Νίκος Καζαντζάκης , Η Νέα Παιδαγωγικθ

  Ενότητεσ -     Αφηγηματικά ςτοιχεία           Πρόςωπα –χαρακτήρεσ-                Ιδζεσ- αντιλήψεισ τησ       Γλϊςςα-ςχήματα λόγου
    δομή                                           ςυναιςθήματα                             εποχήσ
Η πρϊτη μζρα      Α ϋπρόςωπθ αφιγθςθ/       μαθητήσ: αντιφατικά, ανάμεικτα           Μοντζλο πατριαρχικισ      Μεταφορά (μαγικά μάτια,
ςτο ςχολείο       αυτοβιογραφικόσ           ςυναιςκιματα, αγωνία,                    οικογζνειασ: πατζρασ      πολφβουο, γεμάτο μζλι και
                  χαρακτιρασ (εςωτερικι     αναςφάλεια με τθν επιςθμότθτα            απόλυτοσ κυρίαρχοσ –      μζλιςςεσ μυαλό)
                  οπτικι γωνία)             τθσ προετοιμαςίασ, φόβοσ για το                                    Παρομοίωςη (ςαν ζνα μικρό
                                                                                     αφζντθσ)
                  Αφιγθςθ, περιγραφι,       άγνωςτο, ανυπομονθςία να το                                        καταςτολιςμζνο ςφαγάρι)
                  διάλογοσ                  εξερευνιςει, περθφάνια, καμάρι           Τα γράμματα και το ξφλο   Επανάληψη (Πθγαίναμε,
                  Χρόνοσ (1889-6χρονοσ       πατζρασ: ςτακερόσ, ςθμείο               κάνουν τον άνκρωπο!       πθγαίναμε)
                  μακθτισ)                  αναφοράσ για το παιδί,                   Οι δάςκαλοι ωσ πρόςωπα    Αςφνδετο (Κοντοςτάθθκα,
                  Αφιγθςθ γραμμικι          προςτατευτικόσ αλλά ψυχρόσ,              κφρουσ και εξουςίασ       δείλιαςα, το χζρι μου άρχιςε να
                  Χριςθ παρελκοντικϊν       αυςτθρόσ, απόμακροσ, φειδωλόσ            Ο πατζρασ εξουςιοδοτεί    τρζμει. Ο πατζρασ μου ζςκυψε,
                  χρόνων (παρατατικόσ,      ςε εκδθλϊςεισ τρυφερότθτασ               «εν λευκϊ» το δάςκαλο     άγγιξε τα μαλλιά μου, με
                  αόριςτοσ)                 μητζρα: τρυφερι, ςτοργικι,               να χρθςιμοποιιςει το      χάδεψε)
                  Τόποσ: Ηράκλειο Κριτθσ    περιφανθ για το παιδί τθσ
                                                                                     ξφλο ωσ μζςο
                                                                                     διαπαιδαγϊγθςθσ.
Ο δάςκαλοσ        Ώριμοσ αφθγθτισ:          Δάςκαλοσ: φορζασ καινοτόμων          Οι παιδαγωγικζσ αντιλιψεισ    Μεταφορά: «Μια μζρα ζδεςα
τησ Τετάρτησ –    κυμάται με νοςταλγία,     ιδεϊν που περιορίηονται ςτθ          τθσ εποχισ                    κόμπο τθν καρδιά μου»
οι μζθοδοι τησ    χιοφμορ, παιδικι          διδαςκαλία (εποπτικι-εμπειρικι           Απόλυτθ εξουςία           Προςωποποίηςη: Η Νζα
Ν.                αφζλεια, αυτοςαρκαςμό     γνϊςθ) , αυταρχικόσ, βίαιοσ, χωρίσ       δαςκάλου.
                                                                                                               Παιδαγωγικι, ςφηυγοσ του
Παιδαγωγικήσ      και ειρωνεία τα ςχολικά   αυτοζλεγχο, χρθςιμοποιεί το ξφλο         Χριςθ μονόλογου/
                  χρόνια και τισ μορφζσ     και ωσ μζςο προςωπικισ                   περιοριςμόσ ελευκερίασ    δαςκάλου
                  των δαςκάλων              εκτόνωςθσ, αναξιοπρεπισ ( με             ζκφραςθσ,                 Γλϊςςα με κρητικοφσ
                  Χριςθ αϋπλθκ./            αφορμι τθν ανάγκθ «χειροπιαςτισ          παιδικοφ αυκορμθτιςμοφ    ιδιωματιςμοφσ (ςφαγάρι,
                  εκφραςτισ ομάδασ          γνϊςθσ» ηθτάει από τουσ μακθτζσ          Πεικαρχία/υπακοι          τυλιγαδίηουν, αντρειευοφμουν)
                  ςυνομιλικων (κοινι        αυγό ι βοφτυρο!!)                        Επιτιρθςθ/ζλεγχοσ (και    και εφςτοχα εκφραςτικά
                  εμπειρία)                                                          εκτόσ ςχολείου            ςφνθετα (καταςτολιςμζνο,
                                                                                     Επιβολι κρθςκευτικϊν      κοντοπίθαροσ, ςτραβοπόδθσ)
                                                                                     κακθκόντων
                                                                                     Απειλζσ, ξυλοδαρμόσ

Ν. Καζαντζάκης, Η Νέα Παιδαγωγική

  • 1.
    Νίκος Καζαντζάκης ,Η Νέα Παιδαγωγικθ Ενότητεσ - Αφηγηματικά ςτοιχεία Πρόςωπα –χαρακτήρεσ- Ιδζεσ- αντιλήψεισ τησ Γλϊςςα-ςχήματα λόγου δομή ςυναιςθήματα εποχήσ Η πρϊτη μζρα Α ϋπρόςωπθ αφιγθςθ/ μαθητήσ: αντιφατικά, ανάμεικτα Μοντζλο πατριαρχικισ Μεταφορά (μαγικά μάτια, ςτο ςχολείο αυτοβιογραφικόσ ςυναιςκιματα, αγωνία, οικογζνειασ: πατζρασ πολφβουο, γεμάτο μζλι και χαρακτιρασ (εςωτερικι αναςφάλεια με τθν επιςθμότθτα απόλυτοσ κυρίαρχοσ – μζλιςςεσ μυαλό) οπτικι γωνία) τθσ προετοιμαςίασ, φόβοσ για το Παρομοίωςη (ςαν ζνα μικρό αφζντθσ) Αφιγθςθ, περιγραφι, άγνωςτο, ανυπομονθςία να το καταςτολιςμζνο ςφαγάρι) διάλογοσ εξερευνιςει, περθφάνια, καμάρι Τα γράμματα και το ξφλο Επανάληψη (Πθγαίναμε, Χρόνοσ (1889-6χρονοσ πατζρασ: ςτακερόσ, ςθμείο κάνουν τον άνκρωπο! πθγαίναμε) μακθτισ) αναφοράσ για το παιδί, Οι δάςκαλοι ωσ πρόςωπα Αςφνδετο (Κοντοςτάθθκα, Αφιγθςθ γραμμικι προςτατευτικόσ αλλά ψυχρόσ, κφρουσ και εξουςίασ δείλιαςα, το χζρι μου άρχιςε να Χριςθ παρελκοντικϊν αυςτθρόσ, απόμακροσ, φειδωλόσ Ο πατζρασ εξουςιοδοτεί τρζμει. Ο πατζρασ μου ζςκυψε, χρόνων (παρατατικόσ, ςε εκδθλϊςεισ τρυφερότθτασ «εν λευκϊ» το δάςκαλο άγγιξε τα μαλλιά μου, με αόριςτοσ) μητζρα: τρυφερι, ςτοργικι, να χρθςιμοποιιςει το χάδεψε) Τόποσ: Ηράκλειο Κριτθσ περιφανθ για το παιδί τθσ ξφλο ωσ μζςο διαπαιδαγϊγθςθσ. Ο δάςκαλοσ Ώριμοσ αφθγθτισ: Δάςκαλοσ: φορζασ καινοτόμων Οι παιδαγωγικζσ αντιλιψεισ Μεταφορά: «Μια μζρα ζδεςα τησ Τετάρτησ – κυμάται με νοςταλγία, ιδεϊν που περιορίηονται ςτθ τθσ εποχισ κόμπο τθν καρδιά μου» οι μζθοδοι τησ χιοφμορ, παιδικι διδαςκαλία (εποπτικι-εμπειρικι Απόλυτθ εξουςία Προςωποποίηςη: Η Νζα Ν. αφζλεια, αυτοςαρκαςμό γνϊςθ) , αυταρχικόσ, βίαιοσ, χωρίσ δαςκάλου. Παιδαγωγικι, ςφηυγοσ του Παιδαγωγικήσ και ειρωνεία τα ςχολικά αυτοζλεγχο, χρθςιμοποιεί το ξφλο Χριςθ μονόλογου/ χρόνια και τισ μορφζσ και ωσ μζςο προςωπικισ περιοριςμόσ ελευκερίασ δαςκάλου των δαςκάλων εκτόνωςθσ, αναξιοπρεπισ ( με ζκφραςθσ, Γλϊςςα με κρητικοφσ Χριςθ αϋπλθκ./ αφορμι τθν ανάγκθ «χειροπιαςτισ παιδικοφ αυκορμθτιςμοφ ιδιωματιςμοφσ (ςφαγάρι, εκφραςτισ ομάδασ γνϊςθσ» ηθτάει από τουσ μακθτζσ Πεικαρχία/υπακοι τυλιγαδίηουν, αντρειευοφμουν) ςυνομιλικων (κοινι αυγό ι βοφτυρο!!) Επιτιρθςθ/ζλεγχοσ (και και εφςτοχα εκφραςτικά εμπειρία) εκτόσ ςχολείου ςφνθετα (καταςτολιςμζνο, Επιβολι κρθςκευτικϊν κοντοπίθαροσ, ςτραβοπόδθσ) κακθκόντων Απειλζσ, ξυλοδαρμόσ