(1910 - 1975)ΝίκοςΚαββαδίας1οο χρόνια από τη γέννηση του ποιητή H ποίηση του Καββαδία έχει σημαδευτεί και χαρακτηρίζεται από 3 στοιχεία: α) ο άνθρωπος της θάλασσας και η αγάπη του γι’ αυτόν, Η θάλασσα και τα μακρινά εξωτικά λιμάνια τον τρέφουνβ) η γυναίκα με όλες τις μορφές. Οι χαμένοι έρωτες. Η απογοήτευση για κάποιο ιδανικό γυναικείο πλάσμα που δε φάνηκε. και γ) ο θάνατος. Όλα τούτα έχουν μιαν ανυπέρβλητη ειλικρίνεια. Που κάνει το έργο του ν’ αντέχει στο χρόνο… Να ζειΕπιμέλεια: Αρβαντά Αγγελική
7.
ΟΝίκος Καββαδίας γεννήθηκε το 1910 σε μια μικρή πόλη κοντά στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας, στο ΝικόλσκιΟυσουρίτσκι, από Κεφαλλονίτες γονείς.Ο Ν.Καββαδίας σενεαρή ηλικία
8.
Ζουν με μεγάληοικονομική άνεση Ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος αναγκάζει την οικογένεια να καταφύγει στην Κεφαλλονιά αλλά την καταστρέφει οικονομικά. Έτσι ο ποιητής γνωρίζει τη θάλασσα από πολύ μικρός λόγω της επιστροφής στο νησί και των ταξιδιών του πατέρα του O Xαρίλαος και η Δωροθέα Καββαδία με τα δυο τους παιδιά, την πρωτότοκηEυγενία- και τον Nίκο-Kόλια,Κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερέςΚανείς δεν το ΄μαθε, γιατί δεν το ΄πα σε κανένα
9.
1921Ο Πειραιάς θαείναι το τελικό του λιμάνι: Εκεί τελειώνει το Δημοτικό και το γυμνάσιοΣυμμαθητής στο Δημοτικό είναι ο ζωγράφος Γ. ΤσαρούχηςΕκεί γράφει τα πρώτα του ποιήματαΚάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί, εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.Επιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΠίνακας του Γιάννη Τσαρούχη.
10.
Το ψευδώνυμο τουκαι η ποίηση O Νίκος Καββαδίας από την παιδική ηλικία φανερώνει την ποιητική του κλίση: δώδεκα ετών έγραφε και έβγαζε μονάχος του το έμμετρο μαθητικό περιοδικό Σχολικός Σάτυρος, ενώ στα δεκαοκτώ του δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας με το ψευδώνυμο Πέτρος ΒαλχάλαςΤα χέρια του
11.
1929Δίνει εξετάσεις στηνΙατρική Σχολή. Πεθαίνει ο πατέρας του και αναγκάζεται να εργαστεί ως υπάλληλος σε ναυτιλιακό γραφείο .-Κι εγώ, σκυφτός σ ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς, θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία-Επιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΜε τον αδελφό του Δημήτρη-Mήκια στον Πειραιά
12.
Σύντομα ηθάλασσα τον τραβά κοντά της και εγκαταλείπει τα «χοντρά λογιστικά βιβλία» του ναυτιλιακού γραφείου και μπαρκάρει ναύτης στο «Άγιος Νικόλας»"Δεν ξεκίνησα για τίποτα. Μονάχα για να ταξιδεύω".Ο καπετάνιος της ποίησης
13.
Tο επιβατηγό «Kυρήνεια»Kαρτποστάλ της δεκαετίας του ‘50, σταλμένη στην Eλλάδα από τον Kαββαδία.-Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρηΚι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει.-Επιμέλεια: Αρβαντά Αγγελική
14.
Τα καράβια δεντα πάμε. Μας πάνεΕπιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΗ Φωτογραφία είναι του καραβιού «Ιονία» που ταξίδευε ο Καββαδίας το 1950, '53, '54.
15.
Επιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΤαξιδεύειγια αρκετά χρόνια ώσπου αποφασίζει να πάρει το δίπλωμα του ασυρματιστή για να βελτιώσει τις συνθήκες της πολυτάραχης ζωής του- μια ζωή γεμάτη έρωτες πόνο μοναξιά και χαρές ανείπωτες
17.
Ο Κόλιας τηςθάλασσας!!! "Σιχαίνομαι το ναυτικό που μάζεψε λεφτά, εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνεκατουράει"
18.
Νοσταλγός των μεγάλωνοριζόντωνΟ ποιητής «των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων» μας ταξιδεύει ως το Τζιμπουτί και της Ίντιας τα φανάρια
19.
Με τα μάτιαστραμμένα στη στεριά»Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ... Σκεφτείτε... Εγώ.Ένα καράβι... Να σας πάρει, Καίσαρ... Να μας πάρει...Ένα καράβι που πολύ μακριά θα τ' οδηγώ.
20.
Θυμάσαι, που ταξίδιαονειρευόμουνακι είχα ένα διαβήτη κι ένα χάρτηκαι πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνακι όλο η μητέρα μου έλεγε:το Μάρτη….«Με ρώτησαν κάποτε τι προσπάθησα.Μα.....να περπατήσω στα δυό μου πόδια»
21.
**1933Σε ηλικία 23ετών, ο Καββαδίας εκδίδει, με δικά του έξοδα, την πρώτη του συλλογή σε 245 αντίτυπα. και με τον τίτλο ΜΑΡΑΜΠΟΥτο όνομα του κακοσήμαδου και καταραμένου πουλιού των τροπικών χωρών, που είχε διαλέξει για να συμβολίσει τον εαυτό του."
22.
ΜΑΡΑΜΠΟΥΤο χέρι τρέμει...Οπυρετός...Ξεχάστηκαπολύασάλευτο ένα Μαραμπού στην όχθη να κοιτάζω.Κι έτσι καθώς επίμονα κι εκείνο με κοιτά,νομίζω πως στη μοναξιά και στη βλακεία του μοιάζω…O ποιητής της καρδιάς μας
Γιε μου πουπας;Μάνα θα πάω στα καράβια..Μια μάνα μόνο σκέφτομαι στυγνή και σκυθρωπή που χρόνια τώρα και καιρούς το γιό της περιμένει.-
27.
1939-19441939 Αποφασισμένος ναμείνει στη θάλασσα παίρνει το δίπλωμα του ασυρματιστή. 1940: Υπηρετεί στο αλβανικό μέτωπο και παίρνει μέρος στην Αντίσταση.
28.
Στα χρόνια τηςγερμανικής Kατοχής μένει ξέμπαρκος στην Αθήνα, μετά τον εμφύλιο πόλεμο ξανασμίγει με τη θάλασσαΑπό το να φοβάμαι να καρτερώ Κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα
29.
1947 Σε ηλικία 37 ετών δημοσιεύει την δεύτερη ποιητική του συλλογή με τον τίτλοπου σημαίνει ομίχλη, καταχνιάΗ συλλογή περιέχει 14 τετράστιχα ποιήματα και είναι αφιερωμένη στην Έλγκα Καββαδία. ΠΟΥΣΙ
30.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΗτανε κείνη ηνυχτιά που φύσαγε ο Βαρδάρης,το κύμα η πλώρη εκέρδιζεν οργιά με την οργιά.Σ' έστειλε ο πρώτος στα νερά να πας για να γραδάρεις,μα εσύ θυμάσαι τη Σμαρώ και την Καλαμαριά.
32.
1945: Μπαρκάρει ξανάταξιδεύει αδιάκοπα μέχρι το 1974. Κάματος είναι που μιλά στενόχωρα και κάψα.Πεισματική, και πέταξες χαρτί,φτερό,κλαδί,όμως δεν είμαστε παιδιά να πιάσουμε την κλάψα.Τι θά 'δινα - ''Πάψε, Σεβάχ'' - για να 'μουνα παιδί!ΜΟΥΣΩΝΑΣΜια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.Το χέρι σου που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δεν με ορίζει.
33.
Πως ήταν ηζωή στα ταξίδια;Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ` ανάβει,χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,κι ο λόγος της μες στο μυαλό σου να γυρίζει "ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;"
34.
Το 1975, εκδίδεταιμετά το θάνατό του η τρίτη συλλογή ποιημάτων του, με τον τίτλο“θέση του πλοίου στην οποία πλέει με μειωμένη ταχύτητα, καθώς δέχεται τον άνεμο ή το κύμα από τα πλάγια”.Η συλλογή περιέχει δύο ποιητικές ενότητες την "Τραβέρσο" και "Τα Παραμύθια του Φιλίππου" με 13 και 3 τετράστιχα ποιήματα αντίστοιχα..ΤΡΑΒΕΡΣΟ
36.
Στην πλώρη αυτήκατέστρεψα τον ήρεμο εαυτό μουΚαι σκότωσα την τρυφερή παιδιάστικη ψυχήΌμως ποτέ δεν με άφησε το επίμονο όνειρο μουΚαι πάντα η θάλασσα πολλά μου λέει όταν αχεί
37.
Kαββαδίαςένα εκδοτικό θαύμαΕΡΓΑ…Ημόνη μου παράκληση όμως θα 'τανε,τους στίχους μου να μην ειρωνευθείτε.Κι όπως εγώ για έν' αδερφό εδεήθηκα,για έναν τρελόν εσείς προσευχηθείτε.
Αλλού σε λέγανεΓιουδήθ, εδώ Μαρία..Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένωως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.Ν. Καββαδίας, γυναίκα, Ινδικός Ωκεανός 1951
40.
1954 ΟΝίκος Καββαδίας, 44 ετών πια, εκδίδει τη μυθιστόρημα, ποίημα και αναμνήσεις συγχρόνως. Έχει χαρακτήρα αυτοβιογραφικό κι εξομολογητικό και είναι αφιερωμένη στον Παναγή Γιαννουλάτο.ΒΑΡΔΙΑ«Bάρδια»: ταξίδι στην εξομολόγησηΕπιμέλεια: Αρβαντά Αγγελική
41.
-Κοιμάμαι. Είναι καιρόςπου κοιμάμαι.-Τί ωραία που είναι τα μαλλιά σου. Άσε με να τα καθαρίσω από το αλάτι. -Όχι.-Γιατί γλιστράς από τα χέρια μου; Πού είσαι; Έχω καινούριο tattoo να σου δείξω. Μην ξυπνάς... Έτσι όπως είσαι, θα σε βάλω φιγούρα στην πλώρη... Κοριτσάκι. Πιάσε με από το χέρι να μου δείξεις τον κόσμο.-Δεν έχω χέρι. Δεν υπάρχει κόσμος.Νίκος Καββαδίας, "Βάρδια"Επιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΓιαννης Τσαρούχης: Τέσσερις ζωγραφιές για τη "Βάρδια"
42.
Που να σεταξιδέψω;Το 1989 η Liberation χαρακτήρισε τη Βάρδια ως ένα από τα εκατό καλύτερα βιβλία της Ευρώπης
Ο ποιητής τηςαδελφοσύνης και των μεγάλων οριζόντωνΣτρατής Τσίρκας με τον Νίκο Καββαδία σε μια σπάνια φωτογραφία. Επιμέλεια: Αρβαντά Αγγελική
45.
ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΗΣΜΟΥΣΙΚΗΣΕίναι ο ποιητής που μελοποιήθηκε περισσότερο απ’ όλους
46.
Από τασυνολικά 52 ποιήματα που έχουν δημοσιοποιηθεί έχουν μελοποιηθεί τα 28 Ο θάνατος του10 Φλεβάρη του 1975 αφήνει την στερνή του πνοήστην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο πραγματοποιώντας έτσι το μεγαλύτερό του φόβο: «φοβάμαι μην πεθάνω στη στεριά…»Επιμέλεια: Αρβαντά ΑγγελικήΗ τελευταία φωτογραφία του ποιητή
47.
“ Αυτό πουφοβόμουν έγινε",ήταν τα τελευταία του λόγια Αυτός, που τόσο πόθησε μια μέρα να ταφεί, σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες, είχε ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ, και μια κηδεία σαν των απλών ανθρώπων τις κηδείες.
48.
Θα μείνω πάνταιδανικός κι ανάξιος εραστής,των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων, και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές, χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων
49.
KURO SIWOΠρώτο ταξίδιέτυχε ναύλος για το Νότο,δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.Οι τελευταίοι στίχοι Μα ο ήλιος εβασίλεψε κι ο αϊτός απεκοιμήθηΚαι το βοριά τον δροσερό τον πήραν τα καράβια. Κι έτσι του δόθηκε ο καιρός του Χάρου και σε πήρε.
50.
Ο Μαραμπού θαείναι πάντα εδώ...Καλά ταξίδια Ο Ν. Καββαδίας «μας άφησε τα «ταξίδια» του αιώνια παρακαταθήκη, «κι ο λόγος» του «μες στο μυαλό» μας «να σφυρίζει».
