<<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիր
Հիմնական դպրոց
2-րդ դասարան
Դասվար՝ Անահիտ Աղասյան
Գարուն աղջիկը
Կար-չկար մի աղջիկ կար: Նա
կարողանում էր թռչել: Մի անգամ նա
որոշեց ձմեռը գարուն դարձնել: Նա
թռավ գնաց, որ ամպերը բացի, որպեսզի
բացվի արևը, ծառերը կանաչեն և գեղեցիկ
ծաղկեն , արդեն լինի շատ սպասված
գարունը:
Թափթփված Արևը
Լինում է, չի լինում մի թափթփված
արև: Մի անգամ արևը կորցրեց իր մեկ շողը և
նա չնկատեց: Մի արև աղջիկ կանչեց նրան,
բայց նա չլսեց էլ, որ արև աղջիկը կանչում էր
նրան.
-Ա՜րև, ա՜րև, դու քո շողը կորցրել ես:
Բայց նա չլսեց էլ: Աղջիկը մտածեց և ասաց.
- Ես կտանեմ, շողը կտամ իմ մայրիկին:
Եվ արև աղջիկը գնաց արևի մայրիկի տուն:
Արևի մայրիկն ասաց.
- Ախր շա՜տ թափթփված է մեր արևը:
Աղջիկը որոշեց, որ պետք է օգնել արևին, ո այլևս
չկորցնի իր շողերը, որ միշտ արև լինի ու մենք
ուրախ լինենք:
Ի նչ կլինի, եթե իմ դուռը թակի
գիրքը
Մի անգամ իմ դուռը թակեց մի գիրք: Ես բացեցի դուռը:
Գիրքը թեյ խնդրեց և ես ասացի.
- Արի իմ տուն, այնտեղ գդալն է նստած և ուզում է մնալ
իմ տանը: Իսկ դու ինչ՞ից ես պատաստված:
- Ես շոկոլադից եմ, իսկ գթալը ինչ՞ից է պատաստված:
- Երկաթից: Իսկ քո ինչին է թեյը պետք:
- Որ խմեմ :
- Դե լավ, արի իմ տուն, բայց դու պետք թույլ տաս, որ ես
քեզ կարդամ:
- Դե լավ, պայմանավորվեցինք:
Մենք թեյեցինք ու գնացինք քնելու:
ԳԵՂԵՑԻԿ ԱՂՋԻԿԸ
Ինչ կլիներ, եթե խաղալիքները
խոսեին
Մի գիշեր խաղալիքները սկսեցին իրար
հետ խոսել: Նրանցից մեկը չէր խոսում:
Այդ մեկը նապաստակն էր:Բայց բարի
փերին օգնեց նրան և իր կախարդական
փայտիկով այնպես արեց որ
նապաստակն էլ խոսի: Եվ արդեն բոլոր
խաղալիքները սկսեցին խոսել:
Digi-հեքիաթ
Մի օր դիջին հանդիպեց հեքիաթին,
Իսկ հեքիաթի ձեռքին կար երկու
պաղպաղակ:
Հեքիաթը մեկ պաղպաղակը տվեց
դիջիին, մյուս պաղպաղակը նրան
մնաց : Դիջին շատ ուրախացավ, որ
ընկերն իրեն պաղպաղակ տվեց:
Հետո դիջին նրան ասաց.
-Արի պահմտոցի խաղանք:
Եվ նրանք սկսեցին պահմտոցի խաղալ:
Արջն ու նապաստակը
Մի օր նապաստակը բանաստեղծություն
ասաց, բայց արջը չհավանեց
նապաստակի բանաստեղծությունը :
Նապաստակը տեղափոխեց իր
բանաստեղծությունն ու արջը
հավանեց:

Անահիտ Վերմիշյան «Իմ ընթերցարանը»

  • 1.
    <<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիր Հիմնականդպրոց 2-րդ դասարան Դասվար՝ Անահիտ Աղասյան
  • 2.
    Գարուն աղջիկը Կար-չկար միաղջիկ կար: Նա կարողանում էր թռչել: Մի անգամ նա որոշեց ձմեռը գարուն դարձնել: Նա թռավ գնաց, որ ամպերը բացի, որպեսզի բացվի արևը, ծառերը կանաչեն և գեղեցիկ ծաղկեն , արդեն լինի շատ սպասված գարունը:
  • 3.
    Թափթփված Արևը Լինում է,չի լինում մի թափթփված արև: Մի անգամ արևը կորցրեց իր մեկ շողը և նա չնկատեց: Մի արև աղջիկ կանչեց նրան, բայց նա չլսեց էլ, որ արև աղջիկը կանչում էր նրան. -Ա՜րև, ա՜րև, դու քո շողը կորցրել ես:
  • 4.
    Բայց նա չլսեցէլ: Աղջիկը մտածեց և ասաց. - Ես կտանեմ, շողը կտամ իմ մայրիկին: Եվ արև աղջիկը գնաց արևի մայրիկի տուն: Արևի մայրիկն ասաց. - Ախր շա՜տ թափթփված է մեր արևը: Աղջիկը որոշեց, որ պետք է օգնել արևին, ո այլևս չկորցնի իր շողերը, որ միշտ արև լինի ու մենք ուրախ լինենք:
  • 5.
    Ի նչ կլինի,եթե իմ դուռը թակի գիրքը Մի անգամ իմ դուռը թակեց մի գիրք: Ես բացեցի դուռը: Գիրքը թեյ խնդրեց և ես ասացի. - Արի իմ տուն, այնտեղ գդալն է նստած և ուզում է մնալ իմ տանը: Իսկ դու ինչ՞ից ես պատաստված: - Ես շոկոլադից եմ, իսկ գթալը ինչ՞ից է պատաստված: - Երկաթից: Իսկ քո ինչին է թեյը պետք: - Որ խմեմ : - Դե լավ, արի իմ տուն, բայց դու պետք թույլ տաս, որ ես քեզ կարդամ: - Դե լավ, պայմանավորվեցինք: Մենք թեյեցինք ու գնացինք քնելու:
  • 6.
  • 7.
    Ինչ կլիներ, եթեխաղալիքները խոսեին Մի գիշեր խաղալիքները սկսեցին իրար հետ խոսել: Նրանցից մեկը չէր խոսում: Այդ մեկը նապաստակն էր:Բայց բարի փերին օգնեց նրան և իր կախարդական փայտիկով այնպես արեց որ նապաստակն էլ խոսի: Եվ արդեն բոլոր խաղալիքները սկսեցին խոսել:
  • 8.
    Digi-հեքիաթ Մի օր դիջինհանդիպեց հեքիաթին, Իսկ հեքիաթի ձեռքին կար երկու պաղպաղակ: Հեքիաթը մեկ պաղպաղակը տվեց դիջիին, մյուս պաղպաղակը նրան մնաց : Դիջին շատ ուրախացավ, որ ընկերն իրեն պաղպաղակ տվեց: Հետո դիջին նրան ասաց. -Արի պահմտոցի խաղանք: Եվ նրանք սկսեցին պահմտոցի խաղալ:
  • 9.
    Արջն ու նապաստակը Միօր նապաստակը բանաստեղծություն ասաց, բայց արջը չհավանեց նապաստակի բանաստեղծությունը : Նապաստակը տեղափոխեց իր բանաստեղծությունն ու արջը հավանեց: