podo saber? (Ciencia)
Establecer os principios e límites
que posibilitan o coñecemento
científico da natureza.
Que debo facer? (Ética)
Establecer e xustificar os
principios da acción moral e as
condicións da liberdade.
Que me cabe agardar? (Metafísica)
Definir proxectivamente o destino Que é o ser humano?
último do ser humano e as Que é o home desde unha
condicións de posibilidade da clarificación racional ao
súa realización. servizo dunha humanidade
máis libre e máis xusta.

4. Fronte ao empirismo escéptico e
o racionalismo dogmático
Empirismo: Racionalismo:
Non existencia de ideas A razón prescinde da
innatas. experiencia.
Papel pasivo da A existencia de ideas
conciencia. innatas.

5. A razón ten límites (a experiencia)
Crítica da Razón Pura (Que podemos coñecer?)
Uso teórico da razón (As ciencias)
Sensibilidade
Entendemento
Crítica da Razón Práctica (Que debo facer?)
Uso práctico da razón (Moral)
A priori: universal e necesaria
Categórica: Non pon condicións
Autónoma: O suxeito determina a si mesmo
ao obrar.

6. Crítica da Razón Pura
Suxeito trascendental
Condicións do
coñecemento do suxeito
humano xeral.
Facultades do
coñecemento.
Sensibilidade:
Entendemento
Xuízos
É onde reside a verdade ou
falsidade do noso
coñecemento.

7. Os xuízos
Xuízos Analíticos: Non engaden nada ao Xuízos Sintéticos: Engaden un contido
suxeito (os gatos son felinos) novo (Manolo ten unha mesa)
Baséanse no principio de non Son a posteriori, dependen da
contradición e é a priori experiencia
Posúen un carácter universal e Son particulares e continxentes
necesario.
Son extensivos pero tampouco serven
Non son extensivos, non nos serven para a ciencia (casos puntuais)
para a ciencia

8. Xuízos sintéticos a priori
Son extensíbeis, universais e necesarios.
Cumpren dúas características:
A priori: Existen unhas formas a
priori que aporta o intelecto e fai
posíbel o coñecemento.
Empírico: Esas formas deben recibir
datos da experiencia sensíbel para
ordénalos e facer posíbel o
coñecemento.
Os xuízos das Matemáticas: Estética
Transcendental. Estuda a sensibilidade.
Os xuízos da Física: Analítica
Transcendental. Estuda a facultade do
entendemento.
Os xuízos da Metafísica: Dialéctica
Transcendental. Estuda a facultade da
razón.

9. Estética transcendental
Espazo Puras: Non se formaron por
observación e indución. E non
Xeometría conteñen ningunha clase de
contido empírico.
Xuízos Sintéticos A
Formas: Conforman, ordenan,
priori danlle sentido ao contido
recibido.
A priori: Constitúen condicións
Tempo anteriores e necesarias.
Aritmética Sensibilidade: Os coñecementos
sensíbeis son condicionados
Xuízos sintéticos a priori por elas.

10. Fenómeno e noúmeno
Fenómeno: Son os
obxectos do noso
coñecemento.
A realidade en parte ven
do exterior e en parte
é posta pola suxeito.
Noúmeno: O que hai
mais ala dos
fenómenos e que non
podemos coñecer.

11. Lóxica Transcedental
Conceptos Puros: As categorías. A priori
condición previa para a comprensión. Analítica
Cantidade (unidade, pluralidade, Transcendental
totalidade)
Cualidade (realidade, negación,
limitación)
Dialéctica
Relación (substancia e accidente, Transcedental
cusalidade e dependencia,
comunidade)
Modalidade (Posibilidade, Existencia,
Necesidade)
Deducción Trascendental: Condicións
necesarias do pensamento.
Analítica dos principios: Coñecer é engadir
as categorías a experiencia
A física: O entendemento formula principios, a
experiencia verificaos.

12. Dialéctica Transcendental
O entendemento transfórmase Paraloxismos: Os argumentos tradicionais
para demostrar a existencia da alma como
en Razón: Facultade do suxeito substancial permanente son puros
incondicionado. sofismas, pois a alma non é mais que a
categoría substancia proxectada sobre o
baleiro, non temos datos subministrados
A razón é a facultade das polos sensos.
ideas.
Antinomias: Os fenómenos do mundo dos sentidos
Dela xorden as ideas de Alma, en canto cousas en si orixinaron unha serie de
argumentacións pola que se chegaba a
Mundo e Deus. Estas ideas conclusións opostas tendo utilizado os mesmos
fundamentos válidos e necesarios.
pódense pensar, pero non se
poden coñecer, nin sequera Primeira Antinomia: O mundo é finito
se pode saber se existen os Segunda Antinomia: Toda substancia composta
se compón de partes simples
obxectos que estas ideas se Terceira Antinomia: A causalidade por liberdade
refiren (Agnosticismo). Cuarta Antinomia: Existe un ser absolutamente
necesario que pertence ao mundo.

13. Uso práctico da razón
1.- Crítica da razón práctica: Filosofía moral:
- A razón pura ocupase do ser, Xulgar o valor moral dunha acción só
formula xuízos. pode facerse atendendo á vontade
que a anima.
- A razón práctica do deber ser, Kant nega a demostración científica
formula imperativos. de Deus, o libre albedrío e a alma.
Para fundar a moral, será a moral
2.- Obras nas que responde ao Que a que funde eses principios.
debo facer?
- Crítica da razón práctica
- Fundamentación da Metafísica dos
costumes

14. Éticas materiais e formais
Éticas materiais: A bondade ou maldade depende de Ética formal:
algo que se considera ben supremo para o
home.Ten un contido. Ten unhas normas ou A priori: universal e necesaria
medios para conseguir o fin.
Empírica: Basease na experiencia.
Categórica: Non pon condicións
Hipotética: Si queres algo debes facer tal cousa Autónoma: O suxeito determina a si
mesmo o obrar.
Heterónoma: Recibe os preceptos de fóra da
razón.

15. Ética kantiana
Ética Formal:
O Deber: Non ten contido, temos que
encher nós ese contido.
Distinguindo as obras
Contrarias ao deber (comerciante
que cobra abusivamente)
Conforme ao deber (cobra o xusto
para gañar clientes)
Por deber (cobra o que debe
cobrar)

16. Imperativos kantianos
Imperativo Categórico: Absoluto e
necesario. Formulación:
Que a máxima das túas accións
se volva universal.
Trata aos homes como fin e
nunca como medio.
A túa vontade poida instituír unha
lexislación universal.

17. Crítica da idea de causalidade
A metafísica é posible.
O <<Sumo ben>> precisa dúas
condicións para poder realizarse:
A continuación ata o infinito da
existencia humana (para que
dea tempo)
A existencia dun ser divino capaz
de actualizar a
proporcionalidade entre
virtude e felicidade.

18. Postulados morais
A esixencia do “sumo ben” e a experiencia de liberdade
como esencial a hora de exercer a autonomía moral
lévanos a formular os seguintes postulados:
Liberdade: Se o home fóra un ente puramente natural a
conciencia moral carecería de sentido, no home hai un
aspecto fenoménico, pero tamén nouménico, onde non
rexe o determinismo natural senón a liberdade.
Inmortalidade da alma: A adecuación a lei moral é
imposible de levala a cabo durante o tempo dunha vida.
Esa adecuación necesaria esixe un progreso que vai ao
infinito, e só pode levalo a cabo unha existencia dunha
personalidade duradeira ata o infinito.
Existencia de Deus: Esixencia da felicidade humana. A
moral adecuada conduce á felicidade, pero esta só é
posible mediante Deus.