Downloaded 18 times
More Related Content
ο Άγιος Σπυρίδωνας
- 1.
- 2. Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκεπερί το 270 μ.Χ. στο χωριό Άσσια της Κύπρου, σε μια φτωχή οικογένεια.
- 4. Αν καιήτανΑν και ήταν ένας απλόςένας απλός και αγράμματοςκαι αγράμματος βοσκός, ξεχώριζεβοσκός, ξεχώριζε για την πίστη τουγια την πίστη του στο Θεό,στο Θεό, τηντην ταπεινοφροσύνη τουταπεινοφροσύνη του και τη φιλανθρωπίακαι τη φιλανθρωπία του.του.
- 5. Παντρεύτηκε καιΠαντρεύτηκε και απόκτησεμια κόρη, τηναπόκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Μετά πουΕιρήνη. Μετά που πέθανε η γυναίκα τουπέθανε η γυναίκα του έγινε μοναχός, μελέτησεέγινε μοναχός, μελέτησε πολύ, απόκτησε μεγάληπολύ, απόκτησε μεγάλη σοφία και χάρη στιςσοφία και χάρη στις θρησκευτικές τουθρησκευτικές του αρετές, πολύ σύντομααρετές, πολύ σύντομα έγινε Επίσκοπος τηςέγινε Επίσκοπος της Τριμυθούντας.Τριμυθούντας.
- 6. Ακόμα και τότεοΑκόμα και τότε ο Σπυρίδων δεν ξεχώριζεΣπυρίδων δεν ξεχώριζε από τους υπόλοιπουςαπό τους υπόλοιπους φτωχούς ανθρώπους, πουφτωχούς ανθρώπους, που αποτελούσαν το ποίμνιοαποτελούσαν το ποίμνιο του. Φορούσε τα ίδια απλάτου. Φορούσε τα ίδια απλά και φτωχικά ρούχα μεκαι φτωχικά ρούχα με πριν, καθώς όλα του ταπριν, καθώς όλα του τα υπάρχοντα εξακολουθούσευπάρχοντα εξακολουθούσε να τα μοιράζεται με τουςνα τα μοιράζεται με τους φτωχούς.φτωχούς.
- 7. Παντού εξακολουθούσε να πηγαίνειμε τα πόδια, και είχε σαν ασχολία τις αγροτικές εργασίες και συνέχιζε, ως καλός ποιμένας, να φυλάει το κοπάδι του. Η φήμη του μεγάλωσε ακόμη περισσότερο όταν με τα θαύματα του βοήθησε ανθρώπους που προσέτρεχαν στη βοήθεια του.
- 8. Ο ΣπυρίδωνωςΟ Σπυρίδων ως επίσκοποςεπίσκοπος Τριμυθούντας πήρεΤριμυθούντας πήρε μέρος στην Α’μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο τηςΟικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 3Νίκαιας το 32525 μ.Χ., τηνμ.Χ., την οποία συγκάλεσε οοποία συγκάλεσε ο αυτοκράτοραςαυτοκράτορας Κωνσταντίνος, εναντίονΚωνσταντίνος, εναντίον του Αρείου.του Αρείου.
- 10. Ο Άρειος,μορφωμένοςΟ Άρειος, μορφωμένος ΠατέραςΠατέρας από την Αλεξάνδρεια,από την Αλεξάνδρεια, θεωρούσε το Χριστό κτίσμαθεωρούσε το Χριστό κτίσμα του Θεού και απέρριπτε τηντου Θεού και απέρριπτε την τρισυπόστατη φύση του.τρισυπόστατη φύση του. Ο Σπυρίδων, ήδη πολύΟ Σπυρίδων, ήδη πολύ γνωστός για το θεόπνευστογνωστός για το θεόπνευστο κήρυγμα του, μολονότικήρυγμα του, μολονότι ουσιαστικά αμόρφωτος,ουσιαστικά αμόρφωτος, επέτυχε να αντιταχθεί στο λόγοεπέτυχε να αντιταχθεί στο λόγο του Αρείου και να αποδείξειτου Αρείου και να αποδείξει την αληθινή φύση του Θεού,την αληθινή φύση του Θεού, το ομοούσιο της Αγίαςτο ομοούσιο της Αγίας Τριάδας, με το γνωστό θαύμαΤριάδας, με το γνωστό θαύμα με το κεραμίδιμε το κεραμίδι..
- 11. Αφού συνέκρινετην ΑγίαΑφού συνέκρινε την Αγία τριάδα –Πατήρ, Υιός καιτριάδα –Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα- με τοΆγιο Πνεύμα- με το κεραμίδι και τα τρίακεραμίδι και τα τρία συστατικά του που τοσυστατικά του που το κάνουν Ένα –. φωτιά, νερόκάνουν Ένα –. φωτιά, νερό και χώμα- κράτησε στο χέρικαι χώμα- κράτησε στο χέρι του ένα κεραμίδι καιτου ένα κεραμίδι και αμέσως ξεπετάχτηκε από τοαμέσως ξεπετάχτηκε από το χέρι του φωτιά. Στηχέρι του φωτιά. Στη συνέχεια έτρεξε προς τη γησυνέχεια έτρεξε προς τη γη νερό και στο τέλοςνερό και στο τέλος απέμεινε στο χέρι του μόνοαπέμεινε στο χέρι του μόνο χώμαχώμα
- 12. . Μπροστά σ’αυτό το θαύμα ο Άρειος καταντρο- πιασμένος ζήτησε συγνώμη.
- 13. Ο Σπυρίδων εκοιμήθει σε βαθιάγεράματα, στις 12 Δεκεμβρίου του 358 μ.Χ. σε ηλικία 88 ετών και ανακηρύχτηκε Άγιος από την Εκκλησία μας.
- 14. Μετά τονθάνατο του ιερούΜετά τον θάνατο του ιερού Σπυρίδωνα, το σεπτόΣπυρίδωνα, το σεπτό λείψανο του διατηρήθηκελείψανο του διατηρήθηκε ακέραιο, μέχρι δε σήμεραακέραιο, μέχρι δε σήμερα διατηρείται, δια τηςδιατηρείται, δια της χάριτος του Παντοδύναμουχάριτος του Παντοδύναμου Θεού και αποτελείΘεού και αποτελεί αστείρευτη πηγή θαυμάτωναστείρευτη πηγή θαυμάτων δια των οποίων δοξάζεταιδια των οποίων δοξάζεται ο άγιος Θεός, τιμάται δε οο άγιος Θεός, τιμάται δε ο Σπυρίδων.Σπυρίδων.
- 15. Το ιερόλείψανο του Αγίου έμεινε εις την Κύπρο τριακόσια έτη μετά τον θάνατο του. Κατά τον Ζ΄ αιώνα το λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα ήταν κατατεθειμένο εις τον ίδιο Ναό, στην Τριμυθούντα της Κύπρου.
- 16. Περί τουτέλοςΠερί του τέλος του Ζ΄ αιώνα τοτου Ζ΄ αιώνα το ιερό λείψανοιερό λείψανο μεταφέρθηκε ειςμεταφέρθηκε εις την Βασιλεύουσα,την Βασιλεύουσα, εξ αιτίας τωνεξ αιτίας των ΑραβικώνΑραβικών επιδρομώνεπιδρομών εναντίον τηςεναντίον της Κύπρου .Κύπρου .
- 17. Στην Κέρκυρατο ι. ΛείψανοΣτην Κέρκυρα το ι. Λείψανο του αγίου Σπυρίδωνοςτου αγίου Σπυρίδωνος μεταφέρθηκε το έτος 1456.μεταφέρθηκε το έτος 1456. Αρχικά επικράτησε ηΑρχικά επικράτησε η παράδοση, κατά την οποίαπαράδοση, κατά την οποία ένα ιερεύς απότ ηνένα ιερεύς απότ ην Κωνσταντινούπολη, ΓιώργοςΚωνσταντινούπολη, Γιώργος Καλοχαιρέτης ονομαζόμενος,Καλοχαιρέτης ονομαζόμενος, μετέφερε το Άγιο Λείψανο, μεμετέφερε το Άγιο Λείψανο, με αυτό της Αγίας Θεοδώρας τηςαυτό της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστης.Αυγούστης.
- 18.
- 30. γιοςὉ ἅ Σπυρίδωνας ε ναινας πἶ ἕ ἀ ὸ το ς πλέονὺ τιμημένους γίους τηςἁ ρθοδόξουὈ κκλησίαςἘ
- 34. Το λείψανότου, πουΤο λείψανό του, που διατηρήθηκε ακέραιοδιατηρήθηκε ακέραιο μετά την ταφή καιμετά την ταφή και ευωδίαζε.ευωδίαζε.
- 35. Α πο λ υ τ ί κ ι οΑ π ο λ υ τ ί κ ι ο Της συνόδου της πρώτηςΤης συνόδου της πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος καιανεδείχθης υπέρμαχος και θαυματουργός Θεοφόρεθαυματουργός Θεοφόρε Σπυρίδων, πατήρ ημών, διόΣπυρίδων, πατήρ ημών, διό νεκρά σύ εν τάφω προσφωνείςνεκρά σύ εν τάφω προσφωνείς και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες,και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες, και εν τω μέλπειν τας αγίαςκαι εν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς αγγέλους έσχεςσου ευχάς αγγέλους έσχες συλλειτουργούντας σοι,συλλειτουργούντας σοι, Ιερώτατε. Δόξα τω σε δοξάσαντι,Ιερώτατε. Δόξα τω σε δοξάσαντι, δόξα τω σε στεφανώσαντι.δόξα τω σε στεφανώσαντι. Δόξα τω ενεργούντι δια σουΔόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ίασιν.πάσιν ίασιν.
- 36. Πάτερ όσιεΣπυρίδων, στηνΠάτερ όσιε Σπυρίδων, στην πρώτη οικουμενική σύνοδοπρώτη οικουμενική σύνοδο έδωσες μάχες καιέδωσες μάχες και υπερασπίσθηκες την Ορθοδοξία,υπερασπίσθηκες την Ορθοδοξία, μα και εξαίσια θαύματα με τημα και εξαίσια θαύματα με τη δύναμη του Θεούδύναμη του Θεού πραγματοποίησες. Γι’ αυτό καιπραγματοποίησες. Γι’ αυτό και προσφώνησες την νεκρή κόρηπροσφώνησες την νεκρή κόρη σου, που ήταν στο μνήμα, καισου, που ήταν στο μνήμα, και ένα φίδι για χάρη του φτωχού τοένα φίδι για χάρη του φτωχού το έκανες χρυσό. Και ενώ έψαλεςέκανες χρυσό. Και ενώ έψαλες τις ευχές της θείας λειτουργίας,τις ευχές της θείας λειτουργίας, είχες αγγέλους συλλειτουργούςείχες αγγέλους συλλειτουργούς μαζί σου. Δόξα στον Θεό που σεμαζί σου. Δόξα στον Θεό που σε δόξασε, δόξα στον Θεό που σεδόξασε, δόξα στον Θεό που σε στεφάνωσε, δόξα στον Θεό πουστεφάνωσε, δόξα στον Θεό που ενεργεί με τις πρεσβείες σου σεενεργεί με τις πρεσβείες σου σε όλους θεραπείες.όλους θεραπείες.
- 37. Η Ανάστασητης κόρης του Ενώ ο Άγιος βρίσκονταν στην Σύνοδο της Νικαίας πέθανε στην Κύπρο η θυγατέρα του, Ειρήνη ονομαζόμενη. Κατά την επιστροφή του εις την Κύπρο τον επισκέφθηκε κάποια γυναίκα, η οποία με μεγάλη ταραχή του ανάφερε ότι είχε δώσει, εις την κόρη του ένα κόσμημα πολύτιμο για να το φυλάξει, εν τω μεταξύ όμως πέθανε η Ειρήνη χωρίς να το επιστρέψει ή να φανέρωση τον τόπο όπου το είχε κρύψει. Ο Άγιος πήγε στον τάφο της θυγατέρας του, ακολουθούμενος από πολλούς άλλους και εκεί, απευθυνόμενος προς την νεκρά, ως να ζούσε, την ρώτησε πού έχει φυλαγμένο το ξένο κόσμημα. Εκείνη δε, αφού ανέκτησε προς στιγμήν την ζωή και ανακοίνωσε εις τον πατέρα της τον τόπο, κοιμήθηκε και πάλι. Ο δε Άγιος επέστρεψε εις την γυναίκα το κόσμημα.
- 38. Οι κλέπτεςτων προβάτωνΟι κλέπτες των προβάτων Κάποτε και κατά τις νυκτερινέςΚάποτε και κατά τις νυκτερινές ώρες, κλέπτες εισήλθαν στηνώρες, κλέπτες εισήλθαν στην μάντρα του Αγίου για ναμάντρα του Αγίου για να κλέψουν τα πρόβατα του. Τότεκλέψουν τα πρόβατα του. Τότε όμως συνέβη το έξης παράδοξο.όμως συνέβη το έξης παράδοξο. Αόρατος δύναμη τους έδεσεΑόρατος δύναμη τους έδεσε κατά τρόπον, ο οποίος δενκατά τρόπον, ο οποίος δεν επέτρεπε σε αυτούς ούτε τηνεπέτρεπε σε αυτούς ούτε την παραμικρή κίνηση. Στην θέσηπαραμικρή κίνηση. Στην θέση αυτή τους βρήκε το επόμενοαυτή τους βρήκε το επόμενο πρωί ο Άγιος, ο οποίος τουςπρωί ο Άγιος, ο οποίος τους απέλυσε, αφού τους νουθέτησεαπέλυσε, αφού τους νουθέτησε και τους δώρησε ένα κριό, « ναἵκαι τους δώρησε ένα κριό, « ναἵ μ μ την γρυπνηκ τες τε»,ὴ ά ἠ ό ἦμ μ την γρυπνηκ τες τε»,ὴ ά ἠ ό ἦ όπως είπε χαριτολογώνταςόπως είπε χαριτολογώντας..
- 39. Ο Πλοίαρχος καιο χρυσόςΟ Πλοίαρχος και ο χρυσός Ήλθε προς τον Άγιο ένας ΤριμυθούντιοςΉλθε προς τον Άγιο ένας Τριμυθούντιος πλοίαρχος εμπορευόμενος, ο οποίος είχεπλοίαρχος εμπορευόμενος, ο οποίος είχε ανάγκη χρυσού για το εμπόριο του. Ο Άγιοςανάγκη χρυσού για το εμπόριο του. Ο Άγιος πρόθυμα του έδωσε ως δάνειο όσον χρυσόπρόθυμα του έδωσε ως δάνειο όσον χρυσό είχε για τις ανάγκες της επισκοπής. Έφυγε οείχε για τις ανάγκες της επισκοπής. Έφυγε ο έμπορος, πούλησε με κέρδος το εμπόρευμαέμπορος, πούλησε με κέρδος το εμπόρευμα του και επίστρεψε. Παρέδωσε το οφειλόμενοτου και επίστρεψε. Παρέδωσε το οφειλόμενο στον Άγιο, εκείνος δε χωρίς να το ελέγξει, τουστον Άγιο, εκείνος δε χωρίς να το ελέγξει, του είπε να το τοποθετήσει στη θέση την οποίαείπε να το τοποθετήσει στη θέση την οποία βρίσκονταν όταν του το έδωσε. Από τότε ότανβρίσκονταν όταν του το έδωσε. Από τότε όταν είχε ανάγκη, μόνος του έμπορος λάμβανε τονείχε ανάγκη, μόνος του έμπορος λάμβανε τον χρυσό και μόνος τον επανάφερε και τονχρυσό και μόνος τον επανάφερε και τον φύλασσε. Δυστυχώς όμως το πάθος τηςφύλασσε. Δυστυχώς όμως το πάθος της φιλαργυρίας δεν βράδυνε να τον καταλάβειφιλαργυρίας δεν βράδυνε να τον καταλάβει και όταν κάποτε έλαβε τον χρυσόν πάλι ωςκαι όταν κάποτε έλαβε τον χρυσόν πάλι ως δάνειο προσποιήθηκε ότι τον επέστρεψε, ενώδάνειο προσποιήθηκε ότι τον επέστρεψε, ενώ εις την πραγματικότητα τον κατακράτησε.εις την πραγματικότητα τον κατακράτησε. Μετά από λίγο πάλι ο έμπορος δεν είχε πάλιΜετά από λίγο πάλι ο έμπορος δεν είχε πάλι χρήματα.χρήματα.
- 40. Τρέχει στονΆγιο και ζητά ενίσχυση, ο δε Άγιος έκανε ότι δεν γνωρίζει την αφαίρεση του χρυσού, τον στέλνει, ως συνήθως, να λάβει το δάνειο άλλα και ο έμπορος υποκρινόμενος ερευνά τον κενό χώρο και, ως ήταν φυσικό, δεν βρίσκει τίποτα, στην συνεχεία πηγαίνει και το λέει στον επίσκοπο. Και τότε ο ιερός Σπυρίδων του λέγει: «αγαπημένε λήθεια λες ότι δεν, βρήκεςἀ τίποτα ν επέστρεφες κάθε φορά όσάἄ έπαιρνες, τώρα θα είχε να πάρεις πάλι χρήματα» . Ό άνθρωπος εκείνος δεν μπόρεσε να προσποιηθεί πλέον. Έπεσε στα πόδια του Σπυρίδωνος και αφού ομολόγησε την πράξη ζήτησε συγγνώμη, την οποίαν ο Άγιος δεν του αρνήθηκε, αφού προηγουμένως τον νουθέτησε ..