25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 - ΟΙ ΗΡΩΕΣ

28,754 views
28,507 views

Published on

Published in: Education
1 Comment
2 Likes
Statistics
Notes
  • Καλή δουλειά!!! Ευχαριστούμε τους ΉΡΩΕΣ του 1821 που δώσαν και τη ζωή τους για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
       Reply 
    Are you sure you want to  Yes  No
    Your message goes here
No Downloads
Views
Total views
28,754
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
15,567
Actions
Shares
0
Downloads
168
Comments
1
Likes
2
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 - ΟΙ ΗΡΩΕΣ

  1. 1. ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΟΡΤΗ 25 ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 Κάντε Click για να συνεχίσει
  2. 2. ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821
  3. 3. Κωνσταντίνος Κανάρης
  4. 4. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Ο Κωνσταντίνος Κανάρης γεννήθηκε στα Ψαρά γύρω στο 1793. Από μικρός δούλευε σε πλοία συγγενών του, κυρίως σ' αυτό του θείου του Μπουρέκα. Αρχικά το όνομά του ήταν &quot;Κανάριος&quot; και τελικά έγινε Κανάρης. Όταν πέθανε ο θείος του, στου οποίου το μικρό εμπορικό πλοίο εργαζόταν, ανέλαβε καπετάνιος του ο ίδιος σε ηλικία είκοσι ετών. </li></ul><ul><li>Πήγε στην Οδησσό για πρώτη φορά το 1820. Ήξερε για τη Φιλική Εταιρεία αλλά δεν είχε γίνει μέλος της. Όταν έμαθε ότι ξέσπασε η επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, γύρισε εσπευσμένα στα Ψαρά. Ήταν απ' τους πρώτους που κατατάχθηκαν στον στόλο των Ψαριανών όπου Ναύαρχος ήταν ο Ν. Αποστόλης. Ο Κανάρης έκανε επιδρομές στα μικρασιατικά παράλια ενώ κατόπιν εντάχθηκε στα πυρπολικά. </li></ul>
  5. 5. Ρήγας Φεραίος
  6. 6. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας Φεραίος θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στο Βελεστίνο, τις αρχαίες Φερές, το 1757, από εύπορη οικογένεια. Από την νεανική του ζωή τα μόνα γνωστά είναι ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Γεώργιος Κυριαζής (μια πληροφορία που αμφισβητείται) ενώ η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία . </li></ul><ul><li>Η οικογένεια του υπήρξε από τα θύματα της τουρκικής μανίας. Από αυτούς η μητέρα του με τον αδερφό του μόνο διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στη Βλαχία, όπου συντηρούνταν από το Ρήγα. </li></ul><ul><li>Ο Ρήγας συνελήφθη στην T εργέστη την 1 η Δεκεμβρίου του 1797 μαζί με τον Περραιβό. Κατόπιν οδηγήθηκε στη Βιέννη, όπου ανακρίθηκε μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του. παραδόθηκαν στις 10 Μαΐου 1798 στους Τούρκους του Βελιγραδίου και φυλακίστηκαν στον πύργο Neboisa, παραποτάμιο φρούριο του Βελιγραδίου. Εκεί, ύστερα από συνεχή βασανιστήρια, στις 24 Ιουνίου του 1798, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη. </li></ul>
  7. 7. Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
  8. 8. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε στο Ραμαβούνι της Μεσσηνίας. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εισχώρησε στα σώματα των Κλεφτών της Πελοποννήσου και στα 15 του έγινε καπετάνιος. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ως απεσταλμένος της στη Μάνη σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821. </li></ul><ul><li>Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του αγώνα, όπως στη νίκη στο Βαλτέτσι (14 Μαΐου 1821), στην άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822), όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο αφού πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρόλα αυτά δεν απέφυγε τη ρήξη. Μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιος του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο. Υπήρξε ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια και πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του Όθωνα. Το 1833, όμως, οι διαφωνίες του με την αντιβασιλεία τον οδήγησαν, μαζί με άλλους αγωνιστές, πάλι στις φυλακές του Ιτς-Καλέ στο Ναύπλιο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, και στις 15 Μαΐου 1834, μαζί με τον Πλαπούτα, καταδικάστηκε σε θάνατο. </li></ul><ul><li>Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα το 1835, οπότε και ονομάστηκε Στρατηγός και έλαβε το αξίωμα του «Συμβούλου της Επικρατείας». Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε μια νύχτα του 1843 από αποπληξία, επιστρέφοντας από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα. </li></ul>
  9. 9. Οδυσσέας Ανδρούτσος
  10. 10. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε το 1970 στην Ιθάκη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και το 1819 διορίστηκε δερβέναγας στην ανατολική Στερεά. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης ο Ανδρούτσος έφυγε από την Λευκάδα και βρέθηκε μέσω της Πάτρας στη Στερεά Ελλάδα, έπεισε τους Γαλαξιδιώτες να επαναστατήσουν και έγραψε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης αντιμετωπίζοντας με επιτυχία τους Τούρκους του Ομέρ Βρυώνη στην μάχη στο Χάνι της Γραβιάς στις 8 Μαΐου του 1821), παίρνοντας παράλληλα εκδίκηση και για τον θάνατο του φίλου του, Αθανάσιου Διάκου στη μάχη της Αλαμάνας. </li></ul><ul><li>Κατά τα τέλη του 1821 ανακηρύχθηκε από τους υπόλοιπους οπλαρχηγούς, αρχιστράτηγος της ανατολικής Στερεάς, τίτλος που του αναγνωρίστηκε το 1822. Στις 5 Ιουνίου του 1825, θύμα και αυτός του Εμφύλιου πολέμου δολοφονήθηκε στην Ακρόπολη, όπου είχε φυλακιστεί, ύστερα από εντολή του Γιάννη Γκούρα. </li></ul>
  11. 11. Ιωάννης Μακρυγιάννης
  12. 12. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε το 1794 . Το 1820 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και στάλθηκε στην Πάτρα για να συμμετάσχει σε προετοιμασίες για την επανάσταση. </li></ul><ul><li>Κατά την διάρκεια της επανάστασης είχε σημαντική πολεμική δράση σε Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Τραυματίστηκε πολλές φορές σε μάχες, με αποκορύφωμα τη μάχη της Αθήνας , όπου σε ένα βράδυ τραυματίστηκε τρεις φορές . Συνήθιζε με τα τεχνάσματα και τις στρατηγικές του ανταρτοπολέμου να εξαπατά τον αντίπαλο . </li></ul><ul><li>Μετά το τέλος της επανάστασης άρχισε να γράφει τα Απομνημονεύματά του. Αποτελούν δε σημαντικότατη, μοναδική και πολυτιμότατη ιστορική πηγή. Ήρθε σε αντίθεση με τους οπαδούς του Καποδίστρια, και αργότερα με τον Όθωνα . Πρωτοστάτησε στην Επανάσταση της 3 ης Σεπτεμβρίου. </li></ul><ul><li>Το 1852 καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία ότι σχεδίαζε την δολοφονία του Όθωνα, αλλά το 1854 αφέθηκε ελεύθερος. Το 1864 ονομάστηκε αντιστράτηγος, και πέθανε λίγο μετά. </li></ul>
  13. 13. Μάρκος Μπότσαρης
  14. 14. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε στο Σούλι και ήταν ο δεύτερος γιος του Κίτσου Μπότσαρη, μιας από τις επιφανέστερες μορφές του Αγώνα. Το 1814 έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. </li></ul><ul><li>Πρώτη του επιτυχία ήταν η νίκη στους Καμψάδες και στα Πέντε Πηγάδια και η κατάληψη των φρουρίων της Ρηγιάσας και της Ρινιάσσας. Ακολούθησαν οι νικηφόρες μάχες στο Κομπότι της Άρτας (3 Ιουλίου 1821) και στην Πλάκα, που του έδωσαν τον τίτλο του αρχιστράτηγου της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας . Μάλιστα το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντιζηλία των άλλων οπλαρχηγών κάτι το οποίο εξόργισε τον Μπότσαρη, ο οποίος μπροστά τους έσκισε το χαρτί του διορισμού του λέγοντας: &quot;Όποιος είναι άξιος παίρνει το δίπλωμα αύριο μπροστά στον Εχθρό&quot; . Αυτή η μεγαλοπρεπής πράξη του αποδεικνύει την ανιδιοτέλειά του και την αγάπη του για την πατρίδα. Το καλοκαίρι του 1823 προσπάθησε να ανακόψει το δρόμο στα τουρκαλβανικά στρατεύματα που επέδραμαν προς την δυτική Ρούμελη. Τη νύχτα της 21 ης Αυγούστου, επικεφαλής 350 Σουλιωτών, επιτέθηκε κατά των 4.000 Αλβανών του Μουσταή Πασά της Σκόρδας, που είχαν στρατοπεδεύσει στο Κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου, στη μάχη που έμεινε γνωστή ως Μάχη του Κεφαλόβρυσου. Παρά τον αρχικά ελαφρύ τραυματισμό, συνέχισε να πολεμάει και κατάφερε να νικήσει τον Μουσταή. Όμως μια τουρκική σφαίρα τον άφησε νεκρό. Τότε οι Σουλιώτες, αν και νίκησαν, διέκοψαν τον αγώνα, παρέλαβαν τα λάφυρα και τον αρχηγό τους και πήγαν στο Μεσολόγγι όπου τον ενταφίασαν . </li></ul>
  15. 15. Παπαφλέσσας
  16. 16. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας και μόνασε στο μοναστήρι της Παναγιάς της Βελανιδιάς, στην Καλαμάτα όπου πήρε το όνομα Γρηγόριος (παπάς Παπαφλέσσας). Εξαιτίας του χαρακτήρα του εγκατέλειψε την Πελοπόννησο περνώντας στην Ζάκυνθο, και αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης από τον Γρηγόριο ε’ με το εκκλησιαστικό Οφφίκιο «Δικαίος». </li></ul><ul><li>Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκε με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία. Στάλθηκε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (Μολδαβία και Βλαχία), για να προπαρασκευάσει την Επανάσταση. Όταν ο Υψηλάντης αποφάσισε να ξεκινήσει ένοπλο αγώνα από τη Μολδοβλαχία, η Φιλική Εταιρία τον Ιανουάριο του 1821 έστειλε τον Παπαφλέσσα στην Πελοπόννησο για να ξεσηκώσει κι εκεί τον λαό. </li></ul><ul><li>Διακρίθηκε για την ανδρεία του σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο και στην Αρκαδία. Μια από της μάχες αυτές είναι και η μάχη στα Δερβενάκια όπου μαζί με τον Νικηταρά και τον Υψηλάντη είχαν οριστεί από τον Κολοκοτρώνη να κρατήσουν τ’ Αγιονόρι. Όταν το 1825 ο Ιμπραήμ πασάς εισέβαλε στην Πελοπόννησο, πρώτος ο Παπαφλέσσας ζήτησε να ελευθερωθούν οι φυλακισμένοι πολεμιστές, αλλά δεν εισακούστηκε. Έτσι αναγκάστηκε να εκστρατεύσει ο ίδιος με 2000 άνδρες για να ανακόψει την προέλαση του Ιμπραήμ, και πήγε στο Μανιάκι της Μεσσηνίας. Στις 19 Μαΐου όταν φάνηκαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα, πολλοί από τους άνδρες του Παπαφλέσσα διασκορπίστηκαν και έμεινε με 300 (ή κατά άλλους 600) πολεμιστές. Στη Μάχη στο Μανιάκι στις 20 Μαΐου, βρήκε τον θάνατο προβάλλοντας απεγνωσμένη αντίσταση μαζί με τους λίγους άνδρες που του είχαν μείνει. </li></ul>
  17. 17. Γεώργιος Καραϊσκάκης
  18. 18. Η ΖΩΗ ΤΟΥ <ul><li>Γεννήθηκε σε μια σπηλιά κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, στην Άρτα. Πατέρας του ήταν ο αρματωλός Δημήτριος Ίσκος, που τον ονόμαζαν και Καραΐσκο. Η μητέρα του ήταν από τη Σκουλικαριά της Άρτας .Είχε μείνει χήρα, γι’ αυτό είχε καλογερέψει χωρίς όμως να μπει σε μοναστήρι. Ο Καραϊσκάκης γεννήθηκε, όταν ήταν καλόγρια και δε γνώρισε ποτέ τον πατέρα του. Ο κόσμος όμως γνώριζε ποιος ήταν, γι’ αυτό και τον ονόμασαν Καραϊσκάκη. </li></ul><ul><li>Το 1798 ακολούθησε τον Αλή Πασά στην εκστρατεία κατά του Πασβανόγλου Πασά. Η ευστροφία, η τόλμη και η τιμιότητά τον έκαναν να διακριθεί γρήγορα. Μετά από λίγο, οι σχέσεις του με τον Αλή Πασά οξύνθηκαν με αποτέλεσμα να λιποταχτήσει και να πάει στο λιμέρι του Κατσαντώνη. Στο μεταξύ είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρία. </li></ul><ul><li>Κατά το 1821 κατόρθωσε να γίνει καπετάνιος στο αρματολίκι των Αγράφων. Αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση του πολέμου στη Στερεά Ελλάδα . Ο Καραϊσκάκης ξεκίνησε με 680 άνδρες από το Ναύπλιο για την Αττική , όπου την πολιορκούσε ο Κιουταχής . Κατάφερε μέσα σε 8 μήνες να απελευθερώσει σχεδόν ολόκληρη τη Στερεά Ελλάδα . Πέθανε στις 22 Απριλίου 1827 και κηδεύτηκε στη Σαλαμίνα. </li></ul>
  19. 19. ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΡΩΙΔΕΣ
  20. 20. Η ΖΩΗ ΤΗΣ Λ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ <ul><li>Με καταγωγή από την Ύδρα, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, όπως ήταν το όνομά της, γεννήθηκε στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου 1771. </li></ul><ul><li>Παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1788 όταν ήταν 17 χρονών, τον Δημήτριο Γιάννουζα (σκοτώθηκε το 1797), με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Δημήτριος Μπούμπουλης, τον οποίο παντρεύτηκε σε ηλικία 30 ετών το 1801 και από τον οποίο πήρε και το όνομα και έγινε γνωστή ως «Μπουμπουλίνα». Όμως και οι δύο σύζυγοι της, Σπετσιώτες καπεταναίοι, σκοτώθηκαν σε ναυμαχίες εναντίον πειρατών . </li></ul><ul><li>Η Μπουμπουλίνα, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ήταν η μόνη γυναίκα που μυήθηκε σε αυτή, στον κατώτερο βαθμό μύησης αφού οι γυναίκες δεν γίνονταν δεκτές . Όταν ξεκίνησε η ελληνική επανάσταση, είχε σχηματίσει δικό της εκστρατευτικό σώμα από Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε «γενναία μου παλικάρια». Είχε αναλάβει να αρματώνει, να συντηρεί και να πληρώνει τον στρατό αυτό μόνη της όπως έκανε και με τα πλοία της και τα πληρώματά τους . </li></ul><ul><li>Το αρχοντικό της Μπουμπουλίνας στις Σπέτσες μετατράπηκε το 1991 </li></ul><ul><li>από τον ιδιοκτήτη και απόγονο της ηρωίδας, Φίλιππο Δεμερτζή-Μπούμπουλη, σε μουσείο, το οποίο υποδέχεται πλήθος επισκεπτών. Σε αυτό μπορεί κανείς να δει συλλογή όπλων, επιστολές και άλλα αρχεία, παλιά βιβλία, πορτραίτα της Μπουμπουλίνας, προσωπικά της αντικείμενα, έπιπλα, διακρίσεις που τις είχαν απονείμει κυρίως ξένες κυβερνήσεις και πολλά άλλα. </li></ul>
  21. 21. Η ΖΩΗ ΤΗΣ Μ. ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ <ul><li>Η Μαντώ Μαυρογένους (Τεργέστη 1796 ή 1797 - Πάρος, Ιούλιος 1840) ήταν αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του1821. </li></ul><ul><li>Με την έναρξη της Επανάστασης πήγε στην Μύκονο και ξεσήκωσε τους κατοίκους εναντίον των Τούρκων. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της έξοδα, καταδίωξε τους πειρατές που λυμαίνονταν τις Κυκλάδες και αργότερα πολέμησε στο Πήλιο, στη Φθιώτιδα και στη Λιβαδειά. </li></ul><ul><li>Κάτοχος της γαλλικής γλώσσας, συνέταξε συγκινητική έκκληση προς τις γυναίκες της Γαλλίας, ζητώντας τη συμπαράστασή τους στον πληθυσμό της Ελλάδας. Για τον Αγώνα διέθεσε όλη της την περιουσία. Για τη δραστηριότητά της, συνολικά, ο Ιωάννης Καποδίστριας της απένειμε -τιμή μοναδική σε γυναίκα- το αξίωμα του επίτιμου αντιστράτηγου και της παραχώρησε κεντρικό σπίτι στο Ναύπλιο. </li></ul><ul><li>Μετά την Επανάσταση, απογοητευμένη από την άτυχη ερωτική περιπέτειά της με το Δημήτριο Υψηλάντη και καταδιωκόμενη από τον Ιωάννη Κωλέττη, ξαναγύρισε στη Μύκονο και έπειτα από λίγα χρόνια πέθανε στην Πάρο πολύ φτωχή και λησμονημένη. </li></ul>

×