Jonathan (Hoofdhuis)Om zes uur‘s avonds hoor ik een auto toeteren. Ik kijk via het raam dat Lorelei uit de auto stapt. Oh, ze is gaan werken en kijk nu eens haar werkoutfit.
3.
Vervolgens stapt zeop Marie af.“Mam…” begint ze, “ik heb echt spijt dat ik jullie zo heb aangevallen.”
4.
“Excuses aanvaard!” isMarie haar antwoord,“je bent jong. Je vader en ik zijn ook zo jong en koppig geweest als jij.”Lorelei moet hierom hard lachen en valt in de armen van Marie.“Ondanks alles, maar je bent de beste moeder.”zegt ze.
5.
Achter mij hoorik harde gegil en dat zijn de twee vrouwen daar, die een kussengevecht doen. Het lijkt alsof ze samen in de campus zitten…
6.
Maar laat inde avond spreekt Lorelei opnieuw af met een jongen. Deze keer is het een andere, genaamd Alwin van der Voeten. Oké, nu overdrijft ze… maar ik zal me deze keer niet mee bemoeien.
Tja, voor commentaarga je beter zelf naar Lorelei of die Alwin. Ik zit daar voor niets tussen, hoor!
9.
Na hun avontuurtjevallen ze zachtjes in slaap. Of alleen Loreleiwant Alwin beseft dat hij op tijd thuis moet zijn en vertrekt…
10.
Nadat Alwin uithet zicht is verdwenen, krijgen we een ander bezoek. Ik moet eerlijk zijn: iets minder aangenaam dan het vorig bezoek.
11.
Wat denk je?Door onze superdeluxe alarmsysteem kan de inbreker op tijd door een politieagent gesnapt worden.
12.
Ook al iser niets weg en is de inbreker opgepakt, ik ben er triest van. Het is de tweede keer dat ze het huis kraken.
13.
De volgende ochtendis het geen gewone ochtend als de andere, Lorelei moet veel overgeven en als ze een kommetje havermoutpap heeft gegeten, neemt ze na vijf minuten nog een kommetje. Ook voelt ze zich duizelig.
14.
Nadat Marie naarhaar nieuw werk is vertrokken, ligt Lorelei in haar bed. Huh, moet ze op school zijn?“Waarom lig je nog in je bed?” vraagt ik.“Ziek.” bromt ze. Ik haal mijn schouders op en verlaat de kamer.
15.
Ik snap erniets van. Gisteren en de dagen daarvoor was ze kerngezond, nu vandaag is ze in één keer doodziek.
16.
In de middagkomt Marie terug thuis van haar werk en heeft een dikke promotie gekregen. Wat ben ik toch trots op mijn vrouw.
17.
‘s Avonds wordter feest gevierd: vandaag is Marie namelijk jarig en groeit zo op tot een oud vrouwtje. Misschien oud, maar steeds heel knap!
18.
Zelfs Lorelei eeteen stukje taart mee, wat ze dus nooit doet. Omdat ze de laatste tijd veel honger heeft, zegt ze tenminste. Dat is het minste van mijn zorgen, het is een leuk feestje geweest en dat is het belangrijkste.
19.
Heel laat inde nacht is het stil in huize Colson… in bed lig ik heel dicht bij mijn vrouw Marie, ondertussen ligt Lorelei onrustig in haar bed.
20.
Tot Lorelei klokslagtwaalf uur wakker is geschoten, door haar buik die ineens als een kool groeit. Hieruit kan ze maar één conclusie trekken…“Nee, ik ben… ZWANGER!!” roept ze.
21.
Lorelei kan hetallemaal niet geloven, ze begint in één keer haar tranen uit te barsten. “Wat heb ik gedaan? Waarom?” blijft ze zich vragen stellen, die onbeantwoord blijven.
22.
In een mumvan de tijd weten we allemaal wat er is gebeurd. Helaas kunnen we daar niet veel tegen op hebben. We zijn normaal gezien fier als iemand van onze kinderen een kind krijgt… maar Lorelei gaat nog naar school.“We kijken wel voor een oplossing.” stelt Marie voor.
23.
Dan stel ikvoor aan Lorelei om terug in haar bed te kruipen. De hele nacht erover piekeren is geen goed idee, rust is een goede remedie.
24.
Ik zie haartranen in de ooghoeken nog heel goed. Hoe kan ze nu zo onverstandig zijn? Nu ziet ze wel wat de gevolgen zijn als je het niet veilig doet. Het is nu eenmaal zo, de klok kun je niet terug draaien. Ze heeft haar les in ieder geval wel geleerd.
25.
De volgende ochtendzie ik Lorelei niet aan tafel. Overal in huis zoek ik haar… in de badkamer, haar slaapkamer tot in het oude kamertje van Cody. Daar zit ze met haar hoofd in de wensapparaat.
26.
Wat even latergenieten we (Marie en ik) van elkaar en bespreken de huidige situatie. “Ze mag het kindje houden, als ze dat zelf wil.” zegt Marie.“Je hebt eigenlijk gelijk.” knik ik, “maar de vader van het kindje moet ook de hoogte gebracht worden.”“Ja maar… wie is de vader?”
27.
“Ze heeft totnu toe twee vriendjes gehad…” denk ik diep na. Opeens kom ik op het besef, “met die ene Rafael was ze niet zo ver gegaan en dan had ze Alwin en daarmee…”Marie snapt het al te goed wat ik wil zeggen, door een luide ‘oooh’ te roepen.“Ik snap het! Die Alwin is de vader van dat kindje!”
28.
“Weet je watik ga doen?” Ik trek Marie op mijn schoot en houd haar liefkozend vast, “ik ga Lorelei overtuigen om die Alwin te contacteren en op de hoogte over het kindje te brengen.”Marie kijkt twijfelend aan. “Wat als die Alwin het niet accepteert? Dan hebben we problemen…” Spijtig kijk ik naar onder. Dat weten we niet als we het hem niet vragen.
29.
Net als Mariewil vertrekken naar haar werk, staat er een camion voor de deur. Een vuil camion met een smiley aan de twee zijkanten en de voorkant. Wie zal dat zijn?
30.
“MOEHAHA!” horen wegelach uit het niets. Het is een man die uit de camion stapt en een of ander onnozele pistool bij heeft, “ik ben Crazy Deurwaarder en ik kom jullie spulletjes ophalen!”Mijn hart begint serieus te kloppen. De rekeningen natuurlijk, ik ben het glad vergeten!
31.
De man blijftmaar gemeen lachen tot hij Marie tegen het lijf loopt. “Aah, wie we hier hebben. Een oude bomma!” kan hij zijn lach niet inhouden. Marie daarentegen voelt zich beledigd. “Zeg, kijk zelf in de spiegel want je bent daar niet beter op.” De man doet niets anders dan lachen, gelijk een mysterieuze vampier of zo. Marie trekt daar zich niet van aan en loopt verder naar buiten. We kunnen die man toch niet wegsturen.
32.
“Oh, kijk eens!”begint hij een klein meisje na te doen. ‘Doe even normaal, ja.’ denk ik bij mezelf, wat een eigenaardige man, “een alarmsysteem! Nou nou, als er nu wordt ingebroken zonder dat die alarm piept, wiens schuld is dat?” Hij pakt de pistool en schiet op de alarmsysteem. Woeps, weg is die alarmsysteem!
33.
Dan loopt hijverder naar buiten, richting de slaapkamer van Lorelei. “Oh kijk, haar huiswerkschrift en toch neem ik die niet mee.” grijnst hij, “die bureaulamp staat me tenminste aan.” Hij schiet op de bureaulamp en woeps, weg is die!
34.
“Zo dus, sexythings!” klinkt hij verwijfd, dat hij ineens de Single Ladies danst. Ik kan mijn lach niet meer inhouden maar dat interesseert de deurwaarder niet. “Ik heb jullie de les gespeld. Als jullie de rekeningen nog altijd niet betalen, dan kom ik terug! HAHAHAHA!” En weg is die!
35.
Ik ben serieusgeschrokken door die deurwaarder maar die is ook niet zo goed wijs in zijn hoofd. “Gaat het met de baby? Ben je niet te hard geschrokken?” maak ik me ongerust over Lorelei en de baby. Lorelei knikt. “Alles in orde. Die man heeft meer dan één wijs kwijt.” zegt ze. “Dat is waar. Ik wil niet dat hij nog een keer onder de vloer komt.”
36.
Dan moet ikhet hebben over Alwin. “Weet de vader over je kind?” vraag ik. Lorelei kijkt me vreemd aan. “Nee maar ik ben bang dat hij me…” Dan laat ik haar zwijgen. “Je moet niet bang zijn. Je moet hem wel vertellen en je weet, ik sta altijd aan je zijde.” Lorelei staart twijfelend naar de grond, “zal je me beloven dat je hem belt?”
37.
En dat doetze… ze grijpt de telefoon meteen vast om te vragen aan Alwin of hij even langs wil komen. Alwin laat de kans niet liggen om zijn ‘liefde’ te zien. Op het moment dat hij haar buik heeft gezien, is hij wel geschrokken (een logische reactie) maar dan is hij bijgedraaid… hij wil niets liever dan met Lorelei samenleven en wil zelfs bij ons intrekken.
38.
Sinds Alwin bijons woont, voelt Lorelei zich ooit als herboren. Door Alwin is ze totaal een ander persoon geworden, heeft ze me verteld. Geloof het of niet, ik merk dat ze zich alleen geeft voor haar vriendje (en voor haar kindje ook, natuurlijk) en niet meer voor iemand anders.
39.
De tijd blijftmaar sneller vliegen dat Lorelei haar buik dikker wordt… en de bevalling dichter komt.
40.
Dan is demoment aangebroken… Lorelei moet bevallen en even later krijgt ze een dochtertje in haar armen, haar naam zal ‘Amata’ luiden…