1. A literatura medieval A cantiga de amigo A cantiga de amor As cantigas e escarnio e maldicir As cantigas de Santa María A prosa medieval

2. Xéneros literarios Lírica profana: Lírica amorosa: Cantigas de amor Cantigas de amigo Lírica satírica: Cantigas de escarnio Cantigas de maldicir Lírica relixiosa: Cantigas de Santa María Xéneros menores: Pastorelas Tenzóns

3. A cantiga de amigo Introdución Recursos formais Tipos

4. Introdución Composición postas en boca dunha muller namorada que lamenta a ausencia do seu amigo, nas que aparece a palabra clave amigo (Arte de Trobar ) . Proceden dunha tradición autóctona anterior ao trobadorismo. Importancia da muller nos actos litúrxicos (danzadeiras e bailadeiras). Interlocutores: nai, amiga, natureza personificada. A natureza papel simbólico: non só un simple escenario, connotacións eróticas.

5. Recursos formais Paralelismo: repetición das estrofas con variación da parte final dos versos. Ondas do mar de Vigo Se vistes meu amigo E ai Deus se virá cedo Ondas do mar levado Se vistes meu amado E ai Deus se virá cedo

6. Recursos formais Leixaprén: repetición do segundo verso da 1ª e 2ª estrofa como primeiro verso da 3ª e 4ª estrofa. Ondas do mar de Vigo Se vistes meu amigo … . Ondas do mar levado Se viste meu amado … Se vistes meu amigo O por que eu sospiro … Se vistes meu amado Por quen ei gran coidado? …

7. Recursos formais Refrán: verso ou versos finais que se repiten en todas as estrofas da cantiga. -Digades, filla, mía filla velida, Por que tardastes na fontana fría? -Os amores ei. -Digades, filla, mia filla louzana, Por que tardastes na fía fontana? -Os amores ei.

8. Influenzas Tradición: Dous versos pareados. Refrán. Escenas da vida rural. Paisaxe chea de simbolismos. Lirismo provenzal: Sentimentos da muller responden ao amor cortés. Composicións sen refrán. Recursos formais da cantiga de amor.

9. Tipos Bailadas: composicións que invitan ao baile e á ledicia de vivir. Mariñas ou barcarolas: composicións que se desenvolven ao pé do mar ou nas que o mar é o interlocutor. Romaría: composicións localizadas ou relacionadas cunha capela ou romaría. Albas ou alboradas: composicións que describen a separición dos namorados á alba.

10. Especialistas Martín Codax: Sete cantigas Seis con notación musical Mendiño: Cantiga da ermida de San Simón. Segue os modelos tradicionais Johan Zorro: Só cantigas de amigo Pero Meogo: Nove cantigas que forman un ciclo. Presenza de elementos eróticos: cervos, a fonte…

11. A cantiga de amor O amor cortés A temática Os recursos formais

12. O amor cortés Ambiente cortesá Cançó: traslación literaria da teoría do amor cortés Características amor cortés: Senhor: Aristocrática Trobador o seu servente Mesura Recompensa final o goce amoroso

13. Temática Expresado en P1 Coita de amor Amor platónico Dama: Nobre Idealizada Caracteres pouco definidos

14. A forma Cobras = estrofas // palavras = versos (octosílabo ou decasílabo) Mestría (máis perfectas) / refrán Rima macho (aguda) / femia (grave) Palavra perduda = verso libre Tipos de cobras: Unissonans: único esquema rítmico Doblas: esquema varía cada dúas estrofas Singulars: diferente esquema cada estrofa

15. Recursos Estrofas de catro ou sete versos Tipos: Refrán: normalmente catro versos e maior influencia da lírica medieval. Mestría: normalmente sete versos e maior influencia da lírica provenzal. Fiinda: versos de finalización despois da última estrofa. Dobre: repretición dunha palarba en lugares simétricos da estrofa. Mordobre: repetición do mesmo lexema con diferentes morfemas.

16. Xéneros menores Pastorela: cantigas nas que a protoganista é unha pastora que recibe os amores dun cabaleiro que a atopa fortuitamente. Pranto: composición na que o trobador se lamenta da perda dun ser querido. Tenzón: diálogo entre dous trobadores sobre temas burlescos ou amorosos.

17. As cantigas de escarnio e maldicir Composicións de burla ou sátira. Documento de valor sociolóxico e lingüístico. Diversidade temática: Sátira política: Condea aos nobres portugueses que entregan os seus castelos ao Bolóñés Condea aos nobres que abandonan a Afonso X na guerra de Granada Sirventés moral: “Á porcura da verdade” Martín Moxa. Sátira social, de vicios e costumes A decadencia dos infanzóns Sátira de clases sociais e oficios Sátira xograresca Sátiras obcenas e sexuais. Diferenzas escarnio e maldicir: Escarnio: crítica encuberta con palabras de dobre sentido. Maldicir: crítica directa.

18. As cantigas de Santa María 427 composicións en honra da Virxe. Compostos na corte de Afonso X. Catro códices: Biblioteca Escorial (2), Biblioteca Nacional de Madrid, Biblioteca Nacional de Florencia. Fontes: Coleccións de milagres medievais Relatos da tradición oriental Milagres atribuídos a outros santos

19. Tipos Tipos: Narrativas: narran un milagre atribuído á Virxe. Estrutura: Limiar: indica o milagre que se vai explicar + refrán Presentación do protagonista e do conflito Gabanza á Virxe Líricas: Intercaladas entre as cantigas narrativas. Son semellantes ás cantigas de amor.

20. Métrica e lingua Métrica: Extraordinariamente variada Versos de 4, 5, 15 e 16. (música) Lingua: Máis próximas á lingua oral Carecen de castelanismos, latinismos ou galicismo Si provenzalismos.

21. A prosa medieval Son traducións de textos doutras linguas. Tres grupos: Materia de Bretaña: Xosé de Arimatea Merlín A demanda do Santo Graal Materia de Troia: Crónica Troiana Historia de Troia Milagres de Santiago