TRÁTASE DUN RESUMO DAS ÚLTIMAS ACTIVIDADES FEITAS POLO ALUMNADO DE 5º DE bAROUTA

1. ADEUS QUINTO DE
PRIMARIA!
Resumo das últimas actividades
ceip Barouta, 2016-17
Vanesa, Abel, Guillermo,Owen, Martina, Julia,
Eugeny, Pablo, Iria, Manuel G, Christian,
Marta, Norah, Jaime, Gloria, Antía, Lucas,
Miguel, Esther, Ana, Fofo, Gisela, Nerea,
Manuel V, Brais, Rubén e Tere

2. DE BAROUTA A
PONTEVEDRA
Este curso, o alumnado de 5º e 6º de
Barouta, fixemos unha saída econaturista,
grazas ao departamento de Medio
Ambiente do Concello de Ames.
A idea era visitar Lourizán e o Parque de
Cotorredondo, ámbalas dúas guiadas para
un mellor aproveitamento.
Polo mediodía aproveitamos tamén a
visita á Escola de Enxeñaría Forestal en
Pontevedra, grazas a Juan Picos, profesor
nesa escola e pai do noso compañeiro
Miguel.
Resultou unha xornada estupenda.

3. En Lourizán recibíronnos dous
guías que nos ían contando a
historia do pazo pero, sobre
todo, a do xardín.
Un cedro
impresionante!!!

4. Vaia mesa! Toda unha peza de granito
traída desde a illa de Tambo.
Ao parecer, estaba asentada á altura do
seu dono para forzar as negociacións.
Unha
secuoia
xigante

5. Vista da fraga desde
dentro da gruta, cunha
cortina de auga.
Pé de
elefante
Observando un esquío no bosque.
Un teixo

6. Estes meandros representan as Rías de Galicia
Vista do pazo, no medio da vexetación.
O hórreo maila eira.

7. No invernadoiro...
Que calor!
Unha ra,
peixes..!

8. Despois do longo paseo, vén moi ben repoñer forzas.
O pombal e o xardín das Comunidades Autónomas.

9. Juan, o papá de Miguel, recolleunos na entrada
para amosarnos algún dos seus laboratorios.
Escola de Enxeñaría Forestal
Este tronco veu de
Sobrada, Tomiño.

10. Miña nai, cantas
madeiras
diferentes!
Unha caixa
niño para o
noso patio.
Grazas!

11. Xantamos na “Illa das esculturas”, á beira do río Lérez.
Esta árbore ten unha
curiosidade: as súas
follas non rematan en
punta senón que teñen
a punta cadrada.

12. Cotorredondo e Lago Castiñeiras
En Cotorredondo fixemos unha ruta a pé para chegar
a unha das mámoas e rematamos bordeando a lagoa
artificial de Castiñeiras.

13. No paseo, vimos varias mámoas pero esta é a que está reconstruída.
Trátase dun dolmen con corredor de entrada.

14. Depuradora natural. Esta poza filtra a
auga antes de chegar á lagoa.
Lagoa de Castiñeiras

15. VISITA Á CIDADE DA CULTURA
DA ÁRBORE Á CADEIRA
Nesta visita, ademais de asistir á
exposición, paseamos polo edificio
do museo e polo exterior para
coñecer, entre outras cousas, o
“xardín literario”, obra da paisaxista
Isabel Aguirre.
Foi unha excursión ben interesante!

16. O xardín literario e abaixo , no
oco dun edificio fixeron un
lago coa auga da chuvia.
Ao fondo, a
catedral, e aquí, a
réplica moderna
das tres torres.
Velas?

17. Na exposición vimos cadeiras ben curiosas e aprendemos a
diferenza entre un bosque e unha plantación de árbores.
Á saída apetecía correr un pouco. Non
houbo moito tempo pero... Outra vez será!

18. APRENDENDO SOBRE NAVES NON TRIPULADAS
OS DRONS EN BAROUTA
DA MAN DE PABLO GARALOCES
Foi unha revolución!
O alumnado de 4º,5º e 6º de Primaria
estaba encantado na Biblioteca
vendo, escoitando e facendo
preguntas sobre estas naves tan de
moda. Pero o mellor foi velo
manexar.
Grazas a Pablo e á súa empresa,
Garacopter.

19. As aulas de
5º e 6º, na
charla con
Pablo.
Pablo trouxo 3 drons: o pequeno, para adestrar; o mediano, co que traballa e o grande, que está montando.

20. Aquí, o alumnado de 4º, 5º e 6º na
Biblioteca do Centro, para achegarnos un
pouco a este mundo tecnolóxico dos
“drons” da man de Pablo Garaloces.
Logo, un
cachiño na
nosa aula con
Pablo. Que
interesante!

21. E despois chegou a demostración de verdade! Uau!, este Pablo é un fenómeno!

22. E chegou a hora da despedida.
Ooooh!
Pero foi xenial telo vivido.
Grazas, Pablo!

23. Esta é unha das fotos que nos fixo, e da que estamos moi orgullosos e
orgullosas. Ata se ve o horto!

24. COCIÑANDO NA ESCOLA
UNHA RICA MINESTRA
PROBAMOS OS CHÍCHAROS, A CEBOLA E O CABACIÑO
DO NOSO HORTO

25. Primeiro, cortar as verduras
e despois, pór a pota ao lume
co aceite, a cebola e o xamón.
A aula convertida nun obradoiro de cociña.
Canta precisión e coidado! Parabéns!

26. Parecía moito
pero... Culleriña a
culleriña foise
acabando.
Estaba riquísima!
O refugallo
ao contedor
orgánico.
Cenoria,
pataca,
cabaciño e
chícharos á
pota.
E agora calma e
a esperar.

27. Primeiros auxilios
UNHA PRÁCTICA IMPRESCINDIBLE
ALICIA , PABLO E MARÍA, MÉDICOS EN URXENCIAS NO CHUS
Este ano tivemos moita sorte
pois contamos cun grupiño de
familias que nos viñeron falar da
súa experiencia profesional.
Nesta ocasión foi María, nai de
Jorge, a que nos trouxo esta
charla-práctica sobre primeiros
auxilios.
Foi ben interesante e seguro que
non esquecemos a idea principal:
sempre pedir axuda.

28. Como colocar as
mans para
masaxear no
peito.
A postura que axuda a respirar mellor.
Como axudar
a alguén que
se atragoou.
Unha práctica.

29. COÑECENDO A CONTORNA
PAZO DE LENS
ou de Ardeleiros
Fermoso pazo, na aldea de Lens,
amurallado con zona de horta e
xardín. Moito espazo pensado
para descansar e gozar da
natureza. Ten hórreo, pombal,
tulla, unha mina de auga á que se
pode acceder por un túnel...
En fin, unha xoia do noso
patrimonio que nos amosou con
moita dedicación o seu dono
Xabier.
Lens > palabra sueva que significa
“lugar feraz”. Fértil, preto dun río.

30. A entrada ao pazo.
Na fachada norte fixeron esta galería
para estar frescos no verán.
A zona da horta. Grandes xardíns delimitados con
buxo, ao estilo francés.

31. A entrada á mina, da
que sae a auga para a
fonte e o lavadoiro.
Paseo pola horta, camiño da igrexa.
Desde aí viamos a entrada da mina.
Zona de descanso no xardín. Hai moita camelia.

32. Por estas escaleiras accédese
directamente ao adro.

34. Este hórreo está catalogado.
Mantense tal e como se fixo
no seu momento: a
estrutura, a cuberta, a
madeira, as ménsulas, a
pechadura... Só se cambiou a
madeira da cara norte.
Xabier, o seu dono, díxonos
que cada 2 anos reparan a
madeira con aceite de liñaza
e trementina, para
conservala.
O interior
Madeira inicial,
labrada á man.
Madeira renovada.
Está labrada con
serra.
O HÓRREO

35. Unha vista da horta. Ao fondo, a camelia senlleira
pois é a de maior tamaño que se coñece.
Cabiamos todos debaixo dela.

36. A tulla, para
almacenar o
cereal.
O pombal, unha parte importante da casa, para a cría de
pichóns. Ollade a cuberta e os niños mailo comedeiro.
O pombal

37. E aquí rematou a visita a este espazo marabilloso que hai en Lens, moi pretiño do noso colexio.
Grazas, Xabier, pola túa amabilidade e paciencia e por tantas historias que nos contaches.

38. E xa na despedida, unha
maceta con caraveis indios
do noso horto.
Un bonito recordo para o
xardín das nosas casas.
Que medren ben!
Moita xente pequena,
en moitos lugares pequenos,
cultivarán pequenos hortos...
que alimentarán ao mundo.
Proverbio africano