Download as PDF, PPTX
ยานอวกาศและกระสวยอวกาศ
- 1.
- 2. หัวข้อที่ต้องการศึกษา ยานอวกาศ กระสวยอวกาศ ยานมาร์ สรี คอนเนสเซนซ์ ออร์บิเตอร์ ยานอวกาศกาลิเลโอ ยานฟิ นิกส์ ยานเมสเซนเจอร์ ยานแคสซีนี ยานนิวฮอไรซันส์ ยานอวกาศลูนาร์ โปรสเปก เตอร์ กระสวยอวกาศชาเลน เจอร์ กระสวยอวกาศโคลัมเบีย กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ กระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ กระสวยอวกาศแอตแลนติส
- 3.
- 4. ยานกาลิเลโอ • ยานกาลิเลโอ เป็นยานสารวจดาวพฤหัสบดีถูกส่งออก จากโลกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) ใช้เวลา 6 ปีในการเดินทางไปยังดาวพฤหัสบดี ใน ระหว่างทางยานกาลิเลโอได้เข้าใกล้ดาวเคราะห์น้อยเป็น ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้มีชื่อว่า แกสปรา และต่อมาได้ผ่านใกล้ดาวเคราะห์น้อยอีกดวง หนึ่งชื่อ ไอดา ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) ยานกาลิเลโอก็ปล่อยหัวสารวจลงไปในบรรยากาศ ของดาวพฤหัสบดี ยานโคจรของยานกาลิเลโอให้ รายละเอียดในระยะใกล้ของดาวพฤหัสบดีและบริวารที่ไม่ เคยมีมาก่อน
- 5. ยานนิวฮอไรซันส์ • นิวฮอไรซันส์ (NewHorizons) เป็นยานสารวจอวกาศ ของนาซา เพื่อสารวจดาวพลูโต ดวงจันทร์บริวารชารอน และวัตถุอื่นๆ ในแถบไคเปอร์ • ยานนิวฮอไรซันส์ ออกแบบโดยห้องปฏิบัติการ Applied Physics Laboratory (APL) มหาวิทยาลัยจอห์นฮอป กินส์ ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 ด้วยจรวดแอทลาส 551 และจะเดินทางถึงดาวพลูโตประมาณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 ยานนิวฮอไรซันส์ เป็นยานลา แรกในโครงการ นิวฟรอนเทียร์ส (New Frontiers) ซึ่ง เป็นโครงการสารวจอวกาศขนาดกลางของนาซา (งบประมาณ ไม่เกิน 700 ล้านเหรียญสหรัฐ) ยาน นิวฮอไรซันส์ จะเป็น กุญแจที่ไขความลับของดาวพลูโตว่าจะเป็นดาวเคราะห์หรือไม่ (New Horizons: On to Pluto, Planet or Not)
- 6. ยานฟินิกส์ • ยานฟินิกส์ (PhoenixSpacecraft) เป็นยานสารวจ ดาวอังคารของโครงการสารวจดาวอังคาร ยานลานี้มีภารกิจ หลักในการสารวจแหล่งน้าบนดาว เพื่อเป็นข้อมูลว่าดาว อังคารเคยมีแหล่งน้าบนดาวมาก่อน • ยานฟินิกส์ถูกปล่อยในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ด้วย จรวดเดลต้าสอง 7925 ของนาซา ยานเดินทางมาถึงและ ลงจอดในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ณ บริเวณขั้ว โลกเหนือของดาวอังคาร ยานลานี้ได้รับการออกแบบให้มี แขนกล ใช้ในการตักดินทรายที่อยู่บริเวณรอบๆ ยาน และ ยานยังมีเตาสาหรับทดลองปฏิกิริยาทางเคมี ใช้สาหรับ ทดสอบดินบนดาวเพื่อหาสารประกอบของน้า โดยใช่แขน กลของยานตักและเทลงในเตา นอกจากนี้ยานยังมีกล้อง สาหรับถ่ายภาพบนดาว โดยยานฟินิกส์ใช้พลังงานจากการ ชาจน์พลังงานจากแผงโซล่าเซลของยาน
- 7. ยานฟินิกส์ถูกปล่อยในวันที่ 4 สิงหาคมพ.ศ. 2550 ด้วยจรวดเดลต้าสอง 7925 ของนาซา ยาน เดินทางมาถึงและลงจอดในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ณ บริเวณขั้วโลกเหนือของดาวอังคาร ยาน ลานี้ได้รับการออกแบบให้มีแขนกล ใช้ในการตักดินทรายที่อยู่บริเวณรอบๆ ยาน และยานยังมีเตา สาหรับทดลองปฏิกิริยาทางเคมี ใช้สาหรับทดสอบดินบนดาวเพื่อหาสารประกอบของน้า โดยใช่แขนกล ของยานตักและเทลงในเตา นอกจากนี้ยานยังมีกล้องสาหรับถ่ายภาพบนดาว โดยยานฟินิกส์ใช้พลังงาน จากการชาจน์พลังงานจากแผงโซล่าเซลของยาน ฟินิกส์ถูกออกแบบให้ปฏิบัตภาระกิจเพียงแค่สามเดือน เพราะเดิมยานมีอายุการปฏิบัติภาระกิจแค่สาม ิ เดือน และข้อมูลที่ได้จากการสารวจครบตามที่ต้องการ แต่หลังจากสามเดือนยานยังสามารถทางานต่อได้ ทางโครงการเพิ่มงบประมาณการสารวจ ดังนั้นโครงการนี้จึงเลื่อนระยะเวลาออกไปจนถึงสิ้นปี พ.ศ. 2551 ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 นาซาไม่สามารถติดต่อกับยานฟินิกส์ได้ เป็นเพราะยานไม่สามารถ ชาจน์ำพลังงานได้ (เกิดจากสภาวะแวดล้อมของดาว) ทาให้นาซาสูญเสียยานฟินิกส์ก่อนกาหนด นับว่า โครงการนี้ประสบความสาเร็จเป็นอย่างสูง ในปี พ.ศ. 2552 นาซามีโครงการส่งยานสารวจดาวอังคารหลังจากยานฟินกส์ ชื่อว่า Mars Science ิ Laboratory
- 8. ยานมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ • ยานมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ (Mars ReconnaissanceOrbiter) หรือเอ็มอาร์โอ (MRO) เป็นยานอวกาศขององค์การนาซาที่ส่งขึ้นจากพื้นโลกเมื่อ วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2548 มีเป้าหมายศึกษาทา ความเข้าใจเกี่ยวกับดาวอังคารอย่างละเอียด ค้นหาจุดลง จอดที่เหมาะสมสาหรับยานอวกาศในอนาคต และทา หน้าที่รับ-ส่งสัญญาณวิทยุระหว่างยานกับโลกด้วยอัตรา ส่งข้อมูลที่สูงกว่ายานลาอื่น ๆ ภารกิจหลักของยานมี กาหนด 4 ปี โดยได้เริ่มเข้าสู่วงโคจรรอบดาวอังคารเมื่อ วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549 ตามเวลาใน สหรัฐอเมริกา หรือตรงกับเช้ามืดวันที่ 11 มีนาคม ตาม เวลาในประเทศไทย
- 9. ยานอวกาศลูนาร์โปรสเปกเตอร์ • ยานอวกาศลูนาร์โปรสเปกเตอร์ (Lunar Prospector)ถูกส่งขึ้นไปเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) เพื่อสารวจดวงจันทร์ เป็นเวลา 1 ปีในการหาข้อมูลเกี่ยวกับพื้นผิวและ ภายในดวงจันทร์ ยานโคจรรอบดวงจันทร์ใน ระดับสูง 100 กม.ในเวลา 2-3 สัปดาห์อุปกรณ์ 1 ใน 5 อย่าง ก็พบหลักฐานสาคัญ ที่แสดงว่า ในหินใกล้บริเวณขั้วของดวงจันทร์มีผลึกน้าแข็งอยู่ ด้วย
- 10. ยานเมสเซนเจอร์ • ยานเมสเซนเจอร์ (MErcurySurface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging probe หรือ MESSENGER) เป็นยานอวกาศขององค์การ นาซา ส่งขึ้นจากพื้นโลกเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2547 มีเป้าหมายเพื่อสารวจพื้นผิวของดาวพุธ • ยานเมสเซนเจอร์ได้บินผ่านดาวพุธเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551 ที่ระดับความสูงประมาณ 200 กิโลเมตร จากพื้นผิว และตามกาหนดการที่วางไว้ ยานเม สเซนเจอร์จะบินผ่านดาวพุธอีก 2 ครั้งในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และ 29 กันยายน พ.ศ. 2552 ก่อนจะเข้าสู่ วงโคจรในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 เพื่อเริ่มภารกิจการ สารวจ
- 11. ยานแคสซีนี • ยานแคสซีนี ถูกส่งขึ้นไปสารวจดาวเสาร์เมื่อวันที่15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) และถึงดาวเสาร์ในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2547 หลังจากนั้นยานจะเคลื่อนที่เหวี่ยง เข้าใกล้เพื่อวนรอบดาวเสาร์ในการสารวจดาวเสาร์ต่อไปอีก 4 ปี โดยวนรอบดาวเสาร์ 60 รอบ ในช่วงปลาย พ.ศ. 2547 (ผ่านมาแล้ว) ยานได้ปล่อยหัวสารวจไฮเกนส์ลงไป ผ่านบรรยากาศอันหนาทึบที่เต็มไปด้วยเมฆของไททันซึ่ง เป็นบริวารของดาวเสาร์ ยานโคจรของยานแคสซีนีจะ เคลื่อนที่เข้าใกล้ไททันและบริวารอื่น ๆ ของดาวเสาร์เป็น จานวน 30 ครั้ง
- 12.
- 13. กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ • กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ (ShuttleOrbiter Challenger) รหัสประจายานคือ OV-099 เป็น กระสวยอวกาศลาที่สองที่ใช้ปฏิบัติภารกิจในอวกาศของ องค์การนาซ่า สร้างถัดจากกระสวยอวกาศโคลัมเบีย เริ่ม ปล่อยสู่อวกาศครั้งแรก(ภารกิจที่ STS-6) ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) และปฏิบัติภารกิจ มาแล้วถึง 9 ครั้งก่อนที่จะมาประสบอุบัติเหตุกระสวย อวกาศระเบิด(ในภารกิจที่ STS-51-L) ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) หลังจากที่ปล่อย กระสวยสู่ท้องฟ้าได้ 73 วินาที ทาให้ลูกเรือทั้ง 7 คน ในยานเสียชีวิตทั้งหมด หลังจากที่อุบัติเหตุครั้งนี้ ทาง NASA จึงได้สร้างกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (Space Shuttle Endeavour) ขึ้นมาปฏิบัติ ภาระกิจแทนยานชาเลนเจอร์ ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992)
- 14. กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี • กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี (OrbiterVehicle Designation: OV-103) เป็นกระสวยอวกาศลาที่ 3 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจายาน คือ OV-103 (กระสวยอวกาศลาอื่นได้แก่ แอตแลนติส และ เอนเดฟเวอร์) เริ่มบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ดิสคัฟเวอรี ถือเป็นกระสวย อวกาศปฏิบัติการลาที่สาม (ไม่รวมกระสวยอวกาศเอน เทอร์ไพรซ์ (Enterprise) ซึ่งเป็นยานทดสอบ) และ เป็นกระสวยอวกาศลาที่มีระยะปฏิบัติการยาวนานที่สุด ใน บรรดากระสวยอวกาศทั้งหมด
- 15. • ดิสคัฟเวอรีมีปฏิบัติการหลายชนิด ทั้งงานวิจัยและภารกิจร่วมกับสถานีอวกาศนานาชาติ กระสวยอวกาศลานี้ได้ชื่อมาจากเรือสารวจหลายลาในอดีตที่ชื่อ ดิสคัฟเวอรี โดยเรือดิสคัฟเวอรีลา แรก คือ HMS Discovery ของอังกฤษ ซึ่งเป็นเรือสารวจที่พา เจมส์ คุก เดินทางครั้งสาคัญ นอกจากนี้ยังมีเรือดิสคัฟเวอรีอื่น ๆ อีกมากมาย กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรียังมีชื่อตรงกับยาน อวกาศในภาพยนตร์เรื่อง 2001: A Space Odyssey ด้วยยานดิสคัฟเวอรีเป็นกระสวย อวกาศที่ขึ้นไปปล่อยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (Hubble Space Telescope) รวมทั้ง ภารกิจซ่อมแซมกล้องฮับเบิลในครั้งที่สองและสามด้วย นอกจากนี้ยังมีภารกิจปล่อยโพร้บยูลิสซิส (Ulysses) และดาวเทียม TDRS สามดวง ยานดิสคัฟเวอรีได้รับเลือกถึงสองครั้งให้ทาหน้าที่ แทนกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ และกระสวยอวกาศโคลัมเบีย ที่ระเบิดเมื่อ ค.ศ. 1986 และ ค.ศ. 2003 ตามลาดับ
- 16. กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ • กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (OrbiterVehicle Designation: OV-105) เป็นกระสวยอวกาศลาที่ 5 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจายาน คือ OV-105 (กระสวยอวกาศลา อื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ แอตแลนติส) เอนเดฟเวอร์เป็นกระสวยอวกาศที่นาซาสร้างขึ้นใช้งานเป็นลาสุดท้าย สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ทดแทนกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ในภารกิจที่ STS-49 ยานเอน เดฟเวอร์ได้รับเลือกให้ปฏิบัติภารกิจสาคัญมากมาย เช่น ปล่อย ดาวเทียม เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศเมียร์ของรัสเซีย และลาเลียง ชิ้นส่วนของสถานีอวกาศนานาชาติ NASA มีโครงการปลดเกษียณกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ในปี ค.ศ. 2010 ในภารกิจสุดท้าย หลังจากที่ปลดเกษียณกระสวยอวกาศ ดิสคัฟเวอรี่
- 17. • ปัจจุบันมีกระสวยอวกาศใช้งานอยู่ 3ลา คือ • แอตแลนติส เอ็นดีฟเวอร์ และดิสคัฟเวอรี • กระสวยอวกาศเอนดีฟเวอร์ การส่งกระสวยอวกาศ เมื่อกระสวยอวกาศทะยานขึ้น หลังจากนั้น ประมาณ 2 นาที เชื้อเพลิงในแท้งค์เชื้อเพลิง SRB ก็หมด และตกลงในทะเลกับร่มชูชีพ อัตรา ความเร็วของกระสวยค่อย ๆ เพิ่มขึ้นจนถึง ความเร็วประมาณ 72 ไมล์ จากนั้นเครื่องยนต์ หลักก็หยุด และถังเชื้อเพลิงภายนอกซึ่งว่างเปล่าก็ ตกลงทะเลเครื่องยนต์ของจรวดสองลาก็รับภาระ ต่อไป ซึ่งเรียกว่า ระบบการยักย้ายการโคจร ใน ระหว่างการโคจร
- 18. • การกลับมาสูโลก ่ • ในระหว่างการโคจร เมื่อถึงเวลากลับสู่โลกเครื่องยนต์ระบบการยักย้าย เครื่องยนต์เหล่านี้ให้การผลักดันขันสุดท้าย ้ การโคจรจะถูกยิงคล้ายกับตอนล่างของจรวด และ แก่กระสวยอวกาศ และภายหลังการส่ง มันก็จะออกจากการโคจรของมัน มันจะกลับลงมาสู่ กระสวยขึ้นไป 45 นาที การเผาไหม้ครั้งที่ บรรยากาศโลกในอัตราความเร็ว 15,900 ไมล์ต่อ สองของเครื่องยนต์ระบบการยักย้ายการ ชั่วโมง แผ่นกาบังความร้อนข้างใต้กระสวยอวกาศ โคจร ทาให้ออร์บิเตอร์โคจรรอบ ๆ เหนือ จะเปล่งแสงสีแดงจัดพร้อมกับความร้อนในการกลับ โลกเป็นระยะทาง 168 ไมล์ มันจะอยู่ใน เข้ามาสู่โลก แผ่นกระเบื้องพิเศษบนกระสวย ความสูงระดับนี้ในระหว่างการบินและบินใน อวกาศจะป้องกันลูกเรือและยานอวกาศออร์บิเตอร์ จะช้าลงเมื่อมันเข้ามาถึงบริเวณส่วนล่างของ อัตรา 16,680 ไมล์ต่อชั่วโมง บรรยากาศ มันจะร่อนลงบนพื้นดิน มันร่อนลง บนรันเวย์ด้วยความเร็วประมาณ 210 ไมล์แล้ว หยุดการบินของกระสวยอวกาศก็จบลง
- 19. • ภายในกระสวยอวกาศ ลูกเรือภายในกระสวยอวกาศอาศัยอยู่ภายในห้องที่ รักษาระดับความกดดันของอากาศภายในห้อง เหมือนกับอากาศบนโลก ออร์บิเตอร์มี2 ระดับ ระดับหนึ่ง คือห้องนักบินชั้นบน ส่วนห้องข้างล่างเป็น ห้องพักของลูกเรือ ภายในห้องของนักบินก็เหมือนกับ ห้องของนักบินเครื่องบิน มีที่นั่ง 2 ที่นั่ง ภายในห้อง ของคนขับ ผู้บังคับการกระสวยนั่งอยู่ด้านข้าง ด้านหน้าของพวกเขาคือแถวเครื่องมือและจอโทรทัศน์ สิ่งเหล่านี้จะแสดงข่าวสารเกี่ยวกับระบบการควบคุม ของกระสวย • ห้องควบคุมกระสวย มีคอมพิวเตอร์ 5 เครื่อง ภายในออร์บิเตอร์ คอมพิวเตอร์ควบคุมกระสวยอวกาศเป็นส่วนใหญ่ ยาน อวกาศทั้งหมดถูกควบคุมจากห้องนักบินที่นักบินใช้ที่ เท้าเหยียบเพื่อทาให้หางเสือเคลื่อนไหว ในขณะที่ กระสวยอวกาศอยู่ในอวกาศ จะมีการติดต่อสื่อสาร อย่างต่อเนื่องระหว่างพื้นโลกและอวกาศ ซึ่งควบคุม โดยระบบทั้งสี่ของ ออร์บิเตอร์ • ห้องพัก จะมีช่องข้างใต้ห้องนักบิน ซึ่งจะนาไปสู่ห้องพักของ ลูกเรือข้างล่าง มีบริเวณสาหรับปรุงอาหาร ห้องน้า และอ่างล้างหน้าขนาดเล็ก ด้านตรงข้ามเป็นห้องนอน และตู้เก็บของ เพื่อทาให้นักบินอวกาศมีสุขภาพ แข็งแรงอยู่เสมอ ซึ่งมีพื้นที่ในห้องสาหรับออกกาลัง กาย นักบินสามารถเข้าออกกระสวยอวกาศผ่านห้อง อากาศอุดตันด้านหลังห้องพัก ชุดอวกาศถูกเก็บไว้ใน ห้องนี้
- 20. การทางานของกระสวยอวกาศ • การควบคุมดาวเทียม ดาวเทียมสามารถส่งออกไปจากยานควบคุมไฟฟ้าและทดสอบการโคจรของมันดาวเทียมที่มีสิ่งผิดปกติ เล็กน้อยสามารถนากลับมาซ่อมแซมที่ห้องเก็บสินค้า ส่วนความเสียหายมาก ๆ ต้องนากลับมาซ่อมบนโลก วัตถุที่หมุนรอบโลก ไม่มีน้าหนัก ดังนั้นการยกวัตถุดังกล่าวจึงไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ แต่ต้องเคลื่อนไหวมันอย่างระมัดระวัง การเคลื่อนย้าย ดาวเทียมเข้าออกจากห้องเก็บสินค้าจะมีแขนควบคุม ซึ่งทางานโดยรีโมทคอนโทรลจากภายในยานออร์บิเตอร์ แขนควบคุมมี ความยาวกว่า 16 หลา มันมีข้อต่อเพื่อจะได้เคลื่อนไหวเหมือนแขนมนุษย์ • ห้องทดลองในอวกาศ อุปกรณ์ชนิดพิเศษอย่างหนึ่งที่กระสวยอวกาศได้นาไปด้วยคือ ห้องทดลองอวกาศของยุโรป ซึ่งได้บินเป็น ครั้งแรกกับยานโคลัมเบียในเดือนพฤศจิกายน 1983 ห้องทดลองอวกาศเป็นห้องทดลองที่นักวิทยาศาสตร์ใช้เป็นสถานที่ทางาน เนื่องจากภายในห้องนี้มีการรักษาระดับความกดดันปกติภายในห้อง คนจึงสวมใส่ชุดธรรมดาได้ในขณะที่อยู่ภายในห้องดังกล่าว นักวิทยาศาสตร์เข้าไปในห้องนี้โดยผ่านทางห้องอุดตันอวกาศ • กล้องโทรทัศน์อวกาศ กระสวยอวกาศยังใช้ส่องกล้องโทรทัศน์อวกาศด้วยวิทยาศาสตร์ สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจนกว่า โดยผ่านทางกล้องโทรทัศน์ เพราะว่ามันจะปราศจากหมอกในบรรยากาศของโลกสามารถมองเห็นได้ไกลกว่าปกติ 7 เท่า นักวิทยาศาสตร์อาจพบสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นในอวกาศที่อยู่ไกลออกไป และเขาอาจเห็นดาวเคราะห์โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอืน ๆ ่
- 21. กระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ • กระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ (OrbiterVehicle Designation: OV-101) เป็นกระสวยอวกาศต้นแบบของ องค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจายาน คือ OV-101 เอนเทอร์ไพรซ์ สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการทดสอบการบินของ กระสวยอวกาศ ในโครงการนาขึ้น-ลงจอด (Approach and Landing Test:ALT) จนบินครบห้าครั้ง NASAได้ใช้ กระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์เป็นกระสวยต้นแบบในการสร้าง กระสวยอวกาศลาอื่นๆ ได้แก่ กระสวยอวกาศโคลัมเบีย กระสวย อวกาศชาเลนเจอร์ กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี กระสวยอวกาศ แอตแลนติส และกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ ปัจจุบันกระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ได้ถูกนาไปแสดงที่ Steven F. Udvar-Hazy Center
- 22. กระสวยอวกาศแอตแลนติส • กระสวยอวกาศแอตแลนติส (OrbiterVehicle Designation: OV-104) เป็นกระสวยอวกาศลาที่ 4 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจายาน คือ OV-104 (กระสวยอวกาศลา อื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ เอนเดฟเวอร์) กระสวยอวกาศแอตแลนติส ถูกตั้งชื่อตามเรือสารวจหลักของสถาบัน สมุทรศาสตร์ เริ่มทาการบินครั้งแรกในเที่ยวบิน STS-51-J วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2528 ในฐานะยานขนส่งอวกาศลาที่ 4 ของ สหรัฐอเมริกา มูลค่า 3 พันล้านดอลลาร์ ในปี พ.ศ. 2551 (2008) นาซาได้รักษาและยืดอายุการใช้งานของกระสวยอวกาศแอตแลนติส ให้ สามารถปฏิบัติภาระกิจจนถึงปี พ.ศ. 2553 (2010) เพื่อให้จบโครงการ กระสวยอวกาศ โดยเดิมนาซาตั้งใจจะปลดกระเษียนกระสวยอวกาศแอ ตแลนติสในปี พ.ศ. 2551 (2008)
- 23. กระสวยอวกาศโคลัมเบีย • กระสวยอวกาศโคลัมเบีย (ภาษาอังกฤษ:Shuttle Orbiter Columbia, รหัส: OV-102) เป็นกระสวยอวกาศ (ที่ใช้ปฏิบัติภารกิจ จริง) ลาแรกขององค์การนาซา เริ่มปฏิบัติภารกิจครังแรกเมื่อ 12 ้ เมษายน พ.ศ. 2524 ในเที่ยวบิน STS-1 ซึ่งเป็นเที่ยวบินแรกของ โครงการกระสวยอวกาศ ปฏิบัติภารกิจจนเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 จึงเกิดอุบัติเหตุระเบิดที่เหนือรัฐเท็กซัส ขณะร่อนกลับสู่พื้นโลก หลังเสร็จภารกิจ ทาให้ลูกเรือในยานทั้ง 7 คนเสียชีวิต
- 24. การเกิดอุบัตเหตุ ิ กระสวยอวกาศโคลัมเบียมีแผนเดินทางขึ้นไปปฏิบัติภารกิจทดลองวิทยาศาสตร์กว่า 80 รายการนอกอวกาศเป็นเวลา 16 วัน และมีกาหนดเดินทางกลับสู่พื้นโลก โดยแล่นลงจอดที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา ในช่วงเช้า วันเสาร์ 1 ก.พ. ตามเวลาในสหรัฐฯ แต่กระสวยอวกาศเกิดขาดการติดต่อกับศูนย์ควบคุมภารกิจภาคพื้นดิน กระสวย อวกาศโคลัมเบีย ถือเป็นกระสวยอวกาศเก่าแก่ที่สุดขององค์การนาซา โดยขึ้นบินสู่อวกาศครั้งแรกในปี 2524 นักบินอวกาศ ทั้ง 7 คน ประกอบด้วยชาวสหรัฐฯ 6 คน ชาวอิสราเอล 1 คน เสียชีวิตทั้งหมด เหตุการณ์เกิดขึ้นเหนือพื้นดินราว 207,000 ฟุต หรือ 62,100 เมตร ซึ่งเป็นไปไม่ได้ว่าจะถูกยิงด้วยขีปนาวุธแบบพื้นสู่ อากาศ ในช่วงไม่กี่นาทีสุดท้ายก่อนยานจะพบจุดจบ เป็นไปได้ว่าเกิดปัญหาขึ้นที่แผ่นป้องกันความร้อน ราว 80 วินาที หลังจากมันทะยานขึ้นจากแหลมคานาเวอราล ชิ้นส่วนแผ่นโฟมกันความร้อน ขนาดยาวประมาณ 20 นิ้ว หลุดออกจาก บริเวณถังเชื้อเพลิงด้านนอก และพุ่งมากระทบปลายปีกด้านซ้ายของกระสวยอวกาศ ทาความเสียหายให้กับแผ่นฉนวนกัน ความร้อน ที่เรียกว่า Thermal Tiles หรืออาจทาให้มันหลุดไป กระสวยอวกาศจะมี Thermal Tiles มากกว่า 20,000 แผ่น เพื่อป้องกันความร้อน ในขณะที่มันเดินทางกลับเข้าสู่ บรรยากาศ ของโลก หากเกิดมันหลุดออก จนมีขนาดใหญ่จะเกิดความร้อนสูง จนทาให้กระสวยอวกาศแตกเป็นเสี่ยงๆ ในขณะที่ มันเดินทางเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก คล้ายกับสถานีอวกาศเมียร์ที่แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ซึ่งหลักฐาน ใหม่ที่พบแสดงให้เห็นว่า อุณหภูมิอากาศบริเวณด้านซ้ายของยานได้เพิ่มสูงขึ้นผิดปกติ ประกอบกับตัวยานได้ถูกบีบอัดจาก แรงต้านของลมกาลังสูงในขณะนั้น
- 25.
- 26.
- 27. ผู้จัดทา นางสาวอริศรา สุทธาชัย เลขที่5 นางสาวศศินิภา พรมแก้ว เลขที่ 15 นางสาวจิราพร แก้วทิมบุตร เลขที่ 29 ชั้น ม.6/14
- 28.