กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว เมื่อครั้งที่สัตว์ทุกตัวยังพูดได้ ณ ทวีป แอฟริกา อันห่างไกล 
ยังมียีราฟกับม้าลายเป็นเพื่อนรักกัน อ๊ะ อ๊ะ ยีราฟตอนนี้ ยังมีรูปร่างเหมือนกันกับม้าลายทุกอย่าง 
ขายังไม่ยาว คอยังไม่ยาว และวิ่งได้เร็วเหมือนม้าลาย ต่างกันเฉพาะสีขน 
ม้าลายมีขนสีขาวสลับดา แต่ยีราฟมีขนสีเหลืองสลับน้าตาล
ยีราฟกับม้าลาย เป็นเพื่อนที่รักกันมาก วิ่งเล่นด้วยกัน หากินด้วยกัน 
ม้าลายสายตาสั้นจึงมองไม่ค่อยเห็น 
ยีราฟต้องคอยเตือนเมื่อมีอันตรายมาถึงตัว 
ทั้งสองจึงมักออกไปหากินด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน
กลางทุ่งหญ้าแห่งนี้ยังมี “ต้นไม้เทพบุปผา” 
ต้นไม้ใหญ่ที่ออกดอกเพียงปีละครั้ง ครั้งละหนึ่งดอก ดอกของมันสีแดงสด ส่งกลิ่นหอมไปไกล 
ใครได้กลิ่นก็จะทาให้มีความสุข หากใครได้กินใบไม้หรือดอกนี้ก็จะทาให้มีสุขภาพดี 
สัตว์ตัวไหนที่เพิ่งตายใหม่ๆ หากได้กินดอกไม้เข้าไปก็จะฟื้นคืนชีพได้ 
สัตว์ทุกตัวจึงให้ความเคารพต้นไม้เทพบุปผามาก ต่างแสดงออกต่อต้นไม้อย่างสุภาพ
วันหนึ่งม้าลายกับยีราฟเดินหากินมาจนถึงบริเวณ ต้นไม้เทพบุปผา 
“ฉันขอกินใบไม้หน่อยนะจ๊ะ ต้นไม้เทพบุปผา” ม้าลายพูดขึ้นก่อนจะเริ่มกินใบไม้ 
“ทาไมเราต้องพูดจาสุภาพกับต้นไม้เทพบุปผาด้วยล่ะ” ยีราฟถาม 
“เพราะต้นไม้เทพบุปผาคอยป้องกันอันตราย และดูแลพวกเราให้อยู่กันอย่างมีความสุข” ม้าลายอธิบาย 
“ฉันต่างหากล่ะที่คอยดูแลเธอจากอันตราย” ยีราฟเถียง
ขณะที่กาลังเถียงกันอยู่นั้น ยีราฟก็มองเห็นดอกเทพบุปผากาลังบานอย่างช้า ๆ 
เจ้าม้าลายมองไม่เห็น เพราะสายตาสั้น 
เจ้ายีราฟเกิดความโลภขึ้นมาทันที มันคิดในใจว่า 
“เป็นลาภของเราแท้ๆ ที่ดอกไม้กาลังบาน ทั้งเจ้าม้าลายก็สายตาไม่ดี เราต้องเอาดอกไม้มาให้ได้” 
“เจ้าม้าลาย ข้าขอตัวไปเดินเล่นทางโน้นหน่อยนะ” ยีราฟพูด 
“อย่าไปนานล่ะ ข้ายิ่งมองไม่ค่อยเห็นอยู่ด้วย” ม้าลายกล่าว
พอลับตาม้าลาย ยีราฟก็แอบไปปีนต้นไม้เทพบุปผา เพื่อจะเก็บดอกไม้มาเป็นของตัวเอง 
ขณะนั้น มีสิงโตตัวใหญ่ ย่องมาจะกัดม้าลาย แต่ม้าลายมองไม่เห็น 
ยีราฟมองเห็นแล้ว แต่ไม่กล้าตะโกนเตือนม้าลาย 
เพราะกลัวม้าลายจะรู้ว่ามันแอบมาเก็บดอกเทพบุปผา 
ทันใดนั้น สิงโตก็กระโดดกัดคอม้าลาย
“เจ้ายีราฟ เจ้าเป็นเพื่อนที่เห็นแก่ตัวมาก” เสียงดังมาจากต้นไม้ใหญ่ 
“ความโลภในลาภเพียงเท่านี้ เจ้ายอมปล่อยให้เพื่อนถูกทาร้ายต่อหน้าต่อตา” 
“ข้าขอสาปเจ้าให้ขายาว คอยาว ต่างไปจากเดิม ให้สมกับบาปที่เจ้าได้ก่อไว้” 
พอสิ้นคาพูดจากต้นไม้ใหญ่ ขาและคอยีราฟก็ค่อยๆ ยาวขึ้น จนสูงเท่าต้นไม้ มองดูเก้งก้าง เป็นที่ขบขันของสัตว์ทั่วไป
สิงโตมองเห็นยีราฟถูกสาปให้ขายาว คอยาว ก็ตกใจวิ่งหนีไป 
ทิ้งไว้แต่ม้าลายที่กาลังจะหมดลมหายใจ 
“เจ้ายีราฟ ทาไม เจ้าไม่เตือนข้าเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา” ม้าลายพูดอย่างอ่อนแรง 
“ข้าขอโทษ ความโลภ ทาให้ข้าเห็นแก่ตัว ข้าขอโทษ ข้าขอโทษ” 
“ไม่เป็นไร เพื่อน. . .รัก” พูดได้เท่านั้น ม้าลายก็ตาย
ยีราฟเห็นเพื่อนตายต่อหน้าก็เสียใจมาก มันยืดตัวขึ้นเต็มที่จนสูงถึงดอกเทพบุปผา แล้วใช้ปากคาบลงมา เคี้ยวพอแหลก แล้วยัดใส่ปากเพื่อนรัก 
“ฟื้นสิ ฟื้นสิ ดอกเทพบุปผา ช่วยให้คืนชีพได้ไม่ใช่เหรอ ฟื้นสิ ฟื้นสิ” 
ม้าลาย ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ 
“เจ้าช่วยชีวิตข้า เจ้าช่วยชีวิตข้า” ม้าลายพูดอย่างตื่นเต้น 
“ดอกเทพบุปผาต่างหากที่ช่วยชีวิตเจ้า ข้าเปล่าเลย” ยีราฟพูดอย่างสานึกผิด 
จากนั้น ยีราฟก็ได้สานึกบาปและสารภาพผิดทุกอย่าง ให้ม้าลายฟัง
“ข้าจะถอนคาสาปให้เจ้ากลับมาเหมือนเดิม เพราะเจ้าได้สานึกบาป และสารภาพผิดแล้ว” 
“และที่สาคัญเจ้าได้ช่วยให้ม้าลายฟื้นคืนชีพกลับมาแล้ว” เสียงดังมาจากต้นไม้ 
“ข้าไม่อยากคืนร่างเดิมแล้วล่ะ ให้ข้าอยู่ในร่างนี้ตลอดไปเถอะนะ ข้าขายาว คอยาว มองเห็นได้ไกล 
จะได้คอยมองอันตราย แล้วเตือนสัตว์ตัวอื่นๆ ไงล่ะ ให้ข้าได้ทาดีไถ่บาปเถอะนะ” ยีราฟอ้อนวอน 
“สรุปว่า เจ้าจะอยากมีรูปร่างแบบนี้ตลอดไปใช่ไหม จนชั่วลูกชั่วหลานเลยนะ” 
ยีราฟพยักหน้า แล้วหันมองม้าลายเพื่อนรักอย่างมีความสุข 
นับจากนั้นมา ยีราฟจึงมีคอยาว และยังคงหากินร่วมกันกับม้าลายมาจนถึงทุกวันนี้
คำศัพท์ 
คำอ่ำน 
ควำมหมำย 
ทวีป 
ทะ – วีบ 
พื้นดินที่มีขนาดใหญ่ 
แอฟริกา 
แอ๊บ – ฟริ – กา 
ชื่อทวีปแอฟริกา 
ยีราฟ 
ยี – ร้าบ 
สัตว์สี่เท้า ขายาว คอยาว 
เทพ 
เทบ 
เทวดา 
บุปผา 
บุบ – ผา 
ดอกไม้ 
เคารพ 
เคา – รบ 
นับถือ 
สุขภาพ 
สุก – ขะ – พาบ 
ภาวะที่ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ 
สุภาพ 
สุ – พาบ 
เรียบร้อย อ่อนโยน 
ชีพ 
ชีบ 
ชีวิต 
โลภ 
โลบ 
ความอยากได้ ไม่รู้จักพอ 
ลาภ 
ลาบ 
สิ่งที่มักจะได้มาโดยไม่คาดคิด 
สาป 
สาบ 
คาแช่งให้เป็นไปต่าง ๆ 
บาป 
บาบ 
ความชั่ว ความมัวหมอง 
สารภาพ 
สา – ระ – พาบ 
รับว่ากระทาผิด 
สรุป 
สะ – หรุบ 
ประเด็นย่อ ๆ ของเรื่อง 
หมำยเหตุ คาศัพท์เรียงตามลาดับเหตุการณ์ในเรื่อง
กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ได้ ณ .......................... .......................อันห่างไกล ยังมียีราฟกับม้าลายเป็นเพื่อนรักกัน 
ม้าลายสายตาสั้นจึงมองไม่ค่อยเห็น ..........................ต้องคอยเตือนเมื่อมีอันตรายมาถึง 
กลางทุ่งหญ้าแห่งนี้ยังมี “ต้นไม้ ..........................” ที่ออกดอกเพียงปีละครั้ง ครั้งละหนึ่งดอก หากใครได้กินใบไม้หรือ ดอกไม้นี้ก็จะทาให้มี..........................ดี สัตว์ตัวไหนที่เพิ่งตายใหม่ๆ หากได้กินดอกไม้เข้าไปก็จะฟื้นคืน..........................ได้ สัตว์ทุกตัวจึงให้ความ..........................และแสดงออกต่อต้นไม้อย่าง.......................... 
วันหนึ่ง เจ้า..........................เกิดความ.......................... ที่เก็บดอกไม้มาเป็น..........................ของตัวเอง ขณะที่กาลัง วางแผนอยู่นั้นก็มีสิงโตตัวใหญ่ เข้ามากัดม้าลายจนตาย ผลจากความ..........................ของ.......................... ทาให้มันถูกต้นไม้ .......................... ให้ขายาว คอยาว ต่างไปจากเดิม ให้สมกับ..........................ที่มันได้ก่อไว้ 
..........................เห็นเพื่อนตายต่อหน้าก็เสียใจมากจึงเก็บดอกไม้มาช่วยให้เพื่อนคืน.......................... จากนั้นมันจึง 
สานึก..........................และ..........................ผิดทุกอย่างให้ม้าลายฟัง ต้นไม้ก็จะถอน..........................ให้มันกลับมาเหมือนเดิม เพราะมันได้กลับตัวกลับใจ สานึก.......................... และ..........................ผิดแล้ว และที่สาคัญมันได้ช่วยให้ม้าลายฟื้นคืน ..........................ได้แล้ว แต่เจ้า..........................ไม่อยากคืนร่างเดิมแล้วเพราะมันมี ขายาว คอยาว ทาให้มองเห็นได้ไกลขึ้น มันจึงหวังจะได้คอยมองอันตราย แล้วเตือนสัตว์ตัวอื่นๆ ให้ปลอดภัยเป็นการไถ่.......................... ที่มันหักหลังเพื่อน ..........................ว่า ยีราฟจึงมีคอยาว และยังคงหากินร่วมกันกับม้าลายมาจนถึงทุกวันนี้
คำชี้แจง ให้นักเรียนเลือกคาที่กาหนดให้เติมลงในช่องว่างให้ถูกต้อง แล้วฝึกอ่าน 
๑. ประเทศไทยตั้งอยู่ใน .......................เอเชีย ( ทวีป ทวีพ ) 
๒. คุณพ่อของฉันนับถือ .............................กวนอู ( เทพ เทป ) 
๓. ดอกปาริชาติ เป็นดอกไม้ที่ไดชื่อว่า ........................ สวรรค์ ( บุปผา บุบผา ) 
๔. นักเรียนที่ดีต้อง ............................ เชื่อฟัง พ่อแม่ ( เคารบ เคารพ ) 
๕. ความไม่มีโรคเป็น ............................... อันประเสริฐ ( ลาภ ลาบ ) 
๖. ขอความที่หัวเข็มขัดลูกเสือ มีว่า เสีย ............................. อย่าเสียสัตย์ ( ชีบ ชีพ ) 
๗ . เราเป็นคนดีได้ด้วยการไม่ทา.........................ทุกชนิด ( บาป บาบ ) 
๘. เจ้าหญิงถูกคา ........................ ของแม่มด ทาให้นอนหลับ ( สาป สาบ ) 
๙. ผู้ต้องหายอมรับ.....................................ว่าเป็นคนลงมือลักทรัพย์ ( สารภาบ สารภาพ ) 
๑๐. ฉันไปดู……………ที่สวนสัตว์ ( ยีราป ยีราฟ ) 
ตัวอย่ำง ฉันเป็นคน รูปร่าง ผอมบาง ( รูปร่าง รูบร่าง )
นางทิมาพร นุธรรมโชติ ตาแหน่ง ครู โรงเรียนบ้านหัวคลอง 
อาเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส 
สังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต ๒ 
บธ.บ. การบัญชี มหาวิทยาลัยรังสิต 
ประกาศนียบัตรบัณฑิต วิชาชีพครู 
นางสาวอุษา มากอินทร์ ตาแหน่ง ครู โรงเรียนน้ารอบวิทยา 
อาเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 
สังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๑๑ 
ศษ.บ. ศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
ศษ.ม. การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หนังสือนิทาน ชุด สี่สหายผจญภัย ที่จัดทาขึ้นเพื่อพัฒนาความสามารถการเขียนสะกดคาที่ไม่ตรงตามมาตรา 
ตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 2 โรงเรียนบ้านหัวคลอง ครั้งนี้ มีด้วยกันทั้งหมด 6 เล่ม คือ 
1. ทหารหาญ มาตราตัวสะกด แม่กน 
2. วานรขาวเจ้าปัญญา มาตราตัวสะกด แม่กน 
3. วิหคสีรุ้ง มาตราตัวสะกด แม่กก 
4. สมบัติวิเศษ มาตราตัวสะกด แม่กด 
5. ครุฑน้อยกับมะเขือเทศพิษ มาตราตัวสะกด แม่กด 
6. ยีราฟกลับใจ มาตราตัวสะกด แม่กบ 
หนังสือนิทานชุดนี้ เล่าเรื่องราวของสี่สหาย คือ วานรขาว วิหคสีรุ้ง ครุฑน้อย และยีราฟคอยาว โดยได้นาคาที่สะกด 
ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด ที่ปรากฏอยู่ในบัญชีคาพื้นฐานสาหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มาผูกเรื่องเป็นนิทาน 
ขนาดสั้น ภาษาที่ใช้เป็นภาษาง่ายๆ เหมาะกับระดับชั้นของผู้เรียน หวังเป็นอย่างยิ่งว่า หนังสือนิทานชุดนี้ จะมอบความ สนุกสนานเพลิดเพลิน ให้ผู้อ่านจนอ่านและเขียนสะกดคาที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกดได้อย่างถูกต้องโดยไม่ทันได้รู้ตัว 
ขอขอบพระคุณ 
ทิมาพร นุธรรมโชติ

ยีราฟกลับใจ

  • 2.
    กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว เมื่อครั้งที่สัตว์ทุกตัวยังพูดได้ณ ทวีป แอฟริกา อันห่างไกล ยังมียีราฟกับม้าลายเป็นเพื่อนรักกัน อ๊ะ อ๊ะ ยีราฟตอนนี้ ยังมีรูปร่างเหมือนกันกับม้าลายทุกอย่าง ขายังไม่ยาว คอยังไม่ยาว และวิ่งได้เร็วเหมือนม้าลาย ต่างกันเฉพาะสีขน ม้าลายมีขนสีขาวสลับดา แต่ยีราฟมีขนสีเหลืองสลับน้าตาล
  • 4.
    ยีราฟกับม้าลาย เป็นเพื่อนที่รักกันมาก วิ่งเล่นด้วยกันหากินด้วยกัน ม้าลายสายตาสั้นจึงมองไม่ค่อยเห็น ยีราฟต้องคอยเตือนเมื่อมีอันตรายมาถึงตัว ทั้งสองจึงมักออกไปหากินด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน
  • 6.
    กลางทุ่งหญ้าแห่งนี้ยังมี “ต้นไม้เทพบุปผา” ต้นไม้ใหญ่ที่ออกดอกเพียงปีละครั้งครั้งละหนึ่งดอก ดอกของมันสีแดงสด ส่งกลิ่นหอมไปไกล ใครได้กลิ่นก็จะทาให้มีความสุข หากใครได้กินใบไม้หรือดอกนี้ก็จะทาให้มีสุขภาพดี สัตว์ตัวไหนที่เพิ่งตายใหม่ๆ หากได้กินดอกไม้เข้าไปก็จะฟื้นคืนชีพได้ สัตว์ทุกตัวจึงให้ความเคารพต้นไม้เทพบุปผามาก ต่างแสดงออกต่อต้นไม้อย่างสุภาพ
  • 8.
    วันหนึ่งม้าลายกับยีราฟเดินหากินมาจนถึงบริเวณ ต้นไม้เทพบุปผา “ฉันขอกินใบไม้หน่อยนะจ๊ะต้นไม้เทพบุปผา” ม้าลายพูดขึ้นก่อนจะเริ่มกินใบไม้ “ทาไมเราต้องพูดจาสุภาพกับต้นไม้เทพบุปผาด้วยล่ะ” ยีราฟถาม “เพราะต้นไม้เทพบุปผาคอยป้องกันอันตราย และดูแลพวกเราให้อยู่กันอย่างมีความสุข” ม้าลายอธิบาย “ฉันต่างหากล่ะที่คอยดูแลเธอจากอันตราย” ยีราฟเถียง
  • 10.
    ขณะที่กาลังเถียงกันอยู่นั้น ยีราฟก็มองเห็นดอกเทพบุปผากาลังบานอย่างช้า ๆ เจ้าม้าลายมองไม่เห็น เพราะสายตาสั้น เจ้ายีราฟเกิดความโลภขึ้นมาทันที มันคิดในใจว่า “เป็นลาภของเราแท้ๆ ที่ดอกไม้กาลังบาน ทั้งเจ้าม้าลายก็สายตาไม่ดี เราต้องเอาดอกไม้มาให้ได้” “เจ้าม้าลาย ข้าขอตัวไปเดินเล่นทางโน้นหน่อยนะ” ยีราฟพูด “อย่าไปนานล่ะ ข้ายิ่งมองไม่ค่อยเห็นอยู่ด้วย” ม้าลายกล่าว
  • 12.
    พอลับตาม้าลาย ยีราฟก็แอบไปปีนต้นไม้เทพบุปผา เพื่อจะเก็บดอกไม้มาเป็นของตัวเอง ขณะนั้น มีสิงโตตัวใหญ่ ย่องมาจะกัดม้าลาย แต่ม้าลายมองไม่เห็น ยีราฟมองเห็นแล้ว แต่ไม่กล้าตะโกนเตือนม้าลาย เพราะกลัวม้าลายจะรู้ว่ามันแอบมาเก็บดอกเทพบุปผา ทันใดนั้น สิงโตก็กระโดดกัดคอม้าลาย
  • 14.
    “เจ้ายีราฟ เจ้าเป็นเพื่อนที่เห็นแก่ตัวมาก” เสียงดังมาจากต้นไม้ใหญ่ “ความโลภในลาภเพียงเท่านี้ เจ้ายอมปล่อยให้เพื่อนถูกทาร้ายต่อหน้าต่อตา” “ข้าขอสาปเจ้าให้ขายาว คอยาว ต่างไปจากเดิม ให้สมกับบาปที่เจ้าได้ก่อไว้” พอสิ้นคาพูดจากต้นไม้ใหญ่ ขาและคอยีราฟก็ค่อยๆ ยาวขึ้น จนสูงเท่าต้นไม้ มองดูเก้งก้าง เป็นที่ขบขันของสัตว์ทั่วไป
  • 16.
    สิงโตมองเห็นยีราฟถูกสาปให้ขายาว คอยาว ก็ตกใจวิ่งหนีไป ทิ้งไว้แต่ม้าลายที่กาลังจะหมดลมหายใจ “เจ้ายีราฟ ทาไม เจ้าไม่เตือนข้าเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา” ม้าลายพูดอย่างอ่อนแรง “ข้าขอโทษ ความโลภ ทาให้ข้าเห็นแก่ตัว ข้าขอโทษ ข้าขอโทษ” “ไม่เป็นไร เพื่อน. . .รัก” พูดได้เท่านั้น ม้าลายก็ตาย
  • 18.
    ยีราฟเห็นเพื่อนตายต่อหน้าก็เสียใจมาก มันยืดตัวขึ้นเต็มที่จนสูงถึงดอกเทพบุปผา แล้วใช้ปากคาบลงมาเคี้ยวพอแหลก แล้วยัดใส่ปากเพื่อนรัก “ฟื้นสิ ฟื้นสิ ดอกเทพบุปผา ช่วยให้คืนชีพได้ไม่ใช่เหรอ ฟื้นสิ ฟื้นสิ” ม้าลาย ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ “เจ้าช่วยชีวิตข้า เจ้าช่วยชีวิตข้า” ม้าลายพูดอย่างตื่นเต้น “ดอกเทพบุปผาต่างหากที่ช่วยชีวิตเจ้า ข้าเปล่าเลย” ยีราฟพูดอย่างสานึกผิด จากนั้น ยีราฟก็ได้สานึกบาปและสารภาพผิดทุกอย่าง ให้ม้าลายฟัง
  • 20.
    “ข้าจะถอนคาสาปให้เจ้ากลับมาเหมือนเดิม เพราะเจ้าได้สานึกบาป และสารภาพผิดแล้ว” “และที่สาคัญเจ้าได้ช่วยให้ม้าลายฟื้นคืนชีพกลับมาแล้ว” เสียงดังมาจากต้นไม้ “ข้าไม่อยากคืนร่างเดิมแล้วล่ะ ให้ข้าอยู่ในร่างนี้ตลอดไปเถอะนะ ข้าขายาว คอยาว มองเห็นได้ไกล จะได้คอยมองอันตราย แล้วเตือนสัตว์ตัวอื่นๆ ไงล่ะ ให้ข้าได้ทาดีไถ่บาปเถอะนะ” ยีราฟอ้อนวอน “สรุปว่า เจ้าจะอยากมีรูปร่างแบบนี้ตลอดไปใช่ไหม จนชั่วลูกชั่วหลานเลยนะ” ยีราฟพยักหน้า แล้วหันมองม้าลายเพื่อนรักอย่างมีความสุข นับจากนั้นมา ยีราฟจึงมีคอยาว และยังคงหากินร่วมกันกับม้าลายมาจนถึงทุกวันนี้
  • 22.
    คำศัพท์ คำอ่ำน ควำมหมำย ทวีป ทะ – วีบ พื้นดินที่มีขนาดใหญ่ แอฟริกา แอ๊บ – ฟริ – กา ชื่อทวีปแอฟริกา ยีราฟ ยี – ร้าบ สัตว์สี่เท้า ขายาว คอยาว เทพ เทบ เทวดา บุปผา บุบ – ผา ดอกไม้ เคารพ เคา – รบ นับถือ สุขภาพ สุก – ขะ – พาบ ภาวะที่ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ สุภาพ สุ – พาบ เรียบร้อย อ่อนโยน ชีพ ชีบ ชีวิต โลภ โลบ ความอยากได้ ไม่รู้จักพอ ลาภ ลาบ สิ่งที่มักจะได้มาโดยไม่คาดคิด สาป สาบ คาแช่งให้เป็นไปต่าง ๆ บาป บาบ ความชั่ว ความมัวหมอง สารภาพ สา – ระ – พาบ รับว่ากระทาผิด สรุป สะ – หรุบ ประเด็นย่อ ๆ ของเรื่อง หมำยเหตุ คาศัพท์เรียงตามลาดับเหตุการณ์ในเรื่อง
  • 23.
    กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ได้ณ .......................... .......................อันห่างไกล ยังมียีราฟกับม้าลายเป็นเพื่อนรักกัน ม้าลายสายตาสั้นจึงมองไม่ค่อยเห็น ..........................ต้องคอยเตือนเมื่อมีอันตรายมาถึง กลางทุ่งหญ้าแห่งนี้ยังมี “ต้นไม้ ..........................” ที่ออกดอกเพียงปีละครั้ง ครั้งละหนึ่งดอก หากใครได้กินใบไม้หรือ ดอกไม้นี้ก็จะทาให้มี..........................ดี สัตว์ตัวไหนที่เพิ่งตายใหม่ๆ หากได้กินดอกไม้เข้าไปก็จะฟื้นคืน..........................ได้ สัตว์ทุกตัวจึงให้ความ..........................และแสดงออกต่อต้นไม้อย่าง.......................... วันหนึ่ง เจ้า..........................เกิดความ.......................... ที่เก็บดอกไม้มาเป็น..........................ของตัวเอง ขณะที่กาลัง วางแผนอยู่นั้นก็มีสิงโตตัวใหญ่ เข้ามากัดม้าลายจนตาย ผลจากความ..........................ของ.......................... ทาให้มันถูกต้นไม้ .......................... ให้ขายาว คอยาว ต่างไปจากเดิม ให้สมกับ..........................ที่มันได้ก่อไว้ ..........................เห็นเพื่อนตายต่อหน้าก็เสียใจมากจึงเก็บดอกไม้มาช่วยให้เพื่อนคืน.......................... จากนั้นมันจึง สานึก..........................และ..........................ผิดทุกอย่างให้ม้าลายฟัง ต้นไม้ก็จะถอน..........................ให้มันกลับมาเหมือนเดิม เพราะมันได้กลับตัวกลับใจ สานึก.......................... และ..........................ผิดแล้ว และที่สาคัญมันได้ช่วยให้ม้าลายฟื้นคืน ..........................ได้แล้ว แต่เจ้า..........................ไม่อยากคืนร่างเดิมแล้วเพราะมันมี ขายาว คอยาว ทาให้มองเห็นได้ไกลขึ้น มันจึงหวังจะได้คอยมองอันตราย แล้วเตือนสัตว์ตัวอื่นๆ ให้ปลอดภัยเป็นการไถ่.......................... ที่มันหักหลังเพื่อน ..........................ว่า ยีราฟจึงมีคอยาว และยังคงหากินร่วมกันกับม้าลายมาจนถึงทุกวันนี้
  • 24.
    คำชี้แจง ให้นักเรียนเลือกคาที่กาหนดให้เติมลงในช่องว่างให้ถูกต้อง แล้วฝึกอ่าน ๑. ประเทศไทยตั้งอยู่ใน .......................เอเชีย ( ทวีป ทวีพ ) ๒. คุณพ่อของฉันนับถือ .............................กวนอู ( เทพ เทป ) ๓. ดอกปาริชาติ เป็นดอกไม้ที่ไดชื่อว่า ........................ สวรรค์ ( บุปผา บุบผา ) ๔. นักเรียนที่ดีต้อง ............................ เชื่อฟัง พ่อแม่ ( เคารบ เคารพ ) ๕. ความไม่มีโรคเป็น ............................... อันประเสริฐ ( ลาภ ลาบ ) ๖. ขอความที่หัวเข็มขัดลูกเสือ มีว่า เสีย ............................. อย่าเสียสัตย์ ( ชีบ ชีพ ) ๗ . เราเป็นคนดีได้ด้วยการไม่ทา.........................ทุกชนิด ( บาป บาบ ) ๘. เจ้าหญิงถูกคา ........................ ของแม่มด ทาให้นอนหลับ ( สาป สาบ ) ๙. ผู้ต้องหายอมรับ.....................................ว่าเป็นคนลงมือลักทรัพย์ ( สารภาบ สารภาพ ) ๑๐. ฉันไปดู……………ที่สวนสัตว์ ( ยีราป ยีราฟ ) ตัวอย่ำง ฉันเป็นคน รูปร่าง ผอมบาง ( รูปร่าง รูบร่าง )
  • 25.
    นางทิมาพร นุธรรมโชติ ตาแหน่งครู โรงเรียนบ้านหัวคลอง อาเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส สังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต ๒ บธ.บ. การบัญชี มหาวิทยาลัยรังสิต ประกาศนียบัตรบัณฑิต วิชาชีพครู นางสาวอุษา มากอินทร์ ตาแหน่ง ครู โรงเรียนน้ารอบวิทยา อาเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๑๑ ศษ.บ. ศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ศษ.ม. การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
  • 26.
    หนังสือนิทาน ชุด สี่สหายผจญภัยที่จัดทาขึ้นเพื่อพัฒนาความสามารถการเขียนสะกดคาที่ไม่ตรงตามมาตรา ตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 2 โรงเรียนบ้านหัวคลอง ครั้งนี้ มีด้วยกันทั้งหมด 6 เล่ม คือ 1. ทหารหาญ มาตราตัวสะกด แม่กน 2. วานรขาวเจ้าปัญญา มาตราตัวสะกด แม่กน 3. วิหคสีรุ้ง มาตราตัวสะกด แม่กก 4. สมบัติวิเศษ มาตราตัวสะกด แม่กด 5. ครุฑน้อยกับมะเขือเทศพิษ มาตราตัวสะกด แม่กด 6. ยีราฟกลับใจ มาตราตัวสะกด แม่กบ หนังสือนิทานชุดนี้ เล่าเรื่องราวของสี่สหาย คือ วานรขาว วิหคสีรุ้ง ครุฑน้อย และยีราฟคอยาว โดยได้นาคาที่สะกด ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด ที่ปรากฏอยู่ในบัญชีคาพื้นฐานสาหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มาผูกเรื่องเป็นนิทาน ขนาดสั้น ภาษาที่ใช้เป็นภาษาง่ายๆ เหมาะกับระดับชั้นของผู้เรียน หวังเป็นอย่างยิ่งว่า หนังสือนิทานชุดนี้ จะมอบความ สนุกสนานเพลิดเพลิน ให้ผู้อ่านจนอ่านและเขียนสะกดคาที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกดได้อย่างถูกต้องโดยไม่ทันได้รู้ตัว ขอขอบพระคุณ ทิมาพร นุธรรมโชติ