Η παρουσίαση που κάλυψε με εικόνες τον εορτασμό του Γυμνασίου Λεπενούς για τη 17 Νοέμβρη, κατά το σχολικό έτος 2008-2009.

1. εορτασμός της εξέγερσης του πολυτεχνείου 1973 2008

3. ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ Ενα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Θε μου Πρωτομάστορα μ' έχτισες μέσα στα βουνά Θε μου Πρωτομάστορα μ' έκλεισες μες στη θάλασσα! Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού Το 'χουνε θάψει σ' ένα μνήμα του πέλαγου σ' ένα βαθύ πηγάδι το 'χουνε κλειστό μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

4. Το έμβλημα της χούντας

5. Γυάρος, ο χώρος των φυλακών Στους τόπους εξορίας και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στέλνονται χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι, αντιφρονούντες πολίτες.

6. Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος, από την ημέρα της 13ης Αυγούστου του 1968, που ο Αλέκος Παναγούλης με μια παρέα συναγωνιστών του αποπειράθηκαν να σκοτώσουν δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, εκεί στο 31ο χιλιόμετρο της παραλιακής Αθηνών – Σουνίου Και η ημέρα αυτή, σήμανε την αρχή ενός σκληρού αγώνα για την πτώση της δικτατορίας.

7. ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι σου μάθαινε το αύριο και το χθες μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη με του καιρού δεμένος τις κλωστές Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία που στράγγιξες χαμένα μια γενιά καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά κι όχι να ζεις μ' αυτή την κομπανία και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι απ' του καιρού την άγρια πληρωμή στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει και το μαράζι δίχως αφορμή

8. ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά κι απ' το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει ένα σκυλί τη νύχτα που διψά γυναίκες στη γωνιά μ' ασετυλίνη παραμιλούν στην ακροθαλασσιά Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια να μην ακούσεις έναν ποιητή Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη και στις μυρτιές του ʼδη σεργιανά μαλαματένια λόγια στο χορτάρι ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

9. ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες και ξημερώνοντας μέρα κακή τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες με πήραν και με βάλαν σε κλουβί και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής περνούσα τα δικά σου δικαστήρια αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια και σαν κακούργο να με τιμωρείς Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

10. 1973 Φεβρουάριος 21 – 22 Φεβρουαρίου Αθήνα : Κατάληψη της Νομικής Σχολής από φοιτητές διαμαρτυρόμενους για το νομοθετικό διάταγμα που επιτρέπει τη διακοπή της αναβολής σπουδών.

13. 14 Νοεμβρίου Αθήνα : Φοιτητές καταλαμβάνουν το κτίριο του Πολυτεχνείου.

14. Το σύνθημα των φοιτητών

19. 15 Νοεμβρίου Αθήνα Γέμισαν τα κτίρια και το προαύλιο του Πολυτεχνείου. Χιλιάδες πολίτες συμπαραστέκονται στους φοιτητές.

28. Οι φοιτητές ανάβουν φωτιές για να αντιμετωπίσουν τα δακρυγόνα

30. Η αντίσταση των διαδηλωτών γίνεται πιο έντονη

31. Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά ήταν μια λέξη μοναχά ελευθερία κι ύστερα είπαν πως την έγραψαν παιδιά Κι ύστερα πέρασε ο καιρός κι η ιστορία πέρασε εύκολα απ' τη μνήμη στην καρδιά ο τοίχος έγραφε μοναδική ευκαιρία εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά Τις Κυριακές από νωρίς στα καφενεία κι ύστερα γήπεδο στοιχήματα καυγάς ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου Μουσική: Μάνος Λοΐζος

32. Τα τανκς κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους της Αθήνας

33. Στο Σύνταγμα…

34. και σταθμεύουν απέναντι από την πύλη του Πολυτεχνείου

36. Οι φοιτητές δηλώνουν…

37. Παίρνουν θέση ακριβώς απέναντι από την Πύλη του Πολυτεχνείου…

38. Και η ύβρις διαπράττεται …

40. Τα αίμα κυλά…

41. Εάλω το Πολυτεχνείο...

42. ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΕΡΟΒΟΛΑΓΕ Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια με χαμηλά τα μαύρα του τα μάτια λεβέντης εροβόλαγε. Στα ματιά του ένα σύννεφο μες την καρδιά του σίδερο. Κυλάει το αίμα, σκέπασε τον ήλιο κι ο χάρος εροβόλαγε. Σφαλούν τα μάτια κι' οι καρδιές σφαλούν τα παραθύρια μετά χυμάει ο Χάροντας καβάλα κι'εκείνος χαμογέλαγε. Ποιός κατεβαίνει σήμερα στον Άδη; Ποιόν κουβεντιάζει η γειτονιά κι ανανταριάζει; Γιατί βουβά είναι τα βουνά κι οι κάμποι; Λεβέντης εροβόλαγε. Στίχοι: Νότης Περγιάλης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

44. Αυτούς και τους αγωνιστές εκείνης της εποχής τιμούμε σήμερα…

48. … με ένα λουλούδι

49. ΤΟ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο που ήξερε και έπαιζε τ' ακορντεόν όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος φωτιές στα χέρια του άναβε τ' ακορντεόν Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ' άλλα κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν φασιστικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα και μια ριπή σταμάτησε τ' ακορντεόν Τ' αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει όποτε ακούω από τότε ακορντεόν κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει δε θα περάσει ο φασισμός Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης Μουσική: Μάνος Λοΐζος

50. «Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ»