1. Αγία Αικατερίνη (Μεγαλομάρτυς)
Η Αγία Αικατερίνη ή Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας, γνωστή και ως
Μεγαλομάρτυς Αγία Αικατερίνη και κατά τους υμνολόγους της Ορθόδοξης
Εκκλησίας Αικατερίνα, πιστεύεται ότι υπήρξε σημαντική στοχάστρια κατά τον
πρώιμο 4ο αιώνα.
Ο οδοντωτός τροχός έγινε το έμβλημα της αγίας, και έτσι οι μηχανικοί έθεσαν
εαυτούς υπό την προστασία της. Τελικά, σύμφωνα με την παράδοση, όχι μόνο
παρέμεινε παρθένος ελέγχοντας τα πάθη της και κυρίευσε τους εκτελεστές της
φθείροντας την υπομονή τους, αλλά θριάμβευσε και στην επιστήμη κλείνοντας τα
στόματα των σοφιστών: η πραγματεία της μελετήθηκε από θεολόγους, απολογητές,
κήρυκες, και φιλοσόφους. Πριν τη μελέτη, τη συγγραφή, ή το κήρυγμα, την
επικαλούνταν να τους φωτίσει, να καθοδηγήσει τις πένες τους, και να ξεκαθαρίσει τα
νοήματα των λόγων τους. Αυτή η αφοσίωση στην Αγία Αικατερίνη που πήρε
τεράστιες διαστάσεις στην Ευρώπη μετά τις Σταυροφορίες, έλαβε επιπρόσθετη
λάμψη στη Γαλλία στις αρχές του 15ου αιώνα, όταν σύμφωνα με τις φήμες η αγία
είχε μιλήσει στην Ιωάννα της Λωραίνης και, μαζί με την Αγία Μαργαρίτα, υπήρξε η
θεία σύμβουλος της Ιωάννας."
Σύμφωνα με τους θρύλους (παράδοση) και τα Συναξάρια της Αγίας Αικατερίνης,
όταν πληροφορήθηκε ο Αυτοκράτορας Μαξιμίνος όσα διαδίδονταν περί των ιδεών
της και του τρόπου της ζωής της Αγίας, ανέθεσε σε πενήντα ή κατ΄ άλλους σε εκατόν
πενήντα περίφημους ρήτορες, (ο αριθμός εξ αντιθέτου χαρακτηρίζει την ρητορική
δεινότητα της Αγίας), προκειμένου συζητώντας μαζί της να της αποδείξουν το
αβάσιμο και στρεβλό των ιδεών (δοξασιών) της. Αποτέλεσμα όμως υπήρξε το
αντίθετο. Η Αικατερίνη με την κομψότητα του λόγου της και των επιχειρημάτων της
«εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς των ασεβών, του πνεύματος την μαχαίραν» (κατά το
απολυτίκιο της Αγίας). Αλλά ακόμη και τα σοφά της επιχειρήματα, με την πειστική
ανάπτυξη των ιδεών της, κατάφεραν να προσηλυτίσουν αυτούς οι οποίοι τελικά
ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό. Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε το αποτέλεσμα
οργίσθηκε τόσο που διέταξε την θανατική καταδίκη όλων στη πυρά στο μέσον της
πόλης την δε Αικατερίνη σε μαρτύρια μέχρι θανάτου της.

2. Άγιος Σπυρίδωνας
Γεννήθηκε περί το 270 στο τώρα κατεχόμενο χωριό Άσσια (Άσκια) της Κύπρου
Θαύματα
1. Κάποτε η Κύπρος υπέφερε από ανομβρία. Πείνα μεγάλη κι αρρώστιες
πολλές μάστιζαν κυριολεκτικά τον δυστυχισμένο τόπο. Πολλοί πέθαιναν
κάθε μέρα. Η κατάσταση ήταν τραγική. Ένας Ηλίας ή κάποιος άλλος όμοιος
του χρειαζόταν τις στιγμές εκείνες, για να ανοίξει τους καταρράκτες του
ουρανού. Και σαν τέτοιος βρέθηκε ο άγιος μας. Ο πόνος του λαού του τον
έσπρωξε σε θαθιά και κατανυκτική προσευχή. Το αποτέλεσμα υπήρξε
άμεσο. Βροχές πολλές κι ευεργετικές άρχισαν να πέφτουν σ' όλο τον τόπο.
Κι όταν αυτές συνεχιζόντουσαν με κίνδυνο το κακό να γίνει μεγαλύτερο
παρά την ανομβρία, τότε και πάλι οι προσευχές του αγίου τις σταμάτησαν.
Το πονεμένο νησί ανέπνευσε. Γεννήματα όλων των ειδών πλημμύρισαν
τους κάμπους. Κι οι άνθρωποι δόξασαν τον Μεγάλο Πατέρα, που τόσο
γρήγορα και με τόση σπουδή τους λύτρωσε από τα δεινά
Σύντομα όμως, μετά το θάνατο της γυναίκας του και της κόρης του, έγινε κληρικός
κι έφτασε στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου Τριμυθούντας κυρίως για τον

3. εκπληκτικό Θείο του λόγο, παρά το γεγονός ότι ήταν αμόρφωτος. Η ζωή του ήταν
απλή και φτωχή γιατί μοιράζονταν τα υπάρχοντά του στους φτωχούς. Ο
Άγιος Σπυρίδωνας πέθανε σε ηλικία 88 χρονών το 358 μΧ. τις 11
Δεκεμβρίου και κηδεύτηκε στην Τριμυθούντα.
Κατερίνα-Σπυριδούλα