Իմ առաջին գիրքը

1. Իմ առաջին գիրքը
Լիլի Մանթաշյան

2. Կար-չկար մի ծակ կատու կար: Էս ծակ կատուն ապրում էր ծակ տանը:
Եկավ ձմեռը և կատուն սկսեց մրսել: Մի անգամ նա դիմում է իր հարևան՝
դերձակ շանը, որ իրեն կարի: Սակայն շունն ասում է, որ մոխրագույն թել չունի:
Կատուն համաձայնվում է յուրաքանչյուր գույնին, որովհետև իրնքը պետք է
ներկեր իր գույնով: Շունը կատվին կարում է: Կատուն էլ չի մրսում, սակայն երբ
գիշերը գալիս է տուն որ քնի, նորից սկսում է մրսել: Կատուն կրկին դիմում է
շան օգնությանը, բայց շունը սկսում է քահ- քահ ծիծաղել հիմար կատվի վրա:

3. Գդալը հյուր էր գնացել թավայի տուն: Թավան էլ փնթփնթում էր` իր հեռախոսն
էր կորցրել: Գդալը թավային ասում է, որ հերիք է փնթփնթա, հիմա ինքը
կզանգի պատառաքաղին և նրանք միասին կփնտրեն:
-Ալո, պատառքա՞ղն է:
-Այո, ի՞նչ է պատահել գդալ, ես հիմա մեքենաս եմ լվանում պետք է հյուր գնամ:
-Թավայի հեռախոսը կորել է: Արի օգնի, միասին գտնենք:
-Լավ, հիմա կգամ:
Պատառաքաղը շտապ եկավ և միանգամից գտավ հեռախոսը թավայի գրպանում
և ասաց.
-Թավա, էլ այսպիսի շորեր չհագնես, որ քո իրերը ինձ նման հեշտ գտնես:

4. Համակարգիչը զանգեց համակարգչին.
–Մկնիկս կորել է, կարող է տեսել ես…
-Այո, տեսել եմ: Քո մկնիկը եկել է մեր տուն հյուր: Հիմա իմ և քո մկնիկը միասին
սուրճ են խմում:
- Իսկ ինչպե՞ս է եկել, որ ես չեմ նկատել: Հաաա, հասկացա, փոշեկուլ էի անում
դրա համար էլ չեմ նկատել: Դու էլ կարո՞ղ ես գալ մեր տուն, ես
խոհանոցում գործ եմ անում, համ ինձ կօգնես, համ էլ մկնիկիս կբերես:
-Լավ, ես հիմա կգամ, որպեսզի մկնիկիդ տուն բերեմ: Կհանդիպենք:

5. Մի չաչանակ մութ կար: Այնքան չաչանակեց, որ երկնքից պոկվեց ու ընկավ
պապիս գրպանը:
Երեկոյան պապիկս հեռուստացույց էր նայում, հանկարծ ինչ որ աղմուկ լսեց
գրպանից:
-Ինչպիսի մութ ես դու, նույնիսկ գրպանիս միջից եմ լսում քո ձայնը: Եվ
պապիկս ապտակեց մթին: Հետո մութը զանգեց իր ընկերոջը`լույսին, որ գա
իրեն օգնության: Լույսը սիրով համաձայնվեց և անմիջապես ընկավ պապիս
գրպանը: Նրանք առավոտից երեկո կռվում էին պապիկիս հետ: