1. O TEATRO ROMANO DAVID GARCÍA IGLESIAS

2. ORIXES DO XÉNERO Considérase a Livio Andronico introductor do xénero no 264 a.C (xa que foi o primeiro en representar unha traxedia nos Ludi Romani traducida do grego) Precedentes: No 364 a.C foron representadas danzas acompañadas de música Tamén existiron manifestacións de teatro cómico popular: fescemini uersus fabula atellana)

3. TRAXEDIA E COMEDIA Eran os dous xéneros desta literatura: Traxedia:Ten como protagonistas a deuses, heroes ou persoaxes míticos, inmersos en situacións límite; trata graves problemas morais e utiliza unha linguaxe solemne Comedia:Pon en escena a personaxes comúns, en ocasións de escasa complexidade psicolóxica, con máis vicios ca virtudes e cunha linguaxe mediocre

4. A COMEDIA Distingue como subxéneros a fábula palliata (orixe grega) e a fábula togata (ambientación romana) Os principais autores foron Plauto e Terencio

5. PLAUTO As principais obras foron: Amphitruo Asinaria Aulularia Menaechmi Miles gloriosus Pertencen ó xénero da fabula palliata con elementos da fabula atellana Nas suas obras é visible a contaminatio As súas obras foron moi apreciadas polos humanistas e en diferentes zonas de Europa

6. TERENCIO As súas obras, todas elas fabula palliata eran: Andria Heautontimorumenos Enurchus Pormio Hecyra Adelphoe Eran dirixidas a un público culto Foi rexeitada ne sua época pero na Idade Media gozou dun gran éxito

7. A TRAXEDIA Distinguíanse como subxéneros a fabula graeciana (motivo grego) e a fabula praetexta (asuntos romanos) Alcanzou o seu máximo esplendor no s. II con Pacuvio e Accio Algúns escritores deste xénero foron César, Quinto Tulio ou Pompeio Segundo Só se conservan obras de Séneca

8. SÉNECA Consérvanse nove traxedias Seguiu como modelo a Eurípides e Sófocles Son visibles numerosas innovacións Tiñan un carácter filosófico A valoracion das suas obras foi moi diferente (dependendo das épocas e das correntes)