กลุ่ม beelzebub
เรื่อง โรคเก๊าท์
จัดทำาโดย
1.ด.ญ.ณัฐนิชา บุญจารุเนตร ชั้นม.1/15 เลข
ที่ 11
2.ด.ญ.ธิดาพร ลาภา          ชั้นม.1/15 เลขที่
19
3.ด.ญ.ประภาสภรณ์ เชื้อชื่น ชั้นม.1/15
เลขที่ 22
4.ด.ญ.มาฆมาศ เตชาดิศย ชั้นม.1/15 เลข
                         ั
ที่ 35
ด.ญ.รัตน์ชา เปล่งศรีงาม       ชั้นม.1/15 เลข
ที่ 37
"โรคเก๊ า ท์ " เป็ น อาการผิ ด ปกติ ข องร่ า งกายอั น เนื ่ อ งมาจาก
การกิ น ชนิ ด อิ ่ ม หมี พ ี ม ั น เกิ น ไป กิ น ดี อ ยู ่ ด ี เ กิ น ไป และไม่ ค ่ อ ย
ไม่ อ อกกำ า ลั ง กาย ส่ ว นใหญ่ ม ั ก จะเกิ ด กั บ ผู ้ ช ายในวั ย ประมาณ
40 ปี แต่ ถ ้ า เกิ ด ในผู ้ ห ญิ ง มั ก จะพบในผู ้ ห ญิ ง วั ย หมดประจำ า
เดื อ นแล้ ว
สาเหตุ ข องโรค
        เกิ ด จากกระบวนการใช้ และขั บ ถ่ า ยสารพวกพิ ว รี น ข
องร่ า งกายผิ ด ปกติ ไ ป พิ ว รี น เป็ น ธาตุ อ าหารที ่ พ บได้ ใ นเนื ้ อ
สั ต ว์ ข้ า วสาลี เครื ่ อ งในสั ต ว์ (ตั บ , เซี ่ ย งจี ้ ) เป็ น ต้ น ซึ ่ ง จะถู ก
ย่ อ ยจนกลายเป็ น กรดยู ร ิ ค และจะขั บ ออกมาพร้ อ มกั บ ปั ส สาวะ
ในคนปกติ ก รดยู ร ิ ค จะถู ก สร้ า งขึ ้ น ในอั ต ราช้ า พอที ่ ไ ตจะขั บ
ออกได้ ห มดทั น กั บ การสร้ า งขึ ้ น พอดี สำ า หรั บ บางรายที ่ ก รดยู
ริ ค ถู ก สร้ า งขึ ้ น แต่ ไ ตทำ า หน้ า ที ่ ข ั บ ถ่ า ยออกมาได้ ช ้ า หรื อ เร็ ว
ก็ ต ามจะทำ า ให้ เ กิ ด การสะสมของกรดยู ร ิ ค มากขึ ้ น ในร่ า งกาย
เป็ น สาเหตุ ใ ห้ เ กิ ด การเจ็ บ ปวดอย่ า งรุ น แรงในข้ อ กระดู ก หรื อ
รอบ ๆ ข้ อ กระดู ก โรคนี ้ ส ามารถถ่ า ยทอดกั น ได้ ท างกรรมพั น ธุ ์
        มีอาการปวด บวม แดง ร้อนตามข้อ และเจ็บ อาจรุนแรง
    จนถึงกับเดินไม่ได้กมี อาการนีจะเป็น ๆ หาย ๆ จะทิ้งช่วงระยะ
                         ็           ้
    เวลาเป็นอาทิตย์ เป็นเดือน หรือเป็นปีกได้ ซึ่งอาการปวดอาจจะ
                                             ็
    เป็นข้อเดียวหรือหลายข้อพร้อมกันก็ได้ ข้อที่เป็นบ่อย เช่น ข้อ
    เท้า ข้อหัวแม่เท้าหรือหัวข้อเข่า นอกจากอาการปวดตามข้อแล้ว
    อาจมีอาการของนิ่วในทางเดินปัสสาวะได้เช่นกัน
   การรั ก ษา
          โรคนี้เป็นแล้วโอกาสที่จะรักษาให้หายขาดได้มีน้อย ต้อง
    รับการรักษาไปตลอดชีวิต ทั้งนี้เพราะเป็นโรคที่เกียวข้องกับ
                                                      ่
    พันธุกรรม วิธีที่จะช่วยได้ดีที่สุด คือ พยายามปฏิบัติตัวตามคำา
    แนะนำาของแพทย์ และทานยาตามที่แพทย์สั่ง
   อาหารกับโรคเก๊าท์
           เป็นหลักที่ถอปฏิบัติกนทัวไปว่าผู้ป่วยด้วยโรคเก๊าท์ ควรหลีกเลี่ยงจากของรับ
                          ื      ั ่
    ประทานที่มธาติอาหารพิวรีน (Purines) สูง อาหารพวกนี้ เช่น ตับอ่อน (Sweetbreads)
                   ี
    ตับ เซ่งจี๊ ม้าม ลิ้น นอกเหนือไปจากนี้แล้วก็ไม่มกฎตายตัวอะไรสำาหรับผูป่วยด้วยโรค
                                                    ี                      ้
    เก๊าท์ ผูป่วยบางรายอาจรับประทานได้เช่นปกติ แต่บางรายอาจต้องจำากัดการรับประ
             ้
    ทานพวกธาติอาหารพิวรีนดังกล่าว ซึ่งก็สุดแต่แพทย์จะเป็นผู้ตัดสินว่าท่านจะต้อง
    ปฏิบัติตนอย่างไร ต้องการหรือต้องจำากัด หรือต้องงดอาหารประเภทใดบ้าง ก็ขอให้
    ท่านปฏิบัติตามคำาแนะนำาของแพทย์อย่างเคร่งครัด
    ข้อแนะนำาในการจำากัดสารอาหารพิวรีน
    อาหารทีต้องงด
            ่
     พวกเครื่องในสัตว์ เช่น ตับ ตับอ่อน หัวใจ ไส้ สมอง เซ่งจี๊
     กะปิ
     ปลาซาดีน, ปลาซาดีนกระป๋อง
     ไข่ปลา
     นำ้าซุบสกัดจากเนื้อสัตว์, นำ้าเคี่ยวเนื้อ (Meat extracts)
     นำ้าเกรวี (Gravies)
    อาหารทีต้องลด (ต้องจำากัด)
             ่
     เนื้อสัตว์ (เหลือวันละมือ)
                             ้
     ปลาทุกชนิด และอาหารทะเลอื่น ๆ เช่น กุง หอย ปู (เหลือวันละมื้อ)
                                              ้
     เบียร์ และเหล้าต่าง ๆ
      ถั่วบางอย่าง เช่น ถั่วเหลือง ถั่วลันเตา
      ผักบางอย่าง เช่น หน่อไม้ฝรั่ง, แอสพารากัส, กระหลำ่าดอก, ฝักขม, เห็ด
      ข้าวโอ๊ต
      ข้าวสาลีทไม่ได้สีเอารำาออก (Whole-wheat cereal)
                  ี่
   โรคเก๊ า ท์ ม ี ม ากกว่ า ข้ อ อั ก เสบรู ม าตอยด์
    เสี ย อี ก โดยมั ก พบในผู ้ อ ายุ เ กิ น 40 ปี
    ชาย : หญิ ง = 10 : 1 โดยผู ้ ป ่ ว ยที ่ อ ายุ ต ำ ่ า
    กว่ า 40 ปี มั ก เป็ น ผู ้ ช าย ส่ ว นในเพศหญิ ง
    มั ก พบในวั ย กลางคนหรื อ หมดประจำ า
    เดื อ นแล้ ว มี ส ่ ว นเกี ่ ย วข้ อ งกั บ กรรมพั น ธุ ์
   http://www.scc.ac.th/student_web/1_48/elderly_c

โรคเก๊าท์

  • 1.
    กลุ่ม beelzebub เรื่อง โรคเก๊าท์ จัดทำาโดย 1.ด.ญ.ณัฐนิชาบุญจารุเนตร ชั้นม.1/15 เลข ที่ 11 2.ด.ญ.ธิดาพร ลาภา ชั้นม.1/15 เลขที่ 19 3.ด.ญ.ประภาสภรณ์ เชื้อชื่น ชั้นม.1/15 เลขที่ 22 4.ด.ญ.มาฆมาศ เตชาดิศย ชั้นม.1/15 เลข ั ที่ 35 ด.ญ.รัตน์ชา เปล่งศรีงาม ชั้นม.1/15 เลข ที่ 37
  • 2.
    "โรคเก๊ า ท์" เป็ น อาการผิ ด ปกติ ข องร่ า งกายอั น เนื ่ อ งมาจาก การกิ น ชนิ ด อิ ่ ม หมี พ ี ม ั น เกิ น ไป กิ น ดี อ ยู ่ ด ี เ กิ น ไป และไม่ ค ่ อ ย ไม่ อ อกกำ า ลั ง กาย ส่ ว นใหญ่ ม ั ก จะเกิ ด กั บ ผู ้ ช ายในวั ย ประมาณ 40 ปี แต่ ถ ้ า เกิ ด ในผู ้ ห ญิ ง มั ก จะพบในผู ้ ห ญิ ง วั ย หมดประจำ า เดื อ นแล้ ว สาเหตุ ข องโรค         เกิ ด จากกระบวนการใช้ และขั บ ถ่ า ยสารพวกพิ ว รี น ข องร่ า งกายผิ ด ปกติ ไ ป พิ ว รี น เป็ น ธาตุ อ าหารที ่ พ บได้ ใ นเนื ้ อ สั ต ว์ ข้ า วสาลี เครื ่ อ งในสั ต ว์ (ตั บ , เซี ่ ย งจี ้ ) เป็ น ต้ น ซึ ่ ง จะถู ก ย่ อ ยจนกลายเป็ น กรดยู ร ิ ค และจะขั บ ออกมาพร้ อ มกั บ ปั ส สาวะ ในคนปกติ ก รดยู ร ิ ค จะถู ก สร้ า งขึ ้ น ในอั ต ราช้ า พอที ่ ไ ตจะขั บ ออกได้ ห มดทั น กั บ การสร้ า งขึ ้ น พอดี สำ า หรั บ บางรายที ่ ก รดยู ริ ค ถู ก สร้ า งขึ ้ น แต่ ไ ตทำ า หน้ า ที ่ ข ั บ ถ่ า ยออกมาได้ ช ้ า หรื อ เร็ ว ก็ ต ามจะทำ า ให้ เ กิ ด การสะสมของกรดยู ร ิ ค มากขึ ้ น ในร่ า งกาย เป็ น สาเหตุ ใ ห้ เ กิ ด การเจ็ บ ปวดอย่ า งรุ น แรงในข้ อ กระดู ก หรื อ รอบ ๆ ข้ อ กระดู ก โรคนี ้ ส ามารถถ่ า ยทอดกั น ได้ ท างกรรมพั น ธุ ์
  • 3.
    มีอาการปวด บวม แดง ร้อนตามข้อ และเจ็บ อาจรุนแรง จนถึงกับเดินไม่ได้กมี อาการนีจะเป็น ๆ หาย ๆ จะทิ้งช่วงระยะ ็ ้ เวลาเป็นอาทิตย์ เป็นเดือน หรือเป็นปีกได้ ซึ่งอาการปวดอาจจะ ็ เป็นข้อเดียวหรือหลายข้อพร้อมกันก็ได้ ข้อที่เป็นบ่อย เช่น ข้อ เท้า ข้อหัวแม่เท้าหรือหัวข้อเข่า นอกจากอาการปวดตามข้อแล้ว อาจมีอาการของนิ่วในทางเดินปัสสาวะได้เช่นกัน  การรั ก ษา โรคนี้เป็นแล้วโอกาสที่จะรักษาให้หายขาดได้มีน้อย ต้อง รับการรักษาไปตลอดชีวิต ทั้งนี้เพราะเป็นโรคที่เกียวข้องกับ ่ พันธุกรรม วิธีที่จะช่วยได้ดีที่สุด คือ พยายามปฏิบัติตัวตามคำา แนะนำาของแพทย์ และทานยาตามที่แพทย์สั่ง
  • 4.
    อาหารกับโรคเก๊าท์ เป็นหลักที่ถอปฏิบัติกนทัวไปว่าผู้ป่วยด้วยโรคเก๊าท์ ควรหลีกเลี่ยงจากของรับ ื ั ่ ประทานที่มธาติอาหารพิวรีน (Purines) สูง อาหารพวกนี้ เช่น ตับอ่อน (Sweetbreads) ี ตับ เซ่งจี๊ ม้าม ลิ้น นอกเหนือไปจากนี้แล้วก็ไม่มกฎตายตัวอะไรสำาหรับผูป่วยด้วยโรค ี ้ เก๊าท์ ผูป่วยบางรายอาจรับประทานได้เช่นปกติ แต่บางรายอาจต้องจำากัดการรับประ ้ ทานพวกธาติอาหารพิวรีนดังกล่าว ซึ่งก็สุดแต่แพทย์จะเป็นผู้ตัดสินว่าท่านจะต้อง ปฏิบัติตนอย่างไร ต้องการหรือต้องจำากัด หรือต้องงดอาหารประเภทใดบ้าง ก็ขอให้ ท่านปฏิบัติตามคำาแนะนำาของแพทย์อย่างเคร่งครัด ข้อแนะนำาในการจำากัดสารอาหารพิวรีน อาหารทีต้องงด ่ พวกเครื่องในสัตว์ เช่น ตับ ตับอ่อน หัวใจ ไส้ สมอง เซ่งจี๊ กะปิ ปลาซาดีน, ปลาซาดีนกระป๋อง ไข่ปลา นำ้าซุบสกัดจากเนื้อสัตว์, นำ้าเคี่ยวเนื้อ (Meat extracts) นำ้าเกรวี (Gravies) อาหารทีต้องลด (ต้องจำากัด) ่ เนื้อสัตว์ (เหลือวันละมือ) ้ ปลาทุกชนิด และอาหารทะเลอื่น ๆ เช่น กุง หอย ปู (เหลือวันละมื้อ) ้ เบียร์ และเหล้าต่าง ๆ ถั่วบางอย่าง เช่น ถั่วเหลือง ถั่วลันเตา ผักบางอย่าง เช่น หน่อไม้ฝรั่ง, แอสพารากัส, กระหลำ่าดอก, ฝักขม, เห็ด ข้าวโอ๊ต ข้าวสาลีทไม่ได้สีเอารำาออก (Whole-wheat cereal) ี่
  • 5.
    โรคเก๊ า ท์ ม ี ม ากกว่ า ข้ อ อั ก เสบรู ม าตอยด์ เสี ย อี ก โดยมั ก พบในผู ้ อ ายุ เ กิ น 40 ปี ชาย : หญิ ง = 10 : 1 โดยผู ้ ป ่ ว ยที ่ อ ายุ ต ำ ่ า กว่ า 40 ปี มั ก เป็ น ผู ้ ช าย ส่ ว นในเพศหญิ ง มั ก พบในวั ย กลางคนหรื อ หมดประจำ า เดื อ นแล้ ว มี ส ่ ว นเกี ่ ย วข้ อ งกั บ กรรมพั น ธุ ์
  • 6.
    http://www.scc.ac.th/student_web/1_48/elderly_c