1. ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ Εργασία της : Κολτσικόγλου Αναστασίας Υπεύθυνη καθηγήτρια : Μαρία Τσουκανέλη

2. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1910 στο Νίκολσκι Ουσουρίσκι, μια επαρχιακή πόλη της περιοχής του Χαρμπίν στη Μαντζουρία, από γονείς Κεφαλλονίτες , το Χαρίλαο Καββαδία και τη Δωροθέα Αγγελάτου της γνωστής οικογένειας εφοπλιστών της Κεφαλλονιάς. Σ’ αυτή τη μικρή Ρωσική πόλη, γεννιούνται και άλλα δυο παιδιά: η Τζένια (Ευγενία) κι ο Μήκιας (Δημήτρης). Ο πατέρας Χαρίλαος Καββαδίας διατηρούσε γραφείο γενικού εμπορίου διακινώντας μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων με κύριο πελάτη τον τσαρικό στρατό.

3. Το 1914, με την έκρηξη του Πολέμου, η οικογένεια έρχεται στην Ελλάδα κι εγκαθίσταται στο Αργοστόλι, ενώ ο πατέρας επιστρέφει στις επιχειρήσεις του στη Ρωσία, όπου καταστρέφεται οικονομικά. Το 1917, κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης, φυλακίζεται. Γυρίζει και πάλι στην Ελλάδα το 1921, τσακισμένος και ανίκανος να προσαρμοσθεί στην ελληνική πραγματικότητα. Μετά το Αργοστόλι, η οικογένεια εγκαθίσταται στον Πειραιά. Ο Καββαδίας πηγαίνει στο Δημοτικό κι είναι συμμαθητής με το Γιάννη Τσαρούχη. Διαβάζει Ιούλιο Βερν και διάφορα βιβλία περιπέτειας. Στο Γυμνάσιο γνωρίζεται με το συγγραφέα και ιατρό του Πολεμικού Ναυτικού Παύλο Νιρβάνα. Δεκαοκτώ ετών, αρχίζει να δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας με το ψευδώνυμο Πέτρος Βαλχάλας.

4. μετακομίζει από τον Πειραιά στην Αθήνα. Το σπίτι της γίνεται τόπος συγκέντρωσης λογοτεχνών, ζωγράφων και ποιητών. Ο Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, δίνει εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή. Όμως την ίδια περίοδο πεθαίνει ο πατέρας του και αναγκάζεται να εργαστεί σε ναυτικό γραφείο. Συνεχίζει όμως να συνεργάζεται με διάφορα φιλολογικά περιοδικά. Το 1934, η οικογένεια Καββαδίας την εποχή εκείνη περιγράφεται ως ένας λιγομίλητος απλός άνθρωπος, ατημέλητος, χαριτωμένος, εγκάρδιος, με ανεξάντλητο χιούμορ, αγαπητός στους πάντες. Το 193 8 στρατεύεται και υπηρετεί στην Ξάνθη με την ειδικότητα του ημιονηγού, ενώ το 1939 παίρνει το δίπλωμα του ραδιοτηλεγραφητή κατωτέρας τάξεως. Στον πόλεμο του ’40 φεύγει για την Αλβανία, όπου υπηρετεί αρχικά ως ημιονηγός τραυματιοφορέας και αργότερα λόγω της ειδικότητάς που είχε ως ασυρματιστής χρησιμοποιείται στο σταθμό υποκλοπής της ΙΙΙ Μεραρχίας.

5. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, και συγκεκριμένα το 1954, συνέβη το εξής περιστατικό: Ενώ ο ποιητής εργαζόταν σε "ποστάλι" (καράβι μικρών αποστάσεων, επιβατηγό),ταξίδεψε με το καράβι του ο Γιώργος Σεφέρης. Με τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, ο ποιητής μπαρκάρει και πάλι αφού έχει εξασφαλίσει την άδεια της ασφάλειας, που τον θεωρεί "κομμουνιστή άνευ δράσεως" και του χορηγεί ειδικά διαβατήρια περιορισμένης χρονικής ισχύος. Έπειτα, από το 1954 μέχρι και το 1974, ταξιδεύει διαρκώς με πολύ μικρά διαλείμματα. Μέσα στη χρονική αυτή περίοδο, τα πιο σημαντικά γεγονότα στη ζωή του ποιητή αφορούν το θάνατο του πιο μικρού του αδερφού, Αργύρη, το 1957, την κυκλοφορία της «Βάρδιας» στα γαλλικά το 1959, την επανέκδοση του «Μαραμπού» και του «Πούσι» το 1961 από τις εκδόσεις Γαλαξίας, το θάνατο της μητέρας του το 1965 και τη γέννηση του Φίλιππου το 1966, γιου της ανιψιάς του Έλγκας.

6. ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ 1 η ενότητα στίχοι : 1-8 <<Οι ναυτικοί στα φορτηγά …σε μια γλυκιά γυναικεία συντροφιά>> : Η γάτα .τρυφερή συντροφιά των ναυτών τα βράδια στο καράβι. 2 η ενότητα στίχοι : 9-16 <<Είναι περήφανη κι οκνή …πως φέρνει πυρετό>> : Η άγρια και περήφανη ομορφιά της γάτας μοιάζει με την γυναικεία γοητεία. 3 η ενότητα στίχοι : 17-24 <<Της έχουν πάντα στο λαιμό …δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά>> 4 η ενότητα στίχοι : 25-32 <<Λίγο πριν απ’ το θάνατο ...θερμή γυναίκα αγαπητή>> : Ο μοιραίος θάνατος της γάτας και η θλίψη των ναυτών για την απώλεια της συντροφιάς της .

7. Στιχουργική ανάλυση Το ποίημα αποτελείτε από οκτώ τετράστιχες στροφές, με εναλλαγή ιαμβικού και τροχαϊκού μέτρου. Οι αρχικοί δεκαπεντασύλλαβοι στίχοι εναλλάσσονται με δεκατρισύλλαβους, ενώ παρατηρείτε ομοιοκαταληξία πλεχτή. Η αριστοτεχνική χρήση των συνηχήσεων δημιουργεί μαζί με τις παρηχήσεις έντονο ηχητικό αποτέλεσμα. Ενώ η παρεμβολή των συνιζήσεων στο στίχο 12 σπάει για λίγο τον γρήγορο κι ανάλαφρο ρυθμό. Με τον ίδιο τρόπο σπάει ο παραδοσιακός ρυθμός στους στίχους που δεν ομοιοκαταληκτούν. Ο ανάλαφρος ρυθμός οφείλετε και στην ποικιλία που παρουσιάζει η δομή του συνταγματικού άξονα, με την παρεμβολή υποτακτικών προτάσεων σε διάφορα σημεία της κύριας . ΥΦΟΣ/ΜΟΡΦΗ Το ποίημα διαπνέεται από διάχυτη τρυφερότητα και στερημένο ερωτισμό, που βρίσκει εκτόνωση στην περιγραφή της ομορφιάς και της άγριας συμπεριφοράς της γάτας. Το ενδιαφέρον στρέφετε γύρο από το ζώο αυτό και το ποιητικό ύφος δηλώνει το αίσθημα της αγάπης και της συντροφικότητας που αναπτύσσετε ανάμεσα στους ναύτες και το όμορφο ζώο παρουσιάζοντας το οικείο στον αναγνώστη.

8. Σχήματα λόγου Προσωποποιήσεις/μεταφορές : στίχοι 3-4 <<κι αυτή …περήφανη στα πόδια τους…>>, στίχοι 5-6 <<…όταν η θάλασσα χτυπάει τις λαμαρίνες- και πολεμάει με δύναμη να σπάσει τα καρφιά>>, στίχος 7 <<μέσα στης πλώρης τη βαριά σιγή>>, στίχος 9 <<Είναι περήφανη κι οκνή>>, στίχος 10 <<κι είναι τα γκρίζα μάτια της γιομάτα ηλεκτρισμό>> στίχοι 11-12 <<…νομίζεις-πως αναλύετε σένα αργό και ηδονικό σπασμό>>, στίχος 15 <<κι όταν αργά και ράθυμα στα μάτια τους κοιτάζει>>, στίχος 20 <<απ’ το μαύρο θάνατο>>, στίχο 22 <<κι έτσι άθελα το σίδερο το μαύρο τα τραβά>>, στίχος 23 <<κι ουρλιάζοντας τρελαίνεται σ ’ένα σημείο κοιτώντας>>, στίχος 24 <<φέρνοντας δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά>>, στίχος 29 <<που πολύ σπάνια λυγά η καρδιά τους>>, στίχος 30 <<με την καρδιά σφιχτή>>, στίχος 31 <<γεμάτη μια παράξενη πικρία που όλο δαγκώνει>> Παρομοιώσεις : στίχος 8 <<είναι γι’ αυτούς σα μια γλυκιά γυναίκεια συντροφιά>>, στίχος 9 <<Είναι περήφανη κι οκνή, καθώς όλες οι γάτες>>, στίχος 13 <<Στο ρεμβασμό και στο θυμό με τη γυναίκα μοιάζει>>, στίχοι 31-32 <<σαν όταν χάνουμε θερμή γυναίκα αγαπητή>>

9. Επαναλήψεις : στίχοι 4 & 9 <<περήφανη στα πόδια τους…>> - <<Είναι περήφανη κι οκνή…>>, στίχοι 15 & 27 <<κι όταν αργά και ράθυμα στα μάτια τους κοιτάζει>> - <<μια στιγμή στα μάτια την κοιτάζει>>, στίχοι 20 & 22 <<απ’ το μαύρο θάνατο>> - <<το σίδερο το μαύρο>>, στίχοι 29 & 30 <<που πολύ σπάνια λυγά η καρδιά τους>> - <<με την καρδιά σφιχτή>> Γλώσσα : Η Γλώσσα του ποιήματος είναι γεμάτη από εικόνες πλούσιες σε επίθετα και σχήματα λόγου, παρομοιώσεις και μεταφορές. Συχνή παρουσιάζεται και η χρήση μετοχών σε ενεργητική φωνή, (<<ουρλιάζοντας>>, <<κοιτώντας>>, <<φέρνοντας>>, <<χαϊδεύοντας>>). Οι λέξεις είναι προσεκτικά επιλεγμένες και αποδίδουν εύστοχα την ένταση των αισθημάτων, (<<περήφανη>>, <<τ’ άγρια μάτια της υγρά κι ηλεκτρισμένα>>, <<απ’ το μαύρο θάνατο>>). Η χρήση του ενεστώτα δίνει ζωντάνια στη σχέση των ναυτών με τη γάτα κι ενισχύει τη σημασία της.

10. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Τις πληροφορίες για την βιογραφία του συγγραφέα του ποιήματος “ Οι γάτες των φορτηγών ” Νίκου Καββαδία τις πήρα από το διαδίκτυο από την Βικιπαίδεια .