หลักสูตรแกน
( Core Curriculum)
หลักสูตรแกน
             (Core Curriculum)
∗ความเปนมาของหลักสูตรแกน
∗วิวัฒนาการของหลักสูตรแกน
∗ความหมายของหลักสูตรแกน
∗แนวคิดของหลักสูตรแกน
∗ลักษณะของหลักสูตรแกน
∗ขอดีของหลักสูตรแกน
∗ขอจํากัดของหลักสูตรแกน
ความเปนมาของหลักสูตรแกน
∗กําเนิดที่สหรัฐอเมริกา ประมาณ ค.ศ. 1900
∗ตองการปลีกตัวออกจากการเรียนที่ตองแบงแยกวิชา
 ออกเปนรายวิชายอยๆ
∗ดึงเอาความตองการและปญหาของสังคมมาเปน
 ศูนยกลางของหลักสูตร
วิวัฒนาการของหลักสูตรแกน
                        ใชวชาเปนแกนกลาง
                            ิ
                                  ⇓
                      เชื่อมเนื้อหาเขาดวยกัน
                                  ⇓
              กาหนดหวขอใหมลกษณะเหมอนวชาใหม
               ํ       ั   ีั             ื ิ
                                  ⇓
                   ยึดเอาวิชาใดวิชาหนึงเปนแกน
                                        ่
                                  ⇓
 กําหนดหัวขอการเรียนการสอนใหครอบคลุมวิชาอื่นๆ อยางกวางขวาง
                                  ⇓
เอาความสนใจและความตองการของผูเรียนเปนศูนยกลางของหลักสูตร
ความหมายของหลักสูตรแกน

∗หลักสูตรที่ผูเรียนทุกคนตองเรียน และเปนหลักสูตรที่นําเอา
 วิชาตางๆ ที่ประกอบดวยความรู ทักษะ และเจตคติ ที่ได
 เลือกสรรวามีความจําเปนสําหรับผูเ รียนมาผสมผสานกัน
 เนนในเรืองปญหาสังคม ปญหาผูเ รียน ปญหาทาง
           ่
 ประวัตศาสตรและคานิยมของสังคม โดยมีการกําหนดเคาโครง
        ิ
 ของสิ่งที่จะสอนไวอยางชัดเจน มาจัดในลักษณะหลักสูตรกวาง
 ไมแยกเปนรายวิชา
แนวคิดของหลักสูตรแกน

∗รับแนวคิดจากปรัชญาปฏิรูปนิยม
∗เนนใหมการประสานสัมพันธความรูหลายๆ วิชา
         ี                      
 อยางกลมกลืน สามารถสนองความตองการของผูเ รียน
 ไดกวางขวางขึ้น
ลกษณะของหลกสตรแกน
                  ั        ั ู

∗ใหความสําคัญตอการประสานความรูของเนือหาวิชาตางๆ
                                           ้
 ที่ใกลเคียงกันมาอยูในหมวดเดียวกัน
∗เนนวิธการแกปญหาของบุคคลหรือสวนรวม
         ี        
∗จัดเนื้อหาวิชาและประสบการณ วิชาหลักและวิชาบังคับ ทุกคน
 ตองเรียนเหมือนกันหมด
∗กําหนดใหมีวชาเลือกหรือวิชาเฉพาะ ทีผเู รียนเลือกไดตาม
                ิ                      ่
 ความถนัดและความสนใจ
∗หลักสูตรยืดหยุนไดสูง ความรูไดมาจากแหลงเรียนรูที่
 หลากหลาย
∗เนนดานวชาการและประสบการณ มุงสรางเสริมความรู พัฒนา
            ิ
 สติปญญาเพื่อนําไปแกปญหาในชีวตจริง
                                 ิ
∗ครูใหวิธีการแนะแนว หรือใหคําแนะนํามากกวาวิธีอื่น ทั้งเปนหมู
 และรายบุคคล
∗การจัดชันเรียนไมแบงกลุมตามระดับสติปญญา
           ้
∗การวัดผลและประเมินผล วัดความสามารถและพัฒนาการของ
 ผูเรียนทุกดาน
ขอดีของหลักสูตรแกน
∗ขจัดปญหากรณีที่จัดหลักสูตรเนนกจกรรมและประสบการณ
                                      ิ
 ของผูเรียน ซึ่งอาจสงผลใหหยอนความรูทางดานวิชาการ
∗ผูสอนมีบทบาทเปนผูแนะนํา
∗ผูสอนและผูเรียนมีปฏิสัมพันธที่ดีตอกัน
∗ตารางยืดหยุนได ทําใหเกิดความคลองตัว สะดวกในการ
              
 จัดกิจกรรม
ขอจํากัดของหลักสูตรแกน

∗วิชาและความรูไมเปนหมวดหมู
              
∗ผูสอนประสานเนือหาเปนหลัก แตการนําความคิด
               ้
 มาประสานยังไมจริงจังเทาที่ควร
∗ผูสอนแยกวิชาออกจากกัน ขาดการผสมผสาน
     
 ทางดานความคิด และเนื้อหา
จัดทําโดย
   นายพูลสวัสดิ์ มาลา
นางสาวประทุมมา แสนเทพ
 นางสาววรรณภา เกียงคํา
นางสาวภัทรจิตรา ภาสวาง
   นางศราวรรณ ปุรมาิ

Core curriculum