1. DIFICULTADES DE LAS PRÁCTICAS DOCENTES DE INNOVACIÓN
EDUCATIVA Y SUGERENCIAS PARA SU DESARROLLO
Berrikuntza ez da ikerketa, berrikuntza ikerketa bat izateko objetiboki
ebaluatzeko eta honen efektuak kontrolatzeko prozesuekin batera eman behar
da.
Berrikuntza ikerketa egoteko baldintza beharrezkoa da, baina ez da
nahikoa. Berritzea plangintza, diseinua, elaborazioa, aplikazioa, hausnarketa…
eskatzen du, baina ez da ezaguera zientifikoaren sortzaile.
Hezkuntzaren berrikuntza baliagarria eta praktikoa izan behar du,
ikasleen ikaskuntza prozesuen hobekuntzan eraginez. Baina hezkuntza
esparruan ematen den berrikuntza gaur egun urria eta kaskarra da. Gainera,
irakasleen berrikuntza plangintza eta hobekuntza eskatzen du.
Berrikuntza eta aldaketa prozesuak ezberdindu behar dira:
Berrikuntza eraldaketa adierazgarri bat esan nahi du eta aldaketa bat
gure kontzepzioetan
Berrikuntza ez da helburu bat, zerbaiten kalitatea hobetzeko eta hainbat
helburu lortzeko egiten da.
Berrikuntza ez du beharrez asmakuntza bat izan behar. Tradizioan eta
gauza berrietan oinarritu behar da aldi berean.
Berrikuntza nahita egindako hausnarketa ekartzen du.
Aurretik dauden ideiak, baloreak, praktikak eta errutinak, bai era esplizitu
edo inplizitu batean, irakasleen eginkizunak gidatzen dituzte eta berrikuntza
egotea zailtzen dute.
Berrikuntza Hezkuntzan zailtzen duten faktoreak:
Irakasleen erresistentziak eta errutinak, batez ere irakasleak indibidualki
eta pertsonalki aldatu behar direnean.
Indibidualismoa eta barne korporatibismoa
Pesimismoa eta irakaskuntzaren ondoeza
Erreforma konstituzionalen ondorioak

2. Curriculum bikoitzeko paradoxak
Hezkuntza eskaintzaren asetasuna eta zatiketa
Unibertsitateetako ikerkuntzen eta eskolako praktiken arteko
ezberdintasunak
Kultura eskolarra estruktura konplexu honi esker mantentzen da. Horregatik
hezkuntzan egiten diren aldaketak zailtasunak ekartzen dituzte eta hauek
gainditzeko denbora asko behar da.
Berrikuntza hezkuntzan garatzeko proposamenak:
Berrikuntza zerbait berria nola egin behar den ikastea suposatzen du,
horregatik, irakasleen formakuntza oso beharrezkoa da egunen batean
berrikuntza eman ahal izateko.
Berrikuntza eta formakuntza proiektuak kolektiboak izan behar dira.
Tokiko taldeen eraketa
Hezkuntza zentroetako irakasleen arteko komunikazioa hobetzea,
informazio eta esperientzien trukerako egokia den giro bat sortzeko.
Administrazio ezberdinen arteko bilerak erraztea bertan hezkuntzako
berrikuntza eta ikerkuntza proiektuak garatzeko.
Profesionalen garapena eta berrikuntza norabide berdinean joan behar
dira.
Ikerkuntza zientifikoa praktikari lotuta egon behar da.