1. รายงาน
เรือง การบวนการเทคโนโลยีสารสนเทศ
่
จัดทําโดย
นาย ณภัทร คุนเคย เลขที่2

นาย นครินทร วรรณายก เลขที่4
นาย ชุตพนธ บัวเพชร เลขที่8
ิ
นาย ปฏิพัทธ กลินศร เลขที่ 9
่
นาย พิธิวต ศรีมานพ เลขที่11
ั
นาย อัครเดช แพรจรรยา เลขที่ 15
ชั้นมัธยมศึกษาปที่ 5/1
เสนอ
คุณครู ทรงศักดิ์ โพธิเ์ อียม
่
โรงเรียน เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร กาญจนบุรี

2. คํานํา
รายงานเลมนี้จัดทําขึ้นเพื่อ ใหศึกษาหาขอมูลตางๆเกี่ยวกับเรื่อง กระบวนการเทคโนโลยีสารสนเทศโดย
ดารแบงขอมูลเปนขั้นๆ คือ บอกความหมายและขั้นตอน การแกปญหาและการวิเคราะหและกําหนดรายละเอียด
ของปญหาการเลือกและออกแบบขั้นตอน การดําเนินการแกปญหา รวมทั้งตรวจสอบและปรับปรุง อีกทั้งมีการ
ถายทอดอัลกอลิทึม ซึ่งประกอบดวยรหัสจําลองและการเขียนผังงานซึ่งจะมีเนื้อหาใหไดอานกัน
หากรายงานเลมนี้ผิดพลาดก็ขออภัย ณ ที่นี้ดวย
คณะผูจัดทํา

3. ความหมายของเทคโนโลยีสารสนเทศ
Information Technology หรือ IT คือ การประยุกตความรูทางวิทยาศาสตรมาใชในระบบสารสนเทศ ตั้งแต
กระบวนการจัดเก็บ ประมวลผล และการเผยแพรสารสนเทศ เพื่อชวยใหไดสารสนเทศที่มีประสิทธิภาพและ
รวดเร็วทันตอเหตุการณ โดยเทคโนโลยีสารสนเทศ อาจประกอบดวย
1. เครื่องมือและอุปกรณตางๆ เชน เครื่องคอมพิวเตอร เครื่องใชสํานักงาน อุปกรณสื่อสารโทรคมนาคม
ตางๆ รวมทั้งซอฟทแวรทั้งแบบสําเร็จรูปและแบบพัฒนาขึ้นเพื่อใช ในงานเฉพาะดาน ซึ่งเครื่องมือเหลานี้
จัดเปนเครื่องมือทันสมัย และใชเทคโนโลยีระดับสูง (High Technology)
2. กระบวนการในการนําอุปกรณเครื่องมือตางๆ ขางตนมาใชงาน เพื่อรวบรวม จัดเก็บ ประมวลผล และ
แสดงผลลัพธเปนสารสนเทศในรูปแบบตางๆ ที่สามารถนําไปใชประโยชนไ ดตอไป เชน การจัดเก็บขอมูล
ในลักษณะของฐานขอมูล เปนตน

4. ความสําคัญของเทคโนโลยีสารสนเทศ
สามารถอธิบายความสําคัญของเทคโนโลยีสารสนเทศในดานที่มีผลกระทบตอการเปลี่ยนแปลง
พฤติกรรมดานตาง ๆ ของผูคนไวหลายประการดังตอไปนี้
ประการที่หนึ่ง เทคโนโลยีสารสนเทศ ทําใหสังคมเปลี่ยนจากสังคมอุตสาหกรรมมาเปน
สังคมสารสนเทศ
ประการที่สอง เทคโนโลยีสารสนเทศทําใหระบบเศรษฐกิจเปลี่ยนจากระบบแหงชาติไปเปน
เศรษฐกิจโลก ที่ทําใหระบบเศรษฐกิจของโลกผูกพันกับทุกประเทศ ความเชื่อมโยงของเครือขายสารสนเทศ
ทําใหเกิดสังคมโลกาภิวัฒน
ประการที่สาม เทคโนโลยีสารสนเทศทําใหองคกรมีลักษณะผูกพัน มีการบังคับบัญชาแบบแนวราบ
มากขึ้น หนวยธุรกิจมีขนาดเล็กลง และเชื่อมโยงกันกับหนวยธุรกิจอื่นเปนเครือขาย การดําเนินธุรกิจมีการ
แขงขันกันในดานความเร็ว โดยอาศัยการใชระบบเครือขายคอมพิวเตอร และการสื่อสารโทรคมนาคมเปน
ตัวสนับสนุน เพื่อใหเกิดการแลกเปลี่ยนขอมูลไดงายและรวดเร็ว
ประการที่สี่ เทคโนโลยีสารสนเทศเปนเทคโนโลยีแบบสุนทรียสัมผัส และสามารถตอบสนองตาม
ความตองการการใชเทคโนโลยีในรูปแบบใหมที่เลือกไดเอง
ประการที่หา เทคโนโลยีสารสนเทศทําใหเกิดสภาพทางการทํางานแบบทุกสถานที่และทุกเวลา
ประการที่หก เทคโนโลยีสารสนเทศกอใหเกิดการวางแผนการดําเนินการระยะยาวขึ้น อีกทั้งยังทํา
ใหวิถีการตัดสินใจ หรือเลือกทางเลือกไดละเอียดขึ้น
กลาวโดยสรุปแลว เทคโนโลยีสารสนเทศมีบทบาทที่สําคัญในทุกวงการ มีผลตอการเปลี่ยนแปลงโลกดาน
ความเปนอยู สังคม เศรษฐกิจ การศึกษา การแพทย เกษตรกรรม อุตสาหกรรม การเมือง ตลอดจนการวิจัย
และการพัฒนาตาง ๆ

5. ขั้นตอนการแกปญหาดวยเทคโนโลยีสารสนเทศ
โดยปกติมนุษยมีกระบวนในการแกปญหา ซึ่งประกอบดวย 4 ขั้นตอนคือ
1) การวิเคราะหและกําหนดรายละเอียดของปญหา (State The Problem) ขั้นตอนนี้เปนขั้นตอนแรกสุด
กอนที่จะลงมือแกปญหา
แตผูแกปญหามักจะมองขามไป
จุดประสงคของขั้นตอนนี้ คือ
การทําความเขาใจกับปญหาเพื่อแยกใหออกวาขอมูลที่กําหนดมาในปญหาหรือ
เงื่อนไขของปญหาคืออะไร อีกทั้งวิธีการที่ใชประมวลผล
กลาวโดยสรุปมีองคประกอบในการวิเคราะหดังนี้
การระบุขอมูลเขา
ไดแก การพิจารณาขอมูลและเงื่อนไขที่กําหนดมาในปญหา
การระบุขอมูลออก
ไดแก การพิจารณาเปาหมายหรือสิ่งที่ตองหาคําตอบ
การกําหนดวิธีประมวลผล
ไดแก การพิจารณาขั้นตอนวิธีการไดมาซึ่งคําตอบหรือขอมูลออก
2) การเลือกเครื่องมือและออกแบบขั้นตอนวิธี (Tools And Algorithm Development) ขั้นตอนนี้เปน
ขั้นตอนของการวางแผนในการแกปญหาอยางละเอียดถี่ถวน
หลังจากที่เราทําความเขาใจกับปญหา พิจารณาเงื่อนไขและข อมูลที่มีอยู
และสิ่งที่ตองการหาในการแกปญหาอยางละเอียดถี่ถวน
หลังจากที่เราทําความเขาใจกับปญหา พิจารณาเงื่อนไขและขอมูลที่มีอยู
และสิ่งที่ตองการหาในขั้นตอนที่ 1
แลว
เราสามารถคาดคะเนวิธีการที่จะใชในการแกปญหา
ขั้นตอนนี้จําเปนตองอาศัยประสบการณของผูแกปญหาเปนหลัก
หากผูแกปญหาเคยพบกับปญหาทํานองนี้มาแลวก็สามารถดําเนินการตามแนวทางที่
เคยปฏิบัติมา
ขั้นตอนนี้จะเริ่มจากการเลือกเครื่องมือที่ใชในการแกปญหา
โดยพิจารณาความเหมาะสมระหวางเครื่องมือกับเงื่อนไขตางๆ ของปญหา
ซึ่งหมายรวมถึงความสามารถของเครื่องมือในการแกปญหาดังกลาว
และสิ่งที่สําคัญที่สุดคือความคุนเคยในการใชงานเครื่องมือนั้นๆ ของผูแกปญหา

6. อีกสิ่งหนึ่งที่ สําคัญในการแกปญหา คือ
ยุทธวิธีที่ใชในการแกปญหา หรือที่เราเรียกวา “ขั้นตอนวิธี” (Algorithm) ในการแกปญหา
หลังจากที่เราไดเครื่องมือชวยแกปญหาแลว
ผูแกปญหาตองวางแผนวาจะใชเครื่องมือดังกลาวเพื่อใหไดผลลัพธที่ถูก
ตองที่สุด การออกแบบขั้นตอนวิธีในการแกปญหา
ผูแกปญหาควรใชแผนภาพหรือเครื่องมือในการแสดงขั้นตอนการทํางาน
เพื่อใหงายตอความเขาใจ เชน ผังงาน (Flowchart) ที่จําลองวิธีขั้นตอนการแกปญหาในรูปแบบสัญลักษณ
รหัสจําลอง (Pseudo Code) ซึงเปนการจําลองขั้นตอนวิธีการปญหาในรูปแบบคําบรรยาย
่
การใชเครื่องมือชวยออกแบบดังกลาว
นอกจากแสดงกระบวนการที่ชัดเจนแลวยังชวยใหผูแกปญหาสามารถหาขอผิดพลาด
ของวิธีการที่ใชไดงายและแกไขไดอยางรวดเร็ว
3) การดําเนินการแกปญหา (Implementation) หลังจากที่ออกแบบขั้นตอนวิธีเรียบรอยแลว
ขั้นตอนนี้เปนขั้นตอนที่ตองลงมือแกปญหาโดยใชเครื่องมือที่เลือกไว
การแกปญหาดังกลาวใชคอมพิวเตอรเขามาชวยงาน
ขั้นตอนนี้ก็เปนการใชโปรแกรมสําเร็จหรือใชภาษาคอมพิวเตอรเขียนโปรแกรมแก ปญหา
ขั้นตอนนี้ตองอาศัยความรูเกี่ยวกับเครื่องมือที่เลือกใช
ซึ่งผูแกปญหาตองศึกษาใหเขาใจและเชี่ยวชาญ ในขณะดําเนินการ
หากพบแนวทางที่ดีกวาที่ออกแบบไว ก็สามารถปรับเปลี่ยนได
4) การตรวจสอบและปรับปรุง (Refinement) หลังจากที่ลงมือแกปญหาแลว
ตองตรวจสอบใหแนใจวา
วิธีการนี้ใหผลลัพธที่ถูกตอง
โดยผูแกปญหาตองตรวจสอบวาขั้นตอนวิธีที่สรางขึ้นสอดคลองกับรายละเอียด
ของปญหา ซึ่งไดแก ขอมูลเขาและขอมูลออก
เพื่อใหมั่นใจวาสามารถรองรับขอมูลเขาไดทุกกรณีอยางถูกตองสมบู รณ ในขณะเดียวกันก็ตองปรับปรุง
วิธีการเพื่อใหการแกปญหานี้ไดผลลัพธที่ดี
ที่สุด
ขั้นตอนทั้ง 4 ขั้นตอนดังกลาวขางตน เปนเสมือนขั้นบันได (Stair) ที่ทําใหมนุษยประสบความสําเร็จในการ
แกปญหาตางๆ
ได รวมทั้งการเขียนหรือพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอรเพื่อแกปญหา ก็ตองใชกระบวนการตามขั้นตอนทั้ง
4 นี้เชนกัน

7. ความหมายของอัลกอริทึม
อัลกอริทึม (Algorithm ) เปนสวนหนึ่งในขั้นตอนการพัฒนา
โปรแกรมคอมพิวเตอร เกิดจากแนวคิดอยางเปนระบบเพื่อ
นําไปสูผลลัพธที่ตองการ และเพื่อใหคอมพิวเตอรทํางานตาม
ความตองการหรือแกปญหาใด ๆ ประกอบดวยชุดของการทํางาน
ที่ชัดเจน ดังนั้นหากออกแบบอัลกอริทึมไดดี เมื่อนําไปเขียน
โปรแกรมภาษาคอมพิวเตอรใด ๆ ก็จะไดผลลัพธตามความ
ตองการ
โดยทั่วไปแลวในชีวิตประจําวันของมนุษย ทั้งในการทํางานและ
การแกปญหาตาง ๆ ที่เกี่ยวของกับคอมพิวเตอรหรือไมก็ตาม
มักจะเกี่ยวของกับอัลกอริทึมอยูแลว ยกตัวอยางเชน วิธีการปฐม
พยาบาล ตําราประกอบอาหาร เปนตน ซึ่งอธิบายขั้นตอนตาง ๆ
ดวยภาษาที่อานแลวเขาใจงาย แตในดานคอมพิวเตอรนั้นจําเปนที่
จะตองเรียนรูคําสั่งตางๆ เพิ่มเติมเพื่อใหคอมพิวเตอร สามารถ
เขาใจได

8. การจําลองเปนขอความ (Algorithm)
ขั้นตอนที่สําคัญในการแกปญหาคือการวางแผน การวางแผนที่ดีจะชวยใหการแกปญหาเปนไปไดโดยงาย ผู
ที่สามารถวางแผนในการแกปญหาไดดีนอกจากจะตองใชประสบการณความรู และความมีเหตุผลแลว ยัง
ควรรูจักวางแผนใหเปนขั้นตอนอยางเปนระเบียบดวย
การจําลองความคิดเปนสวนหนึ่งในขั้นตอนที่สองของการแกปญหา การจําลองความคิดออกมาในลักษณะ
เปนขอความ หรือเปนแผนภาพจะชวยใหสามารถแกปญหาไดดี โดยเฉพาะปญหาที่ยุงยากซับซอน การ
วางแผนจะเปนแนวทางในการดําเนินการแกปญหาตอไป อีกทั้งเปนการแสดงแบบเพื่อใหผูที่เกี่ยวของได
เขาใจและสามารถปฏิบัติตามในแนวทางเดียวกัน ทั้งนี้ก็ดวยวัตถุประสงคอยางเดียวกับกลุมกิจการกอสราง
ซึ่งจําเปนตองมีแบบแปลนเปนเครื่องมือติดตอสื่อสารระหวางผู ออกแบบและผูกอสราง แบบแปลนเหลานั้น
จะอยูในรูปลักษณะของการวาดภาพหรือแสดงเครื่องหมายซึ่งเปนที่เขาใจกันระหวาง ผูเกี่ยวของ แบบแปลน
จะตองจัดทําใหเสร็จกอนที่จะลงมือกอสราง โดยผานการตรวจสอบ ทบทวนและพิจารณาจากผูเกี่ยวของ
หลายฝาย เมื่อเห็นวาเปนที่ถูกตองและพอใจของทุกฝายแลว จึงกอสรางตามแบบนั้น แตถายังไมเปนที่พอใจ
ก็จะพิจารณาแกไขแบบแปลนสวนนั้นๆ
เสียกอนจะไดไมตองรื้อถอนหรือทุบทิ้งภายหลัง และเมื่อตองการซอมแซมหรือตอเติมก็นําเอาแบบแปลน
เดิมมาตรวจสอบและเพิ่มแบบแปลนในสวนนั้นไดโดยงาย การใชแบบแปลนจึงเปนสิ่งที่จําเปนระหวางชาง
กอสราง ผูออกแบบและผูเกี่ยวของอื่นๆ เปนอยางมาก เพราะประหยัดเวลา คาใชจายและเขาใจงาย เมื่อสรุป
รวมแลวแบบแปลนเหลานั้นก็คือขอตกลงใหสรางอาคารของผูจางกับผูรับจางที่อยูในรูปแบบกะทัดรัด
แทนที่จะเขียนเปนขอความที่เปนลายลักษณอักษรอยางยืดยาว และยังเปนเครื่องมือใหชางใชในการกอสราง
อีกดวย
เครื่องมือที่ใชในการจําลองความคิดมักจะประกอบขึ้นดวยเครื่องหมายที่แตกตางกันหลายอยาง แตพอสรุป
ไดเปน 2 ลักษณะ คือ2.
1 การจําลองความคิดเปนขอความหรือคําบรรยาย (Algorithm) เปนการเขียนเคาโครงดวยการบรรยายเปน
ภาษาที่มนุษยใชสื่อสารกัน เพื่อใหทราบถึงขั้นตอนการทํางานของการแกปญหาแตละตอน ในบางครั้งอาจ
ใชคําสั่งของภาษาที่ใชเขียนโปรแกรมก็ได
ตัวอยาง ขั้นตอนการตมบะหมี่
1. เริ่มตน ตมน้ําใหเดือด ใสบะหมี่ลงในน้ําเดือด
2. ตมประมาณ 1 นาที
3. ใสเครื่องปรุงแลวยกลงจากเตา รับประทาน
4. จบ

9. 2. การจําลองความคิดเปนสัญลักษณหรือผังงาน (Flowchart)
สัญลักษณ คือ เครื่องหมายรูปแบบตางๆ ซึ่งใชสําหรับสื่อสารความหมายใหเขาใจตรงกัน สถาบัน
มาตรฐานแหงชาติอเมริกา (The American National Standard Institute, ANSI) ไดกําหนดสัญลักษณไวเปน
มาตรฐานแลว สามารถนําไปใชไดตามความเหมาะสมตอไป
วิธีการเขียนรหัสจําลอง (Pseudo Code)
ความหมาย ของ รหัสลําลอง
รหัสลําลองหรือ pseudocode เปนคําบรรยายที่เขียนแสดงขั้นตอนวิธี(algorithm) ของการเขียน
โปรแกรม โดยใชภาษาที่กระทัดรัด สื่อสารกับโปรแกรมเมอรผูเขียนโปรแกรม โดยอาจใชภาษาที่ใชทั่วไป
และอาจมีภาษาที่ใชในการเขียนโปรแกรมประกอบ แตไมมีมาตรฐานแนนอนในการเขียน pseudocode และ
ไมสามารถนําไปทํางานบนคอมพิวเตอรโดยตรง(เพราะไมใชคําสั่งในภาษาคอมพิวเตอร) และไมขึ้นกับ
ภาษาคอมพิวเตอรภาษาใดภาษาหนึ่ง นิยมใช pseudocode แสดง algorithm มากกวาใชผังงาน เพราะผังงาน
อาจไมแสดงรายละเอียดมากนักและใชสัญลักษณซึ่งทําใหไมสะดวกในการเขียน เชนโปรแกรมใหญ ๆ
หลักเกณฑการเขียนรหัสลําลอง
1
1. สัญลักษณที่ใชในการดําเนินการทางคณิตศาสตรตาง ๆ จะถูกใชงานตามปกติ คือ + สําหรับการบวก –
สําหรับการลบ * สําหรับการคูณ และ/ สําหรับการหาร
2. ชื่อขอมูลใชแทนจํานวนที่จะถูกดําเนินการตามขั้นตอนวิธี
3. การใชคําอธิบายกํากับขั้นตอนวิธี อาจทําโดยใชสัญลักษณ * หรือ ** กํากับหัวทายขอความคําอธิบาย
เพื่อแยกออกมาจากขั้นตอนการทํางาน
4. คําสงวนบางคําที่ใชในภาษาระดับสูงทั่วไปอาจนํามาใช เชน Read หรือ Enter สําหรับการรับขอมูล
เขา และWrite หรือ Print สําหรับการแสดงขอมูลออก
5. การเพิ่มหรือลดระยะเยื้องอยางเหมาะสม เพื่อแสดงระดับของขั้นตอนการทํางานในโครงสรางควบคุม
การทํางานในกลุมเดียวกัน

10. ผังงาน (Flowchart)
คือ การแสดงขั้นตอนวิธีการที่ใชสัญลักษณที่เขาใจไดงาย แตใหรายละเอียดไดนอยกวา คือ รูปภาพ (Image)
หรือสัญลักษณ(Symbol) ที่ใชเขียนแทนขั้นตอน คําอธิบาย ขอความ หรือคําพูด ที่ใชในอัลกอริทึม
(Algorithm) เพราะการนํา
การเขียนผังงาน ( Flowchart )
ผังงาน คือ แผนภาพที่มีการใชสัญลักษณรูปภาพและลูกศรที่แสดงถึงขั้นตอนการทํางานของโปรแกรมหรือ
ระบบทีละขั้นตอน รวมไปถึงทิศทางการไหลของขอมูลตั้งแตแรกจนไดผลลัพธตามที่ตองการ
ประโยชนของผังงาน
• ชวยลําดับขั้นตอนการทํางานของโปรแกรม และสามารถนําไปเขียนโปรแกรมไดโดยไมสับสน
• ชวยในการตรวจสอบ และแกไขโปรแกรมไดงาย เมื่อเกิดขอผิดพลาด
• ชวยใหการดัดแปลง แกไข ทําไดอยางสะดวกและรวดเร็ว
• ชวยใหผูอื่นสามารถศึกษาการทํางานของโปรแกรมไดอยางงาย และรวดเร็วมากขึ้น
วิธีการเขียนผังงานที่ดี
• ใชสัญลักษณตามที่กําหนดไว
• ใชลูกศรแสดงทิศทางการไหลของขอมูลจากบนลงลาง หรือจากซายไปขวา
• คําอธิบายในภาพควรสั้นกระทัดรัด และเขาใจงาย
• ทุกแผนภาพตองมีลูกศรแสดงทิศทางเขา - ออก
• ไมควรโยงเสนเชื่อมผังงานที่อยูไกลมาก ๆ ควรใชสัญลักษณจุดเชื่อมตอแทน
• ผังงานควรมีการทดสอบความถูกตองของการทํางานกอนนําไปเขียนโปรแกรม