Τα κείμενα πουμελέτησα
Του νεκρού αδελφού
Η μεγάλη
πράσινη(απόσπασμα)
Το φονικό της
Ιζαμπέλας Μόλναρ
Η μάνα
Τα ψάθινα καπέλα
Κοντά σου
Τα μυστήρια της
Κεφαλονιάς
3.
Του νεκρού αδελφού
Αςδούμε πως παρουσιάζεται η γυναίκα στο τραγούδι
Στο τραγούδι «Του νεκρού αδελφού» υπάρχουν δύο γυναικείες
παρουσίες, μέσα από τη στάση των οποίων μπορούμε να
λάβουμε πληροφορίες για τη θέση της γυναίκας, την εποχή που
συντέθηκε το τραγούδι (9ος αιώνας μ.Χ.), η μητέρα και η
δωδεκάχρονη κόρη της, η Αρετή.
Η νεαρή κοπέλα εμφανίζεται να παραμένει διαρκώς στο σπίτι δεχόμενη
τις φροντίδες της μητέρας της, χωρίς να μας δίνεται κάποια πληροφορία
για το αν η ίδια αναλάμβανε κάποιες από τις ευθύνες του σπιτιού ή αν
υπήρχε μέριμνα για την εκπαίδευσή της.
4.
Του νεκρού αδελφού
Ηπροφύλαξη της αρετής από τον ήλιο μας παραπέμπει σε δύο σημαντικά
στοιχεία εκείνης της εποχής, αφενός την ιδιαίτερη εκτίμηση που είχαν στη
λευκότητα του δέρματος των γυναικών, καθώς αυτό υποδήλωνε καλή
οικονομική κατάσταση, μιας και η γυναίκα δεν χρειαζόταν να ασχολείται με
εργασίες εκτός του σπιτιού, κι αφετέρου τη φροντίδα που υπήρχε να μην
βλέπουν οι ξένοι άντρες την κοπέλα. Η Αρετή μένει προφυλαγμένη μέσα στο
σπίτι, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, ώστε η τιμή της να παραμείνει άθικτη
και να μην υπάρξει ούτε η υπόνοια ότι είχε κάποια συναναστροφή με κάποιον
άντρα.
5.
Του νεκρού αδελφού
Γιατις γυναίκες εκείνης της εποχής, το βασικό τους πλεονέκτημα δεν ήταν η
δυναμική τους προσωπικότητα, ούτε η μόρφωσή τους, αλλά η αγνότητα και η
τιμή τους. Σε αντίθεση με τις σύγχρονες γυναίκες που οφείλουν να
διασφαλίσουν για τον εαυτό τους καλή μόρφωση, ώστε να μπορέσουν να
αποκαταστηθούν επαγγελματικά, οι γυναίκες εκείνης της εποχής δεν είχαν
καμία τέτοια ευθύνη, εφόσον δεν εργάζονταν ούτε αναμενόταν από εκείνες να
έχουν μορφωθεί.
Σε πολύ μικρή ηλικία η Αρετή, μόλις στα 12 χρόνια της, οφείλει να αποδεχτεί τις
ευθύνες του οικογενειακού βίου, γεγονός που αναδεικνύει την τελείως
διαφορετική νοοτροπία που επικρατούσε εκείνη την εποχή.
6.
Του νεκρού αδελφού
Σεαντίθεση με τη σύγχρονη εποχή, που στις ανεπτυγμένες κοινωνίες αυτή η
ηλικία είναι απαγορευτική για την τέλεση γάμου, βλέπουμε ότι η οικογένεια της
Αρετής δεν εξετάζει καν το θέμα της ηλικίας της, θεωρώντας προφανώς πως
είναι απόλυτα λογικό να τη ζητούν σε γάμο.
7.
Του νεκρού αδελφού
Ημητέρα αναλαμβάνει τη φροντίδα της Αρετής, που είναι η μοναχοκόρη της,
και μεριμνά ιδιαίτερα για την προστασία της. Η μητέρα, ως μεγαλύτερη, οφείλει
να μεταδώσει στην κόρη της, τις κατάλληλες αρχές και να τη βοηθήσει να μάθει
ποια θα πρέπει να είναι συμπεριφορά της και τι αναμένεται από εκείνη. Η
μητέρα λειτουργεί, δηλαδή, ως πρότυπο αλλά και ως φορέας αγωγής για την
Αρετή, καθώς μέσα από τις φροντίδες της, η νεαρή κοπέλα θα γνωρίσει ποια
είναι η κοινωνική της θέση και ποια θα πρέπει να είναι η στάση της σε κάθε
περίσταση.
Η μητέρα στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει έναν ξεχωριστό ρόλο, καθώς η
απουσία του πατέρα, την αναγκάζει να τον αναπληρώσει. Εντούτοις, όπως
γίνεται σαφές μέσα από τη συζήτηση για το γάμο της Αρετής, η μητέρα δεν
αποκτά όλες τις δικαιοδοσίες του άντρα της, γι’ αυτό και δεν αποφασίζει μόνη
της. Ενώ, ο πατέρας θα λάμβανε μόνος του την απόφαση, η μητέρα οφείλει να
ακούσει τη γνώμη των γιων της, μιας και είναι οι άντρες της οικογένειας.
8.
Του νεκρού αδελφού
Τογεγονός, άλλωστε, ότι υποχωρεί μπροστά στην αποφασιστικότητα του
Κωσταντή, δείχνει πως δεν είναι σε θέση να αγνοήσει τις επιθυμίες των γιων
της και να επιβάλει τη δική της άποψη.
Πώς παρουσιάζεται ο άντρας στο τραγούδι «Του νεκρού αδελφού»
Στο τραγούδι αυτό παρά το γεγονός ότι η οικογένεια έχει εννιά αγόρια, μόνο ένα από
αυτά προβάλλεται, ο Κωσταντής.Η εστίαση στον Κωσταντή μας επιτρέπει να
κατανοήσουμε την αντίληψη εκείνης της εποχής πως κάθε φορά μόνο ένας από τους
άντρες μπορεί να έχει τον πρώτο λόγο σε μια οικογένεια ή κοινωνία, γι’ αυτό και
μεταξύ των εννιά αδερφών ο Κωσταντής, έχοντας ισχυρότερη θέληση, ξεχωρίζει από
τους υπόλοιπους.
9.
Του νεκρού αδελφού
Οήρωας του τραγουδιού, στη συζήτηση που γίνεται για το γάμο της
Αρετής, παρουσιάζεται παρορμητικός, χωρίς ιδιαίτερη διορατικότητα, αλλά με
μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητές του. Ο Κωσταντής αναλογιζόμενος το
συμφέρον της οικογένειάς του, δε δίνει προσοχή στο συναισθηματισμό που
εκφράζουν οι αδερφοί και η μητέρα του. Θεωρεί ως δεδομένο ότι πάντοτε θα
είναι υγιής και δυνατός, γι’ αυτό και δε διστάζει να δώσει βαρύ όρκο στη μητέρα
του, πως ότι κι αν συμβεί εκείνος θα πάει να της φέρει την Αρετή.
10.
Η μεγάλη πράσινη
Στοαπόσπασμα αυτό πρωταγωνιστεί η Ιωάννα.Ένα ήσυχο και ονειρόπολο
κοριτσάκι που του άρεσε να μονολογεί με τις ώρες, να φαντάζεται καταστάσεις
και να βάζει τον εαυτό της σε αυτές.Η επιθυμία της ήταν να γίνει ζωγράφος
αλλά η μητέρα της δεν της το επέτρεπε.
Η μητέρα ετοίμαζε για την κόρη της μια ζωή ανάλογη με την δική της.Η μανία
της ήταν η ανεξαρτησία που δίνει ένα κάλο επάγγελμα.Ήθελε για της κόρης της
ένα σίγουρο μέλλον. Θεωρούσε ότι την σιγουριά δεν την δίνει ο γάμος και ότι ο
έρωτας τυφλώνει και είναι κακός οδηγός.
Την Ιωάννα δεν την ενδιέφερε όμως ούτε ο έρωτας ούτε το σίγουρο μέλλον.Το
μόνο που την ένοιαζε ήταν να μην χάσει την αγάπη της μητέρας της και να την
απογοητεύσει.
Η Ιωάννα μαθήτευσε κι έγινε μία καλή αντιγραφέας βυζαντινών εικόνων. Η
δουλειά της ήταν μονότονη αλλά και αποδοτική, της εξασφάλιζε ένα βέβαιο
παρόν κι ένα σίγουρο μέλλον. Κάποια στιγμή όμως οι παραγγελίες άρχισαν να
ελαττώνονται μέχρι που σχεδόν σταμάτησαν.
11.
Το φονικό τηςΙζαμπέλας Μόλναρ
Στο συγκεκριμένο διήγημα παρουσιάζεται αρχικά ένας λογιστής, αφηγητής του
έργου, που φαίνεται να αγαπά την τέχνη και κυρίως τη γλυπτική και ασχολείται
ερασιτεχνικά μ’ αυτήν. Ο ερασιτέχνης αυτός λοιπόν είναι θερμός θαυμαστής του
κεντρικού προσώπου της ιστορίας, της Ουγγαρέζας γλύπτριας Ιζαμπέλας
Μόλναρ και του έργου της. Ο ίδιος είναι ενθουσιασμένος με την ιδιαιτερότητα,
την ποικιλία και τις πολλαπλές παραλλαγές των διαφόρων μορφών του έργου
της γλύπτριας. Όταν του δίνεται η ευκαιρία να δει από κοντά την ιδιωτική
της ζωή όμως, αντιλαμβάνεται τη χυδαιότητα του χαρακτήρα της,
καθώς αυτή βρισκόταν σε συνεχή σύγκρουση με οποιονδήποτε
συναναστρεφόταν. Ωστόσο τον αφήνει να την πλησιάσει καθώς αυτός
δεν είναι σχετικός με το έργο της. Όταν αυτή παντρεύεται, και γνωρίζει
την ευτυχία, τα γλυπτά της αλλοιώνονται και χάνουν την ισορροπία και
τη χάρη τους.
12.
Το φονικό τηςΙζαμπέλας Μόλναρ
Η ίδια το καταλαβαίνει και όταν παρατηρεί την παθητική αντίδραση του
θαυμαστή της απέναντι στα έργα της πληγώνεται . Θεωρώντας το σύζυγό της
υπαίτιο της κατάστασής της, τον σκοτώνει λίγο αργότερα με σφυρί και
καταστρέφει τα τελευταία αγάλματά της. Στη συνέχεια κλείνεται σε φρενοκομείο,
όπου της παραχωρείται εργαστήρι για γλυπτική. Λίγα χρόνια αργότερα ενώ έχει
τρελαθεί, αποβιώνει.
Σχέση ανάμεσα στα δύο φύλα:
Μέσα από ένα γάμο η γυναίκα επιζητά σιγουριά, ασφάλεια και συναισθηματική
κάλυψη σε αντίθεση με τον άνδρα που προσδοκεί πρακτική διευκόλυνση στη
ζωή (έτοιμο φαγητό, πλυμένα ρούχα).
Η τέχνη στο παρελθόν ήταν ασχολία κυρίως των ανδρών καθώς οι γυναίκες δεν
είχαν τη δυνατότητα να αποδείξουν τις ικανότητές τους εξαιτίας των
περιορισμένων δικαιωμάτων τους. Εδώ ωστόσο ο συγγραφέας παρουσιάζει μια
.
γυναίκα καλλιτέχνιδα με εξαιρετικές ικανότητες.
13.
Η ΜΑΝΑ
Η μάναπαρουσιάζεται ως πρότυπη μορφή και αποτελεί το επίκεντρο της
οικογενειακής ζωής, ενώ ρυθμίζει και τις ενδοοικογενειακές σχέσεις με τέτοιο
τρόπο ώστε να είναι πάντα ισορροπημένες και σταθερές. Σε μια παραδοσιακή
αγροτική κοινωνία, όπως αυτή της Κίνας στις αρχές του περασμένου αιώνα, η
μάνα ασχολείται καθημερινά όχι μόνο με το νοικοκυριό αλλά και με τα χωράφια
και καλύπτει από τη μια μεριά τις υλικές ανάγκες των μελών της οικογένειάς
της, ενώ από την άλλη φροντίζει να τα στηρίζει συναισθηματικά.
Μάνα:
Η μητέρα αποτελεί το πρότυπο της οικογενειακής ζωής· χωρίς την παρουσία
της και τις καθημερινές προσπάθειες που καταβάλλει για να συντηρήσει την
οικογένεια, η τελευταία θα ήταν διαλυμένη. Eκτός από το νοικοκυριό και την
εργασία της στα χωράφια, η ίδια προσφέρει αμέριστη συμπαράσταση, αγάπη
και κατανόηση τόσο στους δικούς της ανθρώπους όσο και στον κοινωνικό
περίγυρο χωρίς να επιδεικνύεται, αλλά αθόρυβα και ουσιαστικά.
14.
Η ΜΑΝΑ
Πατέρας:
Ο πατέρας,όπως φαίνεται στο κείμενο, δε δείχνει να συμμετέχει ούτε να
απαλλάσσει τη γυναίκα του από κάποια δουλειά του σπιτιού, κρατά τα παιδιά
του σε απόσταση και η μοναδική του απασχόληση είναι εκείνη στα χωράφια.
,
Ωστόσο, δε θα έπρεπε να κρίνουμε αρνητικά το χαρακτήρα και τη στάση του,
επειδή στην εποχή που κυριαρχεί ο τύπος της παραδοσιακής πατριαρχικής
οικογένειας.
Γριά:
Η γριά παρουσιάζεται ως μια ιδιότροπη ηλικιωμένη γυναίκα με απαιτήσεις,
κάποιες φορές παράλογες. Η ίδια δεν μπορεί να προσφέρει στο σπίτι ούτε να
βοηθήσει τη μάνα. Παρόλο που θα μπορούσε να είναι αντιπαθής στη μάνα,
εκείνη τη φροντίζει, όπως τα παιδιά της με υπομονή και της δείχνει έμπρακτα
αγάπη θεωρώντας την ως ένα πρόσωπο που του αξίζει η καθημερινή στοργή
και προσοχή.
15.
Η ΜΑΝΑ
Εξάλλου ταπαλαιότερα χρόνια τα ηλικιωμένα άτομα λογίζονταν ως άξια σεβασμού
και δεν έπρεπε να ζουν εκτός της οικογένειάς.
ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Το πρόβλημα υγείας της μικρής κόρης είναι αυτό που πρώτο επιζητά λύση και η
μάνα τρέχει καθημερινά να το λύσει. Τα μάτια του μικρού κοριτσιού αδυνατούν
να ανοίξουν το πρωί και πονούν φριχτά. Είναι μια πάθηση από την οποία
ταλαιπωρήθηκε και η πεθερά αλλά και ο άντρας της στην παιδική τους ηλικία.
Παρά το γεγονός αυτό, μόνο η μάνα ευ-αισθητοποιείται και προτείνει στο
σύζυγο να αγοράσει με την πληρωμή της επόμενης σοδειάς ένα φάρμακο από
την πόλη.
16.
Η ΜΑΝΑ
Εκείνος δυσανασχετείμε το αίτημα αυτό και θεωρεί περιττό να ξοδευτούν για
ένα τέτοιο γιατρικό, αφενός γιατί δεν είναι θανατηφόρα η πάθηση της μικρής και
αφετέρου γιατί και ο δικός του ο πατέρας είχε εξίσου σκληρή συμπεριφορά,
όταν υπέφερε εκείνος ως παιδί. Η μάνα υπομένει σιωπηλά τη δυστροπία του
άντρα της, αλλά δεν παραιτείται από την απόφασή της να βοηθήσει την κόρη
της. Απλά, θα επιλέξει μια άλλη στιγμή και έναν καταλληλότερο τρόπο για να
τον πείσει.
17.
Τα ψάθινα καπέλα
Ημητέρα στο απόσπασμα παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος ο
οποίος ενδιαφέρεται για την οικογένεια του και την αγαπάει. Είναι μια
καλή νοικοκυρά και βοηθά σε όλες τι δουλειές. Ωστόσο είναι
αποτραβηγμένη και δεν εκδηλώνει τα συναισθήματά της. Είναι μια
γυναίκα που έχει περάσει αρκετές δυσκολίες στην ζωή της, αφού έχει
χωρίσει, κάτι που για εκείνη την εποχή δεν ήταν συνηθισμένο, όπως
στις μέρες μας. Έτσι βρέθηκε να μεγαλώνει και να ανατρέφει μόνη της
τις τρεις κόρες της. Λόγω αυτών των γεγονότων έχει γίνει πιο σκληρή
και λιγότερο τρυφερή και εκδηλωτική στα συναισθήματα της. Δεν
δείχνει την αγάπη της στα κορίτσια της τόσο έντονα, ενώ είναι
πρότυπο μιας μητέρας αυστηρής, ίσως και αυταρχικής πολλές φορές.
Αναλώνεται στις οικιακές δουλειές και δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τις
σκέψεις ή τις ιδέες των παιδιών της, ούτε συζητά μαζί τους, όταν
εκείνα αντιμετωπίζουν προβλήματα. Υιοθετεί μια στάση που
συνηθίζονταν σε παλαιότερες εποχές αλλά δυστυχώς και στις μέρες
μας,
18.
Τα ψάθινα καπέλα
κατάτην οποία οι γονείς, λόγω του επιπέδου του ή των συνθηκών, χωρίς να
καλλιεργούν όμως τα ψυχικά τους χαρίσματα. Τέλος, η συμπεριφορά της προς
την Κατερίνα, η οποία της έχει αδυναμία, είναι λανθασμένη, αφού είναι απότομη
μαζί της και ψυχρή πολλές φορές.
19.
Κοντά σου
Κοντά σουδεν αχούν άγρια οι ανέμοι.
Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη
Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.
Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.
Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.
20.
Κοντά σου
Η ποιήτριααπευθύνετε στον αγαπημένο της και τονίζει πως κοντά του
αισθάνεται γαλήνη και ηρεμία καθώς και οι άνεμοι δεν ηχούν και στη φύση
παντού επικρατεί η ησυχία και το φως. Όταν βρίσκεται δίπλα του θεωρεί ακόμα
και την σιγή γέλιο στα μάτια του αγαπημένου της και την κουβέντα μαζί του
ανείπωτη χαρά . Η θλίψη ανθίζει σαν λουλούδι όταν είναι δίπλα του και την
προσπερνά χωρίς να την αγγίξει ιδιαίτερα καθώς όλα τα αισθάνεται σαν χάδι
και σαν γλυκιά πνοή.
Η ψυχική διάθεση της ποιήτριας είναι έντονα ερωτική και εκφράζεται με
διάφορες φράσεις που δηλώνουν πως όταν είναι κοντά στον αγαπημένο της
έχει γαλήνη και φως, ενώ η σιωπή της μοιάζει με γέλιο, η ομιλία με χαρά, η
θλίψη ανθίζει σαν λουλούδι και όλα γύρω της είναι γλυκά.
21.
Τα μυστήρια τηςΚεφαλονιάς
Στο κείμενο και ιδιαίτερα στη τελευταία παράγραφο, αναφέρεται η άποψη του
Ανδρέα Λασκαράτου για τον τρόπο που πρέπει να αναθρέφεται μία κοπέλα
ώστε να κάνει έναν ευτυχισμένο γάμο
Οι προτάσεις του αναφέρονται παρακάτω:
Πρέπει το μέλλον των κοριτσιών να απεξαρτηθεί από την απόφαση των
γονέων. Δεν θα πρέπει η κοπέλα να μεγαλώνει με μόνο σκοπό να βρεθεί ένας
γαμπρός ο οποίος θα βολευτεί με την προίκα της.
Τα κορίτσια πρέπει να έχουν την ελευθερία να διαλέγουν μόνες τους τον
σύζυγο και όχι αυτός να τους επιβάλλεται από του γονείς τους.
Οι κοπέλες πρέπει να αισθάνονται την αγάπη και την φροντίδα των γονέων
τους από το σπίτι και να μην αισθάνονται σκλαβωμένες, με αποτέλεσμα να
θέλουν να φύγουν.
Οι γονείς πρέπει να φροντίζουν ώστε να καλλιεργείται το πνεύμα τους, με
αποτέλεσμα να αποκτούν κρίση και να μπορούν να επιλέξουν μόνες τους το
σύντροφο τους για την υπόλοιπη ζωή τους και έτσι να μην γίνονται θύματα
εκμετάλλευσης του κάθε επιτήδειου που αποσκοπεί στην προίκα τους.
22.
ΤΩΡΑ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
Η Ευγενία Φακίνου γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1945. Μεγάλωσε στην
Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και αρχαιολογική ξενάγηση. Εργάστηκε
μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστας.
Το 1977 δημιούργησε το "αντικειμενοθέατρο" Ντενεκεδούπολη (ένα πρωτότυπο
κουκλοθέατρο από πεταμένα αντικείμενα, κυρίως ντενεκεδάκια), που
αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και εξακολουθεί να παίζεται από θιάσους και
σχολεία. Έγραψε και εικονογράφησε 17 παιδικά βιβλία, που έχουν
κυκλοφορήσει σε 300.000 αντίτυπα.
Το 1982 έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα "ΑΣΤΡΑΔΕΝΗ", που γνώρισε
μεγάλη επιτυχία και από το 1990 γράφει μόνο για ενήλικες. Τα μυθιστορήματά
της κάνουν πολλές επανεκδόσεις (400.000) αντίτυπα και έχουν μεταφραστεί και
κυκλοφορούν σε αρκετές ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά,
ουγγρικά, ολλανδικά, δανέζικα, σερβικά και ιταλικά). Μια θεατρική διασκευή του
μυθιστορήματος "Το Έβδομο Ρούχο", ανέβηκε το Μάρτιο του 2001 σε κεντρικό
θέατρο της Αθήνας, με εξαιρετικούς συντελεστές.
Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι
100,3) για το μυθιστόρημά της Η μέθοδος της Ορλεάνης.
23.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣ
Γεννήθηκε σταΙωάννινα το Νοέμβριο του 1913. Ο πατέρας του Γεώργιος
Χατζής, ήταν διηγηματογράφος, λόγιος και παλαμικός ποιητής, γνωστός με το
ψευδώνυμο Πελλερέν. Ήταν επίσης εκδότης της εφημερίδας «Ήπειρος».
Ο Δημήτρης Χατζής παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στην Ιόνιο Σχολή της
Αθήνας μαζί με τον αδερφό του Άγγελο, τα οποία όμως διέκοψε μετά τον
ξαφνικό θάνατο του πατέρα του το 1930 και επέστρεψε στην γενέτειρά του. Εκεί
ανέλαβε τη συνέχιση της έκδοσης της εφημερίδας και τη συντήρηση της
οικογενείας του. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στη Ζωσιμαία Σχολή και γράφτηκε στη
Νομική Σχολή της Αθήνας. Τις σπουδές του δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ λόγω
οικονομικών δυσχερειών.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το
1936 συνελήφθη από την Μεταξά και μετά από βασανιστήρια εξορίστηκε στη
Φολέγανδρο. Λίγους μήνες αργότερα αφήνεται ελεύθερος και εγκαθίσταται στην
Αθήνα. Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 κατετάγη αλλά δεν στάλθηκε στο
μέτωπο.
24.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣ
Την περίοδοτης Κατοχής συμμετείχε στη λειτουργία του παράνομου
τυπογραφείου του ΕΑΜ στην Καλλιθέα αρθρογραφώντας και
διορθώνοντας άρθρα σε εφημερίδες όπως η «Ελεύθερη Ελλάδα» και ο
«Απελευθερωτής». Αρθρογραφούσε ακόμη στον επίσης παράνομο
Ριζοσπαστη. Εργάστηκε επίσης στο τυπογραφείο του βουνού.
Το 1947 επιστρατεύτηκε στα Ιωάννινα, ενώ το καλοκαίρι της ίδιας
χρονιάς εξορίζεται στην Ικαρία. Το Μάρτιο του επόμενου έτους
εντάχτηκε στο Δημοκρατικό Στρατό της Ελλάδας δημοσιεύοντας
ανταποκρίσεις και διηγήματα στα έντυπά του. Το καλοκαίρι του ίδιου
έτους έμαθε την καταδίκη του αδερφού του Άγγελου από το Έκτακτο
Στρατοδικείο και την εκτέλεσή του.
25.
ΠΕΡΛ ΜΠΑΚ
Η ΠερλΜπακ γεννήθηκε στο Χίλσμπορο της Δυτικής Βιρτζίνια και ήταν κόρη
της Καρολίν Στάλτινγκ (Caroline Stulting, 1857–1921) και του Άμπσαλομ
Σύντενστράικερ (Absalom Sydenstricker, 1852-1931). Αμφότεροι οι γονείς της
ήταν ιεραπόστολοι της νότιας Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας και ταξίδεψαν
στην Κίνα λίγο μετά τον γάμο τους στις 8 Ιουλίου 1880, αλλά επέστρεψαν στις
ΗΠΑ για να γεννηθεί εκεί η Περλ. Επέστρεψαν στην Κίνα όταν η Περλ ήταν
τριών μηνών και εγκαταστάθηκαν πρώτα στην Ζενγιάνγκ (τότε γνωστή και ως
Γινγκ-Γιανγκ), κοντά στοΝανκίνγκ. Η Περλ αναθράφηκε μέσα σε ένα δίγλωσσο
περιβάλλον, στο οποίο έμαθε την αγγλική από τη μητέρα της και την κλασική
κινεζική από κάποιον κύριο Κουνγκ.
26.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ
Μαργαρίτα Λυμπεράκηγεννήθηκε στην Αθήνα. Παιδί χωρισμένων γονιών
μεγάλωσε με τον παππού της τον εκδότη Γεώργιο Φέξη, που της μετέδωσε την
αγάπη για το βιβλίο. Σε παιδική ηλικία ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Παρίσι και
έμαθε γαλλικά. Τέλειωσε το Αρσάκειο γυμνάσιο και σπούδασε στη Νομική
Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1943. Ασχολήθηκε επίσης με τη
ζωγραφική. Παντρεύτηκε το συγγραφέα Γ.Καραπάνο, με τον οποίο απέκτησε
μια κόρη τη Μαργαρίτα, που έγινε επίσης συγγραφέας. Την πρώτη της
εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας έκανε το 1945 ως Μαργαρίτα Καραπάνου
με το μυθιστόρημα Τα δέντρα, ενώ ένα χρόνο αργότερα εξέδωσε το έργο που
την έκανε ευρέως γνωστή, το μυθιστόρημα Τα ψάθινα καπέλα (που
μεταφράστηκε το 1950 στα γαλλικά με τίτλο Trois etes). Το 1946 πήρε διαζύγιο
και έφυγε με την κόρη της για το Παρίσι, όπου συνδέθηκε με τους Καστοριάδη,
Καμπά, Αξελό, Ελύτη και ήρθε σε επαφή με τα πρωτοποριακά ευρωπαϊκά
καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής. Στο Παρίσι ολοκληρώθηκε ο Άλλος
Αλέξανδρος (1950) και το 1952 εγκαινιάστηκε η ενασχόλησή της με τη θεατρική
γραφή, άλλοτε στα γαλλικά και άλλοτε στα ελληνικά
27.
ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ
Μαρία Πολυδούρη(1902-1930). Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε στην
Καλαμάτα, κόρη του γυμνασιάρχη Ευγένιου Πολυδούρη και της Κυριακής το
γένος Μαρκάτου. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Γύθειο, τα Φιλιατρά και την
Καλαμάτα, όπου τέλειωσε το γυμνάσιο και το 1916 δημοσίευσε το
πεζοτράγουδο «Ο πόνος της μάνας» στο περιοδικό Οικογενειακός Αστήρ. Τον
ίδιο χρόνο συγκέντρωσε ποιήματα στη συλλογή Μαργαρίτες, την οποία δεν
εξέδωσε. Το 1918 διορίστηκε στη Νομαρχία Μεσσηνίας. Το 1920 πέθαναν και
οι δυο γονείς της, πρώτα ο πατέρας της και σαράντα μέρες αργότερα η μητέρα
της. Το 1922 μετατέθηκε στη Νομαρχία Αττικής. Είχε ήδη γραφτεί στη Νομική
Σχολή. Τότε γνωρίστηκε με τον Κώστα Καρυωτάκη, τον οποίο ερωτεύτηκε
παράφορα, και δημοσίευσε στίχους στα περιοδικά Έσπερος (Σύρου),Ελληνική
Επιθεώρησις, Πανδώρα, Παιδική Χαρά και Εύα. Το 1924 γνώρισε τον
Αριστοτέλη Γεωργίου. Τον ίδιο χρόνο εγκατέλειψε τις σπουδές της και γράφτηκε
στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Σχολή Κουναλάκη.
28.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ
Γεννήθηκε στοΛηξούρι. Στην Κέρκυρα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στην
Ιόνιο Ακαδημία, είχε δάσκαλο τον Κάλβο. Γνώρισε επίσης το Σολωμό.
Σπούδασε νομικά στην Ιταλία και Γαλλία και διορίστηκε ειρηνοδίκης στην
πατρίδα του. Μετά τον αφορισμό για το βιβλίο του Τα Μυστήρια της
Κεφαλονιάς (1856) αντιμετώπισε πολλούς εξευτελισμούς και ταπεινώσεις και
αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ζάκυνθο και από εκεί στο Λονδίνο. Οι
κατατρεγμοί του τελείωσαν, όταν ένα χρόνο πριν από το θάνατο του με τη
μεσολάβηση ενός φωτισμένου και φιλελεύθερου δεσπότη λύθηκε ο αφορισμός
του. Έργα του: I. Ποιήματα: Ληξούρι εις τους 1836. Στιχουργήματα διάφορα,
(1872). II. Πεζά: Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς (1856), Ιδού ο
άνθρωπος (1886), Άπαντα, (3 τόμοι, 1959).
