Estilos educativos

512 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
512
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
12
Actions
Shares
0
Downloads
11
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Estilos educativos

  1. 1. ESTILOS EDUCATIVOS <br />NA FAMILIA<br />
  2. 2. “El abrazo del oso”<br />
  3. 3. "El cerebro no es un vaso por llenar, sino una lámpara por encender." Plutarco<br />"El principio de la educación es predicar con el ejemplo." Turgot<br />"Para educar a un niño hace falta la tribu entera." Proverbio africano <br />"Necesitamos buenos educadores, es decir: profesores y padres." Christopher Clouder<br />(presidente de la Federación de Escuelas Waldorf) <br />"Si queremos educar a un niño debemos educarle a él y educar también a su ambiente. Puesto que todos los niños viven en un contexto, debemos educar al niño y al contexto, a los dos." José Antonio Marina.<br />
  4. 4. Por que é importante o estilo educativo da familia?????<br />Porque a familia constitúe o primeiro lugar de socialización d@nen@<br />Porque @s nais-pais son @s PRIMEIR@S e máis IMPORTANTES<br /> educadores d@s seus fill@s.<br />Porque se colaboramos GARANTIMOS a continuación das aprendizaxes da escola<br />Porque evitamos mensaxes contraditorias para @ nen@.<br />Porque a familia é a que aporta SEGURIDADE AFECTIVA e APOIO.<br />Que inflúe <br />En todas as ÁREAS DO SEU DESENVOLVEMENTO.<br />
  5. 5. CUESTIONARIO:<br />1. Cada vez que a nai de Xoánvai a ver a televisión, el comeza a facerruído, de tal forma que lle impide ver o seu programa favorito. Que farías ti se foses a súanai?.<br /> - Enfadarme e reprenderlle cada vez que fairuído.<br /> - Poñerlle atención e alabalo cando xogue tranquilamente e non llefacer caso cando fagaruído.<br /> - Deixo de ver a televisión pois o meufillorequire a miña atención.<br /> - Apago a televisión, e dedícome a outracousa.<br />2. Queres que @ túa/teufill@faga os deberes na casa. Que farías ti?.<br /> -Dicirlle: "Cando remates os teus deberes poderás ir ao parque".<br /> -Dicirlle: "Se non fas a tarefa, mañá non baixarásao parque".<br /> -Dicirlle: "Como non fagas os teus deberes enfadareime".<br /> -Dicirlle: "Veña, sento contigo e facémolosxunt@s".<br />
  6. 6. 3. Un pai dille á súafilla que non pode ir con el xa que non cumpriu a súa promesa de limpar o seu cuarto. Ela reacciona chorando, queixándose e prometendo que limpará o seu cuarto cando volvan. -Que farías ti se foses o seupai?.<br /> - Como non cumpriu o trato, a ignoras e vastesó.<br /> - Lévala a comprar coa promesa de que mañálimpará o seu cuarto.<br /> - Calmas á túafilla e axúdaslle a limpar o seu cuarto.<br /> - Enfádaste con ela e castígala sen ver a televisión esa tarde.<br />4. Luisa algunhas veces di palabras feas, pero unicamente cando está diante da súanai. A nai de Luisa explicoulle á súafilla con claridade, o desagradable que é para elaoir esas palabras. Que farías ti se foses a súanai?.<br /> - Dislle: "aínda que o digan @s teus/túasamig@s, non debes dicir palabras feas".<br /> - Dislle: "Xa verás como cho volva a oir "... ".<br /> - Non lle fas caso cando utiliza esas palabras, e préstaslle atención cando non o fai.<br /> - Dásllena boca para que aprenda.<br />
  7. 7. 5. Queres que o teufillo se afaga a recoller o seuprato da mesa. Que farías?.<br /> - Pensas que cando estea preparado faráo el sósennecesidade de que se lleensine.<br /> - Ensínaslle a recoller o seuprato e dislle o ben que o fixo cando o recolla.<br /> - Recolles o seuprato, el bastante ten con ir a clase todos os días.<br /> - Enfádaste cada vez que non recolle o seuprato<br />Podemos logo dicir que en función do que respondemos educaríamos aos nen@s dunha forma oudoutra??? <br />
  8. 8. Como podemos conseguir isto? - Cal é o noso estilo educativo ? <br />Esixente<br />INDUCTIVO<br />AUTORITARIO<br />Disponibilidade de resposta= ALTA<br />Disponibilidade de resposta= BAIXA<br />Cálido<br />PERMISIVO<br />PERMISIVO<br />Frío<br />INDULXENTE<br />NEGLIXENTE<br />NON Esixente<br />
  9. 9. ESIXENTE<br />FRÍO<br />DISPONIBILIDADE DE RESPOSTA: BAIXA<br />AUTORITARIO<br />
  10. 10. @S NAIS-PAIS AUTORITARIOS SON:<br /><ul><li> Programan de forma exhaustiva as actividades d@sseusfill@s
  11. 11. Máis do 60% dos comentarios que lles fan aos nen@s son para darlles ORDES.
  12. 12. Cando @s critican non o fan das accións que realizan mal senón da persoad@nen@: “eres un inútil”, “mira que eres burro”….</li></ul>Producen n@s nen@s sentimentos de:<br /><ul><li> CULPABILIDADE: non poden cumprir as normas, cupables de facer sufrir aospais.
  13. 13. MÁSCARA: ante @s nais-pais aparentan unhacousa pero noutros ambientes fan outra diferente.
  14. 14. ÁS VECES SON NEN@S AGRESIV@S, QUE PODEN TER</li></ul> PSICOSOMATISMOS.<br />
  15. 15. ESIXENTE<br />CÁLIDO<br />DISPONIBILIDADE DE RESPOSTA: ALTA<br />INDUCTIVO<br />
  16. 16. NON ESIXENTE<br />FRÍO<br />DISPONIBILIDADE DE RESPOSTA: BAIXA<br />PERMISIVO NEGLIXENTE<br />
  17. 17. NON ESIXENTE<br />CÁLIDO<br />DISPONIBILIDADE DE RESPOSTA: ALTA<br />PERMISIVO INDULXENTE<br />
  18. 18. O estrano caso do cangurito<br />Cangurito asomouseao exterior dende o peto de mamá Cangura. "Huum" Qué grande é o mundo! Cando me deixarássaír a percorrelo? "Eu ensinareichosennecesidade de que saias do meu peto. Non quero que coñezas malas compañías, nin que te expoñasaosperigos do bosque. Eu son unha canguro responsable e decente". Cangurito lanzou un suspiro e permaneceu no seu acocho sen protestar. Aconteceu que Cangurito empezou a medrar e fíxoo de tal maneira que o peto de mamá canguro rachou por todos lados. Prohíboche que sigas medrando! E Cangurito obediente, deixou de medrar naquel instante. Dentro do peto de mamá canguro comezou Cangurito a facer preguntas acerca de todo o que vía. Era un animaliñomoiintelixente e amosabaunha clara vocación de científico. Pero a mamá canguro molestáballe non atopar a man as respostas necesarias para satisfacer a afanosa curiosidade do seupequenofillo. Prohíboche que volvas facermáis preguntas! <br />
  19. 19. E Cangurito que cumpría á perfección o cuarto mandamento, deixou de preguntar e con cara de cretino aceptou a orde da súanai. Un día, as cousasestiveron a punto de volver á normalidade. Aconteceu que Cangurito viu cruzar ante os seusollosunha cangurita da súamesmaidade. Era o exemplarmáisfermoso da especie. "Mamá quero casar con esa cangurita". Oh! Queres abandonarme por unha canguro calquera? Este é o pagamento que dásaosmeusdesveos. Prohíboche que cases! E Cangurito non casou. Cando mamá canguro morreu, viñeron a sacar a Cangurito do peto da defunta. Era un animal extrañísimo. O seucorpo era pequeno como o dunrecén nacido, pero a súa cara comezaba a arrugarse como a dun vello animal. Nada maistocou a terra, o seucorpobañouse en suor frío. Teño...teño medo á terra, parece que baila o meuarredor. E pediu que o metesen no madeirodunhaárbore. Cangurito pasou o resto do seu días asomando o fuciño polo oco do madeiro. De vez en cando escoitábaselle repetir en voz baixa: " Verdadeiramente, que grande é o mundo...! . Días despoismorreu.<br />
  20. 20. O estrano caso do cangurito<br />Cangurito asomouseao exterior dende o peto de mamá Cangura. "Huum" Qué grande é o mundo! Cando me deixarássaír a percorrelo? "Eu ensinareichosennecesidade de que saias do meu peto. Non quero que coñezas malas compañías, nin que te expoñasaosperigos do bosque. Eu son unha canguro responsable e decente". Cangurito lanzou un suspiro e permaneceu no seu acocho sen protestar. Aconteceu que Cangurito empezou a medrar e fíxoo de tal maneira que o peto de mamá canguro rachou por todos lados. Prohíboche que sigas medrando! E Cangurito obediente, deixou de medrar naquel instante. Dentro do peto de mamá canguro comezou Cangurito a facer preguntas acerca de todo o que vía. Era un animaliñomoiintelixente e amosabaunha clara vocación de científico. Pero a mamá canguro molestáballe non atopar a man as respostas necesarias para satisfacer a afanosa curiosidade do seupequenofillo. Prohíboche que volvas facermáis preguntas! <br />
  21. 21. E Cangurito que cumpría á perfección o cuarto mandamento, deixou de preguntar e con cara de cretino aceptou a orde da súanai. Un día, as cousasestiveron a punto de volver á normalidade. Aconteceu que Cangurito viu cruzar ante os seusollosunha cangurita da súamesmaidade. Era o exemplarmáisfermoso da especie. "Mamá quero casar con esa cangurita". Oh! Queres abandonarme por unha canguro calquera? Este é o pagamento que dásaosmeusdesveos. Prohíboche que cases! E Cangurito non casou. Cando mamá canguro morreu, viñeron a sacar a Cangurito do peto da defunta. Era un animal extrañísimo. O seucorpo era pequeno como o dunrecén nacido, pero a súa cara comezaba a arrugarse como a dun vello animal. Nada maistocou a terra, o seucorpobañouse en suor frío. Teño...teño medo á terra, parece que baila o meuarredor. E pediu que o metesen no madeirodunhaárbore. Cangurito pasou o resto do seu días asomando o fuciño polo oco do madeiro. De vez en cando escoitábaselle repetir en voz baixa: " Verdadeiramente, que grande é o mundo...! . Días despoismorreu.<br />
  22. 22. IMOS REFLEXIONAR SOBRE ESTE TEXTO:<br />1.- Que conclusión se che ocorredespois de ler esta fábula?<br /> <br /> <br />2.- Como son os personaxes da fábula?<br /> - Mamá canguro:<br /> <br /> - O cangurito:<br /> <br /> <br />3. - Se foras un-unhaamig@ de mamá canguro, que lleaconsellarías?<br /> <br /> <br />4.- Buscamos frases que adoitamosempregarna vida cotián e nas que se dan actitudes semellantesás de mamá canguro<br /> <br /> <br /> <br />5.- Por que pode suceder que @s nais-pais adoptemos unhaactitude como a de mamá canguro??<br />
  23. 23. A SOBREPROTECCIÓN:<br />- @s nais-paisconcédenlleaonen@ todo o que lle piden, podendodirixirou non aonen@.<br /><ul><li> O afecto é mínimo: en realidade non querenaoseufill@, quérense a sí mesm@s
  24. 24. Pensan que: </li></ul> - @ nen@sempre é pequen@ e non sirve para nada<br /> - os frecuentes agasallos expresan o cariño que lle ten<br /> - @s nais-pais para satisfacer as necesidades d@nen@ , lémbranlle frecuentemente todo o que fan por el/ela.<br />Por que?<br /><ul><li> entre nai e pai non existe entendemento e poñenaonen@ polo medio
  25. 25. @ nen@tivoalgunhaenfermidade que fai que precise máiscoidados
  26. 26. nen@s non desexados= sentimento de culpabilidade= exceso de cariño
  27. 27. Nais e pais inmaduros que teñennecesidade de que @ seufill@ @s necesiten</li></li></ul><li>Vexamosexemplos:<br />EXEMPLO 1<br />EXEMPLO 2<br />María quere mercar uns patíns para patinaxe sobre xeo. Ela quere que eu lle dea cartos. Eu sei que ela non os vai usar máis de dúas ou tres veces, e despois…. Algo máis na casa que non usará. Eu díxenlle que alugamos uns, vemos se lle gusta o deporte e despois pensamos se os compramos. Pois non, María dí que todas as súas amigas os teñen e que non vai facer o ridículo poñéndose uns patíns usados.<br />Ao final non me vai quedar máis remedio que mercarllos!!!<br />“Para o pouco tempo que paso con Xoán non vou empezar a rifarlle polo que non fai!!”. Trato de ser comprensiva para que ese anaco sexa agradable para os dous. Con seis anos, o outro día empeñouse en que eu lle dese a cea. Coma se fose un neno pequeno. Eu tivera un mal día e non tiña gañas de discutir. <br />Dinlle de comer coma un xogo. Despois quixo ir durmir con nós. Non durmín nada en toda a noite.<br />
  28. 28. Outrosexemplos:<br />EXEMPLO 3<br />EXEMPLO 4<br />Non o podo atallar. Desde que comezan os anuncios do Nadal, @s meusfill@sxa están: Isto pídomo, Traeranmo os Reis?, Póranme isto nacasa dos meusavós?<br />Despois do Nadal, cada un xúntase con cerca de quince xoguetes. É terrible porque ademáis sacan unhacousa, entretéñensedez minutos, deseguidoperden a ilusión e pasan a outra, e así até que ao día seguinte os xoguetesxaperderon todo o seu atractivo e quedan arrinconados para o resto do ano.<br />Cando chega a hora de facer os deberes empezo a pórme inqueda. É xa unha batalla conseguir que se sente no pupitre e que saque os libros. Volvo á habitación e téñome que sentar con el, entón recorre sempre ao mesmo: “Non o entendo”. Facer os deberes lévanos moito tempo.<br />Ao final esgota a miña paciencia e acabo por dicirlle eu o que ten que contestar. Teño a sensación de que o meu fillo abusa da miña boa disposición para axudarlle.<br />
  29. 29. Por que é importante o ESTILO EDUCATIVO que empreguemos?<br /> Porque se consolida unha axeitada INTELIXENCIA EMOCIONAL<br /> Porque se adquiren a maioría dos CONCEPTOS BÁSICOS necesarios para as posteriores aprendizaxes:<br /><ul><li> Relacións espazo - temporais fundamentais
  30. 30. Coñecemento do seu esquema corporal
  31. 31. Linguaxe oral e a súa expresión
  32. 32. Pensamento lóxico e matemático
  33. 33. Aproximación á linguaxe escrita</li></ul> Porque se producen os maiores avances no seu desenvolvemento, en todos os ámbitos:<br />- social<br />- emocional<br />- cognitivo<br />- físico<br />- da linguaxe<br />
  34. 34. Formar a súapersonalidade<br />Como?:<br /> Entusiasmándose co que fan<br />Sendo tolerantes ante a frustración<br />Adquirindo responsabilidades <br />Vivindo con seguridade e afecto<br />Tendo en conta que cada nen@ é diferente , con diferentes necesidades<br />Non sobreprotexendo<br />Poñendo normas claras e sinxelas<br />O “NON” TAMÉN AXUDA A MEDRAR<br />
  35. 35. Poñendo normas claras e sinxelas<br />Como podo establecer normas?<br />Chegamos a un CONSENSO naquelas que son negociables.<br />@snen@s teñen que saber que as NORMAS hai que CUMPRILAS.<br /> A NORMA será: sinxela, comprensible e moi concreta.<br /> Dirémoslle cales son as CONSECUENCIAS NEGATIVAS se incumpre a norma.<br /> Dirémoslle cales son as CONSECUENCIAS POSITIVAS se cumpre a norma<br />
  36. 36. Como actuar ante unhacondutad@nen@?<br />É importante ensinarllesaos nen@s o que se denomina “demora na gratificación”<br />
  37. 37. “Educar as emocións é unha parte importante da PERSONALIDADE HUMANA, aquela que debía capacitarnos para ser felices”<br />J. Antonio Marina.<br /><ul><li>Quere (á túa maneira) aos nen@s polo que son.
  38. 38. Valóraos polo importantes que son
  39. 39. Failles saber as súas calidades positivas e aquilo que valoras nel@s.
  40. 40. @snen@s necesitan de nós para construír o seu amor propio, o seu sentido e a súa identidade.
  41. 41. Coidado coas comparacións.
  42. 42. Necesitan buscar e atopar límites, recoñecer onde empezan el@se onde empezan os demais.
  43. 43. Ter unha actitude de comprensión máis que de autoridade.
  44. 44. Transmítelles que estás con el@s.
  45. 45. Respecta os seus ritmos.
  46. 46. Transmítelles as normas de forma clara e concisa
  47. 47. Asume a túa responsabilidade para que el@sasuman a súa.</li></li></ul><li>“@ NEN@ NON É UN RECIPIENTE QUE HAI QUE ENCHER , SENÓN UN LUME QUE É PRECISO ACENDER”<br />Montaigne<br />

×