Իմ առաջին գիրքը
Վլադիմիր Մնացականյան
Կար-չկար մի ծակ կատու կար: Էս ծակ կատուն ապրում էր
ծակ տանը: Այդ տանը ապրում էր նաև մի գեր մուկ:Կատուն
միշտ փորձում էր ուտել այդ մկանը:Դա նրա մոտ չէր
ստացվում, քանի որ նա ծակ էր: Մի անգամ նա որոշեց
կարել իր փորը և գնաց մկանն ուտելու:Նա կերավ մկանը և
հանկարծ կարկատանը քանդվեց, իսկ մուկը նորից
փախավ:Այդ օրվանից կատուն էլ չփորձեց ուտել մկանը:
Նա հույսը կորցրած ապրում էր իր ծակ տանը:
Գդալը հյուր էր գնացել թավայի տուն: Թավան էլ
փնթփնթում էր` իր հեռախոսն էր կորցրել:Թավայի
հեռախոսը նրա բռնակն էր:Այն երևում է կոտրվել
էր:Գդալը որոշեց նրան օգնել:Նրանք միասին սկսեցին
փնտրել այն:Հետո մոտեցավ մի մեծ արարած և վերցրեց
թավային ու գդալին:Այդ արարածը սարքեց և տեղը դրեց
թավայի բռնակը:Թավան երջանիկ էր, նրա հեռախոսը
գտնվեց:
Համակարգիչը զանգեց համակարգչին.
–Մկնիկս կորել է, կարող է տեսել ես…
-Այո ես նրան այսօր տեսել եմ սրճարանում:
-Նա մենա՞կ էր:
-Ոչ,նա հեռակառավարման վահանակի հետ էր:
-Ինչո՞վ էին զբաղված:
-Նրանք զրուցում էին, ծիծաղում և ռետինե կոնֆետներ
ուտում:
-Լավ, շնորհակալություն:Ես էլ անհանգստանում էի:
Մի չաչանակ մութ կար: Այնքան չաչանակեց, որ երկնքից
պոկվեց ու ընկավ պապիս գրպանը:Նա շատ էր
չաչանակություն անում:Ես ստիպված կարեցի պապիս
գրպանը:Սակայն դա չօգնեց:Մի օր պապս գնաց որսի:Որսի
ժամանակ կրակեց մի մեծ փղի:Այդ ուժեղ ձայնից մութը
լեղապատառ եղավ:Նա այլևս չաչանակություն չԷր անում:

Vladimir

  • 1.
  • 2.
    Կար-չկար մի ծակկատու կար: Էս ծակ կատուն ապրում էր ծակ տանը: Այդ տանը ապրում էր նաև մի գեր մուկ:Կատուն միշտ փորձում էր ուտել այդ մկանը:Դա նրա մոտ չէր ստացվում, քանի որ նա ծակ էր: Մի անգամ նա որոշեց կարել իր փորը և գնաց մկանն ուտելու:Նա կերավ մկանը և հանկարծ կարկատանը քանդվեց, իսկ մուկը նորից փախավ:Այդ օրվանից կատուն էլ չփորձեց ուտել մկանը: Նա հույսը կորցրած ապրում էր իր ծակ տանը:
  • 3.
    Գդալը հյուր էրգնացել թավայի տուն: Թավան էլ փնթփնթում էր` իր հեռախոսն էր կորցրել:Թավայի հեռախոսը նրա բռնակն էր:Այն երևում է կոտրվել էր:Գդալը որոշեց նրան օգնել:Նրանք միասին սկսեցին փնտրել այն:Հետո մոտեցավ մի մեծ արարած և վերցրեց թավային ու գդալին:Այդ արարածը սարքեց և տեղը դրեց թավայի բռնակը:Թավան երջանիկ էր, նրա հեռախոսը գտնվեց:
  • 4.
    Համակարգիչը զանգեց համակարգչին. –Մկնիկսկորել է, կարող է տեսել ես… -Այո ես նրան այսօր տեսել եմ սրճարանում: -Նա մենա՞կ էր: -Ոչ,նա հեռակառավարման վահանակի հետ էր: -Ինչո՞վ էին զբաղված: -Նրանք զրուցում էին, ծիծաղում և ռետինե կոնֆետներ ուտում: -Լավ, շնորհակալություն:Ես էլ անհանգստանում էի:
  • 5.
    Մի չաչանակ մութկար: Այնքան չաչանակեց, որ երկնքից պոկվեց ու ընկավ պապիս գրպանը:Նա շատ էր չաչանակություն անում:Ես ստիպված կարեցի պապիս գրպանը:Սակայն դա չօգնեց:Մի օր պապս գնաց որսի:Որսի ժամանակ կրակեց մի մեծ փղի:Այդ ուժեղ ձայնից մութը լեղապատառ եղավ:Նա այլևս չաչանակություն չԷր անում: