9789740337096

1. บทที่ 1
การจัดกิจกรรมบูรณาการ
ดวยงานประดิษฐ
การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐจัดเปนสิ่งสําคัญชวย
ใหนักเรียนเกิดการเรียนรูที่ดี การสอนแบบบูรณาการตองยึดหลักสําคัญที่
ความสนใจและความตองการของผูเรียน ประสบการณในการเรียนรูควร
เปนหนวย (Unit) ที่มีความสมบูรณในตัวเอง ครูผูสอนตองใชเทคนิคในการ
ผสมผสานเนื้อหาวิชา และกิจกรรมการเรียนการสอนตาง ๆ ใหสัมพันธกัน
ภายในขอบขายเรื่องที่ศึกษา ดังนั้น ในบทนี้จะขอกลาวถึงประเด็นที่สําคัญ
ที่เกี่ยวของสัมพันธกัน 2 ประเด็นหลัก คือ 1) การบูรณาการ และ 2) งาน
ประดิษฐ โดยแตละประเด็นมีรายละเอียดดังนี้

2. 2 กิจกรรมบูรณาการงานประดิษฐ สูความคิดสรางสรรค
1.1 การบูรณาการ
การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐในสวนของการบูรณา-
การนั้นมีหัวขอที่จะนําเสนอประกอบดวย 3 ประเด็น คือ 1) ความหมาย
ของการบูรณาการ 2) ความสําคัญของการบูรณาการ 3) กิจกรรมที่นํามา
ใชในการสอนแบบบูรณาการ โดยแตละประเด็นมีรายละเอียดดังตอไปนี้
1.1.1 ความหมายและที่มาของการบูรณาการ
สํานักงานราชบัณฑิตยสภา (พ.ศ. 2554) ไดนิยามคําวา “บูรณาการ”
หมายถึง กระบวนการผสมผสานเชื่อมโยงองคความรูตั้งแต 2 องคความรู
ขึ้นไปเขาดวยกันอยางสอดคลองเปนระบบ และยังไดอางถึงจากบทวิทยุ
รายการ “รู รัก ภาษาไทย”วา ไดใหความหมายของคํา “บูรณาการ” ไว
2 ความหมาย คือ 1) ทําใหเปนเนื้อเดียวกันโดยรวมหรือผสมผสานสวน
ตาง ๆ เขาดวยกัน และ 2) เชื่อมหรือประสานกับสิ่งอื่นหรือหนวยงานอื่น
New World Encyclopedia Contributors, (2008) สื่อออนไลน ได
รายงานประวัติและผลงานของโยฮัน ฟริดริค แฮรบาร (Johann Friedrich
Herbart) นักจิตวิทยาและนักการศึกษา ชาวเยอรมัน ในชวงป ค.ศ. 1814 ถึง
ป ค.ศ. 1829 ไดเขียนหนังสือดานจิตวิทยาและการศึกษาไวหลายเลม และ
ไดนําหลักทฤษฎีการเชื่อมตอหนวยและคิดรวบยอดในวิชาแคลลูลัส (dif-
ferential and integral calculus) ซึ่งเปนแนวคิดของไลบนิซ (Leibniz’s
notion) นักคณิตศาสตร ชาวเยอรมัน ในระหวางป ค.ศ. 1646-1716 นั้น มา
บูรณาการเปนสวนหนึ่งในสาขาดานจิตวิทยาจนนําไปสู หลักการหรือทฤษฎี
การสรางความเขาใจการรับรูโดยผานประสบการณ (The Apperceptive
Masses) ซึ่งเปนกระบวนการสรางความคิดความเขาใจโดยอาศัยความ
สัมพันธเชื่อมโยงระหวางความรูหรือประสบการณเดิมที่มีอยูกับความรูหรือ

3. 3บทที่ 1 การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐ
ประสบการณใหมที่ไดรับของนักเรียนอันนําไปสูความคิดรวบยอดหรือความ
คิดใหม จนสามารถนําไปประยุกตใชประโยชนไดเปนผลสําเร็จ หลักการที่
ไดรับความนิยมนํามาใชในวิธีการสอนจนถึงปจจุบัน ดังนั้น อาจกลาวไดวา
“การบูรณาการ” นั้น อาจมีจุดเริ่มตนมาจากหลักทฤษฎีของวิชาแคลคูลัส
ซึ่งมีมากวา 300 ป
หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 เรื่องการจัดการ
เรียนรู โดยสวนหนึ่งไดกําหนดใหมีการจัดการเรียนรูดวยวิธีการที่หลากหลาย
ควรมีการนํากระบวนการจัดการ กระบวนการอนุรักษและพัฒนาสิ่งแวดลอม
กระบวนการคิดและวิทยาศาสตรไปสอดแทรกในการเรียนการสอนของทุก
กลุมสาระ และยังกําหนดใหชวงชั้นที่ 1 ชั้นประถมศึกษาปที่ 1 ถึง 3 ควร
จัดใหมีภาษาไทยและคณิตศาสตรถูกบูรณาการในทุกกลุมสาระอีกดวย การ
จัดการเรียนรูแบบบูรณาการกันระหวางภายในวิชาเดียวกัน หรือภายในกลุม
สาระเดียวกัน หรือขามกลุมสาระการเรียนรูนั้น สามารถจัดไดหลายลักษณะ
เชน 1) การบูรณาการแบบผูสอนคนเดียว 2) การบูรณาการแบบคูขนาน 3)
การบูรณาการแบบสหวิทยาการ 4) การบูรณาการแบบโครงการ เปนตน
1. การบูรณาการแบบสอนคนเดียว ครูผูสอนสามารถจัดการเรียน
รูโดยเชื่อมโยงกับสาระการเรียนรูตาง ๆ กับหัวขอเรื่อง มโนทัศน ปญหา
ที่สอดคลองกับชีวิตจริง หรือสาระที่กําหนดขึ้นมา เชน ครูการงานอาชีพ
และเทคโนโลยีสอนเรื่องการประกอบอาหารประเภทตมยําปลากระปอง
ครูสามารถเชื่อมโยงความรูเรื่องการเลือกซื้อปลากระปองในกลุมสาระการ
เรียนรูสุขศึกษา เชื่อมโยงความรูเรื่องเกลือชนิดตาง ๆ แหลงที่ผลิตเกลือ
เชื่อมโยงความรูในกลุมสาระการเรียนรูวิทยาศาสตร และยังเชื่อมโยงเรื่อง
อาหารอาเซียน ซึ่งอยูในกลุมสาระเดียวกัน คือกลุมสาระการเรียนรูการงาน
อาชีพและเทคโนโลยี

4. 4 กิจกรรมบูรณาการงานประดิษฐ สูความคิดสรางสรรค
2. การบูรณาการแบบคูขนาน คือ ลักษณะการจัดการเรียนรูโดย
มีครู 2 คนขึ้นไป 2 กลุมสาระการเรียนรูขึ้นไป ที่สอนวิชาที่มีสาระใกลเคียง
กัน มาวางแผนรวมกันตามหัวเรื่อง มโนทัศน (concept) ปญหา (problem)
เดียวกัน และเชื่อมโยงเนื้อหาสาระ กระบวนการและคุณธรรม โดยตางคนตาง
สอนเนื้อหาตามกลุมสาระของตนเองโดยมีเปาหมายรวมกัน เชน ผูสอนวิชา
วิทยาศาสตรสอนเรื่องพืชสมุนไพร ผูสอนวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี
สอนเรื่องการนําสมุนไพรมาประกอบอาหารประเภทตมยํา และผูสอนวิชา
ศิลปะสอนเรื่องการวาดรูปพืชสมุนไพร
3. การบูรณาการแบบสหวิทยาการ เปนลักษณะการบูรณาการ
ระหวางกลุมสาระการเรียนรูโดยการนําเอาสาระการเรียนรูจากหลายกลุม
สาระการเรียนรูอื่น ๆ มาเชื่อมโยงใหเปนเนื้อเรื่องเดียวกัน เพื่อจัดการเรียน
รูภายใตหัวขอเรื่องเดียวกัน ซึ่งโดยทั่วไปผูสอนจัดการเรียนการสอนแยก
ตามรายวิชา หรือกลุมวิชา แตในบางเรื่องผูสอนจัดการเรียนรวมกันในเรื่อง
เดียวกัน วันขึ้นปใหม ผูสอนวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี สอนเรื่องการ
ประดิษฐการดวันปใหม ผูสอนวิชาภาษาอังกฤษจัดใหผูเรียนรูคําศัพทวันขึ้น
ปใหม ผูสอนวิชาภาษาไทยใหผูเรียนเขียนคําอวยพรวันขึ้นปใหมใหแกพอแม
และเพื่อน ๆ ผูสอนวิชาสังคมใหผูเรียนทํากิจกรรมเกี่ยวกับวันขึ้นปใหม และ
ครูผูสอนดนตรีอาจจัดใหทํากิจกรรมรองเพลงเกี่ยวกับวันขึ้นปใหม
4. การบูรณาการแบบโครงการ มีลักษณะคลายการจัดการเรียน
การสอนแบบโครงการ ครูและนักเรียนมีสวนรวมในกิจกรรมหรือเหตุการณ
ตาง ๆ ที่สนใจ ที่มีคุณคาตอการเรียนรู รวมมือกันทํางานและชวยเหลือกัน
อาจรวมจํานวนชั่วโมงของสาระการเรียนรูตาง ๆ เรียนตอเนื่องกัน โดยมี
เปาหมายเดียวกันในลักษณะการสอนเปนทีม เรียนเปนทีม ถาตองการเนน
ทักษะเปนพิเศษ ครูสามารถแยกกันสอนเปนฐานหรือคาย เชน คายอาเซียน
คายอีคิว คายดาราศาสตร คายพฤกษศาสตร

5. 5บทที่ 1 การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐ
ดังนั้น “การบูรณาการ” ในทางการศึกษา หมายถึง การจัดการศึกษา
หรือหลักสูตรใหมีการเชื่อมโยงกันภายในวิชาหรือกับวิชาอื่น ๆ ทั้งทางดาน
เนื้อหาสาระและวิธีการ เพื่อพัฒนาการเรียนรูดานตาง ๆ ของผูเรียนไป
พรอม ๆ กัน หรือการพัฒนาเปนองครวม
การบูรณาการเชิงเนื้อหาวิชา
การบูรณาการเชิงเนื้อหาวิชา คือ การผสมผสานเนื้อหาวิชา มีลักษณะ
ของการหลอมรวมแบบแกนหรือแบบสหวิทยาการ และการผสมผสานของ
เนื้อหาวิชาในแงของทฤษฎีกับการปฏิบัติ หรือเนื้อหาวิชาที่สอนกับชีวิตจริง
ในการจัดการบูรณาการเชิงเนื้อหาวิชานี้ แบงออกเปน 2 วิธี คือ
ก) บูรณาการสวนทั้งหมด คือ การรวมเนื้อหาประสบการณตาง ๆ
ที่ตองการจะใหเด็กเรียนรูหลักสูตรหรือโปรแกรม จัดกิจกรรมการเรียนการ
สอนที่ยึดปญหาหรือแนวเรื่องเปนแกน โดยปญหาหรือแนวเรื่องนี้ จะเปนตัว
ชี้บงถึงความรูที่มาจากวิชาตาง ๆ ในโปรแกรม ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวของกับชีวิต
ประจําวันหรือปญหาสังคมทั้งหมด
ข) บูรณาการเปนบางสวน คือ การรวมประสบการณของบางสาขา
วิชาเขาดวยกันอาจจะเปนลักษณะของหมวดวิชา หรือกลุมวิชา ซึ่งภายใน
สัมพันธกันเปนอยางดี ดังนั้น การจัดบูรณาการเปนบางสวนอาจจะจัดไดทั้ง
ภายในสาขาวิชาและระหวางสาขาวิชา หรือจัดเปนบูรณาการแบบโครงการ
ซึ่งการจัดแบบโครงการนี้ แตละรายวิชาก็จะเปนรายวิชาเชนปกติ แตจะจัด
ประสบการณใหเปนบูรณาการในรูปของโครงการอาจจะเปนโครงการสําหรับ
นักเรียนรายบุคคลหรือรายกลุม
1.1.2 ความสําคัญของการบูรณาการ
การบูรณาการเปนลักษณะของการนําประสบการณตาง ๆ ที่จําเปน

6. 6 กิจกรรมบูรณาการงานประดิษฐ สูความคิดสรางสรรค
แกชีวิตมาสัมพันธกันอยางผสมกลมกลืน ไดสัดสวนความสมดุลและสามารถ
นําไปสูการแกปญหาตาง ๆ ทําใหชีวิตมีความผาสุก
ลักษณะสําคัญของการบูรณาการ
1) เปนการบูรณาการระหวางความรูและกระบวนการเรียนรู
กระบวนการเรียนการสอนลักษณะนี้จะขึ้นอยูกับความแตกตางระหวาง
บุคคล
2) เปนการบูรณาการระหวางพัฒนาการทางความรูและพัฒนาการ
ทางจิตใจ นั่นคือใหความสําคัญแกจิตนิสัย คือ เจตคติ คานิยม ความสนใจ
และสุนทรียภาพแกผูเรียนในการแสวงหาความรู
3) เปนการบูรณาการระหวางความรูและการกระทําหรือการปฏิบัติ
4) เปนการบูรณาการระหวางสิ่งที่เรียนในโรงเรียนกับสิ่งที่เปนอยู
ในชีวิตประจําวันของผูเรียน คือ การตระหนักถึงความสําคัญแหงคุณภาพ
ชีวิต
5) เปนการบูรณาการระหวางวิชาตาง ๆ เพื่อใหผูเรียนเกิดความ
รู เจตคติและการกระทําที่เหมาะสมกับความตองการ และความสนใจของ
ผูเรียนอยางแทจริง
1.1.3 กิจกรรมที่นํามาใชในการสอนแบบบูรณาการ
การจัดกิจกรรมการบูรณาการดวยงานประดิษฐจะบรรลุตาม
วัตถุประสงค ถาผูสอนนําเทคนิคและวิธีสอนหลาย ๆ แบบมาใชใหเหมาะ
สมกับลักษณะเนื้อหาของกิจกรรม วัย และความสามารถของผูเรียน เพื่อ
ชวยใหผูเรียนไดคิดเปน ทําเปน แกปญหาเปน และนําความรูไปใชในชีวิต
ประจําวันได เทคนิควิธีสอน โดยทั่วไปจําแนกได 2 หลักการใหญ ๆ จรัสศรี
พัวจินดาเนตร (2560) คือ ก) การสอนแบบครูเปนศูนยกลาง และ ข) การ
สอนแบบยึดผูเรียนเปนศูนยกลาง

7. 7บทที่ 1 การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐ
ก. การสอนแบบครูเปนศูนยกลาง
การสอนแบบครูเปนศูนยกลาง จําแนกออกไดหลายวิธี ดังนี้
1) การสอนแบบสาธิต (Demonstration Method) ครูผู
สอนจะตองฝกทดลองกอนการสอน จําเปนตองวางแผนการสอนไวลวงหนา
กอนที่นักเรียนจะลงมือปฏิบัติ ครูผูสอนจะสาธิตการปฏิบัติงานเปนขั้นตอน
จนเสร็จ ใหนักเรียนเขาใจกอนแลวจึงใหลงมือทํา ครูเปนผูควบคุมแนะนํา
เปนรายกลุม หรือรายบุคคลจนเสร็จสิ้นการเรียนการสอน การสาธิตชวย
ใหผูเรียนไดประสบการณตรง เรียนรูอยางเปนรูปธรรม
2) การสอนแบบกําหนดงาน (Assignment Method) คือ
การสอนที่ครูกําหนดหัวเรื่อง หรือกําหนดชิ้นงานให นักเรียนจะกําหนด
กระบวนการการทํางานดวยตนเองจนสามารถทํางานไดสําเร็จ วิธีสอนแบบ
นี้จะชวยเสริมใหนักเรียนมีความคิดเปนของตนเอง รูจักสรางสรรค และริเริ่ม
งานใหม ๆ ดวยตนเอง สิ่งที่ครูตองระวังใหมากในวิธีสอนแบบนี้ ก็คือถาให
เด็กทําอะไรตามใจตนเองบอย ๆ นักเรียนจะมีนิสัยทําตามใจตัวเอง ขาด
ความละเอียดประณีต ไมรูวาจุดที่ดีอยูตรงไหน ขอที่ดีเปนอยางไร และจะ
เพาะนิสัยความไมถือตอกฎเกณฑกลายเปนเด็กที่ไมมีระเบียบไปในที่สุด
ดังนั้น ในการสอนกลุมสาระการเรียนรูการงานอาชีพและเทคโนโลยี วิธีการ
สอนแบบสาธิตกับแบบกําหนดงานควรจะสอนควบคูกันไปเพราะจะชวย
เสริมในขอบกพรองของแตละวิธีใหสมบูรณขึ้น
3) การสอนแบบบรรยาย (Lecture Method) เปนวิธีการ
สอนที่อาศัยความสามารถของผูสอนในการถายทอดเนื้อหาสาระใหนาสนใจ
เปนกระบวนการสอนที่ใชในการชวยใหผูเรียนเกิดการเรียนรูตามวัตถุประสงค
ที่กําหนดให โดยการพูด การบอกเลา อธิบายสิ่งที่ตองการสอนแกนักเรียน
การสอนแบบนี้ ครูเปนผูใหหรือเรียกวาสอนทางตรง (Direct Method)

8. 8 กิจกรรมบูรณาการงานประดิษฐ สูความคิดสรางสรรค
4) การสอนโดยใชคําถาม (Questioning) เปนการสอนที่
นําการตั้งคําถามที่ชวยใหผูเรียนเกิดการคิดคนหาคําตอบ หรือทบทวน
ประสบการณเรียนรูเดิม เพื่อเชื่อมโยงไปสูความรูใหม ลักษณะของคําถาม
เปนคําถามที่นําไปสูความรูความเขาใจ นําไปสูการออกแบบ การทดลอง
ปฏิบัติ นําไปสูการวางแผน นําไปสูการอภิปราย และนําไปสูการสังเกต
ข. การสอนแบบยึดผูเรียนเปนศูนยกลาง
สวนหนึ่งของสาระสําคัญในพระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ
พ.ศ. 2542 คือ “การจัดการเรียนการสอนตองใหความสําคัญกับผูเรียน
พัฒนาผูเรียนทุกคนตามธรรมชาติและเต็มตามศักยภาพ” ดังนั้น การสอน
แบบยึดผูเรียนเปนศูนยกลาง มีเทคนิคการสอนอยูหลายวิธี ดังนี้
1) วิธีสอนแบบโครงการ (Project Method) เปนการสอนให
นักเรียนมีความคิดริเริ่มสรางสรรค รูจักออกแบบ หรือฝกความชํานาญเพิ่ม
เติมขึ้นอีก ครูเปนเพียงผูชวยเหลือเทานั้น ซิลคิเบยและคณะ (Zhylkybay,
et. al., 2014) ยังไดระบุวิธีสอนแบบโครงการนี้วาใหผลคุณภาพการสอนที่
ดี ทําใหนักเรียนมีการทํางานที่เปนระบบและมีการมุงเนนในเนื้อหา สามารถ
ประเมินความรูความสามารถ และความคิดริเริ่มสรางสรรคของนักเรียน
ไดดี
2) วิธีสอนแบบทดลอง (Experimental Method) เปนการ
สอนแบบทดลอง ทําใหนักเรียนไดพบกับความจริง มีโอกาสไดทําการทดลอง
เปนรายกลุม หรือรายบุคคลดวยตนเอง การคนควาพิสูจนหลักฐานการ
ทดลองและสรุปขอเท็จจริงดวยการลงมือปฏิบัติ นักเรียนไดรวมกันคิดรวม
กันทํา เมื่อสําเร็จแลวนักเรียนจะเขาใจ เกิดความภาคภูมิใจ สรุปผลไดถูก
ตองและจดจําไดแมนยํา

9. 9บทที่ 1 การจัดกิจกรรมบูรณาการดวยงานประดิษฐ
3) การเรียนรูดวยการแกปญหา (Problem Solving Method)
เปนวิธีการของครูผูสอนจะสงเสริมนักเรียนไดรวมกันคิดหาทางแกปญหาและ
รูคุณคาของการแกปญหาไดดวยตนเองและคณะ ซึ่งปญหาในกลุมสาระการ
งานอาชีพและเทคโนโลยี เชน ปญหาการคัดเลือกวัสดุราคาถูกมาทดแทน
วัสดุที่มีราคาแพงในการฝกปฏิบัติงาน เปนตน
4) วิธีสอนดวยการใชแบบพิมพ (Instruction Sheet) การ
สอนดวยแบบพิมพที่มุงใหนักเรียนนักศึกษาเรียนรูจากแบบพิมพ หรือเนื้อหา
ที่ผูเรียนควรจะไดศึกษาและเรียนรูเนื้อหาสาระทางวิชาการที่ครูจะสอนใน
ภาคความรูและภาคปฏิบัติ โดยจะจัดพิมพหรือกําหนดไวอยางเรียบรอยมี
คําแนะนําเปนขั้นตอน แบบพิมพที่เปนความรูเกี่ยวกับภาคปฏิบัติจะมีแบบ
พิมพประกอบคําอธิบายวิธีทําเปนขั้นตอน เชน ใบงาน และใบแนะนําความ
รู ซึ่งมีใชกันมากในกลุมสาระการงานอาชีพและเทคโนโลยี เปนตน
5) การเรียนในหองปฏิบัติการ (Laboratory Method) คือ
การเรียนในหองปฏิบัติการเปนการเปดโอกาสใหนักเรียนไดเรียนดวยการ
กระทํา หรือปฏิบัติจริงเพื่อสรางประสบการณทักษะในงานนั้นโดยตรง
เพื่อใหเกิดการเรียนรูและสามารถแกปญหาชีวิตได จึงนับวาเปนหัวใจของ
การสอนกลุมนี้ ครูควรเนนการจัดกิจกรรมการเรียนรูในหองปฏิบัติการให
สัมพันธและตอเนื่องจากการสอนทฤษฎี
6) การสอนแบบอภิปราย (Discussion Method) การสอน
แบบอภิปราย เปนการสงเสริมใหนักเรียนทุกคนไดมีโอกาสแสดงออก เพื่อ
แลกเปลี่ยนแนวคิดซึ่งกันและกัน การแสดงความคิดเห็นจะเปนการแสดงออก
ที่จะชวยกันชี้ขาดไดวา สิ่งนั้นผิดหรือถูก หรือควรปรับปรุงแกไข
7) การสอนแบบบูรณาการ (Integration Method) คือ การ
สอนที่เชื่อมโยงประสบการณการเรียนรูโดยผสมผสานเนื้อหาตาง ๆ ในสาขา

10. 10 กิจกรรมบูรณาการงานประดิษฐ สูความคิดสรางสรรค
เดียวกันหรือตางสาขาก็ได โดยมีวิชาใดวิชาหนึ่งเปนแกนและมีวิชาอื่นที่นํา
มาเสริม เพื่อใหผูเรียนเกิดการเรียนรูอยางสมบูรณ สามารถนําไปประยุกตใช
ในชีวิตประจําวันไดอยางเหมาะสม กลุมสาระการเรียนรูการงานอาชีพและ
เทคโนโลยี มีงานบาน งานเกษตร งานชาง เปนงานพื้นฐานที่สําคัญ ซึ่งงาน
ทั้ง 3 มีความเกี่ยวของสัมพันธกันกับการดําเนินชีวิตประจําวันของมนุษย
เชน กิจกรรมตาง ๆ ภายในบาน ทั้งงานบาน งานอาหาร และการตกแตง
บานดวยงานประดิษฐ งานชางก็ผูกพันกับงานเกษตร ในการประกอบอาหาร
และจัดไมดอกไมประดับเพื่อความสวยงาม จะเห็นไดวาเนื้อหาภายในกลุม
สาระการเรียนรูการงานอาชีพและเทคโนโลยีก็สัมพันธกันอยูแลว ดังนั้น
การสอนใหเกิดบูรณาการของการเรียนจึงเปนสิ่งสําคัญในการจัดการเรียน
รู เพื่อเชื่อมโยงประสบการณการเรียนรูโดยการผสมผสานเนื้อหาวิชา
ตาง ๆ ในสาขาเดียวกันหรือตางสาขาก็ไดแลวนํามาหลอหลอมรวมกันให
ความรูเหลานั้นเปนองคความรูที่มีความหมายและความสมบูรณมากที่สุด
8) การเรียนแบบรวมมือ (Cooperative Learning) ในภาษา
ไทยมีนักการศึกษาถอดความไวหลายคําดวยกัน เชน การทํางานแบบทํางาน
รับผิดชอบรวมกัน การเรียนแบบชวยเหลือกัน การเรียนแบบรับผิดชอบรวม
กัน การเรียนแบบรวมมือ การเรียนแบบรวมมือกันเรียนรู การเรียนแบบ
รวมมือประสานใจ การเรียนแบบสหการ การเรียนแบบรวมมือ การเรียน
แบบสหกรณ เปนตน แนวคิดการเรียนแบบรวมมือนี้ นับเปนความพยายาม
ของนักการศึกษาทางตะวันตกหลายทาน ที่จะพัฒนาการเรียนแบบกลุมให
มีประสิทธิภาพตอการเรียนรูของนักเรียนมากยิ่งขึ้น เชน สลาวิน (Slavin,
1995 และ 2006) ไดพัฒนาเทคนิควิธีการเรียน โดยจัดกลุมผูเรียนเปนกลุม
เล็ก ๆ กลุมละ 4 คน ระดับความสามารถตางกัน ผูสอนกําหนดบทเรียนและ
การทํางานกลุมไวแลว ผูสอนทําการสอนบทเรียนใหผูเรียนทั้งชั้นแลวใหกลุม