Dokumen ini membahas pelbagai model penilaian dalam pembangunan kurikulum serta kepentingan penglibatan masyarakat yang berpengetahuan tinggi dalam proses penilaian. Ia juga menyentuh tentang prinsip-prinsip asas dalam pembinaan kurikulum dan pendekatan untuk menilai keberkesanan matlamat dan objektif pendidikan. Model CIPP juga dibincangkan sebagai alat untuk menilai konteks, input, proses, dan produk dalam sistem pendidikan.

1. EVALUATION MODELS

2. PENGENALAN
 PELBAGAI MODEL TELAH DILAKSANAKAN UNTUK
MENUNJUKKAN PELBAGAI PENILAIAN DAN PROSES YANG
PERLU DILAKSANAKAN
 SEBAGAIMANA YANG DITUNJUKKAN DALAM MODEL
BERKAITAN DENGAN “INSTRUCTION” DAN “CURRICULUM
DEVELOPMENT”, “EVALUATION MODEL” BERBEZA DALAM
KONTEKSNYA DI MANA PELAKSANANYA HARUS MEMILIH
UNTUK MEMASUKKANNYA SEKALI DALAM MODEL
 MASYARAKAT yang MEMBUAT penilaian kurikulum ,
sama ada dari dalam atau luar sistem sekolah,
mesti mempunyai tahap kepakaran yang tinggi
berasaskan kurikulum dan penilaian

3.  mereka mesti SUDAH biasa dengan pendekatan
untuk penilaian
 menunjukkan tahap kerumitan kurikulum dalam
beberapa pendekatan
 sebagai contoh, stuffle-beam, membincangkan 22
pendekatan penilaian dalam buku “evaluation
models”
 direka untuk menyedarkan pembaca kepada
kerumitan kurikulum atau penilaian program
untuk menggambarkan beberapa pilihan model
penilaian kurikulum dan untuk mengarahkan
perhatian anda kepada sumber-sumber lain
maklumat dan model

4. LIMITED MODELS
 Untuk tujuan ini, pendekatan yang agak mudah
kepada penilaian kurikulum yang kita akan label,
mahu baik panjang, limited models
 Ia agak mudah difahami model yang menunjukkan
skop dan penilaian kurikulum
 objektif kurikulum juga ditakrifkan sebagai
“spesifik, boleh diukur dan penyata perancangan
hasil yang perlu dicapai oleh pelajar sebagai satu
kumpulan dalam sistem sekolah“

5. Penilaian Prinsip Pembinaan
Kurikulum Dan Organisasi
(Assesment of guiding
principles of curriculum
construction and organization )

6.  Prinsip-prinsip tertentu yang wujud dalam
membina dan menyusun kurikulum.
 Dari satu segi prinsip-prinsip ini adalah ciri-ciri
pembinaan kurikulum dan organisasi.
 Menambahkan taksiran objektif kurikulum,
pekerja kurikulum perlu menilai sejauh mana
mereka melaksanakan prinsip asas pembinaan
kurikulum dan organisasi.

7.  Dalam bab terdapat 8 masalah parennial
pembinaan kurikulum dan organisasi:
1. Skop (scope)
2. Kesesuaian (relevance)
3. Keseimbangan (balance)
4. Integrasi (integration)
5. Urutan (sequence)
6. Kesinambungan (continuity)
7. Artikulasi (articulation)
8. Dapat diganti (transferability)

8. An evaluation process cognizant of these
problems would provides answers to such
question as :
- Adakah skop kurikulum mencukupi? Realistik?
- Adakah kurikulum yang relevan?

9.  Adakah terdapat keseimbangan dalam kurikulum?
 Adakah kurikulum wajar integrasi?
 Adakah kurikulum betul urutannya?
 Adakah terdapat kesinambungan program?
 Adakah kurikulum berkait antara tahap?
 Adakah pembelajaran boleh dipindah milik?

10.  Untuk menjawab soalan-soalan seperti ini
perancang kurikulum mesti memahami sifat
prinsip.
 Prinsip-prinsip assesing pembinaan kurikulum
dan penilaian bukan sahaja menyeru untuk
perhimpunan data yang besar tetapi juga untuk
cerminan pintar pada bahagian penilai.

11. - Bilangan kejadian konflik di kalangan ahli kumpulan
etnik yang pelbagai akan dikurangkan sebanyak lima
puluh peratus (statistik)
- semua pelajar akan menunjukkan kecekapan dalam
melaksanakan tanpa ralat bilangan yang terpilih
kemahiran komputer (sampel kerja, pemerhatian)

12.  tinggi kadar keciciran sekolah akan menurun sebanyak
sepuluh peratus (statistik)
 Lapan-gred akan meningkatkan skor mereka pada ujian
standard matematik oleh sepuluh mata (hasil ujian)
 Satu peningkatan dua puluh peratus daripada kedua-
dua lelaki dan perempuan akan memilih penyertaan
dalam interscholastic, atau individu olahraga (statistik)

13.  Statistik menujukkan lebih 10 % pelajar sekolah
akan mendaftar dalam muzik elektif atau kursus
seni
 Semua pelajar akan menunjukkan pengetahuan
fakta AIDS dan kesungguhan apa yang mereka
perlu lakukan untuk melindungi diri mereka
daripada penyakit ini. (Kelas perbincangan,
kaunseling, portfolio, kuiz)
 Pelajar akan membukti warganegara yang
bertanggungjawab dengan menunjukkan
pengetahuan empat sistem politik. (Kelas
perbincangan, portfolio, kuiz)

14.  Pelajar akan menerangkan tingkah laku
etika dalam beberapa situasi masalah
yang diberikan(Kelas perbincangan, kertas
reflektif, pemerhatian)

15. COMPRENHENSIVE
MODELS

16. 5
KOMPONEN

17. Setiap komponen dihuraikan oleh ahli
yang lain..Tme kasih

18. Penilaian matlamat, subgoal dan
objektif
• Matlamat, subgoals, dan objektif dinilai
(disahkan) di peringkat formatif melalui :
Analisis keperluan masyarakat
Analisis keperluan individu
Merujuk matlamat, subgoals, dan objektif
kepada pelbagai kumpulan
Merujuk matlamat, subgoals, dan objektif
kepada pakar sesuatu bidang
Gunakan data sumatif yang sebelumnya

19. • Perancang kurikulum mesti mengambil analisis
mereka sendiri sama ada matlamat yang
diberikan, subgoal, atau objektif memenuhi
keperluan masyarakat dan pelajar.
• Mereka perlu mendapatkan pertimbangan
pelajar (jika mereka cukup matang), guru-
guru, ibu bapa dan harus terus berunding
dengan pakar bidang untuk menentukan sama
ada matlamat yang diberikan, subgoals, atau
objektif adalah sesuai untuk disiplin tertentu.

20. • Data yang diperoleh daripada percubaan
sebelumnya perlu digunakan untuk menyemak
semula matlamat, subgoals, dan objektif sebelum
perbicaraan seterusnya.
• Bagi tujuan praktikal, bukannya merujuk
matlamat setiap subgoal, dan objektif kepada
semua kumpulan yang disebut, perancang
kurikulum boleh memilih untuk merujuk
matlamat untuk pengesahan kepada semua
kumpulan dan subgoals dan objektif untuk
pengesahan hanya guru-guru, pakar hal
perkara, dan pakar kurikulum lain.

21. • Matlamat, subgoals, dan objektif ditubuhkan
untuk jumlah program sekolah. Ia juga
ditubuhkan untuk segmen program tertentu
dan untuk arahan.Pencapaian matlamat
kurikulum, matlamat kecil, dan objektif
diturunkan melalui penilaian dan jumlah
program, segmen tertentu, dan arahan.

22. EVALUATION OF INSTRUCTION
(PENILAIAN PENGAJARAN)
 Saylor, Alexander, dan Lewis mencadangkan, selepas
matlamat pengajaran dan objektif yang dinyatakan dan
disahkan sebagai sebahagian daripada proses penilaian
formatif, keadaan yang perlu diperiksa ialah proses yang
disebut oleh beberapa penilaian konteks.
1. persekitaran pendidikan jumlah pelajar,
2. ciri-ciri pelajar dan guru,
3. interaksi dalam kelas,
4. dan reka bentuk kurikulum semua dinilai dan boleh
menjejaskan pilihan matlamat dan objektif pengajaran.
 penggunaan ujian kriteria rujukan dan rujukan norma dan lain-
lain teknik menilai menyediakan formatif dan sumatif data
mengenai kejayaan pengantar.

23. EVALUATION OF SPECIFIC SEGMENTS
(PENILAIAN SEGMEN TERTENTU)
 segmen tertentu program memerlukan penilaian.
 Saylor, Alexander, dan Lewis termasuk dalam konsep
mereka segmen tertentu berikut.
a. rancangan untuk menganjurkan domain kurikulum,
b. reka bentuk atau reka bentuk kurikulum untuk setiap
domain,
c. kursus yang ditawarkan,
d. jenis alat pembelajaran yang disediakan,
e. perkhidmatan yang disediakan pelajar,
f. dan jenis hubungan formal yang mencirikan iklim
institusi.

24.  data asessment dari daerah, negeri dan kebangsaan sumber
harus dikumpulkan oleh perancang kurikulum untuk tujuan
penilaian formatif segmen program tertentu.
 pada peringkat ini data dari National Assessment of
Educational Progress (NAEP) terbukti boleh membantu.
 Contohnya data NAEP mendedahkan bahawa kanak-kanak
berusia sembilan tahun di kawasan bandar tenggara tidak
mahir dalam kemahiran membaca berbanding kanak-kanak di
kawasan bandar setanding di tempat lain di negara ini, oleh itu
pemeriksaan intensif program bacaan tertentu sistem
persekolahan penting.

25. EVALUATION INSTRUMENTS
(INSTRUMEN PENILAIAN)
 Pada peringkat ini, instrumen penilaian kajian National Study
of School Evaluation (NSSE) boleh digunakan untuk
mengumpul data empirikal tentang bidang-bidang tertentu
pengajian dan segmen program lain.
 Set standard ini sering digunakan oleh sekolah-sekolah
sebagai sebahagian daripada proses belajar sendiri.
 instrumen ini membenarkan fakulti untuk menganalisis
prinsip-prinsip yang berkaitan dengan program tertentu,
teknik-teknik penilaian yang digunakan, rancangan untuk
penambahbaikan, dan status semasa.
 Fenwick W. English mencadangkan cara melihat segmen
tertentu kurikulum melalui teknik ‘Pemetaan Kurikulum'.
 Mengikut teknik ini, guru menganalisis kandungan pelajaran
dan masa pembelajaran untuk setiap topik.

26.  Jacobs menyatakan teknik di mana setiap guru mencipta
peta yang menunjukkan
proses, kemahiran, konsep, topik, dan penilaian akan
dimasukkan dalam pengajaran beliau sepanjang tahun
supaya lebih berkesan daripada senarai
matlamat, objektif, kemahiran dan konsep yang
disediakan oleh jawatankuasa kurikulum biasa.
 perancang kurikulum mesti merancang langkah-langkah
sumatif untuk menentukan sama ada matlamat kurikulum
dan objektif segmen khusus telah dicapai.

27. EVALUATION OF THE TOTAL PROGRAM
Penilaian Jumlah Program
•Fungsi kurikulum adalah dinilai secara menyeluruh.
•Perancangan kurikulum memerlukan matlamat dan objektif.
•Penilaian dibuat oleh pelajar, guru dan ibu bapa melalui
program anjuran sekolah
•Bahasa inggeris dijadikan sebagai madah perantaraan
dalam gerak kerja
•Bahasa Inggeris disesuaikan dengan konsep audit
pengurusan
“penilaian kurikulum, menentukan audit sebagai
objek, satu kajian luar rekod, proses acara program,
produk, perbuatan, kepercayaan atau motivasi”

28. • Juruaudit terlibat dalam mengumpul, menganalisis
data dan menyediakan laporan yang menggariskan
keputusan mengikut standard yang ditetapkan.
• Saylor, Alexander dan Lewis (penilaian sumatif)
“penghakiman orang kompeten, data penyelidikan
mengenai keperluan manusia, cadangan penilaian
sumatif program pendidikan melalui" kaji selidik;
susulan kajian, pertimbanganulama, rakyat dan
pelajar; data ujian”
.

29. • Objektif yang dapat dicapai Melalui Penilaian Sumatif
ialah
– Data empirikal dikumpul untuk menentukan jika objektif
kurikulum telah dicapai.
– Data ujian Schoolwide dianalisis.
– Susulan kajian mendedahkan kejayaan atau kekurangan
kejayaan orang muda selepas meninggalkan sekolah.
• Kaji selidik akan diakhiri dengan bertanyakan
kepada guru,ibu bapa dan pelajar

30. EVALUATION OF THE EVALUATION PROGRAM
Penilaian kepada penilaian program
• Program untuk menilai kurikulum perlu sentiasa
dinilai
• Mendapatkan khidmat pakar penilaian
• Penilaian hendaklah diperolehi daripada orang-
orang yang paling terdedah iaitu pelajar dan guru-
guru.
• Pakar kajian mengkaji teknik penyelidikan yang
dicadangkan untuk mencapai standard

31. • Apabila data telah sempurna, bantuan pakar penilai
diperlukan bagi menilai dan menambahbaikan data.
• Apabila kelemahan yang ditemui dalam program
penilaian, perubahan perlu dibuat.
• Model Saylor, Alexander, dan Lewis menawarkan
pandangan menyeluruh penilaian kurikulum.

32. MODEL CIPP
 Mengikut Kajian yang telah dilakukan oleh Jawatankuasa
Phi Delta Kappa Kebangsaan, yang dipengerusikan oleh
Daniel L. Stufflebeam, penilaian model CIPP ini lebih
dikenali sebagai konteks, input, proses dan produk.
 Komprehensif dalam alam semula jadi, model mendedahkan
jenis penilaian, keputusan - membuat tetapan, keputusan, dan
perubahan.
 Penilaian adalah proses menggariskan, mendapatkan, dan
menyediakan maklumat yang berguna untuk menilai alternatif
kepada keputusan.

33. Stufflebeam Menjelaskan Apa Yang Dimaksudkan Oleh Setiap
Bahagian:
• Proses: Aktiviti berterusan dan kitaran yang melibatkan banyak kaedah
dan beberapa langkah-langkah atau operasi.
• Menggariskan: Menumpukan keperluan maklumat penilaian yang hendak
disampaikan melalui langkah-langkah tersebut sebagai
menyatakan, menentukan, dan penerangan.
• Mendapatkan: Boleh didapati melalui proses mengumpul, menyusun, dan
menganalisis serta melalui apa-apa cara yang formal sebagai statistik dan
pengukuran.
• Menyediakan: Sesuai digunakan bersama-sama dalam sistem atau
subsistem yang terbaik bagi memenuhi keperluan atau tujuan penilaian.

34. • Berguna: Bersesuaian dengan kriteria yang telah
ditetapkan berkembang melalui interaksi penilai dan
pelanggan.
• Maklumat: Deskriptif atau tafsiran data mengenai entiti
(ketara atau tidak ketara) dan hubungan mereka.
• Hakimi: Mengambil berat dalam menyelaraskan rangka kerja
nilai tertentu, kriteria yang diperolehi daripadanya, dan
maklumat yang berkaitan kriteria untuk setiap entiti dihakimi.
• Keputusan alternatif: Satu set jawapan pilihan untuk soalan
keputusan tertentu.

35. EMPAT JENIS PENILAIAN:
a) KONTEKS:
Objektif:
 Untuk menentukan konteks operasi, untuk mengenal pasti dan menilai
keperluan dan peluang dalam konteks, dan untuk mendiagnosis masalah
yang mendasari keperluan dan peluang.
Kaedah:
 Dengan menerangkan konteks, dengan membandingkan input sebenar
dan yang dimaksudkan dan prestasi sistem mungkin, dan dengan
menganalisis punca kemungkinan percanggahan antara sebenarnya dan
niat.
Berhubung dengan membuat keputusan dalam proses perubahan:
 Untuk membuat keputusan terhadap suasana yang hendak disampaikan,
matlamat yang dikaitkan dengan keperluan mesyuarat atau menggunakan
peluang, dan objektif yang berkaitan dengan penyelesaian masalah, iaitu
untuk merancang perubahan diperlukan.

36. b) PENILAIAN INPUT:
Objektif:
 Untuk mengenal pasti dan menilai keupayaan sistem, strategi input yang
tersedia, dan melaksanakan strategi untuk reka bentuk.
Kaedah:
 Dengan menerangkan dan menganalisis manusia yang ada dan sumber
bahan, strategi penyelesaian, dan reka bentuk prosedur untuk kesesuaian,
kebolehlaksanaan dan ekonomi dalam perjalanan tindakan yang perlu
diambil.
Berhubung dengan membuat keputusan dalam proses perubahan:
 Untuk memilih sumber sokongan, strategi penyelesaian, dan reka bentuk
prosedur, iaitu untuk menstrukturkan aktiviti perubahan.

37. C) PROSES PENILAIAN:
Objektif:
 Untuk mengenal pasti atau meramalkan, dalam proses, kecacatan dalam
reka bentuk prosedur atau pelaksanaan, untuk menyediakan maklumat
kepada keputusan yang telah diprogramkan, dan mengekalkan rekod acara
dan aktiviti prosedur.
Kaedah:
 Dengan memantau potensi halangan prosedur aktiviti dan amaran baki
yang tidak dijangka, dengan mendapatkan maklumat spesifik untuk
keputusan program, dan menerangkan proses sebenar.
Berhubung dengan membuat keputusan dalam proses perubahan:
 Untuk melaksanakan dan penapisan reka bentuk program dan
prosedur, iaitu untuk melaksanakan kawalan proses.

38. D) PENILAIAN PRODUK:
Objektif:
 Untuk mengaitkan maklumat hasil kepada objektif dan maklumat konteks,
input dan proses.
Kaedah:
 Dengan menentukan operasi dan mengukur kriteria yang berkaitan dengan
objektif dengan membandingkan ukuran dengan piawaian yang telah
ditetapkan atau asas perbandingan dan dengan mentafsir hasil dari segi
konteks input direkodkan dan memproses maklumat.
Berhubung dengan membuat keputusan dalam proses perubahan:
 Untuk membuat keputusan untuk meneruskan, menamatkan, mengubah
suai, atau fokus aktiviti perubahan dan untuk menghubungkan aktiviti fasa
utama yang lain proses perubahan, iaitu aktiviti kitar semula perubahan.

39. EMPAT JENIS KEPUTUSAN:
• Merangkumi Perancangan, Penstrukturan, Pelaksanaan, dan Kitar
Semula
• Keputusan Penstrukturan mengikut penilaian Input, Keputusan
Pelaksanaan mengikut penilaian Proses, Keputusan Kitar semula
mengikut penilaian Produk.
• Membuat keputusan, menurut Jawatankuasa Phi Delta Kappa,
berlaku dalam empat tetapan yang berbeza:
a) Perubahan kecil dengan maklumat yang tinggi
b) Perubahan kecil dengan maklumat yang rendah
c) Perubahan besar dengan maklumat yang tinggi
d) Perubahan besar dengan maklumat yang rendah.

40. EMPAT JENIS PERUBAHAN:
 Terdapat empat jenis perubahan:
a) Neomobilistic
b) Peningkatan/Tambahan
c) Homeostatic
d) Metamorf
 Perubahan Noemobilistic berlaku dalam suasana atau perubahan yang besar
pada asas maklumat yang rendah dan adalah penyelesaian yang inovatif
berdasarkan bukti yang sedikit.
 Perubahan Tambahan adalah siri perubahan yang kecil berdasarkan
maklumat yang rendah.
 Perubahan Homeostatic merupakan yang paling biasa dalam bidang
pendidikan dan adalah perubahan yang kecil berdasarkan maklumat yang
tinggi.
 Perubahan Metamorf adalah perubahan yang besar berdasarkan maklumat
yang tinggi dan jarang berlaku.

42.  Satu penilaian kurikulum membolehkan pendidik untuk menilai kursus,
sama ada untuk sekolah rendah atau sekolah menengah.
 Penilaian ini memberi maklum balas mengenai kekuatan dan kelemahan
kurikulum yang diberikan dan memastikan kurikulum sejajar dengan
piawaian yang diberikan, sebagai contoh, standard negeri.
 Pendidik juga mahu memastikan kurikulum memenuhi keperluan
populasi khas dan termasuk pengalaman yang mencukupi untuk pelajar
untuk membangunkan pemahaman yang mendalam tentang kandungan.
Beberapa jenis penilaian kurikulum mencapai objektif tersebut.

43. Penilaian Formatif Penilaian Sumatif
Penilaian Formatif berlaku apabila pengajar Penilaian Sumatif berlaku selepas guru telah
mengajar kurikulum dan menentukan sama ada mengajar kurikulum dan menentukan jika
kurikulum berkesan. Kaedah ini membolehkan kurikulum adalah berkesan. Menggunakan
kurikulum untuk berkembang sepanjang kedua-dua formatif dan penilaian sumatif
tempoh penilaian, berdasarkan keperluan membolehkan pendidik untuk membuat
pelajar. Kesan perubahan kurikulum dinilai penilaian yang paling komprehensif.
lebih cepat dengan penilaian formatif.
Penilaian bebas Matlamat Matlamat berasaskan
Penilai luaran menjalankan penilaian bebas Dalam penilaian berasaskan
matlamat dan menyedari matlamat kurikulum. matlamat, penilai sedar hasil yang
Penilaian adalah berdasarkan kepada apa yang dimaksudkan. Para penilai menilai
pelajar belajar. Apa yang dipelajari mungkin kurikulum untuk menentukan jika ia
berbeza dari apa kurikulum bertujuan untuk mencapai yang diingini hasil
mengajar. Dengan melihat gambaran pembelajaran. Sejak tiada balasan
keseluruhan, potensi wujud untuk diberikan kepada apa-apa tetapi hasil yang
membangunkan strategi pengajaran yang baru, diharapkan, ini kaedah penilaian
serta menemui kesulitan dalam kurikulum kurikulum beroperasi pada pas atau gagal
semasa. asas.

44. STANDARD
PENILAIAN

45. Jawatankuasa Sendi Piawaian Pendidikan, dipengerusikan oleh
James R. Sanders
Mengenal pasti empat ciri-ciri penilaian:
 Utiliti
 Kemungkinan
 Kesopanan
 Ketepatan.
Jawatankuasa ini mencadangkan tujuh standard utiliti "untuk
memastikan bahawa penilaian akan memenuhi keperluan
maklumat pengguna”
Mereka menawarkan tiga piawaian kemungkinan "untuk
memastikan bahawa evalaution akan realistik, berhemah,
diplomatik dan berjimat".

46. Penilaian kurikulum, kesimpulan model untuk
pembangunan kurikulum menekankan bahawa model, ia
adalah kitaran.
 Keputusan penilaian menghasilkan data untuk
pengubahsuaian dan penambahbaikan

47. RINGKASAN

48.  Penilaian adalah satu proses yang berterusan oleh mana
data dikumpulkan dan pertimbangan bagi tujuan
memperbaiki sistem.
 Penilaian yang teliti adalah penting untuk pembangunan
kurikulum.Penilaian dianggap sebagai proses membuat
pertimbangan, manakala penyelidikan sebagai proses
pengumpulan data untuk pertimbangan

49. Skop adalah keluasan kurikulum. Tugas utama dalam
merancang skop kurikulum adalah
 Pemilihan kandungan
 Menganjurkan elemen
 Menganjurkan peranan utama
 Integratif dari maklumat yang diperolehi.

50.  Relevan adalah kebergunaan kandungan untuk
pelajar.Apa yang membuatkan menentukan kerelevanan
kurikulum yang sukar adalah pelbagai relevan.
 Perancang kurikulum perlu berusaha untuk
keseimbangan antara beberapa pembolehubah.
 Apabila kurikulum memberi perhatian yang berlebihan
kepada satu dimensi atau satu kumpulan dan
mengabaikan atau mengurangkan perhatian kepada
orang lain, kurikulum boleh dikatakan keseimbangan dan
memerlukan integrasi adalah penyatuan disiplin-lemah
atau meninggalkan sempadan antara pendidik sebagai
subjek

51.  Kandungan bersepadu membantu pelajar dalam tugas
menyelesaikan masalah.
 Relevance, kira-kira, dan integrasi dilihat sebagai
dimensi skop
 Kesinambungan adalah pengenalan yang dirancang dan
pengenalan semula kandungan pada tahap gred yang
berikutnya dan pada tahap kerumitan yang semakin
meningkat. Konsep ini adalah di tengah-tengah
"kurikulum lingkaran".

52.  Artikulasi adalah bersirat perkara dan kemahiran antara tahap
berturut-turut persekolahan untuk menyediakan peralihan
yang lancar untuk kanak-kanak lelaki dan perempuan dari
rendah ke peringkat yang lebih tinggi.
 Kesinambungan dan artikulasi dilihat sebagai dimensi
penjujukan.
 Ciri-ciri pembelajaran yang direalisasikan dalam satu
penetapan membenarkan ia akan dibawa ke tempat lain.
Athough tidak ada bukti bahawa subjek tertentu per se
meningkatkan pemindahan pembelajaran, terdapat beberapa
bukti untuk menyokong tesis yang mengajar prinsip asas
disiplin dan menekankan permohonan mereka meningkatkan
transfer.Transfer adalah matlamat bubur diingini pendidikan

53.  Perancang kurikulum terlibat dalam pelbagai jenis
penilaian dan penyelidikan.
 Antara jenis penilaian konteks, input, proses dan produk.
 Antara jenis penyelidikan tindakan, deskriptif, sejarah
dan eksperimen.
 Perancang kurikulum terlibat dalam penilaian formatif
kedua-dua (proses atau kemajuan) dan sumatif (hasil
atau produk) penilaian

54. Dua model terhad penilaian kurikulum
 Penilaian objektif kurikulum
 Penilaian membimbing prinsip organisasi kurikulum dan
pembinaannya
Dua model komprehensif penilaian kurikulum (model
Saylor, Alexander dan Lewis dan Model CIPP) telah
dibincangkan.
Tujuan penilaian adalah: matlamat, subgoals dan objektif;
program pendidikan sebagai keseluruhan; segmen spesifik,
program pendidikan; arahan dan program penilaian.

55.  Model CIPP telah direka oleh Phi Delta Kappa
Jawatankuasa Kebangsaan Kajian Penilaian, yang telah
dipengerusikan oleh Daniel L. Stufflebeam.
 Ia adalah lebih kompleks dan teknikal daripada model
Saylor, Alexander dan Lewis. Model CIPP
menggabungkan "tiga langkah utama dalam proses
penilaian (menggariskan, mendapatkan dan
menyediakan)

56. Tiga kelas tetapan perubahan
 Homeostasis
 Incrementalism
 Neomobilism
Empat jenis penilaian
 Konteks
 Input
 Proses
 Produk
Empat jenis keputusan
 Perancangan
 Penstrukturan
 Melaksana
 Ulang semula

57.  Model yang terhad dan menyeluruh boleh digunakan
secara berasingan atau bersama-sama dengan satu
sama lain
 Penilai kurikulum dari dalam dan luar yang digunakan
oleh sistem sekolah. Kebanyakan beban untuk penilaian
kurikulum dilakukan oleh guru-guru kerana mereka
bekerja di kawasan pembangunan kurikulum.
 Berikutan set dipersetujui piawaian meningkatkan proses
penilaian. Perhatian harus diberikan kepada standard
utiliti, kemungkinan, kesesuaian dan ketepatan.

58.  penilaian kurikulum adalah kemuncak model yang
dicadangkan untuk penambahbaikan
kurikulum.Pemikiran diletakkan pada akhir model
diagrammed, penilaian connotes akhir kitaran dan
permulaan seterusnya.
 Penambahbaikan dalam kitaran berikutnya dibuat
sebagai hasil daripada penilaian