Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων (1)

3,900 views

Published on

Ευαγγελία Αλμπάνη

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων (1)

  1. 1. Ποίημα σοτ Κψνςσανσίνοτ Καπτψσάκη
  2. 2. Ο ΠΟΙΗΣΗ΢ : Κψνςσανσίνορ ΚαπτψσάκηρΟ Κώςσαρ Καπτψσάκηρ ήσαν Έλληναρ ποιησήρ καιπεζογπάυορ. Γεννήθηκε ςσην Σπίπολη ςσιρ 30Οκσψβπίοτ 1896 και ατσοκσόνηςε ςσην Ππέβεζα σοαπόγετμα σηρ 21ηρ Ιοτλίοτ 1928. Σο 1914 ο ΚώςσαρΚαπτψσάκηρ μεσέβη ςσην Αθήνα για ςποτδέρ ςση Νομική΢φολή. Έκσοσε ξεκίνηςε νοεπά και σο μεγάλο σοτ έπγο. Θεψπείσαι ψρ ο κτπιόσεπορ εκυπαςσήρ σηρ ςύγφπονηρλτπικήρ ποίηςηρ και σα έπγα σοτ έφοτν μεσαυπαςσεί ςεπεπιςςόσεπερ από σπιάνσα γλώςςερ. Η ποίηςή σοτδιδάςκεσαι ςε απκεσά Πανεπιςσήμια σηρ Ελλάδαρ αλλά καισοτ εξψσεπικού. Για σο έπγο σοτ έφοτν γπαυεί εκασονσάδερεπγαςίερ και βιβλία, ππαγμασοποιήθηκαν δε δεκάδερ ειδικάςτνέδπια.
  3. 3. Οι επιπποέρ και οι ποιησικέρ ςτλλογέρ σοτΟ Κ. Καπτψσάκηρ έδπαςε κασά σον 20ο αιώνα ςσην ανανεψμένηπαπάδοςη και μεςοπολεμική λογοσεφνία (1919-1944). Έσςιεπηπεάςσηκε ςημανσικά από σο νεοπομανσιςμό και σονέοςτμβολιςμό.Η ππώση ποιησική ςτλλογή σοτ Καπτψσάκη Ο πόνορ σοτανθπώποτ και σψν ππαγμάσψν κτκλουόπηςε σο 1919 καιακολούθηςε η ςτλλογή Νηπενθή (1921) . Οι δύο ατσέρ ςτλλογέραποσελούν σην ππώση πεπίοδο σοτ έπγοτ σοτ. Η δεύσεπηπεπίοδορ πεπιλαμβάνει ση ςτλλογή Ελεγεία και ΢άσιπερ (1981).
  4. 4. Η ποιησική ςτλλογή ΝΗΠΕΝΘΗ Σο ποίημα σοτ Καπτψσάκη Μπαλάνσα ςσοτρ άδοξοτρ ποιησέρ σψν αιώνψν ανήκει ςσην ποιησική ςτλλογή Νηπενθή. Η ποιησική ατσή ςτλλογή πεπιλαμβάνει 27 ποιήμασα. Αν και η λέξη νηπενθήρ πποέπφεσαι από σο ςσεπησικό νη + ση λέξη πένθορ κάθε άλλο παπά φαπούμενα είναι σα ςτγκεκπιμένα ποιήμασά σοτ.
  5. 5. Σο ποίημαΚώςσαρ Καπτψσάκηρ «Μπαλάνσα ςσοτρ άδοξοτρ ποιησέρ σψν αιώνψν» Από θεούρ και ανθπώποτρ μιςημένοι, ςαν άπφονσερ ποτ εξέπεςαν πικποί, μαπαίνονσαι οι Βεπλαίν· σοτρ απομένει πλούσορ η πίμα πλούςια και απγτπή. Οι Οτγκό με «Σιμψπίερ» σην σπομεπή σψν Ολτμπίψν εκδίκηςη μεθούνε. Μα εγώ θα γπάχψ μια λτπησεπή μπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι. Αν έζηςαν οι Πόε δτςστφιςμένοι, και αν οι Μπψνσλαίπ εζήςανε νεκποί, η Αθαναςία σοτρ είναι φαπιςμένη. Κανέναρ όμψρ δεν ανιςσοπεί και σο έπεβορ εςκέπαςε βαπύ σοτρ ςσιφοτπγούρ ποτ ανάξια ςσιφοτπγούνε. Μα εγώ ςαν πποςυοπά κάνψ ιεπή μπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι.
  6. 6. Σοτ κόςμοτ η κασαυπόνια σοτρ βαπαίνεικι ατσοί πεπνούνε αλύγιςσοι και ψφποί,ςσην σπαγική απάση σοτρ δοςμένοιποτ κάποτ πέπα η Δόξα καπσεπεί,παπθένα βαθτςσόφαςσα ιλαπή.Μα ξέπονσαρ πψρ όλοι σοτρ ξεφνούνε,νοςσαλγικά εγώ κλαίψ ση θλιβεπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι.Και κάποσε οι μελλούμενοι καιποί:«Ποιορ άδοξορ ποιησήρ» θέλψ να πούνε«σην έγπαχε μιαν έσςι πενιφπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ„ναι;»
  7. 7. Σι είναι και ποια σα φαπακσηπιςσικά σηρ μπαλάνσαρ…Η μπαλάνσα είναι ένα επικολτπικόποίημα ποτ αποσελείσαι από 28ςσίφοτρ ποτ κασανέμονσαι ςεσπειρ οκσάςσιφερ ςσπουέρ και μιασεσπάςσιφη. Η ομοιοκασαληξίασψν οκσάςσιφψν ςσπουών έφει σημοπυή αβαββγβγ και σηρσεσπάςσιφηρ βγβγ. Ο κασαληκσικόρςσίφορ κάθε ςσπουήρ είναι ο ίδιορκαι ονομάζεσαι επψδόρ.Η μπαλάνσα φαπακσηπίζεσαι απόμοτςικόσησα η οποίαεπιστγφάνεσαι μέςψ σηρεπανάληχηρ ςσίφψν ενώπαποτςιάζεσαι να έφει και πτθμό.
  8. 8. Λόγορ ςτγγπαυήρ σοτ ποιήμασορΟι Βεπλαίν, Πόε και Μπψνσλαίπ επηπέαςαν απουαςιςσικά και ανανέψςαν σηνεόσεπη ποίηςη. ΢ση ζψή σοτρ όμψρ γνώπιςαν πολλέρ δτςκολίερ, ποτ ουείλονσαν ήςσιρ πολισικέρ σοτρ δπαςσηπιόσησερ ή ςσιρ πποςψπικέρ σοτρ αδτναμίερ και ςσηνσόλμη ποτ είφαν να γπάχοτν ποιήμασα, σα οποία ςτγκπούονσαν με σιρκαθιεπψμένερ ανσιλήχειρ. Γι‟ ατσό κι ο ποιησήρ φπηςιμοποιεί σα επίθεσαμιςημένοι, δτςστφιςμένοι, (ςαν) νεκποί για να σοτρ πεπιγπάχει.Ο Καπτψσάκηρ ςτνθέσει σην μπαλάνσα σοτ ατσή για να σιμήςει όλοτρεκείνοτρ σοτρ επίδοξοτρ ποιησέρ ποτ παπά σιρ πποςπάθειέρ σοτρ δενκέπδιςαν και δεν ππόκεισαι να κεπδίςοτν σην πολτπόθηση αναγνώπιςη.Χιλιάδερ ποιησέρ, οι οποίοι είσε γιασί σο έπγο σοτρ δεν είφε ιδιαίσεπη αξίαείσε γιασί δεν έλαβε σην αναγκαία πποςοφή, μένοτν ςσην αυάνεια καιξεφνιούνσαι, φψπίρ ποσέ να μάθει κανείρ γι‟ ατσούρ και σο έπγο σοτρ.΢σοτρ άδοξοτρ ποιησέρ σψν αιώνψν, βέβαια, ςτγκασαλέγει ο Καπτψσάκηρκαι σον εατσό σοτ, μιαρ κι η ππώση σοτ ποιησική ςτλλογή δεν είφε σηνανσαπόκπιςη ποτ πποςδοκούςε. Έσςι, κπίνονσαρ από σην ππώση σοτπποςπάθεια και μη γνψπίζονσαρ υτςικά ση διάδοςη ποτ θα αποκσούςανσα ποιήμασά σοτ ςσο μέλλον, ο ποιησήρ ανσικπίζει απογοησετμένορ σοενδεφόμενο σηρ αποστφίαρ.
  9. 9. Σο νόημα σψν ςσίφψν Από θεούρ και ανθπώποτρ μιςημένοι, ςαν άπφονσερ ποτ εξέπεςαν πικποί, μαπαίνονσαι οι Βεπλαίν· σοτρ απομένει πλούσορ η πίμα πλούςια και απγτπή.Σο ποίημα γενικόσεπα και οι δύο ππώσερ ςσπουέρ ειδικόσεπα ξεκινούν μεαναυοπέρ ςε πολύ ςημανσικούρ ποιησέρ, οι οποίοι επηπέαςαν με σο έπγοσοτρ σην ποιησική σέφνη και απέκσηςαν μεγάλη υήμη. Ποιησέρ, όμψρ, ποτπαπά σο γεγονόρ όσι κασέκσηςαν αιώνια δόξα, έζηςαν πολύ δύςκολερκασαςσάςειρ και γνώπιςαν μεγάλερ δτςστφίερ. Έσςι, ο Καπτψσάκηρπποσάςςει σο σίμημα σηρ δόξαρ σψν γνψςσών ποιησών, καθιςσώνσαρ ςαυέρπψρ η ποιησική κασαξίψςη δε ςημαίνει απαπαίσησα και πποςψπική ετστφία.Σα πάθη, η εκκενσπικόσησα, οι πολισικέρ και πποςψπικέρ πεποιθήςειρ ποτέδψςαν μια ιδιαίσεπη φποιά ςσην ποίηςη σψν μεγάλψν ποιησών, είναιπαπάλληλα κι οι αισίερ ποτ σοτρ οδήγηςαν ςση δτςστφία και σονκασασπεγμό.Η θτελλώδηρ ςφέςη σοτ Βεπλαίν με σο νεόσεπό σοτ ποιησή Άπθοτπ Ρεμπό,είφε ψρ αποσέλεςμα να πάπει διαζύγιο απ‟ ση γτναίκα σοτ και ναυτλακιςσεί για δύο φπόνια, όσαν μεθτςμένορ φσύπηςε σο νεαπό ςύνσπουόσοτ. Η ζψή σοτ Βεπλαίν θα ςημαδετσεί από σιρ κασαφπήςειρ και από σιρςτνεφείρ πεπιπέσειερ ποτ πποέκτπσαν απ‟ σην αςσάθεια ςσονεπαγγελμασικό και πποςψπικό σομέα.
  10. 10. Από θεούρ και ανθπώποτρ μιςημένοι οι Βεπλαίν -ο Καπτψσάκηρφπηςιμοποιεί πληθτνσικό για να ςτμπεπιλάβει ςσο παπάδειγμα σοτςτγκεκπιμένοτ ποιησή κι άλλοτρ ςημανσικούρ δημιοτπγούρ ποτ είφανπαπόμοια πποβλήμασα ςση ζψή σοτρ.΢αν άπφονσερ ποτ εξέπεςαν πικποί: με σην παπομοίψςη ατσή οποιησήρ τπονοεί σην ένσονη αλλαγή ςση ζψή σοτ Βεπλαίν, ο οποίορπαπά σο γεγονόρ όσι γεννήθηκε ςε μια ετκασάςσαση οικογένεια καιείφε ση δτνασόσησα να ζήςει έναν οικονομικά άνεσο βίο, κασέληξευσψφόρ να παςφίζει για σην οικονομική σοτ επιβίψςη.Ο Βεπλαίν, επομένψρ, παπαςτπμένορ από σο πάθορ σοτ για σονΡεμπό, κασέςσπεχε σο γάμο σοτ και σιρ επαγγελμασικέρ σοτπποοπσικέρ, ανσιμεσψπίζονσαρ μια ςειπά πποβλημάσψν, κέπδιςε όμψρσον πλούσο μιαρ ςημανσικήρ ποιησικήρ παπαγψγήρ.πίμα πλούςια και απγτπή: ΢σο ςσίφο ατσό έφοτμε σο ςφήμα σηρςτνεκδοφήρ, τπό σην έννοια πψρ ο ποιησήρ ανσί να φπηςιμοποιήςεισον όπο ποιήμασα, για να αναυεπθεί ςσην ποιησικήδημιοτπγία, φπηςιμοποιεί ένα γνώπιςμα σηρ ποίηςηρ, σηνομοιοκασαληξία.΢σοτρ ςσίφοτρ ατσούρ, επίςηρ, έφοτμε μια ςειπά μεσαυοπών:πικπή, μαπαίνονσαι, πίμα πλούςια και απγτπή.
  11. 11. Ανάλτςη ςσίφψν …Οι Οτγκό με «Σιμψπίερ» σην σπομεπήσψν Ολτμπίψν εκδίκηςη μεθούνε.Ο Βίκσψπ Οτγκώ τπήπξε έναρ από σοτρ πιοένδοξοτρ ποιησέρ και ςτγγπαυείρ σηρ Γαλλίαρ, μεπαγκόςμια αναγνώπιςη, ποτ είφε σην ετστφία κασάση διάπκεια σηρ ζψήρ σοτ να γνψπίςει σηναποθέψςη από σοτρ ςτμπασπιώσερ σοτ.Σο 1851 ο Ναπολέψν Γ΄ θα αναδειφθεί μεππαξικόπημα ατσοκπάσοπαρ σηρ Γαλλίαρ κι οΟτγκώ, αυού εκυπάςει με ένσονο σπόπο σηνενανσίψςή σοτ, θα ατσοεξοπιςσεί από ση φώπα, γιανα γλισώςει ση δίψξη από σο νέο ατσοκπάσοπα.Με ση ςτλλογή Σιμψπίερ ο ποιησήρ θα επικπίνει σονΝαπολέονσα Γ΄ και θα πποαναγγείλει σηνεπικπάσηςη σηρ δημοκπασίαρ ςση Γαλλία. Με σοτρατςσηπούρ ςσίφοτρ σοτ είναι ςα να πποκαλεί οποιησήρ σην σιμψπία σοτ από σοτρ θεούρ, αυούςσπέυεσαι κασά σοτ Ατσοκπάσοπα, ποτ είφε σηδύναμη να σον εκδικηθεί.Η εικοςαεσήρ ατσοεξοπία είναι σο σίμημα ποτ θαπληπώςει ο Οτγκώ για σιρ ανσιμοναπφικέρ απόχειρσοτ και για σην επιθτμία σοτ να δει ση Γαλλίαδημοκπασούμενη.
  12. 12. Μα εγώ θα γπάχψ μια λτπησεπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι.Ο Καπτψσάκηρ, πάνσψρ, παπά σιρ δτςκολίερ ποτ βίψςαν οιςημανσικοί ποιησέρ θεψπεί πψρ είφαν σοτλάφιςσον σην ετκαιπία ναδοξαςσούν και να διαςώςοτν σο όνομά σοτρ από ση λήθη, γι‟ ατσόκαι θέλει να αυιεπώςει ση λτπησεπή μπαλάνσα σοτ, ςσοτρ άδοξοτρποιησέρ.΢σο ποίημα σοτ Καπτψσάκη λανθάνει μια ςύγκπιςη ανάμεςα ςσοτρένδοξοτρ και σοτρ άδοξοτρ ποιησέρ, όποτ οι ππώσοι έφοτν ση υήμησοτρ ψρ ανσιςσάθμιςμα για σα βάςανα σηρ ζψήρ σοτρ, ενώ οιδεύσεποι δεν έλαβαν καν ατσή σην παπηγοπιά. Έσςι, ο ποιησήρεπιφειπεί να ιςοπποπήςει ατσή σην αδικία, αναλαμβάνονσαρ ναςτνθέςει ένα ποίημα για όλοτρ σοτρ ομοσέφνοτρ σοτ ποτ παπά σιρπποςπάθειέρ σοτρ ξεφάςσηκαν πλήπψρ.
  13. 13. Αν έζηςαν οι Πόε δτςστφιςμένοι,και αν οι Μπψνσλαίπ εζήςανε νεκποί,η Αθαναςία σοτρ είναι φαπιςμένη.΢ση δεύσεπη ςσπουή ο ποιησήρ κάνει μια πιο ςύνσομη αναυοπά ςσοτρένδοξοτρ ποιησέρ κι αυιεπώνει πεπιςςόσεποτρ ςσίφοτρ ςσοτρ άδοξοτρ.Ο Ένσγκαπ Άλαν Πόε τπήπξε ςημανσικόσασορ ςτγγπαυέαρ καιποιησήρ, ο οποίορ είφε ςση ζψή σοτ πολλέρ οικονομικέρ δτςκολίερ, ενώο θάνασορ ςε νεαπή ηλικία σηρ ςτζύγοτ -και ππώσηρ ξαδέπυηρ σοτ-σον οδήγηςε ςσον αλκοολιςμό.Ο Κάπολορ Μπψνσλαίπ, αν και ςσην ποπεία αναγνψπίςσηκε ψρ έναραπό σοτρ ςημανσικόσεποτρ Γάλλοτρ ποιησέρ, κασά ση διάπκεια σηρζψήρ σοτ ανσιμεσώπιςε ένσονα οικονομικά πποβλήμασα, εξαπσήςειρ καιυτςικά ση δπιμεία κπισική για σο σολμηπό πεπιεφόμενο σψν ποιημάσψνσοτ.Η δτςστφία και η αδτναμία βίψςηρ σηρ ζψήρ ςσην πληπόσησάσηρ, φαπακσηπίζοτν σοτρ ένδοξοτρ ποιησέρ (εζήςανε νεκποί: οξύμψποςφήμα), οι οποίοι πάνσψρ ανσαμείβονσαι με σην αθαναςία. Σο όνομάσοτρ θα μείνει για πάνσα ςση μνήμη σψν ανθπώπψν, καθώρ μέςα απόσο έπγο σοτρ κασόπθψςαν να ςτγκινήςοτν και να εμπνεύςοτν σοαναγνψςσικό κοινό.
  14. 14. ΜπψνσλαίπΠόε
  15. 15. Κανέναρ όμψρ δεν ανιςσοπείκαι σο έπεβορ εςκέπαςε βαπύσοτρ ςσιφοτπγούρ ποτ ανάξια ςσιφοτπγούνε.Μα εγώ ςαν πποςυοπά κάνψ ιεπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι.΢σον ανσίποδα βπίςκονσαι οι άδοξοι ποιησέρ, σοτρ οποίοτρςκεπάζει σο ςκοσάδι και κανείρ δε μιλά γι‟ ατσούρ, μιαρ και σοέπγο σοτρ δεν είφε ποσέ σην αναγκαία αξία για να σοτρ φαπίςει σηυήμη.Οι ςσιφοτπγοί ατσοί -ο Καπτψσάκηρ δεν σοτρ αποκαλείποιησέρ, για να σονιςσεί πψρ σο έπγο σοτρ δεν είφε σιραπαισούμενερ ποιησικέρ απεσέρ- ςσιφοτπγούνε ανάξια γπάυοτνςσίφοτρ, ποτ δεν έφοτν καμία αξία. Ενσούσοιρ, ο ποιησήρ σοτρπποςυέπει σην μπαλάνσα σοτ, ψρ ένδειξη σιμήρ, για σηνπποςπάθεια ποτ ενςτνείδησα, αλλά μάσαια κασέβαλαν.
  16. 16. Σοτ κόςμοτ η κασαυπόνια σοτρ βαπαίνεικι ατσοί πεπνούνε αλύγιςσοι και ψφποί,ςσην σπαγική απάση σοτρ δοςμένοιποτ κάποτ πέπα η Δόξα καπσεπεί,παπθένα βαθτςσόφαςσα ιλαπή.Μα ξέπονσαρ πψρ όλοι σοτρ ξεφνούνε,νοςσαλγικά εγώ κλαίψ ση θλιβεπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι.Η σπίση ςσπουή σοτ ποιήμασορ αςφολείσαι αποκλειςσικά με σοτράδοξοτρ ποιησέρ, ςε μια πποςπάθεια σοτ ποιησικού τποκειμένοτ ναπαποτςιάςει πληπέςσεπα ση ζψή σψν ανθπώπψν εκείνψν ποταυιέπψςαν ση ζψή σοτρ ςσην ποίηςη, φψπίρ ποσέ να βποτν σηναναγνώπιςη ποτ πποςδοκούςαν.Οι επίδοξοι ποιησέρ βπίςκονσαι ανσιμέσψποι με σην πεπιυπόνηςησοτ κόςμοτ, τπό σην έννοια πψρ δεν έφοτν κασοπθώςει νααποκσήςοτν υήμη και να γνψπίςοτν σην επιστφία, παπά ση μεγάληαυοςίψςη ποτ δείφνοτν ςσο έπγο σοτρ. Έσςι, μπποςσά ςσηνπεπιυπόνηςη σψν άλλψν οι επίδοξοι ποιησέρ διασηπούν σηνπεπηυάνια σοτρ, έφονσαρ πάνσοσε σην χετδαίςθηςη πψρ η Δόξασοτρ πεπιμένει, και απγά ή γπήγοπα θα δικαιψθούν για σιρ θτςίερποτ έκαναν.
  17. 17. Ο Καπτψσάκηρ σοτρ φαπακσηπίζει «φλψμούρ» θέλονσαρ νααποδώςει σην κούπαςη και ση διαπκή απομόνψςη σψνανθπώπψν ατσών, ποτ αυιεπώνοτν όλο σοτρ σο φπόνο ςσηνποιησική σέφνη.Οι πποςδοκίερ σοτρ, όμψρ, διαχεύδονσαι κι ο ποιησήρ γνψπίζειπψρ ςσο σέλορ κανείρ δεν ππόκεισαι να μάθει για σοτρεπίδοξοτρ ατσούρ ποιησέρ, οι οποίοι θα παπαμείνοτν ςσηναυάνεια, μιαρ και δεν είφαν σίποσε σο οτςιώδερ ναπποςυέποτν με σοτρ ςσίφοτρ σοτρ. Γι‟ ατσό, λοιπόν, σοτραυιεπώνει ση μπαλάνσα σοτ, θέλονσαρ να σοτρ αποδώςει σηνελάφιςση ατσή σιμή, για σιρ υιλόσιμερ, αλλά μάσαιερπποςπάθειέρ σοτρ.Ο Καπτψσάκηρ σονίζει εκ νέοτ πψρ η μπαλάνσα σοτ είναιθλιβεπή (ςσην ππώση ςσπουή σην είφε φαπακσηπίςειλτπησεπή), καθώρ ππόκεισαι για ένα ποίημα ποτ επιφειπεί νααποστπώςει όλο σον πόνο και σην απογοήσετςη σψν φιλιάδψνδημιοτπγών ποτ ανά σοτρ αιώνερ πόθηςαν να κασαξιψθούν μεσο ποιησικό έπγο σοτρ, αλλά ποσέ δεν σο κασάυεπαν.΢τνάμα, η μπαλάνσα ατσή εκυπάζει και σην απογοήσετςη σοτίδιοτ σοτ ποιησή, ποτ παπά σιρ πποςδοκίερ σοτ, δενκασόπθψςε με ση μέφπι σώπα δημιοτπγία σοτ να λάβειαναγνώπιςη και σιμή.
  18. 18. Και κάποσε οι μελλούμενοι καιποί:«Ποιορ άδοξορ ποιησήρ» θέλψ να πούνε«σην έγπαχε μιαν έσςι πενιφπήμπαλάνσα ςσοτρ ποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι;»Η σελετσαία ςσπουή σηρ μπαλάνσαρ σοτ Καπτψσάκη εκυπάζει μεμιαν ανσίυαςη σην πποςδοκία σοτ για σο μέλλον. Ενώ, δηλαδή, οποιησήρ θέλει να διασηπηθεί σο έπγο σοτ και ςε μελλονσικέρεποφέρ, γεγονόρ ποτ θα ςήμαινε αναγνώπιςη σηρ αξίαρσοτ, ενσούσοιρ εκυπάζει σην επιθτμία να αναπψσηθούν οιμελλονσικοί αναγνώςσερ ποιορ ήσαν ο άδοξορ ποιησήρ ποτςτνέθεςε ατσή σην πενιφπή μπαλάνσα για σοτρ άδοξοτρ ποιησέρ.Η αμυιθτμία ατσή σοτ Καπτψσάκη εκυπάζει σιρ ανσικποτόμενερελπίδερ και ανηςτφίερ σοτ, καθώρ ενώ πιςσεύει πψρ σο έπγο σοτδε θα ξεφαςσεί, έφει ςτνάμα και σο υόβο πψρ δεν ππόκεισαισελικά να αποκσήςει ση υήμη ποτ επιθτμεί.
  19. 19. Η αναυοπά ςσοτρ ποιησέρ΢σην ππώση ςσπουή ο Καπτψσάκηρ αυιεπώνει δύο ςσίφοτρ γιασοτρ άδοξοτρ ποιησέρ, ςση δεύσεπη πένσε, ενώ ςσην σπίση καισοτρ οκσώ.΢σην ππώση ςσπουή διαστπώνει απλώρ σην επιθτμία σοτ νααυιεπώςει μια λτπησεπή μπαλάνσα ςσοτρ άδοξοτρ ποιησέρ. ΢σηδεύσεπη ςσπουή δίνει πιο εμυασικά σο γεγονόρ πψρ, ςε ανσίθεςημε σοτρ γνψςσούρ ποιησέρ, κανείρ δεν μπαίνει ςση διαδικαςία ναμιλήςει για σοτρ άδοξοτρ ποιησέρ, και γι‟ ατσό σοτρ ςκεπάζει σοβαπύ ςκοσάδι. Παπόλο ποτ σο έπγο σοτ τπήπξε ανάξιο, ο ποιησήρθέλει να σοτρ πποςυέπει μια μπαλάνσα, για να σοτρ σιμήςει.΢σην σπίση ςσπουή πάνσψρ ο Καπτψσάκηρ πεπιγπάυει πιοαναλτσικά ση ζψή ατσών σψν άδοξψν ποιησών, ποτ σο μόνο ποτγνώπιςαν ςση ζψή σοτρ ήσαν η πεπιυπόνηςη. Παπά σιρπποςπάθειέρ σοτρ και παπά σο γεγονόρ όσι πάνσοσε πίςσετανπψρ είναι θέμα φπόνοτ να δοξαςσούν, έμειναν σελικά ςσηναυάνεια και ξεφάςσηκαν.
  20. 20. Ο φαπακσηπιςμόρ πενιφπό για σο ποίημά σοτΣο ποίημα σοτ Καπτψσάκη από άποχη σεφνοσποπίαρ είναι άπσιοκαι αποσελεί εξαίπεσο δείγμα μπαλάνσαρ. Η μπαλάνσα σοτ δενμποπεί να φαπακσηπιςσεί «πενιφπή». Ενσούσοιρ, ο ποιησήρ κασανοείπψρ μπποςσά ςσο μεγάλο πόνο ποτ βίψςαν όλοι ατσοί οιποιησέρ, ποτ είδαν σιρ πποςδοκίερ και σα όνειπά σοτρ ναδιαχεύδονσαι, σο ποίημά σοτ δεν μποπεί να πποςυέπει σίποσε σοοτςιαςσικό, γι‟ ατσό και σο φαπακσηπίζει πενιφπό. Άλλψςσε, όνσαρεκείνη ση ςσιγμή κι ο ίδιορ έναρ άδοξορ ποιησήρ, ανσικπίζει σοποίημά σοτ, όπψρ θα σο έκπινε κάποιορ ποτ δε γνώπιζε και δεν είφεκαμία εκσίμηςη για σο δημιοτπγό ατσήρ σηρμπαλάνσαρ.Τπάπφοτν, δηλαδή, απηφήςειρ σηρ πικπίαρ σοτΚαπτψσάκη για σο γεγονόρ πψρ δεν είφε εκσιμηθεί σο έπγοσοτ, παπά σο γεγονόρ πψρ ο ίδιορ ένιψθε ςίγοτπορ για σην ποιησικήσοτ ικανόσησα. Έναρ ατσοςαπκαςμόρ από ση μεπιά σοτΚαπτψσάκη, ποτ ένιψθε σο υόβο πψρ η ποιησική σοτ παπαγψγή θαέμενε ςσην αυάνεια, ςα να ήσαν ανάξια πποςοφήρ.
  21. 21. Η μπαλάνσα από αιςθησική άποχηΗ μπαλάνσα σοτ Καπτψσάκη έφει πποςεγμένη ομοιοκασαληξίακαθώρ και ποικίλα ςφήμασα λόγοτ ποτ ενιςφύοτν ση μοτςικόσησασψν ςσίφψν.Η ομοιοκασαληξία ςσιρ σπειρ ππώσερ ςσπουέρ σοτ ποιήμασορακολοτθεί σο ίδιο ςφήμα: ο ππώσορ ςσίφορ ομοιοκασαληκσεί με σονσπίσο, ο δεύσεπορ με σον σέσαπσο, πέμπσο και έβδομο, ενώ ο έκσορμε σον όγδοο. Έφοτμε δηλαδή ςσιρ σπειρ ππώσερ ςσπουέρ: αβαββγβγ.Ενώ ςσην σέσαπση σεσπάςσιφη ςσπουή έφοτμε πλεφσήομοιοκασαληξία με σον ππώσο ςσίφο να ομοιοκασαληκσεί με σονσπίσο και σον δεύσεπο με σον σέσαπσο, ενώ ςτνάμα ο ππώσορ καισπίσορ ςσίφορ ομοιοκασαληκσούν με σοτρ δεύσεπο, σέσαπσο, πέμπσοκαι έβδομο σψν πποηγούμενψν ςσπουών, ενώ ο δεύσεπορ καισέσαπσορ ομοιοκασαληκσούν με σοτρ έκσο και όγδοο σψνπποηγούμενψν ςσπουών (βγβγ).
  22. 22. Η μοτςικόσησα σοτ ποιήμασορ, πέπα από σηνομοιοκασαληξία ενιςφύεσαι με:- σο μέσπο: οι ςσίφοι σοτ ποιήμασορ είναιενδεκαςύλλαβοι και δεκαςύλλαβοι κι έφοτν γπαυσείςε ιαμβικό μέσπο, έφοτμε δηλαδή εναλλαγή μίαράσονηρ και μίαρ σονιςμένηρ ςτλλαβήρ. Γιαπαπάδειγμα: Μα ξέπονσαρ πψρ όλοι σοτρ ξεφνούνε(ψρ σόνορ δε λογίζεσαι μόνο ο γπαμμασικόρ σόνορ,αλλά και ο μοτςικόρ σόνορ ποτ δίνεσαι κασά σηνανάγνψςη ςε ςτμυψνία με σο μέσπο σοτ ποιήμασορ).- σην επανάληχη σοτ ςσίφοτ «μπαλάνσα ςσοτρποιησέρ άδοξοι ποτ „ναι» ποτ σίθεσαι ψρκασαληκσικόρ ςσίφορ όλψν σψν ςσπουών καιλεισοτπγεί ψρ σο γύπιςμα (πευπέν) σηρ μπαλάνσαρ.- σιρ παπηφήςειρ ςε διάυοποτρ ςσίφοτρ. Γιαπαπάδειγμα, ςσοτρ δύο ππώσοτρ ςσίφοτρ, έφοτμεπαπήφηςη σοτ «ς»: “Από θεούρ και ανθπώποτρμιςημένοι, /ςαν άπφονσερ ποτ εξέπεςαν πικποί.”Ενώ ςσοτρ δύο επόμενοτρ έφοτμε παπήφηςη σοτ «π»:“μαπαίνονσαι οι Βεπλέν· σοτρ απομένει / πλούσορη πίμα πλούςια και απγτπή”
  23. 23. Σα φαπακσηπιςσικά σηρ ποίηςηρ σοτΚαπτψσάκη ποτ εμυανίζονσαι ςσο ποίημα Ειπψνεία και ςαπκαςμόρ: Ο σίσλορ σηρ ποιησικήρ σοτςτλλογήρ είναι Νηπενθή (ποτ ςημαίνει φψπίρ πένθορ) ενώσα ποιήμασά σοτ είναι πεςιμιςσικά. Μελαγφολία και πικπία: είναι απαιςιόδοξορ, ο πόνορ καιη θλίχη έφοτν γίνει σπόπορ ζψήρ γι‟ ατσόν. Ηππαγμασικόσησα σον απογοησεύει γιασί διαχεύδει όςαονειπετόσαν. Απογοήσετςη και απελπιςία: ςση Νηπενθή κτπιαπφούν σαμοσίβα σοτ φαμένοτ ονείποτ και σοτ φπόνοτ. ΢τμβολιςμόρ: ςσο ποίημά σοτ με σοτρΒεπλαίν, Οτγκό, Πόε και Μπψνσλαίπ ςτμβολίζει όλοτρεκείνοτρ σοτρ ανθπώποτρ ποτ ακολούθηςαν σα φνάπιαατσών σψν ποησών ςτγκασαλέγονσαρ μέςα ς‟ ατσούρ καισον ίδιο σοτ σον εατσό.

×