Գարուն աղջիկը
Կար-չկար միաղջիկ կար: Նա
կարողանում էր թռչել: Մի անգամ նա
որոշեց ձմեռը գարուն դարձնել: Նա
թռավ գնաց, որ ամպերը բացի, որպեսզի
բացվի արևը, ծառերը կանաչեն և գեղեցիկ
ծաղկեն , արդեն լինի շատ սպասված
գարունը:
3.
Թափթփված Արևը
Լինում է,չի լինում մի թափթփված
արև: Մի անգամ արևը կորցրեց իր մեկ շողը և
նա չնկատեց: Մի արև աղջիկ կանչեց նրան,
բայց նա չլսեց էլ, որ արև աղջիկը կանչում էր
նրան.
-Ա՜րև, ա՜րև, դու քո շողը կորցրել ես:
4.
Բայց նա չլսեցէլ: Աղջիկը մտածեց և ասաց.
- Ես կտանեմ, շողը կտամ իմ մայրիկին:
Եվ արև աղջիկը գնաց արևի մայրիկի տուն:
Արևի մայրիկն ասաց.
- Ախր շա՜տ թափթփված է մեր արևը:
Աղջիկը որոշեց, որ պետք է օգնել արևին, ո այլևս
չկորցնի իր շողերը, որ միշտ արև լինի ու մենք
ուրախ լինենք:
5.
Ի նչ կլինի,եթե իմ դուռը թակի
գիրքը
Մի անգամ իմ դուռը թակեց մի գիրք: Ես բացեցի դուռը:
Գիրքը թեյ խնդրեց և ես ասացի.
- Արի իմ տուն, այնտեղ գդալն է նստած և ուզում է մնալ
իմ տանը: Իսկ դու ինչ՞ից ես պատաստված:
- Ես շոկոլադից եմ, իսկ գթալը ինչ՞ից է պատաստված:
- Երկաթից: Իսկ քո ինչին է թեյը պետք:
- Որ խմեմ :
- Դե լավ, արի իմ տուն, բայց դու պետք թույլ տաս, որ ես
քեզ կարդամ:
- Դե լավ, պայմանավորվեցինք:
Մենք թեյեցինք ու գնացինք քնելու:
Ինչ կլիներ, եթեխաղալիքները
խոսեին
Մի գիշեր խաղալիքները սկսեցին իրար
հետ խոսել: Նրանցից մեկը չէր խոսում:
Այդ մեկը նապաստակն էր:Բայց բարի
փերին օգնեց նրան և իր կախարդական
փայտիկով այնպես արեց որ
նապաստակն էլ խոսի: Եվ արդեն բոլոր
խաղալիքները սկսեցին խոսել:
8.
Digi-հեքիաթ
Մի օր դիջինհանդիպեց հեքիաթին,
Իսկ հեքիաթի ձեռքին կար երկու
պաղպաղակ:
Հեքիաթը մեկ պաղպաղակը տվեց
դիջիին, մյուս պաղպաղակը նրան
մնաց : Դիջին շատ ուրախացավ, որ
ընկերն իրեն պաղպաղակ տվեց:
Հետո դիջին նրան ասաց.
-Արի պահմտոցի խաղանք:
Եվ նրանք սկսեցին պահմտոցի խաղալ:
9.
Արջն ու նապաստակը
Միօր նապաստակը բանաստեղծություն
ասաց, բայց արջը չհավանեց
նապաստակի բանաստեղծությունը :
Նապաստակը տեղափոխեց իր
բանաստեղծությունն ու արջը
հավանեց: