Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Carta dun sacerdote (angola)

280 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Carta dun sacerdote (angola)

  1. 1. CARTA DUNSACERDOTE CATÓLICO Ó NEW YORK TIMES
  2. 2. Querido irmán periodista:Son un simple sacerdote católico. Síntome feliz eorgulloso da miña vocación. Hai vinte anos quevivo en Angola como misioneiro.Vexo en moitos medios de información, sobre todono voso periódico a ampliación do tema en formamorbosa, investigando en detalles a vida dalgúnsacerdote pedófilo. Así aparece un dunha cidade deUSA, da década do 70, outro de Australia dos anos 80e así de fronte, outros casos recentes… Certamentetodo condenable! Vense algunhas presentacións periodísticas ponderadas e equilibradas, outras amplificadas, cheas de prexuízos e ata de odio.
  3. 3. Sinto unha gran dor polo profundo mal que persoas, que deberían de ser sinais do amor de Deus, sexan un puñal na vida de inocentes.Non hai palabra que xustifique tales actos.Non hai dúbida que a Igrexa non pode estar senón do lado dos débiles, dos máis indefensos.Polo tanto todas as medidas que sexan tomadas para a protección, prevención da dignidade dos nenos será sempre unha prioridade absoluta
  4. 4. Pero, é curioso a pouca noticia e desinterese por miles e miles de sacerdotes que se consomen por millóns de nenos, polos adolescentes e os máis desfavorecidos nos catro ángulos do mundo! Penso que ao voso medio de información non lle interesa que eu tivese que transportar, por camiños minados no ano 2002, a moitos nenos desnutridos desde Cangumbe a Lwena(Angola), pois o goberno non se disponía a facelo e as ONGs non estaban autorizadas; que tivese que enterrar decenas de pequenos falecidos entre os desprazados de guerra e os que volveron aos seus lugares. Que lle teñamos salvado a vida a miles de personas mediante o único posto médico en 90.000 km2, así como coa distribución de alimentos e sementes.
  5. 5. Que teñamos dado a oportunidade de educación en escolas, nestes 10 anos a máis de 110.000 nenos... Non é de interese que con outros sacerdotes tivésemos que socorrer a crise humanitaria de cerca de15.000 persoas nos acuartelamentos da guerrilla, despoisda súa rendición, porque non chegaban os alimentos do Goberno e da ONU. Non é noticia que un sacerdote de 75 años, o P. Roberto, polas noites recorra a cidade de Luandacurando os rapaces da rúa, levándolos a unha casa de acollida, para que se desintoxiquen da gasolina que aspiran gañándose a vida como lanzachamas. Que alfabeticen centos de presos. Que outrossacerdotes, como P. Stefano, teñan casas de asistenciapara os rapaces que son golpeados, maltratados e ata violentados e buscan un refuxio.
  6. 6. Tampoco que Frei Maiato cos seus 80 anos, pase casa por casa confortando os enfermos e desesperados.Non é noticia que máis de 60.000 dos 400.000sacerdotes e relixiosos deixasen a súa terra e a súa familia para servir os seus irmáns nunha leprosería, en hospitais, campos derefuxiados, orfanatos para nenos acusados de feiticeiros ou orfos de pais que faleceron con Sida, en escolas para os máis pobres, en centros de formación profesional, en centros de atención a seropositivos…Ou sobre todo, en parroquias e misións dando motivacións á xente para vivir e amar.
  7. 7. Non é noticia que o meu amigo, o P. Marcos Aurelio, por salvar a uns mozos durante a guerra en Angola, os transportase de Kalulo a Dondo e volvendo á súa misión fose ametrallado no camiño. Que o irmán Francisco, con cinco señoras catequistas, por ir a axudar ás áreas rurales máis recónditas morrese nun accidente na rúa.Que decenas de misioneiros en Angola morresen por falta de socorro sanitario, por una simple malaria; que outros saltasen polos aires a causa dunha mina, visitando á súa xente.No cemiterio de Kalulo están as tumbas dos primeiros sacerdotes que chegaron á rexión… Ningún pasou dos 40 anos.
  8. 8. Non é noticia acompañar a vida dun sacerdote “normal” no seu día a día, nas súas dificultades e alegrías, consumindo sen ruído a súa vida a favor da comunidade que serve. A verdade é que non procuramos ser noticia, senón sinxelamente levar a Boa Nova, esa noticia que sen ruído comezou na noite de Pascua. Fai máis ruído unha árbore que cae que mil árbores que crecen.Faise moito máis escándalo por un sacerdote que falta que por miles que dan a súa vida polos necesitados.
  9. 9. Non pretendo facer unha apoloxía da Igrexa e dos sacerdotes.O sacerdote non é nin un heroe nin un neurótico. É un simple home, que coa súa humanidade busca seguir a Xesús e servir os seus irmáns. Hai miserias, pobrezas e fraxilidades como en cada ser humano; e tamén beleza e bondade como en cada criatura… Insistir en forma obsesionada e persecutoria nun tema, perdendo a visión de conxunto, crea verdadeiramente caricaturas ofensivas do sacerdocio católico, nas cales me sinto ofendido.
  10. 10. Só lle pido, amigo periodista, que busque a Verdade, o Ben e a Beleza. Iso o fará nobre na súa profesión. En Cristo, P. Martín Lasarte sdb “O meupasado, Señor, confíoo á túa Misericordia. O meu presente ao teu Amor. O meu futuro á túa Providencia“.
  11. 11. Xa era hora de que chegase un correo como este, que en verdade paga a pena reenviar....esperamos que todos os católicos poidamos facer un poco decontrapeso...non só con reenviar este correo, senón co noso exemplo de vida.

×