Aciñeira
enciño
(Quercus ilex)
encina
holm oak
chêne vert
azinheira
CLASE
Anxiospermas
ORDE
Fagales
FAMILIA
Fagáceas
Árbore de ata 12 m que moitas veces non pasa
de arbusto. Ten a copa moi ampla e esférica.
É orixinaria da rexión mediterránea.
Toro forte coa tona case
negra, áspera, fendida en
placas cadradas pequenas.
FOLLAS
Persistentes, simples, elípticas,
de ata 7,5 cm de lonxitude e 5
cm de ancho, duras, coa beira
lisa ou con algúns dentes
pequenos, co dereito de cor
verde-gris brillante e o envés
máis craro e veludo.
Bugallos sobre follas de aciñeira
FLORES
Unisexuais, as masculinas forman amentos
colgantes e as femininas nacen en pequenos
grupos cun rabo curto.
Florece de abril a maio. Polinízase polo vento.
♂
♀
FROITOS
Landras de 1,5 a 3,5 cm de lonxitude e
de 1 a 2 cm de grosor. Están cubertas
por unha cúpula de ata 1/3 da súa
lonxitude.
Maduran entre outubro e novembro.
CICLO ANUAL-ACIÑEIRA
Folla
Flor
Froito
xaneiro febreiro marzo abril maio xuño xullo agosto setembro outubro novembro decembro
USOS:
Foi moi empregada como combustible e para
facer carbón para as ferrerías.
A tona úsase como astrinxente. As landras
para alimentar aos porcos.
Os aciñeirais galegos son formacións de
pouca extensión pero de gran interexe
ecolóxico.
Atópanse nos vales do Sil, do Limia e do
Támega e asociados ás rochas calcárias
en Cruzul (Becerreá) e no Courel.
Parque Natural Enciña da Lastra (Rubiá)
Aciñeiral de Cruzul. (Becerreá-Lugo).
O máis septentrional de Galiza e da
Península Ibérica. Está asentado sobre
un banco de rochas calcarías con
fortes pendentes que proporcionan un
ambiente seco.
Está protexido como LIC.
Aciñeira de Cobas (Rubiá-Ourense). É a
máis grande e máis antiga de Galiza, con
perto de 400 anos.
Mide 17,50 m de alto e 6 m de perímetro.
Segundo unha lenda local debaixo da pedra
que está na base do toro hai enterrado un
tesouro do tempo dos mouros.
¿Qué fas eiquí, forasteira,
medo distas tenras baias
témeras contigo á veira?
Recolle túas sete saias
e volta prá parameira,
medo distas doces baias.
Eduardo Blanco Amor
“Poemas Galegos”
Enciños gachos de Cido
i as da Veiga de Lago!
Ise enciño
deu a madeira dos mangos
das fouces que o chapodaron.
Uxío Novoneira “Os Eidos”, 1981
Javier Hermoso De Mendoza
Aciñeira Tres Patas de
Mendaza (La Laguna, Navarra)
Cunha idade estimada de 1.200
anos.
-15,50 m de altura e 7,70 m de
perímetro.
AS ACIÑEIRAS
MÁIS GRANDES
E VELLAS
“La Terrona”, en Zarza de Montánchez (Cáceres)
-16 metros de altura, 7,75 m de perímetro e uns 800 anos.
Azinheira da Herdade do Monte Barbeiro
(entre Castro Verde e Mértola, Portugal).
MONTAXE: Adela Leiro
FOTOS: Adela Leiro
Mon Daporta
Internet
Marzo 2015

Aciñeira (Quercus ilex)

  • 1.
  • 2.
  • 3.
    Árbore de ata12 m que moitas veces non pasa de arbusto. Ten a copa moi ampla e esférica. É orixinaria da rexión mediterránea.
  • 4.
    Toro forte coatona case negra, áspera, fendida en placas cadradas pequenas.
  • 5.
    FOLLAS Persistentes, simples, elípticas, deata 7,5 cm de lonxitude e 5 cm de ancho, duras, coa beira lisa ou con algúns dentes pequenos, co dereito de cor verde-gris brillante e o envés máis craro e veludo. Bugallos sobre follas de aciñeira
  • 6.
    FLORES Unisexuais, as masculinasforman amentos colgantes e as femininas nacen en pequenos grupos cun rabo curto. Florece de abril a maio. Polinízase polo vento. ♂ ♀
  • 7.
    FROITOS Landras de 1,5a 3,5 cm de lonxitude e de 1 a 2 cm de grosor. Están cubertas por unha cúpula de ata 1/3 da súa lonxitude. Maduran entre outubro e novembro.
  • 8.
    CICLO ANUAL-ACIÑEIRA Folla Flor Froito xaneiro febreiromarzo abril maio xuño xullo agosto setembro outubro novembro decembro
  • 9.
    USOS: Foi moi empregadacomo combustible e para facer carbón para as ferrerías. A tona úsase como astrinxente. As landras para alimentar aos porcos.
  • 10.
    Os aciñeirais galegosson formacións de pouca extensión pero de gran interexe ecolóxico. Atópanse nos vales do Sil, do Limia e do Támega e asociados ás rochas calcárias en Cruzul (Becerreá) e no Courel. Parque Natural Enciña da Lastra (Rubiá)
  • 11.
    Aciñeiral de Cruzul.(Becerreá-Lugo). O máis septentrional de Galiza e da Península Ibérica. Está asentado sobre un banco de rochas calcarías con fortes pendentes que proporcionan un ambiente seco. Está protexido como LIC.
  • 12.
    Aciñeira de Cobas(Rubiá-Ourense). É a máis grande e máis antiga de Galiza, con perto de 400 anos. Mide 17,50 m de alto e 6 m de perímetro. Segundo unha lenda local debaixo da pedra que está na base do toro hai enterrado un tesouro do tempo dos mouros.
  • 13.
    ¿Qué fas eiquí,forasteira, medo distas tenras baias témeras contigo á veira? Recolle túas sete saias e volta prá parameira, medo distas doces baias. Eduardo Blanco Amor “Poemas Galegos” Enciños gachos de Cido i as da Veiga de Lago! Ise enciño deu a madeira dos mangos das fouces que o chapodaron. Uxío Novoneira “Os Eidos”, 1981
  • 14.
    Javier Hermoso DeMendoza Aciñeira Tres Patas de Mendaza (La Laguna, Navarra) Cunha idade estimada de 1.200 anos. -15,50 m de altura e 7,70 m de perímetro. AS ACIÑEIRAS MÁIS GRANDES E VELLAS
  • 15.
    “La Terrona”, enZarza de Montánchez (Cáceres) -16 metros de altura, 7,75 m de perímetro e uns 800 anos.
  • 16.
    Azinheira da Herdadedo Monte Barbeiro (entre Castro Verde e Mértola, Portugal).
  • 17.
    MONTAXE: Adela Leiro FOTOS:Adela Leiro Mon Daporta Internet Marzo 2015