สงครามไทยรบพม่า เปรียบเทียบเสียกรุง

1. เปรียบเทียบการเสียกรุงศรีอยุธยา ครั้งที่ ๑ และ ๒

2. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1 พ . ศ . 2112 การขยายอำนาจของราชวงศ์ตองอู สงครามสมัยพระไชยราชา 2081 สงครามคราวเสียสมเด็จพระศรีสุริโยทัย 2091 สงครามช้างเผือก ใน พ . ศ . 2106

3. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1 พ . ศ . 2112 การขยายอำนาจของตองอู สงครามสมัยพระไชยราชา 2081 สงครามคราวเสียสมเด็จพระศรีสุริโยทัย 2091 สงครามช้างเผือก ใน พ . ศ . 2106 ความไม่แน่นอนของอยุธยา การแย่งชิงอำนาจภายใน / ท้าวศรีสุดาจันทร์ ความขัดแย้งในกรุงศรีอยุธยาระหว่างสมเด็จพระมหาจักรพรรดิกับเจ้าเมืองพิษณุโลก พระมหาธรรมราชา ไม่สามารถควบคุมหัวเมืองต่างๆ อย่างพิษณุโลก เชียงใหม่

4. เรื่องระหว่างพระวิสุทธิกษัตรีย์ กับ พระมหาธรรมราชา เรื่องของพระเทพกษัตรีย์ ที่ทรงพระราชทานให้พระไชยเชษฐาธิราชกษัตริย์ลาว เรื่องของพระยาจักรี ในฐานะไส้ศึก ที่ พระมหาธรรมราชาส่งเข้ามา เรื่องเล่าที่แทรกอยู่

5. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1 พ . ศ . 2112 อาณาจักรอยุธยาตกเป็นเมืองขึ้นของพม่าเป็นเวลานาน 15 ปี โดยพม่าแต่งตั้งให้ พระมหาธรรมราชาธิราช เป็นพระมหากษัตริย์อยุธยาในฐานะ ประเทศราช * ประชาชนส่วนใหญ่พร้อมด้วยพระบรมวงษศานุวงศ์หลายพระองค์ ถูกกวาดต้อนไปยังเมืองพม่า โดยเหลือให้รักษาเมืองเพียง 1,000 คน ผล

6. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ . ศ . 2 310 * ฟ้าธรรมาธิเบศร์ เจ้าฟ้ากุ้ง + กรมหมื่นเทพพิพิธ ราชวงศ์บ้านพลูหลวง (79 ปี ) 1 สมเด็จพระเพทราชา 2231 - 2246 15 ปี 2 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ( พระเจ้าเสือ ) 2246 - 2251 5 ปี 3 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ( สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ) 2251 - 2275 24 ปี 4 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรม โกศ * 2275 - 2301 26 ปี 5 สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ( ขุนหลวงหาวัด ) 2301 2 เดือน 6 สมเด็จพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ ( พระเจ้าเอกทัศ ) 2301 - 2310 9 ปี

7. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ . ศ . 2 310 ความไม่แน่นอนของอยุธยา การแย่งชิงอำนาจภายใน / โอรสของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กษัตริย์ และ กองทัพของอยุธยา ว่างเว้นในการทำศึกใหญ่กับพม่ามานาน ทำให้กษัตริย์ขาดความชำนาญในการทำสงครามขนาดใหญ่ ทหารขาดการฝึกฝนในด้านการรบ อีกทั้งการเกณฑ์ไพร่พลยังทำได้ยาก ( เรื่องสัดส่วนไพร่สมและไพร่หลวง ) อาณาจักรอยุธยามีการควบคุมอำนาจท้องถิ่นอย่างหละหลวมเท่านั้น ทำให้กรุงศรีอยุธยามีอำนาจและความสามารถในการป้องกันตนเองที่จำกัด

8. วิธีการรบของพม่า ในปี พ . ศ . 2308 แบ่งกำลังพลออกเป็นทัพบกและทัพเรือ - กลุ่มแรก มุ่งเข้าตีเมืองตาก ระแหง กำแพงเพชร สวรรคโลก สุโขทัย และพิษณุโลกตามลำดับ – ตีเมืองละเลง พิชัยธานี นครสวรรค์ และอ่างทอง - ส่วนกองทัพฝ่ายใต้ ยกมาจากทวายมา สามารถตีเมืองเพชรบุรีได้ - ราชบุรี สุพรรณบุรี กาญจนบุรี ไทรโยค สวานโปง และซาแลง - ทั้งหมดมุ่งหน้าต่อไปยังกรุงศรีอยุธยา

9. การตอบโต้ของอยุธยา ทางด้านในกรุงได้ส่งกองทัพออกไปรับที่ปากน้ำประสบ ริมแม่น้ำลพบุรีเก่าหรือโพธิ์สามต้น กองทัพอยุธยาถูกตีแตก พม่าสามารถริบไพร่พลและยุทธปัจจัยเป็นจำนวนมาก อีกทั้งพระยากลาโหมก็ตกเป็นเชลย ในกรุงก็ได้ส่งพระยาพลเทพออกรับกองทัพมังมหานรธาที่เมืองสีกุก กองทัพพม่ารบชนะได้ หลักที่กองทัพทั้งสองของพม่าใช้ในการปราบปรามหัวเมือง คือ " หากเมืองใดต่อสู้ก็จะปล้นสะดมริบทรัพย์จับเชลย เป็นการลงโทษเมื่อตีเมืองได้ เมืองใดยอมอ่อนน้อมแต่โดยดีก็เพียงแต่กะเกณฑ์ผู้คนเสบียงอาหารใช้ในกองทัพ โดยไม่ลงโทษ“ เมืองระแหง เมืองกำแพงเพชร เมืองเพชรบุรี เมืองราชบุรี เมืองสุพรรณบุรี และเมืองไทรโยค

10. การรบที่บางระจัน เป็นการรบเพื่อป้องกันตัวเองของชาวบ้านเมืองสิงห์บุรีและเมืองต่าง ๆ ที่พากันมาหลบภัยกองทัพพม่าที่บางระจัน สามารถต้านทานการเข้าตีของกองทัพพม่าได้หลายครั้ง จนได้ชื่อว่า " เข้มแข็งกว่ากองทัพของกรุงศรีอยุธยา การรบที่ปราจีนบุรี เป็นการรบของกองทัพอาสาภายใต้การนำของ กรมหมื่นเทพพิพิธ โดยมีจุดประสงค์เพื่อช่วยกรุงศรีอยุธยามิให้เสียแก่พม่า ระหว่างสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง โดยตั้งกองทัพไว้ที่ปราจีนบุรี แต่ยังไม่ทันจะออกปฏิบัติการ กองทัพพม่าก็ชิงโจมตีก่อนจนกองทัพอาสาสลายตัวไป เรื่องเล่าที่แทรกอยู่

11. การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ . ศ . 2310 * อาณาจักรอยุธยาล่มสลาย เกิดสภาพจลาจลในบริเวณทั่วอาณาจักรหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง * ประชาชนส่วนใหญ่พร้อมด้วยพระบรมวงษศานุวงศ์หลายพระองค์ ถูกกวาดต้อนไปพร้อมกับทรัพย์สินต่าง ๆ ยังอาณาจักรพม่า ผล