Ջրածնի անձնագիրը
Քիմ․ նշանըH
Քիմ․ բանաձևը H2
Դիրքը պարբերական համակարգում՝
Կարգաթիվը`1, Պարբերություն՝ 1, Խումբ՝ I, Ենթախումբ`
գլխավոր
Իզոտոպներ՝ Պրոտիում, Դեյտերիում, Տրիտիում
Ատոմի բաղարդությունը՝
1 պրոտոն, 0 նեյտրոն, 1 էլեկտրոն
Ատոմի կառուցվածքը՝
Միջուկը՝ +1
Հարաբերական ատոմային զանգվածը (Ar-ը, Mr-ը, և մեկ
ատոմի զանգվածը)՝
Ar=1, Mr=1, Mo=1x1,66x10-27=1,66x10-27
Վալենտականությունը՝ -1, Օքսիդացման աստիճան՝ +1, -1
3.
Պատմությունը
Ջրածինը հայտնաբերվել է16-րդ դարի
կեսերին Պարացելսի կողմից, որը
ստացել է երկաթի վրա ծծմբական
թթու ազդելով։ 1766 թվականին
Կավենդիշը հաստատել է նրա
հատկությունները և ցույց է տվել նրա
տարբերությունը մյուս գազերից և
անվանել է «այրվող օդ»։ Լավուազիեն
1783 թվականին առաջին անգամ
ջրածին ստացավ ջրից և ապացուցեց,
որ ջուրը ջրածնի և թթվածնի
քիմիական միացությունն է և նրան
անվանեց «հիդրոգենիում», որը
նշանակում է ջուր ծնող։
Ջրածնի կիրառումը
Ջրածինը օգտագործվումէ քիմիական
արդյունաբերությունում, որպես
վերականգնիչ հատկապես Ni, Pt, Pd-ի
առկայությամբ, 1 ծավալ Pd-ի մեջ լուծվում Է
850 ծավալ ջրածին։ Օգտագործվում է
քարածուխից արհեստական բենզինի
ստացման համար, ամոնիակի, սպիրտների,
հալոգենաջրածինների սինթեզում։ Անգլիացի
քիմիկոս Ջոն Դալտոնը 19-րդ դարի սկզբին
առաջարկել է ջրածնի ատոմի զանգվածը,
որպես ամենաթեթև տարր, ընդունել որպես
ատոմական զանգվածի միավոր։ Մեծ
քանակությամբ ջրածին կիրառվում է
ամոնիակ, HCl սինթեզելու համար, հեղուկ
ճարպերի հիդրոգենացման համար։ Որպես
թեթև գազ հելիումի հետ լցնում էին
օդապարիկները։ Ջրածինը օգտագործում են
բարձր ջերմաստիճան ստանալու համար։
6.
Ֆիզիկական և քիմիական
հատկություններ
Ջրածինըսովորական պայմաններում
անգույն, անհամ, անհոտ գազ է։ 14,5 անգամ
թեթև է օդից (ամենաթեթև գազն է)։Ջրում քիչ է
լուծվում՝ 1 լ ջրում 20°С-ում լուծվում է 18 մլ
ջրածին։-252,8°С-ում 1 մթնոլորտային ճնշման
տակ ջրածինը դառնում է շարժուն հեղուկ, որը
ևս անգույն է։
Ջրածնի ատոմը խիստ ռեակցիաունակ է և
շատ արագ առաջացնում է H2 մոլեկուլը։
Ատոմական ջրածնով աշխատող այրիչը
ստեղծում է 4000 °С բարձր ջերմաստիճան։
Բացի հիդրիդներից, որտեղ ջրածնի
օքսիդացման աստիճանը -1 է, մնացած
միացություններում ունի +1 օքսիդացման
աստիճան։ Տաքացնելիս ջրածինը միանում է ոչ
մետաղների մեծ մասի (օքսիդանում է) և
ակտիվ մետաղների (վերականգնվում է) հետ,
առաջացնում հիդրիդներ։ Ոչ մետաղների
հիդրիդներն անգույն, սովորաբար տհաճ
հոտով, թունավոր գազեր են, մետաղներինը՝
սպիտակ, բյուրեղական (իոնական) նյութեր։
7.
Ստացումը
Ջրածին կարելի էստանալ ջրածնից փոքր
իոնացման պոտենցիալներով մետաղների
և թթուների փոխազդեցությունից,
ալկալիական և հողալկալիական
մետաղների ու ջրի փոխազդեցությունից,
որոշ մետաղների կամ ոչ մետաղների և
ալկալու ջրային լուծույթի
փոխազդեցությունից, մետաղների
հիդրիդների և ջրի կամ թթուների
փոխազդեցությունից, ալկալիների,
թթուների և որոշ աղերի ջրային
լուծույթների էլեկտրոլիզով, շիկացած
ածխի և ջրային գոլորշու
փոխազդեցությունից, երկաթագոլորշային
եղանակով՝ շիկացած երկաթի և ջրային
գոլորշու փոխազդեցությունից և մեթանի
կոնվերսիայով (փոխարկմամբ) (900°С)։
8.
Ջրածինը տիեզերքում
Ջրածինը ամենատարածված
տարրնէ տիեզերքում և կազմում
է աստղերի և արևի զանգվածի
մոտ կեսը, արեգակի մթնոլորտի
84 %-ը, միջաստղային միջավայրի
և միգամածությունների
հիմնական մասը։ Արևի
քիմիական բաղադրություն. 75%
ջրածին, մնացած 25% -ը
հիմնականում զբաղվում է
հելիումով: Արեգակնային
համակարգի մնացած չորս
մոլորակները ՝ Յուպիտերը,
Սատուրնը, Ուրանը, Նեպտունը,
իրենց կազմով ունեն գազ,
հիմնականում ջրածին: