1. Nominalismo e revolución
científica
Fin da Idade Media:
O mundo alleo ao
suxeito
Alma
Especie
Renacemento
O suxeito conforma o
mundo
Mente
Individuo

2. Baixa idade media
Racha o equilibrio
poder relixioso e civil
Independencia
Confronto
Racha o equilibrio
razón fe
A ciencia investiga
A observación fronte á
conservación

3. Guillerme de Occam
Excomungado polo
Papa
Protexido do
Emperador

4. Omnipotencia Divina
Non hai esencias fixas
e inmutábeis
A lóxica como último
límite da
omnipotencia
Negación do
exemplarismo
Negación da lei natural

5. Prioridades de Guillerme
Economía Individuo Intuición
Principio da Só existe o Fronte a
abstracción,
navalla de concreto e coñecemento
Occam singular do inmediato

6. Nominalismo: Os universais
Realismo
Na mente Da Rosa só nos
"ante rem" (Idea exemplar) queda o nome
"in re" (subsiste na cousa)
"post rem" (concepto do
entendemento por
abstracción)
Antirealismo
Radical: Vox sen referencia STAT ROSA PRISTINA NOMINE,
real ningunha NOMINA NUDA TENEMUS
Supositio: Substitúe ao
conxunto de individuos a
que se refire

7. A ciencia no XIV: abrindo camiño
Pluralidade: Movemento:
Só existe o individual Ímpetus
Intuición directa Unidade do universo
Continxentismo

8. Renacemento: S. XV e XVI
Emerxe a
subxectividade
Exáltase o
individualismo
Desenvólvense as
cidades (burguesía)
Descubertas
Maior intercambio
cultural e comercial

9. Preparación da revolución
científica
Atopar regularidades na natureza
Capacidade de prever e utilidade do
coñecemento, fronte a verdade en si.
Paso da filosofía especulativa á ciencia
física.
Paso da cualidade á cantidade (do
milagre á medida).
Progresiva laicización da filosofía.
Abandono cada vez máis frecuente do
latín
Desenvolvemento das matemáticas e das
ciencias físicas.
Emersión da idea de progreso.

10. Factores favorábeis
Observación dos fenómenos: Non Numeración arábiga divulgada
contemplativa senón experimental. a partir do s. XIV.
Non teórica senón práctica.
Introdución das variantes Coñecemento de obras
cuantitativas para expresar científicas gregas.
cualidades (velocidade, tempo,...).
Desenvolvemento do espírito
burgués.
Incremento das viaxes
marítimas.
Preocupación polos oficios
artesanais e menestrais.
Cálculos destinados á busca de
precisión nos canóns.

11. Xiro copernicano
Nicolás Copémico (1473-1543) Galileo Galilei (1564-1642)
Heliocentrismo (o Sol centro do sistema Defende o sistema heliocéntrico a pesar
solar): Círculos concéntricos das advertencias (ameazas da igrexa)
porque:
Une matemática con observación
Estaba absolutamente seguro da verdade
Tycho Brahe (1546-1601) científica
Percibe que o sistema de Ptolomeo ten Non admitía que puidesen existir dous
fallos, pero ás veces explica mellor que tipos de verdades
o copernicano
Defendía que os textos sagrados debían
Propón un sistema mixto no que a Terra ser ben interpretados.
está no Centro, pero os planetas xiran
ao redor do sol. Consideraba que a igrexa recibiría ben un
trunfo cultural fronte aos reformistas
Johannes Kepler (1571-1630)
Tiña recoñecemento persoal por parte das
Abandona a circularidade e introduce a autoridades eclesiásticas.
elipse
Heliocentrismo (heliolatría: o Sol é Deus)
Aceptación de movemento dos planetas
non uniforme

12. Isaac Newton
Lei de inercia: Todo corpo persevera no seu
estado de repouso ou movemento uniforme
e rectilíneo, en tanto non se vexa na obriga
de cambiar de estado por unha forza
impresa.
Lei de aceleración proporcional: O cambio
de movemento é proporcional á forza motriz
impresa, e prodúcese segundo a liña recta
en que actuou dita forza.
Lei de acción e reacción: Sempre hai unha
Leis iguais e universais para reacción contraria e igual a unha acción; é
dicir, as accións de dous corpos son
todos sempre mutuamente iguais e en senso
contrario.
Espazo e Tempo absolutos Lei de Gravidade: Os corpos atráense
reciprocamente de forma directamente
A natureza explícase sen proporcional ao produto das masas e
inversamente proporcional ao cadrado da
recorrer a Deus distancia.

13. Cambia a imaxe do mundo
A finitude do universo.
A existencia dun finalismo.
A circulariedade dos movementos
celestes.
A heteroxeneidade do universo
(supralunar e sublunar).
A distinción entre movementos
naturais e movementos
violentos.
O uso de epiciclos, deferentes,
ecuantes... e demais elementos
inventados para facer cadrar os
preconceitos.