ανώμαλα παραθετικά αρχαία

ανώμαλα παραθετικά αρχαία

• 1.
  Ανώμαλα παραθετικά επιθέτων Θετικός αἰσχρό ς ἐ χθρό ς ἡ δύ ς καλό ς μέ γας ῥᾴ διος ταχύ ς ἀ γαθό ς Συγκριτικός ὁ,ἡ αἰσχίων τὸ αἴσχιον ὁ,ἡ ἐχθίων τὸ ἔχθιον [και ομαλά: ἐχθρότερος] ὁ, ἡ ἡδίων τὸ ἥδιον ὁ,ἡ καλλίων τὸ κάλλιον ὁ,ἡ μείζων τὸ μεῖζον ὁ,ἡ ῥᾴων τὸ ῥᾷον ὁ,ἡ θάττων τὸ θᾶττον ὁ,ἡ ἀμείνων τὸ ἄμεινον ὁ,ἡ βελτίων τὸ βέλτιον Υπερθετικός αἴσχιστος, -η, -ον ἔχθιστος, -η, –ον [και ομαλά: ἐχθρό-τατος] ἥδιστος, -η, -ον κάλλιστος, -η, -ον μέγιστος, -η, -ον ῥᾷστος τάχιστος, -η, -ον ἄριστος, -η, -ον βέλτιστος, -η, -ον ὁ,ἡ κρείττων τὸ κρεῖττον κακό ς μακρό ς μικρό ς ὀ λί γος πολύ ς κράτιστος, -η, -ον ὁ,ἡ λῴων τὸ λῷον ὁ,ἡ κακίων τὸ κάκιον λῷστος ὁ,ἡ χείρων τὸ χεῖρον μακρό-τερος μικρό-τερος ὁ,ἡ ἐλάττων τὸ ἔλαττον ὁ,ἡ ἥττων τὸ ἧττον ὁ,ἡ μείων τὸ μεῖον ὁ,ἡ πλείων τὸ πλέον κάκιστος, -η, -ον χείριστος, -η, -ον μακρό-τατος, -η, -ον μήκιστος μικρό-τατος ἐλάχιστος, -η, -ον ἐπιρρ. ἥκιστα ὀλίγιστος, -η, ον πλεῖστος, -η, ον