1. ใบความรู้ท่ ี 3
เรื่อง แนวคิดในการเขียนโปรแกรม
การเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ ปัญหาได้ ปัญหาหนึง จนได้ ผลลัพธ์ ตามที่ต้องการ หากผู้เขียนโปรแกรม
่
มีแนวคิดในการเขียนโปรแกรมที่ดี และทาการเขียนโปรแกรมตามแนวคิดที่ได้ วางไว้
ขันตอนการพัฒนาโปรแกรม
้
ในการพัฒนาโปรแกรมมีขนตอนหลัก 5 ขันตอน ซึงไม่วาจะทาการพัฒนาโปรแกรมครังใดจะต้ อง
ั้ ้ ่ ่ ้
ปฏิบติตามขันตอนเหล่านี ้
ั ้
โจทย์ : จงเขียนโปรแกรมรับค่ าเลขจานวนเต็ม 2 จานวนและหาผลบวกของเลขทั้ง 2 จานวนนั้น
1. วิเคราะห์ ปัญหา (Analysis)
ขันตอนนี ้ถือว่าเป็ นขันตอนที่สาคัญที่สด ผู้เขียนโปรแกรมต้ องวิเคราะห์ปัญหาให้ ออกว่าจะต้ องทา
้ ้ ุ
การเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ ปัญหาอะไร เพราะหากวิเคราะห์หรื อมองปั ญหาผิดแล้ ว จะทาให้ เขียนโปรแกรม
ได้ ผลลัพธ์ ออกมาผิดไปจากสิงที่ต้องการด้ วย และวิเคราะห์ข้อมูลที่จะนาเข้ ามาใช้ ในโปรแกรมมีอะไรบ้ าง
่
จากโจทย์ข้างต้ น สามารถแตกปั ญหาได้ เป็ น 2 ส่วน คือ
- ต้ องรับข้ อมูลเลขจานวนเต็ม 2 ตัวเข้ ามาในโปรแกรม
วิเคราะห์ กาหนดให้ X เก็บเลขจานวนเต็มที่ 1
กาหนดให้ y เก็บเลขจานวนเต็มที่ 2
- เลขจานวนเต็มที่ 1 + เลขจานวนเต็มที่ 2 มีคาเท่ากับเท่าไร
่
วิเคราะห์ กาหนดให้ sum เก็บค่าผลบวกของเลขจานวนเต็มทัง้ 2 จานวน นันคือ sum = ่
x+y
2. วางแผนและออกแบบ (Planning & Design)
การวางแผน คือ การนาปั ญหาที่วิเคราะห์ได้ จากขันตอนที่ 1 มาวางแผนอย่างเป็ นขันตอนว่า
้ ้
จะต้ องเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ ปัญหาอย่างไร การวางแผนอย่างเป็ นขันตอนนี ้ เรี ยกว่า อัลกอริ ทม
้ ึ
(Algorithm) ซึงอัลกอริ ทมแบ่งออกเป็ น 2 รูปแบบ คือ
่ ึ START
ซูโดโค้ ด (Pseudo code) คือ การเขียนอัลกอริ ทมโดย
ึ READ X
READ Y
ใช้ ประโยคภาษาอังกฤษที่สอความหมายง่าย ๆ สามารถอ่าน
ื่ COMPUTE SUM = X+Y
แล้ วเข้ าใจได้ โดยทันที จากโจทย์สามารถเขียนซูโดโค้ ดได้ ดงนี ้
ั PRINT SUM
STOP

2. จะเห็นว่า เมื่ออ่านซูโดโค้ ดแล้ วสามารถเข้ าใจได้ ทนทีวาขันตอนการเขียนโปรแกรมเป็ นอย่างไร
ั ่ ้
โฟลวชาร์ ต (Flowchart) คือการเขียนอัลกอริ ทมโดยใช้ สญลักษณ์ รูปภาพเป็ นตัวสือความหมาย
ึ ั ่
จากโจทย์ สามารถเขียนโฟลวชาร์ ตได้ ดงนี ้
ั
START
INPUT X,Y
SUM = X + Y
PRINT SUM
STOP
3. เขียนโปรแกรม (Coding)
เป็ นการนาอัลกอริ ทมจากขันตอนที่ 2 มาเขียนโปรแกรมให้ ถกต้ องตามหลักไวยากรณ์ (syntax)
ึ ้ ู
ของภาษาซี จากโจทย์สามาเขียนโปรแกรมได้ ดงนี ้ ั
ตัวอย่างแสดง ซอร์ สโค้ ด
1: #inclue <stdio.h>
2: Void main()
3: {
4: int x,y,sum;
5: printf(“Value of x is : “);
6: scanf(“%d”,&x);
7: printf(“Value of y is : “);
8: scanf(“%d”,&y);
9: sum= x+y;
10: printf(“Sum of %d+%d is %d n”,x,y,sum);
11: }

3. หากนาโปรแกรม มาพิจารณา จะพบว่าการเขียนโปรแกรมมีขนตอนเป็ นไปตามขันตอนของ
ั้ ้
อัลกอริ ทมที่ได้ วิเคราะห์ขึ ้นทุกประการ
ึ
1: #inclue <stdio.h>
2: Void main()
3: {
4: int x,y,sum;
5: printf(“Value of x is : “);
INPUT X
6: scanf(“%d”,&x);
7: printf(“Value of y is : “);
INPUT Y
8: scanf(“%d”,&y);
9: sum= x+y; SUM = X+Y
10: printf(“Sum of %d+%d is %d n”,x,y,sum);
PRINT SUM
11: }
4. ทดสอบโปรแกรม
เป็ นการนาผลลัพธ์ จากขันตอนที่ 3 มาทาการรัน จากนันทดสอบโดยปอนค่า x และ y เข้ าไปใน
้ ้ ้
โปรแกรม และตรวจสอบผลลัพธ์ ที่ได้ วาถูกต้ องหรื อไม่ โดยทดสอบหลาย ๆ ครัง หากผลลัพธ์ ที่ได้ ถกต้ อง
่ ้ ู
แสดงว่าโปรแกรมที่เขียนขึ ้นถูกต้ องแล้ ว แต่หากผลลัพธ์ ถกบ้ างผิดบ้ างหรื อผิดทุกครังแสดงว่าโปรแกรมที่
ู ้
เขียนขึ ้นผิดพลาด ผุ้เขียนต้ องกลับไปตรวจสอบโปรแกรม
จากโจทย์สามารถทดสอบโปรแกรมได้ ดงนี ้ ั
ผลลัพธ์ ของโปรแกรม
รันครังที่ 1
้
Value of x is : 5
Value of y is : 7
Sum of 5 + 7 is 12
รันครังที่ 2
้
Value of x is : 50
Value of y is : 30
Sum of 50 + 30 is 80

4. 5. จัดทาคู่มือ (Documentation)
จุดประสงค์ที่สาคัญของการทาคูมือ คือ ช่วยให้ ผ้ ที่ศกษาซอร์ สโค้ ดของโปรแกรม (source code)
่ ู ึ
ได้ งายขึ ้น จะเป็ นประโยชน์มากสาหรับการพัฒนาโปรแกรมในอนาคต เพราะจะช่วยให้ ศกษาซอร์ สโค้ ดได้
่ ึ
ง่ายและรวดเร็ วขึ ้น การจัดทาคูมือไม่มีกฎเกณฑ์ระบุไว้ แน่นอน แต่ผ้ เู ขียนโปรแกรมควรจัดทาคูมือให้ มี
่ ่
รายละเอียดมากที่สด ุ
จากโจทย์ สามารถจัดทาคูมือได้ ดงนี ้
่ ั
ชื่อโปรแกรม หาค่าผลบวกของเลขจานวนเต็ม 2 จานวน
ตัวแปรที่ใช้ x เก็บค่าจานวนเต็มตัวที่ 1
Y เก็บค่าจานวนเต็มตัวที่ 2
Sum เก็บค่าผลบวกของตัวเลขจานวนเต็มทัง้ 2
จานวน
ชนิดของข้ อมูล x,y,sum เป็ นข้ อมูลชนิดเลขจานวนเต็ม (integer)
วิธีการแก้ ปัญหา ใช้ สมการ sum = x + y