Sa parabula ng mga binhing inihasik, itinuturo ni Jesus ang iba't ibang paraan kung paano tumutubo ang mga binhi ayon sa kanilang lugar ng paghahasikan. May mga binhi na nalaglag sa tabi ng daan, mabatong lupa, at matitinik na halaman na hindi namunga, samantalang ang mga binhing nahasik sa matabang lupa ay nagbunga ng sagana. Ang mensahe ay nag-aanyaya sa mga tagapakinig na makinig at maunawaan ang kahalagahan ng pagtanggap sa salita ng Diyos.

1. Parabula ng mga Binhing
Inihasik
(Mateo 13:1-9)

2. Noon ding araw na iyon, si
Jesus ay lumabas ng bahay
at naupo sa tabi ng lawa

3. Dahil sa dami ng taong
lumalapit sa kanya, sumakay
siya sa isang bangka at doon
naupo.

4. Tumayo naman sa dalampasigan
ang mga tao at sila’y tinuruan
niya ng maraming bagay sa
pamamagitan ng mga talinhaga.
Ganito ang sinabi niya:

5. May isang magsasakang lumabas upang
maghasik.

6. Sa kanyang paghahasik ay may mga
binhing nalaglag sa tabi ng daan.

7. Dumating ang mga ibon at tinuka ang
mga iyon.

8. May mga binhi namang nalaglag sa
mabatong lupa.

9. Dahil manipis lang ang lupa roon, sumibol
agad ang mga binhi, ngunit natuyo agad
ang mga ito nang mabilad sa matinding
init ng araw, palibhasa’y mababaw ang
ugat.

10. May mga binhi namang nalaglag sa
may matitinik na halaman. Lumago
ang mga halamang ito at sinakal ang
mga binhing tumubo doon.

11. Ngunit may mga binhing nahasik sa
matabang lupa

12. Ito ay namunga, may tigsasandaan,
may tig-aanimnapu, at may
tigtatatlumpu. Makinig ang may
pandinig!”