Չարենցյան օրերիշրջանակներում, մենք ընկեր Արմինեի և ընկեր
Տաթևի հետ այցելեցինք Չարենցի տուն-թանգարան: Մենք
իմացանք նրա անձնական կյանքի մասին: Մենք նաև ըզգացինք,
որ ճռճռում է հատակը, մենք հարցրեցինք «Ինչո՞ւ է հատակը
ճռճռում»: Իսկ նա՝ ով մեզ պատմում էր ասաց, որ հին է, և նշեց,
որ այս հատակի վրայով է քայլել: Ինձ ամենաշատը
թանգարանում դուր եկավ աշխատասենյակը, որովհետև այնտեղ
կային տարբեր գրքեր և հետաքրքիր առարկաներ, այնտեղ կան
նաև շախմատի քարեր: Նրա գրասենյակում էր նաև Հուդայի
արձանը, կային նաև գրքեր, դրանք տարբեր լեզվով էին՝
Հայկական, Ռուսական, Ֆրանսյական, Գերմանական… Ցավոք
սրտի 6000 գրքերից պահպանվել էին միայն 1452-ը:
3.
Չարենցը իրառաջին կնոջը շատ է սիրել,
նրա անունը եղել է Արփիկ բայց կինը
հիվանդացել էր և մահացել: Կնոջ
մահանալուց հետո նա կնոջ շպարերը
պահպանել էր, և որպես հիշատակ նրա
դեմքը գիպսից պատրաստված վիճակով
պահում էր իր տանը: Ավելացնեմ, որ նա
երկրորդ անգամ երբ ամուսնացել է ունեցել
է երկու աղջիկ՝ փոքրը անունը Անահիտ էր,
իսկ մեծինը Արփիկ, ի հիշատակ առաջին
կնոջ, բայց Չարենցը չի հասցրել վայելել իր
ընտանիքի սերը, որովհետև նրան բանտ էին
նստեցրել, իսկ կնոջը աքսորել:
4.
Երբ կնոջըաքսորեցին, երեխաներին պահեց և
մեծացրեց իր մայրը: Քանի որ տատիկը չէր
կարող երկուսին միաժամանակ պահել՝
Արփիկին հանձնեց մանկատուն, իսկ Անահիտին
պահեց մեծացրեց: Արփիկը մահացել էր 2008
թվականին: Նրա խոհանոցից ոչինչ չէր
պահպանվել, և այդ իսկ պատճառով՝ փակել էին
խոհանոցի դուռը: Երբ մենք դուրս եկանք
թանգարանից, մենք գնացինք արձանի մոտ և
խաղացինք: