Lírica Latina
Poetas neotéricos   O seu ideal inspírase en Calímaco e ten como principio o rexeitamento da épica tradicional romana e de toda a poesía solemne e extensa.Defenden a composición breve,refinada, e con ironía.
Catulo A súa obra está formada por 116 composicións agrupadas nun so libro. Os poemas máis numerosos son os de tipo amoroso (erótico). A súa lectura amósanos as distintas fases polas que pasa a súa relación con Lesbia.Ó principio predomina a exaltación dos sentimentos e a euforia apaixonada do poeta.Na segunda fase aparecen as dificultades da relación amorosa ,as tensións emocionais e os sentimentos ambiguos.Finalmente prodúcese a fase de desamor, a amarga ruptura entre os amantes e o sentimento de dor por parte do poeta. Na Idade Media a poesía de Catulo foi considerada obscena,pero no Renacemento e no romanticismo gozou dunha enorme popularidade.
Poesía lírica na época de Augusto  (27 a.C. a 14 d.C.) Horacio compuxo por encargo de Augusto un famoso Carmen Saeculare en honor ós deuses Apolo e Diana.As súas composicións líricas son: -Os Epodos-son 17 composicións en metro iámbico (era o metro e o xénero literario característico das obras polémicas e sarcásticas) nas que o poeta imita ós antigos líricos gregos do século VII a.C. -As Odas-formadas por 103 poemas que se publicaron en 4 libros.A súa poesía busca a profundidade do sentimento antes có divertimento.As odas presentan sucesos da vida pública romana e acontecementos persoais do poeta. Poetas elexíacos-destacan Tibulo, Propercio e Ovidio. -Tibulo-a súa obra poética denominada Corpus Tibullianum, está composta por 3 libros de elexías.A maioría das elexías amorosas do libro I presentan o lamento do amante ante a porta pechada da amada, e non segundo libro están dedicadas a outra amante e a varios amigos.Tamén fai un cumplido eloxio ós praceres da vida campestre. -Propercio-a súa obra componse de 4 libros de elexías.O primeiro denominado Monobiblos está adicado case enteiro a cantar os seus amores con Cintia. -Ovidio-destacan as seguintes obras: -Os Amores-3 libros adicados á súa amada Corina.A maioría dos poemas son de tono lixeiro e superficiais e a maior parte das composicións presentan alusións poéticas ás obras dos mestros precedentes. -En Ars Amandi Ovidio preséntase coma un experto en técnica amatoria.Nos 2 primeiros libros aconsella ós homes sobre a arte da seducción e no terceiro dirixe eses consellos ás mulleres. -Tristia e Epistulae ex Ponto-poesía elexíaca do exilio,compostas a raíz do seu desterro.
Poesía bucólica Xénero poético no que a vida rústica e pastoril idealízase e proponse como modelo de vida serena e tranquila.O creador deste xénero foi o poeta grego Teócrito (s. III a.C.), pero é virxilio o seun introdutor na literatura latina.Nesta obra obsérvanse elementos característicos do xénero bucólico como a descripción dunha paisaxe idílica e tamén son comúns as alusións mitolóxicas.

Lírica latina

  • 1.
  • 2.
    Poetas neotéricos O seu ideal inspírase en Calímaco e ten como principio o rexeitamento da épica tradicional romana e de toda a poesía solemne e extensa.Defenden a composición breve,refinada, e con ironía.
  • 3.
    Catulo A súaobra está formada por 116 composicións agrupadas nun so libro. Os poemas máis numerosos son os de tipo amoroso (erótico). A súa lectura amósanos as distintas fases polas que pasa a súa relación con Lesbia.Ó principio predomina a exaltación dos sentimentos e a euforia apaixonada do poeta.Na segunda fase aparecen as dificultades da relación amorosa ,as tensións emocionais e os sentimentos ambiguos.Finalmente prodúcese a fase de desamor, a amarga ruptura entre os amantes e o sentimento de dor por parte do poeta. Na Idade Media a poesía de Catulo foi considerada obscena,pero no Renacemento e no romanticismo gozou dunha enorme popularidade.
  • 4.
    Poesía lírica naépoca de Augusto (27 a.C. a 14 d.C.) Horacio compuxo por encargo de Augusto un famoso Carmen Saeculare en honor ós deuses Apolo e Diana.As súas composicións líricas son: -Os Epodos-son 17 composicións en metro iámbico (era o metro e o xénero literario característico das obras polémicas e sarcásticas) nas que o poeta imita ós antigos líricos gregos do século VII a.C. -As Odas-formadas por 103 poemas que se publicaron en 4 libros.A súa poesía busca a profundidade do sentimento antes có divertimento.As odas presentan sucesos da vida pública romana e acontecementos persoais do poeta. Poetas elexíacos-destacan Tibulo, Propercio e Ovidio. -Tibulo-a súa obra poética denominada Corpus Tibullianum, está composta por 3 libros de elexías.A maioría das elexías amorosas do libro I presentan o lamento do amante ante a porta pechada da amada, e non segundo libro están dedicadas a outra amante e a varios amigos.Tamén fai un cumplido eloxio ós praceres da vida campestre. -Propercio-a súa obra componse de 4 libros de elexías.O primeiro denominado Monobiblos está adicado case enteiro a cantar os seus amores con Cintia. -Ovidio-destacan as seguintes obras: -Os Amores-3 libros adicados á súa amada Corina.A maioría dos poemas son de tono lixeiro e superficiais e a maior parte das composicións presentan alusións poéticas ás obras dos mestros precedentes. -En Ars Amandi Ovidio preséntase coma un experto en técnica amatoria.Nos 2 primeiros libros aconsella ós homes sobre a arte da seducción e no terceiro dirixe eses consellos ás mulleres. -Tristia e Epistulae ex Ponto-poesía elexíaca do exilio,compostas a raíz do seu desterro.
  • 5.
    Poesía bucólica Xéneropoético no que a vida rústica e pastoril idealízase e proponse como modelo de vida serena e tranquila.O creador deste xénero foi o poeta grego Teócrito (s. III a.C.), pero é virxilio o seun introdutor na literatura latina.Nesta obra obsérvanse elementos característicos do xénero bucólico como a descripción dunha paisaxe idílica e tamén son comúns as alusións mitolóxicas.