Կար-չկար մի ծակկատու կար: Էս ծակ կատուն ապրում էր
ծակ տանը: Այդ տանը ապրում էր նաև մի գեր մուկ:Կատուն
միշտ փորձում էր ուտել այդ մկանը:Դա նրա մոտ չէր
ստացվում, քանի որ նա ծակ էր: Մի անգամ նա որոշեց
կարել իր փորը և գնաց մկանն ուտելու:Նա կերավ մկանը և
հանկարծ կարկատանը քանդվեց, իսկ մուկը նորից
փախավ:Այդ օրվանից կատուն էլ չփորձեց ուտել մկանը:
Նա հույսը կորցրած ապրում էր իր ծակ տանը:
3.
Գդալը հյուր էրգնացել թավայի տուն: Թավան էլ
փնթփնթում էր` իր հեռախոսն էր կորցրել:Թավայի
հեռախոսը նրա բռնակն էր:Այն երևում է կոտրվել
էր:Գդալը որոշեց նրան օգնել:Նրանք միասին սկսեցին
փնտրել այն:Հետո մոտեցավ մի մեծ արարած և վերցրեց
թավային ու գդալին:Այդ արարածը սարքեց և տեղը դրեց
թավայի բռնակը:Թավան երջանիկ էր, նրա հեռախոսը
գտնվեց:
4.
Համակարգիչը զանգեց համակարգչին.
–Մկնիկսկորել է, կարող է տեսել ես…
-Այո ես նրան այսօր տեսել եմ սրճարանում:
-Նա մենա՞կ էր:
-Ոչ,նա հեռակառավարման վահանակի հետ էր:
-Ինչո՞վ էին զբաղված:
-Նրանք զրուցում էին, ծիծաղում և ռետինե կոնֆետներ
ուտում:
-Լավ, շնորհակալություն:Ես էլ անհանգստանում էի:
5.
Մի չաչանակ մութկար: Այնքան չաչանակեց, որ երկնքից
պոկվեց ու ընկավ պապիս գրպանը:Նա շատ էր
չաչանակություն անում:Ես ստիպված կարեցի պապիս
գրպանը:Սակայն դա չօգնեց:Մի օր պապս գնաց որսի:Որսի
ժամանակ կրակեց մի մեծ փղի:Այդ ուժեղ ձայնից մութը
լեղապատառ եղավ:Նա այլևս չաչանակություն չԷր անում: