 Το bullying είναι μια μορφή κακοποίησης, εκφοβισμού
ή εξαναγκασμού.
Αυτή γίνεται σε συχνά διαστήματα που σκοπό έχουν την
επιβολή ενός ατόμου ή μιας ομάδας πάνω σε ένα άλλο
άτομο ή ομάδα,
επομένως μια
«ανισορροπία δυνάμεων».
• Συναισθηματική
• Λεκτική
• Σωματική
• Σεξουαλική
• Ηλεκτρονική
Το bullying κυμαίνεται από την απλή μορφή
εκφοβισμού σε πιο σύνθετες μορφές, στις οποίες
ο θύτης ενδέχεται να έχει έναν η περισσότερους
φίλους.
Το bullying στο σχολικό ή εργασιακό χώρο
αναφέρεται και ως ομότιμη κακοποίηση.
Το bullying μπορεί να προκύψει σε οποιοδήποτε περιβάλλον
στο οποίο άνθρωποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους:
• Στο σχολείο
• Στο στρατό
• Στην οικογένεια
• Στο χώρο εργασίας
• Στο σπίτι και τις γειτονιές…
• Χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμοί
• Φραστικές επιθέσεις, βρισιές, προσβολές, απειλές
• Εκβιασμοί
• Καταστροφή προσωπικών αντικειμένων
• Κλοπές
• Σεξουαλική παρενόχληση & κακοποίηση
• Αποκλεισμός & απομόνωση από παρέες, ομαδικά
παιχνίδια & κοινωνικές δραστηριότητες
- Οικογενειακοί παράμετροι: έλλειψη φροντίδας,
ενθάρρυνσης, υποστήριξης παιδιών, έλλειψη
ισορροπημένης σχέσης μεταξύ των γονέων και
κακοποίηση παιδιών από γονείς
- Εφηβεία: αντιδράσεις ασυγκινησία, εναντίωση
προς κάθε μορφή εξουσίας, έλλειψη
αυτοπεποίθησης ή αίσθημα παντοδυναμίας
- Έλλειψη ενημέρωσης/ευαισθητοποίησης & άγνοια
των επιπτώσεων
- Στην Ελλάδα τα δεδομένα διαφόρων ερευνών
δείχνουν ότι:
- Ηλικία κορύφωσης: 11-14 ετών.
- Το 10%-15% των μαθητών πέφτει θύμα διαφόρων
μορφών βίας στο σχολείο.
- Οι μαθητές που ασκούν βία, (θύτες) ξεπερνούν το
5% των μαθητών.
- Τα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια εμπλέκονται πιο
συχνά σε περιστατικά βίας, σε αναλογία 3:1.
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση
- Αδυναμία επίλυσης προβλημάτων
- Συναισθηματικές δυσκολίες
- Αίσθημα μοναξιάς
- Στο μέλλον: αδυναμία ανάληψης ευθύνης,
μη ομαλή σεξουαλική ζωή, αδυναμία σύναψης
διαπροσωπικών σχέσεων
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
- Αίσθημα έντονου άγχους, ανασφάλειας, φοβίες,
σχολική άρνηση, απουσία από το σχολείο (τα οποία
οδηγούν σε σχολική αποτυχία).
- Ψυχοσωματικά συμπτώματα: πονοκέφαλο, άλγη
στην κοιλιακή χώρα, διαταραχές ύπνου, νυχτερινή
ενούρηση
- Μαθησιακές δυσκολίες & Κατάθλιψη
- Μπορεί να προκαλέσει και τάση αυτοκτονίας
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ
 Να μιλήσει στους δάσκαλους/καθηγητές
 Να μιλήσει στους γονείς
 Αν είναι προχωρημένη η κατάσταση , μιλαει στην
αστυνομία
- Αποφυγή παρορμητικών αντιδράσεων
- Ψυχραιμία
- Συζήτηση με το παιδί
- Επιβεβαίωση του παιδιού ότι «δεν ευθύνεται το ίδιο για
ότι έχει συμβεί»
- Υπενθύμιση ότι το νοιάζονται & ότι είστε αυτοί που το
προστατεύουν
- Στήριξη ότι μπορούν να το αντιμετωπίσουν μαζί
- Ενημέρωση του Διευθυντή και εκπαιδευτικό/ους σχολείου
- Πρακτικοί τρόποι για αντιμετώπιση δύσκολων
καταστάσεων
- Συμβουλευτική από ειδικό ψυχικής υγείας
Τα παιδιά ΘΥΤΕΣ (ασκούν εκφοβισμό και βία σε άλλους)
είναι συνήθως:
- Με χαμηλή αυτοεκτίμηση (ενώ φαίνονται σίγουρα για τον
εαυτό τους)
- Ενεργητικά και υπερδραστήρια
- Επιθετικά
- Επιρρεπή σε παραβίαση κανόνων
- Ικανά να ξεφύγουν από δύσκολες καταστάσεις
- Δίχως ηθικούς ενδοιασμούς ή τύψεις για τις πράξεις τους
Τα παιδιά ΘΥΤΕΣ έχουν την ανάγκη εκτόνωσης
έντονων συναισθημάτων όπως:
- Οργή, θυμός, πόνος
- Απόρριψη
- Απελπισία ή απόγνωση
Που μπορεί να προκλήθηκαν από:
- Προβληματικές οικογενειακές σχέσεις
- Κοινωνική δυσλειτουργία
- Δύσκολες κοινωνικές σχέσεις
- Θυμώνουν εύκολα
- Δυσκολεύονται να δεχτούν τη ματαίωση των
επιθυμιών τους
- Εύκολα νιώθουν ότι οι άλλοι είναι απειλητικοί
απέναντί τους
- Καταφεύγουν στη βία ή στον εκφοβισμό για να
επιλύουν διαφορές
- Έχουν την τάση να εξαιρούν παιδιά από την παρέα
- Υιοθετούν το ρόλο του αρχηγού στις παρέες
- Φτιάχνουν ‘κλίκες’ ενώ δεν είναι απαραίτητα
μεγαλόσωμοι.
Τα παιδιά παρατηρητές διαχωρίζονται σε αυτούς που:
- Υποστηρίζουν το θύτη με γέλια και χειροκροτήματα
- Απομακρύνονται και κάνουν πως δεν είδαν τίποτε
- Τρομοκρατούνται, παγώνουν
- Δεν ξέρουν τι να κάνουν, δεν παίρνουν θέση
- Προσπαθούν να βοηθήσουν το θύμα
- Τρέχουν να φέρουν βοήθεια
Συχνά οι ομάδες παιδιών-παρατηρητών:
- Πιστεύουν ότι ο εκφοβισμός & η βία δεν είναι σωστές
συμπεριφορές
- Χαρακτηρίζονται από φόβο μήπως συμβεί & στους ίδιους
- Ανησυχούν ότι αν πάρουν θέση, θα κάνουν τα πράγματα
χειρότερα
Τα παιδιά που παρεμβαίνουν για να βοηθήσουν έχουν:
- Ξεκάθαρη άποψη κατά του εκφοβισμού & της βίας
- Υψηλό βαθμό ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης,
- Εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στους ενήλικες
- Πιστεύουν ότι η παρέμβασή τους μπορεί να βοηθήσει
ΣΥΧΝΟΤΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ-ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ-ΓΟΝΕΩΝ
ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΘΗΤΩΝ
ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΩΝ
ΘΕΣΠΙΣΗ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ
ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΥΜΑΤΩΝ
ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ
- ΝΙΚΟΣ Μ.
- ΓΙΑΝΝΗΣ Ν.
- ΝΑΤΑΛΙΑ Μ.
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Πιπεράκη Ελένη, ΠΕ 15

Bullying

  • 2.
     Το bullyingείναι μια μορφή κακοποίησης, εκφοβισμού ή εξαναγκασμού. Αυτή γίνεται σε συχνά διαστήματα που σκοπό έχουν την επιβολή ενός ατόμου ή μιας ομάδας πάνω σε ένα άλλο άτομο ή ομάδα, επομένως μια «ανισορροπία δυνάμεων».
  • 3.
    • Συναισθηματική • Λεκτική •Σωματική • Σεξουαλική • Ηλεκτρονική
  • 4.
    Το bullying κυμαίνεταιαπό την απλή μορφή εκφοβισμού σε πιο σύνθετες μορφές, στις οποίες ο θύτης ενδέχεται να έχει έναν η περισσότερους φίλους. Το bullying στο σχολικό ή εργασιακό χώρο αναφέρεται και ως ομότιμη κακοποίηση.
  • 5.
    Το bullying μπορείνα προκύψει σε οποιοδήποτε περιβάλλον στο οποίο άνθρωποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους: • Στο σχολείο • Στο στρατό • Στην οικογένεια • Στο χώρο εργασίας • Στο σπίτι και τις γειτονιές…
  • 6.
    • Χειρονομίες, σπρωξιές,ξυλοδαρμοί • Φραστικές επιθέσεις, βρισιές, προσβολές, απειλές • Εκβιασμοί • Καταστροφή προσωπικών αντικειμένων • Κλοπές • Σεξουαλική παρενόχληση & κακοποίηση • Αποκλεισμός & απομόνωση από παρέες, ομαδικά παιχνίδια & κοινωνικές δραστηριότητες
  • 7.
    - Οικογενειακοί παράμετροι:έλλειψη φροντίδας, ενθάρρυνσης, υποστήριξης παιδιών, έλλειψη ισορροπημένης σχέσης μεταξύ των γονέων και κακοποίηση παιδιών από γονείς - Εφηβεία: αντιδράσεις ασυγκινησία, εναντίωση προς κάθε μορφή εξουσίας, έλλειψη αυτοπεποίθησης ή αίσθημα παντοδυναμίας - Έλλειψη ενημέρωσης/ευαισθητοποίησης & άγνοια των επιπτώσεων
  • 8.
    - Στην Ελλάδατα δεδομένα διαφόρων ερευνών δείχνουν ότι: - Ηλικία κορύφωσης: 11-14 ετών. - Το 10%-15% των μαθητών πέφτει θύμα διαφόρων μορφών βίας στο σχολείο. - Οι μαθητές που ασκούν βία, (θύτες) ξεπερνούν το 5% των μαθητών. - Τα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια εμπλέκονται πιο συχνά σε περιστατικά βίας, σε αναλογία 3:1.
  • 9.
    - Χαμηλή αυτοεκτίμηση -Αδυναμία επίλυσης προβλημάτων - Συναισθηματικές δυσκολίες - Αίσθημα μοναξιάς - Στο μέλλον: αδυναμία ανάληψης ευθύνης, μη ομαλή σεξουαλική ζωή, αδυναμία σύναψης διαπροσωπικών σχέσεων
  • 10.
    ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ - Αίσθημα έντονουάγχους, ανασφάλειας, φοβίες, σχολική άρνηση, απουσία από το σχολείο (τα οποία οδηγούν σε σχολική αποτυχία). - Ψυχοσωματικά συμπτώματα: πονοκέφαλο, άλγη στην κοιλιακή χώρα, διαταραχές ύπνου, νυχτερινή ενούρηση - Μαθησιακές δυσκολίες & Κατάθλιψη - Μπορεί να προκαλέσει και τάση αυτοκτονίας
  • 11.
    ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ  Να μιλήσει στους δάσκαλους/καθηγητές  Να μιλήσει στους γονείς  Αν είναι προχωρημένη η κατάσταση , μιλαει στην αστυνομία
  • 12.
    - Αποφυγή παρορμητικώναντιδράσεων - Ψυχραιμία - Συζήτηση με το παιδί - Επιβεβαίωση του παιδιού ότι «δεν ευθύνεται το ίδιο για ότι έχει συμβεί» - Υπενθύμιση ότι το νοιάζονται & ότι είστε αυτοί που το προστατεύουν - Στήριξη ότι μπορούν να το αντιμετωπίσουν μαζί - Ενημέρωση του Διευθυντή και εκπαιδευτικό/ους σχολείου - Πρακτικοί τρόποι για αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων - Συμβουλευτική από ειδικό ψυχικής υγείας
  • 13.
    Τα παιδιά ΘΥΤΕΣ(ασκούν εκφοβισμό και βία σε άλλους) είναι συνήθως: - Με χαμηλή αυτοεκτίμηση (ενώ φαίνονται σίγουρα για τον εαυτό τους) - Ενεργητικά και υπερδραστήρια - Επιθετικά - Επιρρεπή σε παραβίαση κανόνων - Ικανά να ξεφύγουν από δύσκολες καταστάσεις - Δίχως ηθικούς ενδοιασμούς ή τύψεις για τις πράξεις τους
  • 14.
    Τα παιδιά ΘΥΤΕΣέχουν την ανάγκη εκτόνωσης έντονων συναισθημάτων όπως: - Οργή, θυμός, πόνος - Απόρριψη - Απελπισία ή απόγνωση Που μπορεί να προκλήθηκαν από: - Προβληματικές οικογενειακές σχέσεις - Κοινωνική δυσλειτουργία - Δύσκολες κοινωνικές σχέσεις
  • 15.
    - Θυμώνουν εύκολα -Δυσκολεύονται να δεχτούν τη ματαίωση των επιθυμιών τους - Εύκολα νιώθουν ότι οι άλλοι είναι απειλητικοί απέναντί τους - Καταφεύγουν στη βία ή στον εκφοβισμό για να επιλύουν διαφορές - Έχουν την τάση να εξαιρούν παιδιά από την παρέα - Υιοθετούν το ρόλο του αρχηγού στις παρέες - Φτιάχνουν ‘κλίκες’ ενώ δεν είναι απαραίτητα μεγαλόσωμοι.
  • 16.
    Τα παιδιά παρατηρητέςδιαχωρίζονται σε αυτούς που: - Υποστηρίζουν το θύτη με γέλια και χειροκροτήματα - Απομακρύνονται και κάνουν πως δεν είδαν τίποτε - Τρομοκρατούνται, παγώνουν - Δεν ξέρουν τι να κάνουν, δεν παίρνουν θέση - Προσπαθούν να βοηθήσουν το θύμα - Τρέχουν να φέρουν βοήθεια
  • 17.
    Συχνά οι ομάδεςπαιδιών-παρατηρητών: - Πιστεύουν ότι ο εκφοβισμός & η βία δεν είναι σωστές συμπεριφορές - Χαρακτηρίζονται από φόβο μήπως συμβεί & στους ίδιους - Ανησυχούν ότι αν πάρουν θέση, θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα
  • 18.
    Τα παιδιά πουπαρεμβαίνουν για να βοηθήσουν έχουν: - Ξεκάθαρη άποψη κατά του εκφοβισμού & της βίας - Υψηλό βαθμό ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης, - Εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στους ενήλικες - Πιστεύουν ότι η παρέμβασή τους μπορεί να βοηθήσει
  • 19.
    ΣΥΧΝΟΤΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ-ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ-ΓΟΝΕΩΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΩΝ ΘΕΣΠΙΣΗ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΘΥΜΑΤΩΝ
  • 21.
  • 23.
    - ΝΙΚΟΣ Μ. -ΓΙΑΝΝΗΣ Ν. - ΝΑΤΑΛΙΑ Μ. Υπεύθυνη καθηγήτρια: Πιπεράκη Ελένη, ΠΕ 15