‫‏سرشناسه‬
‫پديدآور‬‫نام‬‫و‬‫‏عنوان‬
‫نشر‬‫‏مشخصات‬
‫ظاهری‬‫‏مشخصات‬
‫‏فروست‬
‫‏شابک‬
‫نویسی‬‫فهرست‬‫‏وضعیت‬
‫‏یادداشت‬
‫‏یادداشت‬
‫دیگر‬‫‏عنوان‬
‫‏موضوع‬
‫‏موضوع‬
‫‏موضوع‬
‫افزوده‬‫‏شناسه‬
‫افزوده‬‫شناسه‬
‫افزوده‬‫شناسه‬
‫کنگره‬ ‫بندی‬‫‏رده‬
‫دیویی‬‫بندی‬‫‏رده‬
‫ملی‬‫کتابشناسی‬ ‫‏شماره‬
-1367،‫محمدعلی‬‫سید‬،‫جاللی‬ 	:
/  ‫ی‬‫جالل‬‫محمدعلی‬‫سید‬/‫تربیت‬‫لحظه‬:‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ 	:
.‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬:‫                               تولید‬
‬‬‬‬.1396‫‫فروردین‬‫‏‬،‫اوقاف‬‫انتشارات‬‫و‬‫چاپ‬‫سازمان‬:‫تهران‬ 	:
.‫س.م‬16*16‫(رنگی)؛‬:‫ص‬120 	:
‬‬‬‬‬‬.3‫‫‬‫‏‬‫جاللی؛‬‫محمدعلی‬‫سید‬:‫نویسندگان‬‫‫ سرپرست‬‫‏‬/‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ 	:
978-964-422-912-1 	:
‫فیپا‬ 	:
.‫کتابنامه‬ 	:
.‫نمایه‬ 	:
‫فرزند‬‫تربیت‬‫پیرامون‬‫کوتاه‬ ‫داستانی‬‫روایت‬‫چند‬ 	:
‫اسالمی‬‫زندگی‬‫سبک‬ 	:
۱۴‫قرن‬--‫فارسی‬‫داستانی‬‫‌های‬‫ت‬‫روای‬ 	:
‫فرزند‬‫تربیت‬--‫معصومین‬‫روایات‬--‫--قرآن‬‫زندگی‬‫سبک‬ 	:
-1371 ‫منصور‬،‫مقدمی‬‬‫‏‬-1364‫‫‬‫‏‬،‫محمد‬،‫اسالمی‬ 	:
‬‬-1372‫                        بهروزفخر،فاطمه‬
‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬ 	:
‫خیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬ ‫امور‬‫مرکز‬ 	:
BP53/‫:	 9ک‬
297/98 	:
3258828 	:
‫یه‬‫خیر‬ ‫امور‬ ‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬
‫ـݡی‬‫ـ‬‫ـ‬‫ن‬‫قرآ‬ ‫امور‬‫مرکز‬
‫می/ایـــــران‬‫ݡکر‬‫قـــــرآن‬‫‌املـــــللـــݡی‬‫نی‬‫ب‬‫مســـــابقـــــات‬
CourseofInternationalCompetitionsofHolyQuran
‫ـغݡی‬‫ی‬‫تبل‬‫هنری‬‫خانواده‬
‫ـق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ع‬
‫ݤ‬‫ݤ‬‫ݤ‬‫ت‬‫بی‬‫لحظۀتر‬‫سوم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫خیریه‬‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬‫امور‬‫مرکز‬:‫نشر‬‫و‬‫تنظیم‬
‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬:‫تولید‬
‫جاللی‬‫علی‬‫محمد‬‫سید‬:‫نویسندگان‬‫سرپرست‬
‫فخر‬‫بهروز‬‫فاطمه‬،‫مقدمی‬ ‫منصور‬،‫اسالمی‬‫محمد‬:‫نویسندگان‬
‫منش‬‫صالحی‬‫علی‬،‫سعادتی‬‫امین‬:‫محتوایی‬‫و‬‫فنی‬‫مشاور‬
‫نبی‬‫احمدی‬‫نسرین‬:‫جلد‬‫طراحی‬
‫مودتی‬‫زهرا‬:‫عنوان‬‫و‬‫نشان‬‫طراحی‬
‫منصوری‬‫سادات‬‫مریم‬:‫داخلی‬‫گرافیک‬
‫نظری‬‫محمدحسن‬:‫آرایی‬‫صفحه‬
‫خیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫انتشارات‬‫و‬‫چاپ‬‫سازمان‬:‫صحافی‬‫و‬‫چاپ‬،‫لیتوگرافی‬
1396 ‫بهار‬،‫اول‬:‫چاپ‬‫نوبت‬
‫جلد‬5000:‫تیراژ‬
‫تومان‬5000:‫قیمت‬
978-964-422-912-1:‫شابک‬
،‫‌فر‬‫ی‬‫ـم‬‫ـ‬‫هاش‬‫ـهید‬‫ـ‬‫ش‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـن‬‫ـ‬‫کرب‬ ‫ـری‬‫ـ‬‫هان‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـاتو‬‫ـ‬‫لوش‬‫ـل‬‫ـ‬‫نوف‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـظ‬‫ـ‬‫حاف‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـران‬‫ـ‬‫ته‬
.‫ـه‬‫ـ‬‫خیری‬ ‫ـور‬‫ـ‬‫ام‬‫و‬‫ـاف‬‫ـ‬‫اوق‬‫ـازمان‬‫ـ‬‫س‬‫ـی‬‫ـ‬‫قرآن‬ ‫ـور‬‫ـ‬‫ام‬‫ـز‬‫ـ‬‫مرک‬
021-64871165:‫تلفن‬
www.quraniran.ir ‌:‫سایت‬‫وب‬
info@quraniran.ir:‫الکترونیک‬‫پست‬
‫ݡݡی‬‫گ‬‫زند‬‫لحظه‬‫چند‬
‫عزیز‬‫مهمان‬
‫نمونه‬‫معلم‬
‫اول‬‫قدم‬
‫بهانه‬
‫سرآشپز‬
‫خرد‬‫پول‬
‫مادربزرگانه‬‫ذوق‬
‫آقاجان‬‫صدای‬
!‫چنگیز‬
‫استثنایی‬‫لذت‬
‫چرا؟‬ ‫حاال‬‫ولی‬
‫قهرمان‬‫با‬‫سرشاخ‬
‫شاپرک‬
‫‌غره‬‫م‬‫چش‬
‫اول‬‫لحظۀ‬
‫دوم‬‫لحظۀ‬
‫سوم‬‫لحظۀ‬
‫چݠهارم‬‫لحظۀ‬
‫پنجم‬‫لحظۀ‬
‫ششم‬‫لحظۀ‬
‫هفتم‬‫لحظۀ‬
‫هشتم‬‫لحظۀ‬
‫نݠهم‬‫لحظۀ‬
‫دهم‬‫لحظۀ‬
‫لحظۀ یازدهم‬
‫دوازدهم‬‫لحظۀ‬
‫سیزدهم‬‫لحظۀ‬
‫چݠهاردهم‬‫لحظۀ‬
9
13
17
21
25
29
33
37
41
45
49
53
57
61
‫ݠݑ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݣــــٮ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݣـــــــــــــــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݠهـــــرســــ‬
‫ݠݐ‬
‫ڡ‬
!‫کالغه‬ ‫متل‬‫اتل‬
‫موتوری‬‫پبک‬
‫رئیس‬‫رضایت‬
‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬
‫کادو‬ ‫دو‬
‫کنترلی‬‫ماشین‬
‫دوقلوها‬
‫نمونه‬‫کارآفرین‬
‫تربیت‬‫لحظۀ‬
‫تلنگر‬
‫همراه‬ ِ‫دشمن‬
‫غریب‬‫حس‬
‫قاضی‬ ِ‫متهم‬
‫بوسه‬
‫پانزدهم‬‫لحظۀ‬
‫شانزدهم‬‫لحظۀ‬
‫هفدهم‬‫لحظۀ‬
‫هجدهم‬‫لحظۀ‬
‫نوزدهم‬‫لحظۀ‬
‫بیستم‬‫لحظۀ‬
‫و یکم‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫دوم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫سوم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫چݠهارم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫پنجم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫ششم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫هفتم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
‫هشتم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
65
69
73
77
81
85
89
93
97
101
105
109
113
117
‫ݣــــه‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݣـــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ــــــدمــــ‬ ‫ݠݑ‬‫مـــٯ‬
‫خودمان‬‫برای‬‫خودمان‬‫گر‬‫ا‬‫که‬ ‫است‬‫زیاد‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫زندگی‬‫‌های‬‫ه‬‫مشغل‬‫و‬‫عمر‬‫گذر‬ ‫سرعت‬
‫پیدا‬ ‫فرصت‬ ،‫مهم‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬ ‫نکنیم؛‬ ‫جدا‬ ‫کردن‬ ‫فکر‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫زمانی‬
‫بر‬‫عالوه‬‫باید‬ ‫که‬ ‫کسانی‬ .‫هستند‬‫مادرها‬‫و‬ ‫پدرها‬‫کتاب‬ ‫این‬‫مخاطب‬.‫کرد‬ ‫نخواهیم‬
‫فکر‬،‫صحیح‬‫تربیت‬‫مقدمۀ‬،‫شک‬‫بدون‬‫و‬‫باشند‬‫هم‬‫فرزندانشان‬‫مراقب‬،‫خودشان‬
.‫‌هاست‬‫ن‬‫آ‬‫از‬‫رهایی‬‫‌های‬‫ش‬‫رو‬‫و یادگیری‬‫مشکل‬‫بروز‬‫عوامل‬‫به‬‫راجع‬‫کردن‬ ‫دقت‬‫و‬
‫بخش‬ .‫‌شویم‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ .‫کنیم‬ ‫گردشی‬ ‫کودکان‬ ‫دنیای‬ ‫در‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫خوب‬
‫این‬‫از‬،‫دین‬‫دشمنان‬.‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬‫کارتون‬ ‫تماشای‬‫و‬‫بازی‬‫به‬‫ما‬‫کودکان‬ ‫زمان‬‫از‬‫زیادی‬
‫و‬‫آب‬‫خوش‬‫و‬‫جذاب‬‫‌های‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫‌ها‬‫ن‬‫کارتو‬ ‫تولید‬‫با‬‫و‬‫‌اند‬‫ه‬‫برد‬‫را‬‫بهره‬‫بهترین‬‫فرصت‬
‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫اختیار‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کودکانمان‬ ‫زندگی‬ ‫زمان‬ ‫از‬ ‫بخش‬ ‫این‬ ‫مدیریت‬ ‫سکان‬ ،‫رنگ‬
.‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬‫ما‬‫کودکان‬ ‫خورد‬‫به‬،‫دارند‬‫نظر‬ ‫در‬‫که‬ ‫انحرافی‬‫مفاهیمی‬،‫طریق‬‫همین‬ ‫از‬
‫نام‬ ‫به‬ ‫جدیدی‬ ‫هیوالی‬ ‫با‬ ‫‌شویم‬‫ی‬‫م‬ ‫مواجه‬ ،‫بشویم‬ ‫وارد‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫نوجوا‬ ‫دنیای‬ ‫به‬
‫‌چیز؛‬‫ه‬‫هم‬ ‫از‬ ‫کشکولی‬ !‫شود؟‬ ‫اینترنت‬ ‫جذابیت‬ ‫منکر‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسی‬ ‫چه‬ ‫و‬ !‫اینترنت‬
‫عکس‬ ‫و‬ ‫طنز‬ ‫و‬ ‫جک‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫شعر‬ ‫و‬ ‫داستان‬ ‫و‬ ‫تاریخی‬ ‫و‬ ‫دینی‬ ‫و‬ ‫علمی‬ ‫اطالعات‬ ‫از‬
‫فقط‬ ‫خالصه‬ !‫آفالین‬ ‫و‬ ‫آنالین‬ ‫گفتگوی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫و‬ ‫بازی‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫صوت‬ ‫و‬ ‫فیلم‬ ‫و‬
‫پیدا‬ ‫نوجوانی‬ ‫کمتر‬ ‫که‬ ‫هست‬ ‫‌قدری‬‫ه‬‫ب‬ ‫جذابیتش‬ !‫آدمیزاد‬ ‫جان‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫غ‬‫مر‬ ‫شیر‬
‫برای‬ ‫هم‬ ‫دشمن‬ ‫البته‬ ‫و‬ ‫نباشد؛‬ ‫اینترنت‬ ‫از‬ ‫استفاده‬ ‫حال‬ ‫در‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫‌گون‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫طعم‬ ‫بهترین‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫کشیده؛‬ ‫فراوانی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نقش‬ ،‫جذاب‬ ‫فضای‬ ‫این‬
‫گفتگوی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫و‬ ‫‌کننده‬‫ف‬‫منحر‬ ‫و‬ ‫جذاب‬ ‫مطالب‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫آنجا‬
‫برای‬ ‫فرزندانمان‬ ‫است‬ ‫کافی‬ ‫که‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫ریخت‬ ‫اینترنت‬ ‫در‬ ‫آنالین‬ ‫‌های‬‫ی‬‫باز‬ ‫و‬ ‫آنالین‬
‫چند‬‫و‬‫ساعت‬‫چند‬،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫‌شان‬‫ه‬‫لحظ‬‫چند‬.‫بچرخند‬‫آن‬ ‫در‬‫‌هدف‬‫ی‬‫ب‬،‫لحظه‬‫چند‬
.‫سال‬‫چندین‬،‫ساعتشان‬
،‫امروزی‬‫مادران‬‫و‬‫پدران‬‫وظیفۀ‬‫‌فهمیم‬‫ی‬‫م‬،‫کنیم‬ ‫دقت‬‫که‬ ‫کمی‬ ،‫کوتاه‬ ‫گردش‬ ‫از‬‫بعد‬
‫نیست‬ ‫رویمان‬ ‫پیش‬ ‫راهی‬ ‫آیا‬ ‫اما‬ ‫قدیم؛‬ ‫مادران‬ ‫و‬ ‫پدران‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫‌تر‬‫ت‬‫سخ‬ ‫‌مراتب‬‫ه‬‫ب‬
‫همچون‬ ‫خوبی‬ ‫راهنمایان‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫تا‬ !‫نه‬
ً
‫شکست؟ یقینا‬ ‫پذیرفتن‬ ‫به‬ ‫مجبوریم‬ ‫و‬
.‫شد‬‫نخواهیم‬‫مواجه‬‫شکست‬‫با‬‫زندگی‬ ‫در‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬،‫داریم‬‫معصومین؟مهع؟‬
‫روایت‬ ‫‌وهشت‬‫ت‬‫بیس‬ ‫قالب‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کتابی‬ .‫شماست‬ ‫روی‬ ‫پیش‬ ،‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬
‫مقایسه‬ ‫ما‬ ‫زندگی‬ ‫سبک‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫معصومین؟مهع؟‬ ‫راهکارهای‬ ،‫داستانی‬
.‫ناهماهنگ‬‫گاه‬ ‫و‬‫‌هاست‬‫ن‬‫آ‬‫‌های‬‫ی‬‫راهنمای‬‫با‬‫هماهنگ‬‫گاه‬ ،‫ما‬‫زندگی‬‫سبک‬‫و‬‫کرده؛‬
‫و‬ ‫کنید‬ ‫قاضی‬ ‫را‬ ‫کالهتان‬ ،‫قطعه‬ ‫هر‬ ‫پایان‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫و‬ ‫بخوانید‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬
!‫ناهماهنگ؟‬‫هماهنگ یا‬‫است؛‬‫چگونه‬‫شما‬‫زندگی‬‫سبک‬‫ببینید‬
‫عزیز‬‫مهمان‬‫اول‬‫لحظۀ‬
10
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫روزنام‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫زمزمه‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ‫را‬ ‫جمله‬ ‫این‬ »‫باشد‬ ‫من‬ ‫شبیه‬ ‫«نباید‬
‫تکیه‬ ‫صندلی‬ ‫پشتی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫سرش‬ ‫‌گذارد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫کنار‬ ‫بود‬ ‫خواندنش‬ ‫مشغول‬
‫اینکه‬ ‫نه‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬
،‫بشود‬‫کسی‬ ‫اذیت‬‫و‬‫آزار‬‫موجب‬‫خاصی‬‫نیت‬‫روی‬‫از‬‫بخواهد‬‫باشد یا‬‫بدی‬‫آدم‬
.‫‌اند‬‫ه‬‫داد‬‫دستش‬ ‫کار‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫بداخالق‬‫و‬‫‌ها‬‫ی‬‫‌خلق‬‫ج‬‫ک‬ ‫گاهی‬ ‫فقط‬،‫نه‬
‫با‬ ،‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫دوستان‬ ‫با‬ ‫مهمانی‬ ‫شب‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬
ً
‫مثال‬
‫جمع‬‫و‬‫مهمانی‬‫فضای‬،‫بود‬‫‌تر‬‫خ‬‫تل‬‫و‬‫‌تر‬‫ی‬‫کار‬ ‫‌زبانی‬‫م‬‫زخ‬‫هر‬‫از‬‫که‬ ‫جمله‬‫آن‬‫گفتن‬
‫بود‬‫نتوانسته‬‫همیشه‬‫مثل‬‫اما‬‫بکشاند؛‬‫قهر‬‫و‬‫‌تلخی‬‫ت‬‫اوقا‬‫به‬‫را‬‫‌شان‬‫ه‬‫دوستان‬
‫به‬ ‫را‬ ‫‌زد‬‫ی‬‫م‬ ‫نباید‬ ‫که‬ ‫حرفی‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫دررفته‬ ‫کوره‬ ‫از‬ ‫زود‬ .‫بگیرد‬ ‫را‬ ‫زبانش‬ ‫جلوی‬
‫دوستانش‬ ‫ناراحتی‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫مهمانی‬ ‫صحنه‬ ‫از‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫همۀ‬ .‫بود‬ ‫آورده‬ ‫زبان‬
.‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫بست‬‫چشمان‬‫جلوی‬ ‫از‬‫فیلم‬‫مثل‬‫او‬ ‫رفتار‬ ‫از‬
‫کارش‬ ‫محل‬‫در‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫دعوایی‬‫و یاد‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫فشار‬‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬‫را‬‫‌هایش‬‫ک‬‫پل‬
.‫نداشت‬‫بیچاره‬‫آبدارچی‬‫پیرمرد‬‫آن‬‫و‬‫خودش‬‫شدن‬‫برکنار‬‫کار‬ ‫از‬‫جز‬‫‌ای‬‫ه‬‫نتیج‬
11
‫ادارۀ‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫او‬ ‫تنها‬ ‫اما‬ ‫‌کرد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بدعنقی‬ ‫گاهی‬ .‫بود‬ ‫بداخالق‬ ‫پیرمرد‬
.‫‌انداخت‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫‌شنگه‬‫م‬‫ال‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بهان‬ ‫هر‬ ‫با‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫پیرمرد‬ ‫پاپیچ‬ ‫بزرگ‬
‫این‬‫‌وبیگاه‬‫ه‬‫گا‬ ‫دردسرهای‬‫و‬‫بود‬‫نیاورده‬‫طاقت‬‫مجموعه‬‫مدیر‬‫هم‬‫‌آخر‬‫ت‬‫دس‬
‫و‬‫دانسته‬‫‌نظمی‬‫ی‬‫ب‬‫ایجاد‬‫و‬‫اداره‬‫وضعیت‬ ‫در‬‫اختالل‬‫برای‬‫‌ای‬‫ه‬‫بهان‬‫را‬‫نفر‬‫دو‬
.‫بود‬‫خواسته‬‫را‬‫دوتایشان‬‫هر‬ ‫عذر‬‫‌رودربایستی‬‫ی‬‫ب‬
‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫خاطرش‬ ‫از‬ ‫همسرش‬ ‫چهرۀ‬ ،‫خاطرات‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫بین یادآوری‬
‫تاب‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫عصبانی‬ ‫و‬ ‫رفتارها‬ ،‫مهربانی‬ ‫و‬ ‫صبوری‬ ‫با‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫سا‬ ‫این‬ ‫تمام‬
‫ماه‬‫چند‬‫تا‬‫است‬‫قرار‬‫که‬ ‫فرزندی‬‫اما‬‫بود؛‬‫نکرده‬‫اعتراضی‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬‫و‬‫بود‬‫آورده‬
‫دوست‬.‫است‬‫کرده‬ ‫مشغول‬‫حسابی‬‫را‬‫فکرش‬،‫بشود‬‫‌شان‬‫ه‬‫خان‬‫مهمان‬‫دیگر‬
‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫باشد‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫الگویی‬ ‫عصبی‬ ‫و‬ ‫تند‬ ‫اخالق‬ ‫این‬ ‫با‬ ‫ندارد‬
.‫باشد‬‫تندمزاج‬‫و‬‫عصبی‬‫هم‬‫او‬‫که‬
‫بر‬‫«چگونه‬‫مقالۀ‬‫دقت‬‫با‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫باز‬‫دوباره‬،‫بود‬‫گذاشته‬ ‫کنار‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫روزنام‬
.‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫را‬»‫کنیم‬ ‫غلبه‬‫خود‬‫عصبانیت‬
‫عزیز‬ ‫مهمان‬‫اول‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
12
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫او‬ ‫امروز‬ ‫که‬ ‫آمد‬ ‫یادش‬ ‫اما‬ ‫برگردد؛‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫روزانه‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫خسته‬
،‫امامش‬ ‫دیدار‬ ‫شوق‬ .‫کرد‬ ‫کج‬ ‫مسجد‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫مسیرش‬ .‫است‬ ‫ندیده‬ ‫را‬
.‫رساند‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬ ،‫سریع‬ ‫‌های‬‫م‬‫قد‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫برد‬ ‫یادش‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫خستگ‬
‫را‬ ‫خود‬ ‫که‬ ‫«کسی‬ .‫کرد‬ ‫آرام‬ ‫را‬ ‫قلبش‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ ‫‌بخش‬‫ح‬‫رو‬ ‫صدای‬
‫آموزش‬ ‫را‬ ‫خود‬ ،‫دیگران‬ ‫آموزش‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫باید‬ ،‫داده‬ ‫قرار‬ ‫مردم‬ ‫پیشوای‬
‫ادب‬ ‫کردارش‬ ‫با‬ ،‫بیاموزد‬ ‫ادب‬ ‫زبان‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫دیگران‬ ‫‌که‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫و‬ ‫دهد‬
‫را‬ ‫قلبش‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫سیراب‬ ‫امام‬ ‫زیبای‬ ‫چهرۀ‬ ‫دیدار‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫تشن‬ ‫نگاه‬ .»‫آموزد‬
‫امام؟ع؟‬ ‫دقیق‬ ‫تربیتی‬ ِ‫راهکار‬ ‫این‬ ‫به‬ ،‫خانه‬ ِ‫در‬ ‫تا‬ .‫لبریز‬ ،‫او‬ ‫‌های‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫از‬
‫طرف‬ ‫از‬ ‫سالم‬ ‫شنیدن‬ ‫منتظر‬ ‫‌که‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ،‫شد‬ ‫که‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ .‫‌اندیشید‬‫ی‬‫م‬
‫سالم‬ ‫خانه‬ ‫اهل‬ ‫به‬ ‫بلند‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بقیه‬ ‫از‬ ‫زودتر‬ ،‫باشد‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬
.‫کرد‬ ‫گرم‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ،‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫گرم‬ ‫سالم‬ ‫جواب‬ ‫و‬ ‫کرد‬
73‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫نمونه‬‫معلم‬‫دوم‬‫لحظۀ‬
14
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫دوستان‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫آموزشگاه‬ ‫مدیر‬ ‫میز‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫استعفای‬ ‫تقاضای‬ ‫وقتی‬
‫گرفته‬ ‫کامل‬ ‫اطمینان‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫تصمیم‬ ‫گذاشت؛‬ ،‫بود‬ ‫مادرش‬ ‫قدیمی‬
.‫کرد‬ ‫تعجب‬،‫افتاد‬‫او‬‫استعفای‬‫به‬‫چشمش‬‫تا‬‫مدیر‬‫خانم‬.‫بود‬
‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫مدیر‬ ‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ،‫بشنود‬ ‫او‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫چیزی‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬
‫شده‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫ناراحت‬ ‫باعث‬ ‫چیزی‬ ‫است یا‬ ‫ناراضی‬ ‫حقوقش‬ ‫از‬
ً
‫حتما‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫‌طور‬‫ن‬‫همی‬.‫است‬‫گرفته‬ ‫تصمیمی‬‫چنین‬‫‌ای‬‫ه‬‫مقدم‬‫هیچ‬‫بدون‬‫و‬‫‌دفعه‬‫ک‬‫که ی‬
‫و‬‫حقوق‬ ‫از‬‫رضایتش‬‫به‬‫راجع‬‫نگرانی‬‫با‬،‫چیز‬‫هر‬ ‫از‬‫پیش‬‫مدیر‬‫خانم‬.‫شد‬‫هم‬
.‫کرد‬ ‫سؤال‬‫آموزشگاه‬‫شرایط‬
‫از‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫بوده‬ ‫راضی‬ ‫حقوقش‬ ‫از‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫در‬ ‫‌که‬‫ن‬‫ای‬ .‫گفت‬ ‫را‬ ‫حقیقت‬
‫همان‬‫را‬‫این‬‫اینکه‬‫و‬‫گفت‬ ‫تدریس‬‫به‬‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬‫از‬‫نیست‬‫ناراحت‬‫‌چیزی‬‫چ‬‫هی‬
‫از‬ ‫بعد‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫گفته‬ .‫بود‬ ‫گفته‬ ‫هم‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫خواستگاری‬ ‫روز‬
‫فضای‬ ‫و‬ ‫محیط‬ ‫که‬ ‫شرط‬ ‫این‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫همسرش‬ .‫کند‬ ‫کار‬ ‫درسش‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬
.‫بود‬‫پذیرفته‬،‫باشد‬‫مناسب‬‫محیطی‬‫کارش‬
15
‫نمونه‬ ‫معلم‬‫دوم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬!‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫کنجکاوتر‬ ‫مدیر‬‫جوابش‬‫این‬‫با‬‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬
‫اصل‬ ‫در‬ .‫بدهد‬ ‫دست‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫ادبیاتش‬ ‫باسابقۀ‬ ‫مدرسان‬ ‫از‬ ‫ندارد یکی‬ ‫دوست‬ ‫او‬
‫لذت‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫متوجه‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ .‫بود‬ ‫نیامده‬ ‫پیش‬ ‫مشکلی‬ ‫هیچ‬
‫جمعی‬ ‫به‬ ،‫همسرش‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫دونفرۀ‬ ‫جمع‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫تجربه‬ ‫را‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫ماد‬ ‫شیرین‬
‫حواسش‬‫و‬‫توان‬‫تمام‬‫بعد‬‫به‬‫این‬‫از‬‫که‬ ‫بود‬‫داده‬‫ترجیح‬،‫شود‬‫تبدیل‬‫‌نفره‬‫ه‬‫س‬
.‫ببرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫‌اش‬‫ی‬‫همسر‬‫وظایف‬‫و‬‫فرزند‬‫تربیت‬‫برای‬‫را‬
‫حقیقت‬ ‫تمام‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫راحت‬ ‫را‬ ‫خیالش‬ ،‫کند‬ ‫سؤال‬ ‫دوباره‬ ‫مدیر‬ ‫‌که‬‫ن‬‫ای‬ ‫از‬ ‫قبل‬
‫مسئولیت‬ ‫که‬ ‫پیداکرده‬ ‫اطمینان‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫دارد‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫اینکه‬ .‫گفت‬ ‫را‬
‫انجام‬ ‫بهتر‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫تالشش‬ ‫و‬ ‫توان‬ ‫تمام‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫مادری‬ ‫آخرش‬ ‫و‬ ‫اول‬
.‫ببرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫آن‬‫دادن‬
‫نیاز‬ ‫بیشتری‬ ‫اصرار‬ ‫که‬ ‫شد‬ ‫راحت‬ ‫خیالش‬ ،‫دید‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫آموزشگاه‬ ‫مدیر‬ ‫لبخند‬
‫که‬ ‫را‬‫معلمی‬‫چنین‬‫‌پذیری‬‫ت‬‫مسئولی‬،‫دل‬‫در‬‫هم‬‫مدیر‬‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬.‫نیست‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تحسین‬،‫است‬‫‌شدن‬‫ر‬‫ماد‬‫آستانۀ‬ ‫در‬ ‫حاال‬
16
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫پند‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیحتش‬ ‫دائم‬ ‫اینکه‬ .‫آمده‬ ‫تنگ‬ ‫به‬ ‫شوهرش‬ ‫اخالق‬ ‫از‬
‫از‬ ‫هواخوردن‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫شنیدن‬ ‫از‬ ‫فرار‬ ‫برای‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اندرزش‬
‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫مسیرش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫صدای‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫خانه‬
،‫خود‬ ‫سخنان‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫دارند‬ ‫حضور‬ ‫مسجد‬ ‫در‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کج‬ ،‫مسجد‬
‫مردم‬ ‫از‬ .‫است‬ ‫جمعیت‬ ‫از‬ ‫مملو‬ ‫مسجد‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫دور‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫د‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌قرار‬‫ی‬‫ب‬
‫به‬ ‫‌سپارد‬‫ی‬‫م‬ ‫دل‬ ‫و‬ ‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫زن‬ .‫امیران‬ ‫و‬ ‫حاکمان‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫عادی‬
‫بازخواست‬ ‫قیامت‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫هستید‬ ‫مسئول‬ ‫شما‬ ‫«تمامی‬ :‫پیامبر؟ص؟‬ ‫سخنان‬
‫«مرد‬ :‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬ ‫ادامه‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫فرو‬ ‫فکر‬ ‫به‬ ‫زن‬ »‫‌شوید‬‫ی‬‫م‬
‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫شوهر‬ ‫مسئولیت‬ ،‫زن‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫را‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫مسئولیت‬
،‫شوهرش‬ ‫شاید‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ،‫کلمات‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫زن‬ .»‫را‬
.‫است‬ ‫شنیده‬ ‫را‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫فرمایش‬ ‫این‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫پیش‬
۱۸۴‫صفحه‬،۱‫جلد‬،‫الصواب‬‫الی‬‫القلوب‬‫ارشاد‬
‫اول‬‫قدم‬‫سوم‬‫لحظۀ‬
18
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫مرتب‬ ‫خاصی‬ ‫وسواس‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫‌وشلوارش‬‫ت‬‫ک‬ ‫است. یقۀ‬ ‫ایستاده‬ ‫آینه‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫روب‬
‫جواب‬ ‫باید‬
ً
‫حتما‬ ‫و‬ ‫هستند‬ ‫مهم‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ل‬‫سؤا‬ ‫بار‬ ‫چندمین‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مرور‬‫خودش‬‫با‬،‫بداند‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬
‫دستش‬ ‫از‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫رفت‬ ‫خواستگاری‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫جاهایی‬ ‫تعداد‬ ‫حساب‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬
‫با‬ ‫همسری‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫تا‬ ‫اما‬ ‫‌اندازد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫خنده‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ،‫دررفته‬
،‫نکند‬ ‫پیدا‬ ‫هستند‬ ‫مهم‬ ‫و‬ ‫ارزشمند‬ ‫بسیار‬ ‫برایش‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مال‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫‌آ‬‫ه‬‫اید‬
‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫‌دارند؛‬‫ی‬‫برنم‬ ‫تالش‬ ‫از‬ ‫دست‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫خودش‬
‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫جدایی‬‫از‬‫که‬ ‫فرزندی‬‫و‬‫برادرش‬‫ازدواج‬‫تلخ‬‫تجربۀ‬‫‌خواهند‬‫ی‬‫نم‬
.‫کنند‬ ‫تکرار‬‫دوباره‬،‫دارد‬ ‫قرار‬‫متعددی‬‫‌های‬‫ب‬‫آسی‬‫معرض‬ ‫در‬‫و‬‫است‬‫رنج‬ ‫در‬
‫مسیری‬ ‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ،‫گرفت‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫تصمیم‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫با‬ ‫‌لحظه‬‫ه‬‫‌ب‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫مسیری‬ .‫است‬ ‫انتظارش‬ ‫در‬ ‫شیرین‬ ‫البته‬ ‫و‬ ‫سخت‬
‫بر‬ ‫احساس‬ ،‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫نداد‬ ‫اجازه‬ ‫نباید‬ ‫و‬ ‫برداشت‬ ‫گام‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫مشورت‬ ‫و‬ ‫فکر‬
‫برای‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬ ‫مسائلی‬‫و‬‫‌ها‬‫ل‬‫سؤا‬‫تمام‬‫خاطر‬‫همین‬‫به‬.‫کند‬ ‫غلبه‬‫عقل‬
19
‫اول‬ ‫قدم‬‫سوم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫مهم‬،‫بسازند‬‫را‬‫آن‬‫همسرش‬‫با‬‫است‬‫قرار‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬‫و‬‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬،‫خودش‬
‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫شب‬ ‫هر‬ .‫است‬ ‫نوشته‬ ‫مفصل‬ ‫‌صورت‬‫ه‬‫ب‬ ‫کاغذی‬ ‫توی‬ ،‫است‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫به‬‫‌ها‬‫ت‬‫ساع‬‫تا‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬
.‫داشته‬ ‫مختلفی‬ ‫مطالعات‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫مشورت‬ ‫زیادی‬ ‫مشاوران‬ ‫با‬
.‫دارد‬ ‫زیادی‬ ‫توجه‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫گرفته‬ ‫نظر‬ ‫در‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مال‬
‫امری‬ ‫را‬ ‫خانواده‬ ‫تشکیل‬ ‫زیرا‬ ،‫باشد‬ ‫شناخت‬ ‫پایۀ‬ ‫بر‬ ‫انتخابش‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬
‫انتخابی‬ ‫با‬ ‫گذشت یا‬ ‫آن‬ ‫کنار‬ ‫از‬ ‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫نم‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫مقدس‬
.‫آورد‬ ‫بار‬‫به‬‫پشیمانی‬‫‌عمر‬‫ک‬‫نادرست، ی‬‫و‬‫عجوالنه‬
،‫صالح‬ ‫و‬ ‫سالم‬ ‫فرزندانی‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫اول‬ ‫قدم‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫درک‬ ‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬
‫انتخاب‬،‫باشند‬‫داشته‬‫هم‬‫را‬‫‌الصالحات‬‫ت‬‫باقیا‬‫حکم‬‫‌توانند‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫فرزندانی‬
‫‌درستی‬‫ه‬‫ب‬ ‫او‬ .‫است‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫برای‬ ‫متعهد‬ ‫مادری‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫برای‬ ‫شایسته‬ ‫همسری‬
‫فرد‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫زمانی‬ ‫از‬ ‫درست‬ ،‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
.‫کند‬ ‫انتخاب‬‫خود‬‫برای‬‫زندگی‬‫شریک‬‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مناسبی‬
20
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫تغییر‬ ‫بود‬ ‫قرار‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫کودکی‬ ‫ابتدای‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫خاطر‬ ‫به‬ ‫خوب‬
‫مطمئن‬ ‫فردی‬ ‫با‬ ‫‌مشورت‬‫ن‬‫بدو‬ ‫و‬ ‫خودسرانه‬ ،‫بگیرد‬ ‫صورت‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫مهمی‬
‫هم‬ ‫او‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫شد‬ ‫همین‬ .‫‌کردند‬‫ی‬‫نم‬ ‫کار‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫اقدام‬ ،‫‌اعتماد‬‫ل‬‫قاب‬ ‫و‬
‫یعنی‬ ،‫مشاور‬ ‫‌ترین‬‫ن‬‫مطمئ‬ ‫و‬ ‫بهترین‬ ‫با‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫مناسب‬ ‫فرصتی‬ ‫منتظر‬
‫خوب‬ .‫کند‬ ‫مشورت‬ ‫ازدواج‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫مهمی‬ ‫مسالۀ‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫‌خدا؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬
،‫امت‬ ‫سایر‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫سرنوشت‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫هرکسی‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫دایرۀ‬ ‫محدودکردن‬ ‫یعنی‬ ‫قدم‬ ‫اولین‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دلسوزی‬
‫گام‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫‌های‬‫ی‬‫راهنمای‬ ‫با‬ ،‫‌اند‬‫ج‬‫ازدوا‬ ‫مناسب‬ ‫که‬ ‫مناسبی‬ ‫افراد‬
‫برای‬ ‫شایسته‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫برنام‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫تنها‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫بردارد‬
.‫بگذارد‬ ‫اختیارش‬ ‫در‬ ،‫ملزومات‬ ‫و‬ ‫جزییات‬ ‫تمام‬ ‫با‬ ‫همراه‬ ،‫زندگی‬ ‫‌عمر‬‫ک‬‫ی‬
‫نصیحت‬ ‫حال‬ ‫در‬ ،‫منبر‬ ‫باالی‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬
.»‫کنید‬ ‫انتخاب‬ ]‫مناسب‬ ‫[جایگاه‬ ‫خود‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نطف‬ ‫«برای‬ :‫است‬ ‫مؤمنین‬
100‫صفحه‬،۱۰۳‫جلد‬،‫بحاراالنوار‬
‫بهانه‬‫چهارم‬‫لحظۀ‬
22
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫نشسته‬‫تلفن‬ ِ‫کنار‬ ‫صندلی‬‫روی‬،‫دست‬‫به‬‫بافتنی‬‫روز‬‫هر‬‫مثل‬
‫چهارمین‬‫این‬.‫بدهد‬‫شدنش‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫نو‬ ‫از‬‫خبری‬‫و‬‫بزند‬‫زنگ‬‫‌هایش‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬‫یکی‬
‫‌کدامشان‬‫چ‬‫هی‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫نو‬ .‫بافته‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫نو‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫لباسی‬
‫شوهرش‬ .‫است‬ ‫آمدنشان‬ ‫‌انتظار‬‫م‬‫چش‬ ‫همچنان‬ ‫او‬ ‫اما‬ ‫‌اند؛‬‫ه‬‫نیامد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬
ِ‫حال‬ ‫از‬ .‫کرده‬ ‫گرم‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫درخ‬ ‫و‬ ‫باغچه‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫سرش‬ ‫حیاط‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬
‫بزرگ‬ ‫حیاط‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫روزهایی‬ ‫به‬ ‫دارد‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫خبر‬ ‫هم‬ ‫او‬ ِ‫دل‬
‫فکر‬ ‫‌گذاشتند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫سرشان‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫محله‬ ‫و‬ ‫‌دویدند‬‫ی‬‫م‬ ‫توپ‬ ‫دنبال‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫بچ‬
‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫‌های‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫فرزندان‬‫صدای‬‫شنیدن‬،‫لذتش‬‫تمام‬‫که‬ ‫روزهایی‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫لذت‬ ‫و‬ ‫‌رفتند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫ای‬ ‫به‬ ‫کودکانه‬ ‫شوقی‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫بود‬
.‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬‫برابر‬‫دو‬‫‌شان‬‫ن‬‫چشما‬ ‫در‬‫را‬‫بودن‬
‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫تیز‬،‫شده‬‫بلند‬‫همسایه‬‫خانۀ‬‫از‬‫که‬ ‫سروصداهایی‬‫به‬‫گوشش‬
‫بچه‬ ‫دنبال‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بچه‬ .‫است‬ ‫خبر‬ ‫چه‬ ‫‌تر‬‫ف‬‫‌طر‬‫ن‬‫آ‬ ‫متر‬ ‫چند‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫تصور‬
‫سروصدای‬ ‫از‬ .‫بازی‬ ‫وسیلۀ‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫هم‬ ‫مادربزرگشان‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ .‫‌دود‬‫ی‬‫م‬
‫بابایی‬ ‫بغل‬ ‫توی‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫زودتر‬ ‫دارند‬ ‫دوست‬ ‫همه‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫معلوم‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬
23
‫بهانه‬‫چهارم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫و‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ .‫است‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫همی‬ ‫‌بار‬‫ک‬‫شب ی‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫هر‬ .‫کنند‬ ‫جا‬ ‫‌جون‬‫ن‬‫ماما‬ ‫و‬
‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫جمع‬‫هم‬‫دور‬‫مادربزرگ‬‫و‬‫پدربزرگ‬‫دیدن‬‫بهانۀ‬‫به‬‫همسایه‬‫‌های‬‫ه‬‫نو‬
‫هرقدر‬‫ولی‬‫است؛‬‫سخت‬‫برایشان‬‫شرایط‬‫این‬ ِ‫تحمل‬.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫تازه‬‫دیداری‬‫و‬
‫شدن‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫بچ‬ ‫بار‬ ‫زیر‬ ‫و‬ ‫نداشته‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ ،‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫نصیحت‬ ‫را‬ ‫‌هایشان‬‫ه‬‫بچ‬
‫اینکه‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ،‫بودند‬ ‫کشیده‬ ‫پیش‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫بحث‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫نرفت‬
‫انتظار‬‫حد‬ ‫از‬‫زمانه‬‫این‬ ‫در‬‫فرزند‬‫تربیت‬‫اینکه‬‫ندارند یا‬‫مناسبی‬‫موقعیت‬ ‫حاال‬
.‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫خالی‬‫شانه‬‫مسئولیتی‬‫چنین‬‫پذیرش‬ ‫از‬،‫است‬‫‌تر‬‫ت‬‫سخ‬
‫با‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫از‬ ‫همسایه‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬ ‫قهقهۀ یکی‬ ‫صدای‬ ‫با‬
‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫آب‬ ‫بیشتر‬ ‫دلش‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫همسایه‬ ‫خانۀ‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫صدایی‬ ‫هر‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫قدیمی‬ ‫رفقای‬ ‫به‬ ‫زدن‬ ‫سر‬ ‫شوهرش‬ ‫دوباره‬ ‫همیشه‬ ‫مثل‬ ‫اآلن‬
‫صدای‬ .‫ندهد‬ ‫آزارش‬ ‫تنهایی‬ ‫غصۀ‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫و‬
‫عیادت یکی‬ ‫بار‬ ‫این‬ .‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫حیاط‬ ‫در‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫نگاهش‬ ‫شوهرش‬
‫گوشۀ‬ ،‫در‬ ‫شدن‬ ‫بسته‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خداحافظی‬ .‫کرده‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫رفقا‬ ‫از‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پاک‬‫‌اش‬‫ی‬‫روسر‬‫پر‬‫با‬‫را‬‫چشمش‬
24
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
ِ‫بیخ‬ ‫اسالم‬ ‫آوازۀ‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ل‬‫سا‬ .‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫دراز‬ ‫و‬ ‫دور‬ ‫‌های‬‫ل‬‫سا‬
‫بگیرد‬ ‫پیشی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫دی‬ ‫همۀ‬ ‫بر‬ ‫دینش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫نام‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫المذهبان‬ ‫و‬ ‫کافران‬ ِ‫گوش‬
‫‌های‬‫ن‬‫انسا‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫جهان‬ ‫‌های‬‫ت‬‫ام‬ ‫همۀ‬ ‫سرور‬ ‫بشود‬ ‫اسالم‬ ‫امت‬ ‫و‬
‫‌بخش‬‫ح‬‫رو‬ ‫تعالیم‬ ‫به‬ ‫عمل‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫شوند‬ ‫‌مند‬‫ه‬‫بهر‬ ‫اسالم‬ ‫نعمت‬ ‫از‬ ‫بیشتری‬
‫و‬ ‫دارد‬ ‫سینه‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ .‫کنند‬ ‫خود‬ ‫نصیب‬ ‫را‬ ‫آخرت‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫سعادت‬ ،‫آن‬
‫بندگانش‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫خداوند‬ ‫و‬ ‫خداست‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫رزوی‬ ‫و‬ ‫رزق‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫اسالم‬ ‫گرامی‬ ‫پیامبر‬ .‫گهواره‬ ‫در‬ ‫کودکان‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫حتی‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫نم‬ ‫غافل‬
‫شدن‬ ‫فرزنددار‬ ‫[برای‬ ‫و‬ ‫بجویید‬ ‫«فرزند‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫محمد؟ص؟‬ ‫حضرت‬
‫[و‬ ‫‌جویم‬‫ی‬‫م‬ ‫فراوانی‬ ‫‌ها‬‫ت‬ ّ‫ام‬ ‫دیگر‬ ‫بر‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫فردا‬ ،‫من‬ ‫چراکه‬ ‫کنید]؛‬ ‫اقدام‬
.»]‫‌کنم‬‫ی‬‫م‬ ‫مباهات‬ ‫امتم‬ ‫افراد‬ ‫کثرت‬ ‫به‬
۲‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
‫سرآشپز‬‫پنجم‬‫لحظۀ‬
26
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫جا‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫موردعالق‬ ‫آشپزی‬ ‫برنامه‬ ‫زمان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫ساعت‬ ‫به‬ ‫نگاهش‬ ‫مدام‬
‫و‬ ‫است‬ ‫فوتبال‬ ‫‌اش یعنی‬‫ه‬‫موردعالق‬ ‫برنامۀ‬ ‫دیدن‬ ‫سرگرم‬ ‫خانه‬ ‫آقای‬ .‫نماند‬
‫لذت‬ ‫تلویزیون‬ ‫از‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ،‫آشپزی‬ ‫برنامۀ‬ ‫شروع‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫تا‬ ‫قبلی‬ ‫قرار‬ ‫طبق‬
،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫را‬ ‫اضافه‬ ‫وسایل‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫کابینت‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫ظروف‬ ‫و‬ ‫ظرف‬ .‫ببرد‬
‫همسرش‬ ‫سراغ‬ ،‫دست‬ ‫به‬ ‫رادیو‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫آشپزخانه‬ ‫به‬ ‫سروسامانی‬
!‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫صاحب‬‫را‬‫تلویزیون‬‫کنترل‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬
‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫چه‬‫هر‬‫تا‬‫سرآشپز‬‫‌های‬‫ب‬‫ل‬‫به‬‫‌دوزد‬‫ی‬‫م‬‫چشم‬‫و‬‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫مبل‬‫روی‬
‫از‬‫بعضی‬‫گاهی‬.‫دارد‬‫نگه‬‫خاطرش‬‫در‬‫و‬‫بگیرد‬‫‌گوید، یاد‬‫ی‬‫م‬‫آشپزی‬‫‌وفن‬‫ت‬‫فو‬
‫گرفته یادداشت‬ ‫نظر‬ ‫در‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دفترچ‬ ‫توی‬ ‫را‬ ‫آشپز‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬
.‫کند‬‫استفاده‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫از‬‫بتواند‬‫هم‬‫بعدها‬‫تا‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫به‬ .‫داشت‬ ‫دوست‬ ‫را‬ ‫آشپزی‬ ‫هم‬ ‫ازدواج‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫و‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫همان‬ ‫از‬
‫شیرین‬‫حسی‬‫که‬‫کردن‬‫خلق‬‫شبیه‬‫چیزی‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬‫هنر‬‫مثل یک‬‫آشپزی‬
،‫پیداکرده‬ ‫مهارتی‬ ‫آشپزی‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫مدتی‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫داشت‬ ‫لذت‬ ‫از‬ ‫سرشار‬ ‫و‬
27
‫سرآشپز‬‫پنجم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫ثمر‬ ‫به‬ ‫زمانی‬ ‫آشپز‬ ‫‌های یک‬‫ی‬‫هنرمند‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫رسیده‬ ‫نتیجه‬ ‫این‬ ‫به‬
.‫زودتر‬‫نه‬‫و‬‫دیرتر‬‫نه‬‫شود؛‬‫انجام‬‫خودش‬‫مناسب‬‫زمان‬‫در‬‫که‬‫نشست‬‫خواهد‬
‫تأکید‬ ‫‌شناسی‬‫ت‬‫وق‬ ‫مسئلۀ‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫مدام‬ ‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫مادرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫یاد‬
‫برنج‬ ‫که‬ ‫برداری‬ ‫آتش‬ ‫روی‬ ‫از‬ ‫دیرتر‬ ‫زودتر یا‬ ‫را‬ ‫برنج‬ ‫مبادا‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬
‫خورشت‬ :‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫همیشه‬ ‫که‬ ‫مادربزرگش‬ ‫حرف‬ ‫شود. یا‬ ‫شفته‬ ‫دون یا‬
‫قبل‬ ‫شب‬ ‫از‬
ً
‫حتما‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طعم‬‫ش‬‫خو‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫روغن‬ ‫وقتی‬ ‫فسنجان‬
.‫بیفتد‬‫جا‬‫حسابی‬‫و‬‫شود‬‫گذاشته‬‫بار‬
‫زندگی‬‫امور‬‫و‬‫‌ها‬‫ه‬‫برنام‬‫تمامی‬‫که‬‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬‫بیشتر‬
.‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌حساب‬‫ه‬‫ب‬ ‫هم‬ ‫‌تر‬‫م‬‫مه‬ ‫خیلی‬ ‫گاهی‬ ‫و‬ ‫ندارند‬ ‫آشپزی‬ ‫از‬ ‫‌کمی‬‫ت‬‫دس‬ ‫هم‬
‫درست‬ ‫باید‬ ‫را‬ ‫کاری‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫زیادی‬ ‫ارزش‬ ‫زمان‬ ،‫آشپزی‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
‫هم‬ ‫دیگر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫باید‬ ،‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫خودش‬ ‫موقع‬ ِ‫سر‬
‫اگر‬ ‫بگذرد یا‬ ‫وقتش‬ ‫از‬ ‫کاری‬ ِ‫انجام‬ ‫مبادا‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫مراقبت‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫‌شناس‬‫ت‬‫وق‬
.‫کند‬‫عجله‬‫آن‬‫انجام‬ ‫در‬،‫نرسیده‬‫مناسبش‬‫زمان‬
28
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫زندگی‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ،‫است‬ ‫رهبر‬ ‫و‬ ‫راهبر‬ ‫که‬ ‫معصوم‬ ‫امام‬ ‫‌اندازۀ‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌کس‬‫چ‬‫هی‬
‫که‬ ‫است‬ ‫خاطر‬ ‫همین‬ ‫به‬ .‫نیست‬ ‫مهربان‬ ‫و‬ ‫دلسوز‬ ‫شیعیان‬ ‫سرنوشت‬ ‫و‬
‫و‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫سعادتشان‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫زندگی‬ ‫‌لحظۀ‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫برای‬ ‫رضا؟ع؟‬ ‫امام‬
‫با‬ ‫عبادت‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫از‬ .‫دارد‬ ‫نصیحتی‬ ‫و‬ ‫راهنمایی‬ ،‫آخرت‬ ‫در‬
‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫حاضر‬ ‫جامعه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫تا‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫خلوت‬ ‫خدا‬
‫تأثیر‬ ‫و‬ ‫شدن‬ ‫دار‬ ‫فرزند‬ ‫زمان‬ ‫بهترین‬ ‫از‬ .‫هستند‬ ‫خود‬ ‫همسران‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫زمانی‬
:‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫شیعیانش‬ ‫برای‬ ‫فرزند‬ ‫‌وخوی‬‫ق‬‫خل‬ ‫روی‬ ‫بر‬ ‫زمان‬ ‫این‬
‫در‬ ،‫تابستان‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫زمستان‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫دارید‬ ‫زنان‬ ‫با‬ ‫آمیزش‬ ‫قصد‬ ‫«اگر‬
‫برای‬ ‫که‬ ‫دهید‬ ‫انجام‬ ‫آمیزش‬ ‫شب‬ ‫پایان‬ ‫در‬ ‫بلکه‬ ‫نکنید؛‬ ‫آمیزش‬ ‫شب‬ ‫آغاز‬
‫‌شدن‬‫ش‬‫باهو‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌تر؛‬‫ش‬‫امیدبخ‬ ‫‌دارشدن‬‫د‬‫فرزن‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌افزاتر؛‬‫ت‬‫صح‬ ‫بدن‬
.»‫است‬ ‫بهتر‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدید‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬
64‫صفحه‬،‫الرضا؟ع؟‬‫االمام‬‫طب‬
‫خرد‬‫پول‬‫ششم‬‫لحظۀ‬
30
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫فاکتور‬،‫‌ها‬‫ل‬‫پو‬‫شمارش‬‫بار‬‫چند‬‫از‬‫بعد‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫تعمیرکار‬‫از‬‫را‬‫ماشین‬‫سوییچ‬
‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫زردرنگش‬ ‫تاکسی‬ ‫در‬ ‫عصبانیت‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تسویه‬ ‫را‬ ‫تعمیرگاه‬
.‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫به‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫روشن‬‫ماشین‬،‫زدن‬‫استارت‬ ‫بار‬‫چند‬ ‫از‬‫بعد‬
‫روز یک‬ ‫هر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫این‬ ‫که‬ ‫افتاده‬ ‫اتفاقی‬ ‫چه‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬
‫به‬‫را‬‫ماشین‬،‫تعمیر‬‫برای‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مجبورش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خراب‬‫ماشین‬‫جای‬
‫کار‬ ‫از‬ ‫روز‬ ‫چند‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫ساعت‬ ‫چند‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫خرج‬ ‫پول‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫ببرد‬ ‫تعمیرگاه‬
‫و‬ ‫نکرده‬ ‫عمر‬ ‫بیشتر‬ ‫سال‬ ‫پنج‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫ماشینی‬ ‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬ .‫بماند‬ ‫عقب‬ ‫کاسبی‬ ‫و‬
!‫نشده‬‫پرداخت‬‫کامل‬ ،‫خریدش‬‫‌های‬‫ط‬‫قس‬ ‫هنوز‬
‫ذهنش‬ ‫توی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سوار‬ ‫را‬ ‫مسافری‬ ‫چهارراه‬ ‫سر‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫در‬
‫پشت‬‫عیالش‬.‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬‫زنگ‬‫تلفنش‬‫که‬ ‫است‬‫‌انداختن‬‫ه‬‫چرتک‬‫حال‬ ‫در‬‫مدام‬
‫با‬ ‫هرچند‬ .‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫انبه‬ ‫دلش‬ ‫اینکه‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫باردار‬ ‫ویار‬ ‫از‬ ‫تلفن‬
‫چه‬ ‫«ببینم‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬ ‫خودش‬ ‫روی‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫شاکی‬ ‫انبه‬ ‫ویار‬ ‫شنیدن‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫قطع‬‫را‬‫تلفن‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫‌شود»ی‬‫ی‬‫م‬
31
‫خرد‬ ‫پول‬‫ششم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫هنوز‬‫که‬‫‌ای‬‫ه‬‫بچ‬‫اینکه‬‫به‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫بیشتر‬‫‌اش‬‫ی‬‫فکر‬‫‌های‬‫ت‬‫مشغولی‬
‫به‬‫پایش‬‫که‬ ‫روزی‬‫به‬‫وای‬‫‌گذارد؛‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫روی‬‫خرج‬‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬،‫نرسیده‬‫راه‬‫از‬
‫پیاده‬‫مسافر‬.‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫بیرونش‬‫خیال‬‫و‬‫فکر‬ ‫از‬‫مسافر‬‫صدای‬.‫شود‬ ‫باز‬‫دنیا‬‫این‬
‫به‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫دخلش‬‫به‬‫نگاهی‬.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫کرای‬ ‫بابت‬‫تومان‬‫هزار‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫در‬،‫شده‬‫دیرش‬‫است‬‫معلوم‬‫که‬ ‫هم‬‫مسافر‬.‫ندارد‬‫خرد‬‫پول‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مسافر‬
.‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫کارش‬ ‫سراغ‬‫باعجله‬‫و‬‫‌پراند‬‫ی‬‫م‬‫ـی‬»‫ندارد‬‫«اشکال‬‫جوابش‬
‫از‬ ‫است‬ ‫پر‬ ‫شهر‬ ‫توی‬ ‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫‌لحظه‬‫ک‬‫و ی‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫چاق‬ ‫را‬ ‫دنده‬
‫‌خیال‬‫ی‬‫ب‬‫که‬ ‫دارند‬‫عجله‬‫رفتن‬‫برای‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫و‬‫ندارند‬‫خرد‬‫پول‬‫که‬ ‫مسافرهایی‬
‫را‬ ‫نداشتنش‬ ‫‌دروغ‬‫ه‬‫ب‬ ‫دارد‬ ‫خرد‬ ‫پول‬ ‫وقتی‬ ‫حتی‬ ‫اگر‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫پولشان‬ ‫باقی‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫جور‬‫انبه‬‫خرید‬‫پول‬،‫‌ها‬‫ل‬‫‌پو‬‫ه‬‫خرد‬‫همین‬‫با‬‫شب‬‫تا‬،‫کند‬ ‫بهانه‬
‫به‬ ‫حالی‬ ‫در‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫انبه‬ ‫شب‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیاده‬ ‫و‬ ‫سوار‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫مسافرها یک‬
‫ماشین‬ ‫بعدی‬ ‫تعمیر‬ ‫برای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬ ‫که‬ ‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬ ‫خانه‬ ‫سمت‬
.‫ندهد‬‫را‬‫مسافرها‬‫پول‬‫باقی‬،‫نداشتن‬‫خرد‬‫‌ پول‬‫ۀ‬‫بهان‬‫به‬‫باید‬ ‫روز‬‫چند‬
32
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫‌ماه‬‫ه‬‫پاب‬ ‫همسرش‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫مدتی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫امرارمعاش‬ ‫هیزم‬ ‫‌کردن‬‫ع‬‫جم‬ ‫راه‬ ‫از‬
‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬ ‫درآمدش‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫فرزندشان‬ ‫دیگر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫است‬
‫از‬ ‫بعد‬ .‫هستند‬ ‫راضی‬ ‫هم‬ ‫اندک‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌دهد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫کفاف‬
‫صادق؟ع؟را‬ ‫امام‬ ‫با‬ ‫جماعت‬ ‫نماز‬ ‫ثواب‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫کارش‬ ‫‌شدن‬‫م‬‫تما‬
‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫امام؟ع؟جمع‬ ‫دور‬ ‫یاران‬ ‫که‬ ‫نشده‬ ‫شروع‬ ‫نماز‬ ‫هنوز‬ .‫ندهد‬ ‫دست‬ ‫از‬
‫وقتی‬ ‫چند‬ ‫که‬ ‫سوالی‬ ‫و‬ ‫برود‬ ‫جلو‬ ‫دارد‬ ‫‌پرسند.دوست‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌هایشان‬‫ل‬‫سوا‬ ‫و‬
‫شراکت‬ ‫پیشنهاد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫رفیق‬ .‫بپرسد‬ ‫کرده‬ ‫مشغول‬ ‫را‬ ‫فکرش‬ ‫است‬
‫اما‬ ‫است؛‬ ‫حرام‬ ‫اسالم‬ ‫در‬ ‫شراب‬ ‫فروش‬ ‫و‬ ‫خرید‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫داده‬ ‫سودی‬ ‫پر‬
‫سوالش‬ ‫هنوز‬ .‫کرده‬ ‫نگران‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫دارند‬ ‫راه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫هزین‬
‫نسل‬ ‫در‬ ،‫حرام‬ ‫کسب‬ ]‫سوء‬ ‫«[آثار‬ :‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫امام‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫نکرده‬ ‫بیان‬ ‫را‬
‫خدا‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ ‫جمله‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ ‫مرد‬ .»‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫آشکار‬ ‫فرزندان‬ ‫و‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تغذیه‬ ‫حالل‬ ‫اما‬ ‫اندک؛‬ ‫هرچند‬ ‫مالی‬ ‫از‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬
125‫صفحه‬،5‫جلد‬،‫کافی‬
‫مادربزرگانه‬‫ذوق‬‫هفتم‬‫لحظۀ‬
34
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫توی‬ ‫دل‬ ،‫شود‬ ‫مادربزرگ‬ ‫دیگر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫فهمیده‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫توی‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کشیده‬ ‫نقشه‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫و‬ ‫روزها‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫چقدر‬ .‫نیست‬ ‫دلش‬
.‫بود‬‫خوانده‬‫الالیی‬‫برایش‬‫و‬‫گرفته‬ ‫بغل‬‫را‬‫دخترش‬‫تنها‬‫فرزند‬‫خودش‬‫خیال‬
‫بازار‬ ‫‌های‬‫ه‬‫مغاز‬ ‫نصف‬ ،‫امروز‬ ‫تا‬ ‫داد‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫باردار‬ ‫خبر‬ ‫دخترش‬ ‫که‬ ‫روزی‬ ‫از‬
‫در‬ ‫و‬ ‫خریده‬ ‫مختلف‬ ‫‌های‬‫ل‬‫مد‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫گ‬‫رن‬ ‫با‬ ‫‌هایی‬‫س‬‫لبا‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫رو‬ ‫و‬ ‫زیر‬ ‫را‬
‫لذت‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫است‬ ‫مناسب‬ ‫سیسمونی‬ ‫تدارک یک‬
‫شرایط‬‫تمام‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬.‫باشد‬‫کسر‬ ‫و‬‫کم‬ ‫چیزی‬،‫کند‬ ‫تجربه‬‫را‬‫‌شدن‬‫گ‬‫مادربزر‬
.‫باشد‬‫مرادش‬‫وفق‬‫بر‬‫دارد‬‫دوست‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬
‫همان‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مادربزرگان‬ ‫ذوق‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫روزی‬ ‫هر‬
‫و‬ ‫غذاها‬ ‫طرفی‬ ‫از‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫هم‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫نگران‬ ‫اندازه‬
‫ندارند‬ ‫را‬ ‫قدیم‬ ‫‌های‬‫ی‬‫ک‬‫خورا‬ ‫ارزش‬ ‫و‬ ‫ت‬ ّ‫قو‬ ‫دیگر‬ ‫امروزی‬ ‫‌های‬‫ی‬‫ک‬‫خورا‬
‫نیست؛‬ ‫مفید‬ ‫و‬ ‫مناسب‬ ‫تغذیۀ‬ ‫قیدوبند‬ ‫در‬ ‫زیاد‬ ‫دخترش‬ ‫دیگر‬ ‫طرف‬ ‫از‬ ‫و‬
.‫کند‬ ‫تضمین‬ ‫را‬ ‫فرزند‬ ‫سالمتی‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫مادر‬ ‫سالمتی‬ ‫هم‬ ‫بتواند‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫تغذی‬
35
‫مادربزرگانه‬ ‫ذوق‬‫هفتم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫‌هایی‬‫ی‬‫‌د‬‫ی‬‫س‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫کتا‬ ‫مطالعۀ‬ ‫و یادآوری‬ ‫دختر‬ ‫به‬ ‫‌زدن‬‫ن‬‫تلف‬ ،‫همین‬ ‫برای‬
‫روزانۀ‬ ‫وظایف‬ ‫جزو‬ ،‫هستند‬ ‫آن‬ ‫‌های‬‫ت‬‫مراقب‬ ‫و‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫دربارۀ‬ ‫که‬
‫اول‬ ‫روزهای‬ ‫همان‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌د‬‫ی‬‫س‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫کتا‬ ‫این‬ ‫البته‬ .‫گذاشته‬ ‫خودش‬
‫نگاهی‬ ‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬ ‫بیکاری‬ ‫مواقع‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫سفارشش‬ ‫و‬ ‫خریده‬ ‫او‬ ‫برای‬
.‫بیندازد‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬
‫تغذیۀ‬‫و‬ ‫باردار‬‫زن‬‫به‬‫راجع‬‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬ ‫از‬‫چه‬‫هر‬ ‫روز‬‫هر‬‫مثل‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫تلفن‬
‫‌روز‬‫ه‬‫شبان‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫مهمی‬ ‫نکات‬ ‫‌اضافۀ‬‫ه‬‫ب‬ ،‫شنیده‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫مناسب‬
.‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫دخترش‬‫برای‬‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬،‫‌کرده‬‫ت‬‫و یادداش‬‫آمده‬‫گذشته یادش‬
،‫باغبان‬‫مانند یک‬‫باید‬‫که‬ ‫است‬‫کوچکی‬ ‫نهال‬‫شبیه‬‫فرزند‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫به‬
‫که یک‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫و‬ ‫بنشیند‬ ‫ثمر‬ ‫به‬ ‫تا‬ ‫بود‬ ‫مراقبش‬ ‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬ ‫و‬ ‫کمال‬ ‫و‬ ‫تمام‬
‫مادی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫مراقب‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫فرزند‬ ،‫دارد‬ ‫احتیاج‬ ‫نور‬ ‫و‬ ‫خاک‬ ‫و‬ ‫آب‬ ‫به‬ ‫درخت‬
‫از‬ ‫بعد‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫مانند‬ .‫کند‬ ‫توجه‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫نیاز‬ ‫بسیاری‬ ‫معنوی‬ ‫و‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫قطع‬‫را‬‫تلفن‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫آیند‬‫نوۀ‬‫‌صدقۀ‬‫ن‬‫قربا‬،‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬
36
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫کامل‬ ‫و‬ ‫جامع‬ ‫اندازه‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫دینی‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مگر‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬
‫تغذیۀ‬ ‫از‬ ،‫دارد‬ ‫خاص‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫توصی‬ ‫و‬ ‫برنامه‬ ‫زندگی‬ ‫ابعاد‬ ‫تمام‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫است‬
‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫سراغ‬ ‫بماند؟‬ ‫غافل‬ ‫جنین‬ ‫رشد‬ ‫ایام‬ ‫و‬ ‫مادر‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬
‫امام‬
ً
‫واقعا‬ ‫آیا‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ .‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫تغذی‬ ‫‌های‬‫ش‬‫سفار‬ ‫از‬ ‫و‬
‫دلش‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫پاسخ‬ .‫خیر‬ ‫یا‬ ‫دارد‬ ‫پاسخی‬ ‫هم‬ ‫سؤاالت‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫رضا؟ع؟‬
‫‌رضا؟ع؟‬‫م‬‫اما‬ .‫جامعی‬ ‫و‬ ‫کامل‬ ‫دین‬ ‫چنین‬ ‫انتخاب‬ ‫از‬ ‫شاد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شاد‬ ‫را‬
،‫دارند‬ ‫شکم‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬ ‫تا‬ ‫بخورانید‬ ‫کندر‬ ‫حامله‬ ‫زنان‬ ‫«به‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬
‫و‬ ‫‌قیافه‬‫ش‬‫خو‬ ‫است‬ ‫دختر‬ ‫اگر‬ ‫و‬ ‫شجاع؛‬ ‫و‬ ‫دانا‬ ‫و‬ ‫باهوش‬ ‫است‬ ‫پسر‬ ‫اگر‬
.»‫گردد‬ ‫‌اخالق‬‫ش‬‫خو‬
23‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
‫آقاجان‬‫صدای‬‫هشتم‬‫لحظۀ‬
38
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫داشت‬ ‫دوست‬ ‫بچه‬ ‫اول‬ ‫همان‬ ‫از‬ ،‫اطرافیانش‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫‌وسا‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫برخالف‬
‫که‬ ‫بود‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬ .‫‌داد‬‫ی‬‫م‬ ‫ترجیح‬ ‫دیگر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫لذ‬ ‫تمامی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫پد‬ ‫لذت‬
‫گذشته‬ ‫ماه‬ ‫ه‬ُ‫ن‬ ‫حاال‬ .‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌شماری‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫روزهایی‬ ‫چنین‬ ‫رسیدن‬ ‫برای‬
.‫است‬‫نوزاد‬‫گریۀ‬ ‫شنیدن‬‫منتظر‬،‫عمل‬‫اتاق‬ ‫در‬‫پشت‬‫و‬‫است‬
‫کرده‬ ‫اجرا‬‫‌مو‬‫ه‬‫موب‬،‫بود‬‫شنیده‬‫دکترها‬‫و‬‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬‫از‬‫آنچه‬‫هر‬‫ماه‬‫ه‬ُ‫ن‬‫این‬‫تمام‬
‫پیش‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬.‫بود‬‫داده‬‫کوچولویش‬ ‫مسافر‬‫و‬‫مادر‬‫به‬‫را‬‫حواسش‬‫‌دانگ‬‫ش‬‫ش‬‫و‬
‫را‬ ‫الزم‬ ‫سواالت‬ ‫ماماها‬ ‫‌ترین‬‫ه‬‫باتجرب‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫برده‬ ‫دکترها‬ ‫ماهرترین‬ ‫و‬ ‫بهترین‬
‫و‬‫بهداشتی‬‫لوازم‬‫‌ترین‬‫ی‬‫ضرور‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫جغجغه‬‫از‬‫دیگر‬‫طرف‬‫از‬.‫بود‬‫پرسیده‬
.‫بود‬‫کرده‬ ‫آماده‬‫فرزندش‬‫آمدن‬ ‫از‬‫قبل‬‫را‬‫همه‬،‫سیسمونی‬
‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬‫او‬،‫نیامده‬‫دنیا‬‫به‬‫فرزندش‬‫هنوز‬‫وقتی‬‫بود‬‫کرده‬ ‫فکر‬‫خودش‬‫با‬‫بارها‬
‫دستان‬‫و‬‫بگیرد‬‫آغوش‬ ‫در‬‫را‬‫او‬‫که‬ ‫زمانی‬،‫دارد‬‫شدن‬ ‫پدر‬‫برای‬‫اشتیاق‬‫و‬‫ذوق‬
‫دلش‬ ‫داشت؟‬ ‫خواهد‬ ‫احساسی‬ ‫چه‬ ‫کند‬ ‫لمس‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫اولین‬ ‫کوچک‬
‫برای‬‫اما‬‫بودند؛‬‫کرده‬ ‫ازدواج‬‫تازه‬‫خودش‬‫مثل‬‫که‬ ‫کسانی‬ ‫تمام‬‫به‬‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬
39
‫آقاجان‬ ‫صدای‬‫هشتم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ِ‫سختی‬ ‫و‬ ‫مالی‬ ‫مشکالت‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌تراشیدند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫‌دا‬‫ه‬‫بچ‬
‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫لذتی‬ ‫هیچ‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫اشتبا‬ ‫در‬ ‫سخت‬ ‫که‬ ‫بگوید‬ ،‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکایت‬
.‫بگیرد‬‫را‬‫فرزند‬‫داشتن‬‫جای‬
‫دکتر‬ ‫که‬ ‫منتظرند‬ ‫همسرش‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫خودش‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ،‫همه‬
‫‌اش‬‫ه‬‫گری‬ ‫صدای‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫و‬ ‫بیایند‬ ‫بیرون‬ ‫عمل‬ ‫اتاق‬ ‫از‬ ‫پرستارها‬ ‫و‬
‫پتوی‬ ‫الی‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫نوزاد‬ ‫باالخره‬ .‫بدهد‬ ‫نشانشان‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شنیده‬ ‫‌وضوح‬‫ه‬‫ب‬
‫آغوش‬‫در‬‫و‬‫نوزاد‬‫دیدن‬‫با‬.‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫به‬‫و‬‫‌آورند‬‫ی‬‫م‬،‫‌اند‬‫ه‬‫پیچید‬‫نازکی‬
‫او‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫لطفی‬ ‫چنین‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫چطور‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ ،‫او‬ ‫گرفتن‬
‫چنین‬‫شکر‬ ‫از‬‫هم‬‫زبانش‬‫حتی‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫خودش‬‫با‬.‫کند‬ ‫جبران‬‫است‬‫کرده‬
.‫است‬‫قاصر‬‫لطفی‬
‫آقاجانش‬‫اقامۀ‬‫و‬‫اذان‬‫صدای‬،‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬‫دخترش‬‫که‬ ‫صدایی‬‫اولین‬‫دارد‬‫دوست‬
‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫آمده‬‫بیمارستان‬‫به‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫همراه‬‫که‬ ‫پدربزرگ‬‫دست‬‫به‬‫را‬‫نوزاد‬.‫باشد‬
.‫بپیچد‬‫نوزاد‬‫جان‬‫گوش‬ ‫در‬‫اقامه‬‫و‬‫اذان‬‫صدای‬‫تا‬‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫منتظر‬‫همه‬
40
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫گرفته‬ ‫بغل‬ ‫را‬ ‫کودک‬ .‫دید‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬ ‫از‬ ‫‌توان‬‫ی‬‫م‬ ‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬ ‫را‬ ‫پدرانه‬ ‫نگرانی‬
‫بیمه‬ ‫عمر‬ ‫آخر‬ ‫تا‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬ .‫است‬ ‫نشسته‬ ‫مسجد‬ ‫انتهای‬ ‫و‬
‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ .‫باشد‬ ‫دنیا‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫سعادتش‬ ‫ضامن‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بیم‬ .‫کند‬
‫کودک‬ ِ‫دادن‬ ‫نشان‬ ِ‫ذوق‬ .‫است‬ ‫نمانده‬ ‫خطبه‬ ‫پایان‬ ‫به‬ ‫چیزی‬ ‫و‬ ‫منبرند‬ ‫باالی‬
‫چه‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫است‬ ‫نگذاشته‬ ‫برایش‬ ‫صبری‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫به‬
‫کودکش‬ ‫سعادت‬ ‫و‬ ‫‌خیری‬‫ه‬‫‌ب‬‫ت‬‫عاقب‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫خدا؟ص؟‬ ِ‫پیامبر‬ ‫از‬ ‫بهتر‬ ‫کسی‬
‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫کودک‬ ‫قنداقۀ‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫خطبه‬ ‫کند؟‬ ‫دعا‬
‫«هرکس‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ .‫‌دوزد‬‫ی‬‫م‬ ‫مبارکشان‬ ‫لبان‬ ‫به‬ ‫چشم‬ ‫و‬
‫اقامه‬ ‫چپش‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫راست‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫اذان‬ ،‫آمد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫فرزندی‬ ‫او‬ ‫برای‬
.»‫است‬ ‫‌شده‬‫ه‬‫راند‬ ‫شیطان‬ ِ‫شر‬ ‫از‬ ‫او‬ ‫حافظ‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫چراکه‬ ‫بخواند؛‬
6‫حدیث‬،24‫صفحه‬،6‫جلد‬‫کافی‬
!‫چنگیز‬‫نهم‬‫لحظۀ‬
42
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫دلش‬ ‫هیچ‬ ،‫کیست‬ ‫با‬ ‫‌نام‬‫م‬‫ه‬ ‫نامش‬ ‫فهمید‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫فرمانده‬‫فالن‬‫‌های‬‫ی‬‫‌ریز‬‫ن‬‫خو‬‫او یاد‬‫نام‬‫کردن‬ ‫صدا‬‫با‬‫دیگران‬‫که‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫نم‬
‫خوبی‬‫معنای‬‫که‬ ‫نامی‬‫است؛‬‫نداشته‬‫لشکرکشی‬‫و‬‫جنگ‬‫جز‬‫کاری‬ ‫که‬ ‫بیفتند‬
.‫بود‬‫‌اش‬‫ی‬‫ناراحت‬‫و‬‫عذاب‬‫مایۀ‬‫همیشه‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬‫‌کس‬‫چ‬‫هی‬‫خاطر‬‫به‬‫را‬
‫به‬‫را‬‫نامش‬‫که‬ ‫بار‬‫هر‬‫و‬‫نداشتند‬‫خوبی‬‫آوایی‬‫تناسب‬‫هم‬‫اسمش‬‫حروف‬‫حتی‬
‫وجود‬ ‫نامش‬ ‫کردن‬ ‫ادا‬ ‫پشت‬ ‫زیادی‬ ‫زحمت‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ،‫‌آوردند‬‫ی‬‫م‬ ‫زبان‬
‫نسبت‬ ‫خوبی‬ ‫احساس‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫باعث‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫همی‬ .‫دارد‬
.‫باشد‬‫نداشته‬‫نامش‬‫به‬
‫بپرسد‬ ‫پدرش‬ ‫از‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫بارها‬ .‫بود‬ ‫گرفته‬ ‫را‬ ‫تصمیمش‬ ‫قبل‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬ ‫از‬
‫برای‬ ‫را‬ ‫نام‬ ‫این‬ ،‫دارند‬ ‫بهتری‬ ‫مفهوم‬ ‫و‬ ‫معنی‬ ‫که‬ ‫اسم‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫بین‬ ‫چرا‬ ‫که‬
‫از‬ ‫پدرش‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫نشد‬ ‫پرسیدن‬ ‫به‬ ‫راضی‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫اما‬ ‫کرده؛‬ ‫انتخاب‬ ‫او‬
‫دلش‬ .‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عملی‬ ‫را‬ ‫تصمیمش‬ ‫و‬ ‫دیده‬ ‫مناسب‬ ‫را‬ ‫موقعیت‬ ،‫رفته‬ ‫دنیا‬
‫خاطر‬‫رضایت‬‫آن‬‫داشتن‬ ‫از‬‫که‬ ‫بگذراند‬‫نامی‬‫با‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫بقیه‬‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬
43
!‫چنگیز‬‫نهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫بالفاصله‬،‫‌زنند‬‫ی‬‫م‬‫صدایش‬‫و‬‫‌خوانند‬‫ی‬‫م‬‫آن‬‫با‬‫را‬‫او‬‫دیگر‬‫وقتی‬‫که‬ ‫نامی‬.‫دارد‬
‫سرشار‬ ‫حسی‬ ‫که‬ ‫نامی‬ .‫بگذرد‬ ‫ذهنشان‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫شایست‬ ‫و‬ ‫خوب‬ ‫مفهوم‬ ‫و‬ ‫معنا‬
.‫باشد‬‫داشته‬‫همراه‬‫به‬‫او‬‫برای‬‫‌نفس‬‫ت‬‫عز‬‫و‬‫آرامش‬ ‫از‬
،‫افتاد‬ ‫جدیدش‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫چشمش‬ ‫و‬ ‫گرفت‬ ‫تحویل‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫تا‬
‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬‫که‬ ‫جدیدی‬‫نام‬‫دیدن‬‫با‬‫ناراحت؟‬‫باشد یا‬‫خوشحال‬‫باید‬‫‌دانست‬‫ی‬‫نم‬
‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫اول‬ ‫صفحۀ‬ ‫در‬ ،‫ترسناک‬ ‫تاحدودی‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌آور‬‫ت‬‫خجال‬ ‫نام‬ ‫آن‬
‫‌اش‬‫ی‬‫قبل‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫سال‬ ‫چندین‬ .‫داشت‬ ‫عجیبی‬ ‫حس‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬ ‫خوش‬ ‫جا‬
‫جدیدی‬ ‫اسم‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫‌شناختند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫نام‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عادت‬
‫بسیاری‬ ‫تفاوت‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قبل‬ ‫اسم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫چشم‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫توی‬
‫نام‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫دیگران‬ ‫و‬ ‫خودش‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫الزم‬ ‫زمان‬ ‫چقدر‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫نم‬ ‫و‬ ‫داشت‬
.‫کنند‬ ‫عادت‬‫جدید‬
‫فرزندانش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫م‬‫نا‬ ‫بهترین‬ ‫کرد‬ ‫عهد‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫‌وقت‬‫ن‬‫هما‬
.‫نماند‬‫دلشان‬ ‫در‬‫‌هایی‬‫ه‬‫ناگفت‬،‫او‬‫مانند‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬‫تا‬‫کند‬ ‫انتخاب‬
44
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫مدام‬ ،‫کنند‬ ‫اقدام‬ ‫شدن‬ ‫دار‬ ‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫تصمیم‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫قصد‬ ،‫ببرند‬ ‫باال‬ ‫خصوص‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫دانش‬ ‫و‬ ‫گاهی‬‫آ‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ش‬‫تال‬ ‫در‬
‫به‬ ‫نیکو‬ ‫و‬ ‫شایسته‬ ‫فرزندی‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫توان‬ ‫و‬ ‫همت‬ ‫نهایت‬ ‫دارند‬
‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫کمک‬ ‫استاد‬ ‫و‬ ‫مشاور‬ ‫چندین‬ ‫از‬ ،‫خاطر‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫ببرند‬ ‫کار‬
‫فارغ‬ ‫روزانه‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫وقتی‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫ش‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫‌کرد‬‫ه‬‫تهی‬ ‫مطالعه‬ ‫برای‬ ‫کتاب‬ ‫تعدادی‬
‫اگر‬ ‫هم‬ ‫گاهی‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫مطالعه‬ ‫مشغول‬ ‫خوردن‬ ‫چای‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬
‫صدای‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫آن‬ ،‫است‬ ‫مفید‬ ‫برایشان‬ ‫که‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫مواجه‬ ‫حدیثی‬ ‫یا‬ ‫نکته‬ ‫با‬
‫که‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫موسی‬ ‫امام‬ ‫از‬ ‫حدیث‬ ‫این‬ ‫مثل‬ .‫‌خوانند‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫برای‬ ‫بلند‬
‫شخص‬ ‫که‬ ‫نیکی‬ ‫کار‬ ‫«نخستین‬ :‫است‬ ‫کرده‬ ‫جلب‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫پدر‬ ‫توجه‬
‫پس‬ .‫بگذارد‬ ‫او‬ ‫بر‬ ‫نیکو‬ ‫نام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫انجام‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬
.»‫دهد‬ ‫قرار‬ ‫نیکو‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫فرزند‬ ‫نام‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫یک‬ ‫هر‬ ‫است‬ ‫شایسته‬
18‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
‫استثنایی‬‫لذت‬‫دهم‬‫لحظۀ‬
46
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫حال‬ ‫کمی‬ ‫اینکه‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ .‫ندارد‬ ‫را‬ ‫زنانه‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌نشین‬‫م‬‫دوره‬ ‫حوصلۀ‬ ‫دیگر‬
‫چند‬،‫کند‬ ‫فراموش‬‫را‬‫‌داری‬‫ه‬‫بچ‬‫و‬‫خانه‬‫کارهای‬ ‫خستگی‬‫و‬‫شود‬‫عوض‬‫هوایش‬
‫نشده‬‫عوض‬‫هوایش‬‫و‬‫حال‬‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬‫اما‬‫درآورده؛‬‫‌ها‬‫ی‬‫مهمان‬‫این‬‫از‬‫سر‬‫است‬‫وقتی‬
.‫شده‬‫هم‬‫بدتر‬‫که‬
‫این‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫پایش‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دوستش‬ ‫و‬ ‫خواهر‬ ‫اصرار‬ .‫نبود‬ ‫رفتن‬ ‫به‬ ‫راضی‬ ‫خودش‬
‫ادعاهای‬‫‌شان‬‫ه‬‫هم‬‫که‬ ‫‌هایی‬‫ن‬‫ز‬‫‌وحدیث‬‫ف‬‫حر‬‫مدتی‬‫از‬‫بعد‬‫اما‬‫کرد؛‬ ‫‌ باز‬‫ی‬‫مهمان‬
‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ .‫مشغول‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫کالف‬ ،‫داشتند‬ ‫‌چنانی‬‫ن‬‫آ‬
‫بذر‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ ‫گرفته؛‬ ‫را‬ ‫شبش‬ ‫و‬ ‫روز‬ ‫آرامش‬ ‫و‬ ‫افتاده‬ ‫جانش‬ ‫به‬ ‫خوره‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دلسرد‬‫‌هایش‬‫ن‬‫عزیزتری‬‫به‬‫نسبت‬‫را‬‫او‬‫و‬‫‌کارد‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬‫توی‬‫ناامیدی‬
‫را‬ ‫بچه‬ ‫چرا‬ ‫‌گفتند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫شنیده‬ ‫زیادی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫ز‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫مهمانی‬ ‫توی‬ ‫بارها‬
‫هم‬‫به‬‫هیکلش‬‫و‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫قیافه‬‫و‬‫ریخت‬ ‫از‬‫‌جوری‬‫ن‬‫ای‬‫‌دهد؟‬‫ی‬‫م‬‫شیر‬‫خودش‬
‫گوشش‬ ‫کنار‬ ‫آرام‬ ‫خاصی‬ ‫شیطنت‬ ‫با‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ز‬ ‫که‬ ‫‌شنید‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫گاهی‬ .‫‌ریزد‬‫ی‬‫م‬
.‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬‫هم‬‫را‬‫شوهرش‬‫است‬‫ممکن‬‫‌جوری‬‫ن‬‫ای‬‫که‬ ‫‌گفتند‬‫ی‬‫م‬
47
‫استثنایی‬ ‫لذت‬‫دهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫که‬ ‫شنید‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫مادر‬ ‫تازه‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫زنی‬ ‫از‬ ‫مهمانی‬ ‫آخرین‬ ‫توی‬
‫سیر‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫هم‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫بچه‬ ‫به‬ ‫خشک‬ ‫شیر‬ ،‫خودش‬ ‫شیر‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬
‫ترس‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫همین‬‫شنیدن‬.‫‌افتد‬‫ی‬‫نم‬‫خطر‬‫به‬‫خودش‬‫سالمتی‬‫هم‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫شنیده‬ ‫که‬ ‫چیزهایی‬ ‫بابت‬ ‫را‬ ‫همسرش‬ ‫روزی‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬ ‫و‬ ‫انداخته‬ ‫جانش‬ ‫به‬
.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫آزارش‬،‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬
‫ذهنش‬ ‫از‬ ‫مدام‬ ،‫نیست‬ ‫خوشایند‬ ‫برایش‬ ‫که‬ ‫فکرهایی‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫مبل‬ ‫روی‬
‫گریۀ‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مرور‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫شنیده‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬
‫شیر‬ ‫کمی‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫بیدار‬ ‫گرسنگی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫فرزندش‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫نم‬‫آرام‬‫نخورد‬
‫عمیق‬ ‫حس‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫‌آرامی‬‫ه‬‫ب‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫کودکش‬ ‫سراغ‬
‫با‬ ،‫دارد‬ ‫دست‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کوچکش‬ ‫دستان‬ ‫‌که‬‫ی‬‫درحال‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گل‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مادران‬
‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫حال‬ ‫همین‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫شیر‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫تمام‬ ‫اشتیاقی‬
.‫کند‬ ‫عوض‬‫لذت‬‫این‬‫با‬‫را‬‫لذتی‬‫هیچ‬‫نیست‬‫حاضر‬
48
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫را‬ ‫او‬ ،‫گذاشت‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫پا‬ ‫فرزندش‬ ‫تا‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عهد‬ ‫خودش‬ ‫با‬
‫صدای‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫صدایی‬ ‫اولین‬ ‫تا‬ ‫ببرد‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫نزد‬
‫خداوند‬ ‫که‬ ‫سال‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫داشت‬ ‫دوست‬ .‫باشد‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬
‫شده‬ ‫دختری‬ ‫صاحب‬ ‫و‬ ‫بازکرده‬ ‫همسرش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫روی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫رحمت‬ ‫درهای‬
‫صدای‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫اقامه‬ ‫و‬ ‫اذان‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫فرستادۀ‬ ،‫بودند‬
،‫پیامبر؟ص؟‬ ‫شیرین‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫ابتدا‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫بخواند‬ ‫او‬ ‫گوش‬ ‫در‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫پیامبر‬
‫پیامبر؟ص؟‬ ‫نزد‬ ‫وقتی‬ .‫اسالم‬ ‫دین‬ ‫پذیرش‬ ‫برای‬ ‫شود‬ ‫آماده‬ ‫فرزندش‬ ‫دل‬
:‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫نوزاد‬ ‫به‬ ‫مهربانانه‬ ‫نگاهی‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ،‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬
‫طلب‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ .»‫نیست‬ ‫مادر‬ ‫شیر‬ ‫از‬ ‫بهتر‬ ‫شیری‬ ‫هیچ‬ ‫کودک‬ ‫«برای‬
‫و‬ ‫برود‬ ‫منزل‬ ‫به‬ ‫زودتر‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫منتظر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫خیر‬ ‫دعای‬
.‫سازد‬ ‫گاه‬‫آ‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫نصیحت‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫زنش‬
۳4‫صفحه‬،2‫جلد‬،‫الرضا‬ ‫اخبار‬‫عیون‬
‫چرا؟‬ ‫حاال‬‫ولی‬‫یازدهم‬‫لحظۀ‬
50
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫است‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫در‬ ‫غرق‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫عوض‬ ‫را‬ ‫تلویزیون‬ ‫‌های‬‫ل‬‫کانا‬ ‫‌هدف‬‫ی‬‫ب‬
‫شهرتی‬ ‫و‬ ‫جایگاه‬ ‫به‬ ‫اینکه‬ ‫به‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫روزهای‬ ‫تصورات‬ ‫به‬
‫راست‬ ‫و‬ ‫خم‬ ‫مقابلش‬ ‫احترام‬ ‫‌قصد‬‫ه‬‫ب‬ ‫جماعتی‬ ،‫شود‬ ‫وارد‬ ‫هرکجا‬ ‫که‬ ‫برسد‬
‫از‬‫سال‬‫‌های‬‫ل‬‫سا‬‫که‬ ‫بود‬‫شده‬‫آدمی‬‫همان‬‫هم‬ ‫حاال‬.‫کنند‬ ‫تحسینش‬‫و‬‫شوند‬
‫نشده‬‫چیزی‬‫آن‬‫نتیجه‬‫اما‬‫بود؛‬‫کشیده‬ ‫نقشه‬‫برایش‬‫و‬‫داشت‬‫انتظار‬‫خودش‬
.‫است‬‫ناراضی‬‫و‬‫پشیمان‬‫سخت‬‫رفتارش‬ ‫از‬‫و‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬ ‫بود‬
‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫درصدد‬ ‫که‬ ‫اهدافی‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫برنام‬ ‫برای‬ ‫بود‬ ‫گذاشته‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ‫تمام‬
‫کار‬ ‫دفتر‬ ‫در‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خالصه‬ ‫زندگی‬ ‫تمام‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ .‫بود‬ ‫تحققشان‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬
‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫درس‬ ‫و‬ ‫کار‬ ‫صرف‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ .‫اقتصادی‬ ‫مدیریت‬ ‫و‬
‫تمام‬ ‫روزی‬ ‫غفلت‬ ‫همین‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫فکر‬ ،‫بود‬ ‫غافل‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫خانواده‬ ‫از‬ ‫و‬
‫جز‬ ‫حاصلی‬ ‫که‬ ‫غفلتی‬ ‫‌کشاند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫نابودی‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫آیند‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ش‬‫تال‬
.‫نگذاشت‬‫جا‬‫بر‬‫‌هایش‬‫ش‬‫تال‬‫‌ماندن‬‫ه‬‫‌نتیج‬‫ی‬‫ب‬
‫روزهایی‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫چرتکه‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫کتاب‬ ‫‌ و‬‫ب‬‫حسا‬‫خودش‬‫با‬‫و‬‫نشسته‬ ‫حاال‬
51
‫چرا؟‬ ‫حاال‬ ‫ولی‬‫یازدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
.‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫خاطر‬ ‫از‬ ،‫است‬ ‫گذرانده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫به‬ ‫‌توجه‬‫ی‬‫ب‬ ‫که‬ ‫را‬
.‫شده‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫خدش‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫خانواده‬ ‫رفتار‬ ‫با‬ ‫زحمتش‬ ‫و‬ ‫تالش‬ ‫‌عمر‬‫ک‬‫ی‬
‫‌کاری‬‫م‬‫ندان‬ ‫با‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬ ‫جمع‬ ‫‌ذره‬‫ه‬‫ذر‬ ‫زحمت‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫اعتباری‬ ‫و‬ ‫احترام‬ ‫و‬ ‫آبرو‬
‫اولین‬ ‫و‬ ‫رفته‬ ‫باد‬ ‫به‬ ‫جبران‬ ‫غیرقابل‬ ‫اشتباهاتی‬ ‫دادن‬ ‫انجام‬ ‫و‬ ‫اطرافیانش‬
.‫است‬‫خودش‬‫مقصر‬
‫تالش‬ ‫و‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫بیرون‬ ‫‌کردن‬‫ف‬‫صر‬ ‫وقت‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پشیمان‬
‫جامعۀ‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫نبوده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫حواسش‬ ‫چرا‬ ،‫جامعه‬ ‫برای‬
‫را یاد‬ ‫مسائل‬ ‫از‬ ‫خیلی‬ ‫شد‬ ‫باعث‬ ‫که‬ ‫غفلتی‬ ‫شده؛‬ ‫غافل‬ ‫‌نفری‬‫ج‬‫پن‬ ‫کوچک‬
.‫کنند‬ ‫‌ارزش‬‫ی‬‫ب‬‫را‬‫ارزشش‬‫با‬‫‌های‬‫ش‬‫تال‬‫تمامی‬‫ندانسته‬‫و‬‫نگیرند‬
‫خانه‬‫باید‬‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫سنگین‬‫و‬‫سبک‬‫که‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬
‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫امروز‬ ‫چرا‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫ناراحت‬ ‫و‬ ‫‌داد‬‫ی‬‫م‬ ‫قرار‬ ‫اول‬ ‫اولویت‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خانواده‬ ‫و‬
‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫باید‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نتیج‬.‫است‬‫رسیده‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬،‫سال‬‫همه‬‫این‬
.‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫تالش‬‫‌آوردنش‬‫ت‬‫‌دس‬‫ه‬‫ب‬‫برای‬‫و‬‫کرده‬ ‫فکر‬‫آن‬‫به‬
52
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫است‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫جانش‬ ‫و‬ ‫دل‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫مسجد‬ ‫گوشۀ‬
‫اینکه‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫ناصالح‬ ‫فرزندان‬ ‫سوء‬ ‫آثار‬ ‫از‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ .‫امامش‬
‫را‬ ‫انسان‬ ‫یک‬ ‫پیشینیان‬ ‫تمامی‬ ‫است‬ ‫ممکن‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬ ،‫بد‬ ‫فرزند‬
‫کسی‬ .‫زبیر‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ !‫کند‬ ‫آلوده‬
‫ناگهان‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫یاران‬ ‫بهترین‬ ‫جزء‬ ‫مدتی‬ ‫که‬
‫مقابل‬ ‫در‬ ‫زبیر‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫و‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫جمل‬ ‫جنگ‬ ‫یاد‬ .‫شد‬ ‫عوض‬ ‫راهش‬
‫گمراهی‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫فرموده‬ ‫هم‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کشیده‬ ‫شمشیر‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬
‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫و‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ .‫بوده‬ ‫فرزندش‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫زبیر‬
‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫صف‬ ‫اولین‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫جوانش‬
‫برای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تیز‬ ‫گوش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬
‫بد‬ ‫«فرزند‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ .‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫ادامۀ‬ ‫شنیدن‬
.»‫‌گرداند‬‫ی‬‫م‬ ‫فاسد‬ ‫را‬ ‫بازماندگان‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫آلوده‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫پیشینیان‬ ‫و‬ ‫پدران‬
725‫صفحه‬،‫غررالحکم‬
‫قهرمان‬‫با‬‫سرشاخ‬‫دوازدهم‬‫لحظۀ‬
54
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫سازش‬‫صدای‬‫شب‬‫و‬‫صبح‬‫و‬‫است‬‫موسیقی‬‫نوازندۀ‬‫‌دیوارش‬‫ه‬‫دیوارب‬‫همسایه‬
‫سازوآواز‬ ‫ذکرش‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫متأسف‬ ‫برایش‬ .‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬ ‫ساختمان‬ ‫در‬
‫بدنی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫غافل‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جسمان‬ ‫‌های‬‫ی‬‫توانای‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫متأسف‬ .‫است‬
.‫کرده‬ ‫تنبک‬‫و‬‫طبل‬‫مشغول‬‫را‬‫خودش‬‫شب‬‫تا‬‫صبح‬‫ضعیف‬‫و‬‫الغر‬
‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫گفته‬ ‫همسایه‬‫مرد‬‫‌خورد؛‬‫ی‬‫م‬‫تأسف‬‫هم‬‫همسایه‬‫بچۀ‬‫حال‬‫به‬
‫معروف‬ ‫نوازندۀ‬ ‫و یک‬ ‫خوب‬ ‫‌دان‬‫ی‬‫موسیق‬ ‫‌اش، یک‬‫ه‬‫متولدشد‬ ‫تازه‬ ‫فرزند‬ ‫از‬
‫فا‬ ‫می‬ ِ‫ر‬ ‫«دو‬ ‫از‬ ‫پر‬ ‫مغزش‬ ،‫نگرفته‬ ‫را یاد‬ ‫زدن‬ ‫حرف‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بچ‬ .‫بسازد‬
‫پیانو‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫گیتار‬ ‫و‬ ‫سنتور‬ ‫از‬ ‫سالگی‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫و‬ ‫شده‬ »‫سی‬ ‫ال‬ ‫ل‬ ُ‫س‬
.‫ببیند‬‫آموزش‬‫را‬‫سازی‬‫نوع‬‫همه‬‫و‬
‫سبیل‬‫و‬‫ژولیده‬‫موهای‬‫از‬.‫است‬‫متنفر‬‫همسایه‬‫مرد‬‫آرزوهای‬‫و‬‫رفتارها‬‫تمام‬‫از‬
‫حرکات‬‫تمامی‬‫و‬‫رفتار‬‫و‬‫زدن‬‫حرف‬‫طرز‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫‌وارش‬‫ه‬‫دایر‬‫عینک‬‫و‬‫عجیب‬
‫زور‬ ‫نه‬ ‫و‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چهارشان‬ ‫هیکل‬ ‫نه‬ ‫و‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫مدالی‬ ‫نه‬ ‫او‬ ‫آیندۀ‬ ‫در‬ !‫سکناتش‬ ‫و‬
.‫است‬‫مهم‬‫خودش‬‫برای‬‫که‬ ‫چیزهایی‬‫دیگر‬ ‫از‬‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬‫نه‬‫و‬‫بازو‬
55
‫قهرمان‬ ‫با‬ ‫سرشاخ‬‫دوازدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫رخ‬ ‫شب‬ ‫آخر‬ ‫و‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫زباله‬ ‫اغلب‬ ‫که‬ ‫مردانه‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌پرس‬‫ل‬‫احوا‬ ‫در‬ ‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬
،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شدن‬ ‫موزیسین‬ ‫آرزوی‬ ‫او‬ ‫‌ساله‬‫ک‬‫فرزند ی‬ ‫برای‬ ‫نوازنده‬ ‫مرد‬ ،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬
‫«آنچه‬‫‌حکم‬‫ه‬‫ب‬‫برعکس‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬‫خودش‬‫روی‬‫به‬‫اما‬‫‌آید؛‬‫ی‬‫نم‬‫خوشش‬‫هیچ‬
‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫خیرخواهانه‬ »‫بپسند‬ ‫هم‬ ‫دیگران‬ ‫برای‬ ‫‌پسندی‬‫ی‬‫م‬ ‫خودت‬ ‫برای‬
‫و‬ ‫بگذارد‬ ‫ورزشی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫میدا‬ ‫در‬ ‫پا‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬ ‫زودی‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دعا‬ ‫او‬
!‫ببیندش‬‫دنیا‬‫قهرمان‬‫با‬‫سرشاخ‬،‫المپیک‬ ‫در‬‫روزی‬
‫درآید‬‫گل‬ ‫و‬‫آب‬‫از‬‫کمی‬ ‫تا‬‫است‬‫منتظر‬.‫کشیده‬ ‫نقشه‬‫خیلی‬‫خودش‬‫بچۀ‬‫برای‬
.‫بیاید‬‫باشگاه‬‫به‬‫او‬‫همراه‬‫بتواند‬‫تا‬‫شود‬‫محکم‬‫‌هایش‬‫ن‬‫استخوا‬‫و‬
.‫ببیند‬ ‫‌ریزان‬‫ق‬‫عر‬ ‫و‬ ‫خسته‬ ‫کشتی‬ ‫تشک‬ ‫روی‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬
‫این‬ ‫به‬ ‫‌وار‬‫گ‬‫پلن‬ ‫پدرش‬ ‫مثل‬ ‫چطور‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫نگاهش‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫او‬ ‫چ‬
ُ
‫ک‬ ‫دارد‬ ‫آرزو‬
‫را‬ ‫خودش‬ ‫از‬ ‫باالتر‬ ‫وزن‬ ‫دو‬ ‫حتی یکی‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫تشک‬ ‫سمت‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫سمت‬
‫و‬‫کند‬ ‫تربیت‬‫قهرمان‬‫که یک‬ ‫است‬‫این‬‫غمش‬‫هم  و‬‫تمام‬!‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫‌پیچ‬‫ه‬‫فتیل‬
.‫کند‬ ‫آویزان‬‫خانه‬ ‫دیوار‬‫به‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫رنگ‬‫‌های‬‫ل‬‫مدا‬
56
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫است‬ ‫ایستاده‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ ‫نزدیک‬ ،‫شده‬ ‫پسر‬ ‫صاحب‬ ‫تازه‬ ‫که‬ ‫مردی‬
‫خیر‬ ‫دعای‬ ‫یکی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫تبریک‬ ‫و‬ ‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیش‬ ‫‌یک‬‫ه‬‫‌ب‬‫ک‬‫ی‬ ‫دوستانش‬
‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫بعد‬ ‫به‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫هزین‬ ‫از‬ ‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫نزدیک‬ ،‫است‬ ‫ماهری‬ ‫جنگجوی‬ ‫که‬ ‫دوستانش‬ ‫از‬ ‫یکی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شوخی‬ ‫او‬ ‫با‬
»!‫سوارکار‬ ‫‌جوی‬‫م‬‫رز‬ ‫این‬ ‫باشد‬ ‫«گوارایت‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫خوشحالی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬
:‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫ناصحانه‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫حضرت‬
‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫بخشند‬ ‫که‬ ‫امید‬ :‫بگویی‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫باید‬ ...‫نگو‬ ‫تبریک‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫«ای‬
‫و‬ ‫برسد‬ ‫‌پذیر‬‫ل‬‫د‬ ‫رشد‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫باشد؛‬ ‫مبارکت‬ ‫الهی‬ ‫عطیۀ‬ ‫این‬ ‫باشی؛‬ ‫سپاسگزار‬
.»‫شوی‬ ‫‌مند‬‫ه‬‫بهر‬ ‫خیرش‬ ‫و‬ ‫نیکی‬ ‫از‬ ‫نیز‬ ‫تو‬
354‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫شاپرک‬‫سیزدهم‬‫لحظۀ‬
58
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مرور‬،‫نوشته‬‫آن‬‫روی‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫بررس‬‫نتیجۀ‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫برگ‬‫دیگر‬‫‌بار‬‫ک‬‫ی‬
‫در‬ ‫شده‬ ‫که‬ ‫هم‬ ‫اصرار‬ ‫و‬ ‫زور‬ ‫با‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫ساله‬ ‫پنج‬ ‫امسال‬ ‫دخترش‬
.‫نشود‬‫تلف‬‫این‬ ‫از‬‫بیش‬‫استعدادش‬‫تا‬‫کند‬ ‫‌نامش‬‫ت‬‫ثب‬‫مهدکودکی‬
‫بازی‬ ‫سال‬ ‫چهار‬ ‫سه‬
ً
‫نهایتا‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫بعضی‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬
‫با‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫اصل‬ ‫اولویت‬ .‫شوند‬ ‫آموزش‬ ‫مرحلۀ‬ ‫وارد‬ ‫زودتر‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کافی‬
‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫هستند‬ ‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫کارش‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مهدکود‬
‫داشته‬‫کوتاه‬ ‫مسیری‬‫حداقل‬،‫آمد‬‫پیش‬‫ضروری‬ ‫کار‬ ‫‌وقت‬‫ک‬‫اگر ی‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
.‫برساند‬‫مهدکودک‬‫به‬‫را‬‫خودش‬‫نگرانی‬‫بدون‬‫بتواند‬‫که‬ ‫باشد‬
‫که‬ ‫حاال‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پایین‬ ‫و‬ ‫باال‬ ‫مدام‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ک‬‫مهدکود‬ ‫اسم‬
‫دوست‬.‫بماند‬‫عقب‬‫آموزش‬‫لحاظ‬ ‫از‬‫او‬‫نیست‬‫بچه‬ ‫کنار‬ ‫را‬ ‫‌روز‬‫ه‬‫نصف‬‫خودش‬
‫مختلف‬ ‫معلومات‬ ‫و‬ ‫هنرها‬ ‫آموزش‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫انتخاب‬ ‫را‬ ‫مهدکودکی‬ ‫دارد‬
‫خط‬ ‫را‬ »‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫اول ‌«غنچ‬ ‫مهدها‬ ‫اسامی‬ ‫بین‬ .‫نگذارد‬ ‫کم‬ ‫چیزی‬
.‫‌آید‬‫ی‬‫خوشش  نم‬‫مهد‬‫کثیف‬ ‫و‬‫نامنظم‬‫محیط‬‫و‬‫ن‬ ِ‫س‬ ُ‫م‬‫‌های‬‫ی‬‫مرب‬ ‫از‬.‫‌زند‬‫ی‬‫م‬
59
‫شاپرک‬‫سیزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫بخواهد‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫درآمدش‬ .‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫خط‬ ‫هم‬ ‫را‬ »‫«سارینا‬ ‫مهدکودک‬
‫فقط‬ ‫‌ها‬‫م‬‫اس‬ ‫بین‬ ‫از‬ .‫کند‬ ‫پرداخت‬ ،‫مهد‬ ‫این‬ ‫شهریۀ‬ ‫بابت‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫نصف‬
‫اما‬ ‫دارند؛‬ ‫‌های یکسانی‬‫س‬‫کال‬ ‫دو‬ ‫هر‬ .»‫«فردا‬ ‫و‬ ‫مانده‬ »‫«شاپرک‬ ‫مهدکودک‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫انتخاب‬،‫است‬‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬‫که‬ ‫را‬‫شاپرک‬‫مهدکودک‬
‫و‬ ‫دارد‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫س‬‫کال‬ ‫همین‬ ‫هم‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬ ‫که‬ ‫مهدکودکی‬
‫هر‬ .‫است‬ ‫گرفته‬ ‫زیادی یاد‬ ‫چیزهای‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫پیشرفت‬ ‫خوب‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬
‫چیزهایی‬ ‫مادرش‬ ‫اصرار‬ ‫به‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫دورهم‬ ‫خانواده‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫هفته‬
‫تشویقش‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫نشان‬ ‫بقیه‬ ‫به‬ ،‫است‬ ‫گرفته‬ ‫مهدکودک یاد‬ ‫توی‬ ‫که‬
‫از‬ !‫انگلیسی‬ ‫زبان‬ ‫به‬ ‫شعر‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫گلستان‬ ‫و‬ ‫شاهنامه‬ ‫خواندن‬ ‫از‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬
.‫‌رقمی‬‫ک‬‫ت‬‫اعداد‬‫تفریق‬‫و‬‫جمع‬‫انجام‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫کاردست‬ ‫کردن‬ ‫درست‬
‫هم‬ ‫شاید‬ ،‫دارد‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬ ‫استعداد‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫بچۀ‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬
‫‌اش‬‫ه‬‫بچ‬‫که‬ ‫کند‬ ‫ثابت‬‫اطرافیان‬‫و‬‫خانواده‬‫اعضای‬‫همۀ‬‫به‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬!‫بیشتر‬
!‫ندارد‬‫خواهرش‬‫فرزند‬ ‫از‬‫کمتر‬ ‫‌چیز‬‫چ‬‫هی‬
60
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫مادر‬ .‫است‬ ‫بازی‬ ‫مشغول‬ ‫دوستانش‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫‌ها‬‫ک‬‫خا‬ ‫روی‬ ‫کودک‬
‫با‬ ،‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌آلود‬‫ک‬‫خا‬ ‫و‬ ‫کثیف‬ ‫لباس‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کودکش‬ ‫وقتی‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫سر‬
‫‌توجه‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫دست‬ .‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫دادوفریاد‬ ‫عصبانیت‬
‫بدهد‬ ‫اجازه‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خواهش‬ ‫کودکی‬ ‫دوران‬ ‫‌زبانی‬‫ن‬‫شیری‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫او‬ ‫به‬
‫صدایی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫زور‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫کند؛‬ ‫‌بازی‬‫ک‬‫خا‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫با‬
‫است‬ ‫الزم‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫بس‬ ‫بازی‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫یادآوری‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫مهربان‬ ‫‌چندان‬‫ه‬‫ن‬
‫پدر‬ .‫کند‬ ‫کمک‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫خانه‬ ‫کارهای‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫مفید‬ ‫فعالیت‬ ‫هم‬ ‫کمی‬
‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫متعجب‬ ‫مادر‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫مانع‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬
‫امام؟ع؟‬ ‫دستور‬ ‫این‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫مرد‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ،‫کند‬ ‫سؤال‬ ‫را‬ ‫مرد‬ ‫کار‬ ‫دلیل‬
،‫شنیده‬ ‫صادق؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫حدیثی‬ ‫مرد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫زن‬ ‫تعجب‬ !‫است‬
.»‫کند‬ ‫بازی‬ ‫تا‬ ‫بگذار‬ ‫آزاد‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫«فرزند‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بازگو‬ ‫زن‬ ‫برای‬
۴۶‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
‫‌غره‬‫م‬‫چش‬‫چهاردهم‬‫لحظۀ‬
62
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫تلخ‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫مهمانی‬ ‫پدر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ،‫برسند‬ ‫مهمانی‬ ‫به‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬
‫از‬ ‫ندارد‬ ‫حق‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫او یادآوری‬ ‫به‬ ‫‌آمیز‬‫م‬‫تحک‬ ‫لحنی‬ ‫با‬ ‫پدر‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫به‬ ‫نخورد؛‬ ‫هم‬ ‫م‬ ُ‫ج‬ ‫و‬ ‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬ ‫دست‬ ‫کنار‬ ‫بنشیند‬ ‫باید‬ ‫شود؛‬ ‫بلند‬ ‫جایش‬
‫سرش‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫شود‬ ‫بازی‬ ‫مشغول‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫با‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬ ‫نزند؛‬ ‫دست‬ ‫‌چیز‬‫چ‬‫هی‬
‫‌ای‬‫ه‬‫دوچرخ‬‫دیگر‬،‫کند‬ ‫بدی‬‫کار‬ ‫گر‬‫ا‬‫که‬ ‫بود‬‫کرده‬ ‫تهدید‬‫هم‬‫آخر‬‫و‬‫کند؛‬ ‫بیرون‬
.‫‌خرد‬‫ی‬‫نم‬‫برایش‬‫بود‬‫داده‬‫را‬‫قولش‬‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬
‫بعد‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫تمامی‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫به‬ ‫‌سپارد‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫‌ناچار‬‫ه‬‫ب‬
.‫کند‬ ‫راحت‬‫را‬ ‫پدر‬‫خیال‬‫تا‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫شم‬ َ‫چ‬‫لب‬‫زیر‬‫هم‬
‫تا‬ ‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫دست‬ ‫کنار‬ ‫‌سروصدا‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫ساکت‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫مهمانی‬ ‫وارد‬
‫رسوایی‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫عمه‬ ‫خانۀ‬ ‫گلدان‬ ‫شکستن‬ ‫باعث‬ ‫اتفاقی‬ ،‫روز‬ ‫آن‬ ‫مثل‬ ‫مبادا‬
‫از‬ ‫که‬ ‫تلخی‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫تنبیه‬ ‫دوباره‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ .‫بیاورد‬ ‫بار‬ ‫به‬
‫هم‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دوچرخ‬ ‫از‬ ‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫بخرد‬ ‫جان‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫پدر‬ ‫دهان‬
.‫بماند‬‫‌نصیب‬‫ی‬‫ب‬،‫گرفته‬ ‫پدر‬ ‫از‬‫را‬‫قولش‬‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬
63
‫‌غره‬‫م‬‫چش‬‫چهاردهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫و‬‫نشسته‬‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫که‬ ‫است‬‫فامیل‬‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫به‬‫نگاهش‬‫مدام‬‫مهمانی‬‫توی‬
‫و‬ ‫باشد‬ ‫کنارشان‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫دلش‬ ‫توی‬ ‫دل‬ .‫مشغولند‬ ‫‌هایشان‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬ ‫با‬
‫نزدیک‬ ‫و‬ ‫بخورد‬ ‫تکان‬ ‫پدر‬ ‫کنار‬ ‫از‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫اما‬ ‫کند؛‬ ‫بازی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫با‬
‫هم‬ ‫‌زور‬‫ه‬‫ب‬ ‫است‬ ‫مجبور‬ .‫‌نشاند‬‫ی‬‫م‬ ‫جایش‬ ‫سر‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫‌غر‬‫م‬‫چش‬ ،‫شود‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬
‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫عالق‬ ‫هیچ‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫مردانۀ‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫بدهد‬ ‫را‬ ‫گوشش‬ ‫شده‬ ‫که‬
‫پوست‬ ‫با‬ ‫‌سازی‬‫ل‬‫شک‬ ‫و‬ ‫میوه‬ ‫ظرف‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫اینکه‬ ‫ندارد. یا‬ ‫شنیدنشان‬
.‫کند‬ ‫سرگرم‬‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬
‫‌هایشان‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬‫با‬‫که‬ ‫ساالنش‬‫و‬‫سن‬‫هم‬‫با‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫که‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬‫حسرت‬
‫بازی‬،‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬‫بازی‬‫به‬‫سروصدا‬‫با‬،‫پدرانشان‬‫از‬‫ترسی‬‫‌هیچ‬‫ی‬‫ب‬‫و‬‫‌اند‬‫م‬‫سرگر‬
‫باقی‬ ‫پیش‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اجازه‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫چشم‬ ‫اشارۀ‬ ‫با‬ ‫باری‬ ‫چند‬ .‫کند‬
‫بار‬‫هر‬‫اما‬‫نکند؛‬‫‌کاری‬‫ب‬‫خرا‬‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫قول‬‫ضعیف‬‫صدایی‬‫با‬‫و‬‫برود‬‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬
‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫کاش‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ک‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫ساکت‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫پدر‬ ‫تند‬ ‫نگاه‬
.‫نیاید‬‫تلخ‬‫‌های‬‫ی‬‫مهمان‬‫این‬‫به‬‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬‫دیگر‬‫که‬
64
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫است‬ ‫بیمار‬ ‫همسرش‬ ‫‌که‬‫ی‬‫آنجای‬ ‫از‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫محضر‬ ‫در‬
‫فرزندش‬ ،‫بدهد‬ ‫دست‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫و‬ ‫سخنرانی‬ ‫‌آمده‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬
‫نشانده‬ ‫دستش‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کودک‬ .‫آورده‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫منزل‬ ‫به‬ ‫خودش‬ ‫همراه‬ ‫را‬
.‫نکند‬ ‫ایجاد‬ ‫دیگران‬ ‫برای‬ ‫مزاحمتی‬ ‫و‬ ‫نخورد‬ ‫تکان‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تالش‬ ‫مدام‬ ‫و‬
‫ابراز‬ ‫پسربچه‬ ‫حضور‬ ‫از‬ ‫نگاهش‬ ‫با‬ ‫مدام‬ ،‫نشسته‬ ‫دستش‬ ‫کنار‬ ‫که‬ ‫فردی‬
‫بچۀ‬ ‫چنین‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬ ‫زیرلب‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تاسف‬
‫برخورد‬ ‫روش‬ ‫به‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ !‫است‬ ‫نشده‬ ‫او‬ ‫نصیب‬ ‫بازیگوشی‬
‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کودکی‬ ‫دوران‬ ‫در‬ ‫فرزند‬ ‫با‬
‫در‬ ‫بچه‬ ‫است‬ ‫«خوب‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫امام‬ .‫اوست‬ ‫به‬ ‫راجع‬
ً
‫دقیقا‬
‫که‬ ‫نیست‬ ‫شایسته‬ ‫و‬ ‫گردد؛‬ ‫بردبار‬ ‫‌سالی‬‫گ‬‫بزر‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫باشد‬ ‫بازیگوش‬ ‫کودکی‬
.»‫باشد‬ ‫این‬ ‫جز‬
۲‫حدیث‬،۵۱‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
!‫کالغه‬ ‫متل‬‫اتل‬‫پانزدهم‬‫لحظۀ‬
66
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫اطالعاتی‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫آ‬ ‫میان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫فشار‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫چشمانش‬
‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫شعری‬ ،‫بگوید‬ ‫دانشجویانش‬ ‫برای‬ ‫‌ها‬‫س‬‫کال‬ ‫سر‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬
‫چقدر‬ ‫هر‬ .‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫ع‬‫مصر‬ ‫چند‬ .‫است‬ ‫گرفته‬ ‫کودکستان یاد‬ ‫در‬
‫را‬‫آن‬‫شده‬ ‫طور‬‫هر‬‫که‬ ‫داده‬‫قول‬‫خودش‬‫به‬‫اما‬‫است؛‬‫فایده‬‫بی‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تالش‬
.‫بخواند‬‫دخترش‬‫برای‬‫امشب‬‫و‬‫کند‬ ‫حفظ‬‫و‬‫کند‬ ‫پیدا‬
‫«اتل‬‫کامل‬ ‫شعر‬‫دنبال‬‫به‬‫اینترنت‬ ‫در‬‫دارد‬‫جلسه‬‫شروع‬‫تا‬‫که‬ ‫کمی‬ ‫فرصت‬ ‫در‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدایش‬ ‫کودکان‬ ‫ویژۀ‬ ‫سایت‬ ‫در‬ ‫باالخره‬ ‫که‬ ‫‌گردد‬‫ی‬‫م‬ »‫کالغه‬ ‫متل‬
‫رو‬ ‫مورچه‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫قارقار‬ ‫کالغه‬ ...‫باغه‬ ‫توی‬ ‫کالغه‬ ...‫کالغه‬ ‫متل‬ ‫«اتل‬
‫لونه‬ ‫تو‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬ ‫رو‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫دون‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫میره‬ ‫مورچه‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بیدار‬
‫کرده‬ ‫فراموش‬ »‫باال‬ ‫بگیر‬ ‫پاتو‬ ‫کاه... یه‬ ‫و‬ ‫ارزن‬ ...‫جو‬ ‫و‬ ‫گندم‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬
‫‌های‬‫ع‬‫مصر‬ ‫چه‬ »...‫جو‬ ‫و‬ ‫«گندم‬ ‫تا‬ »‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫میره‬ ‫«مورچه‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫بود‬
‫بار‬ ‫رو‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫«دون‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ ‫و‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کاغذ‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫شعر‬ !‫بود‬ ‫دیگری‬
.‫کند‬ ‫حفظ‬‫را‬»‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬‫لونه‬‫«تو‬‫و‬»‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬
67
!‫کالغه‬ ‫متل‬ ‫اتل‬‫پانزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫دخترش‬ ‫عشق‬ ‫به‬ ‫لب‬ ‫روی‬ ‫لبخندی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بسته‬ ‫را‬ ‫چشمانش‬
‫‌ها‬‫ه‬‫«دون‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تکرار‬ ‫بار‬ ‫دو‬ ‫‌شود، یکی‬‫ی‬‫م‬ ‫پر‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫خند‬ ‫از‬ ‫خانه‬ ‫امشب‬
‫مسئول‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬‫که‬ ‫را‬‫چشمانش‬»...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬‫لونه‬‫تو‬...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬‫رو‬
‫اجازۀ‬‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫آورده‬‫خود‬‫همراه‬‫نامه‬‫‌ای‬‫ه‬‫دست‬‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫دفترش‬
‫مسئول‬ .‫شود‬ ‫اتاق‬ ‫وارد‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تعارفش‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ .‫بگیرد‬ ‫ورود‬
‫‌های‬‫ه‬‫نوشت‬‫به‬‫چشمش‬‫تا‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫کالغه‬ ‫متل‬‫اتل‬‫شعر‬‫کنار‬ ‫را‬‫‌ها‬‫ه‬‫نام‬،‫دفتر‬
.‫کند‬ ‫پنهان‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫خند‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سعی‬،‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫کاغذ‬ ‫روی‬
‫که‬ ‫دخترش‬‫از‬.‫باشد‬‫راحت‬‫هم‬‫او‬‫تا‬‫‌خندد‬‫ی‬‫م‬‫بلند‬‫اما‬‫‌کشد؛‬‫ی‬‫م‬‫خجالت‬‫کمی‬
‫که‬ ‫را‬ ‫دیگری‬ ‫کارهای‬ ‫شوق‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫صمیمانه‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اوست‬ ‫زندگی‬ ‫شیرینی‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تعریف‬،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫انجام‬‫دخترش‬‫برای‬
‫‌نشاند‬‫ی‬‫م‬‫خود‬‫کنار‬ ‫را‬‫او‬.‫دارد‬‫کوچکی‬ ‫دختر‬‫هم‬‫دفترش‬‫مسئول‬‫او‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
،‫بعد‬ ‫دقیقه‬ ‫چند‬ .‫کنند‬ ‫حفظ‬ ‫را‬ ‫شعر‬ ‫این‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پیشنهاد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫و‬
.‫‌داشتنی‬‫ت‬‫دوس‬‫باباهای‬‫خواندن‬‫شعر‬‫صدای‬ ‫از‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پر‬‫اتاق‬
68
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
!‫نیست‬ ‫باورکردنی‬ ،‫‌بییند‬‫ی‬‫م‬ ‫چشم‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫چیزی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاه‬ ‫دور‬ ‫از‬ ‫مرد‬
‫آنچه‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫بشود‬ ‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫است؟‬ ‫‌اهلل؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫آیا‬
‫صحنه‬ ‫این‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ .‫ندارد‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ .‫است‬ ‫مردد‬ ‫اما‬ ‫شود؛‬ ‫مطمئن‬ ‫دیده‬ ‫که‬
‫‌تر‬‫ش‬‫پی‬ ‫کمی‬ .‫ببیند‬ ‫نزدیک‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫باید‬ ‫حتما‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫عجیب‬ ‫برایش‬
‫دارند‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دیده‬ ‫را‬ ‫حسین؟امهع؟‬ ‫و‬ ‫حسن‬ ،‫امیرالمومنین؟ص؟‬ ‫کودکان‬
‫دوش‬ ‫روی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫رسیده‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫مردی‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫اما‬ ‫‌کنند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بازی‬
‫پیامبر؟ص؟‬ !‫دیده‬ ‫درست‬ ...‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫جلو‬ ‫‌خداست؟‬‫ل‬‫رسو‬ ،‫کرده‬ ‫سوار‬ ‫خود‬
،‫خندان‬ ‫لبانی‬ ‫و‬ ‫شادمان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چهر‬ ‫با‬ ‫حسین؟امهع؟‬ ‫و‬ ‫حسن‬ ‫و‬ ‫اوست‬ ‫روبروی‬
‫تنها‬ ‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬ ،‫‌چرخد‬‫ی‬‫نم‬ ‫کامش‬ ‫در‬ ‫زبان‬ !‫راستش‬ ‫و‬ ‫چپ‬ ‫‌های‬‫ه‬‫شان‬ ‫روی‬
»!‫مرکبی‬ ‫خوب‬ ‫«چه‬ :‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫زبان‬ ‫به‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫جمل‬
‫این‬ ‫هستند‬ ‫سوارانی‬ ‫خوب‬ ‫چه‬ ‫«و‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫آرامش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫شیرین‬ ‫صدای‬
.»‫دنیا‬ ‫از‬ ‫هستند‬ ‫من‬ ‫‌های‬‫ه‬‫ریحان‬ ‫پسر‬ ‫دو‬ ‫این‬ !‫دو‬
۷۳۴‫صفحه‬،۲‫جلد‬،‫قیس‬‫بن‬‫سلیم‬‫کتاب‬
‫موتوری‬‫پیک‬‫شانزدهم‬‫لحظۀ‬
70
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫همیشه‬ ‫از‬ ‫زودتر‬ ‫‌ها‬‫ح‬‫صب‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫روزی‬ ‫چند‬
‫شروع‬ ‫را‬ ‫کارش‬ ‫که‬ ‫باشد‬ ‫نفری‬ ‫اولین‬ ‫تا‬ ‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خودش‬
،‫بود‬ ‫تماسی‬ ‫آخری‬ ‫لحظۀ‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫تا‬ ‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫وقت‬ ‫آخر‬ ‫تا‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫ش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫از‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیبش‬ ‫که‬ ‫سفارشی‬ ‫هر‬ ‫در‬ .‫باشد‬ ‫او‬ ‫سهم‬ ‫هم‬ ‫سرویس‬ ‫آخرین‬
‫با‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫برگشت‬ ‫و‬ ‫سفارش‬ ‫تحویل‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫استفاده‬ ‫فرصت‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫‌جا‬‫ه‬‫جاب‬‫باری‬‫مسافر یا‬،‫ندارد‬‫هم‬‫‌وحسابی‬‫ت‬‫درس‬‫اوضاع‬‫که‬ ‫موتورش‬
‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جزی‬ ‫تعمیرات‬ ‫و‬ ‫روغن ‌موتور‬ ‫تعویض‬ .‫شود‬ ‫بیشتر‬ ‫کمی‬ ‫درآمدش‬ ‫تا‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌جویی‬‫ه‬‫صرف‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫هزین‬ ‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫گذاشته‬ ‫آینده‬ ‫ماه‬ ‫برای‬ ‫هم‬
،‫برود‬ ‫اضافه‬ ‫سرویس‬ ‫چند‬ ‫روز‬ ‫هر‬ ‫ماه‬ ‫این‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫که‬ ‫کرده‬ ‫حساب‬ ‫خودش‬ ‫با‬
.‫کند‬ ‫تسویه‬‫‌شان‬‫ه‬‫سرکوچ‬‫مغازۀ‬‫به‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫بدهکار‬‫ماه‬‫آخر‬‫تا‬‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬
،‫داد‬ ‫نشانش‬ ‫عالی‬ ‫و‬ ‫خوب‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نمر‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کارنامه‬ ‫دخترش‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬
‫درس‬‫وضع‬‫این‬‫با‬‫که‬ ‫بود‬‫گفته‬ ‫معلمشان‬‫خانم‬‫قبل‬‫ترم‬.‫‌رود‬‫ی‬‫نم‬‫خاطرش‬‫از‬
‫باید‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تجدید‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫س‬‫در‬ ‫از‬ ‫ یکی‬
ً
‫حتما‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫و‬ ‫خواندن‬
‫خرید‬ ‫قول‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫روزها‬ ‫همان‬ .‫بنشیند‬ ‫کالس‬ ‫همین‬ ‫در‬ ‫دوباره‬ ‫بعد‬ ‫سال‬ ‫در‬
71
‫موتوری‬ ‫پیک‬‫شانزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫همۀ‬‫بعد‬‫ترم‬‫در‬‫که‬ ‫شرطی‬‫به‬‫البته‬‫بود؛‬‫داده‬‫او‬‫به‬‫داشت‬‫دوست‬‫که‬ ‫عروسکی‬
‫قول‬‫هم‬‫دختر‬.‫بگذراند‬‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫امتحاناتش‬‫و‬‫کند‬ ‫جبران‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫کوتاه‬
‫است‬ ‫حاضر‬ ‫آرزویش‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫برای‬ ،‫بکند‬ ‫را‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫داده‬
.‫شود‬‫نمونه‬‫شاگرد‬‫حتی‬
‫دخترش‬‫با‬‫که‬ ‫روزی‬‫همان‬.‫‌گذرد‬‫ی‬‫نم‬‫‌ها‬‫ه‬‫کارنام‬ ‫دادن‬ ‫روز‬ ‫از‬‫هفته‬‫هنوز یک‬
‫فروشی‬ ‫عروسک‬ ‫مغازۀ‬ ‫به‬ ،‫بود‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫قولش‬ ‫که‬ ‫عروسکی‬ ‫خرید‬ ‫‌قصد‬‫ه‬‫ب‬
‫عروسکی‬‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬‫هم‬‫را‬‫فکرش‬‫بود‬‫پرسیده‬‫که‬ ‫را‬‫عروسک‬‫قیمت‬.‫رفتند‬
‫منصرف‬ ‫خرید‬ ‫از‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ .‫باشد‬ ‫گران‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫کوچکی‬ ‫و‬ ‫سادگی‬ ‫آن‬ ‫به‬
‫از‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫قولی‬ ‫و‬ ‫دید‬ ‫را‬ ‫دخترش‬ ‫مشتاق‬ ‫چشمان‬ ‫وقتی‬ ‫اما‬ ‫شود؛‬
‫تا‬‫خواست‬‫‌دار‬‫ه‬‫مغاز‬‫از‬‫و‬‫کرد‬ ‫بیرون‬‫دلش‬‫از‬‫را‬‫تردیدها‬‫تمام‬،‫گذشت‬ ‫خاطرش‬
‫پرداخت‬‫ماه‬‫آخر‬‫تا‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫هزین‬‫‌ماندۀ‬‫ی‬‫باق‬‫تا‬‫داد‬‫قول‬‫و‬‫کند‬ ‫کادو‬ ‫برایش‬‫را‬‫آن‬
‫نصیبش‬ ‫شهر‬ ‫نقطۀ‬ ‫دورترین‬ ‫در‬ ‫سفارشی‬ ‫بار‬ ‫این‬ ‫و‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫زنگ‬ ‫تلفن‬ .‫کند‬
‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫بده‬ ‫از‬ ‫سهمی‬ ‫‌وبرگشت‬‫ت‬‫رف‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫بتواند‬ ‫شاید‬ ‫که‬ ‫فکر‬ ‫این‬ ‫با‬ .‫شده‬
.‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫به‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫روشن‬‫را‬ ‫موتور‬،‫کند‬ ‫تأمین‬
72
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫پدری‬ ‫که‬ ‫هستند‬ ‫بازار‬ ‫از‬ ‫گذر‬ ‫حال‬ ‫در‬ ‫‌اهلل؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬ ‫اصحاب‬ ‫از‬ ‫تعدادی‬ ‫با‬
‫حالتی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌کرده‬‫ض‬‫بغ‬ ‫دختر‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جلب‬ ‫را‬ ‫توجهشان‬ ‫دخترش‬ ‫با‬ ‫همراه‬
‫‌فروش‬‫ت‬‫دس‬ ‫بساط‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ ‫پدر‬ .‫است‬ ‫برگردانده‬ ‫رو‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫قهر‬
‫نداده‬ ‫قول‬ ‫«مگر‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدرش‬ ‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫کودکان‬ ‫لحن‬ ‫با‬ ‫دختر‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫دور‬
‫‌های‬‫ی‬‫شیرین‬ ‫این‬ ‫از‬ ،‫کنم‬ ‫کمک‬ ‫مادرم‬ ‫به‬ ‫خانه‬ ‫کارهای‬ ‫در‬ ‫اگر‬ ‫بودی‬
!‫خودش‬ ‫دختر‬ ‫برای‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تنگ‬ ‫دلش‬ ‫‌لحظه‬‫ک‬‫ی‬ »‫بخری؟‬ ‫برایم‬ ‫خرمایی‬
‫که‬ ‫جوری‬ ‫آرام‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫نزدیک‬ .‫ندارد‬ ‫را‬ ‫کوچک‬ ‫دختران‬ ‫ناراحتی‬ ‫تحمل‬
:‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نقل‬ ،‫شنیده‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫حدیثی‬ ‫مرد‬ ‫گوش‬ ‫در‬ ،‫نشنود‬ ‫دختر‬
‫‌ای‬‫ه‬‫وعد‬ ‫وقتی‬ .‫باشید‬ ‫مهربان‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫باشید‬ ‫داشته‬ ‫دوست‬ ‫را‬ ‫«کودکانتان‬
‫را‬ ‫خود‬ ‫‌دهندۀ‬‫ی‬‫روز‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫چون‬ ‫کنید؛‬ ‫وفا‬ ‫آن‬ ‫به‬
ً
‫حتما‬ ‫‌دهید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬
.»‫‌دانند‬‫ی‬‫نم‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫غیر‬ ‫کسی‬
۳‫حدیث‬،۴۹‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
‫رئیس‬‫رضایت‬‫هفدهم‬‫لحظۀ‬
74
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫گوشش‬ ‫توی‬‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬‫فرودگاه‬ ِ‫سالن‬‫بلندگوی‬‫صدای‬.‫شده‬‫دیرش‬‫حسابی‬
‫چند‬ ‫هواپیما‬ ‫به‬ ‫سوارشدن‬ ‫و‬ ‫پرواز‬ ‫کارت‬ ‫گرفتن‬ ‫و‬ ‫بلیت‬ ‫‌کردن‬‫ک‬‫چ‬ ‫برای‬
.‫ندارد‬‫وقت‬‫بیشتر‬‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬
،‫تبریز‬‫‌اند؛‬‫ه‬‫گذاشت‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫عهد‬‫به‬‫هفته‬‫این‬‫در‬‫که‬ ‫است‬‫مأموریتی‬‫سومین‬‫این‬
‫چند‬‫این‬‫توانسته‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫شکر‬‫را‬‫خدا‬‫دلش‬‫در‬.‫مشهد‬‫هم‬‫بار‬‫این‬‫و‬‫بوشهر‬
‫رضایت‬،‫هم‬‫مدیرانش‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬.‫دهد‬‫انجام‬‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مأموریت‬
‫پست‬‫سال‬‫آخر‬‫تا‬،‫نکند‬‫کاری‬ ‫او‬‫علیه‬‫حسادت‬‫روی‬‫از‬‫کسی‬ ‫اگر‬‫و‬‫دارند‬‫کامل‬
.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫پیشنهاد‬‫او‬‫به‬‫اداره‬ ‫در‬‫بهتری‬
‫با یک‬ .‫‌لنگد‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫جای‬ ‫انگار یک‬ .‫نیست‬ ‫آرام‬ ‫دلش‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫همۀ‬ ‫با‬
‫باالدستی‬ ‫رئیس‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫بین‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫مشکل‬ ،‫کوتاه‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬
‫شاید‬ ‫و‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫زندگی، یکی‬ ‫توی‬
.‫نداشته‬‫را‬‫هوایش‬
‫رئیس‬ ‫همان‬ .‫افتاده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫‌سال‬‫ج‬‫پن‬ ‫دختر‬ ‫مأموریت، یاد‬ ‫آخر‬ ‫لحظات‬ ‫این‬
75
‫رئیس‬ ‫رضایت‬‫هفدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫اهل‬ ‫‌هایش‬‫ل‬‫‌وسا‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫از‬ ‫خیلی‬ ‫مثل‬ ‫دخترش‬ .‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫‌کاری‬‫ل‬‫اص‬
‫است‬ ‫گرفته‬ ‫دلش‬ ‫که‬ ‫فهمید‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫سخت‬ .‫نیست‬ ‫‌وداد‬‫غ‬‫جی‬ ‫و‬ ‫‌گیری‬‫ه‬‫بهان‬
‫پدرش‬‫باز‬،‫باشد‬‫توداری‬ ِ‫دختر‬‫که‬ ‫هم‬‫هرچقدر‬‫است‬‫پدر‬‫ناسالمتی‬‫ولی‬.‫نه‬‫یا‬
.‫است‬‫باخبر‬‫دیگری‬‫کس‬ ‫هر‬ ‫از‬‫بیشتر‬‫کوچکش‬ ‫دل‬‫احوال‬ ‫از‬
‫را‬ ‫توجهش‬ ‫سالن‬ ‫گوشۀ‬ ‫فروشی‬ ‫عروسک‬ ‫مغازۀ‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬
‫قشنگی‬ ‫صورتی‬ ِ‫عروسک‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مغازه‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫عجله‬ ‫با‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جلب‬
‫کودکانۀ‬ ‫ذوق‬ ‫و‬ ‫خنده‬ .‫شود‬ ‫هواپیما‬ ‫سوار‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌راست‬‫ک‬‫و ی‬ ‫‌خرد‬‫ی‬‫م‬
‫ببیند‬‫را‬‫عروسک‬‫است‬‫قرار‬‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬‫همان‬‫‌آید؛‬‫ی‬‫م‬‫چشمانش‬‫جلوی‬‫دخترش‬
.‫برود‬ ‫باال‬‫پدرش‬ ِ‫کول‬ ‫و‬‫سر‬ ‫از‬‫و‬‫کند‬ ‫ذوق‬‫کودکانه‬ ِ‫معصومیت‬‫با‬‫و‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پیدا‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫صندل‬،‫بلیت‬‫دادن‬‫نشان‬ ‫از‬‫بعد‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫هواپیما‬ ‫سوار‬
‫را‬ ‫خانه‬ ‫شمارۀ‬ ‫همراهش‬ ‫تلفن‬ ‫با‬ .‫مانده‬ ‫وقت‬ ‫پرواز‬ ‫تا‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫هنوز‬
‫تا‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫از‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫احوال‬‫و‬‫حال‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫جواب‬‫همسرش‬.‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬
.‫بگوید‬‫برایش‬‫صورتی‬‫سوغاتی‬ ‫از‬‫تا‬‫بدهد‬‫دخترشان‬‫به‬‫را‬‫گوشی‬
76
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫را‬ ‫کودک‬ ،‫مادر‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫کودکش‬ ‫سراغ‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ِ‫در‬ ‫شتابان‬
ِ‫اهل‬ ‫برای‬ ‫پدر‬ ‫رفتار‬ .‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫عجله‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫صدا‬
‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫هنگام‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫تا‬ ‫که‬ ‫پدری‬ .‫است‬ ‫عجیب‬ ‫خانه‬
‫چند‬ ‫تا‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫نداشت‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬ ‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬ ‫حوصله‬ ،‫خانه‬
‫احساس‬ ‫همه‬ .‫بیاید‬ ‫سرحال‬ ‫کمی‬ ‫تا‬ ‫دارد‬ ‫نگه‬ ‫آرام‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫خانه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬
‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬ ‫پدر‬ .‫است‬ ‫گذاشته‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫پا‬ ‫جدیدی‬ ‫آدم‬ ‫انگار‬ ‫که‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬
‫لب‬ ِ‫زیر‬ ‫و‬ ‫‌خنداند‬‫ی‬‫م‬ ،‫‌بوسد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫مدام‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬
‫جویا‬ ‫را‬ ‫مرد‬ ‫عجیب‬ ‫و‬ ‫جدید‬ ‫رفتار‬ ‫علت‬ ‫همسرش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬
‫رسول‬ ‫خدمت‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫همسرش‬ ‫تعجب‬ ‫و‬ ‫حیرت‬ ‫مقابل‬ ‫در‬ ‫مرد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫خداوند‬ ،‫ببوسد‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫کس‬ ‫«هر‬ :‫فرمودند‬ ‫ایشان‬ .‫بودم‬ ‫خدا؟ص؟‬
‫خداوند‬ ،‫کند‬ ‫خوشحال‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫کس‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫حسن‬ ‫او‬ ‫برای‬
.»‫‌گرداند‬‫ی‬‫م‬ ‫شاد‬ ‫قیامت‬ ‫روز‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫او‬
49‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬‫هجدهم‬‫لحظۀ‬
78
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬‫چراغ‬‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ .‫است‬‫گذشته‬ ‫از یازده‬‫ساعت‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫ساعت‬‫به‬‫نگاهی‬
‫بقیه‬‫مثل‬‫هم‬‫او‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خاموش‬،‫دارند‬‫محصل‬‫و‬‫‌آموز‬‫ش‬‫دان‬‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫خان‬
‫‌گردند‬‫ی‬‫برم‬ ‫مدرسه‬ ‫از‬ ‫خسته‬ ‫که‬ ‫ظهر‬ ‫‌آموز‬‫ش‬‫دان‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدرها‬
‫تکالیفشان‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫بنشینند‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫کنند‬ ‫استراحتی‬ ،‫بخورند‬ ‫ناهاری‬ ‫باید‬
‫بتوانند‬ ‫تا‬ ‫بروند‬ ‫رختخواب‬ ‫به‬ ،‫برسد‬ ‫ده‬ ‫به‬ ‫ساعت‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫هم‬ ‫شب‬ ‫و‬
‫مورد‬ ‫فقط‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫اما‬ ‫شوند؛‬ ‫حاضر‬ ‫مدرسه‬ ‫در‬ ‫دوباره‬ ‫کامل‬ ‫آمادگی‬ ‫با‬ ‫صبح‬
.‫است‬‫مهم‬‫آخر‬‫و‬‫اول‬
‫به‬ ،‫‌تراشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫مدادی‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫میز‬ ‫پشت‬ ‫شب‬ ‫هر‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬
‫شامش‬ ‫و‬ ‫ناهار‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کافی‬ ‫مدرسه‬ ‫در‬ ‫‌ پسرش‬‫ۀ‬‫تغذی‬ ‫آیا‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫این‬
،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬
ً
‫جدیدا‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ص‬‫قر‬ ‫با‬ ‫آیا‬ ‫و‬ ‫نه؛‬ ‫هست یا‬ ‫کامل‬ ‫و‬ ‫منظم‬
.‫نه‬‫شده یا‬‫برطرف‬‫‌اش‬‫ه‬‫شبان‬‫‌های‬‫ن‬‫دید‬‫کابوس‬ ‫مشکل‬
‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫را‬ ‫حواسش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫امتحان‬ ‫انگشتش‬ ‫نوک‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫مداد‬ ‫تیزی‬
‫توجه‬‫بدون‬‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬‫همسرش‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬.‫بنویسد‬‫زودتر‬‫را‬‫فرزندش‬‫تکالیف‬
79
‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬‫هجدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫‌راست‬‫ک‬‫ناهار ی‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫بالفاصله‬ ‫هم‬ ‫امروز‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫به‬
،‫بود‬‫شده‬‫خسته‬‫بازی‬‫از‬‫که‬ ‫هم‬‫بعد‬‫و‬‫کامپیوتر‬ ‫و‬‫باکس‬‫ایکس‬‫سراغ‬‫بود‬‫رفته‬
‫تلویزیون‬ ‫پای‬ ‫از‬ ‫شام‬ ‫وقت‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫کارتون؛‬ ‫دیدن‬ ‫و‬ ‫تلویزیون‬ ‫پای‬ ‫بود‬ ‫نشسته‬
‫و‬‫بزند‬‫ک‬‫مسوا‬‫‌که‬‫ن‬‫ای‬‫بدون‬‫‌حال‬‫ی‬‫ب‬‫و‬‫خسته‬‫هم‬‫شام‬ ‫از‬‫بعد‬.‫بود‬‫نشده‬‫بلند‬
.‫بود‬‫خوابیده‬‫و‬‫رفته‬‫اتاقش‬‫به‬‫بشوید‬‫را‬‫صورتش‬‫و‬‫دست‬
‫‌وکوفته‬‫ه‬‫خست‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پسر  تمام‬‫تکالیف‬‫که‬ ‫است‬‫بامداد‬‫نزدیک یک‬‫ساعت‬
‫و‬ ‫مد‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫تکرار‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫ماهواره‬ ‫پای‬ ‫که‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫همسرش‬ ‫پیش‬
‫و یادآوری‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫نباشید»ـی‬ ‫«خسته‬ ‫لبخند‬ ‫با‬ ‫همسرش‬ .‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫لباس‬
.‫است‬‫پسرشان‬‫‌ترم‬‫ن‬‫میا‬‫امتحانات‬‫شروع‬ ‫روز‬‫اولین‬‫‌فردا‬‫س‬‫پ‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫شروع‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫راه‬ ‫‌ترین‬‫ن‬‫مطمئ‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬
،‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫کمک‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫چکی‬ ‫دادن‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بزند‬ ‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫امتحانات‬
‫کشوی‬ ‫سراغ‬‫فکر‬‫همین‬‫با‬.‫کند‬ ‫ضمانت‬‫را‬‫کارنامه‬ ‫در‬‫پسرش‬‫خوب‬‫‌های‬‫ه‬‫نمر‬
.‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫کتش‬ ‫جیب‬ ‫در‬‫را‬‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫مدارک‬
80
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫التماس‬ ‫هزار‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ .‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدری‬ ‫خانۀ‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫جمع‬ ‫‌رسم‬‫ه‬‫ب‬
‫پدربزرگ‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫و‬ ‫بیاید‬ ‫تا‬ ‫کرده‬ ‫راضی‬ ،‫تازه‬ ‫خرمای‬ ‫خرید‬ ‫قول‬ ‫و‬ ‫تمنا‬
‫گاهی‬ ‫است‬ ‫مجبور‬ ‫هنوز‬ ‫اما‬ ‫شده؛‬ ‫دورقمی‬ ‫پسرش‬ ‫سن‬ ‫اینکه‬ ‫با‬ .‫بزند‬
‫روی‬ ‫و‬ ‫بدهد‬ ‫سواری‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫یا‬ ‫و‬ ‫بیاید‬ ‫مرکب‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کوتاه‬ ‫مسیر‬ ‫این‬ ‫اوقات‬
‫سر‬ ‫روی‬ ،‫هیکلش‬ ‫و‬ ‫قد‬ ‫از‬ ‫خجالت‬ ‫بدون‬ ‫هم‬ ‫او‬ .‫کند‬ ‫بلندش‬ ‫‌هایش‬‫ل‬‫کو‬
‫منزل‬ ‫به‬ .‫کند‬ ‫حرکت‬ ‫تندتر‬ ‫تا‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫کنان‬ ‫‌هی‬‫ی‬‫ه‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬
‫کندن‬ ‫مشغول‬ ،‫پدربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫توجه‬ ‫بدون‬ ،‫‌رسند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پدربزرگ‬
‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫س‬‫خرو‬ ‫و‬ ‫مرغ‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫سنگ‬ ‫کردن‬ ‫پرتاب‬ ‫و‬ ‫باغچه‬ ‫‌های‬‫ل‬‫گ‬
‫لباسش‬ ‫جیب‬ ‫در‬ ‫دست‬ ‫پدربزرگ‬ .‫است‬ ‫لبخند‬ ‫پدر‬ ‫‌العمل‬‫س‬‫عک‬ ‫تنها‬ ‫بازهم‬
‫از‬ ‫‌تازگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫حدیثی‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پسرش‬ ‫دست‬ ‫کاغذی‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫که‬ ‫هستند‬ ‫‌هایی‬‫ن‬‫آ‬ ،‫پدران‬ ‫«بدترین‬ :‫است‬ ‫نوشته‬ ،‫شنیده‬ ‫صادق؟ع؟‬ ‫امام‬
.»‫کنند‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫زیاد‬ ‫خود‬ ‫فرزندان‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫‌کردن‬‫ی‬‫نیک‬ ‫در‬
۳۲۰‫صفحه‬،۲‫جلد‬،‫یعقوبی‬‫تاریخ‬
‫کادو‬ ‫دو‬‫نوزدهم‬‫لحظۀ‬
82
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫بر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫غرولند‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ‫مدام‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫اداره‬ ‫از‬ ‫بدعنق‬ ‫و‬ ‫کر‬َ‫پ‬
‫فرقی‬‫چه‬‫آخر‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫خودش‬‫با‬.‫‌فرستند‬‫ی‬‫م‬‫لعنت‬‫خودش‬‫بدشانسی‬
‫همیشه‬ ‫شده‬ ‫عوض‬ ‫مدیر‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫در‬ ‫همکارانش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫بین‬
‫از‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫پرداخت‬ ‫بقیه‬ ‫از‬ ‫دیرتر‬ ‫باید‬ ‫او‬ ‫مزایای‬ ‫و‬ ‫پاداش‬ ،‫‌کاری‬‫ه‬‫اضاف‬
‫او؟‬‫جز‬،‫بگیرند‬‫‌موقع‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫‌شان‬‫ق‬‌‫و‬‫حق‬‫و‬‫مزایا‬،‫رئیس‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫کارمند‬
‫بهتری‬ ‫مالی‬ ‫وضع‬ ‫و‬ ‫‌تر‬‫ه‬‫آراست‬ ‫ظاهر‬ ‫بخش‬ ‫کارمندان‬ ‫باقی‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫درست‬
‫در‬ ‫و‬ ‫بوده‬ ‫مدیر‬ ‫‌فرمان‬‫ه‬‫‌ب‬‫ش‬‫گو‬ ‫همیشه‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫غیرازاین‬ ‫مگر‬ ‫اما‬ ‫دارند؛‬
‫بچشد‬ ‫را‬ ‫تبعیض‬ ‫تلخ‬ ‫طعم‬ ‫کی‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫است؟‬ ‫نکرده‬ ‫کوتاهی‬ ‫‌کاری‬‫چ‬‫هی‬
‫کند؟‬ ‫تحمل‬‫و‬‫سکوت‬ ‫اجبار‬‫روی‬ ‫از‬‫و‬
‫مغازه‬ ‫به‬ ‫چشمش‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫برگشت‬ ‫راه‬ ‫در‬
‫مغازه‬ ‫مقابل‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫چند‬ .‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫خان‬ ‫نزدیک‬ ‫‌فروشی‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬
،‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬‫چیده‬‫هم‬‫کنار‬ ‫که‬ ‫رنگارنگی‬‫‌های‬‫ک‬‫عروس‬‫و‬‫آن‬‫ویترین‬‫به‬‫و‬‫‌ایستد‬‫ی‬‫م‬
.‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫به یاد‬‫را‬‫کوچکش‬ ‫دختر‬‫شیطنت‬‫و‬‫‌ها‬‫ی‬‫‌زبان‬‫ن‬‫شیری‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬
83
‫کادو‬ ‫دو‬‫نوزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬ ‫زیبایی‬‫‌بازی‬‫ب‬‫اسبا‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫مغازه‬‫وارد‬‫و‬‫‌زند‬‫ی‬‫م‬‫لبخندی‬
،‫شود‬ ‫خارج‬ ‫مغازه‬ ‫از‬ ‫دارد‬ ‫قصد‬ ‫‌که‬‫ن‬‫همی‬ ‫اما‬ ‫‌خرد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫قولش‬ ‫او‬ ‫به‬
‫‌ها‬‫ی‬‫‌زبان‬‫ن‬‫شیری‬‫هرچند‬.‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫چشمش‬‫جلوی‬‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬‫دختر‬‫معصوم‬‫صورت‬
  ‫ا‬‫ام‬ ‫دارند؛‬ ‫فرق‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫آسمان‬ ‫تا‬ ‫زمین‬ ‫بزرگش‬ ‫و‬ ‫کوچک‬ ‫دختر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫و‬
.‫برود‬‫خانه‬‫به‬‫کادو‬ ‫با یک‬‫که‬ ‫کند‬ ‫قانع‬‫را‬‫خودش‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬
‫او‬ ‫سهم‬ ‫و‬ ‫‌رسید‬‫ی‬‫م‬ ‫دیگران‬ ‫مزایای‬ ‫و‬ ‫حقوق‬ ‫وقتی‬ ‫خودش‬ ‫حال‬ ‫و‬ ‫حس‬ ‫به‬
‫کوچک‬ ‫دختر‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫کادویی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫موکول‬ ‫بعد‬ ‫‌های‬‫ه‬‫ما‬ ‫به‬
‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫مغاز‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پس‬ ‫است‬ ‫خریده‬ ‫گرانی‬
ً
‫نسبتا‬ ‫مبلغ‬ ‫با‬
.‫کند‬ ‫کادو‬ ‫او‬‫برای‬‫مناسب‬‫قیمت‬‫با‬‫عروسک یکسان‬‫دو‬،‫آن‬‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬
‫دیدن‬ ِ‫وقت‬ ‫را‬ ‫فرزندانش‬ ‫خوشحالی‬ ‫و‬ ‫‌العمل‬‫س‬‫عک‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫دلش‬ ‫توی‬ ‫دل‬
‫بیرون‬ ‫مغازه‬ ‫از‬ ‫‌شده‬‫چ‬‫کادوپی‬ ‫‌بازی‬‫ب‬‫اسبا‬ ‫تا‬ ‫دو‬ ‫با‬ .‫ببیند‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫هدی‬ ‫چنین‬
‫‌ای‬‫ه‬‫ذر‬‫ندهد‬‫اجازه‬‫خودش‬‫به‬‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫قول‬‫خودش‬‫به‬‫و‬‫‌آید‬‫ی‬‫م‬
.‫ظاهری‬‫محبت‬‫در‬‫نه‬‫و‬‫قلبی‬‫محبت‬‫در‬‫نه‬‫شود؛‬‫قائل‬‫تفاوت‬‫فرزندانش‬‫بین‬
84
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫اینکه‬ ‫بود؛‬ ‫گفته‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫آرزویش‬ ‫از‬ ‫ازدواج‬ ‫ابتدای‬ ‫همان‬
‫طول‬ ‫در‬ ‫اما‬ !‫بیفتد‬ ‫خودش‬ ‫‌های‬‫ی‬‫کودک‬ ‫یاد‬ ‫دیدنش‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫شود‬ ‫نصیبش‬ ‫پسری‬
‫که‬ ‫حاال‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫دختر‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دختر‬ ،‫گذشته‬ ‫سال‬ ‫هفت‬
‫‌داند‬‫ی‬‫م‬.‫‌گنجد‬‫ی‬‫نم‬‫خود‬‫پوست‬ ‫در‬‫خوشحالی‬ ‫از‬،‫شده‬‫پسر‬‫فرزندش‬‫چهارمین‬
‫پسر‬ ‫و‬ ‫ها‬ ‫دختر‬ ‫بین‬ ‫دعوای‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫مهم‬ ‫برایش‬ ‫دیگر‬ ‫بعد‬ ‫به‬ ‫امروز‬ ‫از‬ ‫که‬
‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫قرار‬ ‫لطف‬ ‫مورد‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پسر‬ ‫این‬ !‫باشد‬ ‫کدام‬ ‫با‬ ‫حق‬ ‫نازنینش‬
‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫زدن‬ ‫در‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌هاست‬‫ل‬‫خیا‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫همین‬ ‫در‬ .‫ببیند‬ ‫محبت‬
‫از‬ ‫بعد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ ،‫جدید‬ ‫فرزند‬ ‫تبریک‬ ‫برای‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫رفیق‬ ‫و‬
‫چند‬‫که‬ ‫او‬‫برای‬‫که‬ ‫شنیده‬‫حدیثی‬‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫امروز‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬،‫‌گفتن‬‫ک‬‫تبری‬
‫عدالت‬‫نهان‬ ‫در‬]‫[حتی‬‫فرزندانتان‬‫«میان‬:‫است‬‫مهم‬‫و‬‫مفید‬‫خیلی‬،‫دارد‬‫فرزند‬
‫هم‬ ‫شما‬ ‫که‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫هما‬ ،]‫باشید‬ ‫یکسان‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‌‫ه‬‫ب‬ ‫نسبت‬ ‫محبت‬ ‫در‬ ‫[و‬ ‫ورزید‬
.»‫ورزند‬ ‫عدالت‬ ‫خودتان‬ ‫میان‬ ‫ورزیدن‬ ‫هر‬ ِ‫م‬ ‫و‬ ‫کردن‬ ‫نیکی‬ ‫در‬ ‫‌دارید‬‫ی‬‫م‬ ‫دوست‬
220‫صفحه‬،‫األخالق‬‫مکارم‬
‫کنترلی‬ ‫ماشین‬‫بیستم‬‫لحظۀ‬
86
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فرار‬‫حیاط‬‫سمت‬‫به‬‫سرعت‬‫با‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫جاخالی‬‫مادر‬‫‌های‬‫ک‬‫کت‬‫زیر‬‫از‬
.‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫پدر‬ ‫شمارۀ‬ ‫عصبانیت‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫مادر‬ ‫حیاط‬ ‫قدی‬ ‫پنجرۀ‬ ‫از‬
‫شروع‬ ‫‌مقدمه‬‫ی‬‫ب‬ ‫مادر‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫جواب‬ ‫پدر‬ ،‫لحظه‬ ‫چند‬ ‫از‬ ‫بعد‬
‫مدام‬‫و‬‫زده‬‫هم‬‫به‬‫را‬‫خانه‬‫آرامش‬‫صبح‬‫از‬‫اینکه‬.‫او‬‫از‬‫کردن‬‫شکایت‬‫به‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫پدر‬ ‫از‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫جواب‬ ‫دیگر‬ ‫هم‬ ‫کتک‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫تهدید‬ ‫اینکه‬ .‫کرده‬ ‫شیطنت‬
‫گوشی‬‫هم‬‫بعد‬‫کند؛‬‫روشن‬‫او‬‫با‬‫را‬‫تکلیفش‬‫و‬‫برگردد‬‫خانه‬‫به‬‫زودتر‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬
‫که‬ ‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ِ‫ناراحت‬ ‫و‬ ‫م‬َ‫ب‬ ‫صدای‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫بلندگو‬ ‫حالت‬ ‫در‬ ‫را‬
.»‫کنم‬‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬‫او‬‫با‬‫باید‬‫‌دانم‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬‫«این‬:‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬
‫انتظارش‬‫که‬‫‌هایی‬‫ه‬‫تنبی‬‫‌یکی‬‫ی‬‫و یک‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫به‬‫پدر‬‫صدای‬‫شنیدن‬‫از‬‫بعد‬
‫با‬ ‫بازی‬ ‫از‬ ‫بخورد یا‬ ‫کتک‬ ‫است‬ ‫قرار‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تصور‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬
‫با‬ .‫شود‬ ‫قطع‬ ‫مدتی‬ ‫برای‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫‌توجیب‬‫ل‬‫پو‬ ‫هم‬ ‫شاید‬ ‫شود؟‬ ‫محروم‬ ‫کامپیوتر‬
،‫نیست‬ ‫سخت‬ ‫برایش‬ ‫هم‬ ‫زیاد‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫تنبی‬ ‫این‬ ‫تحمل‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬
!‫دارد؟‬‫برایش‬‫‌ای‬‫ه‬‫نقش‬‫چه‬‫پدر‬‫پس‬‫است؛‬‫چشیده‬‫را‬‫طعمش‬‫بارها‬‫چون‬
87
‫کنترلی‬ ‫ماشین‬‫بیستم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
.‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ،‫در‬ ‫شدن‬ ‫باز‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬
‫به‬ ‫را‬ ‫همه‬ ‫توجه‬ ‫چیزی‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ،‫دارد‬ ‫دست‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ‫که‬ ‫کادوپیچی‬ ‫بستۀ‬
‫کادو‬‫داخل‬‫که‬‫بزند‬‫حدس‬‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬‫فاصله‬‫همان‬‫از‬.‫است‬‫کرده‬‫جلب‬‫خودش‬
‫‌هاست‬‫ت‬‫مد‬ ‫که‬ ‫کنترلی‬ ‫ماشین‬ ‫همان‬ .‫کرده‬ ‫جاخوش‬ ‫کنترلی‬ ‫ماشین‬ ‫یک‬
‫بگیرد؛‬ ‫پدر‬ ‫دستان‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫هدیه‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫نزدیک‬ ‫تردید‬ ‫با‬ .‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫انتظارش‬
‫شیطنت‬‫امروز‬‫که‬‫است‬‫کسی‬‫برای‬‫جایزه‬‫که‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫محکمی‬‫لحن‬‫با‬‫پدر‬‫اما‬
‫اضافه‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫هدیه‬ ‫و‬ ‫‌تر؛‬‫گ‬‫بزر‬ ‫برادر‬ ‫است؛ یعنی‬ ‫نکرده‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫نصیبش‬‫کادویی‬‫چنین‬،‫نکند‬‫شیطنت‬‫هم‬‫او‬‫اگر‬‫که‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫تنبیهش‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫فکرش‬ ‫حتی‬ .‫کرده‬ ‫گیر‬ ‫گلویش‬ ‫توی‬ ‫بزرگی‬ ‫بغض‬
‫نصیب‬ ‫االن‬ ‫و‬ ‫داشته‬ ‫را‬ ‫آرزویش‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫باشد‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫برای‬ ‫خوردن‬ ‫حسرت‬
‫روی‬‫را‬‫پتو‬.‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬‫دراز‬‫تختش‬‫روی‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫اتاقش‬‫به‬.‫شده‬‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬‫برادر‬
‫بیشتر‬ ‫هدیه‬ ‫ارزش‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫سرش‬
.‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬‫کردن‬‫ناراحت‬‫و‬‫کردن‬‫اذیت‬‫است یا‬
88
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫در‬ ‫از‬ ‫شکایتی‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫روزی‬ !‫شده‬ ‫خسته‬ ‫پسردومش‬ ‫‌های‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫از‬
!‫نباشد‬‫بلند‬‫او‬‫‌های‬‫ی‬‫خرابکار‬‫دست‬ ‫از‬‫محل‬‫اهالی‬‫فریاد‬‫و‬‫داد‬‫و‬‫نرسد‬‫همسایه‬
‫است‬‫شنیده‬‫طرفی‬ ‫از‬‫و‬‫است‬‫تنبیه‬،‫تربیت‬‫‌های‬‫ه‬‫را‬ ‫از‬‫یکی‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬‫طرفی‬ ‫از‬
‫ممکن‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬ ‫لجوج‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫چون‬ ‫کرد؛‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫زیاد‬ ‫تنبیه‬ ‫در‬ ‫نباید‬ ‫که‬
‫‌هایش‬‫س‬‫لبا‬ .‫شده‬ ‫مستاصل‬ !‫کند‬ ‫فرار‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫برسد‬ ‫جایی‬ ‫به‬ ‫کار‬ ‫است‬
‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫حرکت‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫منزل‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌پوشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬
‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫تنبی‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫بپرسد‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫‌جا‬‫ن‬‫آ‬ ‫را‬ ‫سوالش‬ ‫پاسخ‬
‫راهی‬ ‫چه‬ ‫دیگر‬ ،‫است‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫اجاز‬ ‫والدین‬ ‫به‬ ‫فرزند‬ ‫تادیب‬ ‫برای‬ ‫اسالم‬
.‫استثنایی‬ ‫و‬ ‫زیبا‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫راهکاری‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫دارد‬ ‫وجود‬ ‫‌پایش‬‫ش‬‫پی‬
‫حتما‬،‫بگیرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫را‬‫جدید‬‫روش‬‫این‬‫قبلی‬‫‌های‬‫ه‬‫تنبی‬‫آن‬ ‫از‬‫بعد‬‫اگر‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫تکرار‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫حدیث‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫آنچه‬ ‫به‬
.»‫کن‬ ‫تنبیه‬ ‫نیکوکار‬ ‫به‬ ‫دادن‬ ‫پاداش‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫«بدکار‬ :‫نشود‬ ‫فراموشش‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
168‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫دوقلوها‬‫یکم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬
90
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫کیک‬ ‫خندان‬‫و‬‫خوشحال‬.‫است‬‫دوقلوهایش‬‫سن‬‫شدن‬‫دورقمی‬‫تولد‬‫جشن‬
‫مادر‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میز‬ ‫روی‬ ،‫است‬ ‫دوطبقه‬ ‫کیکی‬ ‫هرسال‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫تولد‬
‫بشقاب‬ ‫و‬ ‫چاقو‬ ‫و‬ ‫کبریت‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫الزم‬ ‫جشن‬ ‫برگزاری‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫وسایلی‬ ‫تمام‬
‫راه‬‫از‬‫مادربزرگ‬‫و‬‫پدربزرگ‬‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫چیده‬‫میز‬‫روی‬‫را‬‫‌ها‬‫ه‬‫هدی‬‫تا‬‫گرفته‬
‫حرف‬ ‫نگاهشان‬ ‫از‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دوقلوها‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ .‫کنند‬ ‫شروع‬ ‫را‬ ‫جشن‬ ‫و‬ ‫برسند‬
‫کادوهای‬ ‫تکلیف‬ ‫خودشان‬ ‫پیش‬ ‫دارند‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫دلشان‬
‫پدر‬ ‫که‬ ‫‌گویند‬‫ی‬‫م‬ ‫خود‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫معلوم‬ ،‫آورده‬ ‫را‬ ‫کادو‬ ‫که‬ ‫کسی‬ ‫و‬ ‫میز‬ ‫روی‬
‫است‬ ‫مطمئن‬ .‫است‬ ‫کم‬ ‫کادوها یکی‬ ‫تعداد‬ ‫چون‬ ،‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫قولش‬
‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلشان‬ ،‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫و‬ ‫نیست‬ ‫دوقلوهایش‬ ‫دل‬ ‫توی‬ ‫دل‬ ‫که‬
‫هم‬ ‫او‬ ‫هدیۀ‬ ‫تکلیف‬ ‫تا‬ ‫آورده‬ ‫برایشان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫چه‬ ‫کس‬ ‫هر‬ ‫که‬ ‫بفهمند‬ ‫زودتر‬
‫سنشان‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫قول‬ ‫پیش‬ ‫ماه‬ ‫چند‬ ‫از‬ .‫شود‬ ‫مشخص‬ ‫برایشان‬
‫روز‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫بخرد‬ ‫برایشان‬ ‫ویژه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫بشود‬ ‫دورقمی‬
.‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫روزشماری‬‫ویژه‬‫هدیۀ‬‫این‬‫دیدن‬‫برای‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫جشن‬ ‫و‬ ‫‌رسند‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫مادربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ ‫باالخره‬
91
‫دوقلوها‬‫یکم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫کادوی‬ ‫دیدن‬ ‫با‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫ولی‬ ‫کرده؛‬ ‫شاد‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ‫بقیه‬ ‫و‬ ‫دوقلوها‬ ‫خوشحالی‬
‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کادوها‬ ‫بازکردن‬ ‫به‬ ‫نوبت‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫خوشحال‬ ‫بیشتر‬ ‫او‬ ‫ویژۀ‬
‫هرسال‬ ‫مثل‬ ‫مادربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫معلوم‬ ‫هدایا‬ ‫تکلیف‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬
‫خرج‬‫برایشان‬‫داشت‬‫دوست‬‫مادرشان‬ ‫طور‬‫هر‬‫تا‬‫‌اند‬‫ه‬‫داد‬‫هدیه‬‫پول‬‫مقداری‬
‫و‬ ‫کرده‬ ‫درست‬ ‫خودش‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بافتنی‬ ‫‌های‬‫ک‬‫عروس‬ ‫هم‬ ‫خواهر‬ ‫هدیۀ‬ .‫کند‬
‫هدیۀ‬ ‫نوبت‬ .‫است‬ ‫خریده‬ ‫‌التحریر‬‫م‬‫لواز‬ ‫و‬ ‫رومیزی‬ ‫ساعت‬ ‫برایشان‬ ‫هم‬ ‫مادر‬
.‫او‬‫سمت‬‫به‬‫همه‬‫‌ها‬‫ه‬‫نگا‬‫و‬‫اوست‬
‫خوشحالی‬ ‫با‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شنیده‬ ‫خانه‬ ِ‫زنگ‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫لحظه‬ ‫چند‬
،‫بعد‬ ‫کمی‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اهلل»ـی‬ ‫«یا‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫مبل‬ ‫روی‬ ‫از‬
‫تخت‬ ‫همراه‬ ‫به‬ ‫نفر‬ ‫دو‬ ،‫بقیه‬ ‫و‬ ‫دوقلوها‬ ‫متعجب‬ ‫و‬ ‫مشتاق‬ ‫‌های‬‫م‬‫چش‬ ‫مقابل‬
‫صدای‬ .‫‌گذارند‬‫ی‬‫م‬ ‫پذیرایی‬ ‫وسط‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫وارد‬ ‫کودکانه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دوطبق‬
‫شدن‬‫تمام‬‫از‬‫پس‬،‫بعد‬‫لحظه‬‫چند‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫خانه‬‫دوقلوها‬‫شادی‬‫و‬‫جیغ‬
‫را‬ ‫آن‬ ‫تا‬ ‫‌برند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫اتاق‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫ویژه‬ ‫هدیۀ‬ ‫هم‬ ‫کمک‬ ‫با‬ ،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫شادی‬
.‫کنند‬ ‫سرهم‬
92
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫دینی‬ ‫‌های‬‫ب‬‫چهارچو‬ ‫از‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫سخن‬ ‫مردم‬ ‫برای‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬
‫آخرت‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫زندگی‬ ‫سعادتمندترین‬ ‫و‬ ‫بهترین‬ ‫پیروانش‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫اگر‬ ‫اینکه‬ ‫و‬
.‫باشند‬ ‫داشته‬ ‫توجه‬ ‫هم‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫ابعاد‬ ‫‌ترین‬‫ی‬‫جزئ‬ ‫به‬ ‫باید‬ ،‫باشند‬ ‫داشته‬ ‫را‬
‫را‬ ‫تربیت‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫عد‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫به‬ ‫صحبت‬
‫اخالقی‬ ‫و‬ ‫دینی‬ ‫امور‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬ ‫خود‬ ‫فرزندان‬ ‫جسمی‬ ‫رشد‬ ‫در‬ ‫فقط‬
.‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫تربیتی‬ ‫مسائل‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫صحبت‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫نم‬ ‫قائل‬ ‫چندانی‬ ‫اهمیت‬
‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫خطاب‬ .‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫خواب‬ ‫جای‬ ‫جداکردن‬ ‫مناسب‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫بعد‬
‫از‬ ‫خوابشان‬ ‫بسترهای‬ ،‫رسیدند‬ ‫‌سالگی‬‫ه‬‫د‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫چون‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫«بچ‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫توصیه‬
.»‫شود‬‫جدا‬ ‫یکدیگر‬
46‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
‫نمونه‬‫کارآفرین‬‫دوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
94
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫تلویزیونی‬ ‫زندۀ‬ ‫برنامه‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بار‬ ‫اولین‬ .‫دارد‬ ‫استرس‬ ‫خیلی‬
.‫است‬ ‫برنامه‬ ‫عوامل‬ ‫به‬ ‫نگاهش‬ !‫ویژه‬ ‫مهمان‬ ‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬ ،‫کند‬ ‫شرکت‬
‫همۀ‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوشزد‬ ‫مجری‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫اجرایی‬ ‫دستورات‬ ‫مدام‬ ‫برنامه‬ ‫کارگردان‬
‫مهیا‬‫و‬‫آماده‬‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬،‫برنامه‬‫شروع‬ ‫از‬‫قبل‬‫تا‬‫هستند‬‫تکاپو‬ ‫در‬‫صحنه‬‫عوامل‬
‫تلویزیون‬ ‫مقابل‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫بسیاری‬ ‫مخاطبان‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫زنده‬ ،‫برنامه‬ .‫باشد‬
‫و‬ ‫مهم‬ ‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کسی‬ ‫چه‬ ‫هفته‬ ‫این‬ ‫مهمان‬ ‫که‬ ‫ببینند‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬
.‫است‬‫داده‬‫انجام‬‫ارزشمندی‬
‫کارگردان‬ ‫دستیار‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫کمتر‬ ‫‌صحنه‬‫ت‬‫پش‬ ‫سروصداهای‬ ،‫بعد‬ ‫دقیقه‬ ‫چند‬
‫به یقه‬‫میکروفونی‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دعوت‬‫ویژه‬‫مهمان‬‫صندلی‬‫روی‬‫نشستن‬‫به‬‫را‬‫او‬
‫تنظیم‬ ‫و‬ ‫مجری‬ ‫و‬ ‫مهمان‬ ‫لباس‬ ‫‌کردن‬‫ب‬‫مرت‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫وصل‬ ‫پیراهنش‬
‫برنامه‬ ‫این‬ ‫«در‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫برنامه‬ ‫زندۀ‬ ‫پخش‬ ‫کارگردان‬ ‫دستور‬ ‫با‬ ،‫نور‬
‫از‬‫فهرستی‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مجری‬‫را‬‫این‬».‫هستیم‬‫کشوی‬ ‫نمونه‬‫کارآفرین‬ ِ‫میزبان‬
‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وگو‬‫ت‬‫گف‬ ‫وارد‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بازگو‬ ‫مخاطبان‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫افتخارات‬
.‫سؤال‬‫پشت‬‫سؤال‬‫و‬
95
‫نمونه‬ ‌‫ن‬‫کارآفری‬‫دوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫گذشته‬ ‫دنیای‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫سؤال‬ ‫این‬ »‫چیست؟‬ ‫شما‬ ‫موفقیت‬ ‫عامل‬ ‫‌ترین‬‫م‬‫«مه‬
‫‌کردن‬‫ف‬‫تعری‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫و‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫کودک‬ ‫دوران‬ ‫‌کشاند. یاد‬‫ی‬‫م‬
‫هفت‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫بازیگوش‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫از‬ .‫زمان‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫خاطراتش‬
.‫‌اند‬‫ه‬‫بود‬‫عمرش‬‫‌های‬‫ل‬‫سا‬‫بهترین‬‫که‬ ‫سالی‬
‫و‬ ‫اطاعت‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫نوجوان‬ ‫دوران‬ ‫خاطرات‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫بعد‬
‫مطیع‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫هرچقدر‬ ‫که‬ ‫دادند‬ ‫و یاد‬ ‫آموختند‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌دادن‬‫ف‬‫‌حر‬‫ه‬‫‌ب‬‫ش‬‫گو‬
‫به‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫بیشتری‬ ‫احترام‬ ‫و‬ ‫عزت‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫بیرون‬ ‫در‬ ،‫باشد‬
‫‌هایی‬‫ک‬‫ریس‬ ‫و‬ ‫جوانی‬ ‫دوران‬ ‫خاطرات‬ ‫از یادآوری‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫دوران‬
‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬.‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫لبانش‬‫روی‬‫لبخند‬،‫‌داد‬‫ی‬‫م‬‫انجام‬‫پدرش‬‫پشتیبانی‬‫با‬‫که‬
‫هر‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫دیگری‬ ‫حساب‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫روی‬ ‫پدرش‬ ‫دوران‬ ‫آن‬ ‫در‬
‫او‬ ‫از‬ ‫مجری‬ ‫و‬ ‫نمانده‬ ‫برنامه‬ ‫پایان‬ ‫به‬ ‫چیزی‬ .‫‌گرفت‬‫ی‬‫م‬ ‫مشورت‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫کاری‬
‫موفقیتش‬‫عامل‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬.‫کند‬ ‫‌بندی‬‫ع‬‫جم‬‫را‬‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬
‫زمینۀ‬ ،‫شود‬ ‫تربیت‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫کسی‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫و‬ ‫بوده‬ ‫او‬ ‫اصولی‬ ‫تربیت‬ ،‫‌وکار‬‫ب‬‫کس‬ ‫در‬
.‫داشت‬‫خواهد‬‫کاری‬ ‫هر‬‫انجام‬ ‫در‬‫موفقیت‬‫برای‬‫بهتری‬
96
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
.‫بود‬ ‫‌آمده‬‫ش‬‫پی‬ ‫‌نظر‬‫ف‬‫اختال‬ ‫موضوعی‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫برادرش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫میان‬ ‫بود‬ ‫مدتی‬
‫رسانده‬ ‫برادرش‬ ‫خانواده‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫میان‬ ‫جدایی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫کار‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫‌نظری‬‫ف‬‫اختال‬
‫و‬ ‫برندارد‬ ‫اشتباهش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫از‬ ‫دست‬ ‫برادرش‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ ‫نبود‬ ‫حاضر‬ ‫و‬ ‫بود‬
.‫کند‬ ‫برقرار‬ ‫دوباره‬ ‫را‬ ‫ارتباط‬ ‫این‬ ،‫نکند‬ ‫اعتراف‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫بودن‬ ‫درست‬ ‫به‬
‫از‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ ‫که‬ ‫نبود‬ ‫حاضر‬ ‫خودش‬ .‫فرزندانشان‬ ‫به‬ ‫‌گشت‬‫ی‬‫برم‬ ‫اختالفشان‬
‫آب‬ ‫از‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ ‫فرزند‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫معتقد‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫مشغول‬ ‫درس‬ ‫و‬ ‫کار‬ ‫به‬ ‫‌سالگی‬‫ت‬‫هف‬
‫برادر‬ .‫رفتار‬ ‫و‬ ‫عمل‬ ‫مالک‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫خانه‬ ‫امیر‬ ‫باید‬ ،‫درنیامده‬ ‫گل‬ ‫و‬
،‫شود‬ ‫تربیت‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫ای‬ ‫فرزند‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌رفت‬‫ی‬‫نم‬ ‫زیربار‬ ‫اما‬ ‫کوچکش‬
‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬‫و‬‫بیاید‬ ‫بار‬‫پرتوقع‬‫و‬‫خودخواه‬‫هم‬‫‌سالی‬‫گ‬‫بزر‬‫و‬ ‫آینده‬ ‫در‬‫است‬‫ممکن‬
‫جدل‬ ‫و‬ ‫بحث‬ ‫روز‬ ‫چندین‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫حاال‬ .‫بکشد‬ ‫بیرون‬ ‫آب‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‌‫م‬‫گلی‬ ‫بتواند‬
:‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬ ‫راهکار‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫آمد‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫خدمت‬
.»‫است‬ ‫وزیر‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫و‬ ‫‌بردار‬‫ن‬‫فرما‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ،‫ر‬ َ‫سرو‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫«فرزند‬
222‫صفحه‬،‫األخالق‬‫مکارم‬
‫تربیت‬‫لحظۀ‬‫سوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
98
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫اهمیت‬ ‫برایش‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫موضوعی‬ ‫به‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ،‫خوانده‬ ‫را‬ ‫نامه‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫را‬ ‫خودش‬ ‫باید‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫شده‬ ‫او‬ ‫مهم‬ ‫‌های‬‫ه‬‫دغدغ‬ ‫از‬ ‫و یکی‬ ‫پیداکرده‬
‫‌ها‬‫ت‬‫شیطن‬،‫آرزوها‬،‫‌ها‬‫ه‬‫دغدغ‬‫بتواند‬‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬‫تا‬‫بگذارد‬‫نوجوانش‬‫پسر‬‫جای‬
‫ذهن‬‫دریچۀ‬ ‫از‬‫باید‬.‫کند‬ ‫درک‬،‫دارد‬‫وجود‬‫او‬‫تربیت‬‫راه‬‫سر‬‫بر‬‫که‬ ‫مشکالتی‬‫و‬
‫نادیده‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫سنی‬ ‫فاصلۀ‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ .‫کند‬ ‫نگاه‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫نگاه‬ ‫و‬
.‫برسد‬ ‫فرزندش‬ ‫از‬ ‫درستی‬ ‫درک‬ ‫به‬ ‫شاید‬ ‫و‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ،‫نگیرد‬
‫‌کرده‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫فرزندش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫راهی‬ ‫بهترین‬ ‫این‬
‫دوران‬ ‫در‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫کند‬ ‫انتخاب‬ ‫او‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫روش‬ ‫بهترین‬ ‫و‬
‫دوست‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫برده‬ ‫پی‬ ‫او‬ ‫تربیت‬ ‫اهمیت‬ ‫به‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ،‫است‬ ‫نوجوانی‬
.‫کند‬ ‫کوتاهی‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫پدران‬‫مسئولیت‬‫انجام‬ ‫در‬،‫مرحله‬‫این‬ ‫در‬‫ندارد‬
.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫قرار‬ ‫متفاوتی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫موقعی‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫و‬ ‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬
‫خواندن‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ‫اهل‬ ‫همسرش‬ ‫وقتی‬ ‫صبح‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫این‬ ‫به‬
‫خستگی‬ ‫وجود‬ ‫با‬ ‫‌دهد؟‬‫ی‬‫م‬ ‫نشان‬ ‫واکنشی‬ ‫چه‬ ‫پسرش‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیدار‬ ‫نماز‬
‫غرولند‬ ‫با‬ ‫‌شود؟ یا‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫رختخوابش‬ ‫از‬ ‫سریع‬ ،‫خوابیده‬ ‫دیر‬ ‫شب‬ ‫اینکه‬ ‫و‬
99
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬‫سوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫کالس‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ !‫‌شود؟‬‫ی‬‫م‬ ‫قضا‬ ‫نمازش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫‌آلودگی‬‫ب‬‫خوا‬
‫معلم‬ .‫است‬ ‫نشسته‬ ‫دیگر‬ ‫آموزان‬ ‫دانش‬ ‫بین‬ ‫«پسرش‬ .‫کند‬ ‫تصور‬ ‫را‬ ‫درس‬
‫صدایی‬ ‫پسرش‬ .‫تمرین‬ ‫کردن‬ ‫حل‬ ‫مشغول‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫آموزان‬ ‫دانش‬ ‫به‬ ‫پشتش‬
‫شدن‬ ‫تمام‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .»‫خندیدن‬ ‫به‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫کالس‬ ‫همۀ‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫درم‬
‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫دیرتر‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تخیل‬ ‫دوستانش‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ،‫مدرسه‬
‫این‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌زنند‬‫ی‬‫م‬ ‫پرسه‬ ‫مغازه‬ ‫‌های‬‫ن‬‫ویتری‬ ‫پشت‬ ‫و‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫تلف‬ ‫وقت‬ ‫خانه‬
‫اما‬ ‫ندارد؛‬ ‫خوشایندی‬ ‫احساس‬ ‫اتفاقات‬ ‫این‬ ‫تصور‬ ‫از‬ .‫‌اندازند‬‫ی‬‫م‬ ‫متلک‬ ‫آن‬ ‫و‬
.‫بیاید‬‫پیش‬‫او‬‫فرزند‬‫حتی‬‫و‬‫هرکسی‬‫برای‬‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬‫تمام‬‫است‬‫ممکن‬
،‫‌مورد‬‫ی‬‫ب‬ ‫اضطراب‬ ‫و‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫رها‬ ‫را‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬
‫احتمال‬ ‫و‬ ‫گذشته‬ ‫فکر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌خودش‬‫ه‬‫ب‬ .‫ببرد‬ ‫‌جایی‬‫ه‬‫ب‬ ‫راه‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬
‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ،‫نیامده‬ ‫پیش‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫ناخوشایندی‬ ‫اتفاقات‬
‫به‬ ‫رشد‬ ‫برای‬ ‫نهال‬ ‫مثل یک‬ ‫درست‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نوجوان‬ ‫هنوز یک‬ ‫پسرش‬
‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫روز‬ ‫حتی یک‬ ‫نباید‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫دارد؛‬ ‫نیاز‬ ‫مراقبت‬ ‫و‬ ‫رسیدگی‬
!‫ساعت‬‫حتی یک‬!‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬‫فرزندش‬‫صحیح‬
100
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫مادر‬ ‫از‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫پدری‬ .‫است‬ ‫خوانده‬ ‫امت‬ ‫پدران‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫پیامبر؟ص؟‬
‫انجام‬ ‫بتواند‬ ‌‫ه‬‫هرآنچ‬ ،‫فرزندانش‬ ‫سعادت‬ ‫و‬ ‫هدایت‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫مهربا‬
،‫اجتماعتی‬ ‫و‬ ‫تربیتی‬ ‫مسائل‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫اخالقی‬ ‫و‬ ‫اعتقادی‬ ‫مسائل‬ ‫از‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬
‫با‬ ‫گاهی‬ ‫و‬ ‫بیان‬ ‫با‬ ‫گاهی‬ ،‫رفتار‬ ‫با‬ ‫گاهی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫گفته‬ ‫برایشان‬ ‫را‬ ‫همه‬
‫نوجوان‬ ‫که‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫‌ترش‬‫گ‬‫بزر‬ ‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ .‫قلم‬
‫و‬ ‫است‬ ‫‌استفاده‬‫ل‬‫قاب‬ ‫امت‬ ‫فرزندان‬ ‫تمام‬ ‫برای‬ ‫درحقیقت‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ ‫است؛‬
‫که‬ ‫مادرانی‬ ‫و‬ ‫پدران‬ ‫برای‬ ‫الگویی‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫آموز‬ ‫و‬ ‫معارف‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫پر‬
.‫شوند‬ ‫آشنا‬ ‫نوجوانشان‬ ‫فرزندان‬ ‫با‬ ‫ارتباط‬ ‫برای‬ ‫متفاوت‬ ‫روشی‬ ‫با‬ ‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬
،‫‌پسندد‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫نیک‬ ‫مهربان‬ ‫پدری‬ ‫که‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫آ‬ !‫پسرکم‬ ‫«ای‬
‫قرار‬ ‫زندگی‬ ‫آغاز‬ ‫در‬ ‫زیرا‬ ‫کنم؛‬ ‫تربیت‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫خوب‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫که‬ ‫شدم‬ ‫آن‬ ‫بر‬ ‫نیز‬ ‫من‬
.»...‫داری‬ ‫باصفا‬ ‫روحی‬ ‫و‬ ‫سالم‬ ‫نیتی‬ ‫و‬ ‫آوردی‬ ‫روی‬ ‫روزگار‬ ‫به‬ ‫تازه‬ ،‫داری‬
۳۱‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫تلنگر‬‫چهارم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
102
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫خرج‬ ‫کفاف‬ ‫تنها‬ ‫درآمدش‬ ‫تمام‬ .‫نیست‬ ‫خوب‬ ‫زیاد‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫وضع‬
‫چندین‬ ‫گاهی‬ ‫بااینکه‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫روزمر‬ ‫نیازهای‬ ‫و‬ ‫خوردوخوراک‬
‫حقوق‬ ‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬ ‫آنچه‬ ‫تمام‬ ‫بازهم‬ ‫اما‬ ‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫نوبت‬ ‫چند‬ ‫را‬ ‫هفته‬ ‫در‬ ‫روز‬
‫سهم‬ ‫از‬ ‫گاهی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫اجاره‬ ‫و‬ ‫قسط‬ ‫پرداخت‬ ‫صرف‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسب‬
‫را‬ ‫طوالنی‬ ‫مسیری‬ ،‫شود‬ ‫تاکسی‬ ‫سوار‬ ‫اینکه‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫خودش‬
‫روز‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫نگذارد‬ ‫کم‬ ‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫برای‬ ‫چیزی‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫پیاده‬
.‫باشد‬‫داشته‬‫‌اندازی‬‫س‬‫پ‬‫مبادا‬
‫امروز‬ ‫بحث‬ .‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫روحانی‬ ‫سید‬ ‫منبر‬ ‫پای‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫روز‬ ‫هر‬
‫به‬ ‫نسبت‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫حقی‬ ‫از‬ ‫مبادا‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫است؛‬ ‫فرزندان‬ ‫حقوق‬ ‫از‬ ‫سید‬
‫که‬ ‫کنند‬ ‫فکر‬ ‫مبادا‬ .‫شوند‬ ‫غافل‬ ،‫است‬ ‫گذاشته‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫دوش‬ ‫بر‬ ‫فرزندان‬
،‫کنند‬ ‫کوتاهی‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫و‬ ‫دارند‬ ‫مسئولیت‬ ‫مادرشان‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫تنها‬
‫است‬ ‫چیزی‬ ‫از‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫سنگی‬ ‫خیلی‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫مسئولیت‬ ‫‌شوند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫والدین‬ ‫عاق‬
.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫فکرش‬‫که‬
103
‫تلنگر‬‫چهارم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫نگران‬‫حال‬‫همه‬‫در‬‫و‬‫همیشه‬‫که‬‫چرا‬‫برایش؛‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫تلنگری‬‫سید‬‫‌های‬‫ف‬‫حر‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫پیش‬ .‫است‬ ‫بوده‬ ‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫تربیت‬ ‫وظیفۀ‬ ‫و‬ ‫آینده‬
‫او‬ ‫تربیت‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫جایی‬ ‫باشد؟ یا‬ ‫گذاشته‬ ‫کم‬ ‫چیزی‬ ‫دخترش‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫نکند‬
‫است؟‬‫کرده‬ ‫کوتاهی‬
‫دختر‬‫مشغول‬‫را‬‫خودش‬‫شب‬‫تا‬‫و‬‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬‫خانه‬‫به‬‫سید‬‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬‫از‬‫بعد‬
‫با‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مغرب‬ ‫نماز‬ ‫موقع‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کوچکش‬
،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫پخش‬ ‫خانه‬ ‫نزدیک‬ ‫مسجد‬ ‫بلندگوی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫اذان‬ ‫صدای‬ ‫شنیدن‬
‫را‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫کند‬ ‫دخترش‬ ‫سر‬ ‫را‬ ‫‌دارش‬‫ل‬‫گ‬ ‫چادرنماز‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫همسرش‬ ‫به‬
‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫سمتشان‬‫به‬‫سید‬،‫جماعت‬ ‫نماز‬ ‫از‬‫بعد‬.‫ببرد‬‫مسجد‬‫به‬‫خودش‬‫همراه‬
‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دعوت‬‫او‬‫از‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫هدیه‬‫دختر‬‫به‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫درم‬‫جیبش‬‫از‬‫را‬‫قرآنش‬‫و‬
،‫اوست‬ ‫‌وسال‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫دخترهای‬ ‫مخصوص‬ ‫که‬ ‫مسجد‬ ‫قرآن‬ ‫کالس‬ ‫در‬ ‫تا‬
‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫حاال‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫شده؛‬ ‫‌تر‬‫ت‬‫راح‬ ‫خیالش‬ ‫حاال‬ .‫کند‬ ‫شرکت‬
.‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬‫قرآن‬‫پناه‬ ‫در‬‫را‬‫روزگارش‬‫بقیۀ‬
104
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫نماز‬ ‫از‬ ‫یکی‬ .‫‌گویند‬‫ی‬‫م‬ ‫سخن‬ ‫دری‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬ ‫حضرت‬ ‫اطراف‬
‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مطرح‬ ‫سوالی‬ ‫مالش‬ ‫زکات‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬
‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫حقوق‬ ‫به‬ ‫کسی‬ ‫میان‬ ‫این‬ ‫در‬ .‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫وسط‬ ‫را‬ ‫خمس‬ ‫مساله‬
‫با‬ ‫و‬ ‫داده‬ ‫گوش‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫سوا‬ ‫به‬ ‫صبورانه‬ ‫که‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬
.‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫تربیتی‬ ‫سوالی‬ ،‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬ ‫پاسخ‬ ‫آنها‬ ‌‫ک‬‫‌ت‬‫ک‬‫ت‬ ‫به‬ ‫مهربانی‬ ‫و‬ ‫دقت‬
‫آن‬ ‫باشد‬ ‫الزم‬ ‫که‬ ‫دارند‬ ‫حقی‬ ‫ما‬ ‫گردن‬ ‫بر‬ ‫هم‬ ‫ما‬ ‫فرزندان‬ ‫آیا‬ ‫که‬ ‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬
‫حق‬ ‫فرزندانشان‬ ‫گردن‬ ‫بر‬ ‫که‬ ‫هستند‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫این‬ ‫تنها‬ ‫یا‬ ‫کنیم؛‬ ‫ادا‬ ‫را‬
.‫جدید‬ ‫سوال‬ ‫این‬ ‫پاسخ‬ ‫شنیدن‬ ‫برای‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫سرتاپا‬ ‫همه‬ ‫دارند؟‬
‫ممکن‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫نرفته‬ ‫مساله‬ ‫این‬ ‫سمت‬ ‫هم‬ ‫فکرشان‬ ‫حتی‬ ‫االن‬ ‫تا‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫خیل‬
:‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫پدر‬ ‫بر‬ ‫باشند‬ ‫حقی‬ ‫دارای‬ ‫هم‬ ‫فرزندان‬ ‫است‬
‫تأدیب‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫بگذارد‬ ‫برایش‬ ‫نیک‬ ‫نام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫پدرش‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫«حق‬
.»‫بیاموزد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫تالش‬ ‫نیکویش‬
399‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫همراه‬ ِ‫دشمن‬‫پنجم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
106
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫جمع‬ ‫از‬ .‫کرده‬ ‫تغییر‬ ‫فرزندش‬ ‫رفتار‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫وقتی‬ ‫چند‬
‫اشتیاقی‬ ‫نه‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫همراهش‬ ‫تلفن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ِ‫بیشتر‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫گریزان‬
‫و‬ ‫فکر‬ ‫تمام‬ .‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫غذا‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫نه‬ ،‫دارد‬ ‫تلویزیون‬ ‫تماشای‬ ‫برای‬
‫تمام‬ .‫است‬ ‫خریده‬ ‫برایش‬ ‫پدر‬ ‫‌تازگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫همراهی‬ ‫تلفن‬ ‫گوشی‬ ‫ذکرش‬
‫معلوم‬‫که‬‫کوچک‬‫شکل‬‫مستطیلی‬‫وسیلۀ‬‫این‬‫در‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خالصه‬‫‌اش‬‫ه‬‫دغدغ‬
‫و‬ ‫معمولی‬ ‫زندگی‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌هاست‬‫ت‬‫مد‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫چیزهایی‬ ‫چه‬ ‫درونش‬ ‫نیست‬
.‫است‬‫کرده‬‫دور‬‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫کنار‬‫در‬‫بودن‬
،‫گفته‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫جریان‬ ‫و‬ ‫گرفته‬ ‫تماس‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫پسرشان‬ ‫مدرسۀ‬ ‫مدیر‬ ‫وقتی‬ ‫از‬
‫فرزندش‬‫به‬‫نسبت‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫و‬‫است‬‫مادر‬.‫است‬‫شده‬‫عصبی‬‫و‬‫ناراحت‬‫بیشتر‬
.‫باشد‬‫‌تفاوت‬‫ی‬‫ب‬،‫بخورد‬‫رقم‬‫او‬‫برای‬‫است‬‫قرار‬‫آنچه‬‫هر‬‫و‬
‫پسرشان‬‫حضور‬‫بدون‬‫را‬‫شام‬‫شب‬‫هر‬‫مانند‬‫و‬‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬‫کار‬‫محل‬‫از‬‫پدر‬‫وقتی‬
‫مدیر‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میان‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫مدرسه‬ ‫مدیر‬ ‫تماس‬ ،‫‌خورند‬‫ی‬‫م‬
‫موبایلش‬ ‫یواشکی‬ ‫پسرشان‬ ‫اینکه‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫برای‬ ،‫شنیده‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫را‬
107
‫همراه‬ ِ‫دشمن‬‫پنجم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫‌های‬‫گ‬‫زن‬ ‫حتی‬ ‫اینکه‬ .‫است‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫حواسش‬ ‫تمام‬ ‫و‬ ‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫را‬
‫همراه‬ ‫گوشی‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫و‬ ‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫کالس‬ ‫توی‬ ‫‌درد‬‫ل‬‫د‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫ورزش‬
‫عادت‬‫ورزش‬‫و‬‫تحرک‬‫به‬‫سال‬‫و‬‫سن‬‫این‬‫در‬‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬‫اگر‬‫اینکه‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سرگرم‬
.‫داشت‬‫خواهند‬‫دردسر‬‫و‬‫بیماری‬‫از‬‫پر‬‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬،‫نکنند‬
‫تا‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫دلداری‬‫را‬‫او‬‫همیشه‬‫مثل‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬‫شنیدن‬‫از‬‫بعد‬‫پدر‬
‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫‌ومشق‬‫س‬‫در‬‫به‬‫و‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫سرش‬‫از‬‫موبایل‬،‫دیگر‬‫روز‬‫چند‬
‫مبل‬ ‫روی‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫موبایل‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫سخت‬ ‫بچه‬ ‫به‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫ای‬ ‫نباید‬ ‫و‬
.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫لم‬
‫و‬ ‫تنبلی‬ ‫اصلی‬ ‫مقصر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫گله‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫دیگری‬ ِ‫کس‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫بیش‬
‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫رفتاری‬ ،‫موبایل‬ ‫به‬ ‫فرزندش‬ ‫کردن‬ ‫عادت‬
‫سبک‬‫و‬‫معمولی‬‫ورزش‬‫انجام یک‬‫به‬‫حاضر‬‫حتی‬،‫خانواده‬‫پدر یک‬‫وقتی‬‫که‬
‫داشته‬ ‫تحرک‬ ‫و‬ ‫ورزش‬ ‫به‬ ‫عالقه‬ ‫فرزند‬ ‫که‬ ‫داشت‬ ‫توقع‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫چطور‬ ،‫نباشد‬
.‫کند‬‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬‫باید‬‫که‬‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬‫اما‬‫‌داند؛‬‫ی‬‫م‬.‫باشد‬
108
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫پیامبر؟ص؟‬ ‫جسمانی‬ ‫آمادگی‬ .‫است‬ ‫خاص‬ ‫و‬ ‫عام‬ ‫زد‬ ‫زبان‬ ‫نشاطش‬ ‫و‬ ‫سرزندگی‬
‫قدرت‬ ‫و‬ ‫شجاعت‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫دید‬ ‫‌ها‬‫گ‬‫جن‬ ‫در‬ ‫خود‬ ‫چشمان‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسانی‬ ‫را‬
‫و‬ ‫شب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫درست‬ .‫تیراندازی‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫‌سواری‬‫ب‬‫اس‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫را؛‬ ‫حضرت‬
‫از‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫ای‬ ‫اما‬ ‫مسلمین؛‬ ‫امور‬ ‫به‬ ‫رسیدگی‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫عبادت‬ ‫روزش‬
‫به‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫توصی‬ ‫از‬ ‫صحبت‬ ‫که‬ ‫گاهی‬ .‫باشد‬ ‫ضعیف‬ ‫و‬ ‫ناتوان‬ ‫جسمی‬ ‫جهت‬
‫‌کردن‬‫ش‬‫ورز‬ ‫و‬ ‫‌داشتن‬‫ک‬‫تحر‬ ‫مسئله‬ ‫بر‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ویژ‬ ‫تأکید‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬
.»‫بیاموزید‬ ‫فرزندانتان‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫تیراندازی‬ ‫و‬ ‫«شنا‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
47‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
‫غریب‬‫حس‬‫ششم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
110
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫نفرۀ‬ ‫چند‬ ‫‌های‬‫ع‬‫جم‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫ایستاده‬ ‫مدرسه‬ ‫حیات‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫در‬ ‫تنها‬
‫دلخور‬ ‫پدر‬‫دست‬ ‫از‬.‫ندارد‬‫خوبی‬‫احساس‬‫جدید‬‫مدرسۀ‬‫این‬ ‫در‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬
‫‌مکان‬‫ل‬‫نق‬ ‫اینجا‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫نماندند‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫محلۀ‬ ‫همان‬ ‫در‬ ‫چرا‬ ‫که‬ ‫است‬
‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫کسی‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫مدرسه‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ .‫کردند‬
.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫غربت‬‫احساس‬،‫فکری‬‫لحاظ‬ ‫از‬‫هم‬‫و‬‫باشد‬‫او‬‫شبیه‬‫ظاهر‬‫نظر‬ ‫از‬‫هم‬
،‫کالس‬ ‫‌های‬‫ت‬‫ساع‬‫تمام‬.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫فرق‬‫او‬‫با‬‫آسمان‬‫تا‬‫زمین‬‫‌هایش‬‫ی‬‫‌کالس‬‫م‬‫ه‬
،‫‌اند‬‫ه‬‫آورد‬‫مدرسه‬‫به‬‫معلمشان‬‫و‬‫معاون‬‫چشم‬‫از‬‫دور‬‫و‬‫پنهانی‬‫که‬‫وسایلی‬‫با‬‫را‬‫خود‬
‫تلفن‬‫‌های‬‫ی‬‫گوش‬ ‫توی‬‫سرشان‬‫‌اند یا‬‫م‬‫سرگر‬‫‌آرایشی‬‫م‬‫لواز‬‫به‬‫‌کنند؛ یا‬‫ی‬‫م‬‫مشغول‬
‫‌وآمد‬‫ت‬‫رف‬‫در‬‫اجتماعی‬‫شبکه‬‫آن‬‫به‬‫اجتماعی‬‫شبکه‬‫این‬‫از‬‫مدام‬‫و‬‫است‬‫همراه‬
‫پسر‬ ‫فالن‬ ‫و‬ ‫پسرانه‬ ‫دبیرستان‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫تکراری‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫همان‬ ‫جز‬ .‫هستند‬
‫ندارند؛‬‫دیگری‬‫مفید‬‫و‬‫تازه‬‫حرف‬‫هیچ‬،‫دارد‬‫ربط‬‫مو‬‫رنگ‬‫و‬‫لباس‬‫و‬‫موتورسوار‬
.‫ندارد‬‫هم‬‫با‬‫شباهتی‬‫هیچ‬‫هم‬‫پوشیدنشان‬‫لباس‬‫نوع‬‫و  حتی‬
‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫همان‬ .‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫دوستان‬ ‫و‬ ‫مدرسه‬ ‫برای‬ ‫‌شده‬‫گ‬‫تن‬ ‫دلش‬
111
‫غریب‬ ‫حس‬‫ششم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫دنیای‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫دختران‬ ‫دنیای‬ ‫و‬ ‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬ ‫افتخار‬ ‫چادرشان‬ ‫به‬ ‫دخترانش‬
‫و‬ ‫پوشش‬ ‫برای‬ ‫مدام‬ ‫اینجا‬ ‫در‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫بودند؛‬ ‫نزده‬ ‫گره‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫غریب‬ ‫پسر‬ ‫هیچ‬
.‫‌اندازند‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫کالس‬ ‫توی‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫مسخره‬‫‌اش‬‫ی‬‫سادگ‬
‫که‬ ‫کسی‬ .‫باشد‬ ‫خودش‬ ‫شبیه‬ ‫کمی‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫کسی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬
.‫شود‬ ‫همصحبت‬ ‫او‬ ‫با‬ ،‫کند‬ ‫قضاوتش‬ ‫اینکه‬ ‫بدون‬ ‫و‬ ‫راحت‬ ‫خیال‬ ‫با‬ ‫بتواند‬
.‫کنند‬ ‫درک‬‫را‬‫همدیگر‬‫بتوانند‬‫و‬‫باشد‬‫داشته‬‫او‬‫شبیه‬‫‌هایی‬‫ه‬‫دغدغ‬‫که‬ ‫کسی‬
‫از‬ ‫پدر‬ ‫وقتی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬ ‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫سخت‬ ‫او‬ ‫بر‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫مدرسه‬ ‫روزهای‬
‫پدر‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫دلگیر‬ ‫و‬ ‫ناراحتی‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫مقدم‬ ‫هیچ‬ ‫بدون‬ ،‫آمد‬ ‫سرکار‬
.‫‌اند‬‫ه‬‫غریب‬ ‫برایش‬ ‫جدید‬ ‫‌های‬‫م‬‫آد‬ ‫و‬ ‫مدرسه‬ ‫چقدر‬ ‫که‬ ‫بداند‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫برساند‬
‫پدرش‬ ‫با‬ ‫حتی‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫اما‬ ‫بگوید؛‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫تمام‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬
‫توجیه‬‫جز‬،‫منطقه‬‫این‬‫به‬‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬‫خاطر‬‫به‬‫که‬ ‫پدری‬‫است؛‬‫شده‬‫غریبه‬‫هم‬
‫سفارش‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌کننده‬‫م‬‫دلگر‬ ‫و‬ ‫زیبا‬ ‫کلمات‬ ‫با‬ ‫همیشه‬ ‫مثل‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫دیگری‬ ‫حرف‬
.‫کند‬ ‫سازگار‬‫شرایط‬‫با‬‫را‬‫خودش‬‫باید‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
112
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫و‬ ‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫اوج‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫انسان‬ ‫خوب‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫یک‬ ‫گاهی‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫و‬ ‫بودن‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نفس‬ ‫اسیر‬ ‫را‬ ‫انسان‬ ‫روح‬ ‫بد‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫یک‬
‫به‬ ‫و‬ ‫داشت‬ ‫خواهد‬ ‫تأثیر‬ ‫انسان‬ ‫رفتار‬ ‫تغییر‬ ‫در‬
ً
‫یقینا‬ ،‫جمع‬ ‫یک‬ ‫در‬ ‫معاشرت‬
‫تمامی‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیحتی‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫دلسوزانه‬ ‫دلیل‬ ‫همین‬
.‫کنند‬ ‫نصیحت‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫را‬ ‫فرزندانشان‬ ‫و‬ ‫بگیرند‬ ‫یاد‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬
‫«ای‬ :‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫نام‬ ‫در‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬
‫کن‬ ‫دوری‬ ‫بدان‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫باشی‬ ‫آنان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫باش‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫نیکوکاران‬ ‫با‬ !‫پسرکم‬
.»‫نباشی‬ ‫آنان‬ ‫از‬ ‫تا‬
31‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫قاضی‬ ِ‫متهم‬‫هفتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
114
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫بیرون‬ ‫گاوصندوق‬ ‫از‬ ‫‌لرزد‬‫ی‬‫م‬ ‫دستانش‬ ‫که‬ ‫حالی‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫باعجله‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ِ‫سند‬
‫از‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ ‫تنها‬ ‫تا‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫کالنتری‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫سرعت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬
‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫همسرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫به‬ ‫راه‬ ‫در‬ .‫بدهد‬ ‫نجات‬ ‫بازداشتگاه‬
‫پسرش‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫را‬ ‫حواسش‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫مدام‬ ‫که‬ ‫مکررش‬ ‫‌های‬‫ت‬‫نصیح‬
‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫هم‬ ‫کمی‬ ،‫‌روزی‬‫ه‬‫شبان‬ ‫‌های‬‫ن‬‫کرد‬ ‫کار‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫جمع‬
.‫نبود‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬ ‫بدهکار‬‫گوشش‬ ‫او‬‫اما‬‫بگذارد؛‬‫وقت‬‫فرزندش‬
  ‫ی‬‫فدا‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫توجه‬ ‫و‬ ‫فرزند‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫بودن‬ ‫و‬ ‫‌دید‬‫ی‬‫م‬ ‫مالی‬ ‫رفاه‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬
‫امکانات‬ ‫و‬ ‫دربیاورد‬ ‫بیشتری‬ ‫پول‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ .‫بود‬ ‫کرده‬ ‫نادرستش‬ ‫تفکر‬
.‫کند‬ ‫خطا‬‫پا‬ ‫از‬‫دست‬‫است‬‫محال‬،‫دهد‬ ‫قرار‬‫فرزندش‬ ‫اختیار‬ ‫در‬‫بهتری‬
‫اینکه‬ ‫جای‬ ‫به‬ ‫بود‬ ‫رسیده‬ ‫جوانی‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫در‬
‫کار‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫وظیف‬‫تمام‬‫که‬ ‫بود‬‫پدری‬‫فقط‬،‫باشد‬‫فرزندش‬‫تنها‬‫رفیق‬‫و‬‫دوست‬
‫چیز‬ ‫به‬ ‫پسرش‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫غافل‬ .‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫برای‬ ‫درآمد‬ ‫کسب‬ ‫و‬
‫فراهم‬ ‫برایش‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫رفاهی‬ ‫امکانات‬ ‫همۀ‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ .‫داشت‬ ‫احتیاج‬ ‫دیگری‬
115
‫قاضی‬ ِ‫متهم‬‫هفتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫در‬ ‫دیگری‬ ‫چیز‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫حضورش‬ ‫که‬ ‫داشت‬ ‫احتیاج‬ ‫پدری‬ ‫به‬ ‫پسرش‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬
.‫باشد‬‫‌تر‬‫گ‬‫پررن‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬
‫کرد‬ ‫‌نام‬‫ت‬‫ثب‬ ‫غیرانتفاعی‬ ‫مدارس‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫ابتدایی‬ ‫دوران‬ ‫همان‬ ‫از‬
.‫کنند‬ ‫جبران‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫معلمان‬ ‫و‬ ‫مدیران‬ ‫را‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ی‬‫کوتاه‬ ‫تا‬
‫برایش‬ ‫را‬ ‫ریزودرشت‬ ‫امکانات‬ ‫تمام‬ ‫رسید‬ ‫که‬ ‫جوانی‬ ‫و‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫به‬
‫را‬ ‫خودش‬ ‫باز‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫احساس‬ ‫کمبودی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫نداشتن‬ ‫با‬ ‫مبادا‬ ‫تا‬ ‫کرد‬ ‫فراهم‬
‫که‬ ‫امکاناتی‬ ‫تمام‬ ‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫کرده‬ ‫حبس‬ ‫شرکت‬ ‫چهاردیواری‬ ‫در‬
‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ ‫هیچ‬ ‫هم‬ ‫‌کن‬‫ر‬‫‌پ‬‫ن‬‫ده‬ ‫‌های‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫آن‬ ‫تمامی‬ ‫بلکه‬ ‫بود؛‬ ‫کرده‬ ‫فراهم‬
‫بابت‬ ،‫دارد‬ ‫درخشان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫همیشه‬ ‫که‬ ‫‌پسرش‬‫ل‬‫گ‬ ‫و‬ ‫نداشتند‬
.‫بود‬‫بازداشتگاه‬ ‫در‬‫سنگین‬‫جرمی‬‫ارتکاب‬ ‫در‬‫‌بودن‬‫ک‬‫شری‬
‫و‬‫متهم‬.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫تشکیل‬‫دلش‬‫توی‬‫دادگاهی‬‫برسد‬‫کالنتری‬ ‫به‬‫اینکه‬ ‫از‬‫قبل‬
،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫توجیه‬‫را‬‫کارهایش‬ ‫و‬‫کرده‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬‫هرقدر‬.‫است‬‫خودش‬‫قاضی‬
.‫بدهد‬‫را‬‫اشتباهاتش‬‫تاوان‬‫باید‬‫و‬‫است‬‫محکوم‬‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬‫باز‬
116
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫خوب‬ ‫را‬ ‫زمین‬ .‫است‬ ‫کرده‬ ‫آباد‬ ‫را‬ ‫بسیاری‬ ‫‌های‬‫ن‬‫نخلستا‬ ‫خودش‬ ‫دستان‬ ‫با‬
‫سخت‬ ‫زمین‬ ،‫نشود‬ ‫پاشیده‬ ‫بذری‬ ‫‌موقع‬‫ه‬‫ب‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شناسد‬‫ی‬‫م‬
‫خوب‬ ‫هم‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬ ‫قبول‬ ‫را‬ ‫بذری‬ ‫‌سادگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫دیگر‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬
‫برداشت‬ ‫خوب‬ ‫محصول‬ ،‫نکارد‬ ‫آماده‬ ‫زمین‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خوب‬ ِ‫بذر‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫‌های‬‫ف‬‫عل‬ ‫رشد‬ ‫برای‬ ‫حتی‬ ‫است؛‬ ‫رشد‬ ‫مستعد‬ ،‫خوب‬ ِ‫زمین‬ .‫کرد‬ ‫نخواهد‬
‫این‬ ‫به‬ ‫‌اند؛‬‫ه‬‫نوشت‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ ‫در‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫هرز‬
‫زمین‬ ‫مثل‬ ‫نوجوان‬ ‫قلب‬
ً
‫قطعا‬ !‫پسرکم‬ ‫«ای‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫هم‬ ‫مساله‬
‫تأدیبت‬ ‫به‬ ‫مبادرت‬ ‫پس‬ .‫‌پذیرد‬‫ی‬‫م‬ ،‫شود‬ ‫کاشته‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫آنچه‬ .‫است‬ ‫خالی‬
.»‫گردد‬ ‫سخت‬ ‫قلبت‬ ‫آنکه‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ،‫کردم‬
31‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
‫بوسه‬‫هشتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظۀ‬
118
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫جلوی‬ ‫که‬ ‫‌بینید‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫اسفند‬ ‫دود‬ ‫بین‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫محله‬ ‫وارد‬
‫تمام‬ ‫خطرها‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫سخت‬ ‫تمام‬ ‫با‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫باالخره‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫جمع‬ ‫خانه‬ ‫در‬
‫سؤال‬ ‫رفتنش‬ ِ‫روز‬ ‫از‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫وقت‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫باری‬ ‫اولین‬ ‫این‬ ‫و‬ ‫شد‬
‫و‬ ‫مادر‬ ‫‌های‬‫ن‬‫‌رفت‬‫ه‬‫‌صدق‬‫ن‬‫قربا‬ ‫‌الی‬‫ه‬‫الب‬ ‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوشش‬ ‫در‬ ‫پدر‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫نم‬
.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خانه‬‫وارد‬‫خواهرش‬
‫وقتی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫گرم‬ ‫سربازی‬ ‫خاطرات‬ ‫نقل‬ ‫بساط‬ ‫دوباره‬ ،‫شام‬ ‫خوردن‬ ‫از‬ ‫بعد‬
‫برق‬ ،‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اشرار‬ ‫با‬ ‫درگیری‬ ‫در‬ ‫شجاعتش‬ ‫و‬ ‫مرزی‬ ‫مناطق‬ ‫در‬ ‫مدیریتش‬ ‫از‬
‫‌هایی‬‫ه‬‫نگا‬‫راز‬‫از‬‫هنوز‬‫البته‬.‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫چشمان‬‫در‬‫را‬‫شادی‬‫و‬‫غرور‬
.‫درنیاورده‬‫سر‬،‫‌گیرند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫جوابش‬‫لبخند‬‫با‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫ردوبدل‬‫هم‬‫بین‬‫که‬
‫اتاقش‬‫روانۀ‬‫خواب‬‫برای‬‫را‬‫کوچک‬ ‫خواهر‬‫مادر‬،‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬‫شدن‬‫تمام‬‫از‬‫بعد‬
‫برای‬ ‫پسرشان‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ .‫صحبت‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫پدر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
‫است‬ ‫‌شده‬‫م‬‫تما‬ ‫هم‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫و‬ ‫گرفته‬ ‫را‬ ‫لیسانسش‬ ،‫شده‬ ‫مردی‬ ‫خودش‬
،‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬‫شنیدن‬‫با‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تأیید‬‫هم‬‫مادر‬.‫بزنند‬ ‫باال‬‫آستین‬‫برایش‬‫باید‬
119
‫بوسه‬‫هشتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
‫از‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫حرف‬‫دنبالۀ‬‫مادرش‬.‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫پایین‬‫را‬‫سرش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫سرخ‬
‫و‬ ‫کرده‬ ‫تمام‬ ‫را‬ ‫درسش‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫محل‬ ‫باانصاف‬ ‫کاسب‬ ،‫میرزا‬ ‫دختر‬
.‫است‬‫عاقلی‬‫و‬‫‌زیر‬‫ه‬‫سرب‬‫دختر‬
‫ذهنش‬،‫چیز‬‫هر‬‫از‬‫بیش‬‫آخر‬‫‌های‬‫ه‬‫ما‬‫در‬‫هم‬‫خودش‬.‫است‬‫خوشحال‬‫دلش‬‫در‬
،‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫خانواده‬ ‫تشکیل‬ ‫و‬ ‫ازدواج‬ ‫درگیر‬
‫‌هایش‬‫ه‬‫دغدغ‬ !‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫راهش‬ ‫سد‬ ‫زندگی‬ ‫خرج‬ ‫و‬ ‫سکونت‬ ‫محل‬ ‫مثل‬ ‫موانعی‬
‫و‬ ‫مغازه‬ ‫اجارۀ‬ ‫برای‬ ‫پول‬ ‫نداشتن‬ ‫از‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میان‬ ‫در‬ ‫مادرش‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫با‬ ‫را‬
.‫زندگی‬‫برای‬‫خانه‬‫نداشتن‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫کارش‬‫دوبارۀ‬‫‌اندازی‬‫ه‬‫را‬
‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫مدت‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هایش‬‫ف‬‫حر‬ ‫وسط‬ ‫پدر‬
،‫مادرش‬ ‫طالهای‬ ‫فروش‬ ‫پول‬ ‫و‬ ‫داشتند‬ ‫که‬ ‫‌اندازی‬‫س‬‫پ‬ ‫گذاشتن‬ ‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬ ‫با‬
‫خیالش‬‫تا‬‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫اجاره‬‫برایش‬،‫دارد‬‫هم‬‫کوچکی‬‫مغازۀ‬‫که‬ ‫کوچک‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫خان‬
‫صبر‬ ‫پدرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬ ‫تا‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ .‫باشد‬ ‫راحت‬ ‫جهت‬ ‫همه‬ ‫از‬
!‫‌بوسد‬‫ی‬‫م‬‫قدردانی‬‫‌رسم‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مادرش‬‫و‬ ‫پدر‬‫دست‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫بلند‬،‫کند‬
120
‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬
‫‌کنندۀ‬‫ل‬‫کام‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫‌کرده‬‫ه‬‫اشار‬ ‫الهی‬ ‫سنت‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬ ‫در‬ ‫بارها‬
‫فرزندانشان‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫شرایط‬ ‫که‬ ‫خواسته‬ ‫پیروانش‬ ‫از‬ .‫است‬ ‫دانسته‬ ‫دین‬
‫‌ها‬‫ی‬‫‌گیر‬‫ت‬‫سخ‬ .‫بچشند‬ ‫را‬ ‫سکون‬ ‫و‬ ‫آرامش‬ ‫طعم‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫تا‬ ‫آورند‬ ‫فراهم‬
‫پیامبر؟ص؟‬ .‫است‬ ‫کرده‬ ‫تأکید‬ ‫امر‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫‌گیری‬‫ل‬‫سه‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫نکوهش‬ ‫را‬
‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫اگر‬ ‫و‬ ‫‌باشند‬‫ی‬‫م‬ ‫والدینشان‬ ،‫فرزندان‬ ‫به‬ ‫افراد‬ ‫دلسوزترین‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬
‫از‬ .‫بخورد‬ ‫رقم‬ ‫ناگواری‬ ‫اتفاقات‬ ‫است‬ ‫ممکن‬ ،‫کنند‬ ‫کوتاهی‬ ‫حقشان‬ ‫در‬ ‫هم‬
:‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫هم‬ ‫مهم‬ ‫این‬ ‫به‬ ،‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫حقوق‬
‫درآورد‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ،‫یافت‬ ‫رشد‬ ‫‌که‬‫آنگاه‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫آن‬ ‫پدر‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫«حق‬
.»]‫کند‬ ‫فراهم‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫ازدواج‬ ‫اسباب‬ ‫[و‬
۲۲۰‫صفحه‬،‫االخالق‬‫مکارم‬

لحظه تربیت

  • 2.
    ‫‏سرشناسه‬ ‫پديدآور‬‫نام‬‫و‬‫‏عنوان‬ ‫نشر‬‫‏مشخصات‬ ‫ظاهری‬‫‏مشخصات‬ ‫‏فروست‬ ‫‏شابک‬ ‫نویسی‬‫فهرست‬‫‏وضعیت‬ ‫‏یادداشت‬ ‫‏یادداشت‬ ‫دیگر‬‫‏عنوان‬ ‫‏موضوع‬ ‫‏موضوع‬ ‫‏موضوع‬ ‫افزوده‬‫‏شناسه‬ ‫افزوده‬‫شناسه‬ ‫افزوده‬‫شناسه‬ ‫کنگره‬ ‫بندی‬‫‏رده‬ ‫دیویی‬‫بندی‬‫‏رده‬ ‫ملی‬‫کتابشناسی‬ ‫‏شماره‬ -1367،‫محمدعلی‬‫سید‬،‫جاللی‬ : / ‫ی‬‫جالل‬‫محمدعلی‬‫سید‬/‫تربیت‬‫لحظه‬:‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ : .‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬:‫ تولید‬ ‬‬‬‬.1396‫‫فروردین‬‫‏‬،‫اوقاف‬‫انتشارات‬‫و‬‫چاپ‬‫سازمان‬:‫تهران‬ : .‫س.م‬16*16‫(رنگی)؛‬:‫ص‬120 : ‬‬‬‬‬‬.3‫‫‬‫‏‬‫جاللی؛‬‫محمدعلی‬‫سید‬:‫نویسندگان‬‫‫ سرپرست‬‫‏‬/‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ : 978-964-422-912-1 : ‫فیپا‬ : .‫کتابنامه‬ : .‫نمایه‬ : ‫فرزند‬‫تربیت‬‫پیرامون‬‫کوتاه‬ ‫داستانی‬‫روایت‬‫چند‬ : ‫اسالمی‬‫زندگی‬‫سبک‬ : ۱۴‫قرن‬--‫فارسی‬‫داستانی‬‫‌های‬‫ت‬‫روای‬ : ‫فرزند‬‫تربیت‬--‫معصومین‬‫روایات‬--‫--قرآن‬‫زندگی‬‫سبک‬ : -1371 ‫منصور‬،‫مقدمی‬‬‫‏‬-1364‫‫‬‫‏‬،‫محمد‬،‫اسالمی‬ : ‬‬-1372‫ بهروزفخر،فاطمه‬ ‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬ : ‫خیریه‬ ‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬ ‫امور‬‫مرکز‬ : BP53/‫: 9ک‬ 297/98 : 3258828 : ‫یه‬‫خیر‬ ‫امور‬ ‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬ ‫ـݡی‬‫ـ‬‫ـ‬‫ن‬‫قرآ‬ ‫امور‬‫مرکز‬ ‫می/ایـــــران‬‫ݡکر‬‫قـــــرآن‬‫‌املـــــللـــݡی‬‫نی‬‫ب‬‫مســـــابقـــــات‬ CourseofInternationalCompetitionsofHolyQuran ‫ـغݡی‬‫ی‬‫تبل‬‫هنری‬‫خانواده‬ ‫ـق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ی‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ق‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ـ‬‫ع‬
  • 3.
    ‫ݤ‬‫ݤ‬‫ݤ‬‫ت‬‫بی‬‫لحظۀتر‬‫سوم‬ ‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫خیریه‬‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫قرآنی‬‫امور‬‫مرکز‬:‫نشر‬‫و‬‫تنظیم‬ ‫عقیق‬‫تبلیغی‬‫هنری‬‫خانواده‬:‫تولید‬ ‫جاللی‬‫علی‬‫محمد‬‫سید‬:‫نویسندگان‬‫سرپرست‬ ‫فخر‬‫بهروز‬‫فاطمه‬،‫مقدمی‬ ‫منصور‬،‫اسالمی‬‫محمد‬:‫نویسندگان‬ ‫منش‬‫صالحی‬‫علی‬،‫سعادتی‬‫امین‬:‫محتوایی‬‫و‬‫فنی‬‫مشاور‬ ‫نبی‬‫احمدی‬‫نسرین‬:‫جلد‬‫طراحی‬ ‫مودتی‬‫زهرا‬:‫عنوان‬‫و‬‫نشان‬‫طراحی‬ ‫منصوری‬‫سادات‬‫مریم‬:‫داخلی‬‫گرافیک‬ ‫نظری‬‫محمدحسن‬:‫آرایی‬‫صفحه‬ ‫خیریه‬‫امور‬‫و‬‫اوقاف‬‫سازمان‬‫انتشارات‬‫و‬‫چاپ‬‫سازمان‬:‫صحافی‬‫و‬‫چاپ‬،‫لیتوگرافی‬ 1396 ‫بهار‬،‫اول‬:‫چاپ‬‫نوبت‬ ‫جلد‬5000:‫تیراژ‬ ‫تومان‬5000:‫قیمت‬ 978-964-422-912-1:‫شابک‬ ،‫‌فر‬‫ی‬‫ـم‬‫ـ‬‫هاش‬‫ـهید‬‫ـ‬‫ش‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـن‬‫ـ‬‫کرب‬ ‫ـری‬‫ـ‬‫هان‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـاتو‬‫ـ‬‫لوش‬‫ـل‬‫ـ‬‫نوف‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـظ‬‫ـ‬‫حاف‬‫ـان‬‫ـ‬‫خیاب‬،‫ـران‬‫ـ‬‫ته‬ .‫ـه‬‫ـ‬‫خیری‬ ‫ـور‬‫ـ‬‫ام‬‫و‬‫ـاف‬‫ـ‬‫اوق‬‫ـازمان‬‫ـ‬‫س‬‫ـی‬‫ـ‬‫قرآن‬ ‫ـور‬‫ـ‬‫ام‬‫ـز‬‫ـ‬‫مرک‬ 021-64871165:‫تلفن‬ www.quraniran.ir ‌:‫سایت‬‫وب‬ info@quraniran.ir:‫الکترونیک‬‫پست‬ ‫ݡݡی‬‫گ‬‫زند‬‫لحظه‬‫چند‬
  • 4.
    ‫عزیز‬‫مهمان‬ ‫نمونه‬‫معلم‬ ‫اول‬‫قدم‬ ‫بهانه‬ ‫سرآشپز‬ ‫خرد‬‫پول‬ ‫مادربزرگانه‬‫ذوق‬ ‫آقاجان‬‫صدای‬ !‫چنگیز‬ ‫استثنایی‬‫لذت‬ ‫چرا؟‬ ‫حاال‬‫ولی‬ ‫قهرمان‬‫با‬‫سرشاخ‬ ‫شاپرک‬ ‫‌غره‬‫م‬‫چش‬ ‫اول‬‫لحظۀ‬ ‫دوم‬‫لحظۀ‬ ‫سوم‬‫لحظۀ‬ ‫چݠهارم‬‫لحظۀ‬ ‫پنجم‬‫لحظۀ‬ ‫ششم‬‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫لحظۀ‬ ‫هشتم‬‫لحظۀ‬ ‫نݠهم‬‫لحظۀ‬ ‫دهم‬‫لحظۀ‬ ‫لحظۀ یازدهم‬ ‫دوازدهم‬‫لحظۀ‬ ‫سیزدهم‬‫لحظۀ‬ ‫چݠهاردهم‬‫لحظۀ‬ 9 13 17 21 25 29 33 37 41 45 49 53 57 61 ‫ݠݑ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݩ‬‫ݣــــٮ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣـــــــــــــــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݠهـــــرســــ‬ ‫ݠݐ‬ ‫ڡ‬
  • 5.
    !‫کالغه‬ ‫متل‬‫اتل‬ ‫موتوری‬‫پبک‬ ‫رئیس‬‫رضایت‬ ‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬ ‫کادو‬ ‫دو‬ ‫کنترلی‬‫ماشین‬ ‫دوقلوها‬ ‫نمونه‬‫کارآفرین‬ ‫تربیت‬‫لحظۀ‬ ‫تلنگر‬ ‫همراه‬ِ‫دشمن‬ ‫غریب‬‫حس‬ ‫قاضی‬ ِ‫متهم‬ ‫بوسه‬ ‫پانزدهم‬‫لحظۀ‬ ‫شانزدهم‬‫لحظۀ‬ ‫هفدهم‬‫لحظۀ‬ ‫هجدهم‬‫لحظۀ‬ ‫نوزدهم‬‫لحظۀ‬ ‫بیستم‬‫لحظۀ‬ ‫و یکم‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫دوم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫سوم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫چݠهارم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫پنجم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫ششم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ ‫هشتم‬‫و‬‫بیست‬‫لحظۀ‬ 65 69 73 77 81 85 89 93 97 101 105 109 113 117
  • 7.
    ‫ݣــــه‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ݣـــــــــــــــــــــ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬‫ݣ‬ ‫ــــــدمــــ‬‫ݠݑ‬‫مـــٯ‬ ‫خودمان‬‫برای‬‫خودمان‬‫گر‬‫ا‬‫که‬ ‫است‬‫زیاد‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫زندگی‬‫‌های‬‫ه‬‫مشغل‬‫و‬‫عمر‬‫گذر‬ ‫سرعت‬ ‫پیدا‬ ‫فرصت‬ ،‫مهم‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬ ‫نکنیم؛‬ ‫جدا‬ ‫کردن‬ ‫فکر‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫زمانی‬ ‫بر‬‫عالوه‬‫باید‬ ‫که‬ ‫کسانی‬ .‫هستند‬‫مادرها‬‫و‬ ‫پدرها‬‫کتاب‬ ‫این‬‫مخاطب‬.‫کرد‬ ‫نخواهیم‬ ‫فکر‬،‫صحیح‬‫تربیت‬‫مقدمۀ‬،‫شک‬‫بدون‬‫و‬‫باشند‬‫هم‬‫فرزندانشان‬‫مراقب‬،‫خودشان‬ .‫‌هاست‬‫ن‬‫آ‬‫از‬‫رهایی‬‫‌های‬‫ش‬‫رو‬‫و یادگیری‬‫مشکل‬‫بروز‬‫عوامل‬‫به‬‫راجع‬‫کردن‬ ‫دقت‬‫و‬ ‫بخش‬ .‫‌شویم‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ .‫کنیم‬ ‫گردشی‬ ‫کودکان‬ ‫دنیای‬ ‫در‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫خوب‬ ‫این‬‫از‬،‫دین‬‫دشمنان‬.‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬‫کارتون‬ ‫تماشای‬‫و‬‫بازی‬‫به‬‫ما‬‫کودکان‬ ‫زمان‬‫از‬‫زیادی‬ ‫و‬‫آب‬‫خوش‬‫و‬‫جذاب‬‫‌های‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫‌ها‬‫ن‬‫کارتو‬ ‫تولید‬‫با‬‫و‬‫‌اند‬‫ه‬‫برد‬‫را‬‫بهره‬‫بهترین‬‫فرصت‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫اختیار‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کودکانمان‬ ‫زندگی‬ ‫زمان‬ ‫از‬ ‫بخش‬ ‫این‬ ‫مدیریت‬ ‫سکان‬ ،‫رنگ‬ .‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬‫ما‬‫کودکان‬ ‫خورد‬‫به‬،‫دارند‬‫نظر‬ ‫در‬‫که‬ ‫انحرافی‬‫مفاهیمی‬،‫طریق‬‫همین‬ ‫از‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫جدیدی‬ ‫هیوالی‬ ‫با‬ ‫‌شویم‬‫ی‬‫م‬ ‫مواجه‬ ،‫بشویم‬ ‫وارد‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫نوجوا‬ ‫دنیای‬ ‫به‬ ‫‌چیز؛‬‫ه‬‫هم‬ ‫از‬ ‫کشکولی‬ !‫شود؟‬ ‫اینترنت‬ ‫جذابیت‬ ‫منکر‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسی‬ ‫چه‬ ‫و‬ !‫اینترنت‬ ‫عکس‬ ‫و‬ ‫طنز‬ ‫و‬ ‫جک‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫شعر‬ ‫و‬ ‫داستان‬ ‫و‬ ‫تاریخی‬ ‫و‬ ‫دینی‬ ‫و‬ ‫علمی‬ ‫اطالعات‬ ‫از‬ ‫فقط‬ ‫خالصه‬ !‫آفالین‬ ‫و‬ ‫آنالین‬ ‫گفتگوی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫و‬ ‫بازی‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫صوت‬ ‫و‬ ‫فیلم‬ ‫و‬ ‫پیدا‬ ‫نوجوانی‬ ‫کمتر‬ ‫که‬ ‫هست‬ ‫‌قدری‬‫ه‬‫ب‬ ‫جذابیتش‬ !‫آدمیزاد‬ ‫جان‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫غ‬‫مر‬ ‫شیر‬
  • 8.
    ‫برای‬ ‫هم‬ ‫دشمن‬‫البته‬ ‫و‬ ‫نباشد؛‬ ‫اینترنت‬ ‫از‬ ‫استفاده‬ ‫حال‬ ‫در‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫‌گون‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫طعم‬ ‫بهترین‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫کشیده؛‬ ‫فراوانی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نقش‬ ،‫جذاب‬ ‫فضای‬ ‫این‬ ‫گفتگوی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫و‬ ‫‌کننده‬‫ف‬‫منحر‬ ‫و‬ ‫جذاب‬ ‫مطالب‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫آنجا‬ ‫برای‬ ‫فرزندانمان‬ ‫است‬ ‫کافی‬ ‫که‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫ریخت‬ ‫اینترنت‬ ‫در‬ ‫آنالین‬ ‫‌های‬‫ی‬‫باز‬ ‫و‬ ‫آنالین‬ ‫چند‬‫و‬‫ساعت‬‫چند‬،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫‌شان‬‫ه‬‫لحظ‬‫چند‬.‫بچرخند‬‫آن‬ ‫در‬‫‌هدف‬‫ی‬‫ب‬،‫لحظه‬‫چند‬ .‫سال‬‫چندین‬،‫ساعتشان‬ ،‫امروزی‬‫مادران‬‫و‬‫پدران‬‫وظیفۀ‬‫‌فهمیم‬‫ی‬‫م‬،‫کنیم‬ ‫دقت‬‫که‬ ‫کمی‬ ،‫کوتاه‬ ‫گردش‬ ‫از‬‫بعد‬ ‫نیست‬ ‫رویمان‬ ‫پیش‬ ‫راهی‬ ‫آیا‬ ‫اما‬ ‫قدیم؛‬ ‫مادران‬ ‫و‬ ‫پدران‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫‌تر‬‫ت‬‫سخ‬ ‫‌مراتب‬‫ه‬‫ب‬ ‫همچون‬ ‫خوبی‬ ‫راهنمایان‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫تا‬ !‫نه‬ ً ‫شکست؟ یقینا‬ ‫پذیرفتن‬ ‫به‬ ‫مجبوریم‬ ‫و‬ .‫شد‬‫نخواهیم‬‫مواجه‬‫شکست‬‫با‬‫زندگی‬ ‫در‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬،‫داریم‬‫معصومین؟مهع؟‬ ‫روایت‬ ‫‌وهشت‬‫ت‬‫بیس‬ ‫قالب‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کتابی‬ .‫شماست‬ ‫روی‬ ‫پیش‬ ،‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫مقایسه‬ ‫ما‬ ‫زندگی‬ ‫سبک‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫معصومین؟مهع؟‬ ‫راهکارهای‬ ،‫داستانی‬ .‫ناهماهنگ‬‫گاه‬ ‫و‬‫‌هاست‬‫ن‬‫آ‬‫‌های‬‫ی‬‫راهنمای‬‫با‬‫هماهنگ‬‫گاه‬ ،‫ما‬‫زندگی‬‫سبک‬‫و‬‫کرده؛‬ ‫و‬ ‫کنید‬ ‫قاضی‬ ‫را‬ ‫کالهتان‬ ،‫قطعه‬ ‫هر‬ ‫پایان‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫و‬ ‫بخوانید‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ !‫ناهماهنگ؟‬‫هماهنگ یا‬‫است؛‬‫چگونه‬‫شما‬‫زندگی‬‫سبک‬‫ببینید‬
  • 9.
  • 10.
    10 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫روزنام‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫زمزمه‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ‫را‬ ‫جمله‬ ‫این‬ »‫باشد‬ ‫من‬ ‫شبیه‬ ‫«نباید‬ ‫تکیه‬ ‫صندلی‬ ‫پشتی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫سرش‬ ‫‌گذارد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫کنار‬ ‫بود‬ ‫خواندنش‬ ‫مشغول‬ ‫اینکه‬ ‫نه‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ،‫بشود‬‫کسی‬ ‫اذیت‬‫و‬‫آزار‬‫موجب‬‫خاصی‬‫نیت‬‫روی‬‫از‬‫بخواهد‬‫باشد یا‬‫بدی‬‫آدم‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫داد‬‫دستش‬ ‫کار‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫بداخالق‬‫و‬‫‌ها‬‫ی‬‫‌خلق‬‫ج‬‫ک‬ ‫گاهی‬ ‫فقط‬،‫نه‬ ‫با‬ ،‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫دوستان‬ ‫با‬ ‫مهمانی‬ ‫شب‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ً ‫مثال‬ ‫جمع‬‫و‬‫مهمانی‬‫فضای‬،‫بود‬‫‌تر‬‫خ‬‫تل‬‫و‬‫‌تر‬‫ی‬‫کار‬ ‫‌زبانی‬‫م‬‫زخ‬‫هر‬‫از‬‫که‬ ‫جمله‬‫آن‬‫گفتن‬ ‫بود‬‫نتوانسته‬‫همیشه‬‫مثل‬‫اما‬‫بکشاند؛‬‫قهر‬‫و‬‫‌تلخی‬‫ت‬‫اوقا‬‫به‬‫را‬‫‌شان‬‫ه‬‫دوستان‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌زد‬‫ی‬‫م‬ ‫نباید‬ ‫که‬ ‫حرفی‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫دررفته‬ ‫کوره‬ ‫از‬ ‫زود‬ .‫بگیرد‬ ‫را‬ ‫زبانش‬ ‫جلوی‬ ‫دوستانش‬ ‫ناراحتی‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫مهمانی‬ ‫صحنه‬ ‫از‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫همۀ‬ .‫بود‬ ‫آورده‬ ‫زبان‬ .‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫بست‬‫چشمان‬‫جلوی‬ ‫از‬‫فیلم‬‫مثل‬‫او‬ ‫رفتار‬ ‫از‬ ‫کارش‬ ‫محل‬‫در‬‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫دعوایی‬‫و یاد‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫فشار‬‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬‫را‬‫‌هایش‬‫ک‬‫پل‬ .‫نداشت‬‫بیچاره‬‫آبدارچی‬‫پیرمرد‬‫آن‬‫و‬‫خودش‬‫شدن‬‫برکنار‬‫کار‬ ‫از‬‫جز‬‫‌ای‬‫ه‬‫نتیج‬
  • 11.
    11 ‫ادارۀ‬ ‫آن‬ ‫در‬‫که‬ ‫بود‬ ‫او‬ ‫تنها‬ ‫اما‬ ‫‌کرد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بدعنقی‬ ‫گاهی‬ .‫بود‬ ‫بداخالق‬ ‫پیرمرد‬ .‫‌انداخت‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫‌شنگه‬‫م‬‫ال‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بهان‬ ‫هر‬ ‫با‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫پیرمرد‬ ‫پاپیچ‬ ‫بزرگ‬ ‫این‬‫‌وبیگاه‬‫ه‬‫گا‬ ‫دردسرهای‬‫و‬‫بود‬‫نیاورده‬‫طاقت‬‫مجموعه‬‫مدیر‬‫هم‬‫‌آخر‬‫ت‬‫دس‬ ‫و‬‫دانسته‬‫‌نظمی‬‫ی‬‫ب‬‫ایجاد‬‫و‬‫اداره‬‫وضعیت‬ ‫در‬‫اختالل‬‫برای‬‫‌ای‬‫ه‬‫بهان‬‫را‬‫نفر‬‫دو‬ .‫بود‬‫خواسته‬‫را‬‫دوتایشان‬‫هر‬ ‫عذر‬‫‌رودربایستی‬‫ی‬‫ب‬ ‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫خاطرش‬ ‫از‬ ‫همسرش‬ ‫چهرۀ‬ ،‫خاطرات‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫بین یادآوری‬ ‫تاب‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫عصبانی‬ ‫و‬ ‫رفتارها‬ ،‫مهربانی‬ ‫و‬ ‫صبوری‬ ‫با‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫سا‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫ماه‬‫چند‬‫تا‬‫است‬‫قرار‬‫که‬ ‫فرزندی‬‫اما‬‫بود؛‬‫نکرده‬‫اعتراضی‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬‫و‬‫بود‬‫آورده‬ ‫دوست‬.‫است‬‫کرده‬ ‫مشغول‬‫حسابی‬‫را‬‫فکرش‬،‫بشود‬‫‌شان‬‫ه‬‫خان‬‫مهمان‬‫دیگر‬ ‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫باشد‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫الگویی‬ ‫عصبی‬ ‫و‬ ‫تند‬ ‫اخالق‬ ‫این‬ ‫با‬ ‫ندارد‬ .‫باشد‬‫تندمزاج‬‫و‬‫عصبی‬‫هم‬‫او‬‫که‬ ‫بر‬‫«چگونه‬‫مقالۀ‬‫دقت‬‫با‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫باز‬‫دوباره‬،‫بود‬‫گذاشته‬ ‫کنار‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫روزنام‬ .‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬‫را‬»‫کنیم‬ ‫غلبه‬‫خود‬‫عصبانیت‬ ‫عزیز‬ ‫مهمان‬‫اول‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬
  • 12.
    12 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫او‬ ‫امروز‬ ‫که‬ ‫آمد‬ ‫یادش‬ ‫اما‬ ‫برگردد؛‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫روزانه‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫خسته‬ ،‫امامش‬ ‫دیدار‬ ‫شوق‬ .‫کرد‬ ‫کج‬ ‫مسجد‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫مسیرش‬ .‫است‬ ‫ندیده‬ ‫را‬ .‫رساند‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬ ،‫سریع‬ ‫‌های‬‫م‬‫قد‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫برد‬ ‫یادش‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫خستگ‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫که‬ ‫«کسی‬ .‫کرد‬ ‫آرام‬ ‫را‬ ‫قلبش‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ ‫‌بخش‬‫ح‬‫رو‬ ‫صدای‬ ‫آموزش‬ ‫را‬ ‫خود‬ ،‫دیگران‬ ‫آموزش‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫باید‬ ،‫داده‬ ‫قرار‬ ‫مردم‬ ‫پیشوای‬ ‫ادب‬ ‫کردارش‬ ‫با‬ ،‫بیاموزد‬ ‫ادب‬ ‫زبان‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫دیگران‬ ‫‌که‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫و‬ ‫دهد‬ ‫را‬ ‫قلبش‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫سیراب‬ ‫امام‬ ‫زیبای‬ ‫چهرۀ‬ ‫دیدار‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫تشن‬ ‫نگاه‬ .»‫آموزد‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫دقیق‬ ‫تربیتی‬ ِ‫راهکار‬ ‫این‬ ‫به‬ ،‫خانه‬ ِ‫در‬ ‫تا‬ .‫لبریز‬ ،‫او‬ ‫‌های‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫از‬ ‫طرف‬ ‫از‬ ‫سالم‬ ‫شنیدن‬ ‫منتظر‬ ‫‌که‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ،‫شد‬ ‫که‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ .‫‌اندیشید‬‫ی‬‫م‬ ‫سالم‬ ‫خانه‬ ‫اهل‬ ‫به‬ ‫بلند‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بقیه‬ ‫از‬ ‫زودتر‬ ،‫باشد‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ .‫کرد‬ ‫گرم‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ،‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫گرم‬ ‫سالم‬ ‫جواب‬ ‫و‬ ‫کرد‬ 73‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 13.
  • 14.
    14 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫دوستان‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫آموزشگاه‬ ‫مدیر‬ ‫میز‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫استعفای‬ ‫تقاضای‬ ‫وقتی‬ ‫گرفته‬ ‫کامل‬ ‫اطمینان‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫تصمیم‬ ‫گذاشت؛‬ ،‫بود‬ ‫مادرش‬ ‫قدیمی‬ .‫کرد‬ ‫تعجب‬،‫افتاد‬‫او‬‫استعفای‬‫به‬‫چشمش‬‫تا‬‫مدیر‬‫خانم‬.‫بود‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫مدیر‬ ‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ،‫بشنود‬ ‫او‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫چیزی‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫شده‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫ناراحت‬ ‫باعث‬ ‫چیزی‬ ‫است یا‬ ‫ناراضی‬ ‫حقوقش‬ ‫از‬ ً ‫حتما‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫همی‬.‫است‬‫گرفته‬ ‫تصمیمی‬‫چنین‬‫‌ای‬‫ه‬‫مقدم‬‫هیچ‬‫بدون‬‫و‬‫‌دفعه‬‫ک‬‫که ی‬ ‫و‬‫حقوق‬ ‫از‬‫رضایتش‬‫به‬‫راجع‬‫نگرانی‬‫با‬،‫چیز‬‫هر‬ ‫از‬‫پیش‬‫مدیر‬‫خانم‬.‫شد‬‫هم‬ .‫کرد‬ ‫سؤال‬‫آموزشگاه‬‫شرایط‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫بوده‬ ‫راضی‬ ‫حقوقش‬ ‫از‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫در‬ ‫‌که‬‫ن‬‫ای‬ .‫گفت‬ ‫را‬ ‫حقیقت‬ ‫همان‬‫را‬‫این‬‫اینکه‬‫و‬‫گفت‬ ‫تدریس‬‫به‬‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬‫از‬‫نیست‬‫ناراحت‬‫‌چیزی‬‫چ‬‫هی‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫گفته‬ .‫بود‬ ‫گفته‬ ‫هم‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫خواستگاری‬ ‫روز‬ ‫فضای‬ ‫و‬ ‫محیط‬ ‫که‬ ‫شرط‬ ‫این‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫همسرش‬ .‫کند‬ ‫کار‬ ‫درسش‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬ .‫بود‬‫پذیرفته‬،‫باشد‬‫مناسب‬‫محیطی‬‫کارش‬
  • 15.
    15 ‫نمونه‬ ‫معلم‬‫دوم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫که‬‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬‫خوب‬!‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫کنجکاوتر‬ ‫مدیر‬‫جوابش‬‫این‬‫با‬‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ‫اصل‬ ‫در‬ .‫بدهد‬ ‫دست‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫ادبیاتش‬ ‫باسابقۀ‬ ‫مدرسان‬ ‫از‬ ‫ندارد یکی‬ ‫دوست‬ ‫او‬ ‫لذت‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫متوجه‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ .‫بود‬ ‫نیامده‬ ‫پیش‬ ‫مشکلی‬ ‫هیچ‬ ‫جمعی‬ ‫به‬ ،‫همسرش‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫دونفرۀ‬ ‫جمع‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫تجربه‬ ‫را‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫ماد‬ ‫شیرین‬ ‫حواسش‬‫و‬‫توان‬‫تمام‬‫بعد‬‫به‬‫این‬‫از‬‫که‬ ‫بود‬‫داده‬‫ترجیح‬،‫شود‬‫تبدیل‬‫‌نفره‬‫ه‬‫س‬ .‫ببرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫‌اش‬‫ی‬‫همسر‬‫وظایف‬‫و‬‫فرزند‬‫تربیت‬‫برای‬‫را‬ ‫حقیقت‬ ‫تمام‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫راحت‬ ‫را‬ ‫خیالش‬ ،‫کند‬ ‫سؤال‬ ‫دوباره‬ ‫مدیر‬ ‫‌که‬‫ن‬‫ای‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫مسئولیت‬ ‫که‬ ‫پیداکرده‬ ‫اطمینان‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫دارد‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫اینکه‬ .‫گفت‬ ‫را‬ ‫انجام‬ ‫بهتر‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫تالشش‬ ‫و‬ ‫توان‬ ‫تمام‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫مادری‬ ‫آخرش‬ ‫و‬ ‫اول‬ .‫ببرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫آن‬‫دادن‬ ‫نیاز‬ ‫بیشتری‬ ‫اصرار‬ ‫که‬ ‫شد‬ ‫راحت‬ ‫خیالش‬ ،‫دید‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫آموزشگاه‬ ‫مدیر‬ ‫لبخند‬ ‫که‬ ‫را‬‫معلمی‬‫چنین‬‫‌پذیری‬‫ت‬‫مسئولی‬،‫دل‬‫در‬‫هم‬‫مدیر‬‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬.‫نیست‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تحسین‬،‫است‬‫‌شدن‬‫ر‬‫ماد‬‫آستانۀ‬ ‫در‬ ‫حاال‬
  • 16.
    16 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫پند‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیحتش‬ ‫دائم‬ ‫اینکه‬ .‫آمده‬ ‫تنگ‬ ‫به‬ ‫شوهرش‬ ‫اخالق‬ ‫از‬ ‫از‬ ‫هواخوردن‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫شنیدن‬ ‫از‬ ‫فرار‬ ‫برای‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اندرزش‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫مسیرش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫صدای‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫خانه‬ ،‫خود‬ ‫سخنان‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫دارند‬ ‫حضور‬ ‫مسجد‬ ‫در‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کج‬ ،‫مسجد‬ ‫مردم‬ ‫از‬ .‫است‬ ‫جمعیت‬ ‫از‬ ‫مملو‬ ‫مسجد‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫دور‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫د‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌قرار‬‫ی‬‫ب‬ ‫به‬ ‫‌سپارد‬‫ی‬‫م‬ ‫دل‬ ‫و‬ ‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫زن‬ .‫امیران‬ ‫و‬ ‫حاکمان‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫عادی‬ ‫بازخواست‬ ‫قیامت‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫هستید‬ ‫مسئول‬ ‫شما‬ ‫«تمامی‬ :‫پیامبر؟ص؟‬ ‫سخنان‬ ‫«مرد‬ :‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬ ‫ادامه‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫فرو‬ ‫فکر‬ ‫به‬ ‫زن‬ »‫‌شوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫شوهر‬ ‫مسئولیت‬ ،‫زن‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫را‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫مسئولیت‬ ،‫شوهرش‬ ‫شاید‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ،‫کلمات‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫زن‬ .»‫را‬ .‫است‬ ‫شنیده‬ ‫را‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫فرمایش‬ ‫این‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ۱۸۴‫صفحه‬،۱‫جلد‬،‫الصواب‬‫الی‬‫القلوب‬‫ارشاد‬
  • 17.
  • 18.
    18 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫مرتب‬ ‫خاصی‬ ‫وسواس‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫‌وشلوارش‬‫ت‬‫ک‬ ‫است. یقۀ‬ ‫ایستاده‬ ‫آینه‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫روب‬ ‫جواب‬ ‫باید‬ ً ‫حتما‬ ‫و‬ ‫هستند‬ ‫مهم‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ل‬‫سؤا‬ ‫بار‬ ‫چندمین‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مرور‬‫خودش‬‫با‬،‫بداند‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫دستش‬ ‫از‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫رفت‬ ‫خواستگاری‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫جاهایی‬ ‫تعداد‬ ‫حساب‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬ ‫با‬ ‫همسری‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫تا‬ ‫اما‬ ‫‌اندازد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫خنده‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ،‫دررفته‬ ،‫نکند‬ ‫پیدا‬ ‫هستند‬ ‫مهم‬ ‫و‬ ‫ارزشمند‬ ‫بسیار‬ ‫برایش‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مال‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫‌آ‬‫ه‬‫اید‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ ‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫‌دارند؛‬‫ی‬‫برنم‬ ‫تالش‬ ‫از‬ ‫دست‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫خودش‬ ‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫جدایی‬‫از‬‫که‬ ‫فرزندی‬‫و‬‫برادرش‬‫ازدواج‬‫تلخ‬‫تجربۀ‬‫‌خواهند‬‫ی‬‫نم‬ .‫کنند‬ ‫تکرار‬‫دوباره‬،‫دارد‬ ‫قرار‬‫متعددی‬‫‌های‬‫ب‬‫آسی‬‫معرض‬ ‫در‬‫و‬‫است‬‫رنج‬ ‫در‬ ‫مسیری‬ ‫که‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ،‫گرفت‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫تصمیم‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫با‬ ‫‌لحظه‬‫ه‬‫‌ب‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫مسیری‬ .‫است‬ ‫انتظارش‬ ‫در‬ ‫شیرین‬ ‫البته‬ ‫و‬ ‫سخت‬ ‫بر‬ ‫احساس‬ ،‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫نداد‬ ‫اجازه‬ ‫نباید‬ ‫و‬ ‫برداشت‬ ‫گام‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫مشورت‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫برای‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬ ‫مسائلی‬‫و‬‫‌ها‬‫ل‬‫سؤا‬‫تمام‬‫خاطر‬‫همین‬‫به‬.‫کند‬ ‫غلبه‬‫عقل‬
  • 19.
    19 ‫اول‬ ‫قدم‬‫سوم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫مهم‬،‫بسازند‬‫را‬‫آن‬‫همسرش‬‫با‬‫است‬‫قرار‬‫که‬‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬‫و‬‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬،‫خودش‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫شب‬ ‫هر‬ .‫است‬ ‫نوشته‬ ‫مفصل‬ ‫‌صورت‬‫ه‬‫ب‬ ‫کاغذی‬ ‫توی‬ ،‫است‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫به‬‫‌ها‬‫ت‬‫ساع‬‫تا‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ .‫داشته‬ ‫مختلفی‬ ‫مطالعات‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫مشورت‬ ‫زیادی‬ ‫مشاوران‬ ‫با‬ .‫دارد‬ ‫زیادی‬ ‫توجه‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫گرفته‬ ‫نظر‬ ‫در‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مال‬ ‫امری‬ ‫را‬ ‫خانواده‬ ‫تشکیل‬ ‫زیرا‬ ،‫باشد‬ ‫شناخت‬ ‫پایۀ‬ ‫بر‬ ‫انتخابش‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫انتخابی‬ ‫با‬ ‫گذشت یا‬ ‫آن‬ ‫کنار‬ ‫از‬ ‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫نم‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫مقدس‬ .‫آورد‬ ‫بار‬‫به‬‫پشیمانی‬‫‌عمر‬‫ک‬‫نادرست، ی‬‫و‬‫عجوالنه‬ ،‫صالح‬ ‫و‬ ‫سالم‬ ‫فرزندانی‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫اول‬ ‫قدم‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫کرده‬ ‫درک‬ ‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬ ‫انتخاب‬،‫باشند‬‫داشته‬‫هم‬‫را‬‫‌الصالحات‬‫ت‬‫باقیا‬‫حکم‬‫‌توانند‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫فرزندانی‬ ‫‌درستی‬‫ه‬‫ب‬ ‫او‬ .‫است‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫برای‬ ‫متعهد‬ ‫مادری‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫برای‬ ‫شایسته‬ ‫همسری‬ ‫فرد‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫زمانی‬ ‫از‬ ‫درست‬ ،‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫کند‬ ‫انتخاب‬‫خود‬‫برای‬‫زندگی‬‫شریک‬‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مناسبی‬
  • 20.
    20 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫تغییر‬ ‫بود‬ ‫قرار‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫کودکی‬ ‫ابتدای‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫خاطر‬ ‫به‬ ‫خوب‬ ‫مطمئن‬ ‫فردی‬ ‫با‬ ‫‌مشورت‬‫ن‬‫بدو‬ ‫و‬ ‫خودسرانه‬ ،‫بگیرد‬ ‫صورت‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫مهمی‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫شد‬ ‫همین‬ .‫‌کردند‬‫ی‬‫نم‬ ‫کار‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫اقدام‬ ،‫‌اعتماد‬‫ل‬‫قاب‬ ‫و‬ ‫یعنی‬ ،‫مشاور‬ ‫‌ترین‬‫ن‬‫مطمئ‬ ‫و‬ ‫بهترین‬ ‫با‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫مناسب‬ ‫فرصتی‬ ‫منتظر‬ ‫خوب‬ .‫کند‬ ‫مشورت‬ ‫ازدواج‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫مهمی‬ ‫مسالۀ‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫‌خدا؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬ ،‫امت‬ ‫سایر‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫سرنوشت‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫هرکسی‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫دایرۀ‬ ‫محدودکردن‬ ‫یعنی‬ ‫قدم‬ ‫اولین‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دلسوزی‬ ‫گام‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫‌های‬‫ی‬‫راهنمای‬ ‫با‬ ،‫‌اند‬‫ج‬‫ازدوا‬ ‫مناسب‬ ‫که‬ ‫مناسبی‬ ‫افراد‬ ‫برای‬ ‫شایسته‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫برنام‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫تنها‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫بردارد‬ .‫بگذارد‬ ‫اختیارش‬ ‫در‬ ،‫ملزومات‬ ‫و‬ ‫جزییات‬ ‫تمام‬ ‫با‬ ‫همراه‬ ،‫زندگی‬ ‫‌عمر‬‫ک‬‫ی‬ ‫نصیحت‬ ‫حال‬ ‫در‬ ،‫منبر‬ ‫باالی‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ .»‫کنید‬ ‫انتخاب‬ ]‫مناسب‬ ‫[جایگاه‬ ‫خود‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نطف‬ ‫«برای‬ :‫است‬ ‫مؤمنین‬ 100‫صفحه‬،۱۰۳‫جلد‬،‫بحاراالنوار‬
  • 21.
  • 22.
    22 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫نشسته‬‫تلفن‬ ِ‫کنار‬ ‫صندلی‬‫روی‬،‫دست‬‫به‬‫بافتنی‬‫روز‬‫هر‬‫مثل‬ ‫چهارمین‬‫این‬.‫بدهد‬‫شدنش‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫نو‬ ‫از‬‫خبری‬‫و‬‫بزند‬‫زنگ‬‫‌هایش‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬‫یکی‬ ‫‌کدامشان‬‫چ‬‫هی‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫نو‬ .‫بافته‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫نو‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫لباسی‬ ‫شوهرش‬ .‫است‬ ‫آمدنشان‬ ‫‌انتظار‬‫م‬‫چش‬ ‫همچنان‬ ‫او‬ ‫اما‬ ‫‌اند؛‬‫ه‬‫نیامد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ِ‫حال‬ ‫از‬ .‫کرده‬ ‫گرم‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫درخ‬ ‫و‬ ‫باغچه‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫سرش‬ ‫حیاط‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫بزرگ‬ ‫حیاط‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫روزهایی‬ ‫به‬ ‫دارد‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫خبر‬ ‫هم‬ ‫او‬ ِ‫دل‬ ‫فکر‬ ‫‌گذاشتند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫سرشان‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫محله‬ ‫و‬ ‫‌دویدند‬‫ی‬‫م‬ ‫توپ‬ ‫دنبال‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫بچ‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫‌های‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫فرزندان‬‫صدای‬‫شنیدن‬،‫لذتش‬‫تمام‬‫که‬ ‫روزهایی‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫لذت‬ ‫و‬ ‫‌رفتند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫ای‬ ‫به‬ ‫کودکانه‬ ‫شوقی‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫بود‬ .‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬‫برابر‬‫دو‬‫‌شان‬‫ن‬‫چشما‬ ‫در‬‫را‬‫بودن‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫تیز‬،‫شده‬‫بلند‬‫همسایه‬‫خانۀ‬‫از‬‫که‬ ‫سروصداهایی‬‫به‬‫گوشش‬ ‫بچه‬ ‫دنبال‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بچه‬ .‫است‬ ‫خبر‬ ‫چه‬ ‫‌تر‬‫ف‬‫‌طر‬‫ن‬‫آ‬ ‫متر‬ ‫چند‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫تصور‬ ‫سروصدای‬ ‫از‬ .‫بازی‬ ‫وسیلۀ‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫هم‬ ‫مادربزرگشان‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ .‫‌دود‬‫ی‬‫م‬ ‫بابایی‬ ‫بغل‬ ‫توی‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫زودتر‬ ‫دارند‬ ‫دوست‬ ‫همه‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫معلوم‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬
  • 23.
    23 ‫بهانه‬‫چهارم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬.‫است‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫همی‬ ‫‌بار‬‫ک‬‫شب ی‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫هر‬ .‫کنند‬ ‫جا‬ ‫‌جون‬‫ن‬‫ماما‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫جمع‬‫هم‬‫دور‬‫مادربزرگ‬‫و‬‫پدربزرگ‬‫دیدن‬‫بهانۀ‬‫به‬‫همسایه‬‫‌های‬‫ه‬‫نو‬ ‫هرقدر‬‫ولی‬‫است؛‬‫سخت‬‫برایشان‬‫شرایط‬‫این‬ ِ‫تحمل‬.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫تازه‬‫دیداری‬‫و‬ ‫شدن‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫بچ‬ ‫بار‬ ‫زیر‬ ‫و‬ ‫نداشته‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ ،‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫نصیحت‬ ‫را‬ ‫‌هایشان‬‫ه‬‫بچ‬ ‫اینکه‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ،‫بودند‬ ‫کشیده‬ ‫پیش‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫بحث‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫نرفت‬ ‫انتظار‬‫حد‬ ‫از‬‫زمانه‬‫این‬ ‫در‬‫فرزند‬‫تربیت‬‫اینکه‬‫ندارند یا‬‫مناسبی‬‫موقعیت‬ ‫حاال‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫خالی‬‫شانه‬‫مسئولیتی‬‫چنین‬‫پذیرش‬ ‫از‬،‫است‬‫‌تر‬‫ت‬‫سخ‬ ‫با‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫از‬ ‫همسایه‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬ ‫قهقهۀ یکی‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫آب‬ ‫بیشتر‬ ‫دلش‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫همسایه‬ ‫خانۀ‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫صدایی‬ ‫هر‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫قدیمی‬ ‫رفقای‬ ‫به‬ ‫زدن‬ ‫سر‬ ‫شوهرش‬ ‫دوباره‬ ‫همیشه‬ ‫مثل‬ ‫اآلن‬ ‫صدای‬ .‫ندهد‬ ‫آزارش‬ ‫تنهایی‬ ‫غصۀ‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫عیادت یکی‬ ‫بار‬ ‫این‬ .‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫حیاط‬ ‫در‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫نگاهش‬ ‫شوهرش‬ ‫گوشۀ‬ ،‫در‬ ‫شدن‬ ‫بسته‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خداحافظی‬ .‫کرده‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫رفقا‬ ‫از‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پاک‬‫‌اش‬‫ی‬‫روسر‬‫پر‬‫با‬‫را‬‫چشمش‬
  • 24.
    24 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ِ‫بیخ‬ ‫اسالم‬ ‫آوازۀ‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ل‬‫سا‬ .‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫دراز‬ ‫و‬ ‫دور‬ ‫‌های‬‫ل‬‫سا‬ ‫بگیرد‬ ‫پیشی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫دی‬ ‫همۀ‬ ‫بر‬ ‫دینش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫نام‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫المذهبان‬ ‫و‬ ‫کافران‬ ِ‫گوش‬ ‫‌های‬‫ن‬‫انسا‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ .‫جهان‬ ‫‌های‬‫ت‬‫ام‬ ‫همۀ‬ ‫سرور‬ ‫بشود‬ ‫اسالم‬ ‫امت‬ ‫و‬ ‫‌بخش‬‫ح‬‫رو‬ ‫تعالیم‬ ‫به‬ ‫عمل‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫شوند‬ ‫‌مند‬‫ه‬‫بهر‬ ‫اسالم‬ ‫نعمت‬ ‫از‬ ‫بیشتری‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫سینه‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ .‫کنند‬ ‫خود‬ ‫نصیب‬ ‫را‬ ‫آخرت‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫سعادت‬ ،‫آن‬ ‫بندگانش‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫خداوند‬ ‫و‬ ‫خداست‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫رزوی‬ ‫و‬ ‫رزق‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫اسالم‬ ‫گرامی‬ ‫پیامبر‬ .‫گهواره‬ ‫در‬ ‫کودکان‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫حتی‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫نم‬ ‫غافل‬ ‫شدن‬ ‫فرزنددار‬ ‫[برای‬ ‫و‬ ‫بجویید‬ ‫«فرزند‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫محمد؟ص؟‬ ‫حضرت‬ ‫[و‬ ‫‌جویم‬‫ی‬‫م‬ ‫فراوانی‬ ‫‌ها‬‫ت‬ ّ‫ام‬ ‫دیگر‬ ‫بر‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫فردا‬ ،‫من‬ ‫چراکه‬ ‫کنید]؛‬ ‫اقدام‬ .»]‫‌کنم‬‫ی‬‫م‬ ‫مباهات‬ ‫امتم‬ ‫افراد‬ ‫کثرت‬ ‫به‬ ۲‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
  • 25.
  • 26.
    26 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫جا‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫موردعالق‬ ‫آشپزی‬ ‫برنامه‬ ‫زمان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫ساعت‬ ‫به‬ ‫نگاهش‬ ‫مدام‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫فوتبال‬ ‫‌اش یعنی‬‫ه‬‫موردعالق‬ ‫برنامۀ‬ ‫دیدن‬ ‫سرگرم‬ ‫خانه‬ ‫آقای‬ .‫نماند‬ ‫لذت‬ ‫تلویزیون‬ ‫از‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ،‫آشپزی‬ ‫برنامۀ‬ ‫شروع‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫تا‬ ‫قبلی‬ ‫قرار‬ ‫طبق‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫را‬ ‫اضافه‬ ‫وسایل‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫کابینت‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫ظروف‬ ‫و‬ ‫ظرف‬ .‫ببرد‬ ‫همسرش‬ ‫سراغ‬ ،‫دست‬ ‫به‬ ‫رادیو‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫آشپزخانه‬ ‫به‬ ‫سروسامانی‬ !‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫صاحب‬‫را‬‫تلویزیون‬‫کنترل‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫چه‬‫هر‬‫تا‬‫سرآشپز‬‫‌های‬‫ب‬‫ل‬‫به‬‫‌دوزد‬‫ی‬‫م‬‫چشم‬‫و‬‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫مبل‬‫روی‬ ‫از‬‫بعضی‬‫گاهی‬.‫دارد‬‫نگه‬‫خاطرش‬‫در‬‫و‬‫بگیرد‬‫‌گوید، یاد‬‫ی‬‫م‬‫آشپزی‬‫‌وفن‬‫ت‬‫فو‬ ‫گرفته یادداشت‬ ‫نظر‬ ‫در‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دفترچ‬ ‫توی‬ ‫را‬ ‫آشپز‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ .‫کند‬‫استفاده‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫از‬‫بتواند‬‫هم‬‫بعدها‬‫تا‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫به‬ .‫داشت‬ ‫دوست‬ ‫را‬ ‫آشپزی‬ ‫هم‬ ‫ازدواج‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫و‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫شیرین‬‫حسی‬‫که‬‫کردن‬‫خلق‬‫شبیه‬‫چیزی‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬‫هنر‬‫مثل یک‬‫آشپزی‬ ،‫پیداکرده‬ ‫مهارتی‬ ‫آشپزی‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫مدتی‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫داشت‬ ‫لذت‬ ‫از‬ ‫سرشار‬ ‫و‬
  • 27.
    27 ‫سرآشپز‬‫پنجم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫ثمر‬ ‫به‬‫زمانی‬ ‫آشپز‬ ‫‌های یک‬‫ی‬‫هنرمند‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫رسیده‬ ‫نتیجه‬ ‫این‬ ‫به‬ .‫زودتر‬‫نه‬‫و‬‫دیرتر‬‫نه‬‫شود؛‬‫انجام‬‫خودش‬‫مناسب‬‫زمان‬‫در‬‫که‬‫نشست‬‫خواهد‬ ‫تأکید‬ ‫‌شناسی‬‫ت‬‫وق‬ ‫مسئلۀ‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫مدام‬ ‫که‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫مادرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫یاد‬ ‫برنج‬ ‫که‬ ‫برداری‬ ‫آتش‬ ‫روی‬ ‫از‬ ‫دیرتر‬ ‫زودتر یا‬ ‫را‬ ‫برنج‬ ‫مبادا‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫خورشت‬ :‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫همیشه‬ ‫که‬ ‫مادربزرگش‬ ‫حرف‬ ‫شود. یا‬ ‫شفته‬ ‫دون یا‬ ‫قبل‬ ‫شب‬ ‫از‬ ً ‫حتما‬ ‫که‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌طعم‬‫ش‬‫خو‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫روغن‬ ‫وقتی‬ ‫فسنجان‬ .‫بیفتد‬‫جا‬‫حسابی‬‫و‬‫شود‬‫گذاشته‬‫بار‬ ‫زندگی‬‫امور‬‫و‬‫‌ها‬‫ه‬‫برنام‬‫تمامی‬‫که‬‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬‫بیشتر‬ .‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌حساب‬‫ه‬‫ب‬ ‫هم‬ ‫‌تر‬‫م‬‫مه‬ ‫خیلی‬ ‫گاهی‬ ‫و‬ ‫ندارند‬ ‫آشپزی‬ ‫از‬ ‫‌کمی‬‫ت‬‫دس‬ ‫هم‬ ‫درست‬ ‫باید‬ ‫را‬ ‫کاری‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫زیادی‬ ‫ارزش‬ ‫زمان‬ ،‫آشپزی‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫هم‬ ‫دیگر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫باید‬ ،‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫خودش‬ ‫موقع‬ ِ‫سر‬ ‫اگر‬ ‫بگذرد یا‬ ‫وقتش‬ ‫از‬ ‫کاری‬ ِ‫انجام‬ ‫مبادا‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫مراقبت‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫‌شناس‬‫ت‬‫وق‬ .‫کند‬‫عجله‬‫آن‬‫انجام‬ ‫در‬،‫نرسیده‬‫مناسبش‬‫زمان‬
  • 28.
    28 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫زندگی‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ،‫است‬ ‫رهبر‬ ‫و‬ ‫راهبر‬ ‫که‬ ‫معصوم‬ ‫امام‬ ‫‌اندازۀ‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌کس‬‫چ‬‫هی‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫خاطر‬ ‫همین‬ ‫به‬ .‫نیست‬ ‫مهربان‬ ‫و‬ ‫دلسوز‬ ‫شیعیان‬ ‫سرنوشت‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫سعادتشان‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫زندگی‬ ‫‌لحظۀ‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫برای‬ ‫رضا؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫با‬ ‫عبادت‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫از‬ .‫دارد‬ ‫نصیحتی‬ ‫و‬ ‫راهنمایی‬ ،‫آخرت‬ ‫در‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫حاضر‬ ‫جامعه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫تا‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫خلوت‬ ‫خدا‬ ‫تأثیر‬ ‫و‬ ‫شدن‬ ‫دار‬ ‫فرزند‬ ‫زمان‬ ‫بهترین‬ ‫از‬ .‫هستند‬ ‫خود‬ ‫همسران‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫شیعیانش‬ ‫برای‬ ‫فرزند‬ ‫‌وخوی‬‫ق‬‫خل‬ ‫روی‬ ‫بر‬ ‫زمان‬ ‫این‬ ‫در‬ ،‫تابستان‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫زمستان‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫دارید‬ ‫زنان‬ ‫با‬ ‫آمیزش‬ ‫قصد‬ ‫«اگر‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫دهید‬ ‫انجام‬ ‫آمیزش‬ ‫شب‬ ‫پایان‬ ‫در‬ ‫بلکه‬ ‫نکنید؛‬ ‫آمیزش‬ ‫شب‬ ‫آغاز‬ ‫‌شدن‬‫ش‬‫باهو‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌تر؛‬‫ش‬‫امیدبخ‬ ‫‌دارشدن‬‫د‬‫فرزن‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌افزاتر؛‬‫ت‬‫صح‬ ‫بدن‬ .»‫است‬ ‫بهتر‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدید‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬ 64‫صفحه‬،‫الرضا؟ع؟‬‫االمام‬‫طب‬
  • 29.
  • 30.
    30 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫فاکتور‬،‫‌ها‬‫ل‬‫پو‬‫شمارش‬‫بار‬‫چند‬‫از‬‫بعد‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫تعمیرکار‬‫از‬‫را‬‫ماشین‬‫سوییچ‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫زردرنگش‬ ‫تاکسی‬ ‫در‬ ‫عصبانیت‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تسویه‬ ‫را‬ ‫تعمیرگاه‬ .‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫به‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫روشن‬‫ماشین‬،‫زدن‬‫استارت‬ ‫بار‬‫چند‬ ‫از‬‫بعد‬ ‫روز یک‬ ‫هر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫این‬ ‫که‬ ‫افتاده‬ ‫اتفاقی‬ ‫چه‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫به‬‫را‬‫ماشین‬،‫تعمیر‬‫برای‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مجبورش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خراب‬‫ماشین‬‫جای‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫روز‬ ‫چند‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫ساعت‬ ‫چند‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫خرج‬ ‫پول‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫ببرد‬ ‫تعمیرگاه‬ ‫و‬ ‫نکرده‬ ‫عمر‬ ‫بیشتر‬ ‫سال‬ ‫پنج‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫ماشینی‬ ‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬ .‫بماند‬ ‫عقب‬ ‫کاسبی‬ ‫و‬ !‫نشده‬‫پرداخت‬‫کامل‬ ،‫خریدش‬‫‌های‬‫ط‬‫قس‬ ‫هنوز‬ ‫ذهنش‬ ‫توی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سوار‬ ‫را‬ ‫مسافری‬ ‫چهارراه‬ ‫سر‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫در‬ ‫پشت‬‫عیالش‬.‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬‫زنگ‬‫تلفنش‬‫که‬ ‫است‬‫‌انداختن‬‫ه‬‫چرتک‬‫حال‬ ‫در‬‫مدام‬ ‫با‬ ‫هرچند‬ .‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫انبه‬ ‫دلش‬ ‫اینکه‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫باردار‬ ‫ویار‬ ‫از‬ ‫تلفن‬ ‫چه‬ ‫«ببینم‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬ ‫خودش‬ ‫روی‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫شاکی‬ ‫انبه‬ ‫ویار‬ ‫شنیدن‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫قطع‬‫را‬‫تلفن‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫‌شود»ی‬‫ی‬‫م‬
  • 31.
    31 ‫خرد‬ ‫پول‬‫ششم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫هنوز‬‫که‬‫‌ای‬‫ه‬‫بچ‬‫اینکه‬‫به‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫بیشتر‬‫‌اش‬‫ی‬‫فکر‬‫‌های‬‫ت‬‫مشغولی‬ ‫به‬‫پایش‬‫که‬‫روزی‬‫به‬‫وای‬‫‌گذارد؛‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫روی‬‫خرج‬‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬،‫نرسیده‬‫راه‬‫از‬ ‫پیاده‬‫مسافر‬.‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫بیرونش‬‫خیال‬‫و‬‫فکر‬ ‫از‬‫مسافر‬‫صدای‬.‫شود‬ ‫باز‬‫دنیا‬‫این‬ ‫به‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫دخلش‬‫به‬‫نگاهی‬.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫کرای‬ ‫بابت‬‫تومان‬‫هزار‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫در‬،‫شده‬‫دیرش‬‫است‬‫معلوم‬‫که‬ ‫هم‬‫مسافر‬.‫ندارد‬‫خرد‬‫پول‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مسافر‬ .‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫کارش‬ ‫سراغ‬‫باعجله‬‫و‬‫‌پراند‬‫ی‬‫م‬‫ـی‬»‫ندارد‬‫«اشکال‬‫جوابش‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫پر‬ ‫شهر‬ ‫توی‬ ‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫‌لحظه‬‫ک‬‫و ی‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫چاق‬ ‫را‬ ‫دنده‬ ‫‌خیال‬‫ی‬‫ب‬‫که‬ ‫دارند‬‫عجله‬‫رفتن‬‫برای‬‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬‫و‬‫ندارند‬‫خرد‬‫پول‬‫که‬ ‫مسافرهایی‬ ‫را‬ ‫نداشتنش‬ ‫‌دروغ‬‫ه‬‫ب‬ ‫دارد‬ ‫خرد‬ ‫پول‬ ‫وقتی‬ ‫حتی‬ ‫اگر‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫پولشان‬ ‫باقی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫جور‬‫انبه‬‫خرید‬‫پول‬،‫‌ها‬‫ل‬‫‌پو‬‫ه‬‫خرد‬‫همین‬‫با‬‫شب‬‫تا‬،‫کند‬ ‫بهانه‬ ‫به‬ ‫حالی‬ ‫در‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫انبه‬ ‫شب‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیاده‬ ‫و‬ ‫سوار‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫مسافرها یک‬ ‫ماشین‬ ‫بعدی‬ ‫تعمیر‬ ‫برای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬ ‫که‬ ‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬ ‫خانه‬ ‫سمت‬ .‫ندهد‬‫را‬‫مسافرها‬‫پول‬‫باقی‬،‫نداشتن‬‫خرد‬‫‌ پول‬‫ۀ‬‫بهان‬‫به‬‫باید‬ ‫روز‬‫چند‬
  • 32.
    32 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫‌ماه‬‫ه‬‫پاب‬ ‫همسرش‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫مدتی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫امرارمعاش‬ ‫هیزم‬ ‫‌کردن‬‫ع‬‫جم‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬ ‫درآمدش‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫فرزندشان‬ ‫دیگر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .‫هستند‬ ‫راضی‬ ‫هم‬ ‫اندک‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌دهد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫کفاف‬ ‫صادق؟ع؟را‬ ‫امام‬ ‫با‬ ‫جماعت‬ ‫نماز‬ ‫ثواب‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫کارش‬ ‫‌شدن‬‫م‬‫تما‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫امام؟ع؟جمع‬ ‫دور‬ ‫یاران‬ ‫که‬ ‫نشده‬ ‫شروع‬ ‫نماز‬ ‫هنوز‬ .‫ندهد‬ ‫دست‬ ‫از‬ ‫وقتی‬ ‫چند‬ ‫که‬ ‫سوالی‬ ‫و‬ ‫برود‬ ‫جلو‬ ‫دارد‬ ‫‌پرسند.دوست‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌هایشان‬‫ل‬‫سوا‬ ‫و‬ ‫شراکت‬ ‫پیشنهاد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫رفیق‬ .‫بپرسد‬ ‫کرده‬ ‫مشغول‬ ‫را‬ ‫فکرش‬ ‫است‬ ‫اما‬ ‫است؛‬ ‫حرام‬ ‫اسالم‬ ‫در‬ ‫شراب‬ ‫فروش‬ ‫و‬ ‫خرید‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫داده‬ ‫سودی‬ ‫پر‬ ‫سوالش‬ ‫هنوز‬ .‫کرده‬ ‫نگران‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫دارند‬ ‫راه‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫هزین‬ ‫نسل‬ ‫در‬ ،‫حرام‬ ‫کسب‬ ]‫سوء‬ ‫«[آثار‬ :‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫امام‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫نکرده‬ ‫بیان‬ ‫را‬ ‫خدا‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ ‫جمله‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ ‫مرد‬ .»‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫آشکار‬ ‫فرزندان‬ ‫و‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تغذیه‬ ‫حالل‬ ‫اما‬ ‫اندک؛‬ ‫هرچند‬ ‫مالی‬ ‫از‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ 125‫صفحه‬،5‫جلد‬،‫کافی‬
  • 33.
  • 34.
    34 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫توی‬ ‫دل‬ ،‫شود‬ ‫مادربزرگ‬ ‫دیگر‬ ‫وقت‬ ‫چند‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫فهمیده‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫توی‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کشیده‬ ‫نقشه‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫و‬ ‫روزها‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫چقدر‬ .‫نیست‬ ‫دلش‬ .‫بود‬‫خوانده‬‫الالیی‬‫برایش‬‫و‬‫گرفته‬ ‫بغل‬‫را‬‫دخترش‬‫تنها‬‫فرزند‬‫خودش‬‫خیال‬ ‫بازار‬ ‫‌های‬‫ه‬‫مغاز‬ ‫نصف‬ ،‫امروز‬ ‫تا‬ ‫داد‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫باردار‬ ‫خبر‬ ‫دخترش‬ ‫که‬ ‫روزی‬ ‫از‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫خریده‬ ‫مختلف‬ ‫‌های‬‫ل‬‫مد‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫گ‬‫رن‬ ‫با‬ ‫‌هایی‬‫س‬‫لبا‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫رو‬ ‫و‬ ‫زیر‬ ‫را‬ ‫لذت‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫است‬ ‫مناسب‬ ‫سیسمونی‬ ‫تدارک یک‬ ‫شرایط‬‫تمام‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬.‫باشد‬‫کسر‬ ‫و‬‫کم‬ ‫چیزی‬،‫کند‬ ‫تجربه‬‫را‬‫‌شدن‬‫گ‬‫مادربزر‬ .‫باشد‬‫مرادش‬‫وفق‬‫بر‬‫دارد‬‫دوست‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫همان‬ ‫به‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مادربزرگان‬ ‫ذوق‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫روزی‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫غذاها‬ ‫طرفی‬ ‫از‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫هم‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫نگران‬ ‫اندازه‬ ‫ندارند‬ ‫را‬ ‫قدیم‬ ‫‌های‬‫ی‬‫ک‬‫خورا‬ ‫ارزش‬ ‫و‬ ‫ت‬ ّ‫قو‬ ‫دیگر‬ ‫امروزی‬ ‫‌های‬‫ی‬‫ک‬‫خورا‬ ‫نیست؛‬ ‫مفید‬ ‫و‬ ‫مناسب‬ ‫تغذیۀ‬ ‫قیدوبند‬ ‫در‬ ‫زیاد‬ ‫دخترش‬ ‫دیگر‬ ‫طرف‬ ‫از‬ ‫و‬ .‫کند‬ ‫تضمین‬ ‫را‬ ‫فرزند‬ ‫سالمتی‬ ‫هم‬ ‫و‬ ‫مادر‬ ‫سالمتی‬ ‫هم‬ ‫بتواند‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫تغذی‬
  • 35.
    35 ‫مادربزرگانه‬ ‫ذوق‬‫هفتم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫‌هایی‬‫ی‬‫‌د‬‫ی‬‫س‬‫و‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫کتا‬ ‫مطالعۀ‬ ‫و یادآوری‬ ‫دختر‬ ‫به‬ ‫‌زدن‬‫ن‬‫تلف‬ ،‫همین‬ ‫برای‬ ‫روزانۀ‬ ‫وظایف‬ ‫جزو‬ ،‫هستند‬ ‫آن‬ ‫‌های‬‫ت‬‫مراقب‬ ‫و‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫دربارۀ‬ ‫که‬ ‫اول‬ ‫روزهای‬ ‫همان‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌د‬‫ی‬‫س‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫کتا‬ ‫این‬ ‫البته‬ .‫گذاشته‬ ‫خودش‬ ‫نگاهی‬ ‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬ ‫بیکاری‬ ‫مواقع‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫سفارشش‬ ‫و‬ ‫خریده‬ ‫او‬ ‫برای‬ .‫بیندازد‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫تغذیۀ‬‫و‬ ‫باردار‬‫زن‬‫به‬‫راجع‬‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬ ‫از‬‫چه‬‫هر‬ ‫روز‬‫هر‬‫مثل‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫تلفن‬ ‫‌روز‬‫ه‬‫شبان‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫مهمی‬ ‫نکات‬ ‫‌اضافۀ‬‫ه‬‫ب‬ ،‫شنیده‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫مناسب‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫دخترش‬‫برای‬‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬،‫‌کرده‬‫ت‬‫و یادداش‬‫آمده‬‫گذشته یادش‬ ،‫باغبان‬‫مانند یک‬‫باید‬‫که‬ ‫است‬‫کوچکی‬ ‫نهال‬‫شبیه‬‫فرزند‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫به‬ ‫که یک‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫و‬ ‫بنشیند‬ ‫ثمر‬ ‫به‬ ‫تا‬ ‫بود‬ ‫مراقبش‬ ‫‌حوصله‬‫ا‬‫ب‬ ‫و‬ ‫کمال‬ ‫و‬ ‫تمام‬ ‫مادی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫مراقب‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫فرزند‬ ،‫دارد‬ ‫احتیاج‬ ‫نور‬ ‫و‬ ‫خاک‬ ‫و‬ ‫آب‬ ‫به‬ ‫درخت‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫مانند‬ .‫کند‬ ‫توجه‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫نیاز‬ ‫بسیاری‬ ‫معنوی‬ ‫و‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫قطع‬‫را‬‫تلفن‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ه‬‫آیند‬‫نوۀ‬‫‌صدقۀ‬‫ن‬‫قربا‬،‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬
  • 36.
    36 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫کامل‬ ‫و‬ ‫جامع‬ ‫اندازه‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫دینی‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مگر‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫تغذیۀ‬ ‫از‬ ،‫دارد‬ ‫خاص‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫توصی‬ ‫و‬ ‫برنامه‬ ‫زندگی‬ ‫ابعاد‬ ‫تمام‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫سراغ‬ ‫بماند؟‬ ‫غافل‬ ‫جنین‬ ‫رشد‬ ‫ایام‬ ‫و‬ ‫مادر‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫امام‬ ً ‫واقعا‬ ‫آیا‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ .‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫بارداری‬ ‫دوران‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫تغذی‬ ‫‌های‬‫ش‬‫سفار‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫دلش‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫پاسخ‬ .‫خیر‬ ‫یا‬ ‫دارد‬ ‫پاسخی‬ ‫هم‬ ‫سؤاالت‬ ‫این‬ ‫برای‬ ‫رضا؟ع؟‬ ‫‌رضا؟ع؟‬‫م‬‫اما‬ .‫جامعی‬ ‫و‬ ‫کامل‬ ‫دین‬ ‫چنین‬ ‫انتخاب‬ ‫از‬ ‫شاد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شاد‬ ‫را‬ ،‫دارند‬ ‫شکم‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫فرزندی‬ ‫تا‬ ‫بخورانید‬ ‫کندر‬ ‫حامله‬ ‫زنان‬ ‫«به‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌قیافه‬‫ش‬‫خو‬ ‫است‬ ‫دختر‬ ‫اگر‬ ‫و‬ ‫شجاع؛‬ ‫و‬ ‫دانا‬ ‫و‬ ‫باهوش‬ ‫است‬ ‫پسر‬ ‫اگر‬ .»‫گردد‬ ‫‌اخالق‬‫ش‬‫خو‬ 23‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
  • 37.
  • 38.
    38 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫داشت‬ ‫دوست‬ ‫بچه‬ ‫اول‬ ‫همان‬ ‫از‬ ،‫اطرافیانش‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫‌وسا‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫برخالف‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬ .‫‌داد‬‫ی‬‫م‬ ‫ترجیح‬ ‫دیگر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫لذ‬ ‫تمامی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫پد‬ ‫لذت‬ ‫گذشته‬ ‫ماه‬ ‫ه‬ُ‫ن‬ ‫حاال‬ .‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌شماری‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫روزهایی‬ ‫چنین‬ ‫رسیدن‬ ‫برای‬ .‫است‬‫نوزاد‬‫گریۀ‬ ‫شنیدن‬‫منتظر‬،‫عمل‬‫اتاق‬ ‫در‬‫پشت‬‫و‬‫است‬ ‫کرده‬ ‫اجرا‬‫‌مو‬‫ه‬‫موب‬،‫بود‬‫شنیده‬‫دکترها‬‫و‬‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬‫از‬‫آنچه‬‫هر‬‫ماه‬‫ه‬ُ‫ن‬‫این‬‫تمام‬ ‫پیش‬‫را‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬.‫بود‬‫داده‬‫کوچولویش‬ ‫مسافر‬‫و‬‫مادر‬‫به‬‫را‬‫حواسش‬‫‌دانگ‬‫ش‬‫ش‬‫و‬ ‫را‬ ‫الزم‬ ‫سواالت‬ ‫ماماها‬ ‫‌ترین‬‫ه‬‫باتجرب‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫برده‬ ‫دکترها‬ ‫ماهرترین‬ ‫و‬ ‫بهترین‬ ‫و‬‫بهداشتی‬‫لوازم‬‫‌ترین‬‫ی‬‫ضرور‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫جغجغه‬‫از‬‫دیگر‬‫طرف‬‫از‬.‫بود‬‫پرسیده‬ .‫بود‬‫کرده‬ ‫آماده‬‫فرزندش‬‫آمدن‬ ‫از‬‫قبل‬‫را‬‫همه‬،‫سیسمونی‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬‫او‬،‫نیامده‬‫دنیا‬‫به‬‫فرزندش‬‫هنوز‬‫وقتی‬‫بود‬‫کرده‬ ‫فکر‬‫خودش‬‫با‬‫بارها‬ ‫دستان‬‫و‬‫بگیرد‬‫آغوش‬ ‫در‬‫را‬‫او‬‫که‬ ‫زمانی‬،‫دارد‬‫شدن‬ ‫پدر‬‫برای‬‫اشتیاق‬‫و‬‫ذوق‬ ‫دلش‬ ‫داشت؟‬ ‫خواهد‬ ‫احساسی‬ ‫چه‬ ‫کند‬ ‫لمس‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫اولین‬ ‫کوچک‬ ‫برای‬‫اما‬‫بودند؛‬‫کرده‬ ‫ازدواج‬‫تازه‬‫خودش‬‫مثل‬‫که‬ ‫کسانی‬ ‫تمام‬‫به‬‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬
  • 39.
    39 ‫آقاجان‬ ‫صدای‬‫هشتم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫فرزند‬‫تربیت‬ ِ‫سختی‬ ‫و‬ ‫مالی‬ ‫مشکالت‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌تراشیدند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫‌شدن‬‫ر‬‫‌دا‬‫ه‬‫بچ‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫لذتی‬ ‫هیچ‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫اشتبا‬ ‫در‬ ‫سخت‬ ‫که‬ ‫بگوید‬ ،‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکایت‬ .‫بگیرد‬‫را‬‫فرزند‬‫داشتن‬‫جای‬ ‫دکتر‬ ‫که‬ ‫منتظرند‬ ‫همسرش‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫خودش‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ،‫همه‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫گری‬ ‫صدای‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫و‬ ‫بیایند‬ ‫بیرون‬ ‫عمل‬ ‫اتاق‬ ‫از‬ ‫پرستارها‬ ‫و‬ ‫پتوی‬ ‫الی‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫نوزاد‬ ‫باالخره‬ .‫بدهد‬ ‫نشانشان‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شنیده‬ ‫‌وضوح‬‫ه‬‫ب‬ ‫آغوش‬‫در‬‫و‬‫نوزاد‬‫دیدن‬‫با‬.‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫به‬‫و‬‫‌آورند‬‫ی‬‫م‬،‫‌اند‬‫ه‬‫پیچید‬‫نازکی‬ ‫او‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫لطفی‬ ‫چنین‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫چطور‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬ ،‫او‬ ‫گرفتن‬ ‫چنین‬‫شکر‬ ‫از‬‫هم‬‫زبانش‬‫حتی‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫خودش‬‫با‬.‫کند‬ ‫جبران‬‫است‬‫کرده‬ .‫است‬‫قاصر‬‫لطفی‬ ‫آقاجانش‬‫اقامۀ‬‫و‬‫اذان‬‫صدای‬،‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬‫دخترش‬‫که‬ ‫صدایی‬‫اولین‬‫دارد‬‫دوست‬ ‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫آمده‬‫بیمارستان‬‫به‬‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬‫همراه‬‫که‬ ‫پدربزرگ‬‫دست‬‫به‬‫را‬‫نوزاد‬.‫باشد‬ .‫بپیچد‬‫نوزاد‬‫جان‬‫گوش‬ ‫در‬‫اقامه‬‫و‬‫اذان‬‫صدای‬‫تا‬‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬‫منتظر‬‫همه‬
  • 40.
    40 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫گرفته‬ ‫بغل‬ ‫را‬ ‫کودک‬ .‫دید‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬ ‫از‬ ‫‌توان‬‫ی‬‫م‬ ‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬ ‫را‬ ‫پدرانه‬ ‫نگرانی‬ ‫بیمه‬ ‫عمر‬ ‫آخر‬ ‫تا‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬ .‫است‬ ‫نشسته‬ ‫مسجد‬ ‫انتهای‬ ‫و‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ .‫باشد‬ ‫دنیا‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫سعادتش‬ ‫ضامن‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بیم‬ .‫کند‬ ‫کودک‬ ِ‫دادن‬ ‫نشان‬ ِ‫ذوق‬ .‫است‬ ‫نمانده‬ ‫خطبه‬ ‫پایان‬ ‫به‬ ‫چیزی‬ ‫و‬ ‫منبرند‬ ‫باالی‬ ‫چه‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫است‬ ‫نگذاشته‬ ‫برایش‬ ‫صبری‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫به‬ ‫کودکش‬ ‫سعادت‬ ‫و‬ ‫‌خیری‬‫ه‬‫‌ب‬‫ت‬‫عاقب‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫خدا؟ص؟‬ ِ‫پیامبر‬ ‫از‬ ‫بهتر‬ ‫کسی‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫حضرت‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫کودک‬ ‫قنداقۀ‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫خطبه‬ ‫کند؟‬ ‫دعا‬ ‫«هرکس‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ .‫‌دوزد‬‫ی‬‫م‬ ‫مبارکشان‬ ‫لبان‬ ‫به‬ ‫چشم‬ ‫و‬ ‫اقامه‬ ‫چپش‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫راست‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫اذان‬ ،‫آمد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫فرزندی‬ ‫او‬ ‫برای‬ .»‫است‬ ‫‌شده‬‫ه‬‫راند‬ ‫شیطان‬ ِ‫شر‬ ‫از‬ ‫او‬ ‫حافظ‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫چراکه‬ ‫بخواند؛‬ 6‫حدیث‬،24‫صفحه‬،6‫جلد‬‫کافی‬
  • 41.
  • 42.
    42 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫دلش‬ ‫هیچ‬ ،‫کیست‬ ‫با‬ ‫‌نام‬‫م‬‫ه‬ ‫نامش‬ ‫فهمید‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫فرمانده‬‫فالن‬‫‌های‬‫ی‬‫‌ریز‬‫ن‬‫خو‬‫او یاد‬‫نام‬‫کردن‬ ‫صدا‬‫با‬‫دیگران‬‫که‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫نم‬ ‫خوبی‬‫معنای‬‫که‬ ‫نامی‬‫است؛‬‫نداشته‬‫لشکرکشی‬‫و‬‫جنگ‬‫جز‬‫کاری‬ ‫که‬ ‫بیفتند‬ .‫بود‬‫‌اش‬‫ی‬‫ناراحت‬‫و‬‫عذاب‬‫مایۀ‬‫همیشه‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬‫‌کس‬‫چ‬‫هی‬‫خاطر‬‫به‬‫را‬ ‫به‬‫را‬‫نامش‬‫که‬ ‫بار‬‫هر‬‫و‬‫نداشتند‬‫خوبی‬‫آوایی‬‫تناسب‬‫هم‬‫اسمش‬‫حروف‬‫حتی‬ ‫وجود‬ ‫نامش‬ ‫کردن‬ ‫ادا‬ ‫پشت‬ ‫زیادی‬ ‫زحمت‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ،‫‌آوردند‬‫ی‬‫م‬ ‫زبان‬ ‫نسبت‬ ‫خوبی‬ ‫احساس‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫باعث‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫همی‬ .‫دارد‬ .‫باشد‬‫نداشته‬‫نامش‬‫به‬ ‫بپرسد‬ ‫پدرش‬ ‫از‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫بارها‬ .‫بود‬ ‫گرفته‬ ‫را‬ ‫تصمیمش‬ ‫قبل‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬ ‫از‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫نام‬ ‫این‬ ،‫دارند‬ ‫بهتری‬ ‫مفهوم‬ ‫و‬ ‫معنی‬ ‫که‬ ‫اسم‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫بین‬ ‫چرا‬ ‫که‬ ‫از‬ ‫پدرش‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫نشد‬ ‫پرسیدن‬ ‫به‬ ‫راضی‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫اما‬ ‫کرده؛‬ ‫انتخاب‬ ‫او‬ ‫دلش‬ .‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عملی‬ ‫را‬ ‫تصمیمش‬ ‫و‬ ‫دیده‬ ‫مناسب‬ ‫را‬ ‫موقعیت‬ ،‫رفته‬ ‫دنیا‬ ‫خاطر‬‫رضایت‬‫آن‬‫داشتن‬ ‫از‬‫که‬ ‫بگذراند‬‫نامی‬‫با‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬‫بقیه‬‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬
  • 43.
    43 !‫چنگیز‬‫نهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫بالفاصله‬،‫‌زنند‬‫ی‬‫م‬‫صدایش‬‫و‬‫‌خوانند‬‫ی‬‫م‬‫آن‬‫با‬‫را‬‫او‬‫دیگر‬‫وقتی‬‫که‬ ‫نامی‬.‫دارد‬ ‫سرشار‬‫حسی‬ ‫که‬ ‫نامی‬ .‫بگذرد‬ ‫ذهنشان‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫شایست‬ ‫و‬ ‫خوب‬ ‫مفهوم‬ ‫و‬ ‫معنا‬ .‫باشد‬‫داشته‬‫همراه‬‫به‬‫او‬‫برای‬‫‌نفس‬‫ت‬‫عز‬‫و‬‫آرامش‬ ‫از‬ ،‫افتاد‬ ‫جدیدش‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫چشمش‬ ‫و‬ ‫گرفت‬ ‫تحویل‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫تا‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬‫که‬ ‫جدیدی‬‫نام‬‫دیدن‬‫با‬‫ناراحت؟‬‫باشد یا‬‫خوشحال‬‫باید‬‫‌دانست‬‫ی‬‫نم‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫اول‬ ‫صفحۀ‬ ‫در‬ ،‫ترسناک‬ ‫تاحدودی‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌آور‬‫ت‬‫خجال‬ ‫نام‬ ‫آن‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قبل‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫سال‬ ‫چندین‬ .‫داشت‬ ‫عجیبی‬ ‫حس‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬ ‫خوش‬ ‫جا‬ ‫جدیدی‬ ‫اسم‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫‌شناختند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫نام‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عادت‬ ‫بسیاری‬ ‫تفاوت‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قبل‬ ‫اسم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫چشم‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫شناسنام‬ ‫توی‬ ‫نام‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫دیگران‬ ‫و‬ ‫خودش‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫الزم‬ ‫زمان‬ ‫چقدر‬ ‫‌دانست‬‫ی‬‫نم‬ ‫و‬ ‫داشت‬ .‫کنند‬ ‫عادت‬‫جدید‬ ‫فرزندانش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫م‬‫نا‬ ‫بهترین‬ ‫کرد‬ ‫عهد‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫‌وقت‬‫ن‬‫هما‬ .‫نماند‬‫دلشان‬ ‫در‬‫‌هایی‬‫ه‬‫ناگفت‬،‫او‬‫مانند‬‫‌گاه‬‫چ‬‫هی‬‫تا‬‫کند‬ ‫انتخاب‬
  • 44.
    44 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫مدام‬ ،‫کنند‬ ‫اقدام‬ ‫شدن‬ ‫دار‬ ‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫تصمیم‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫قصد‬ ،‫ببرند‬ ‫باال‬ ‫خصوص‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫دانش‬ ‫و‬ ‫گاهی‬‫آ‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ش‬‫تال‬ ‫در‬ ‫به‬ ‫نیکو‬ ‫و‬ ‫شایسته‬ ‫فرزندی‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫توان‬ ‫و‬ ‫همت‬ ‫نهایت‬ ‫دارند‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫گرفت‬ ‫کمک‬ ‫استاد‬ ‫و‬ ‫مشاور‬ ‫چندین‬ ‫از‬ ،‫خاطر‬ ‫همین‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫ببرند‬ ‫کار‬ ‫فارغ‬ ‫روزانه‬ ‫کار‬ ‫از‬ ‫وقتی‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫ش‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫‌کرد‬‫ه‬‫تهی‬ ‫مطالعه‬ ‫برای‬ ‫کتاب‬ ‫تعدادی‬ ‫اگر‬ ‫هم‬ ‫گاهی‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫مطالعه‬ ‫مشغول‬ ‫خوردن‬ ‫چای‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫آن‬ ،‫است‬ ‫مفید‬ ‫برایشان‬ ‫که‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫مواجه‬ ‫حدیثی‬ ‫یا‬ ‫نکته‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫موسی‬ ‫امام‬ ‫از‬ ‫حدیث‬ ‫این‬ ‫مثل‬ .‫‌خوانند‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫برای‬ ‫بلند‬ ‫شخص‬ ‫که‬ ‫نیکی‬ ‫کار‬ ‫«نخستین‬ :‫است‬ ‫کرده‬ ‫جلب‬ ‫خودش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫پدر‬ ‫توجه‬ ‫پس‬ .‫بگذارد‬ ‫او‬ ‫بر‬ ‫نیکو‬ ‫نام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫انجام‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ .»‫دهد‬ ‫قرار‬ ‫نیکو‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫فرزند‬ ‫نام‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫یک‬ ‫هر‬ ‫است‬ ‫شایسته‬ 18‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
  • 45.
  • 46.
    46 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫حال‬ ‫کمی‬ ‫اینکه‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ .‫ندارد‬ ‫را‬ ‫زنانه‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌نشین‬‫م‬‫دوره‬ ‫حوصلۀ‬ ‫دیگر‬ ‫چند‬،‫کند‬ ‫فراموش‬‫را‬‫‌داری‬‫ه‬‫بچ‬‫و‬‫خانه‬‫کارهای‬ ‫خستگی‬‫و‬‫شود‬‫عوض‬‫هوایش‬ ‫نشده‬‫عوض‬‫هوایش‬‫و‬‫حال‬‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬‫اما‬‫درآورده؛‬‫‌ها‬‫ی‬‫مهمان‬‫این‬‫از‬‫سر‬‫است‬‫وقتی‬ .‫شده‬‫هم‬‫بدتر‬‫که‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫پایش‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دوستش‬ ‫و‬ ‫خواهر‬ ‫اصرار‬ .‫نبود‬ ‫رفتن‬ ‫به‬ ‫راضی‬ ‫خودش‬ ‫ادعاهای‬‫‌شان‬‫ه‬‫هم‬‫که‬ ‫‌هایی‬‫ن‬‫ز‬‫‌وحدیث‬‫ف‬‫حر‬‫مدتی‬‫از‬‫بعد‬‫اما‬‫کرد؛‬ ‫‌ باز‬‫ی‬‫مهمان‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ .‫مشغول‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ ‫و‬ ‫کرد‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫کالف‬ ،‫داشتند‬ ‫‌چنانی‬‫ن‬‫آ‬ ‫بذر‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ ‫گرفته؛‬ ‫را‬ ‫شبش‬ ‫و‬ ‫روز‬ ‫آرامش‬ ‫و‬ ‫افتاده‬ ‫جانش‬ ‫به‬ ‫خوره‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دلسرد‬‫‌هایش‬‫ن‬‫عزیزتری‬‫به‬‫نسبت‬‫را‬‫او‬‫و‬‫‌کارد‬‫ی‬‫م‬‫دلش‬‫توی‬‫ناامیدی‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫چرا‬ ‫‌گفتند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫شنیده‬ ‫زیادی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫ز‬ ‫زبان‬ ‫از‬ ‫مهمانی‬ ‫توی‬ ‫بارها‬ ‫هم‬‫به‬‫هیکلش‬‫و‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫قیافه‬‫و‬‫ریخت‬ ‫از‬‫‌جوری‬‫ن‬‫ای‬‫‌دهد؟‬‫ی‬‫م‬‫شیر‬‫خودش‬ ‫گوشش‬ ‫کنار‬ ‫آرام‬ ‫خاصی‬ ‫شیطنت‬ ‫با‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ز‬ ‫که‬ ‫‌شنید‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫گاهی‬ .‫‌ریزد‬‫ی‬‫م‬ .‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬‫هم‬‫را‬‫شوهرش‬‫است‬‫ممکن‬‫‌جوری‬‫ن‬‫ای‬‫که‬ ‫‌گفتند‬‫ی‬‫م‬
  • 47.
    47 ‫استثنایی‬ ‫لذت‬‫دهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫که‬‫شنید‬ ‫بود‬ ‫شده‬ ‫مادر‬ ‫تازه‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫زنی‬ ‫از‬ ‫مهمانی‬ ‫آخرین‬ ‫توی‬ ‫سیر‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫هم‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫بچه‬ ‫به‬ ‫خشک‬ ‫شیر‬ ،‫خودش‬ ‫شیر‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫ترس‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫همین‬‫شنیدن‬.‫‌افتد‬‫ی‬‫نم‬‫خطر‬‫به‬‫خودش‬‫سالمتی‬‫هم‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شنیده‬ ‫که‬ ‫چیزهایی‬ ‫بابت‬ ‫را‬ ‫همسرش‬ ‫روزی‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬ ‫و‬ ‫انداخته‬ ‫جانش‬ ‫به‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫آزارش‬،‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬ ‫ذهنش‬ ‫از‬ ‫مدام‬ ،‫نیست‬ ‫خوشایند‬ ‫برایش‬ ‫که‬ ‫فکرهایی‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫مبل‬ ‫روی‬ ‫گریۀ‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مرور‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫شنیده‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫شیر‬ ‫کمی‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫بیدار‬ ‫گرسنگی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫فرزندش‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫نم‬‫آرام‬‫نخورد‬ ‫عمیق‬ ‫حس‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫‌آرامی‬‫ه‬‫ب‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫کودکش‬ ‫سراغ‬ ‫با‬ ،‫دارد‬ ‫دست‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کوچکش‬ ‫دستان‬ ‫‌که‬‫ی‬‫درحال‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گل‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مادران‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫حال‬ ‫همین‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫شیر‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫تمام‬ ‫اشتیاقی‬ .‫کند‬ ‫عوض‬‫لذت‬‫این‬‫با‬‫را‬‫لذتی‬‫هیچ‬‫نیست‬‫حاضر‬
  • 48.
    48 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫را‬ ‫او‬ ،‫گذاشت‬ ‫دنیا‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫پا‬ ‫فرزندش‬ ‫تا‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫عهد‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫صدای‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫صدایی‬ ‫اولین‬ ‫تا‬ ‫ببرد‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫نزد‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫سال‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫داشت‬ ‫دوست‬ .‫باشد‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫شده‬ ‫دختری‬ ‫صاحب‬ ‫و‬ ‫بازکرده‬ ‫همسرش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫روی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫رحمت‬ ‫درهای‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫اقامه‬ ‫و‬ ‫اذان‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫فرستادۀ‬ ،‫بودند‬ ،‫پیامبر؟ص؟‬ ‫شیرین‬ ‫صدای‬ ‫با‬ ‫ابتدا‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫بخواند‬ ‫او‬ ‫گوش‬ ‫در‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫پیامبر‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫نزد‬ ‫وقتی‬ .‫اسالم‬ ‫دین‬ ‫پذیرش‬ ‫برای‬ ‫شود‬ ‫آماده‬ ‫فرزندش‬ ‫دل‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫نوزاد‬ ‫به‬ ‫مهربانانه‬ ‫نگاهی‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ،‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫طلب‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ .»‫نیست‬ ‫مادر‬ ‫شیر‬ ‫از‬ ‫بهتر‬ ‫شیری‬ ‫هیچ‬ ‫کودک‬ ‫«برای‬ ‫و‬ ‫برود‬ ‫منزل‬ ‫به‬ ‫زودتر‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫منتظر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫خیر‬ ‫دعای‬ .‫سازد‬ ‫گاه‬‫آ‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫نصیحت‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫زنش‬ ۳4‫صفحه‬،2‫جلد‬،‫الرضا‬ ‫اخبار‬‫عیون‬
  • 49.
  • 50.
    50 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫است‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫در‬ ‫غرق‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫عوض‬ ‫را‬ ‫تلویزیون‬ ‫‌های‬‫ل‬‫کانا‬ ‫‌هدف‬‫ی‬‫ب‬ ‫شهرتی‬ ‫و‬ ‫جایگاه‬ ‫به‬ ‫اینکه‬ ‫به‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫روزهای‬ ‫تصورات‬ ‫به‬ ‫راست‬ ‫و‬ ‫خم‬ ‫مقابلش‬ ‫احترام‬ ‫‌قصد‬‫ه‬‫ب‬ ‫جماعتی‬ ،‫شود‬ ‫وارد‬ ‫هرکجا‬ ‫که‬ ‫برسد‬ ‫از‬‫سال‬‫‌های‬‫ل‬‫سا‬‫که‬ ‫بود‬‫شده‬‫آدمی‬‫همان‬‫هم‬ ‫حاال‬.‫کنند‬ ‫تحسینش‬‫و‬‫شوند‬ ‫نشده‬‫چیزی‬‫آن‬‫نتیجه‬‫اما‬‫بود؛‬‫کشیده‬ ‫نقشه‬‫برایش‬‫و‬‫داشت‬‫انتظار‬‫خودش‬ .‫است‬‫ناراضی‬‫و‬‫پشیمان‬‫سخت‬‫رفتارش‬ ‫از‬‫و‬‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫که‬ ‫بود‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫درصدد‬ ‫که‬ ‫اهدافی‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫برنام‬ ‫برای‬ ‫بود‬ ‫گذاشته‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ‫تمام‬ ‫کار‬ ‫دفتر‬ ‫در‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خالصه‬ ‫زندگی‬ ‫تمام‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ .‫بود‬ ‫تحققشان‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫درس‬ ‫و‬ ‫کار‬ ‫صرف‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ .‫اقتصادی‬ ‫مدیریت‬ ‫و‬ ‫تمام‬ ‫روزی‬ ‫غفلت‬ ‫همین‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫فکر‬ ،‫بود‬ ‫غافل‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫خانواده‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫جز‬ ‫حاصلی‬ ‫که‬ ‫غفلتی‬ ‫‌کشاند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫نابودی‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫آیند‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ش‬‫تال‬ .‫نگذاشت‬‫جا‬‫بر‬‫‌هایش‬‫ش‬‫تال‬‫‌ماندن‬‫ه‬‫‌نتیج‬‫ی‬‫ب‬ ‫روزهایی‬‫و‬‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫چرتکه‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫کتاب‬ ‫‌ و‬‫ب‬‫حسا‬‫خودش‬‫با‬‫و‬‫نشسته‬ ‫حاال‬
  • 51.
    51 ‫چرا؟‬ ‫حاال‬ ‫ولی‬‫یازدهم‬‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫خاطر‬ ‫از‬ ،‫است‬ ‫گذرانده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫به‬ ‫‌توجه‬‫ی‬‫ب‬ ‫که‬ ‫را‬ .‫شده‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫خدش‬ ‫فرزندانش‬ ‫و‬ ‫خانواده‬ ‫رفتار‬ ‫با‬ ‫زحمتش‬ ‫و‬ ‫تالش‬ ‫‌عمر‬‫ک‬‫ی‬ ‫‌کاری‬‫م‬‫ندان‬ ‫با‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬ ‫جمع‬ ‫‌ذره‬‫ه‬‫ذر‬ ‫زحمت‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫اعتباری‬ ‫و‬ ‫احترام‬ ‫و‬ ‫آبرو‬ ‫اولین‬ ‫و‬ ‫رفته‬ ‫باد‬ ‫به‬ ‫جبران‬ ‫غیرقابل‬ ‫اشتباهاتی‬ ‫دادن‬ ‫انجام‬ ‫و‬ ‫اطرافیانش‬ .‫است‬‫خودش‬‫مقصر‬ ‫تالش‬ ‫و‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫بیرون‬ ‫‌کردن‬‫ف‬‫صر‬ ‫وقت‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پشیمان‬ ‫جامعۀ‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫نبوده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫و‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫حواسش‬ ‫چرا‬ ،‫جامعه‬ ‫برای‬ ‫را یاد‬ ‫مسائل‬ ‫از‬ ‫خیلی‬ ‫شد‬ ‫باعث‬ ‫که‬ ‫غفلتی‬ ‫شده؛‬ ‫غافل‬ ‫‌نفری‬‫ج‬‫پن‬ ‫کوچک‬ .‫کنند‬ ‫‌ارزش‬‫ی‬‫ب‬‫را‬‫ارزشش‬‫با‬‫‌های‬‫ش‬‫تال‬‫تمامی‬‫ندانسته‬‫و‬‫نگیرند‬ ‫خانه‬‫باید‬‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬‫سنگین‬‫و‬‫سبک‬‫که‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫امروز‬ ‫چرا‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫ناراحت‬ ‫و‬ ‫‌داد‬‫ی‬‫م‬ ‫قرار‬ ‫اول‬ ‫اولویت‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خانواده‬ ‫و‬ ‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫باید‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نتیج‬.‫است‬‫رسیده‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬،‫سال‬‫همه‬‫این‬ .‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬‫تالش‬‫‌آوردنش‬‫ت‬‫‌دس‬‫ه‬‫ب‬‫برای‬‫و‬‫کرده‬ ‫فکر‬‫آن‬‫به‬
  • 52.
    52 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫است‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫جانش‬ ‫و‬ ‫دل‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫مسجد‬ ‫گوشۀ‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫ناصالح‬ ‫فرزندان‬ ‫سوء‬ ‫آثار‬ ‫از‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ .‫امامش‬ ‫را‬ ‫انسان‬ ‫یک‬ ‫پیشینیان‬ ‫تمامی‬ ‫است‬ ‫ممکن‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬ ،‫بد‬ ‫فرزند‬ ‫کسی‬ .‫زبیر‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬ ‫این‬ ‫شنیدن‬ ‫با‬ !‫کند‬ ‫آلوده‬ ‫ناگهان‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫یاران‬ ‫بهترین‬ ‫جزء‬ ‫مدتی‬ ‫که‬ ‫مقابل‬ ‫در‬ ‫زبیر‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ ‫و‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫جمل‬ ‫جنگ‬ ‫یاد‬ .‫شد‬ ‫عوض‬ ‫راهش‬ ‫گمراهی‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫فرموده‬ ‫هم‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫و‬ ‫بود‬ ‫کشیده‬ ‫شمشیر‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫و‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫را‬ ‫ذهنش‬ .‫بوده‬ ‫فرزندش‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫زبیر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫دقت‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫صف‬ ‫اولین‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫جوانش‬ ‫برای‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تیز‬ ‫گوش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫بد‬ ‫«فرزند‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ .‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫ادامۀ‬ ‫شنیدن‬ .»‫‌گرداند‬‫ی‬‫م‬ ‫فاسد‬ ‫را‬ ‫بازماندگان‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫آلوده‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫پیشینیان‬ ‫و‬ ‫پدران‬ 725‫صفحه‬،‫غررالحکم‬
  • 53.
  • 54.
    54 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫سازش‬‫صدای‬‫شب‬‫و‬‫صبح‬‫و‬‫است‬‫موسیقی‬‫نوازندۀ‬‫‌دیوارش‬‫ه‬‫دیوارب‬‫همسایه‬ ‫سازوآواز‬ ‫ذکرش‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫متأسف‬ ‫برایش‬ .‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬ ‫ساختمان‬ ‫در‬ ‫بدنی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫غافل‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جسمان‬ ‫‌های‬‫ی‬‫توانای‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫متأسف‬ .‫است‬ .‫کرده‬ ‫تنبک‬‫و‬‫طبل‬‫مشغول‬‫را‬‫خودش‬‫شب‬‫تا‬‫صبح‬‫ضعیف‬‫و‬‫الغر‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫که‬ ‫گفته‬ ‫همسایه‬‫مرد‬‫‌خورد؛‬‫ی‬‫م‬‫تأسف‬‫هم‬‫همسایه‬‫بچۀ‬‫حال‬‫به‬ ‫معروف‬ ‫نوازندۀ‬ ‫و یک‬ ‫خوب‬ ‫‌دان‬‫ی‬‫موسیق‬ ‫‌اش، یک‬‫ه‬‫متولدشد‬ ‫تازه‬ ‫فرزند‬ ‫از‬ ‫فا‬ ‫می‬ ِ‫ر‬ ‫«دو‬ ‫از‬ ‫پر‬ ‫مغزش‬ ،‫نگرفته‬ ‫را یاد‬ ‫زدن‬ ‫حرف‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫بچ‬ .‫بسازد‬ ‫پیانو‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫گیتار‬ ‫و‬ ‫سنتور‬ ‫از‬ ‫سالگی‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫و‬ ‫شده‬ »‫سی‬ ‫ال‬ ‫ل‬ ُ‫س‬ .‫ببیند‬‫آموزش‬‫را‬‫سازی‬‫نوع‬‫همه‬‫و‬ ‫سبیل‬‫و‬‫ژولیده‬‫موهای‬‫از‬.‫است‬‫متنفر‬‫همسایه‬‫مرد‬‫آرزوهای‬‫و‬‫رفتارها‬‫تمام‬‫از‬ ‫حرکات‬‫تمامی‬‫و‬‫رفتار‬‫و‬‫زدن‬‫حرف‬‫طرز‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫‌وارش‬‫ه‬‫دایر‬‫عینک‬‫و‬‫عجیب‬ ‫زور‬ ‫نه‬ ‫و‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چهارشان‬ ‫هیکل‬ ‫نه‬ ‫و‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫مدالی‬ ‫نه‬ ‫او‬ ‫آیندۀ‬ ‫در‬ !‫سکناتش‬ ‫و‬ .‫است‬‫مهم‬‫خودش‬‫برای‬‫که‬ ‫چیزهایی‬‫دیگر‬ ‫از‬‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬‫نه‬‫و‬‫بازو‬
  • 55.
    55 ‫قهرمان‬ ‫با‬ ‫سرشاخ‬‫دوازدهم‬‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫رخ‬ ‫شب‬ ‫آخر‬ ‫و‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫زباله‬ ‫اغلب‬ ‫که‬ ‫مردانه‬ ‫‌های‬‫ی‬‫‌پرس‬‫ل‬‫احوا‬ ‫در‬ ‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شدن‬ ‫موزیسین‬ ‫آرزوی‬ ‫او‬ ‫‌ساله‬‫ک‬‫فرزند ی‬ ‫برای‬ ‫نوازنده‬ ‫مرد‬ ،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫«آنچه‬‫‌حکم‬‫ه‬‫ب‬‫برعکس‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫نم‬‫خودش‬‫روی‬‫به‬‫اما‬‫‌آید؛‬‫ی‬‫نم‬‫خوشش‬‫هیچ‬ ‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫خیرخواهانه‬ »‫بپسند‬ ‫هم‬ ‫دیگران‬ ‫برای‬ ‫‌پسندی‬‫ی‬‫م‬ ‫خودت‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫بگذارد‬ ‫ورزشی‬ ‫‌های‬‫ن‬‫میدا‬ ‫در‬ ‫پا‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬ ‫زودی‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دعا‬ ‫او‬ !‫ببیندش‬‫دنیا‬‫قهرمان‬‫با‬‫سرشاخ‬،‫المپیک‬ ‫در‬‫روزی‬ ‫درآید‬‫گل‬ ‫و‬‫آب‬‫از‬‫کمی‬ ‫تا‬‫است‬‫منتظر‬.‫کشیده‬ ‫نقشه‬‫خیلی‬‫خودش‬‫بچۀ‬‫برای‬ .‫بیاید‬‫باشگاه‬‫به‬‫او‬‫همراه‬‫بتواند‬‫تا‬‫شود‬‫محکم‬‫‌هایش‬‫ن‬‫استخوا‬‫و‬ .‫ببیند‬ ‫‌ریزان‬‫ق‬‫عر‬ ‫و‬ ‫خسته‬ ‫کشتی‬ ‫تشک‬ ‫روی‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫‌وار‬‫گ‬‫پلن‬ ‫پدرش‬ ‫مثل‬ ‫چطور‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫نگاهش‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫او‬ ‫چ‬ ُ ‫ک‬ ‫دارد‬ ‫آرزو‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫از‬ ‫باالتر‬ ‫وزن‬ ‫دو‬ ‫حتی یکی‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫تشک‬ ‫سمت‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫سمت‬ ‫و‬‫کند‬ ‫تربیت‬‫قهرمان‬‫که یک‬ ‫است‬‫این‬‫غمش‬‫هم و‬‫تمام‬!‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫‌پیچ‬‫ه‬‫فتیل‬ .‫کند‬ ‫آویزان‬‫خانه‬ ‫دیوار‬‫به‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫رنگ‬‫‌های‬‫ل‬‫مدا‬
  • 56.
    56 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫است‬ ‫ایستاده‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ ‫نزدیک‬ ،‫شده‬ ‫پسر‬ ‫صاحب‬ ‫تازه‬ ‫که‬ ‫مردی‬ ‫خیر‬ ‫دعای‬ ‫یکی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫تبریک‬ ‫و‬ ‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیش‬ ‫‌یک‬‫ه‬‫‌ب‬‫ک‬‫ی‬ ‫دوستانش‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫بعد‬ ‫به‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫هزین‬ ‫از‬ ‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نزدیک‬ ،‫است‬ ‫ماهری‬ ‫جنگجوی‬ ‫که‬ ‫دوستانش‬ ‫از‬ ‫یکی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شوخی‬ ‫او‬ ‫با‬ »!‫سوارکار‬ ‫‌جوی‬‫م‬‫رز‬ ‫این‬ ‫باشد‬ ‫«گوارایت‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫خوشحالی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫ناصحانه‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫حضرت‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫بخشند‬ ‫که‬ ‫امید‬ :‫بگویی‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫باید‬ ...‫نگو‬ ‫تبریک‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫«ای‬ ‫و‬ ‫برسد‬ ‫‌پذیر‬‫ل‬‫د‬ ‫رشد‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫باشد؛‬ ‫مبارکت‬ ‫الهی‬ ‫عطیۀ‬ ‫این‬ ‫باشی؛‬ ‫سپاسگزار‬ .»‫شوی‬ ‫‌مند‬‫ه‬‫بهر‬ ‫خیرش‬ ‫و‬ ‫نیکی‬ ‫از‬ ‫نیز‬ ‫تو‬ 354‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 57.
  • 58.
    58 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫مرور‬،‫نوشته‬‫آن‬‫روی‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫بررس‬‫نتیجۀ‬‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫برگ‬‫دیگر‬‫‌بار‬‫ک‬‫ی‬ ‫در‬ ‫شده‬ ‫که‬ ‫هم‬ ‫اصرار‬ ‫و‬ ‫زور‬ ‫با‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫ساله‬ ‫پنج‬ ‫امسال‬ ‫دخترش‬ .‫نشود‬‫تلف‬‫این‬ ‫از‬‫بیش‬‫استعدادش‬‫تا‬‫کند‬ ‫‌نامش‬‫ت‬‫ثب‬‫مهدکودکی‬ ‫بازی‬ ‫سال‬ ‫چهار‬ ‫سه‬ ً ‫نهایتا‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫بعضی‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫با‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫اصل‬ ‫اولویت‬ .‫شوند‬ ‫آموزش‬ ‫مرحلۀ‬ ‫وارد‬ ‫زودتر‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کافی‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫هستند‬ ‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫کارش‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫مهدکود‬ ‫داشته‬‫کوتاه‬ ‫مسیری‬‫حداقل‬،‫آمد‬‫پیش‬‫ضروری‬ ‫کار‬ ‫‌وقت‬‫ک‬‫اگر ی‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ .‫برساند‬‫مهدکودک‬‫به‬‫را‬‫خودش‬‫نگرانی‬‫بدون‬‫بتواند‬‫که‬ ‫باشد‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پایین‬ ‫و‬ ‫باال‬ ‫مدام‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ک‬‫مهدکود‬ ‫اسم‬ ‫دوست‬.‫بماند‬‫عقب‬‫آموزش‬‫لحاظ‬ ‫از‬‫او‬‫نیست‬‫بچه‬ ‫کنار‬ ‫را‬ ‫‌روز‬‫ه‬‫نصف‬‫خودش‬ ‫مختلف‬ ‫معلومات‬ ‫و‬ ‫هنرها‬ ‫آموزش‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫انتخاب‬ ‫را‬ ‫مهدکودکی‬ ‫دارد‬ ‫خط‬ ‫را‬ »‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫اول ‌«غنچ‬ ‫مهدها‬ ‫اسامی‬ ‫بین‬ .‫نگذارد‬ ‫کم‬ ‫چیزی‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫خوشش نم‬‫مهد‬‫کثیف‬ ‫و‬‫نامنظم‬‫محیط‬‫و‬‫ن‬ ِ‫س‬ ُ‫م‬‫‌های‬‫ی‬‫مرب‬ ‫از‬.‫‌زند‬‫ی‬‫م‬
  • 59.
    59 ‫شاپرک‬‫سیزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫بخواهد‬ ‫که‬‫نیست‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫درآمدش‬ .‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫خط‬ ‫هم‬ ‫را‬ »‫«سارینا‬ ‫مهدکودک‬ ‫فقط‬ ‫‌ها‬‫م‬‫اس‬ ‫بین‬ ‫از‬ .‫کند‬ ‫پرداخت‬ ،‫مهد‬ ‫این‬ ‫شهریۀ‬ ‫بابت‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫نصف‬ ‫اما‬ ‫دارند؛‬ ‫‌های یکسانی‬‫س‬‫کال‬ ‫دو‬ ‫هر‬ .»‫«فردا‬ ‫و‬ ‫مانده‬ »‫«شاپرک‬ ‫مهدکودک‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫انتخاب‬،‫است‬‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬‫که‬ ‫را‬‫شاپرک‬‫مهدکودک‬ ‫و‬ ‫دارد‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫س‬‫کال‬ ‫همین‬ ‫هم‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬ ‫که‬ ‫مهدکودکی‬ ‫هر‬ .‫است‬ ‫گرفته‬ ‫زیادی یاد‬ ‫چیزهای‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫پیشرفت‬ ‫خوب‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬ ‫چیزهایی‬ ‫مادرش‬ ‫اصرار‬ ‫به‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫دورهم‬ ‫خانواده‬ ‫تمام‬ ‫که‬ ‫هفته‬ ‫تشویقش‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫نشان‬ ‫بقیه‬ ‫به‬ ،‫است‬ ‫گرفته‬ ‫مهدکودک یاد‬ ‫توی‬ ‫که‬ ‫از‬ !‫انگلیسی‬ ‫زبان‬ ‫به‬ ‫شعر‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫گلستان‬ ‫و‬ ‫شاهنامه‬ ‫خواندن‬ ‫از‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌رقمی‬‫ک‬‫ت‬‫اعداد‬‫تفریق‬‫و‬‫جمع‬‫انجام‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫کاردست‬ ‫کردن‬ ‫درست‬ ‫هم‬ ‫شاید‬ ،‫دارد‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خواهرزاد‬ ‫استعداد‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫بچۀ‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫بچ‬‫که‬ ‫کند‬ ‫ثابت‬‫اطرافیان‬‫و‬‫خانواده‬‫اعضای‬‫همۀ‬‫به‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬!‫بیشتر‬ !‫ندارد‬‫خواهرش‬‫فرزند‬ ‫از‬‫کمتر‬ ‫‌چیز‬‫چ‬‫هی‬
  • 60.
    60 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫مادر‬ .‫است‬ ‫بازی‬ ‫مشغول‬ ‫دوستانش‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫‌ها‬‫ک‬‫خا‬ ‫روی‬ ‫کودک‬ ‫با‬ ،‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌آلود‬‫ک‬‫خا‬ ‫و‬ ‫کثیف‬ ‫لباس‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کودکش‬ ‫وقتی‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫سر‬ ‫‌توجه‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫دست‬ .‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫دادوفریاد‬ ‫عصبانیت‬ ‫بدهد‬ ‫اجازه‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫خواهش‬ ‫کودکی‬ ‫دوران‬ ‫‌زبانی‬‫ن‬‫شیری‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫صدایی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌گرداند‬‫ی‬‫برم‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫زور‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫کند؛‬ ‫‌بازی‬‫ک‬‫خا‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫با‬ ‫است‬ ‫الزم‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫بس‬ ‫بازی‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫یادآوری‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫مهربان‬ ‫‌چندان‬‫ه‬‫ن‬ ‫پدر‬ .‫کند‬ ‫کمک‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫خانه‬ ‫کارهای‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫دهد‬ ‫انجام‬ ‫مفید‬ ‫فعالیت‬ ‫هم‬ ‫کمی‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫اما‬ ‫‌شود؛‬‫ی‬‫م‬ ‫متعجب‬ ‫مادر‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫مانع‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫دستور‬ ‫این‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫مرد‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ،‫کند‬ ‫سؤال‬ ‫را‬ ‫مرد‬ ‫کار‬ ‫دلیل‬ ،‫شنیده‬ ‫صادق؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫حدیثی‬ ‫مرد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بیشتر‬ ‫زن‬ ‫تعجب‬ !‫است‬ .»‫کند‬ ‫بازی‬ ‫تا‬ ‫بگذار‬ ‫آزاد‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫«فرزند‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بازگو‬ ‫زن‬ ‫برای‬ ۴۶‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
  • 61.
  • 62.
    62 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫تلخ‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫مهمانی‬ ‫پدر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ،‫برسند‬ ‫مهمانی‬ ‫به‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫ندارد‬ ‫حق‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫کرده‬ ‫او یادآوری‬ ‫به‬ ‫‌آمیز‬‫م‬‫تحک‬ ‫لحنی‬ ‫با‬ ‫پدر‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫به‬ ‫نخورد؛‬ ‫هم‬ ‫م‬ ُ‫ج‬ ‫و‬ ‫‌ترها‬‫گ‬‫بزر‬ ‫دست‬ ‫کنار‬ ‫بنشیند‬ ‫باید‬ ‫شود؛‬ ‫بلند‬ ‫جایش‬ ‫سرش‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫شود‬ ‫بازی‬ ‫مشغول‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫با‬ ‫اینکه‬ ‫فکر‬ ‫نزند؛‬ ‫دست‬ ‫‌چیز‬‫چ‬‫هی‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دوچرخ‬‫دیگر‬،‫کند‬ ‫بدی‬‫کار‬ ‫گر‬‫ا‬‫که‬ ‫بود‬‫کرده‬ ‫تهدید‬‫هم‬‫آخر‬‫و‬‫کند؛‬ ‫بیرون‬ .‫‌خرد‬‫ی‬‫نم‬‫برایش‬‫بود‬‫داده‬‫را‬‫قولش‬‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫تمامی‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫به‬ ‫‌سپارد‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫‌ناچار‬‫ه‬‫ب‬ .‫کند‬ ‫راحت‬‫را‬ ‫پدر‬‫خیال‬‫تا‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫شم‬ َ‫چ‬‫لب‬‫زیر‬‫هم‬ ‫تا‬ ‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫دست‬ ‫کنار‬ ‫‌سروصدا‬‫ی‬‫ب‬ ‫و‬ ‫ساکت‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫مهمانی‬ ‫وارد‬ ‫رسوایی‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫عمه‬ ‫خانۀ‬ ‫گلدان‬ ‫شکستن‬ ‫باعث‬ ‫اتفاقی‬ ،‫روز‬ ‫آن‬ ‫مثل‬ ‫مبادا‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫تلخی‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫تنبیه‬ ‫دوباره‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ .‫بیاورد‬ ‫بار‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دوچرخ‬ ‫از‬ ‫ندارد‬ ‫دوست‬ .‫بخرد‬ ‫جان‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌آیند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ‫پدر‬ ‫دهان‬ .‫بماند‬‫‌نصیب‬‫ی‬‫ب‬،‫گرفته‬ ‫پدر‬ ‫از‬‫را‬‫قولش‬‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬
  • 63.
    63 ‫‌غره‬‫م‬‫چش‬‫چهاردهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫و‬‫نشسته‬‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫که‬‫است‬‫فامیل‬‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬‫به‬‫نگاهش‬‫مدام‬‫مهمانی‬‫توی‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫کنارشان‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫دلش‬ ‫توی‬ ‫دل‬ .‫مشغولند‬ ‫‌هایشان‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬ ‫با‬ ‫نزدیک‬ ‫و‬ ‫بخورد‬ ‫تکان‬ ‫پدر‬ ‫کنار‬ ‫از‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫اما‬ ‫کند؛‬ ‫بازی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫‌زور‬‫ه‬‫ب‬ ‫است‬ ‫مجبور‬ .‫‌نشاند‬‫ی‬‫م‬ ‫جایش‬ ‫سر‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫‌غر‬‫م‬‫چش‬ ،‫شود‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫عالق‬ ‫هیچ‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫مردانۀ‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ ‫به‬ ‫بدهد‬ ‫را‬ ‫گوشش‬ ‫شده‬ ‫که‬ ‫پوست‬ ‫با‬ ‫‌سازی‬‫ل‬‫شک‬ ‫و‬ ‫میوه‬ ‫ظرف‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫اینکه‬ ‫ندارد. یا‬ ‫شنیدنشان‬ .‫کند‬ ‫سرگرم‬‫‌ها‬‫ه‬‫میو‬ ‫‌هایشان‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬‫با‬‫که‬ ‫ساالنش‬‫و‬‫سن‬‫هم‬‫با‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫که‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬‫حسرت‬ ‫بازی‬،‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬‫بازی‬‫به‬‫سروصدا‬‫با‬،‫پدرانشان‬‫از‬‫ترسی‬‫‌هیچ‬‫ی‬‫ب‬‫و‬‫‌اند‬‫م‬‫سرگر‬ ‫باقی‬ ‫پیش‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫اجازه‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫چشم‬ ‫اشارۀ‬ ‫با‬ ‫باری‬ ‫چند‬ .‫کند‬ ‫بار‬‫هر‬‫اما‬‫نکند؛‬‫‌کاری‬‫ب‬‫خرا‬‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫قول‬‫ضعیف‬‫صدایی‬‫با‬‫و‬‫برود‬‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫کاش‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ک‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫ساکت‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫پدر‬ ‫تند‬ ‫نگاه‬ .‫نیاید‬‫تلخ‬‫‌های‬‫ی‬‫مهمان‬‫این‬‫به‬‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬‫دیگر‬‫که‬
  • 64.
    64 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫بیمار‬ ‫همسرش‬ ‫‌که‬‫ی‬‫آنجای‬ ‫از‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫محضر‬ ‫در‬ ‫فرزندش‬ ،‫بدهد‬ ‫دست‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫و‬ ‫سخنرانی‬ ‫‌آمده‬‫ی‬‫نم‬ ‫دلش‬ ‫نشانده‬ ‫دستش‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫کودک‬ .‫آورده‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫منزل‬ ‫به‬ ‫خودش‬ ‫همراه‬ ‫را‬ .‫نکند‬ ‫ایجاد‬ ‫دیگران‬ ‫برای‬ ‫مزاحمتی‬ ‫و‬ ‫نخورد‬ ‫تکان‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تالش‬ ‫مدام‬ ‫و‬ ‫ابراز‬ ‫پسربچه‬ ‫حضور‬ ‫از‬ ‫نگاهش‬ ‫با‬ ‫مدام‬ ،‫نشسته‬ ‫دستش‬ ‫کنار‬ ‫که‬ ‫فردی‬ ‫بچۀ‬ ‫چنین‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬ ‫زیرلب‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تاسف‬ ‫برخورد‬ ‫روش‬ ‫به‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬ !‫است‬ ‫نشده‬ ‫او‬ ‫نصیب‬ ‫بازیگوشی‬ ‫امام؟ع؟‬ ‫فرمایشات‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کودکی‬ ‫دوران‬ ‫در‬ ‫فرزند‬ ‫با‬ ‫در‬ ‫بچه‬ ‫است‬ ‫«خوب‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫کاظم؟ع؟‬ ‫امام‬ .‫اوست‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ً ‫دقیقا‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫شایسته‬ ‫و‬ ‫گردد؛‬ ‫بردبار‬ ‫‌سالی‬‫گ‬‫بزر‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫باشد‬ ‫بازیگوش‬ ‫کودکی‬ .»‫باشد‬ ‫این‬ ‫جز‬ ۲‫حدیث‬،۵۱‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
  • 65.
  • 66.
    66 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫اطالعاتی‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫آ‬ ‫میان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫فشار‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫چشمانش‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫شعری‬ ،‫بگوید‬ ‫دانشجویانش‬ ‫برای‬ ‫‌ها‬‫س‬‫کال‬ ‫سر‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫چقدر‬ ‫هر‬ .‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫ع‬‫مصر‬ ‫چند‬ .‫است‬ ‫گرفته‬ ‫کودکستان یاد‬ ‫در‬ ‫را‬‫آن‬‫شده‬ ‫طور‬‫هر‬‫که‬ ‫داده‬‫قول‬‫خودش‬‫به‬‫اما‬‫است؛‬‫فایده‬‫بی‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تالش‬ .‫بخواند‬‫دخترش‬‫برای‬‫امشب‬‫و‬‫کند‬ ‫حفظ‬‫و‬‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫«اتل‬‫کامل‬ ‫شعر‬‫دنبال‬‫به‬‫اینترنت‬ ‫در‬‫دارد‬‫جلسه‬‫شروع‬‫تا‬‫که‬ ‫کمی‬ ‫فرصت‬ ‫در‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدایش‬ ‫کودکان‬ ‫ویژۀ‬ ‫سایت‬ ‫در‬ ‫باالخره‬ ‫که‬ ‫‌گردد‬‫ی‬‫م‬ »‫کالغه‬ ‫متل‬ ‫رو‬ ‫مورچه‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫قارقار‬ ‫کالغه‬ ...‫باغه‬ ‫توی‬ ‫کالغه‬ ...‫کالغه‬ ‫متل‬ ‫«اتل‬ ‫لونه‬ ‫تو‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬ ‫رو‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫دون‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫میره‬ ‫مورچه‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بیدار‬ ‫کرده‬ ‫فراموش‬ »‫باال‬ ‫بگیر‬ ‫پاتو‬ ‫کاه... یه‬ ‫و‬ ‫ارزن‬ ...‫جو‬ ‫و‬ ‫گندم‬ ...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬ ‫‌های‬‫ع‬‫مصر‬ ‫چه‬ »...‫جو‬ ‫و‬ ‫«گندم‬ ‫تا‬ »‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫میره‬ ‫«مورچه‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫بود‬ ‫بار‬ ‫رو‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫«دون‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ ‫و‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کاغذ‬ ‫روی‬ ‫را‬ ‫شعر‬ !‫بود‬ ‫دیگری‬ .‫کند‬ ‫حفظ‬‫را‬»‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬‫لونه‬‫«تو‬‫و‬»‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬
  • 67.
    67 !‫کالغه‬ ‫متل‬ ‫اتل‬‫پانزدهم‬‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫دخترش‬ ‫عشق‬ ‫به‬ ‫لب‬ ‫روی‬ ‫لبخندی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بسته‬ ‫را‬ ‫چشمانش‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫«دون‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تکرار‬ ‫بار‬ ‫دو‬ ‫‌شود، یکی‬‫ی‬‫م‬ ‫پر‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫خند‬ ‫از‬ ‫خانه‬ ‫امشب‬ ‫مسئول‬،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬‫که‬ ‫را‬‫چشمانش‬»...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫انبار‬‫لونه‬‫تو‬...‫‌کنه‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬‫رو‬ ‫اجازۀ‬‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫آورده‬‫خود‬‫همراه‬‫نامه‬‫‌ای‬‫ه‬‫دست‬‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫دفترش‬ ‫مسئول‬ .‫شود‬ ‫اتاق‬ ‫وارد‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تعارفش‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ .‫بگیرد‬ ‫ورود‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نوشت‬‫به‬‫چشمش‬‫تا‬‫و‬‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫کالغه‬ ‫متل‬‫اتل‬‫شعر‬‫کنار‬ ‫را‬‫‌ها‬‫ه‬‫نام‬،‫دفتر‬ .‫کند‬ ‫پنهان‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫خند‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سعی‬،‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫کاغذ‬ ‫روی‬ ‫که‬ ‫دخترش‬‫از‬.‫باشد‬‫راحت‬‫هم‬‫او‬‫تا‬‫‌خندد‬‫ی‬‫م‬‫بلند‬‫اما‬‫‌کشد؛‬‫ی‬‫م‬‫خجالت‬‫کمی‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫دیگری‬ ‫کارهای‬ ‫شوق‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫صمیمانه‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اوست‬ ‫زندگی‬ ‫شیرینی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تعریف‬،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫انجام‬‫دخترش‬‫برای‬ ‫‌نشاند‬‫ی‬‫م‬‫خود‬‫کنار‬ ‫را‬‫او‬.‫دارد‬‫کوچکی‬ ‫دختر‬‫هم‬‫دفترش‬‫مسئول‬‫او‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ،‫بعد‬ ‫دقیقه‬ ‫چند‬ .‫کنند‬ ‫حفظ‬ ‫را‬ ‫شعر‬ ‫این‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پیشنهاد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫و‬ .‫‌داشتنی‬‫ت‬‫دوس‬‫باباهای‬‫خواندن‬‫شعر‬‫صدای‬ ‫از‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پر‬‫اتاق‬
  • 68.
    68 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ !‫نیست‬ ‫باورکردنی‬ ،‫‌بییند‬‫ی‬‫م‬ ‫چشم‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫چیزی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نگاه‬ ‫دور‬ ‫از‬ ‫مرد‬ ‫آنچه‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫بشود‬ ‫‌تر‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫است؟‬ ‫‌اهلل؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫آیا‬ ‫صحنه‬ ‫این‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ .‫ندارد‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ .‫است‬ ‫مردد‬ ‫اما‬ ‫شود؛‬ ‫مطمئن‬ ‫دیده‬ ‫که‬ ‫‌تر‬‫ش‬‫پی‬ ‫کمی‬ .‫ببیند‬ ‫نزدیک‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫باید‬ ‫حتما‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫عجیب‬ ‫برایش‬ ‫دارند‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دیده‬ ‫را‬ ‫حسین؟امهع؟‬ ‫و‬ ‫حسن‬ ،‫امیرالمومنین؟ص؟‬ ‫کودکان‬ ‫دوش‬ ‫روی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫و‬ ‫رسیده‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫مردی‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫اما‬ ‫‌کنند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بازی‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ !‫دیده‬ ‫درست‬ ...‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫جلو‬ ‫‌خداست؟‬‫ل‬‫رسو‬ ،‫کرده‬ ‫سوار‬ ‫خود‬ ،‫خندان‬ ‫لبانی‬ ‫و‬ ‫شادمان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چهر‬ ‫با‬ ‫حسین؟امهع؟‬ ‫و‬ ‫حسن‬ ‫و‬ ‫اوست‬ ‫روبروی‬ ‫تنها‬ ‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬ ،‫‌چرخد‬‫ی‬‫نم‬ ‫کامش‬ ‫در‬ ‫زبان‬ !‫راستش‬ ‫و‬ ‫چپ‬ ‫‌های‬‫ه‬‫شان‬ ‫روی‬ »!‫مرکبی‬ ‫خوب‬ ‫«چه‬ :‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫زبان‬ ‫به‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫ذهنش‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫جمل‬ ‫این‬ ‫هستند‬ ‫سوارانی‬ ‫خوب‬ ‫چه‬ ‫«و‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫آرامش‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫شیرین‬ ‫صدای‬ .»‫دنیا‬ ‫از‬ ‫هستند‬ ‫من‬ ‫‌های‬‫ه‬‫ریحان‬ ‫پسر‬ ‫دو‬ ‫این‬ !‫دو‬ ۷۳۴‫صفحه‬،۲‫جلد‬،‫قیس‬‫بن‬‫سلیم‬‫کتاب‬
  • 69.
  • 70.
    70 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫همیشه‬ ‫از‬ ‫زودتر‬ ‫‌ها‬‫ح‬‫صب‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫روزی‬ ‫چند‬ ‫شروع‬ ‫را‬ ‫کارش‬ ‫که‬ ‫باشد‬ ‫نفری‬ ‫اولین‬ ‫تا‬ ‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ،‫بود‬ ‫تماسی‬ ‫آخری‬ ‫لحظۀ‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫تا‬ ‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫وقت‬ ‫آخر‬ ‫تا‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ب‬‫ش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫از‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیبش‬ ‫که‬ ‫سفارشی‬ ‫هر‬ ‫در‬ .‫باشد‬ ‫او‬ ‫سهم‬ ‫هم‬ ‫سرویس‬ ‫آخرین‬ ‫با‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫به‬ ‫برگشت‬ ‫و‬ ‫سفارش‬ ‫تحویل‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫استفاده‬ ‫فرصت‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫‌جا‬‫ه‬‫جاب‬‫باری‬‫مسافر یا‬،‫ندارد‬‫هم‬‫‌وحسابی‬‫ت‬‫درس‬‫اوضاع‬‫که‬ ‫موتورش‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جزی‬ ‫تعمیرات‬ ‫و‬ ‫روغن ‌موتور‬ ‫تعویض‬ .‫شود‬ ‫بیشتر‬ ‫کمی‬ ‫درآمدش‬ ‫تا‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌جویی‬‫ه‬‫صرف‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫هزین‬ ‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫گذاشته‬ ‫آینده‬ ‫ماه‬ ‫برای‬ ‫هم‬ ،‫برود‬ ‫اضافه‬ ‫سرویس‬ ‫چند‬ ‫روز‬ ‫هر‬ ‫ماه‬ ‫این‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫که‬ ‫کرده‬ ‫حساب‬ ‫خودش‬ ‫با‬ .‫کند‬ ‫تسویه‬‫‌شان‬‫ه‬‫سرکوچ‬‫مغازۀ‬‫به‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫بدهکار‬‫ماه‬‫آخر‬‫تا‬‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ،‫داد‬ ‫نشانش‬ ‫عالی‬ ‫و‬ ‫خوب‬ ‫‌های‬‫ه‬‫نمر‬ ‫آن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کارنامه‬ ‫دخترش‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫درس‬‫وضع‬‫این‬‫با‬‫که‬ ‫بود‬‫گفته‬ ‫معلمشان‬‫خانم‬‫قبل‬‫ترم‬.‫‌رود‬‫ی‬‫نم‬‫خاطرش‬‫از‬ ‫باید‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تجدید‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫س‬‫در‬ ‫از‬ ‫ یکی‬ ً ‫حتما‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫و‬ ‫خواندن‬ ‫خرید‬ ‫قول‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫روزها‬ ‫همان‬ .‫بنشیند‬ ‫کالس‬ ‫همین‬ ‫در‬ ‫دوباره‬ ‫بعد‬ ‫سال‬ ‫در‬
  • 71.
    71 ‫موتوری‬ ‫پیک‬‫شانزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫همۀ‬‫بعد‬‫ترم‬‫در‬‫که‬‫شرطی‬‫به‬‫البته‬‫بود؛‬‫داده‬‫او‬‫به‬‫داشت‬‫دوست‬‫که‬ ‫عروسکی‬ ‫قول‬‫هم‬‫دختر‬.‫بگذراند‬‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫امتحاناتش‬‫و‬‫کند‬ ‫جبران‬‫را‬‫‌هایش‬‫ی‬‫کوتاه‬ ‫است‬ ‫حاضر‬ ‫آرزویش‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫برای‬ ،‫بکند‬ ‫را‬ ‫کار‬ ‫این‬ ‫واقعا‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫داده‬ .‫شود‬‫نمونه‬‫شاگرد‬‫حتی‬ ‫دخترش‬‫با‬‫که‬ ‫روزی‬‫همان‬.‫‌گذرد‬‫ی‬‫نم‬‫‌ها‬‫ه‬‫کارنام‬ ‫دادن‬ ‫روز‬ ‫از‬‫هفته‬‫هنوز یک‬ ‫فروشی‬ ‫عروسک‬ ‫مغازۀ‬ ‫به‬ ،‫بود‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫قولش‬ ‫که‬ ‫عروسکی‬ ‫خرید‬ ‫‌قصد‬‫ه‬‫ب‬ ‫عروسکی‬‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬‫هم‬‫را‬‫فکرش‬‫بود‬‫پرسیده‬‫که‬ ‫را‬‫عروسک‬‫قیمت‬.‫رفتند‬ ‫منصرف‬ ‫خرید‬ ‫از‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ .‫باشد‬ ‫گران‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫کوچکی‬ ‫و‬ ‫سادگی‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫از‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫قولی‬ ‫و‬ ‫دید‬ ‫را‬ ‫دخترش‬ ‫مشتاق‬ ‫چشمان‬ ‫وقتی‬ ‫اما‬ ‫شود؛‬ ‫تا‬‫خواست‬‫‌دار‬‫ه‬‫مغاز‬‫از‬‫و‬‫کرد‬ ‫بیرون‬‫دلش‬‫از‬‫را‬‫تردیدها‬‫تمام‬،‫گذشت‬ ‫خاطرش‬ ‫پرداخت‬‫ماه‬‫آخر‬‫تا‬‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫هزین‬‫‌ماندۀ‬‫ی‬‫باق‬‫تا‬‫داد‬‫قول‬‫و‬‫کند‬ ‫کادو‬ ‫برایش‬‫را‬‫آن‬ ‫نصیبش‬ ‫شهر‬ ‫نقطۀ‬ ‫دورترین‬ ‫در‬ ‫سفارشی‬ ‫بار‬ ‫این‬ ‫و‬ ‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫زنگ‬ ‫تلفن‬ .‫کند‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫بده‬ ‫از‬ ‫سهمی‬ ‫‌وبرگشت‬‫ت‬‫رف‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫بتواند‬ ‫شاید‬ ‫که‬ ‫فکر‬ ‫این‬ ‫با‬ .‫شده‬ .‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫راه‬‫به‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫روشن‬‫را‬ ‫موتور‬،‫کند‬ ‫تأمین‬
  • 72.
    72 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫پدری‬ ‫که‬ ‫هستند‬ ‫بازار‬ ‫از‬ ‫گذر‬ ‫حال‬ ‫در‬ ‫‌اهلل؟ص؟‬‫ل‬‫رسو‬ ‫اصحاب‬ ‫از‬ ‫تعدادی‬ ‫با‬ ‫حالتی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌کرده‬‫ض‬‫بغ‬ ‫دختر‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جلب‬ ‫را‬ ‫توجهشان‬ ‫دخترش‬ ‫با‬ ‫همراه‬ ‫‌فروش‬‫ت‬‫دس‬ ‫بساط‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ ‫پدر‬ .‫است‬ ‫برگردانده‬ ‫رو‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫قهر‬ ‫نداده‬ ‫قول‬ ‫«مگر‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدرش‬ ‫به‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫کودکان‬ ‫لحن‬ ‫با‬ ‫دختر‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫دور‬ ‫‌های‬‫ی‬‫شیرین‬ ‫این‬ ‫از‬ ،‫کنم‬ ‫کمک‬ ‫مادرم‬ ‫به‬ ‫خانه‬ ‫کارهای‬ ‫در‬ ‫اگر‬ ‫بودی‬ !‫خودش‬ ‫دختر‬ ‫برای‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫تنگ‬ ‫دلش‬ ‫‌لحظه‬‫ک‬‫ی‬ »‫بخری؟‬ ‫برایم‬ ‫خرمایی‬ ‫که‬ ‫جوری‬ ‫آرام‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫نزدیک‬ .‫ندارد‬ ‫را‬ ‫کوچک‬ ‫دختران‬ ‫ناراحتی‬ ‫تحمل‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نقل‬ ،‫شنیده‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫حدیثی‬ ‫مرد‬ ‫گوش‬ ‫در‬ ،‫نشنود‬ ‫دختر‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫وعد‬ ‫وقتی‬ .‫باشید‬ ‫مهربان‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫باشید‬ ‫داشته‬ ‫دوست‬ ‫را‬ ‫«کودکانتان‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫‌دهندۀ‬‫ی‬‫روز‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫چون‬ ‫کنید؛‬ ‫وفا‬ ‫آن‬ ‫به‬ ً ‫حتما‬ ‫‌دهید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫به‬ .»‫‌دانند‬‫ی‬‫نم‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫غیر‬ ‫کسی‬ ۳‫حدیث‬،۴۹‫صفحه‬،۶‫جلد‬،‫کافی‬
  • 73.
  • 74.
    74 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫گوشش‬ ‫توی‬‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬‫فرودگاه‬ ِ‫سالن‬‫بلندگوی‬‫صدای‬.‫شده‬‫دیرش‬‫حسابی‬ ‫چند‬ ‫هواپیما‬ ‫به‬ ‫سوارشدن‬ ‫و‬ ‫پرواز‬ ‫کارت‬ ‫گرفتن‬ ‫و‬ ‫بلیت‬ ‫‌کردن‬‫ک‬‫چ‬ ‫برای‬ .‫ندارد‬‫وقت‬‫بیشتر‬‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬ ،‫تبریز‬‫‌اند؛‬‫ه‬‫گذاشت‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫عهد‬‫به‬‫هفته‬‫این‬‫در‬‫که‬ ‫است‬‫مأموریتی‬‫سومین‬‫این‬ ‫چند‬‫این‬‫توانسته‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫شکر‬‫را‬‫خدا‬‫دلش‬‫در‬.‫مشهد‬‫هم‬‫بار‬‫این‬‫و‬‫بوشهر‬ ‫رضایت‬،‫هم‬‫مدیرانش‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫احساس‬.‫دهد‬‫انجام‬‫‌خوبی‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مأموریت‬ ‫پست‬‫سال‬‫آخر‬‫تا‬،‫نکند‬‫کاری‬ ‫او‬‫علیه‬‫حسادت‬‫روی‬‫از‬‫کسی‬ ‫اگر‬‫و‬‫دارند‬‫کامل‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫پیشنهاد‬‫او‬‫به‬‫اداره‬ ‫در‬‫بهتری‬ ‫با یک‬ .‫‌لنگد‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫جای‬ ‫انگار یک‬ .‫نیست‬ ‫آرام‬ ‫دلش‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫همۀ‬ ‫با‬ ‫باالدستی‬ ‫رئیس‬ ‫‌همه‬‫ن‬‫ای‬ ‫بین‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫مشکل‬ ،‫کوتاه‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬ ‫شاید‬ ‫و‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫زندگی، یکی‬ ‫توی‬ .‫نداشته‬‫را‬‫هوایش‬ ‫رئیس‬ ‫همان‬ .‫افتاده‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫‌سال‬‫ج‬‫پن‬ ‫دختر‬ ‫مأموریت، یاد‬ ‫آخر‬ ‫لحظات‬ ‫این‬
  • 75.
    75 ‫رئیس‬ ‫رضایت‬‫هفدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫اهل‬‫‌هایش‬‫ل‬‫‌وسا‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫از‬ ‫خیلی‬ ‫مثل‬ ‫دخترش‬ .‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫‌کاری‬‫ل‬‫اص‬ ‫است‬ ‫گرفته‬ ‫دلش‬ ‫که‬ ‫فهمید‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫سخت‬ .‫نیست‬ ‫‌وداد‬‫غ‬‫جی‬ ‫و‬ ‫‌گیری‬‫ه‬‫بهان‬ ‫پدرش‬‫باز‬،‫باشد‬‫توداری‬ ِ‫دختر‬‫که‬ ‫هم‬‫هرچقدر‬‫است‬‫پدر‬‫ناسالمتی‬‫ولی‬.‫نه‬‫یا‬ .‫است‬‫باخبر‬‫دیگری‬‫کس‬ ‫هر‬ ‫از‬‫بیشتر‬‫کوچکش‬ ‫دل‬‫احوال‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫توجهش‬ ‫سالن‬ ‫گوشۀ‬ ‫فروشی‬ ‫عروسک‬ ‫مغازۀ‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬ ‫قشنگی‬ ‫صورتی‬ ِ‫عروسک‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مغازه‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫عجله‬ ‫با‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جلب‬ ‫کودکانۀ‬ ‫ذوق‬ ‫و‬ ‫خنده‬ .‫شود‬ ‫هواپیما‬ ‫سوار‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌راست‬‫ک‬‫و ی‬ ‫‌خرد‬‫ی‬‫م‬ ‫ببیند‬‫را‬‫عروسک‬‫است‬‫قرار‬‫‌که‬‫ی‬‫وقت‬‫همان‬‫‌آید؛‬‫ی‬‫م‬‫چشمانش‬‫جلوی‬‫دخترش‬ .‫برود‬ ‫باال‬‫پدرش‬ ِ‫کول‬ ‫و‬‫سر‬ ‫از‬‫و‬‫کند‬ ‫ذوق‬‫کودکانه‬ ِ‫معصومیت‬‫با‬‫و‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫پیدا‬‫را‬‫‌اش‬‫ی‬‫صندل‬،‫بلیت‬‫دادن‬‫نشان‬ ‫از‬‫بعد‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫هواپیما‬ ‫سوار‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ‫شمارۀ‬ ‫همراهش‬ ‫تلفن‬ ‫با‬ .‫مانده‬ ‫وقت‬ ‫پرواز‬ ‫تا‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬ ‫سه‬ ‫دو‬ ‫هنوز‬ ‫تا‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬‫او‬‫از‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫احوال‬‫و‬‫حال‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫جواب‬‫همسرش‬.‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ .‫بگوید‬‫برایش‬‫صورتی‬‫سوغاتی‬ ‫از‬‫تا‬‫بدهد‬‫دخترشان‬‫به‬‫را‬‫گوشی‬
  • 76.
    76 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫را‬ ‫کودک‬ ،‫مادر‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫کودکش‬ ‫سراغ‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ِ‫در‬ ‫شتابان‬ ِ‫اهل‬ ‫برای‬ ‫پدر‬ ‫رفتار‬ .‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫عجله‬ ‫با‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫صدا‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫هنگام‬ ‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ‫تا‬ ‫که‬ ‫پدری‬ .‫است‬ ‫عجیب‬ ‫خانه‬ ‫چند‬ ‫تا‬ ‫‌خواست‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫نداشت‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫از‬ ‫‌کدام‬‫چ‬‫هی‬ ‫حوصله‬ ،‫خانه‬ ‫احساس‬ ‫همه‬ .‫بیاید‬ ‫سرحال‬ ‫کمی‬ ‫تا‬ ‫دارد‬ ‫نگه‬ ‫آرام‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫خانه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دقیق‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫چنددقیق‬ ‫پدر‬ .‫است‬ ‫گذاشته‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫پا‬ ‫جدیدی‬ ‫آدم‬ ‫انگار‬ ‫که‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫لب‬ ِ‫زیر‬ ‫و‬ ‫‌خنداند‬‫ی‬‫م‬ ،‫‌بوسد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫مدام‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوش‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫جویا‬ ‫را‬ ‫مرد‬ ‫عجیب‬ ‫و‬ ‫جدید‬ ‫رفتار‬ ‫علت‬ ‫همسرش‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شکر‬ ‫را‬ ‫خدا‬ ‫رسول‬ ‫خدمت‬ :‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫همسرش‬ ‫تعجب‬ ‫و‬ ‫حیرت‬ ‫مقابل‬ ‫در‬ ‫مرد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خداوند‬ ،‫ببوسد‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫کس‬ ‫«هر‬ :‫فرمودند‬ ‫ایشان‬ .‫بودم‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫خداوند‬ ،‫کند‬ ‫خوشحال‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫کس‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫حسن‬ ‫او‬ ‫برای‬ .»‫‌گرداند‬‫ی‬‫م‬ ‫شاد‬ ‫قیامت‬ ‫روز‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫او‬ 49‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
  • 77.
  • 78.
    78 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫‌تک‬‫ک‬‫ت‬‫چراغ‬‫‌کم‬‫م‬‫ک‬ .‫است‬‫گذشته‬ ‫از یازده‬‫ساعت‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫ساعت‬‫به‬‫نگاهی‬ ‫بقیه‬‫مثل‬‫هم‬‫او‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خاموش‬،‫دارند‬‫محصل‬‫و‬‫‌آموز‬‫ش‬‫دان‬‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫خان‬ ‫‌گردند‬‫ی‬‫برم‬ ‫مدرسه‬ ‫از‬ ‫خسته‬ ‫که‬ ‫ظهر‬ ‫‌آموز‬‫ش‬‫دان‬ ‫‌های‬‫ه‬‫بچ‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدرها‬ ‫تکالیفشان‬ ‫انجام‬ ‫به‬ ‫بنشینند‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫کنند‬ ‫استراحتی‬ ،‫بخورند‬ ‫ناهاری‬ ‫باید‬ ‫بتوانند‬ ‫تا‬ ‫بروند‬ ‫رختخواب‬ ‫به‬ ،‫برسد‬ ‫ده‬ ‫به‬ ‫ساعت‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫هم‬ ‫شب‬ ‫و‬ ‫مورد‬ ‫فقط‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫اما‬ ‫شوند؛‬ ‫حاضر‬ ‫مدرسه‬ ‫در‬ ‫دوباره‬ ‫کامل‬ ‫آمادگی‬ ‫با‬ ‫صبح‬ .‫است‬‫مهم‬‫آخر‬‫و‬‫اول‬ ‫به‬ ،‫‌تراشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫مدادی‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نشسته‬ ‫میز‬ ‫پشت‬ ‫شب‬ ‫هر‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫هما‬ ‫شامش‬ ‫و‬ ‫ناهار‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کافی‬ ‫مدرسه‬ ‫در‬ ‫‌ پسرش‬‫ۀ‬‫تغذی‬ ‫آیا‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫این‬ ،‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ً ‫جدیدا‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ص‬‫قر‬ ‫با‬ ‫آیا‬ ‫و‬ ‫نه؛‬ ‫هست یا‬ ‫کامل‬ ‫و‬ ‫منظم‬ .‫نه‬‫شده یا‬‫برطرف‬‫‌اش‬‫ه‬‫شبان‬‫‌های‬‫ن‬‫دید‬‫کابوس‬ ‫مشکل‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫جمع‬ ‫را‬ ‫حواسش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫امتحان‬ ‫انگشتش‬ ‫نوک‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫مداد‬ ‫تیزی‬ ‫توجه‬‫بدون‬‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬‫همسرش‬‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬.‫بنویسد‬‫زودتر‬‫را‬‫فرزندش‬‫تکالیف‬
  • 79.
    79 ‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬‫هجدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫‌راست‬‫ک‬‫ناهار ی‬‫از‬ ‫بعد‬ ‫بالفاصله‬ ‫هم‬ ‫امروز‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ه‬‫توصی‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫به‬ ،‫بود‬‫شده‬‫خسته‬‫بازی‬‫از‬‫که‬ ‫هم‬‫بعد‬‫و‬‫کامپیوتر‬ ‫و‬‫باکس‬‫ایکس‬‫سراغ‬‫بود‬‫رفته‬ ‫تلویزیون‬ ‫پای‬ ‫از‬ ‫شام‬ ‫وقت‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫کارتون؛‬ ‫دیدن‬ ‫و‬ ‫تلویزیون‬ ‫پای‬ ‫بود‬ ‫نشسته‬ ‫و‬‫بزند‬‫ک‬‫مسوا‬‫‌که‬‫ن‬‫ای‬‫بدون‬‫‌حال‬‫ی‬‫ب‬‫و‬‫خسته‬‫هم‬‫شام‬ ‫از‬‫بعد‬.‫بود‬‫نشده‬‫بلند‬ .‫بود‬‫خوابیده‬‫و‬‫رفته‬‫اتاقش‬‫به‬‫بشوید‬‫را‬‫صورتش‬‫و‬‫دست‬ ‫‌وکوفته‬‫ه‬‫خست‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫پسر تمام‬‫تکالیف‬‫که‬ ‫است‬‫بامداد‬‫نزدیک یک‬‫ساعت‬ ‫و‬ ‫مد‬ ‫‌های‬‫ه‬‫برنام‬ ‫تکرار‬ ‫و‬ ‫نشسته‬ ‫ماهواره‬ ‫پای‬ ‫که‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫همسرش‬ ‫پیش‬ ‫و یادآوری‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫نباشید»ـی‬ ‫«خسته‬ ‫لبخند‬ ‫با‬ ‫همسرش‬ .‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫لباس‬ .‫است‬‫پسرشان‬‫‌ترم‬‫ن‬‫میا‬‫امتحانات‬‫شروع‬ ‫روز‬‫اولین‬‫‌فردا‬‫س‬‫پ‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫از‬ ‫قبل‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫راه‬ ‫‌ترین‬‫ن‬‫مطمئ‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ،‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫کمک‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫چکی‬ ‫دادن‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫بزند‬ ‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫امتحانات‬ ‫کشوی‬ ‫سراغ‬‫فکر‬‫همین‬‫با‬.‫کند‬ ‫ضمانت‬‫را‬‫کارنامه‬ ‫در‬‫پسرش‬‫خوب‬‫‌های‬‫ه‬‫نمر‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬‫کتش‬ ‫جیب‬ ‫در‬‫را‬‫‌چک‬‫ه‬‫دست‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫مدارک‬
  • 80.
    80 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫التماس‬ ‫هزار‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ .‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدری‬ ‫خانۀ‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫جمع‬ ‫‌رسم‬‫ه‬‫ب‬ ‫پدربزرگ‬ ‫به‬ ‫سری‬ ‫و‬ ‫بیاید‬ ‫تا‬ ‫کرده‬ ‫راضی‬ ،‫تازه‬ ‫خرمای‬ ‫خرید‬ ‫قول‬ ‫و‬ ‫تمنا‬ ‫گاهی‬ ‫است‬ ‫مجبور‬ ‫هنوز‬ ‫اما‬ ‫شده؛‬ ‫دورقمی‬ ‫پسرش‬ ‫سن‬ ‫اینکه‬ ‫با‬ .‫بزند‬ ‫روی‬ ‫و‬ ‫بدهد‬ ‫سواری‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫یا‬ ‫و‬ ‫بیاید‬ ‫مرکب‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫کوتاه‬ ‫مسیر‬ ‫این‬ ‫اوقات‬ ‫سر‬ ‫روی‬ ،‫هیکلش‬ ‫و‬ ‫قد‬ ‫از‬ ‫خجالت‬ ‫بدون‬ ‫هم‬ ‫او‬ .‫کند‬ ‫بلندش‬ ‫‌هایش‬‫ل‬‫کو‬ ‫منزل‬ ‫به‬ .‫کند‬ ‫حرکت‬ ‫تندتر‬ ‫تا‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫کنان‬ ‫‌هی‬‫ی‬‫ه‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫کندن‬ ‫مشغول‬ ،‫پدربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫توجه‬ ‫بدون‬ ،‫‌رسند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پدربزرگ‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫س‬‫خرو‬ ‫و‬ ‫مرغ‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫سنگ‬ ‫کردن‬ ‫پرتاب‬ ‫و‬ ‫باغچه‬ ‫‌های‬‫ل‬‫گ‬ ‫لباسش‬ ‫جیب‬ ‫در‬ ‫دست‬ ‫پدربزرگ‬ .‫است‬ ‫لبخند‬ ‫پدر‬ ‫‌العمل‬‫س‬‫عک‬ ‫تنها‬ ‫بازهم‬ ‫از‬ ‫‌تازگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫حدیثی‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پسرش‬ ‫دست‬ ‫کاغذی‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫هستند‬ ‫‌هایی‬‫ن‬‫آ‬ ،‫پدران‬ ‫«بدترین‬ :‫است‬ ‫نوشته‬ ،‫شنیده‬ ‫صادق؟ع؟‬ ‫امام‬ .»‫کنند‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫زیاد‬ ‫خود‬ ‫فرزندان‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫‌کردن‬‫ی‬‫نیک‬ ‫در‬ ۳۲۰‫صفحه‬،۲‫جلد‬،‫یعقوبی‬‫تاریخ‬
  • 81.
  • 82.
    82 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫بر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫غرولند‬ ‫لب‬ ‫زیر‬ ‫مدام‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خارج‬ ‫اداره‬ ‫از‬ ‫بدعنق‬ ‫و‬ ‫کر‬َ‫پ‬ ‫فرقی‬‫چه‬‫آخر‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫خودش‬‫با‬.‫‌فرستند‬‫ی‬‫م‬‫لعنت‬‫خودش‬‫بدشانسی‬ ‫همیشه‬ ‫شده‬ ‫عوض‬ ‫مدیر‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫کار‬ ‫محل‬ ‫در‬ ‫همکارانش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫بین‬ ‫از‬ ‫همه‬ ‫و‬ ‫شود‬ ‫پرداخت‬ ‫بقیه‬ ‫از‬ ‫دیرتر‬ ‫باید‬ ‫او‬ ‫مزایای‬ ‫و‬ ‫پاداش‬ ،‫‌کاری‬‫ه‬‫اضاف‬ ‫او؟‬‫جز‬،‫بگیرند‬‫‌موقع‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫‌شان‬‫ق‬‌‫و‬‫حق‬‫و‬‫مزایا‬،‫رئیس‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫کارمند‬ ‫بهتری‬ ‫مالی‬ ‫وضع‬ ‫و‬ ‫‌تر‬‫ه‬‫آراست‬ ‫ظاهر‬ ‫بخش‬ ‫کارمندان‬ ‫باقی‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫درست‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫بوده‬ ‫مدیر‬ ‫‌فرمان‬‫ه‬‫‌ب‬‫ش‬‫گو‬ ‫همیشه‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫غیرازاین‬ ‫مگر‬ ‫اما‬ ‫دارند؛‬ ‫بچشد‬ ‫را‬ ‫تبعیض‬ ‫تلخ‬ ‫طعم‬ ‫کی‬ ‫تا‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫است؟‬ ‫نکرده‬ ‫کوتاهی‬ ‫‌کاری‬‫چ‬‫هی‬ ‫کند؟‬ ‫تحمل‬‫و‬‫سکوت‬ ‫اجبار‬‫روی‬ ‫از‬‫و‬ ‫مغازه‬ ‫به‬ ‫چشمش‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫برگشت‬ ‫راه‬ ‫در‬ ‫مغازه‬ ‫مقابل‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫لحظ‬ ‫چند‬ .‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫خان‬ ‫نزدیک‬ ‫‌فروشی‬‫ی‬‫‌باز‬‫ب‬‫اسبا‬ ،‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬‫چیده‬‫هم‬‫کنار‬ ‫که‬ ‫رنگارنگی‬‫‌های‬‫ک‬‫عروس‬‫و‬‫آن‬‫ویترین‬‫به‬‫و‬‫‌ایستد‬‫ی‬‫م‬ .‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫به یاد‬‫را‬‫کوچکش‬ ‫دختر‬‫شیطنت‬‫و‬‫‌ها‬‫ی‬‫‌زبان‬‫ن‬‫شیری‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬
  • 83.
    83 ‫کادو‬ ‫دو‬‫نوزدهم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫پیش‬‫‌ها‬‫ت‬‫مد‬‫که‬‫زیبایی‬‫‌بازی‬‫ب‬‫اسبا‬.‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫مغازه‬‫وارد‬‫و‬‫‌زند‬‫ی‬‫م‬‫لبخندی‬ ،‫شود‬ ‫خارج‬ ‫مغازه‬ ‫از‬ ‫دارد‬ ‫قصد‬ ‫‌که‬‫ن‬‫همی‬ ‫اما‬ ‫‌خرد؛‬‫ی‬‫م‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫قولش‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌زبان‬‫ن‬‫شیری‬‫هرچند‬.‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫چشمش‬‫جلوی‬‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬‫دختر‬‫معصوم‬‫صورت‬ ‫ا‬‫ام‬ ‫دارند؛‬ ‫فرق‬ ‫هم‬ ‫با‬ ‫آسمان‬ ‫تا‬ ‫زمین‬ ‫بزرگش‬ ‫و‬ ‫کوچک‬ ‫دختر‬ ‫‌های‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫و‬ .‫برود‬‫خانه‬‫به‬‫کادو‬ ‫با یک‬‫که‬ ‫کند‬ ‫قانع‬‫را‬‫خودش‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫او‬ ‫سهم‬ ‫و‬ ‫‌رسید‬‫ی‬‫م‬ ‫دیگران‬ ‫مزایای‬ ‫و‬ ‫حقوق‬ ‫وقتی‬ ‫خودش‬ ‫حال‬ ‫و‬ ‫حس‬ ‫به‬ ‫کوچک‬ ‫دختر‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫کادویی‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫موکول‬ ‫بعد‬ ‫‌های‬‫ه‬‫ما‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌دار‬‫ه‬‫مغاز‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫پس‬ ‫است‬ ‫خریده‬ ‫گرانی‬ ً ‫نسبتا‬ ‫مبلغ‬ ‫با‬ .‫کند‬ ‫کادو‬ ‫او‬‫برای‬‫مناسب‬‫قیمت‬‫با‬‫عروسک یکسان‬‫دو‬،‫آن‬‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫دیدن‬ ِ‫وقت‬ ‫را‬ ‫فرزندانش‬ ‫خوشحالی‬ ‫و‬ ‫‌العمل‬‫س‬‫عک‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫دلش‬ ‫توی‬ ‫دل‬ ‫بیرون‬ ‫مغازه‬ ‫از‬ ‫‌شده‬‫چ‬‫کادوپی‬ ‫‌بازی‬‫ب‬‫اسبا‬ ‫تا‬ ‫دو‬ ‫با‬ .‫ببیند‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫هدی‬ ‫چنین‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ذر‬‫ندهد‬‫اجازه‬‫خودش‬‫به‬‫‌وقت‬‫چ‬‫هی‬‫که‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫قول‬‫خودش‬‫به‬‫و‬‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ .‫ظاهری‬‫محبت‬‫در‬‫نه‬‫و‬‫قلبی‬‫محبت‬‫در‬‫نه‬‫شود؛‬‫قائل‬‫تفاوت‬‫فرزندانش‬‫بین‬
  • 84.
    84 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫اینکه‬ ‫بود؛‬ ‫گفته‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫آرزویش‬ ‫از‬ ‫ازدواج‬ ‫ابتدای‬ ‫همان‬ ‫طول‬ ‫در‬ ‫اما‬ !‫بیفتد‬ ‫خودش‬ ‫‌های‬‫ی‬‫کودک‬ ‫یاد‬ ‫دیدنش‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫شود‬ ‫نصیبش‬ ‫پسری‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫و‬ ‫آمد‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫دختر‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫دختر‬ ،‫گذشته‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬.‫‌گنجد‬‫ی‬‫نم‬‫خود‬‫پوست‬ ‫در‬‫خوشحالی‬ ‫از‬،‫شده‬‫پسر‬‫فرزندش‬‫چهارمین‬ ‫پسر‬ ‫و‬ ‫ها‬ ‫دختر‬ ‫بین‬ ‫دعوای‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫مهم‬ ‫برایش‬ ‫دیگر‬ ‫بعد‬ ‫به‬ ‫امروز‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫قرار‬ ‫لطف‬ ‫مورد‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫پسر‬ ‫این‬ !‫باشد‬ ‫کدام‬ ‫با‬ ‫حق‬ ‫نازنینش‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫زدن‬ ‫در‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌هاست‬‫ل‬‫خیا‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫همین‬ ‫در‬ .‫ببیند‬ ‫محبت‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫وارد‬ ،‫جدید‬ ‫فرزند‬ ‫تبریک‬ ‫برای‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫رفیق‬ ‫و‬ ‫چند‬‫که‬ ‫او‬‫برای‬‫که‬ ‫شنیده‬‫حدیثی‬‫پیامبر؟ص؟‬ ‫از‬ ‫امروز‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬،‫‌گفتن‬‫ک‬‫تبری‬ ‫عدالت‬‫نهان‬ ‫در‬]‫[حتی‬‫فرزندانتان‬‫«میان‬:‫است‬‫مهم‬‫و‬‫مفید‬‫خیلی‬،‫دارد‬‫فرزند‬ ‫هم‬ ‫شما‬ ‫که‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫هما‬ ،]‫باشید‬ ‫یکسان‬ ،‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‌‫ه‬‫ب‬ ‫نسبت‬ ‫محبت‬ ‫در‬ ‫[و‬ ‫ورزید‬ .»‫ورزند‬ ‫عدالت‬ ‫خودتان‬ ‫میان‬ ‫ورزیدن‬ ‫هر‬ ِ‫م‬ ‫و‬ ‫کردن‬ ‫نیکی‬ ‫در‬ ‫‌دارید‬‫ی‬‫م‬ ‫دوست‬ 220‫صفحه‬،‫األخالق‬‫مکارم‬
  • 85.
  • 86.
    86 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فرار‬‫حیاط‬‫سمت‬‫به‬‫سرعت‬‫با‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫جاخالی‬‫مادر‬‫‌های‬‫ک‬‫کت‬‫زیر‬‫از‬ .‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫پدر‬ ‫شمارۀ‬ ‫عصبانیت‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫مادر‬ ‫حیاط‬ ‫قدی‬ ‫پنجرۀ‬ ‫از‬ ‫شروع‬ ‫‌مقدمه‬‫ی‬‫ب‬ ‫مادر‬ ‫که‬ ‫‌شنود‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫جواب‬ ‫پدر‬ ،‫لحظه‬ ‫چند‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫مدام‬‫و‬‫زده‬‫هم‬‫به‬‫را‬‫خانه‬‫آرامش‬‫صبح‬‫از‬‫اینکه‬.‫او‬‫از‬‫کردن‬‫شکایت‬‫به‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫از‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫نم‬ ‫جواب‬ ‫دیگر‬ ‫هم‬ ‫کتک‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫تهدید‬ ‫اینکه‬ .‫کرده‬ ‫شیطنت‬ ‫گوشی‬‫هم‬‫بعد‬‫کند؛‬‫روشن‬‫او‬‫با‬‫را‬‫تکلیفش‬‫و‬‫برگردد‬‫خانه‬‫به‬‫زودتر‬‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫‌پیچد‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ِ‫ناراحت‬ ‫و‬ ‫م‬َ‫ب‬ ‫صدای‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫بلندگو‬ ‫حالت‬ ‫در‬ ‫را‬ .»‫کنم‬‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬‫او‬‫با‬‫باید‬‫‌دانم‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬‫«این‬:‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫انتظارش‬‫که‬‫‌هایی‬‫ه‬‫تنبی‬‫‌یکی‬‫ی‬‫و یک‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬‫به‬‫پدر‬‫صدای‬‫شنیدن‬‫از‬‫بعد‬ ‫با‬ ‫بازی‬ ‫از‬ ‫بخورد یا‬ ‫کتک‬ ‫است‬ ‫قرار‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تصور‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫با‬ .‫شود‬ ‫قطع‬ ‫مدتی‬ ‫برای‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫‌توجیب‬‫ل‬‫پو‬ ‫هم‬ ‫شاید‬ ‫شود؟‬ ‫محروم‬ ‫کامپیوتر‬ ،‫نیست‬ ‫سخت‬ ‫برایش‬ ‫هم‬ ‫زیاد‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫تنبی‬ ‫این‬ ‫تحمل‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫خودش‬ !‫دارد؟‬‫برایش‬‫‌ای‬‫ه‬‫نقش‬‫چه‬‫پدر‬‫پس‬‫است؛‬‫چشیده‬‫را‬‫طعمش‬‫بارها‬‫چون‬
  • 87.
    87 ‫کنترلی‬ ‫ماشین‬‫بیستم‬‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ .‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬‫خودش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ،‫در‬ ‫شدن‬ ‫باز‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫فکرهاست‬ ‫همین‬ ‫توی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫همه‬ ‫توجه‬ ‫چیزی‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ،‫دارد‬ ‫دست‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ‫که‬ ‫کادوپیچی‬ ‫بستۀ‬ ‫کادو‬‫داخل‬‫که‬‫بزند‬‫حدس‬‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬‫فاصله‬‫همان‬‫از‬.‫است‬‫کرده‬‫جلب‬‫خودش‬ ‫‌هاست‬‫ت‬‫مد‬ ‫که‬ ‫کنترلی‬ ‫ماشین‬ ‫همان‬ .‫کرده‬ ‫جاخوش‬ ‫کنترلی‬ ‫ماشین‬ ‫یک‬ ‫بگیرد؛‬ ‫پدر‬ ‫دستان‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫هدیه‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫نزدیک‬ ‫تردید‬ ‫با‬ .‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫انتظارش‬ ‫شیطنت‬‫امروز‬‫که‬‫است‬‫کسی‬‫برای‬‫جایزه‬‫که‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫محکمی‬‫لحن‬‫با‬‫پدر‬‫اما‬ ‫اضافه‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫هدیه‬ ‫و‬ ‫‌تر؛‬‫گ‬‫بزر‬ ‫برادر‬ ‫است؛ یعنی‬ ‫نکرده‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫نصیبش‬‫کادویی‬‫چنین‬،‫نکند‬‫شیطنت‬‫هم‬‫او‬‫اگر‬‫که‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تنبیهش‬ ‫که‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫فکرش‬ ‫حتی‬ .‫کرده‬ ‫گیر‬ ‫گلویش‬ ‫توی‬ ‫بزرگی‬ ‫بغض‬ ‫نصیب‬ ‫االن‬ ‫و‬ ‫داشته‬ ‫را‬ ‫آرزویش‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫باشد‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫برای‬ ‫خوردن‬ ‫حسرت‬ ‫روی‬‫را‬‫پتو‬.‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬‫دراز‬‫تختش‬‫روی‬‫و‬‫‌رود‬‫ی‬‫م‬‫اتاقش‬‫به‬.‫شده‬‫‌تر‬‫گ‬‫بزر‬‫برادر‬ ‫بیشتر‬ ‫هدیه‬ ‫ارزش‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬ ‫خودش‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬ ‫سرش‬ .‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬‫کردن‬‫ناراحت‬‫و‬‫کردن‬‫اذیت‬‫است یا‬
  • 88.
    88 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫در‬ ‫از‬ ‫شکایتی‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫روزی‬ !‫شده‬ ‫خسته‬ ‫پسردومش‬ ‫‌های‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫از‬ !‫نباشد‬‫بلند‬‫او‬‫‌های‬‫ی‬‫خرابکار‬‫دست‬ ‫از‬‫محل‬‫اهالی‬‫فریاد‬‫و‬‫داد‬‫و‬‫نرسد‬‫همسایه‬ ‫است‬‫شنیده‬‫طرفی‬ ‫از‬‫و‬‫است‬‫تنبیه‬،‫تربیت‬‫‌های‬‫ه‬‫را‬ ‫از‬‫یکی‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬‫طرفی‬ ‫از‬ ‫ممکن‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫بار‬ ‫لجوج‬ ‫را‬ ‫بچه‬ ‫چون‬ ‫کرد؛‬ ‫‌روی‬‫ه‬‫زیاد‬ ‫تنبیه‬ ‫در‬ ‫نباید‬ ‫که‬ ‫‌هایش‬‫س‬‫لبا‬ .‫شده‬ ‫مستاصل‬ !‫کند‬ ‫فرار‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫برسد‬ ‫جایی‬ ‫به‬ ‫کار‬ ‫است‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫حرکت‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫منزل‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌پوشد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫که‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫تنبی‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫بپرسد‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫‌جا‬‫ن‬‫آ‬ ‫را‬ ‫سوالش‬ ‫پاسخ‬ ‫راهی‬ ‫چه‬ ‫دیگر‬ ،‫است‬ ‫داده‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫اجاز‬ ‫والدین‬ ‫به‬ ‫فرزند‬ ‫تادیب‬ ‫برای‬ ‫اسالم‬ .‫استثنایی‬ ‫و‬ ‫زیبا‬ ‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫راهکاری‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫دارد‬ ‫وجود‬ ‫‌پایش‬‫ش‬‫پی‬ ‫حتما‬،‫بگیرد‬ ‫کار‬ ‫به‬‫را‬‫جدید‬‫روش‬‫این‬‫قبلی‬‫‌های‬‫ه‬‫تنبی‬‫آن‬ ‫از‬‫بعد‬‫اگر‬‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫تکرار‬ ‫خودش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫حدیث‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫آنچه‬ ‫به‬ .»‫کن‬ ‫تنبیه‬ ‫نیکوکار‬ ‫به‬ ‫دادن‬ ‫پاداش‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫«بدکار‬ :‫نشود‬ ‫فراموشش‬ ‫تا‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ 168‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 89.
  • 90.
    90 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫کیک‬ ‫خندان‬‫و‬‫خوشحال‬.‫است‬‫دوقلوهایش‬‫سن‬‫شدن‬‫دورقمی‬‫تولد‬‫جشن‬ ‫مادر‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میز‬ ‫روی‬ ،‫است‬ ‫دوطبقه‬ ‫کیکی‬ ‫هرسال‬ ‫مثل‬ ‫که‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫تولد‬ ‫بشقاب‬ ‫و‬ ‫چاقو‬ ‫و‬ ‫کبریت‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫الزم‬ ‫جشن‬ ‫برگزاری‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫را‬ ‫وسایلی‬ ‫تمام‬ ‫راه‬‫از‬‫مادربزرگ‬‫و‬‫پدربزرگ‬‫تا‬‫است‬‫منتظر‬‫و‬‫چیده‬‫میز‬‫روی‬‫را‬‫‌ها‬‫ه‬‫هدی‬‫تا‬‫گرفته‬ ‫حرف‬ ‫نگاهشان‬ ‫از‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫دوقلوها‬ ‫به‬ ‫نگاهی‬ .‫کنند‬ ‫شروع‬ ‫را‬ ‫جشن‬ ‫و‬ ‫برسند‬ ‫کادوهای‬ ‫تکلیف‬ ‫خودشان‬ ‫پیش‬ ‫دارند‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌خواند‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫دلشان‬ ‫پدر‬ ‫که‬ ‫‌گویند‬‫ی‬‫م‬ ‫خود‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫معلوم‬ ،‫آورده‬ ‫را‬ ‫کادو‬ ‫که‬ ‫کسی‬ ‫و‬ ‫میز‬ ‫روی‬ ‫است‬ ‫مطمئن‬ .‫است‬ ‫کم‬ ‫کادوها یکی‬ ‫تعداد‬ ‫چون‬ ،‫کرده‬ ‫فراموش‬ ‫را‬ ‫قولش‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلشان‬ ،‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫و‬ ‫نیست‬ ‫دوقلوهایش‬ ‫دل‬ ‫توی‬ ‫دل‬ ‫که‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫هدیۀ‬ ‫تکلیف‬ ‫تا‬ ‫آورده‬ ‫برایشان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫چه‬ ‫کس‬ ‫هر‬ ‫که‬ ‫بفهمند‬ ‫زودتر‬ ‫سنشان‬ ‫وقت‬ ‫هر‬ ‫بود‬ ‫داده‬ ‫قول‬ ‫پیش‬ ‫ماه‬ ‫چند‬ ‫از‬ .‫شود‬ ‫مشخص‬ ‫برایشان‬ ‫روز‬ ‫همان‬ ‫از‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫بخرد‬ ‫برایشان‬ ‫ویژه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫هدی‬ ‫بشود‬ ‫دورقمی‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫روزشماری‬‫ویژه‬‫هدیۀ‬‫این‬‫دیدن‬‫برای‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫جشن‬ ‫و‬ ‫‌رسند‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫مادربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ ‫باالخره‬
  • 91.
    91 ‫دوقلوها‬‫یکم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫کادوی‬‫دیدن‬ ‫با‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫ولی‬ ‫کرده؛‬ ‫شاد‬ ‫را‬ ‫دلش‬ ‫بقیه‬ ‫و‬ ‫دوقلوها‬ ‫خوشحالی‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫کادوها‬ ‫بازکردن‬ ‫به‬ ‫نوبت‬ .‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫خوشحال‬ ‫بیشتر‬ ‫او‬ ‫ویژۀ‬ ‫هرسال‬ ‫مثل‬ ‫مادربزرگ‬ ‫و‬ ‫پدربزرگ‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫معلوم‬ ‫هدایا‬ ‫تکلیف‬ ‫‌یکی‬‫ی‬‫یک‬ ‫خرج‬‫برایشان‬‫داشت‬‫دوست‬‫مادرشان‬ ‫طور‬‫هر‬‫تا‬‫‌اند‬‫ه‬‫داد‬‫هدیه‬‫پول‬‫مقداری‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫درست‬ ‫خودش‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بافتنی‬ ‫‌های‬‫ک‬‫عروس‬ ‫هم‬ ‫خواهر‬ ‫هدیۀ‬ .‫کند‬ ‫هدیۀ‬ ‫نوبت‬ .‫است‬ ‫خریده‬ ‫‌التحریر‬‫م‬‫لواز‬ ‫و‬ ‫رومیزی‬ ‫ساعت‬ ‫برایشان‬ ‫هم‬ ‫مادر‬ .‫او‬‫سمت‬‫به‬‫همه‬‫‌ها‬‫ه‬‫نگا‬‫و‬‫اوست‬ ‫خوشحالی‬ ‫با‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شنیده‬ ‫خانه‬ ِ‫زنگ‬ ‫صدای‬ ‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫نم‬ ‫لحظه‬ ‫چند‬ ،‫بعد‬ ‫کمی‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اهلل»ـی‬ ‫«یا‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫را‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫مبل‬ ‫روی‬ ‫از‬ ‫تخت‬ ‫همراه‬ ‫به‬ ‫نفر‬ ‫دو‬ ،‫بقیه‬ ‫و‬ ‫دوقلوها‬ ‫متعجب‬ ‫و‬ ‫مشتاق‬ ‫‌های‬‫م‬‫چش‬ ‫مقابل‬ ‫صدای‬ .‫‌گذارند‬‫ی‬‫م‬ ‫پذیرایی‬ ‫وسط‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫وارد‬ ‫کودکانه‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫دوطبق‬ ‫شدن‬‫تمام‬‫از‬‫پس‬،‫بعد‬‫لحظه‬‫چند‬‫و‬‫‌دارد‬‫ی‬‫برم‬‫را‬‫خانه‬‫دوقلوها‬‫شادی‬‫و‬‫جیغ‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫تا‬ ‫‌برند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫اتاق‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫ویژه‬ ‫هدیۀ‬ ‫هم‬ ‫کمک‬ ‫با‬ ،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫شادی‬ .‫کنند‬ ‫سرهم‬
  • 92.
    92 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫دینی‬ ‫‌های‬‫ب‬‫چهارچو‬ ‫از‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫سخن‬ ‫مردم‬ ‫برای‬ ‫خدا؟ص؟‬ ‫رسول‬ ‫آخرت‬ ‫و‬ ‫دنیا‬ ‫زندگی‬ ‫سعادتمندترین‬ ‫و‬ ‫بهترین‬ ‫پیروانش‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫اگر‬ ‫اینکه‬ ‫و‬ .‫باشند‬ ‫داشته‬ ‫توجه‬ ‫هم‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫ابعاد‬ ‫‌ترین‬‫ی‬‫جزئ‬ ‫به‬ ‫باید‬ ،‫باشند‬ ‫داشته‬ ‫را‬ ‫را‬ ‫تربیت‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫عد‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫و‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزند‬ ‫تربیت‬ ‫به‬ ‫صحبت‬ ‫اخالقی‬ ‫و‬ ‫دینی‬ ‫امور‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬ ‫خود‬ ‫فرزندان‬ ‫جسمی‬ ‫رشد‬ ‫در‬ ‫فقط‬ .‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫تربیتی‬ ‫مسائل‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫صحبت‬ ،‫‌شوند‬‫ی‬‫نم‬ ‫قائل‬ ‫چندانی‬ ‫اهمیت‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫خطاب‬ .‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫خواب‬ ‫جای‬ ‫جداکردن‬ ‫مناسب‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫از‬ ‫خوابشان‬ ‫بسترهای‬ ،‫رسیدند‬ ‫‌سالگی‬‫ه‬‫د‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫چون‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫«بچ‬ :‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫توصیه‬ .»‫شود‬‫جدا‬ ‫یکدیگر‬ 46‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
  • 93.
  • 94.
    94 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫تلویزیونی‬ ‫زندۀ‬ ‫برنامه‬ ‫در‬ ‫است‬ ‫قرار‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫بار‬ ‫اولین‬ .‫دارد‬ ‫استرس‬ ‫خیلی‬ .‫است‬ ‫برنامه‬ ‫عوامل‬ ‫به‬ ‫نگاهش‬ !‫ویژه‬ ‫مهمان‬ ‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬ ‫‌هم‬‫ن‬‫آ‬ ،‫کند‬ ‫شرکت‬ ‫همۀ‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوشزد‬ ‫مجری‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫اجرایی‬ ‫دستورات‬ ‫مدام‬ ‫برنامه‬ ‫کارگردان‬ ‫مهیا‬‫و‬‫آماده‬‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬،‫برنامه‬‫شروع‬ ‫از‬‫قبل‬‫تا‬‫هستند‬‫تکاپو‬ ‫در‬‫صحنه‬‫عوامل‬ ‫تلویزیون‬ ‫مقابل‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫بسیاری‬ ‫مخاطبان‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫زنده‬ ،‫برنامه‬ .‫باشد‬ ‫و‬ ‫مهم‬ ‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫کسی‬ ‫چه‬ ‫هفته‬ ‫این‬ ‫مهمان‬ ‫که‬ ‫ببینند‬ ‫تا‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬ .‫است‬‫داده‬‫انجام‬‫ارزشمندی‬ ‫کارگردان‬ ‫دستیار‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫کمتر‬ ‫‌صحنه‬‫ت‬‫پش‬ ‫سروصداهای‬ ،‫بعد‬ ‫دقیقه‬ ‫چند‬ ‫به یقه‬‫میکروفونی‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دعوت‬‫ویژه‬‫مهمان‬‫صندلی‬‫روی‬‫نشستن‬‫به‬‫را‬‫او‬ ‫تنظیم‬ ‫و‬ ‫مجری‬ ‫و‬ ‫مهمان‬ ‫لباس‬ ‫‌کردن‬‫ب‬‫مرت‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫وصل‬ ‫پیراهنش‬ ‫برنامه‬ ‫این‬ ‫«در‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫برنامه‬ ‫زندۀ‬ ‫پخش‬ ‫کارگردان‬ ‫دستور‬ ‫با‬ ،‫نور‬ ‫از‬‫فهرستی‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫مجری‬‫را‬‫این‬».‫هستیم‬‫کشوی‬ ‫نمونه‬‫کارآفرین‬ ِ‫میزبان‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫‌وگو‬‫ت‬‫گف‬ ‫وارد‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بازگو‬ ‫مخاطبان‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫افتخارات‬ .‫سؤال‬‫پشت‬‫سؤال‬‫و‬
  • 95.
    95 ‫نمونه‬ ‌‫ن‬‫کارآفری‬‫دوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫گذشته‬ ‫دنیای‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫سؤال‬ ‫این‬ »‫چیست؟‬ ‫شما‬ ‫موفقیت‬ ‫عامل‬ ‫‌ترین‬‫م‬‫«مه‬ ‫‌کردن‬‫ف‬‫تعری‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫و‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫کودک‬ ‫دوران‬ ‫‌کشاند. یاد‬‫ی‬‫م‬ ‫هفت‬ ‫و‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫بازیگوش‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫شیطن‬ ‫از‬ .‫زمان‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫خاطراتش‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫بود‬‫عمرش‬‫‌های‬‫ل‬‫سا‬‫بهترین‬‫که‬ ‫سالی‬ ‫و‬ ‫اطاعت‬ ‫که‬ ‫زمانی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫نوجوان‬ ‫دوران‬ ‫خاطرات‬ ‫از‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫مطیع‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫هرچقدر‬ ‫که‬ ‫دادند‬ ‫و یاد‬ ‫آموختند‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌دادن‬‫ف‬‫‌حر‬‫ه‬‫‌ب‬‫ش‬‫گو‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫پیدا‬ ‫بیشتری‬ ‫احترام‬ ‫و‬ ‫عزت‬ ‫خانه‬ ‫از‬ ‫بیرون‬ ‫در‬ ،‫باشد‬ ‫‌هایی‬‫ک‬‫ریس‬ ‫و‬ ‫جوانی‬ ‫دوران‬ ‫خاطرات‬ ‫از یادآوری‬ .‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫جوان‬ ‫دوران‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬.‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬‫لبانش‬‫روی‬‫لبخند‬،‫‌داد‬‫ی‬‫م‬‫انجام‬‫پدرش‬‫پشتیبانی‬‫با‬‫که‬ ‫هر‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫باز‬ ‫دیگری‬ ‫حساب‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫روی‬ ‫پدرش‬ ‫دوران‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫مجری‬ ‫و‬ ‫نمانده‬ ‫برنامه‬ ‫پایان‬ ‫به‬ ‫چیزی‬ .‫‌گرفت‬‫ی‬‫م‬ ‫مشورت‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫کاری‬ ‫موفقیتش‬‫عامل‬‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬.‫کند‬ ‫‌بندی‬‫ع‬‫جم‬‫را‬‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬‫که‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫زمینۀ‬ ،‫شود‬ ‫تربیت‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫کسی‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫و‬ ‫بوده‬ ‫او‬ ‫اصولی‬ ‫تربیت‬ ،‫‌وکار‬‫ب‬‫کس‬ ‫در‬ .‫داشت‬‫خواهد‬‫کاری‬ ‫هر‬‫انجام‬ ‫در‬‫موفقیت‬‫برای‬‫بهتری‬
  • 96.
    96 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ .‫بود‬ ‫‌آمده‬‫ش‬‫پی‬ ‫‌نظر‬‫ف‬‫اختال‬ ‫موضوعی‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫برادرش‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫میان‬ ‫بود‬ ‫مدتی‬ ‫رسانده‬ ‫برادرش‬ ‫خانواده‬ ‫و‬ ‫او‬ ‫میان‬ ‫جدایی‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫کار‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫‌نظری‬‫ف‬‫اختال‬ ‫و‬ ‫برندارد‬ ‫اشتباهش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫از‬ ‫دست‬ ‫برادرش‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ ‫نبود‬ ‫حاضر‬ ‫و‬ ‫بود‬ .‫کند‬ ‫برقرار‬ ‫دوباره‬ ‫را‬ ‫ارتباط‬ ‫این‬ ،‫نکند‬ ‫اعتراف‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫بودن‬ ‫درست‬ ‫به‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ ‫که‬ ‫نبود‬ ‫حاضر‬ ‫خودش‬ .‫فرزندانشان‬ ‫به‬ ‫‌گشت‬‫ی‬‫برم‬ ‫اختالفشان‬ ‫آب‬ ‫از‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ ‫فرزند‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫معتقد‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫مشغول‬ ‫درس‬ ‫و‬ ‫کار‬ ‫به‬ ‫‌سالگی‬‫ت‬‫هف‬ ‫برادر‬ .‫رفتار‬ ‫و‬ ‫عمل‬ ‫مالک‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫باشد‬ ‫خانه‬ ‫امیر‬ ‫باید‬ ،‫درنیامده‬ ‫گل‬ ‫و‬ ،‫شود‬ ‫تربیت‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫ای‬ ‫فرزند‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌رفت‬‫ی‬‫نم‬ ‫زیربار‬ ‫اما‬ ‫کوچکش‬ ‫‌سختی‬‫ه‬‫ب‬‫و‬‫بیاید‬ ‫بار‬‫پرتوقع‬‫و‬‫خودخواه‬‫هم‬‫‌سالی‬‫گ‬‫بزر‬‫و‬ ‫آینده‬ ‫در‬‫است‬‫ممکن‬ ‫جدل‬ ‫و‬ ‫بحث‬ ‫روز‬ ‫چندین‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫حاال‬ .‫بکشد‬ ‫بیرون‬ ‫آب‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‌‫م‬‫گلی‬ ‫بتواند‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬ ‫راهکار‬ ‫او‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫آمد‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫خدمت‬ .»‫است‬ ‫وزیر‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫و‬ ‫‌بردار‬‫ن‬‫فرما‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ،‫ر‬ َ‫سرو‬ ‫سال‬ ‫هفت‬ ‫«فرزند‬ 222‫صفحه‬،‫األخالق‬‫مکارم‬
  • 97.
  • 98.
    98 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫اهمیت‬ ‫برایش‬ ‫حاال‬ ‫که‬ ‫موضوعی‬ ‫به‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ،‫خوانده‬ ‫را‬ ‫نامه‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫باید‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫شده‬ ‫او‬ ‫مهم‬ ‫‌های‬‫ه‬‫دغدغ‬ ‫از‬ ‫و یکی‬ ‫پیداکرده‬ ‫‌ها‬‫ت‬‫شیطن‬،‫آرزوها‬،‫‌ها‬‫ه‬‫دغدغ‬‫بتواند‬‫‌راحتی‬‫ه‬‫ب‬‫تا‬‫بگذارد‬‫نوجوانش‬‫پسر‬‫جای‬ ‫ذهن‬‫دریچۀ‬ ‫از‬‫باید‬.‫کند‬ ‫درک‬،‫دارد‬‫وجود‬‫او‬‫تربیت‬‫راه‬‫سر‬‫بر‬‫که‬ ‫مشکالتی‬‫و‬ ‫نادیده‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫و‬ ‫خود‬ ‫سنی‬ ‫فاصلۀ‬ ‫وقتی‬ ‫تا‬ .‫کند‬ ‫نگاه‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫او‬ ‫نگاه‬ ‫و‬ .‫برسد‬ ‫فرزندش‬ ‫از‬ ‫درستی‬ ‫درک‬ ‫به‬ ‫شاید‬ ‫و‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ،‫نگیرد‬ ‫‌کرده‬‫ک‬‫نزدی‬ ‫فرزندش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫راهی‬ ‫بهترین‬ ‫این‬ ‫دوران‬ ‫در‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫حاال‬ .‫کند‬ ‫انتخاب‬ ‫او‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫روش‬ ‫بهترین‬ ‫و‬ ‫دوست‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫برده‬ ‫پی‬ ‫او‬ ‫تربیت‬ ‫اهمیت‬ ‫به‬ ‫قبل‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ ،‫است‬ ‫نوجوانی‬ .‫کند‬ ‫کوتاهی‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫پدران‬‫مسئولیت‬‫انجام‬ ‫در‬،‫مرحله‬‫این‬ ‫در‬‫ندارد‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫قرار‬ ‫متفاوتی‬ ‫‌های‬‫ت‬‫موقعی‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫و‬ ‫‌بندد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫م‬‫چش‬ ‫خواندن‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ‫اهل‬ ‫همسرش‬ ‫وقتی‬ ‫صبح‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫خستگی‬ ‫وجود‬ ‫با‬ ‫‌دهد؟‬‫ی‬‫م‬ ‫نشان‬ ‫واکنشی‬ ‫چه‬ ‫پسرش‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بیدار‬ ‫نماز‬ ‫غرولند‬ ‫با‬ ‫‌شود؟ یا‬‫ی‬‫م‬ ‫بلند‬ ‫رختخوابش‬ ‫از‬ ‫سریع‬ ،‫خوابیده‬ ‫دیر‬ ‫شب‬ ‫اینکه‬ ‫و‬
  • 99.
    99 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬‫سوم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫کالس‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫سعی‬ !‫‌شود؟‬‫ی‬‫م‬ ‫قضا‬ ‫نمازش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫بهانه‬ ‫را‬ ‫‌آلودگی‬‫ب‬‫خوا‬ ‫معلم‬ .‫است‬ ‫نشسته‬ ‫دیگر‬ ‫آموزان‬ ‫دانش‬ ‫بین‬ ‫«پسرش‬ .‫کند‬ ‫تصور‬ ‫را‬ ‫درس‬ ‫صدایی‬ ‫پسرش‬ .‫تمرین‬ ‫کردن‬ ‫حل‬ ‫مشغول‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫آموزان‬ ‫دانش‬ ‫به‬ ‫پشتش‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬ ‫از‬ ‫بعد‬ .»‫خندیدن‬ ‫به‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫کالس‬ ‫همۀ‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫درم‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫دیرتر‬ ‫برای‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫تخیل‬ ‫دوستانش‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ،‫مدرسه‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌زنند‬‫ی‬‫م‬ ‫پرسه‬ ‫مغازه‬ ‫‌های‬‫ن‬‫ویتری‬ ‫پشت‬ ‫و‬ ‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬ ‫تلف‬ ‫وقت‬ ‫خانه‬ ‫اما‬ ‫ندارد؛‬ ‫خوشایندی‬ ‫احساس‬ ‫اتفاقات‬ ‫این‬ ‫تصور‬ ‫از‬ .‫‌اندازند‬‫ی‬‫م‬ ‫متلک‬ ‫آن‬ ‫و‬ .‫بیاید‬‫پیش‬‫او‬‫فرزند‬‫حتی‬‫و‬‫هرکسی‬‫برای‬‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬‫تمام‬‫است‬‫ممکن‬ ،‫‌مورد‬‫ی‬‫ب‬ ‫اضطراب‬ ‫و‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫رها‬ ‫را‬ ‫خیال‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫احتمال‬ ‫و‬ ‫گذشته‬ ‫فکر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌خودش‬‫ه‬‫ب‬ .‫ببرد‬ ‫‌جایی‬‫ه‬‫ب‬ ‫راه‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫بیرون‬ ،‫نیامده‬ ‫پیش‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫ناخوشایندی‬ ‫اتفاقات‬ ‫به‬ ‫رشد‬ ‫برای‬ ‫نهال‬ ‫مثل یک‬ ‫درست‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫نوجوان‬ ‫هنوز یک‬ ‫پسرش‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫هم‬ ‫را‬ ‫روز‬ ‫حتی یک‬ ‫نباید‬ ‫او‬ ‫و‬ ‫دارد؛‬ ‫نیاز‬ ‫مراقبت‬ ‫و‬ ‫رسیدگی‬ !‫ساعت‬‫حتی یک‬!‫بدهد‬‫دست‬ ‫از‬‫فرزندش‬‫صحیح‬
  • 100.
    100 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫مادر‬ ‫از‬ ‫حتی‬ ‫که‬ ‫پدری‬ .‫است‬ ‫خوانده‬ ‫امت‬ ‫پدران‬ ‫از‬ ‫یکی‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫انجام‬ ‫بتواند‬ ‌‫ه‬‫هرآنچ‬ ،‫فرزندانش‬ ‫سعادت‬ ‫و‬ ‫هدایت‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫مهربا‬ ،‫اجتماعتی‬ ‫و‬ ‫تربیتی‬ ‫مسائل‬ ‫تا‬ ‫گرفته‬ ‫اخالقی‬ ‫و‬ ‫اعتقادی‬ ‫مسائل‬ ‫از‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫با‬ ‫گاهی‬ ‫و‬ ‫بیان‬ ‫با‬ ‫گاهی‬ ،‫رفتار‬ ‫با‬ ‫گاهی‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫گفته‬ ‫برایشان‬ ‫را‬ ‫همه‬ ‫نوجوان‬ ‫که‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫‌ترش‬‫گ‬‫بزر‬ ‫فرزند‬ ‫برای‬ ‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ .‫قلم‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫‌استفاده‬‫ل‬‫قاب‬ ‫امت‬ ‫فرزندان‬ ‫تمام‬ ‫برای‬ ‫درحقیقت‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ ‫است؛‬ ‫که‬ ‫مادرانی‬ ‫و‬ ‫پدران‬ ‫برای‬ ‫الگویی‬ ‫و‬ ‫زندگی‬ ‫‌های‬‫ه‬‫آموز‬ ‫و‬ ‫معارف‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫پر‬ .‫شوند‬ ‫آشنا‬ ‫نوجوانشان‬ ‫فرزندان‬ ‫با‬ ‫ارتباط‬ ‫برای‬ ‫متفاوت‬ ‫روشی‬ ‫با‬ ‫‌خواهند‬‫ی‬‫م‬ ،‫‌پسندد‬‫ی‬‫م‬ ‫فرزندش‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫نیک‬ ‫مهربان‬ ‫پدری‬ ‫که‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫آ‬ !‫پسرکم‬ ‫«ای‬ ‫قرار‬ ‫زندگی‬ ‫آغاز‬ ‫در‬ ‫زیرا‬ ‫کنم؛‬ ‫تربیت‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫خوب‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫تو‬ ‫که‬ ‫شدم‬ ‫آن‬ ‫بر‬ ‫نیز‬ ‫من‬ .»...‫داری‬ ‫باصفا‬ ‫روحی‬ ‫و‬ ‫سالم‬ ‫نیتی‬ ‫و‬ ‫آوردی‬ ‫روی‬ ‫روزگار‬ ‫به‬ ‫تازه‬ ،‫داری‬ ۳۱‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 101.
  • 102.
    102 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫خرج‬ ‫کفاف‬ ‫تنها‬ ‫درآمدش‬ ‫تمام‬ .‫نیست‬ ‫خوب‬ ‫زیاد‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫وضع‬ ‫چندین‬ ‫گاهی‬ ‫بااینکه‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫روزمر‬ ‫نیازهای‬ ‫و‬ ‫خوردوخوراک‬ ‫حقوق‬ ‫‌عنوان‬‫ه‬‫ب‬ ‫آنچه‬ ‫تمام‬ ‫بازهم‬ ‫اما‬ ‫‌کند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫کار‬ ‫نوبت‬ ‫چند‬ ‫را‬ ‫هفته‬ ‫در‬ ‫روز‬ ‫سهم‬ ‫از‬ ‫گاهی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫خانه‬ ‫اجاره‬ ‫و‬ ‫قسط‬ ‫پرداخت‬ ‫صرف‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسب‬ ‫را‬ ‫طوالنی‬ ‫مسیری‬ ،‫شود‬ ‫تاکسی‬ ‫سوار‬ ‫اینکه‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫و‬ ‫‌زند‬‫ی‬‫م‬ ‫هم‬ ‫خودش‬ ‫روز‬ ‫برای‬ ‫و‬ ‫نگذارد‬ ‫کم‬ ‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫و‬ ‫همسر‬ ‫برای‬ ‫چیزی‬ ‫تا‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫پیاده‬ .‫باشد‬‫داشته‬‫‌اندازی‬‫س‬‫پ‬‫مبادا‬ ‫امروز‬ ‫بحث‬ .‫‌نشیند‬‫ی‬‫م‬ ‫روحانی‬ ‫سید‬ ‫منبر‬ ‫پای‬ ‫و‬ ‫‌رود‬‫ی‬‫م‬ ‫مسجد‬ ‫به‬ ‫روز‬ ‫هر‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫خداوند‬ ‫که‬ ‫حقی‬ ‫از‬ ‫مبادا‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫است؛‬ ‫فرزندان‬ ‫حقوق‬ ‫از‬ ‫سید‬ ‫که‬ ‫کنند‬ ‫فکر‬ ‫مبادا‬ .‫شوند‬ ‫غافل‬ ،‫است‬ ‫گذاشته‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫دوش‬ ‫بر‬ ‫فرزندان‬ ،‫کنند‬ ‫کوتاهی‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫و‬ ‫دارند‬ ‫مسئولیت‬ ‫مادرشان‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫تنها‬ ‫است‬ ‫چیزی‬ ‫از‬ ‫‌تر‬‫ن‬‫سنگی‬ ‫خیلی‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫مسئولیت‬ ‫‌شوند؛‬‫ی‬‫م‬ ‫والدین‬ ‫عاق‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫فکرش‬‫که‬
  • 103.
    103 ‫تلنگر‬‫چهارم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫نگران‬‫حال‬‫همه‬‫در‬‫و‬‫همیشه‬‫که‬‫چرا‬‫برایش؛‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫تلنگری‬‫سید‬‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫فکر‬ ‫خودش‬ ‫پیش‬ .‫است‬ ‫بوده‬ ‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫تربیت‬ ‫وظیفۀ‬ ‫و‬ ‫آینده‬ ‫او‬ ‫تربیت‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫جایی‬ ‫باشد؟ یا‬ ‫گذاشته‬ ‫کم‬ ‫چیزی‬ ‫دخترش‬ ‫حق‬ ‫در‬ ‫نکند‬ ‫است؟‬‫کرده‬ ‫کوتاهی‬ ‫دختر‬‫مشغول‬‫را‬‫خودش‬‫شب‬‫تا‬‫و‬‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬‫خانه‬‫به‬‫سید‬‫‌های‬‫ت‬‫صحب‬‫از‬‫بعد‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مغرب‬ ‫نماز‬ ‫موقع‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫کوچکش‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫پخش‬ ‫خانه‬ ‫نزدیک‬ ‫مسجد‬ ‫بلندگوی‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫اذان‬ ‫صدای‬ ‫شنیدن‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫کند‬ ‫دخترش‬ ‫سر‬ ‫را‬ ‫‌دارش‬‫ل‬‫گ‬ ‫چادرنماز‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫همسرش‬ ‫به‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬‫سمتشان‬‫به‬‫سید‬،‫جماعت‬ ‫نماز‬ ‫از‬‫بعد‬.‫ببرد‬‫مسجد‬‫به‬‫خودش‬‫همراه‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫دعوت‬‫او‬‫از‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫هدیه‬‫دختر‬‫به‬‫و‬‫‌آورد‬‫ی‬‫درم‬‫جیبش‬‫از‬‫را‬‫قرآنش‬‫و‬ ،‫اوست‬ ‫‌وسال‬‫ن‬‫‌س‬‫م‬‫ه‬ ‫دخترهای‬ ‫مخصوص‬ ‫که‬ ‫مسجد‬ ‫قرآن‬ ‫کالس‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫کوچکش‬ ‫دختر‬ ‫حاال‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬‫چرا‬ ‫شده؛‬ ‫‌تر‬‫ت‬‫راح‬ ‫خیالش‬ ‫حاال‬ .‫کند‬ ‫شرکت‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬‫قرآن‬‫پناه‬ ‫در‬‫را‬‫روزگارش‬‫بقیۀ‬
  • 104.
    104 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫نماز‬ ‫از‬ ‫یکی‬ .‫‌گویند‬‫ی‬‫م‬ ‫سخن‬ ‫دری‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫نشست‬ ‫حضرت‬ ‫اطراف‬ ‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫مطرح‬ ‫سوالی‬ ‫مالش‬ ‫زکات‬ ‫به‬ ‫راجع‬ ‫دیگری‬ ‫و‬ ‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫مادر‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫حقوق‬ ‫به‬ ‫کسی‬ ‫میان‬ ‫این‬ ‫در‬ .‫‌کشد‬‫ی‬‫م‬ ‫وسط‬ ‫را‬ ‫خمس‬ ‫مساله‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫داده‬ ‫گوش‬ ‫‌ها‬‫ل‬‫سوا‬ ‫به‬ ‫صبورانه‬ ‫که‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ .‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫تربیتی‬ ‫سوالی‬ ،‫‌دهند‬‫ی‬‫م‬ ‫پاسخ‬ ‫آنها‬ ‌‫ک‬‫‌ت‬‫ک‬‫ت‬ ‫به‬ ‫مهربانی‬ ‫و‬ ‫دقت‬ ‫آن‬ ‫باشد‬ ‫الزم‬ ‫که‬ ‫دارند‬ ‫حقی‬ ‫ما‬ ‫گردن‬ ‫بر‬ ‫هم‬ ‫ما‬ ‫فرزندان‬ ‫آیا‬ ‫که‬ ‫‌پرسد‬‫ی‬‫م‬ ‫حق‬ ‫فرزندانشان‬ ‫گردن‬ ‫بر‬ ‫که‬ ‫هستند‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫این‬ ‫تنها‬ ‫یا‬ ‫کنیم؛‬ ‫ادا‬ ‫را‬ .‫جدید‬ ‫سوال‬ ‫این‬ ‫پاسخ‬ ‫شنیدن‬ ‫برای‬ ‫‌شوند‬‫ی‬‫م‬ ‫گوش‬ ‫سرتاپا‬ ‫همه‬ ‫دارند؟‬ ‫ممکن‬ ‫که‬ ‫بود‬ ‫نرفته‬ ‫مساله‬ ‫این‬ ‫سمت‬ ‫هم‬ ‫فکرشان‬ ‫حتی‬ ‫االن‬ ‫تا‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫خیل‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫پدر‬ ‫بر‬ ‫باشند‬ ‫حقی‬ ‫دارای‬ ‫هم‬ ‫فرزندان‬ ‫است‬ ‫تأدیب‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫بگذارد‬ ‫برایش‬ ‫نیک‬ ‫نام‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫این‬ ‫پدرش‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫«حق‬ .»‫بیاموزد‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫قرآن‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫تالش‬ ‫نیکویش‬ 399‫حکمت‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 105.
  • 106.
    106 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫جمع‬ ‫از‬ .‫کرده‬ ‫تغییر‬ ‫فرزندش‬ ‫رفتار‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫وقتی‬ ‫چند‬ ‫اشتیاقی‬ ‫نه‬ .‫‌گذراند‬‫ی‬‫م‬ ‫همراهش‬ ‫تلفن‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫وقتش‬ ِ‫بیشتر‬ ‫و‬ ‫شده‬ ‫گریزان‬ ‫و‬ ‫فکر‬ ‫تمام‬ .‫‌خورد‬‫ی‬‫م‬ ‫غذا‬ ‫باید‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫نه‬ ،‫دارد‬ ‫تلویزیون‬ ‫تماشای‬ ‫برای‬ ‫تمام‬ .‫است‬ ‫خریده‬ ‫برایش‬ ‫پدر‬ ‫‌تازگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫همراهی‬ ‫تلفن‬ ‫گوشی‬ ‫ذکرش‬ ‫معلوم‬‫که‬‫کوچک‬‫شکل‬‫مستطیلی‬‫وسیلۀ‬‫این‬‫در‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خالصه‬‫‌اش‬‫ه‬‫دغدغ‬ ‫و‬ ‫معمولی‬ ‫زندگی‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌هاست‬‫ت‬‫مد‬ ‫که‬ ‫دارد‬ ‫چیزهایی‬ ‫چه‬ ‫درونش‬ ‫نیست‬ .‫است‬‫کرده‬‫دور‬‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫کنار‬‫در‬‫بودن‬ ،‫گفته‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫جریان‬ ‫و‬ ‫گرفته‬ ‫تماس‬ ‫او‬ ‫با‬ ‫پسرشان‬ ‫مدرسۀ‬ ‫مدیر‬ ‫وقتی‬ ‫از‬ ‫فرزندش‬‫به‬‫نسبت‬‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬‫و‬‫است‬‫مادر‬.‫است‬‫شده‬‫عصبی‬‫و‬‫ناراحت‬‫بیشتر‬ .‫باشد‬‫‌تفاوت‬‫ی‬‫ب‬،‫بخورد‬‫رقم‬‫او‬‫برای‬‫است‬‫قرار‬‫آنچه‬‫هر‬‫و‬ ‫پسرشان‬‫حضور‬‫بدون‬‫را‬‫شام‬‫شب‬‫هر‬‫مانند‬‫و‬‫‌گردد‬‫ی‬‫برم‬‫کار‬‫محل‬‫از‬‫پدر‬‫وقتی‬ ‫مدیر‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫و‬ ‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میان‬ ‫در‬ ‫پدر‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫مدرسه‬ ‫مدیر‬ ‫تماس‬ ،‫‌خورند‬‫ی‬‫م‬ ‫موبایلش‬ ‫یواشکی‬ ‫پسرشان‬ ‫اینکه‬ .‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫پدر‬ ‫برای‬ ،‫شنیده‬ ‫که‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫آ‬ ‫را‬
  • 107.
    107 ‫همراه‬ ِ‫دشمن‬‫پنجم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫‌های‬‫گ‬‫زن‬ ‫حتی‬ ‫اینکه‬ .‫است‬ ‫آن‬ ‫به‬ ‫حواسش‬ ‫تمام‬ ‫و‬ ‫‌برد‬‫ی‬‫م‬ ‫مدرسه‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫همراه‬ ‫گوشی‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫و‬ ‫‌ماند‬‫ی‬‫م‬ ‫کالس‬ ‫توی‬ ‫‌درد‬‫ل‬‫د‬ ‫بهانۀ‬ ‫به‬ ‫هم‬ ‫ورزش‬ ‫عادت‬‫ورزش‬‫و‬‫تحرک‬‫به‬‫سال‬‫و‬‫سن‬‫این‬‫در‬‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬‫اگر‬‫اینکه‬‫و‬‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫سرگرم‬ .‫داشت‬‫خواهند‬‫دردسر‬‫و‬‫بیماری‬‫از‬‫پر‬‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬،‫نکنند‬ ‫تا‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫و‬‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫دلداری‬‫را‬‫او‬‫همیشه‬‫مثل‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬‫شنیدن‬‫از‬‫بعد‬‫پدر‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫‌اش‬‫ی‬‫باز‬‫و‬‫‌ومشق‬‫س‬‫در‬‫به‬‫و‬‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬‫سرش‬‫از‬‫موبایل‬،‫دیگر‬‫روز‬‫چند‬ ‫مبل‬ ‫روی‬ ‫دست‬ ‫به‬ ‫موبایل‬ ‫هم‬ ‫بعد‬ ‫و‬ ‫بگیرد‬ ‫سخت‬ ‫بچه‬ ‫به‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫ای‬ ‫نباید‬ ‫و‬ .‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫لم‬ ‫و‬ ‫تنبلی‬ ‫اصلی‬ ‫مقصر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫گله‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫دیگری‬ ِ‫کس‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫بیش‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫دارد‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫رفتاری‬ ،‫موبایل‬ ‫به‬ ‫فرزندش‬ ‫کردن‬ ‫عادت‬ ‫سبک‬‫و‬‫معمولی‬‫ورزش‬‫انجام یک‬‫به‬‫حاضر‬‫حتی‬،‫خانواده‬‫پدر یک‬‫وقتی‬‫که‬ ‫داشته‬ ‫تحرک‬ ‫و‬ ‫ورزش‬ ‫به‬ ‫عالقه‬ ‫فرزند‬ ‫که‬ ‫داشت‬ ‫توقع‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫چطور‬ ،‫نباشد‬ .‫کند‬‫‌کار‬‫ه‬‫چ‬‫باید‬‫که‬‫‌داند‬‫ی‬‫نم‬‫اما‬‫‌داند؛‬‫ی‬‫م‬.‫باشد‬
  • 108.
    108 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ ‫جسمانی‬ ‫آمادگی‬ .‫است‬ ‫خاص‬ ‫و‬ ‫عام‬ ‫زد‬ ‫زبان‬ ‫نشاطش‬ ‫و‬ ‫سرزندگی‬ ‫قدرت‬ ‫و‬ ‫شجاعت‬ ‫‌اند‬‫ه‬‫دید‬ ‫‌ها‬‫گ‬‫جن‬ ‫در‬ ‫خود‬ ‫چشمان‬ ‫با‬ ‫که‬ ‫‌دانند‬‫ی‬‫م‬ ‫کسانی‬ ‫را‬ ‫و‬ ‫شب‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫درست‬ .‫تیراندازی‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫‌سواری‬‫ب‬‫اس‬ ‫در‬ ‫چه‬ ‫را؛‬ ‫حضرت‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫نیست‬ ‫‌طور‬‫ن‬‫ای‬ ‫اما‬ ‫مسلمین؛‬ ‫امور‬ ‫به‬ ‫رسیدگی‬ ‫و‬ ‫است‬ ‫عبادت‬ ‫روزش‬ ‫به‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫توصی‬ ‫از‬ ‫صحبت‬ ‫که‬ ‫گاهی‬ .‫باشد‬ ‫ضعیف‬ ‫و‬ ‫ناتوان‬ ‫جسمی‬ ‫جهت‬ ‫‌کردن‬‫ش‬‫ورز‬ ‫و‬ ‫‌داشتن‬‫ک‬‫تحر‬ ‫مسئله‬ ‫بر‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫ویژ‬ ‫تأکید‬ ،‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ .»‫بیاموزید‬ ‫فرزندانتان‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫تیراندازی‬ ‫و‬ ‫«شنا‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ 47‫صفحه‬،6‫جلد‬،‫کافی‬
  • 109.
  • 110.
    110 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ،‫‌ها‬‫ه‬‫بچ‬ ‫نفرۀ‬ ‫چند‬ ‫‌های‬‫ع‬‫جم‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫ایستاده‬ ‫مدرسه‬ ‫حیات‬ ‫از‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫گوش‬ ‫در‬ ‫تنها‬ ‫دلخور‬ ‫پدر‬‫دست‬ ‫از‬.‫ندارد‬‫خوبی‬‫احساس‬‫جدید‬‫مدرسۀ‬‫این‬ ‫در‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫نگاه‬ ‫‌مکان‬‫ل‬‫نق‬ ‫اینجا‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫نماندند‬ ‫‌شان‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫محلۀ‬ ‫همان‬ ‫در‬ ‫چرا‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫مثل‬ ‫کسی‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ ‫مدرسه‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ .‫کردند‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫غربت‬‫احساس‬،‫فکری‬‫لحاظ‬ ‫از‬‫هم‬‫و‬‫باشد‬‫او‬‫شبیه‬‫ظاهر‬‫نظر‬ ‫از‬‫هم‬ ،‫کالس‬ ‫‌های‬‫ت‬‫ساع‬‫تمام‬.‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫فرق‬‫او‬‫با‬‫آسمان‬‫تا‬‫زمین‬‫‌هایش‬‫ی‬‫‌کالس‬‫م‬‫ه‬ ،‫‌اند‬‫ه‬‫آورد‬‫مدرسه‬‫به‬‫معلمشان‬‫و‬‫معاون‬‫چشم‬‫از‬‫دور‬‫و‬‫پنهانی‬‫که‬‫وسایلی‬‫با‬‫را‬‫خود‬ ‫تلفن‬‫‌های‬‫ی‬‫گوش‬ ‫توی‬‫سرشان‬‫‌اند یا‬‫م‬‫سرگر‬‫‌آرایشی‬‫م‬‫لواز‬‫به‬‫‌کنند؛ یا‬‫ی‬‫م‬‫مشغول‬ ‫‌وآمد‬‫ت‬‫رف‬‫در‬‫اجتماعی‬‫شبکه‬‫آن‬‫به‬‫اجتماعی‬‫شبکه‬‫این‬‫از‬‫مدام‬‫و‬‫است‬‫همراه‬ ‫پسر‬ ‫فالن‬ ‫و‬ ‫پسرانه‬ ‫دبیرستان‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫تکراری‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫همان‬ ‫جز‬ .‫هستند‬ ‫ندارند؛‬‫دیگری‬‫مفید‬‫و‬‫تازه‬‫حرف‬‫هیچ‬،‫دارد‬‫ربط‬‫مو‬‫رنگ‬‫و‬‫لباس‬‫و‬‫موتورسوار‬ .‫ندارد‬‫هم‬‫با‬‫شباهتی‬‫هیچ‬‫هم‬‫پوشیدنشان‬‫لباس‬‫نوع‬‫و حتی‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫همان‬ .‫‌اش‬‫ی‬‫قدیم‬ ‫دوستان‬ ‫و‬ ‫مدرسه‬ ‫برای‬ ‫‌شده‬‫گ‬‫تن‬ ‫دلش‬
  • 111.
    111 ‫غریب‬ ‫حس‬‫ششم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫دنیای‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌شان‬‫ه‬‫دختران‬ ‫دنیای‬ ‫و‬ ‫‌کردند‬‫ی‬‫م‬ ‫افتخار‬ ‫چادرشان‬ ‫به‬ ‫دخترانش‬ ‫و‬ ‫پوشش‬ ‫برای‬ ‫مدام‬ ‫اینجا‬ ‫در‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫بودند؛‬ ‫نزده‬ ‫گره‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫غریب‬ ‫پسر‬ ‫هیچ‬ .‫‌اندازند‬‫ی‬‫م‬‫دستش‬‫کالس‬ ‫توی‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫مسخره‬‫‌اش‬‫ی‬‫سادگ‬ ‫که‬ ‫کسی‬ .‫باشد‬ ‫خودش‬ ‫شبیه‬ ‫کمی‬ ‫که‬ ‫کند‬ ‫پیدا‬ ‫را‬ ‫کسی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬ .‫شود‬ ‫همصحبت‬ ‫او‬ ‫با‬ ،‫کند‬ ‫قضاوتش‬ ‫اینکه‬ ‫بدون‬ ‫و‬ ‫راحت‬ ‫خیال‬ ‫با‬ ‫بتواند‬ .‫کنند‬ ‫درک‬‫را‬‫همدیگر‬‫بتوانند‬‫و‬‫باشد‬‫داشته‬‫او‬‫شبیه‬‫‌هایی‬‫ه‬‫دغدغ‬‫که‬ ‫کسی‬ ‫از‬ ‫پدر‬ ‫وقتی‬ ‫‌خواهد‬‫ی‬‫م‬ ‫دلش‬ ‫که‬ ‫‌گذرد‬‫ی‬‫م‬ ‫سخت‬ ‫او‬ ‫بر‬ ‫‌قدر‬‫ن‬‫آ‬ ‫مدرسه‬ ‫روزهای‬ ‫پدر‬ ‫گوش‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌هایش‬‫ی‬‫دلگیر‬ ‫و‬ ‫ناراحتی‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫مقدم‬ ‫هیچ‬ ‫بدون‬ ،‫آمد‬ ‫سرکار‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫غریب‬ ‫برایش‬ ‫جدید‬ ‫‌های‬‫م‬‫آد‬ ‫و‬ ‫مدرسه‬ ‫چقدر‬ ‫که‬ ‫بداند‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫تا‬ ‫برساند‬ ‫پدرش‬ ‫با‬ ‫حتی‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫احساس‬ ‫اما‬ ‫بگوید؛‬ ‫پدر‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫ای‬ ‫تمام‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫توجیه‬‫جز‬،‫منطقه‬‫این‬‫به‬‫‌اش‬‫ه‬‫عالق‬‫خاطر‬‫به‬‫که‬ ‫پدری‬‫است؛‬‫شده‬‫غریبه‬‫هم‬ ‫سفارش‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫‌کننده‬‫م‬‫دلگر‬ ‫و‬ ‫زیبا‬ ‫کلمات‬ ‫با‬ ‫همیشه‬ ‫مثل‬ ‫و‬ ‫ندارد‬ ‫دیگری‬ ‫حرف‬ .‫کند‬ ‫سازگار‬‫شرایط‬‫با‬‫را‬‫خودش‬‫باید‬‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬
  • 112.
    112 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫و‬ ‫‌رساند‬‫ی‬‫م‬ ‫اوج‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫انسان‬ ‫خوب‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫یک‬ ‫گاهی‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫بودن‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نفس‬ ‫اسیر‬ ‫را‬ ‫انسان‬ ‫روح‬ ‫بد‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫یک‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫داشت‬ ‫خواهد‬ ‫تأثیر‬ ‫انسان‬ ‫رفتار‬ ‫تغییر‬ ‫در‬ ً ‫یقینا‬ ،‫جمع‬ ‫یک‬ ‫در‬ ‫معاشرت‬ ‫تمامی‬ ‫دارد‬ ‫دوست‬ ‫که‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫نصیحتی‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫دلسوزانه‬ ‫دلیل‬ ‫همین‬ .‫کنند‬ ‫نصیحت‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫را‬ ‫فرزندانشان‬ ‫و‬ ‫بگیرند‬ ‫یاد‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫مادرها‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫«ای‬ :‫‌نویسد‬‫ی‬‫م‬ ‫‌گونه‬‫ن‬‫ای‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫به‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫نام‬ ‫در‬ ‫امیرالمومنین؟ع؟‬ ‫کن‬ ‫دوری‬ ‫بدان‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫باشی‬ ‫آنان‬ ‫از‬ ‫تا‬ ‫باش‬ ‫‌نشین‬‫م‬‫ه‬ ‫نیکوکاران‬ ‫با‬ !‫پسرکم‬ .»‫نباشی‬ ‫آنان‬ ‫از‬ ‫تا‬ 31‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 113.
  • 114.
    114 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫بیرون‬ ‫گاوصندوق‬ ‫از‬ ‫‌لرزد‬‫ی‬‫م‬ ‫دستانش‬ ‫که‬ ‫حالی‬ ‫در‬ ‫و‬ ‫باعجله‬ ‫را‬ ‫خانه‬ ِ‫سند‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫پسرش‬ ‫تنها‬ ‫تا‬ ‫‌افتد‬‫ی‬‫م‬ ‫راه‬ ‫کالنتری‬ ‫سمت‬ ‫به‬ ‫سرعت‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫‌آورد‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫همسرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫به‬ ‫راه‬ ‫در‬ .‫بدهد‬ ‫نجات‬ ‫بازداشتگاه‬ ‫پسرش‬ ‫به‬ ‫نسبت‬ ‫را‬ ‫حواسش‬ ‫‌گفت‬‫ی‬‫م‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫مدام‬ ‫که‬ ‫مکررش‬ ‫‌های‬‫ت‬‫نصیح‬ ‫تربیت‬ ‫برای‬ ‫هم‬ ‫کمی‬ ،‫‌روزی‬‫ه‬‫شبان‬ ‫‌های‬‫ن‬‫کرد‬ ‫کار‬ ‫‌جای‬‫ه‬‫ب‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫جمع‬ .‫نبود‬‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬ ‫بدهکار‬‫گوشش‬ ‫او‬‫اما‬‫بگذارد؛‬‫وقت‬‫فرزندش‬ ‫ی‬‫فدا‬ ‫را‬ ‫او‬ ‫به‬ ‫توجه‬ ‫و‬ ‫فرزند‬ ‫کنار‬ ‫در‬ ‫بودن‬ ‫و‬ ‫‌دید‬‫ی‬‫م‬ ‫مالی‬ ‫رفاه‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫‌چیز‬‫ه‬‫هم‬ ‫امکانات‬ ‫و‬ ‫دربیاورد‬ ‫بیشتری‬ ‫پول‬ ‫گر‬‫ا‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ .‫بود‬ ‫کرده‬ ‫نادرستش‬ ‫تفکر‬ .‫کند‬ ‫خطا‬‫پا‬ ‫از‬‫دست‬‫است‬‫محال‬،‫دهد‬ ‫قرار‬‫فرزندش‬ ‫اختیار‬ ‫در‬‫بهتری‬ ‫اینکه‬ ‫جای‬ ‫به‬ ‫بود‬ ‫رسیده‬ ‫جوانی‬ ‫سن‬ ‫به‬ ‫فرزندش‬ ‫که‬ ‫مدت‬ ‫این‬ ‫تمام‬ ‫در‬ ‫کار‬ ‫را‬‫‌اش‬‫ه‬‫وظیف‬‫تمام‬‫که‬ ‫بود‬‫پدری‬‫فقط‬،‫باشد‬‫فرزندش‬‫تنها‬‫رفیق‬‫و‬‫دوست‬ ‫چیز‬ ‫به‬ ‫پسرش‬ ‫اینکه‬ ‫از‬ ‫غافل‬ .‫‌دانست‬‫ی‬‫م‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫برای‬ ‫درآمد‬ ‫کسب‬ ‫و‬ ‫فراهم‬ ‫برایش‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫رفاهی‬ ‫امکانات‬ ‫همۀ‬ ‫از‬ ‫بیشتر‬ .‫داشت‬ ‫احتیاج‬ ‫دیگری‬
  • 115.
    115 ‫قاضی‬ ِ‫متهم‬‫هفتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫در‬ ‫دیگری‬ ‫چیز‬ ‫هر‬ ‫از‬ ‫حضورش‬ ‫که‬ ‫داشت‬ ‫احتیاج‬ ‫پدری‬ ‫به‬ ‫پسرش‬ ،‫بود‬ ‫کرده‬ .‫باشد‬‫‌تر‬‫گ‬‫پررن‬‫‌اش‬‫ی‬‫زندگ‬ ‫کرد‬ ‫‌نام‬‫ت‬‫ثب‬ ‫غیرانتفاعی‬ ‫مدارس‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫فرزندش‬ ‫ابتدایی‬ ‫دوران‬ ‫همان‬ ‫از‬ .‫کنند‬ ‫جبران‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫معلمان‬ ‫و‬ ‫مدیران‬ ‫را‬ ‫تربیت‬ ‫در‬ ‫او‬ ‫‌های‬‫ی‬‫کوتاه‬ ‫تا‬ ‫برایش‬ ‫را‬ ‫ریزودرشت‬ ‫امکانات‬ ‫تمام‬ ‫رسید‬ ‫که‬ ‫جوانی‬ ‫و‬ ‫نوجوانی‬ ‫دوران‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫خودش‬ ‫باز‬ ‫و‬ ‫کند‬ ‫احساس‬ ‫کمبودی‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫نداشتن‬ ‫با‬ ‫مبادا‬ ‫تا‬ ‫کرد‬ ‫فراهم‬ ‫که‬ ‫امکاناتی‬ ‫تمام‬ ‫‌تنها‬‫ه‬‫ن‬ ‫حاال‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫کرده‬ ‫حبس‬ ‫شرکت‬ ‫چهاردیواری‬ ‫در‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫فاید‬ ‫هیچ‬ ‫هم‬ ‫‌کن‬‫ر‬‫‌پ‬‫ن‬‫ده‬ ‫‌های‬‫ه‬‫مدرس‬ ‫آن‬ ‫تمامی‬ ‫بلکه‬ ‫بود؛‬ ‫کرده‬ ‫فراهم‬ ‫بابت‬ ،‫دارد‬ ‫درخشان‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫آیند‬ ‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫همیشه‬ ‫که‬ ‫‌پسرش‬‫ل‬‫گ‬ ‫و‬ ‫نداشتند‬ .‫بود‬‫بازداشتگاه‬ ‫در‬‫سنگین‬‫جرمی‬‫ارتکاب‬ ‫در‬‫‌بودن‬‫ک‬‫شری‬ ‫و‬‫متهم‬.‫‌دهد‬‫ی‬‫م‬‫تشکیل‬‫دلش‬‫توی‬‫دادگاهی‬‫برسد‬‫کالنتری‬ ‫به‬‫اینکه‬ ‫از‬‫قبل‬ ،‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫توجیه‬‫را‬‫کارهایش‬ ‫و‬‫کرده‬ ‫‌وکتاب‬‫ب‬‫حسا‬‫هرقدر‬.‫است‬‫خودش‬‫قاضی‬ .‫بدهد‬‫را‬‫اشتباهاتش‬‫تاوان‬‫باید‬‫و‬‫است‬‫محکوم‬‫که‬ ‫‌رسد‬‫ی‬‫م‬‫نتیجه‬‫این‬‫به‬‫باز‬
  • 116.
    116 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫خوب‬ ‫را‬ ‫زمین‬ .‫است‬ ‫کرده‬ ‫آباد‬ ‫را‬ ‫بسیاری‬ ‫‌های‬‫ن‬‫نخلستا‬ ‫خودش‬ ‫دستان‬ ‫با‬ ‫سخت‬ ‫زمین‬ ،‫نشود‬ ‫پاشیده‬ ‫بذری‬ ‫‌موقع‬‫ه‬‫ب‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ .‫‌شناسد‬‫ی‬‫م‬ ‫خوب‬ ‫هم‬ ‫‌طرف‬‫ن‬‫آ‬ ‫از‬ .‫‌کند‬‫ی‬‫نم‬ ‫قبول‬ ‫را‬ ‫بذری‬ ‫‌سادگی‬‫ه‬‫ب‬ ‫دیگر‬ ‫و‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫برداشت‬ ‫خوب‬ ‫محصول‬ ،‫نکارد‬ ‫آماده‬ ‫زمین‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خوب‬ ِ‫بذر‬ ‫اگر‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫‌های‬‫ف‬‫عل‬ ‫رشد‬ ‫برای‬ ‫حتی‬ ‫است؛‬ ‫رشد‬ ‫مستعد‬ ،‫خوب‬ ِ‫زمین‬ .‫کرد‬ ‫نخواهد‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫‌اند؛‬‫ه‬‫نوشت‬ ‫حسن؟ع؟‬ ‫امام‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫نام‬ ‫در‬ ‫امیرالمؤمنین؟ع؟‬ .‫هرز‬ ‫زمین‬ ‫مثل‬ ‫نوجوان‬ ‫قلب‬ ً ‫قطعا‬ !‫پسرکم‬ ‫«ای‬ :‫‌فرمایند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫هم‬ ‫مساله‬ ‫تأدیبت‬ ‫به‬ ‫مبادرت‬ ‫پس‬ .‫‌پذیرد‬‫ی‬‫م‬ ،‫شود‬ ‫کاشته‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫آنچه‬ .‫است‬ ‫خالی‬ .»‫گردد‬ ‫سخت‬ ‫قلبت‬ ‫آنکه‬ ‫از‬ ‫پیش‬ ،‫کردم‬ 31‫نامه‬،‫‌البالغه‬‫ج‬‫نه‬
  • 117.
  • 118.
    118 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫جلوی‬ ‫که‬ ‫‌بینید‬‫ی‬‫م‬ ‫را‬ ‫‌اش‬‫ه‬‫خانواد‬ ‫اسفند‬ ‫دود‬ ‫بین‬ ‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫محله‬ ‫وارد‬ ‫تمام‬ ‫خطرها‬ ‫و‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫سخت‬ ‫تمام‬ ‫با‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫باالخره‬ .‫‌اند‬‫ه‬‫شد‬ ‫جمع‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫سؤال‬ ‫رفتنش‬ ِ‫روز‬ ‫از‬ ‫خانه‬ ‫به‬ ‫رسیدن‬ ‫وقت‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫باری‬ ‫اولین‬ ‫این‬ ‫و‬ ‫شد‬ ‫و‬ ‫مادر‬ ‫‌های‬‫ن‬‫‌رفت‬‫ه‬‫‌صدق‬‫ن‬‫قربا‬ ‫‌الی‬‫ه‬‫الب‬ ‫و‬ ‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬ ‫آغوشش‬ ‫در‬ ‫پدر‬ .‫‌کنند‬‫ی‬‫نم‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫خانه‬‫وارد‬‫خواهرش‬ ‫وقتی‬ .‫‌شود‬‫ی‬‫م‬ ‫گرم‬ ‫سربازی‬ ‫خاطرات‬ ‫نقل‬ ‫بساط‬ ‫دوباره‬ ،‫شام‬ ‫خوردن‬ ‫از‬ ‫بعد‬ ‫برق‬ ،‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫اشرار‬ ‫با‬ ‫درگیری‬ ‫در‬ ‫شجاعتش‬ ‫و‬ ‫مرزی‬ ‫مناطق‬ ‫در‬ ‫مدیریتش‬ ‫از‬ ‫‌هایی‬‫ه‬‫نگا‬‫راز‬‫از‬‫هنوز‬‫البته‬.‫‌بیند‬‫ی‬‫م‬‫مادرش‬‫و‬‫پدر‬‫چشمان‬‫در‬‫را‬‫شادی‬‫و‬‫غرور‬ .‫درنیاورده‬‫سر‬،‫‌گیرند‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫جوابش‬‫لبخند‬‫با‬‫و‬‫‌کنند‬‫ی‬‫م‬‫ردوبدل‬‫هم‬‫بین‬‫که‬ ‫اتاقش‬‫روانۀ‬‫خواب‬‫برای‬‫را‬‫کوچک‬ ‫خواهر‬‫مادر‬،‫‌ها‬‫ت‬‫صحب‬‫شدن‬‫تمام‬‫از‬‫بعد‬ ‫برای‬ ‫پسرشان‬ ‫که‬ ‫حاال‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ .‫صحبت‬ ‫به‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫شروع‬ ‫پدر‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫است‬ ‫‌شده‬‫م‬‫تما‬ ‫هم‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫و‬ ‫گرفته‬ ‫را‬ ‫لیسانسش‬ ،‫شده‬ ‫مردی‬ ‫خودش‬ ،‫‌ها‬‫ف‬‫حر‬‫این‬‫شنیدن‬‫با‬.‫‌کند‬‫ی‬‫م‬‫تأیید‬‫هم‬‫مادر‬.‫بزنند‬ ‫باال‬‫آستین‬‫برایش‬‫باید‬
  • 119.
    119 ‫بوسه‬‫هشتم‬‫و‬‫بیست‬ ‫لحظــــــۀ‬ ‫زندگی‬‫لحظه‬‫چند‬ ‫از‬‫و‬‫‌گیرد‬‫ی‬‫م‬‫را‬‫حرف‬‫دنبالۀ‬‫مادرش‬.‫‌اندازد‬‫ی‬‫م‬‫پایین‬‫را‬‫سرش‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫سرخ‬ ‫و‬‫کرده‬ ‫تمام‬ ‫را‬ ‫درسش‬ ‫هم‬ ‫او‬ ‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫محل‬ ‫باانصاف‬ ‫کاسب‬ ،‫میرزا‬ ‫دختر‬ .‫است‬‫عاقلی‬‫و‬‫‌زیر‬‫ه‬‫سرب‬‫دختر‬ ‫ذهنش‬،‫چیز‬‫هر‬‫از‬‫بیش‬‫آخر‬‫‌های‬‫ه‬‫ما‬‫در‬‫هم‬‫خودش‬.‫است‬‫خوشحال‬‫دلش‬‫در‬ ،‫‌کرد‬‫ی‬‫م‬ ‫فکر‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫که‬ ‫بار‬ ‫هر‬ ‫اما‬ ‫بود؛‬ ‫خانواده‬ ‫تشکیل‬ ‫و‬ ‫ازدواج‬ ‫درگیر‬ ‫‌هایش‬‫ه‬‫دغدغ‬ !‫‌شد‬‫ی‬‫م‬ ‫راهش‬ ‫سد‬ ‫زندگی‬ ‫خرج‬ ‫و‬ ‫سکونت‬ ‫محل‬ ‫مثل‬ ‫موانعی‬ ‫و‬ ‫مغازه‬ ‫اجارۀ‬ ‫برای‬ ‫پول‬ ‫نداشتن‬ ‫از‬ .‫‌گذارد‬‫ی‬‫م‬ ‫میان‬ ‫در‬ ‫مادرش‬ ‫و‬ ‫پدر‬ ‫با‬ ‫را‬ .‫زندگی‬‫برای‬‫خانه‬‫نداشتن‬‫و‬‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬‫کارش‬‫دوبارۀ‬‫‌اندازی‬‫ه‬‫را‬ ‫‌اش‬‫ی‬‫سرباز‬ ‫مدت‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫لبخندی‬ ‫با‬ ‫و‬ ‫‌آید‬‫ی‬‫م‬ ‫‌هایش‬‫ف‬‫حر‬ ‫وسط‬ ‫پدر‬ ،‫مادرش‬ ‫طالهای‬ ‫فروش‬ ‫پول‬ ‫و‬ ‫داشتند‬ ‫که‬ ‫‌اندازی‬‫س‬‫پ‬ ‫گذاشتن‬ ‫‌هم‬‫ی‬‫رو‬ ‫با‬ ‫خیالش‬‫تا‬‫‌اند‬‫ه‬‫کرد‬ ‫اجاره‬‫برایش‬،‫دارد‬‫هم‬‫کوچکی‬‫مغازۀ‬‫که‬ ‫کوچک‬ ‫‌ای‬‫ه‬‫خان‬ ‫صبر‬ ‫پدرش‬ ‫‌های‬‫ف‬‫حر‬ ‫شدن‬ ‫تمام‬ ‫تا‬ ‫‌تواند‬‫ی‬‫نم‬ .‫باشد‬ ‫راحت‬ ‫جهت‬ ‫همه‬ ‫از‬ !‫‌بوسد‬‫ی‬‫م‬‫قدردانی‬‫‌رسم‬‫ه‬‫ب‬‫را‬‫مادرش‬‫و‬ ‫پدر‬‫دست‬‫و‬‫‌شود‬‫ی‬‫م‬‫بلند‬،‫کند‬
  • 120.
    120 ‫تربیت‬ ‫لحظۀ‬ ‫هفتم‬‫ݠݓ‬‫اٮ‬‫ݠݑ‬‫ـٮ‬‫ݡک‬‫فرزند‬‫تربیت‬ ‫‌کنندۀ‬‫ل‬‫کام‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫و‬ ‫‌کرده‬‫ه‬‫اشار‬ ‫الهی‬ ‫سنت‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫‌هایش‬‫ت‬‫صحب‬ ‫در‬ ‫بارها‬ ‫فرزندانشان‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫شرایط‬ ‫که‬ ‫خواسته‬ ‫پیروانش‬ ‫از‬ .‫است‬ ‫دانسته‬ ‫دین‬ ‫‌ها‬‫ی‬‫‌گیر‬‫ت‬‫سخ‬ .‫بچشند‬ ‫را‬ ‫سکون‬ ‫و‬ ‫آرامش‬ ‫طعم‬ ‫هم‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫تا‬ ‫آورند‬ ‫فراهم‬ ‫پیامبر؟ص؟‬ .‫است‬ ‫کرده‬ ‫تأکید‬ ‫امر‬ ‫این‬ ‫در‬ ‫‌گیری‬‫ل‬‫سه‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫کرده‬ ‫نکوهش‬ ‫را‬ ‫‌ها‬‫ن‬‫آ‬ ‫اگر‬ ‫و‬ ‫‌باشند‬‫ی‬‫م‬ ‫والدینشان‬ ،‫فرزندان‬ ‫به‬ ‫افراد‬ ‫دلسوزترین‬ ‫که‬ ‫‌داند‬‫ی‬‫م‬ ‫از‬ .‫بخورد‬ ‫رقم‬ ‫ناگواری‬ ‫اتفاقات‬ ‫است‬ ‫ممکن‬ ،‫کنند‬ ‫کوتاهی‬ ‫حقشان‬ ‫در‬ ‫هم‬ :‫‌فرماید‬‫ی‬‫م‬ ‫و‬ ‫‌کند‬‫ی‬‫م‬ ‫اشاره‬ ‫هم‬ ‫مهم‬ ‫این‬ ‫به‬ ،‫‌گوید‬‫ی‬‫م‬ ‫که‬ ‫پدر‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫حقوق‬ ‫درآورد‬ ‫ازدواج‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫او‬ ،‫یافت‬ ‫رشد‬ ‫‌که‬‫آنگاه‬ ‫که‬ ‫است‬ ‫آن‬ ‫پدر‬ ‫بر‬ ‫فرزند‬ ‫«حق‬ .»]‫کند‬ ‫فراهم‬ ‫او‬ ‫برای‬ ‫را‬ ‫ازدواج‬ ‫اسباب‬ ‫[و‬ ۲۲۰‫صفحه‬،‫االخالق‬‫مکارم‬