o burro
O burro foi domesticado hai uns 7.000 ou 8.000 anos e desde aquela é utilizado como
animal de carga e como cabalgadura
O burro (Equus
africanus asinus)
procede dos burros
salvaxes africanos. Os
burros varían
considerablemente de
tamaño. A maioría
teñen entre 90 e 140
cm de altura na cruz,
aínda que hai
variedades que chegan
aos 165 cm, e pesan
entr 180 e 400 kg.
Actualmente hay uns 44
millóns de burros, e o
seu número está a
aumentar nos últimos
tempos despois dun
baixón importante por
cousa da mecanización
do agro.
A cor e a lonxitude do
pelo é variable. As cores
máis habituais son a gris
en todos os tonos, do
blanco ao negro, e as
cores pardas. A miudo
teñen pelo máis claro, ou
blanco, arredor do morro
e dos ollos, e no ventre; e
con frecuencia unhas
liñas escuras que forman
unha cruz no lombo.
Teñen crinas curtas e
tesas.
O elemento
máis destacado
do aspecto dos
burros son as
longas orellas
que lle teñen
unha doble
utilidade:
permítenlle
captar mellor a
dirección dos
sons e perder
calor.
Teñen un sistema
dixestivo resistente.
Poden comer un gran
número de plantas e
aproveitalas mellor,
polo que consume
menos cantidade de
alimento. Come,
según o tamaño, de
3 a 5 kg de alimento,
co que non é moi
esixente, pero quere
auga moi limpa.
Ten unha boa
vista , un oído
a proba de
todo, un bo
olfacto e a pel
sensible.
Os burros ornean, emiten,
sons que se escoitan a
máis de 3 km.
Os burros son animais
curiosos e con moi boa
memoria, intelixentes,
cautelosos, amistosos,
enredantes e que aprenden
con facilidade.
É difícil obligar a un burro a facer algo que non queira facer polas boas.
Para manter limpa a
pel lámbena e
ráscana cos dentes,
e embórcanse na
terra seca.
Os burros,
pelexan, ou
deféndense,
dando couces
coas patas de
atrás,
pateando coas
patas de
diante e
mordendo.
En libertade
viven en
pequenos
grupos
formados
por un
macho con
varias
femias e as
súas crías.
Os emparellamentos
prodúcense en calquera
época do ano menos na
primavera. A xestación
dura entre 12 e 14
meses, da que nace
unha soa cría, que pesa
entre 25 e 40 kg.
As crías
maman ata os
6 ou 9 meses.
Os burros viven
de 25 a 30 anos
pero poden
chegar aos 40.
Utilidade. O uso
tradicional do
burro segue a
ser o de animal
de carga, tiro e
montura, pero
deste animal
fanse outros
aproveitamentos,
algún bastante
curioso.
Nalgúns países como na China a carne de burro é usada como alimento
Espetos de carne de burro
Ás burras pódenselle
aproveitar entre 1 e 4
litros de leite diarios,
mentras teñen cría que
mama. O leite
emprégase na
elaboración de xabón e
cosméticos.
Ejiao. Sustancia utilizada
na Medicina Tradicional
China. Obténse cocendo
a pel do burro e úsase
para correxir deficiencias
do sangue, deter
hemorraxias e humidificar
os pulmóns.
Burros de carga
Burros de labor
Burros augadores
Burros de tiro
Burros mixtos: carga e montura
Burros mineiros
Burro bibliotecario
Os biblioburros forman parte dunha iniciativa que se desenvolve no norte de Colombia para achegarlle
os libros ás persoas que viven en lugares apartados
Burros de diversión
Carreira de burros nunha festa
Carreira de carros tirados por burros que se celebra no sur de Pakistán sobre un percorrido de 10 km.
Burros de competición
Burro con
arreos de carga
Burro con sela
de montura
Ao burro
póñenselle
distintos
arneses en
función do
traballo que
vaian a facer
Do cruzamento de
burros e égoas
nacen mulas,
hibridos estériles,
que combinan o
tamaño e a forza
do cabalo coa
sobriedade e a
resistencia do
burro, aínda que
actualmente non
son habituais, ata
hai pouco tempo,
antes da
mecanización,
eran moi
apreciadas como
animais de carga,
de tiro e de labor.
Égoa e mula
A égoa, o burro e o pouco habitual parto de xemelgas, dúas mulas, froito da súa relación
burro fariñeiro
O burro fariñeiro é un burro autóctono galego. De pequeño tamaño, está
arredor do metro de altura na cruz, e pesa entre 150 e 200 kg.
Ten capa torda, mesturada de branco e negro, cos ollos e o fuciño
bordeados de branco o mesmo que por debaixo do ventre.
Cabeza grande, con orellas longas e escuras; peito estreito, espalda moi
afiada e ventre grande; patas delgadas, con cascos pequenos altos e
comprimidos lateralmente, e rabo longo e delgado con borla na punta.
outros burros,
cousas de
burros…
e burradas
Baudet du Poitou (Francia). Burros grandes, poden medir máis de 1,50 m de
alzada, e de chamativa cobertura.
Blanco de
Asinara (Italia)
Asinara é unha
illa, parque
natural, na que
viven cabalos,
muflóns e un
grupo de burros
albinos.
Burro de guerra
Burro navegante
Burro mergullador
Burro da raza Baudet du Poitou que levaba 17 anos sen pelar.
fin
As imaxes foron collidas da internet.
Agradezolle aos autores a súa dispoñibilidade e agardo que
saiban disculpar o uso que fixen delas.
Mon Daporta
COUSIÑAS FEITAS NA CASA

O burro

  • 1.
  • 2.
    O burro foidomesticado hai uns 7.000 ou 8.000 anos e desde aquela é utilizado como animal de carga e como cabalgadura
  • 3.
    O burro (Equus africanusasinus) procede dos burros salvaxes africanos. Os burros varían considerablemente de tamaño. A maioría teñen entre 90 e 140 cm de altura na cruz, aínda que hai variedades que chegan aos 165 cm, e pesan entr 180 e 400 kg. Actualmente hay uns 44 millóns de burros, e o seu número está a aumentar nos últimos tempos despois dun baixón importante por cousa da mecanización do agro.
  • 4.
    A cor ea lonxitude do pelo é variable. As cores máis habituais son a gris en todos os tonos, do blanco ao negro, e as cores pardas. A miudo teñen pelo máis claro, ou blanco, arredor do morro e dos ollos, e no ventre; e con frecuencia unhas liñas escuras que forman unha cruz no lombo. Teñen crinas curtas e tesas.
  • 5.
    O elemento máis destacado doaspecto dos burros son as longas orellas que lle teñen unha doble utilidade: permítenlle captar mellor a dirección dos sons e perder calor.
  • 6.
    Teñen un sistema dixestivoresistente. Poden comer un gran número de plantas e aproveitalas mellor, polo que consume menos cantidade de alimento. Come, según o tamaño, de 3 a 5 kg de alimento, co que non é moi esixente, pero quere auga moi limpa.
  • 7.
    Ten unha boa vista, un oído a proba de todo, un bo olfacto e a pel sensible.
  • 8.
    Os burros ornean,emiten, sons que se escoitan a máis de 3 km.
  • 9.
    Os burros sonanimais curiosos e con moi boa memoria, intelixentes, cautelosos, amistosos, enredantes e que aprenden con facilidade.
  • 10.
    É difícil obligara un burro a facer algo que non queira facer polas boas.
  • 11.
    Para manter limpaa pel lámbena e ráscana cos dentes, e embórcanse na terra seca.
  • 12.
    Os burros, pelexan, ou deféndense, dandocouces coas patas de atrás, pateando coas patas de diante e mordendo.
  • 13.
    En libertade viven en pequenos grupos formados porun macho con varias femias e as súas crías.
  • 14.
    Os emparellamentos prodúcense encalquera época do ano menos na primavera. A xestación dura entre 12 e 14 meses, da que nace unha soa cría, que pesa entre 25 e 40 kg.
  • 15.
    As crías maman ataos 6 ou 9 meses.
  • 16.
    Os burros viven de25 a 30 anos pero poden chegar aos 40.
  • 17.
    Utilidade. O uso tradicionaldo burro segue a ser o de animal de carga, tiro e montura, pero deste animal fanse outros aproveitamentos, algún bastante curioso.
  • 18.
    Nalgúns países comona China a carne de burro é usada como alimento Espetos de carne de burro
  • 19.
    Ás burras pódenselle aproveitarentre 1 e 4 litros de leite diarios, mentras teñen cría que mama. O leite emprégase na elaboración de xabón e cosméticos.
  • 20.
    Ejiao. Sustancia utilizada naMedicina Tradicional China. Obténse cocendo a pel do burro e úsase para correxir deficiencias do sangue, deter hemorraxias e humidificar os pulmóns.
  • 21.
  • 22.
  • 23.
  • 24.
  • 25.
  • 26.
  • 27.
    Burro bibliotecario Os biblioburrosforman parte dunha iniciativa que se desenvolve no norte de Colombia para achegarlle os libros ás persoas que viven en lugares apartados
  • 28.
    Burros de diversión Carreirade burros nunha festa
  • 29.
    Carreira de carrostirados por burros que se celebra no sur de Pakistán sobre un percorrido de 10 km. Burros de competición
  • 30.
    Burro con arreos decarga Burro con sela de montura Ao burro póñenselle distintos arneses en función do traballo que vaian a facer
  • 31.
    Do cruzamento de burrose égoas nacen mulas, hibridos estériles, que combinan o tamaño e a forza do cabalo coa sobriedade e a resistencia do burro, aínda que actualmente non son habituais, ata hai pouco tempo, antes da mecanización, eran moi apreciadas como animais de carga, de tiro e de labor. Égoa e mula
  • 32.
    A égoa, oburro e o pouco habitual parto de xemelgas, dúas mulas, froito da súa relación
  • 33.
    burro fariñeiro O burrofariñeiro é un burro autóctono galego. De pequeño tamaño, está arredor do metro de altura na cruz, e pesa entre 150 e 200 kg. Ten capa torda, mesturada de branco e negro, cos ollos e o fuciño bordeados de branco o mesmo que por debaixo do ventre. Cabeza grande, con orellas longas e escuras; peito estreito, espalda moi afiada e ventre grande; patas delgadas, con cascos pequenos altos e comprimidos lateralmente, e rabo longo e delgado con borla na punta.
  • 35.
  • 36.
    Baudet du Poitou(Francia). Burros grandes, poden medir máis de 1,50 m de alzada, e de chamativa cobertura.
  • 37.
    Blanco de Asinara (Italia) Asinaraé unha illa, parque natural, na que viven cabalos, muflóns e un grupo de burros albinos.
  • 38.
  • 39.
  • 40.
  • 46.
    Burro da razaBaudet du Poitou que levaba 17 anos sen pelar.
  • 48.
    fin As imaxes foroncollidas da internet. Agradezolle aos autores a súa dispoñibilidade e agardo que saiban disculpar o uso que fixen delas. Mon Daporta COUSIÑAS FEITAS NA CASA