• Like
Tecidos animais
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
Uploaded on

Descrición dos tecidos animais, excepto o sangue. Autoría: Departamento de Bioloxía IES Otero Pedrayo (Ourense) con modificacións miñas.

Descrición dos tecidos animais, excepto o sangue. Autoría: Departamento de Bioloxía IES Otero Pedrayo (Ourense) con modificacións miñas.

More in: Education
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
540
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
46
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. TECIDOS ANIMAIS Carmen Cid Manzano/Mª José Camba Seara Modificacións: Adán Gonçalves I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense. Departamento Bioloxía e Xeoloxía.
  • 2. TECIDOS ANIMAIS Os organismos pluricelulares están formados por un conxunto de células orixinadas pola multiplicación dunha célula inicial (zigoto). Todas as células orixinadas teñen a mesma información xenética, pero sofren un proceso de diferenciación celular tipos celulares. que da lugar a distintos As células especializadas dos seres pluricelulares están organizadas en A parte da Histoloxía. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense tecidos. Bioloxía que estudia os tecidos é a
  • 3. TECIDOS ANIMAIS 1.- Con células pouco modificadas: 1.1 Tecido epitelial 1.2 Tecidos conectivos: - Tecido conxuntivo - Tecido cartilaxinoso - Tecido óseo 2.- Con células moi modificadas: 2.1 Tecido muscular 2.2 Tecido nervioso I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 4. 1.1 TECIDO EPITELIAL - Formado por células intimamente unidas, con pouca substancia intercelular. - As células son en xeral de forma xeométrica. - Non leva vasos sanguíneos nin nervios, polo que vai sempre asociado a tecido conxuntivo. - Segundo a súa función hai dous tipos: -A) Epitelios de revestimento -B) Epitelios glandulares I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 5. A) EPITELIOS DE REVESTIMENTO As súas células están fortemente unidas • EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS teñen unha única capa de células o que permite o intercambio de substancias o seu través. • EPITELIOS PLURIESTRATIFICADOS con varias capas de células. Recubren a superficie corporal e o interior de órganos ocos. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 6. EPITELIOS DE REVESTIMENTO Cels aplanadas Cels cúbicas EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS Cels prismáticas I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense EPITELIOS ESTRATIFICADOS
  • 7. EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS Con células aplanadas Endotelios: forman a parede dos capilares sanguíneos, alvéolos pulmonares e outras superficies. Protexen pero ademais permiten o intercambio de substancias. Parede dun capilar Alveolo pulmonar
  • 8. EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS Con células cúbicas Superficie ovarios, túbulos renales, conductos secretores de moitas glándulas, etc.
  • 9. EPITELIO   SIMPLE  CÚBICO Conducto excretor glándula da tráquea
  • 10. EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS Con células prismáticas con microvellosidades Celula prismática con microvellosidades Intestino delgado. Célula glandular caliciforme I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 11. EPITELIOS MONOESTRATIFICADOS Con células prismáticas con microvellosidades debuxos:©www.monografias.com
  • 12. Con células prismáticas con cilios Epitelio ciliado das Trompas de Falopio I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 13. EPITELIO PSEUDOESTRATIFICADO. Con células prismáticas con cilios Epitelio pseudoestratificado da tráquea: parece estratificado pero todas as súas células chegan á membrana basal mentras que só as células máis altas chegan á superficie.
  • 14. Cilios Célula caliciforme EPITELIO POLIÉDRICO PSEUDOESTRATIFICADO CILIADO. Tráquea I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 15. Con células prismáticas con cilios
  • 16. EPITELIOS PLURIESTRATIFICADOS -Están formados por varias capas de células. Sitúanse en zonas do organismo onde é necesaria unha maior protección. -A epiderme (capa máis superficial da pel), está formada por un epitelio pluriestratificado pavimentoso e con queratina. -As mucosas (recubren cavidade bucal, vaxina, o ano…) están protexidas por un epitelio similar, pero sen queratina. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 17. EPITELIO PLURIESTRATIFICADO NO QUERATINIZADO (mucosas)
  • 18. Esófago: epitelio estratificado plano no queratinizado Especie: ratón (Mus musculus; mamíferos) Técnica: Hematoxilina-eosina en cortes de 8 micras de parafina.
  • 19. EPITELIO PLURIESTRATIFICADO QUERATINIZADO (epiderme) Células mortas Tecido epitelial Tecido conxuntivo I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 20. Tejido epitelial Tejido conjuntivo Estructura da pel (órgano) I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 21. http://www.elpais.com/articulo/salud/Piel/cultivada/grandes/quemados/elpepusal/20071
  • 22. B) Epitelios GLANDULARES Son epitelios con función secretora, formados por células cúbicas ou prismáticas. As glándulas poden ser: Exocrinas O producto fabricado nelas sae por conductos secretores ó exterior do corpo ou a unha cavidade (sudoríparas, salivares…) Endocrinas Nelas fabrícanse as hormonas. Non teñen conductos secretores, polo que o producto formado pasa ó torrente circulatorio (glándula tiroides…). • I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 23. Piel. Glándulas sebáceas I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 24. 1.2 TECIDOS CONECTIVOS - Tecidos variados, con funcións protectoras ou de soporte. - Están formados por células dispersas, variadas (propias e emigradas), entre elas hai substancia intercelular ou matriz, formada por substancia fundamental e fibras proteicas. -Hai tres tipos fundamentais de tecidos conectivos: a) Tecido conxuntivo b) Tecido cartilaxinoso c) Tecido óseo I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 25. TECIDO CONXUNTIVO CÉLULAS PROPIAS FIBROBLASTOS/FIBROCITOS MASTOCITOS MACRÓFAGOS ADIPOCITOS I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense SUBSTANCIA INTERCELULAR FIBRAS PROTEICAS SUBSTANCIA FUNDAMENTAL Coláxenas Elásticas Reticulares Rica en glícidos
  • 26. COMPONENTES TECIDO CONXUNTIVO ADIPOCITO Almacena graxa FIBRAS FIBROCITO sintetiza a substancia fundamental e as fibras capilar CAPILAR MASTOCITO SUBSTANCIA FUNDAMENTAL I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Sintetiza heparina (anticoagulante), histamina (vasodilatador) e serotonina (vasoconstrictor). MACRÓFAGO función de defensa
  • 27. Tecido conxuntivo laxo VARIEDADES DO TECIDO CONXUNTIVO Tecido adiposo Tecido conxuntivo denso Tecido conxuntivo elástico I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 28. Tecido conxuntivo laxo Tecido conxuntivo laxo: atópase nos espacios entre os órganos e entre outros tecidos. Ten abundante substancia fundamental. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 29. Tecido adiposo Tecido adiposo: almacena graxa debaixo da pel e ó redor dalgúns órganos como é o caso do corazón e riles e na médula amarela. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 30. Tecido conxuntivo denso Fibras coláxenas Tecido conxuntivo denso: ten abundantes fibras coláxenas, forman os tendóns e os ligamentos. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 31. Tecido conxuntivo elástico Tecido conxuntivo elástico Lámina interna dunha arteria. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 32. TECIDO CARTILAXINOSO Substancia fundamental semisólida (posúe condrina) Composición tecido blando e flexible Variedades Fibras de coláxeno é elásticas Células: condrocitos Grupos isoxénicos:conxunto de isoxénicos células orixinados a partir da mesma célula. Tecido cartilaxinoso elástico Tecido cartilaxinoso hialino I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Tecido cartilaxinoso fibroso
  • 33. TECIDO CARTILAXINOSO  Carece de nervios e vasos polo que se nutre por difusión na matriz de nutrientes procedentes do conxuntivo próximo (Pericondrio).  Constitúe o esqueleto embrionario, que logo é substituido nos Vertebrados por óso (excepto quenllas e raias)  A substancia intercelular rodea os condrocitos formando a Cápsula.  Cada cápsula pode englobar 1 ou 2 condrocitos.  A lagoa é o espazo entre a cápsula e o condrocito.
  • 34. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Tecido cartilaxinoso elástico (orella) Atópase na epiglote, larinxe, trompa de Eustaquio e oido externo.
  • 35. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Cartilaxe hialino É o tipo máis abundante de cartilaxe: contén numerosos condrocitos. Atópase nas articulacións, nariz, traquea, bronquios, cordas vocales e entre as vértebras.
  • 36. Corte lonxitudinal cartilaxe fibroso É un cartilaxe rico en fibras de coláxeno, o que lle da unha gran resistencia á tracción, atópase nos discos intervertebrais e articulares, tendón de Aquiles e sínfise do púbis.
  • 37. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense • TECIDO ÓSEO As súas funcións son o sostén e a protección de órganos vitais (caixa craneana, caixa torácica...). • É o máis resistente dos tecidos conectivos, xa que ten unha matriz mineralizada. • Forma parte dos ósos. A maioría dos ósos orixinanse a partir da cartilaxe embrionaria. • Está fomado por células chamadas osteocitos que se dipoñen en lagoas óseas.
  • 38. TECIDO ÓSEO  A matriz ósea esta formada por unha proteína denominada osteína, constituida basicamente por fibras de coláxeno que se impregnan de sales minerais (fosfato e carbonato cálcico). As sales danlle dureza e resistencia e a osteína certa elasti cidade.  Os ósos están rodeados por unha capa de tecido conxuntivo febroso, periostio, onde se insiren os tendóns e ligamentos, cuxa función e reparar as fracturas óseas.  Segundo a forma os ósos poden ser: planos (p.e. bóveda craneal), curtos (p.e. Vertebras) e longos (p.e. Fémur).  Segundo a estrutura macroscópica podemos falar de dous tipos de tecido óseo: esponxoso e compacto.
  • 39. TECIDO ÓSEO ESPONXOSO  A unidade estrutural básica do tecido óseo esponxoso é a trabécula, placas de óso composto por laminillas óseas irregulares que deixan amplos espazos recheos de médula ósea vermella.  Os osteocitos atópanse no interior destas trabéculas.  Os vasos sanguíneos chegan ao interior deste tecido nutrindo as células.  O tecido óseo esponsoxo forma as epífises dos ósos longos e o interior doutros ósos.
  • 40. TECIDO ÓSEO COMPACTO  O tecido óseo compacto é unha masa solida con espazos só perceptibles ó micros copio. A súa matriz dispónse formando laminiñas concéntricas que conforman a súa unidade estrutural básica, a osteona ou sistema de Havers.  As laminiñas rodean uns canais denominados conductos de Havers por onde circulan os vasos (sanguineos e linfáticos) que son paralelos o eixe do óso. Estes conductos  comunícanse entre sí mediante os conductos de Volkmann.  Este tecido forma as diáfises dos ósos longos, en cuxo interior hai médula ósea amarela ou miolo.
  • 41. Médula vermella TECIDO ÓSEO conducto de Havers Médula amarela conductos de Volkman osteocito laguna ósea Os osos longos posúen os dous tipos de tecido óseo,1.- Esponxoso, nas epífises, e 2.- Compacto, na diáfise. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 42. Sistema de Havers TECIDO ÓSEO COMPACTO I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 43. TECIDO ÓSEO ESPONXOSO I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 44. DISPOSICIÓN DO: TECIDO CARTILAXINOSO Esqueleto peixes cartilaxinosos, embrións dos vertebrados e superficie de articulación dos osos, aneis da larinxe, traquea e bronquios. TECIDO ÓSEO COMPACTO diáfise osos longos. TECIDO ÓSEO ESPONXOSO epífise dos osos longos e o interior dos osos planos e curtos.
  • 45. Tecido muscular liso TECIDO MUSCULAR Células uninucleadas,e fusiformes.Máis común en invertebrados. Nos Vertbr. forma os músculos de contracción involuntaria e lenta (recobre cavidades internas (dixestivo, respiratorio, vasos, útero, vexiga urinaria...) Tecido muscular estriado (esquelético) Formado por células alongadas chamadas fibras, especializadas na contracción. Con miofibriñas proteicas de actina e miosina. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Células multinucleadas, cilíndricas, de aspecto estriado (bandas clares e oscuras. Músculos de contracción voluntaria e rápida. Tecido muscular cardíaco (miocardio) Exclusivas do corazón dos vertebrados. Células uni ou binucleadas, de aspecto estriado con discos intercalares. Son máis curtas e máis anchas que as estriadas e son ramificadas. Contracción involuntaria.
  • 46. Fibras lisas I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Tecido muscular liso
  • 47. I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense Tecido muscular estriado
  • 48. As miofibriñas son estruturas cilíndricas, que se distribúen lonxitudinalmente na fibra muscular, ocupando case por completo o seu interior. Ao microscopio obsérvanse estriaciones transversais orixinadas pola alternancia de bandas claras e escuras. A estriación é debida a existencia de Bandas I (Isótropas: que deixan pasar a luz uniformemente), e bandas escuras, Bandas A (Anisótropas: non deixan pasar a luz). Así, constitúen unha estrutura que se repite, denominada sarcómero, formado por proteínas chamadas actina e miosina, con capacidade de contracción. http://images.google.com.ar/imgres? imgurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/morfo1/foto1/contraccion.JPG&imgrefurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/efi/modulo11.html&h=531&w=537&sz=40&hl=es&start=39&um=1&tbnid=iutXh7lw5DqBJM:&tbnh=131&tbnw=132 &prev=/images%3Fq%3Dmiosina%26start%3D20%26ndsp%3D20%26um%3D1%26hl%3Des%26client%3Dfirefox-a%26rls%3Dorg.mozilla:es-ES:official%26sa%3DN
  • 49. Tecido muscular estriado, bandas clara e escuras As bandas escuras (A) correspóndese coa superposición dos filamentos de actina e miosina do seu citoesqueleto, e as bandas claras (I) correspóndense só aos filamentos de actina.
  • 50. A = Banda escura I = Banda clara Z = Unidade contráctil do músculo
  • 51. http://images.google.com.ar/imgres? imgurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/morfo1/foto1/contraccion.JPG&imgrefurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/efi/modulo11.html&h=531&w=537&sz=40&hl =es&start=39&um=1&tbnid=iutXh7lw5DqBJM:&tbnh=131&tbnw=132&prev=/images%3Fq%3Dmiosina%26start%3D20%26ndsp%3D20%26um%3D1%26hl%3Des %26client%3Dfirefox-a%26rls%3Dorg.mozilla:es-ES:official%26sa%3DN
  • 52. FUNCIONAMENTO DO SARCÓMERO I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 53. CARACTERÍSTICAS DIFERENCIADORAS DO MÚSCULO CARDÍACO  Fibras ramificadas e entrelazadas que permiten que a contracción sexa transmitida en todas as direccións.  A contracción e relaxación rítmica xérase no miocardio.  Non experimenta fatiga, malia contraerse sen parar.  Presenta discos intercalares.
  • 54. Músculo cardiaco discos intercalares I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 55. As células musculares cardíacas están unidas entre si polos chamados discos intercalares, que aparecen como bandas escuras nas preparacións histolóxicas, e que son complexos de unión entre as células. A súa misión é a de manter cohesionadas ás células, sendo ademais sitios de ancoraxe do citoesqueleto.
  • 56. TECIDO NERVIOSO Sistema nervioso central (SNC) Sistema nervioso central (SNP)
  • 57. Células da neuroglía ou da glía: células non nerviosas con funcións metabólicas, de soporte e protección. Neuronas: células nerviosas TECIDO NERVIOSO
  • 58. A Neurona está formada polo corpo celular ou soma, que posúe o núcleo e a maioría dos orgánulos celulares, as dendritas que reciben a información desde outras neuronas e o axón, que é por onde o impulso nervioso viaxa cara a outras células. A terminación deste recibe o nome de telodendron ou botón Terminal.
  • 59. Soma ou Corpo Celular da neurona O Corpo Celular presenta como típico, un retículo endoplásmico rugoso moi desenvolvido chamado substancia de Nissl. Posúe neurofibrillas (neurofilamentos), microtúbulos e filamentos de Actina que forman parte do citoesqueleto e proporcionan sostén mecánico á neurona, sobre todo no axón. O Núcleo adoita ser central, redondo, de aspecto baleiro.
  • 60. Soma Neuronal ao Microscopio Electrónico
  • 61. Diferencias entre Axóns e Dendritas AXÓNS DENDRITAS Función: Portan información do corpo celular Levan información ao corpo celular Superficie: Lisa Irregular (espiñas dendríticas) Abundancia: Normalmente, existe un en cada célula Existen moitas dendritas en cada célula Cobertura: Poden estar cubertos de mielina Non están cubertas de mielina Ramifícanse: Ao longo do corpo celular Ao redor do corpo celular
  • 62. Soma Neuronal Dendritas O citoplasma do axón é continuación do soma celular e contén os orgánulos típicos das células: mitocondrias, retículo endoplásmico liso, microtúbulos e gran cantidade de microfilamentos. Non posúe substancia de Nissl. Axón Feixe de axóns entrecruzados.
  • 63. O axón ou fibra nerviosa dunha neurona pode estar envolto nunha capa de mielina (mielinizado) como se ve no gráfico. A mielina envolve o axón para favorecer a condución do sinal nervioso. O axón se ramifica cara a terminais ou botóns sinápticos que ao relacionarse con outras neuronas xeran unha sinapsis.
  • 64. Vaina de mielina Existen axón ou fibras nerviosas mielinizadas e fibras nerviosas non mielinizadas. mielinizadas Axón Vaina de Mielina Célula de Schwann Corte Transversal das Fibras Mielinizadas
  • 65. As fibras mielinizadas son as que presentan mielina, unha cobertura externa ao axón construida pola membrana celular da célula de Schwann se se trata dunha fibra do SNP, ou por un oligodendrocito se se trata dunha fibra do SNC. Oligodendrocito Célula de Schwann Axón
  • 66. A mielina non é continua senón interrompida. Cada interrupción recibe o nome de Nodo ou Nódulo de Ranvier.
  • 67. Tipos de Neuronas Multipolares: a maioría das neuronas, presenta numerosas dendritas que se proxectan do corpo celular. Vese en neuronas de asociación e motoras. Bipolares: só teñen unha dendrita, que sae do corpo celular, oposto á orixe do axón. Pouco frecuentes, actúan como receptores dos sentidos do olfacto, a vista e o equilibrio. Unipolares: son a maioría das neuronas sensitivas, teñen unha soa dendrita que nace xunto ao axón dun talo común do corpo celular; este talo está formado pola fusión da primeira parte da dendrita e o axón dunha neurona bipolar, fusión que se produce durante o período embrionario.
  • 68. A mielinización aumenta a velocidade de conducción do impulso nervioso no axón. Axón mielinizado Axón non mielinizado
  • 69. TIPOS DE NEURONAS E TRASMISIÓN DO IMPULSO NERVIOSO I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense
  • 70. Células da Glía ou da Neuroglía Son esenciais para a actividade das neuronas e son o tipo celular mais abundante do tecido nervioso. Están nunha proporción de 10:1 con respecto ás neuronas. Rodean ás neuronas tanto do SNC como do SNP e tamén rodean os vasos sanguíneos do tecido nervioso. As Células Gliales non xeran potenciais de acción nin forman sinapsis. Astrocitos Oligodendrocitos Células da Glía Microcitos Células ependimarias Célula de Schwann
  • 71. .Os astrocitos que cumpren funcións de intercambio entre os vasos sanguíneos e as neuronas. Outra das súas funcións é a regulación do equilibrio iónico.  Os oligodendrocitos que forman a mielina do SNC.  Os microcitos ou células da microglía son células moi pequenas, presentes só no SNC. As súas funcións son defensivas e inmunolóxicas. Son os macrófagos do tecido nervioso. As células ependimarias que cumpren funcións de sostén e atribúenselle capacidades secretoras e rexenerativas. As célula de Schwann forman a mielina no SNP.
  • 72. Na figura inferior obsérvanse células da Microglía. Á dereita obsérvase o proceso de mielinización dun axón (en Verde) do SNC a partir de un Oligodendrocito.
  • 73. Web interesante: http://webs.uvigo.es/mmegias/guiada_a_inicio.php
  • 74. Departamento Bioloxía e Xeoloxía I.E.S. Otero Pedrayo. Ourense.