บทที่ 13
ภาษามือหมวด สถานที่ สถานที่สาคัญสถานที่ท่องเที่ยว
สถานที่ต่างๆ ที่ต้องใช้ประโยชน์ในชีวิตประจาวันมีหลายส่วน ได้แก่ สถานที่ สถานที่สาคัญใน
ประเทศ ตลอดจนที่ท่องเที่ยว ซึ่งแต่ละคาจาเป็นต้องใช้ในการสนทนากับบุคคลที่มีความบกพร่อง
ทางการได้ยินเนื่องจากในสถานที่ต่างๆ ไม่มีสื่อหรือสัญลักษณ์ในการให้ความรู้กับบุคคลที่มีความ
บกพร่องทางการได้ยิน จึงต้องใช้ภาษามือในการสื่อสารเพื่อให้เกิดความเข้าใจ
1. ภาษามือหมวดสถานที่
สถานที่ต่างๆ มีความน่าสนใจและมีความสาคัญในการดาเนินชีวิต บุคคลที่มีความ
บกพร่องทางการได้ยิน มีความยุ่งยากเมื่อไปที่สถานที่ต่างๆ เนื่องจากไม่สามารถติดต่อสื่อสาร และมี
การประดิษฐ์ภาษามือคาศัพท์สถานที่ไว้สาหรับการศึกษาและการสนทนาดังจะยกตัวอย่างดังนี้
สถานที่
คว่ำมือและวำงลง ตำมภำพ
ในชีวิตประจาวันมีสถานที่ที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับตัวเรามากมายเริ่มตั้งแต่บ้าน โรงเรียน
ตลาด วัด ฯลฯ ซึ่งคาศัพท์เหล่านี้สามารถทาภาษามือได้ง่ายๆ ดังภาพ
บ้าน โรงเรียน
105
มือขยุมวำงทีแก้ม ตำมภำพ แบมือข้ำงหนึงระดับหน้ำอก มืออีกข้ำงหนึงทับ
ขยับเหมือนตบมือ
ตลาด
ท่ำท่ำมือ ต และแบมือสองข้ำงขยับไปด้ำนหน้ำสลับไป
มำ ตำมภำพ
วัด
แตะมือโดยให้ปลำยนิ้วชิดกัน และพนมมือ
นอกจากนี้ยังมีสถานที่ที่ใช้สาหรับการขนส่ง การเดินทางไปในที่ต่างๆ ได้แก่ สถานีขนส่ง
สนามบิน สถานีรถไฟ ซึ่งสามารถทาภาษามือได้ตามภาพดังนี้
สถานีขนส่ง
ท่ำท่ำมือ รถบัส และท่ำท่ำมือ สถำนที
สนามบิน
ท่ำท่ำมือ เครืองบินและท่ำท่ำมือสถำนที
สถานีรถไฟ
ท่ำท่ำมือ รถไฟ และท่ำท่ำมือ สถำนที
สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการดาเนินชีวิตประจาวัน ได้แก่ สถานศึกษา โรงพยาบาล ที่ทาการ
ไปรษณีย์ เพื่อการติดต่อสื่อสาร และสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์วิกฤต เช่น สถานีตารวจ คาศัพท์
ต่างๆ เหล่านี้ต่างก็มีภาษามือเพื่อการสื่อสารกับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเช่นกัน ดังภาพ
ต่อไปนี้
106
มหาวิทยาลัย
ท่ำท่ำมือ ม และวนทีฝ่ำมืออีกด้ำนหนึง
โรงพยาบาล
ท่ำท่ำมือ เลขสอง แล้วกำกบำททีแขน และท่ำท่ำมือ
สถำนที
ที่ทาการไปรษณีย์
ท่ำท่ำมือ จดหมำย และท่ำท่ำมือ สถำนที
สถานีตารวจ
ท่ำท่ำมือ ต่ำรวจ และท่ำท่ำมือ สถำนที
2. ภาษามือหมวดสถานที่สาคัญ
สถานที่สาคัญเมื่อนามาประดิษฐ์เป็นภาษามือสามารถทาได้โดยนาลักษณะสาคัญของ
สถานที่นั้นๆ มาทาเป็นภาษามือ เช่น สนามหลวง เมื่อคิดถึงสนามหลวงว่ามีลักษณะเด่นอย่างไร ก็
จะต้องนึกถึงการเล่นว่าว ภาษามือคานี้จึงมีลักษณะดึงเชือกของว่าวโดยกามือที่ข้างหูและกระตุกเชือก
ดึงลง ดังภาพต่อไปนี้
สถานที่สาคัญ
ท่ำท่ำมือ สถำนที และท่ำท่ำมือ ส่ำคัญ
107
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว)
พนมมือระดับหน้ำอกและท่ำท่ำมือดึงเชือกข้ำงศีรษะ
สนามหลวง
ก่ำมือทีข้ำงหูและกระตุกเชือกดึงลง
สถานีรถไฟหัวลาโพง
ท่ำท่ำมือครึงวงกลม ท่ำท่ำมือรถไฟและสถำนที
ตำมล่ำดับ
อนุสาวรีย์เท้าสุรนารี
ท่ำท่ำมือผู้หญิงแล้วก่ำมือลำกลงมำข้ำงขำ
3. ภาษามือหมวดสถานที่ท่องเที่ยว
ภาษามือหมวดสถานที่ท่องเที่ยวมีท่ามือที่มีความสัมพันธ์กับลักษณะของสถานที่หรือ
ตัวอักษรในชื่อสถานทีสาคัญนั้นๆ โดยทาให้การทาภาษามือไม่ยาก เช่น ตลาดนัดจตุจักรจะใช้ตัว จ.
สองตัว ดังภาพ
สถานที่ท่องเที่ยว
ท่ำท่ำมือ สถำนที หลำยๆ ครั้ง และท่ำท่ำมือ เลขหนึงพร้อมกับยกขึ้นมำหมุน
108
ตลาดนัดจตุจักร
ท่ำท่ำมือ จ ทั้งสองข้ำง
ตลาดน้าดาเนินสะดวก
ท่ำท่ำมือ ร รูดทีฝ่ำมือ และท่ำท่ำมือเรือและตลำด
เยาวราช
แบมือระดับหน้ำอกและขยับ
ดอยสุเทพ
ขยุมมือ และท่ำมือเลขสองเลือนมือลงมำตำมภำพ
4. การสนทนาในหมวดสถานที่ สถานที่สาคัญและสถานที่ท่องเที่ยว
ก : คุณจะไปไหน ข : ฉันจะไปดอยสุเทพ
109
ก : อ๋อ จังหวัดเชียงใหม่ ข : ใช่
ก : โชคดี ข : คะ
สรุป
ภาษามือหมวดสถานที แบ่งเป็น 3 ส่วนได้แก่ หมวดสถานที่ สถานที่สาคัญและสถานที่
ท่องเที่ยว โดยท่ามือจะบ่งบอกถึงลักษณะความเป็นมาตัวอักษรตัวหน้าของสถานที่นั้น โดยสามารถ
นาไปใช้ได้ในชีวิตประจาวันต่อไป
แบบฝึกท้ายบท
1. ให้นักศึกษาทาภาษามือตามคาศัพท์ที่กาหนดให้
1.1 สถานที่
1.2 บ้าน
1.3 วัด
1.4 มหาวิทยาลัย
1.5 ธนาคาร
2. ให้นักศึกษาจับคู่และฝึกการสนทนาภาษามือ
110
เอกสารอ้างอิง
กรมสามัญศึกษา. (2547). เอกสารประกอบการสอนภาษามือไทย ระดับ 1. กรุงเทพฯ :
โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว .
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). เอกสารประกอบการอบรมครูการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ :
โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว .
ปทานุกรมภาษามือไทย. (2533). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษามือไทย เล่ม 1.
กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
สมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทย. (2542). หนังสือภาษามือไทย เล่ม 4. กรุงเทพฯ :
สานักพิมพ์บพิธการพิมพ์.
สมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทย. (2542). หนังสือภาษามือไทย เล่ม 6. กรุงเทพฯ :
สานักพิมพ์บพิธการพิมพ์.

บทที่ 13

  • 1.
    บทที่ 13 ภาษามือหมวด สถานที่สถานที่สาคัญสถานที่ท่องเที่ยว สถานที่ต่างๆ ที่ต้องใช้ประโยชน์ในชีวิตประจาวันมีหลายส่วน ได้แก่ สถานที่ สถานที่สาคัญใน ประเทศ ตลอดจนที่ท่องเที่ยว ซึ่งแต่ละคาจาเป็นต้องใช้ในการสนทนากับบุคคลที่มีความบกพร่อง ทางการได้ยินเนื่องจากในสถานที่ต่างๆ ไม่มีสื่อหรือสัญลักษณ์ในการให้ความรู้กับบุคคลที่มีความ บกพร่องทางการได้ยิน จึงต้องใช้ภาษามือในการสื่อสารเพื่อให้เกิดความเข้าใจ 1. ภาษามือหมวดสถานที่ สถานที่ต่างๆ มีความน่าสนใจและมีความสาคัญในการดาเนินชีวิต บุคคลที่มีความ บกพร่องทางการได้ยิน มีความยุ่งยากเมื่อไปที่สถานที่ต่างๆ เนื่องจากไม่สามารถติดต่อสื่อสาร และมี การประดิษฐ์ภาษามือคาศัพท์สถานที่ไว้สาหรับการศึกษาและการสนทนาดังจะยกตัวอย่างดังนี้ สถานที่ คว่ำมือและวำงลง ตำมภำพ ในชีวิตประจาวันมีสถานที่ที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับตัวเรามากมายเริ่มตั้งแต่บ้าน โรงเรียน ตลาด วัด ฯลฯ ซึ่งคาศัพท์เหล่านี้สามารถทาภาษามือได้ง่ายๆ ดังภาพ บ้าน โรงเรียน
  • 2.
    105 มือขยุมวำงทีแก้ม ตำมภำพ แบมือข้ำงหนึงระดับหน้ำอกมืออีกข้ำงหนึงทับ ขยับเหมือนตบมือ ตลาด ท่ำท่ำมือ ต และแบมือสองข้ำงขยับไปด้ำนหน้ำสลับไป มำ ตำมภำพ วัด แตะมือโดยให้ปลำยนิ้วชิดกัน และพนมมือ นอกจากนี้ยังมีสถานที่ที่ใช้สาหรับการขนส่ง การเดินทางไปในที่ต่างๆ ได้แก่ สถานีขนส่ง สนามบิน สถานีรถไฟ ซึ่งสามารถทาภาษามือได้ตามภาพดังนี้ สถานีขนส่ง ท่ำท่ำมือ รถบัส และท่ำท่ำมือ สถำนที สนามบิน ท่ำท่ำมือ เครืองบินและท่ำท่ำมือสถำนที สถานีรถไฟ ท่ำท่ำมือ รถไฟ และท่ำท่ำมือ สถำนที สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการดาเนินชีวิตประจาวัน ได้แก่ สถานศึกษา โรงพยาบาล ที่ทาการ ไปรษณีย์ เพื่อการติดต่อสื่อสาร และสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์วิกฤต เช่น สถานีตารวจ คาศัพท์ ต่างๆ เหล่านี้ต่างก็มีภาษามือเพื่อการสื่อสารกับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเช่นกัน ดังภาพ ต่อไปนี้
  • 3.
    106 มหาวิทยาลัย ท่ำท่ำมือ ม และวนทีฝ่ำมืออีกด้ำนหนึง โรงพยาบาล ท่ำท่ำมือเลขสอง แล้วกำกบำททีแขน และท่ำท่ำมือ สถำนที ที่ทาการไปรษณีย์ ท่ำท่ำมือ จดหมำย และท่ำท่ำมือ สถำนที สถานีตารวจ ท่ำท่ำมือ ต่ำรวจ และท่ำท่ำมือ สถำนที 2. ภาษามือหมวดสถานที่สาคัญ สถานที่สาคัญเมื่อนามาประดิษฐ์เป็นภาษามือสามารถทาได้โดยนาลักษณะสาคัญของ สถานที่นั้นๆ มาทาเป็นภาษามือ เช่น สนามหลวง เมื่อคิดถึงสนามหลวงว่ามีลักษณะเด่นอย่างไร ก็ จะต้องนึกถึงการเล่นว่าว ภาษามือคานี้จึงมีลักษณะดึงเชือกของว่าวโดยกามือที่ข้างหูและกระตุกเชือก ดึงลง ดังภาพต่อไปนี้ สถานที่สาคัญ ท่ำท่ำมือ สถำนที และท่ำท่ำมือ ส่ำคัญ
  • 4.
    107 วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว) พนมมือระดับหน้ำอกและท่ำท่ำมือดึงเชือกข้ำงศีรษะ สนามหลวง ก่ำมือทีข้ำงหูและกระตุกเชือกดึงลง สถานีรถไฟหัวลาโพง ท่ำท่ำมือครึงวงกลม ท่ำท่ำมือรถไฟและสถำนที ตำมล่ำดับ อนุสาวรีย์เท้าสุรนารี ท่ำท่ำมือผู้หญิงแล้วก่ำมือลำกลงมำข้ำงขำ 3.ภาษามือหมวดสถานที่ท่องเที่ยว ภาษามือหมวดสถานที่ท่องเที่ยวมีท่ามือที่มีความสัมพันธ์กับลักษณะของสถานที่หรือ ตัวอักษรในชื่อสถานทีสาคัญนั้นๆ โดยทาให้การทาภาษามือไม่ยาก เช่น ตลาดนัดจตุจักรจะใช้ตัว จ. สองตัว ดังภาพ สถานที่ท่องเที่ยว ท่ำท่ำมือ สถำนที หลำยๆ ครั้ง และท่ำท่ำมือ เลขหนึงพร้อมกับยกขึ้นมำหมุน
  • 5.
    108 ตลาดนัดจตุจักร ท่ำท่ำมือ จ ทั้งสองข้ำง ตลาดน้าดาเนินสะดวก ท่ำท่ำมือร รูดทีฝ่ำมือ และท่ำท่ำมือเรือและตลำด เยาวราช แบมือระดับหน้ำอกและขยับ ดอยสุเทพ ขยุมมือ และท่ำมือเลขสองเลือนมือลงมำตำมภำพ 4. การสนทนาในหมวดสถานที่ สถานที่สาคัญและสถานที่ท่องเที่ยว ก : คุณจะไปไหน ข : ฉันจะไปดอยสุเทพ
  • 6.
    109 ก : อ๋อจังหวัดเชียงใหม่ ข : ใช่ ก : โชคดี ข : คะ สรุป ภาษามือหมวดสถานที แบ่งเป็น 3 ส่วนได้แก่ หมวดสถานที่ สถานที่สาคัญและสถานที่ ท่องเที่ยว โดยท่ามือจะบ่งบอกถึงลักษณะความเป็นมาตัวอักษรตัวหน้าของสถานที่นั้น โดยสามารถ นาไปใช้ได้ในชีวิตประจาวันต่อไป แบบฝึกท้ายบท 1. ให้นักศึกษาทาภาษามือตามคาศัพท์ที่กาหนดให้ 1.1 สถานที่ 1.2 บ้าน 1.3 วัด 1.4 มหาวิทยาลัย 1.5 ธนาคาร 2. ให้นักศึกษาจับคู่และฝึกการสนทนาภาษามือ
  • 7.
    110 เอกสารอ้างอิง กรมสามัญศึกษา. (2547). เอกสารประกอบการสอนภาษามือไทยระดับ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว . กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). เอกสารประกอบการอบรมครูการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว . ปทานุกรมภาษามือไทย. (2533). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษามือไทย เล่ม 1. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. สมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทย. (2542). หนังสือภาษามือไทย เล่ม 4. กรุงเทพฯ : สานักพิมพ์บพิธการพิมพ์. สมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศไทย. (2542). หนังสือภาษามือไทย เล่ม 6. กรุงเทพฯ : สานักพิมพ์บพิธการพิมพ์.