Downloaded 26 times
Chapter 04 Compare
- 1.
- 2.
- 3. Create source code Createsource code – การเขียน code ตามกฎเกณฑ์ของ ภาษา C++ – เพื่อสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำางานตามที่ โปรแกรมเมอร์ต้องการ
- 4. Compile – เป็นกระบวนการในการตรวจสอบ code ที่โปรแกรมเมอร์เขียนว่าถูก ต้องตรงตามหลักการเขียนในภาษา C++หรือไม่ – ถ้าผิดจะแสดงข้อความระบุสาเหตุ ความผิด – โปรแกรมเมอร์จะต้องแก้ไข และ compile ใหม่จนกว่าจะถูก
- 6.
- 7. Run – เป็นกระบวนการในการการสั่งให้ โปรแกรมทำางาน – ความผิดพลาดสามารถเกิดขึ้นได้ในขณะที่ runเรียกว่า run-time error
- 9. โครงสร้างของภาษา C++ Header Main funct ion Preprocessor Global Declarations Functionprototypes statements comm ents
- 10. วิธีการเขียน source codeสำาหรับ โปรแกรมอย่างง่าย 1. เขียน Preprocessor statement 2. เขียน main function
- 11. เขียน Preprocessor statement •Preprocessor statement เป็นคำาสั่งที่สั่งให้ คอมไพเลอร์ทำางานบางอย่างก่อนที่จะคอมไพล์ โปรแกรม • คำาสั่งจะขึ้นต้นด้วยเครื่องหมาย # • Preprocessor statement ที่สำาคัญๆ มี 2 ประเภทคือ #include #define
- 12. #include • เป็น Preprocessorstatement ที่สั่งให้คอม ไพเลอร์รวมเฮดเดอร์ไฟล์ที่อยู่หลังไดเรกทีฟ อินคลูด เข้าไว้กับซอร์ดโค้ด เพื่อให้โปรแกรม สามารถทำางานตามที่โปรแกรมเมอร์ต้องการ ได้ • เฮดเดอร์ไฟล์ (Header file) เป็นที่เก็บฟังก์ชั่ นมาตรฐาน สร้างไว้เพื่อช่วยโปรแกรมเมอร์ ประหยัดเวลาในการเขียนโปรแกรม
- 13. • เฮดเดอร์ไฟล์ (Headerfile) เช่น iostream.h • เก็บฟังก์ชันในการรับข้อมูล และแสดงผลข้อมูล เช่น cin , cout เป็นต้น #include #include<iostream.h> preproce ssor Directive Header File
- 14. #define • เป็น Preprocessorstatement ที่กำาหนดค่า ของตัวแปรไว้ก่อนที่จะมีการคอมไพล์ ดังนั้นใน กระบวนการคอมไพล์จึงไม่สามารถ เปลี่ยนแปลงค่าของตัวแปรได้ • หากมีคำาสั่งใดในโปรแกรมต้องการ เปลี่ยนแปลงค่า โปรแกรมจะแสดงข้อความระบุ ความผิดพลาด • รูปแบบการเขียนคำาสั่ง (ไม่ต้องมีเครื่องหมาย ; ปิดท้ายคำาสั่ง) สำาหรับตัวแปร ชนิดตัวเลข #define score 50 สำาหรับตัวแปรชนิด ตัวอักษร #define score “over 50”
- 15. การเขียน main function •เป็นการเขียนฟังก์ชันหลักในการทำางานของ โปรแกรม • ทุกๆ โปรแกรมที่เขียนขึ้นจากภาษา C++ จะ ต้องมีฟังก์ชันนี้เสมอ มิฉะนั้นโปรแกรมจะไม่ สามารถทำางานได้ • ลักษณะการเขียนvoid main () { คำาสั่ง ต่างๆ; บ่งบอกว่า ฟังก์ชันนี้ไม่ ได้ส่งค่าใดๆ ชื่อฟังก์ชันนี้ บ่งบอกว่า ฟังก์ชันนี้ไม่ ได้รับค่าใดๆ
- 16. 5 เมตร 4 เมตร ตัวอย่างที่1 การคำานวณพื้นที่สามเหลี่ยม
- 17.
- 18. ก่อนเขียน Preprocessor ลอง ถามตัวเองว่า.....1.โปรแกรมที่จะเขียนมีการรับข้อมูลและแสดงผล ข้อมูลหรือไม่ ? ตอบ มี ต้องใส่ preprocessor ว่า #include<iostream> 2. โปรแกรมที่จะเขียนมีการใช้งานตัวแปรแบบ string หรือไม่ ? ตอบ มี ต้องใส่ preprocessor ว่า #include<string> 3. โปรแกรมที่จะเขียนมีการเรียกใช้ฟังก์ชันทาง คณิตศาสตร์หรือไม่ ? ตอบ มี ต้องใส่ preprocessor ว่า
- 19. #include<iostre am.h> Preprocessor ที่ต้องใช้ในโปรแกรม คำำนวณพื้นที่สำมเหลี่ยม #include<iostream.h> เป็นpreprocessor ตัวเดียวเท่ำนั้น เนื่องจำกโปรแกรมนี้มีกำรรับและแสดงข้อมูล อย่ำงเดียว ไม่มีกำรใช้ตัวแปรแบบ string และไม่มีกำรใช้
- 20. กำรเขียน main function voidmain() { } ขั้นที่ 1 เขียน void main() { }
- 21. กำรเขียน main function voidmain() { } ขั้นที่ 2 เขียน คำำสั่งที่อยู่ภำยใน ฟังก์ชัน main
- 22. float invariant =0.5, base = 0.0, height =0.0, result = 0.0; จำกสัญลักษณ์แปลงเป็น code ภำษำ C++ ได้ดังนี้
- 23. จำกสัญลักษณ์แปลงเป็น code ภำษำ C++ได้ดังนี้ คำำสั่งในกำรรับข้อมูลคือคำำสั่ง cin และ เครื่องหมำย >> ดังนั้นจึงเขียนได้ว่ำ cin>>base>>height; รับค่ำแรกมำเก็บไว้ในตัวแปร base
- 24. จำกสัญลักษณ์แปลงเป็น code ภำษำ C++ได้ดังนี้ result = invariant * base * height;
- 25. จำกสัญลักษณ์แปลงเป็น code ภำษำ C++ได้ดังนี้ คำำสั่งในกำรแสดงข้อมูลคือคำำสั่ง cout และ เครื่องหมำย << ดังนั้นจึงเขียนได้ว่ำ cout<<“ ”รูปเรขำคณิตนี้มีขนำดเท่ำกับ <<result<<“ ”ตำรำงเมตร ;
- 26. สรุปเขียน source codeได้ดังนี้
- 27. กำรเขียนโปรแกรมแบบเลือกทำำ • สิ่งสำำคัญที่สุดที่ต้องมี คือเงื่อนไข • เพรำะเงื่อนไขคือสิ่งที่จะใช้ในกำรตรวจสอบว่ำ จะต้องทำำอะไรต่อไป – ถ้ำผลลัพธ์จำกกำรตรวจสอบเงื่อนไขเป็นจริง ทำำอะไร – ถ้ำผลลัพธ์จำกกำรตรวจสอบเงื่อนไขเป็นเท็จ จะต้องทำำอะไร
- 28. ตัวอย่ำงที่ 2 กำรเขียนโปรแกรมแบบเลือกทำำ จงเขียนโปรแกรมตรวจสอบตัวเลขที่ผู้ใช้กรอก เข้ำมำว่ำเป็นจำำนวนนับหรือไม่ทั้งนี้ถ้ำตัวเลขที่ผู้ ใช้กรอกเข้ำมำเป็นทศนิยมให้โปรแกรมปรับให้ เป็นเลขจำำนวนเต็มโดยอัตโนมัติ ก่อนทำำกำร ตรวจสอบ
- 29. ขั้นวิเครำะห์ปัญหำ 1. ปัญหำคืออะไร • ตอบปัญหำคือเขียนโปรแกรมตรวจสอบตัวเลขที่รับ เข้ำมำสู่ระบบ โดยถ้ำตัวเลขที่รับเข้ำมำมีค่ำมำกกว่ำ 0 ให้แสดงข้อควำมว่ำ “This number is a cardinal number” แต่ถ้ำน้อยกว่ำหรือเท่ำกับ ให้แสดงข้อควำมว่ำ “This number is not a cardinal number”
- 30. ขั้นวิเครำะห์ปัญหำ 2. รูปแบบของผลลัพธ์ที่จะแสดงคืออะไร ? •ตอบ ถ้ำตัวเลขที่รับเข้ำมำมีค่ำมำกกว่ำ 0 ให้แสดงข้อควำม ว่ำ “This number is a cardinal number” แต่ถ้ำน้อยกว่ำหรือเท่ำกับ ให้แสดงข้อควำมว่ำ “This number is not a cardinal number”
- 31. ขั้นวิเครำะห์ปัญหำ 3. ข้อมูลอะไรบ้ำง ที่ต้องใช้ในกำรคำำนวณ? • ตอบ ข้อมูลตัวเลขที่รับมำจำกผู้ใช้
- 32. ขั้นวิเครำะห์ปัญหำ 4. ตัวแปรที่นำำมำใช้เก็บข้อมูล ? •ตอบ มี ตัวแปรเก็บข้อมูลเข้ำ 1 ตัว คือ number เป็น ชนิด int เพรำะในโจทย์ระบุว่ำถ้ำตัวเลขที่ผู้ใช้กรอก เข้ำมำเป็นทศนิยมให้ปรับเป็นจำำนวนเต็มก่อนแล้ว ค่อยเอำไปตรวจสอบ ดังนั้นถ้ำเรำกำำหนดเป็น int โปรแกรมจะปรับให้โดยอัตโนมัติไม่ต้องเขียนคำำสั่ง ใดๆ เพิ่ม
- 33. ขั้นวิเครำะห์ปัญหำ 4. หำขั้นตอนวิธีกำรทำำงำนของโปรแกรม ? ตอบ •สร้ำงตัวแปรสำำหรับเก็บข้อมูลตัวเลข และกำำหนดค่ำ เบื้องต้นให้กับตัวแปรทั้งหมด • รับข้อมูลตัวเลข จำกผู้ใช้ • ประมวลผลโดยกำรเปรียบเทียบ คือ 3.1 ถ้ำ number มำกกว่ำ 0 ให้แสดงข้อควำม “This number is a cardinal number” ถ้ำไม่ใช่ทำำต่อข้อ 3.2 3.2 แสดงข้อควำม “This number is not a
- 34. เขียน Flowchart 1. สร้ำงตัวแปรสำำหรับเก็บข้อมูลตัวเลขและกำำหนดค่ำ เบื้องต้นให้กับตัวแปรทั้งหมด int number = 0;
- 35. เขียน Flowchart 2. รับข้อมูลตัวเลขจำกผู้ใช้ number
- 36. เขียน Flowchart 3. ประมวลผลโดยกำรเปรียบเทียบคือ 3.1 ถ้ำ number มำกกว่ำ 0 จริง แล้วให้แสดง ข้อควำม “This number is a cardinal number” ถ้ำไม่ใช่ทำำต่อข้อ 3.2 3.2 แสดงข้อควำม “This number is not a cardinal number” number > 0 is number is a cardinal number”“This number is not a cardinal nu จริง เท็จ
- 37. สรุป Flowchart ที่ ได้ start int number= 0; number number > 0 is number is a cardinal number”“This number is not a cardinal nu จริง เท็จ stop
- 38.
- 39. เขียนส่วนที่เป็น Preprocessor • เนื่องจากมีการรับและแสดงผลข้อมูลอย่างเดียวไม่มี ตัวแปร string และไม่มีการใช้ฟังก์ชันทาง คณิตศาสตร์ ดังนั้น Preprocessor จึงมีตัวเดียวคือ #include<iostream.h>
- 40.
- 41. การเขียนโปรแกรมส่วนของ Function จากสัญลักษณ์สามารถเปลี่ยนเป็น codeภาษา C++ ได้ดังนี้ int number = 0; int number = 0; ขั้นตอนที่ 2
- 42. การเขียนโปรแกรมส่วนของ Function จากสัญลักษณ์สามารถเปลี่ยนเป็น codeภาษา C++ ได้ดังนี้ cin>>number; number ขั้นตอนที่ 2
- 43. การเขียนโปรแกรมส่วนของ Function จากสัญลักษณ์ด้านล่างสามารถเปลี่ยนเป็น code ภาษาC++ ได้ดังนี้ if (number > 0) { cout<< “This number is a cardinal number”<<endl; } else { cout<< “This number is not a cardinal number”<<endl; }ขั้นตอนที่ 2
- 44. สรุป source codeสำาหรับโปรแกรมตัวอย่างนี้ คือ
- 45. การใช้ switch • สามารถเลือกเขียนคำาสั่งswitch แทนการ เขียนคำาสั่ง if ได้ ในกรณีที่ – มีการเลือกทำาหลายเงื่อนไข – แต่ละเงื่อนไข ใช้ตัวแปรเดียวกันในการ ตัดสินใจ
- 46. ตัวอย่างการใช้ switch • จงเขียนโปรแกรมจัดการตัวเลข2 จำานวน โดยที่ผู้ใช้สามารถเลือกวิธีการดำาเนินการทาง คณิตศาสตร์กับตัวเลขทั้งสอง ได้ดังนี้ ถ้าเลือก 1 ให้หาผลรวมของตัวเลขทั้งสองนั้น ถ้าเลือก 2 ให้หาผลลบของตัวเลขทั้งสองนั้น ถ้าเลือก 3 ให้หาผลคูณของตัวเลขทั้งสองนั้น
- 47. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 1. ปัญหาคืออะไร • ตอบปัญหาคือเขียนโปรแกรมจัดการตัวเลข 2 จำานวน โดยที่ผู้ใช้สามารถเลือกวิธีการดำาเนินการทาง คณิตศาสตร์กับตัวเลขทั้งสอง ได้ดังนี้ ถ้าเลือก 1 ให้หาผลรวมของตัวเลขทั้งสองนั้น ถ้าเลือก 2 ให้หาผลลบของตัวเลขทั้งสองนั้น ถ้าเลือก 3 ให้หาผลคูณของตัวเลขทั้งสองนั้น
- 48. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 2. รูปแบบของผลลัพธ์ที่จะแสดงคืออะไร ? •ตอบ ถ้าเลือก 1 รูปแบบการแสดงผล “You choose case 1 num1 + num2 = result” ถ้าเลือก 2 รูปแบบการแสดงผล “You choose case 2 num1 - num2 = result” ถ้าเลือก 3 รูปแบบการแสดงผล “You choose case 3 num1 * num2 = result” ถ้าเลือกเลขที่เลือกไม่ใช่ 1, 2, 3 ให้ขึ้นข้อความ “sorry the system can’t process” หมายเหตุ
- 49. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 3. ข้อมูลอะไรบ้าง ที่ต้องใช้ในการคำานวณ? • ตอบ สูตรที่ต้องใช้มีดังนี้ กรณีหมายเลข case เป็น 1 ผลลัพธ์ = เลขจำานวนที่ 1 + เลขจำานวนที่ 2 กรณีหมายเลข case เป็น 2 ผลลัพธ์ = เลขจำานวนที่ 1 - เลขจำานวนที่ 2 กรณีหมายเลข case เป็น 3 ผลลัพธ์ = เลขจำานวนที่ 1 * เลขจำานวนที่ 2 ดังนั้นข้อมูลที่ต้องใช้ในการคำานวณคือ •เลขจำานวนที่ 1
- 50. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 4. ตัวแปรที่นำามาใช้เก็บข้อมูล ? •ตอบ – ตัวแปรเก็บข้อมูลเข้า 3 ตัว •เลขจำานวนที่ 1 ตั้งชื่อว่า num1 เป็นชนิด float •เลขจำานวนที่ 2 ตั้งชื่อว่า num2 เป็นชนิด float •หมายเลข case ตั้งชื่อ case_num เป็นชนิด int – ตัวแปรเก็บผลลัพธ์ 1 ตัว •ผลลัพธ์ ตั้งชื่อว่า result เป็นชนิด float
- 51. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 4. หาขั้นตอนวิธีการทำางานของโปรแกรม ? ตอบ 1.สร้างตัวแปรสำาหรับเก็บข้อมูลเลขจำานวนที่ 1, เลขจำานวนที่ 2, หมายเลข case, ผลลัพธ์ และกำาหนดค่าเบื้องต้นให้ กับตัวแปรทั้งหมด 2. รับข้อมูลเลขจำานวนที่ 1, เลขจำานวนที่ 2, หมายเลข case จากผู้ใช้ 3. ประมวลผลโดยการเปรียบเทียบ ตรวจสอบหมายเลข case คือ
- 52. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 4. หาขั้นตอนวิธีการทำางานของโปรแกรม ? (ต่อ) 3.2ถ้าหมายเลข case เท่ากับ 2 (1) หาผลลบโดย result = num1 - num2; (2) แสดงข้อความ “You choose case 2 num1 - num2 = “+result; 3.3 ถ้าหมายเลข case เท่ากับ 3 (1) หาผลคูณโดย result = num1 * num2; (2) แสดงข้อความ “You choose case 3
- 53. ขั้นวิเคราะห์ปัญหา 4. หาขั้นตอนวิธีการทำางานของโปรแกรม ? (ต่อ) 3.4ถ้าหมายเลข case ไม่ได้อยู่ใน 1-3 แสดงข้อความ “sorry the system can’t process”
- 54. เขียน Flowchart 1. สร้างตัวแปรสำาหรับเก็บข้อมูลเลขจำานวนที่1, เลขจำานวนที่ 2, หมายเลข case, ผลลัพธ์ และกำาหนดค่าเบื้องต้นให้ กับตัวแปรทั้งหมดfloat num1=0.0, num2=0.0, result=0.0; int case_num= 0;
- 55. เขียน Flowchart 2. รับข้อมูลเลขจำำนวนที่1, เลขจำำนวนที่ 2, หมำยเลข case จำกผู้ใช้ case_num, num1, num2
- 56. เขียน Flowchart 3. ประมวลผลโดยกำรเปรียบเทียบตรวจสอบหมำยเลข case switch case_num
- 57. เขียน Flowchart ถ้ำหมำยเลข caseเท่ำกับ 1 (1) หำผลรวมโดย result = num1 + num2; (2) แสดงข้อควำม “You choose case 1 num1 + num2 = “+result; case 1: result = num1 + num2; “You choose case 1 num1 + num2 = “+result;
- 58. เขียน Flowchart ถ้ำหมำยเลข caseเท่ำกับ 2 (1) หำผลรวมโดย result = num1 - num2; (2) แสดงข้อควำม “You choose case 2 num1 - num2 = “+result; case 2: result = num1 - num2; “You choose case 2 num1 - num2 = “+result;
- 59. เขียน Flowchart ถ้ำหมำยเลข caseเท่ำกับ 3 (1) หำผลรวมโดย result = num1 * num2; (2) แสดงข้อควำม “You choose case 3 num1 * num2 = “+result; case 3: result = num1 + num2; “You choose case 3 num1 * num2 = “+result;
- 60. เขียน Flowchart ถ้ำหมำยเลข caseไม่ได้อยู่ใน 1-3 แสดงข้อควำม “sorry the system can’t process” default : “sorry the system can’t process”;
- 61. start float num1=0.0, num2=0.0,result= 0.0; int case_num= 0; case_num, num1, num2 switch case_num result = num1 + num2; “You choose case 1 num1 + num2 = “+result; stop “sorry the system can’t process”; result = num1 - num2; “You choose case 2 num1 - num2 = “+result; result = num1 * num2; “You choose case 3 num1 * num2 = “+result; case 1: case 2: case 3: defa ult:
- 62. เขียนส่วนที่เป็น Preprocessor • เนื่องจำกมีกำรรับและแสดงผลข้อมูลอย่ำงเดียวไม่มี ตัวแปร string และไม่มีกำรใช้ฟังก์ชันทำง คณิตศำสตร์ ดังนั้น Preprocessor จึงมีตัวเดียวคือ #include<iostream.h>
- 63. กำรเขียนโปรแกรมส่วนของ Function ขั้นตอนที่ 1 voidmain () { } start floatnum1=0.0,num2=0.0,result=0.0; intcase_num=0; case_num,num1,num2 switchcase_num result=num1+num2; “Youchoosecase1 num1+num2=“+result; stop “sorrythesystem can’tprocess”; result=num1-num2; “Youchoosecase2 num1-num2=“+result; result=num1*num2; “Youchoosecase3 num1*num2=“+result; case1: case2: case3: default:
- 64. เขียน Flowchart แปลงเป็น codeภำษำ C++ ได้ดังนี้ float num1=0.0, num2=0.0, result=0.0; int case_num= 0; float num1=0.0, num2=0.0, result=0.0 int case_num= 0;
- 65. เขียน Flowchart case_num, num1,num2 แปลงเป็น code ภำษำ C++ ได้ดังนี้ cin>>case_num>>num1>>num 2;
- 66. เขียน Flowchart switch case_num แปลงเป็นcode ภำษำ C++ ได้ดังนี้ switch (case_num) { ค่อยใส่เครื่องหมำย ปีกกำปิด ทีหลัง หลังจำก เขียนคำำสั่งภำยในเสร็จ แล้ว
- 67. เขียน Flowchart result=num1+num2; “Youchoosecase1 num1+num2=“+result; result=num1 “Youchoose num1-num2 case1: case2 แปลงเป็นcode ภำษำ C++ ได้ดังนี้ case 1: result = num1+num2; cout<<“You choose case 1 num1+num2 = “<<result<<endl; break;
- 68. เขียน Flowchart switchcase_num result=num1+num2; “Youchoosecase1 num1+num2=“+result; stop result=num1-num2; “Youchoosecase2 num1-num2=“+result;n case1: case2: แปลงเป็น code ภำษำ C++ ได้ดังนี้ case 2: result = num1- num2; cout<<“You choose case 2 num1-num2 = “<<result<<endl; break;
- 69. เขียน Flowchart switchcase_num result=num1+num2; “Youchoosecase1 num1+num2=“+result; stop result=num1-num2; “Youchoosecase2 num1-num2=“+result; result=num1*num2; “Youchoosecase3 num1*num2=“+result; case1: case2:case3: d แปลงเป็น code ภำษำ C++ ได้ดังนี้ case 3: result = num1* num2; cout<<“You choose case 3 num1*num2 = “<<result<<endl; break;
- 70. เขียน Flowchart switchcase_num stop “sorrythesystem can’tprocess”; result=num1-num2; “Youchoosecase2 num1-num2=“+result; result=num1*num2; “Youchoosecase3 num1*num2=“+result; case2: case3:default: แปลงเป็น code ภำษำ C++ ได้ดังนี้ default: cout<<“sorry the system can’t process”<<endl; break; ปิด switch case เนื่องจำกเปิด
- 71.