Ξενοφώντος Ελληνικά 3.53 54

1. Γραμματική
επανάληψη:
Φωνήεντα – Σύμφωνα -
Δίφθογγοι

2. Φωνήεντα

3. Φωνήεντα - Σύμφωνα

4. Γραμματική
Κλίσεις Ουσιαστικών -
Ρημάτων

6. Άσκηση στα βαρύτονα
ρήματα:

7. Συντακτικό
Κύρια συστατικά πρότασης
– ΟΣ και ΡΣ

10. Ξενοφῶντος,
Ἑλληνικά,
2.3.53-54

11. [2.3.53] καὶ τοῦτο μέν, ἔφη, μὰ τοὺς θεοὺς οὐκ ἀγνοῶ, ὅτι
οὐδέν μοι ἀρκέσει ὅδε ὁ βωμός, ἀλλὰ βούλομαι καὶ τοῦτο
ἐπιδεῖξαι, ὅτι οὗτοι οὐ μόνον εἰσὶ περὶ ἀνθρώπους
ἀδικώτατοι, ἀλλὰ καὶ περὶ θεοὺς ἀσεβέστατοι. ὑμῶν
μέντοι, ἔφη, ὦ ἄνδρες καλοὶ κἀγαθοί, θαυμάζω, εἰ μὴ
βοηθήσετε ὑμῖν αὐτοῖς, καὶ ταῦτα γιγνώσκοντες ὅτι οὐδὲν
τὸ ἐμὸν ὄνομα εὐεξαλειπτότερον ἢ τὸ ὑμῶν ἑκάστου.

12. [2.3.54] ἐκ δὲ τούτου ἐκέλευσε μὲν ὁ τῶν τριάκοντα κῆρυξ
τοὺς ἕνδεκα ἐπὶ τὸν Θηραμένην· ἐκεῖνοι δὲ εἰσελθόντες
σὺν τοῖς ὑπηρέταις,ἡγουμένου αὐτῶν Σατύρου τοῦ
θρασυτάτου τε καὶ ἀναιδεστάτου, εἶπε μὲν ὁ Κριτίας·
Παραδίδομεν ὑμῖν, ἔφη,Θηραμένην τουτονὶ
κατακεκριμένον κατὰ τὸν νόμον· ὑμεῖς δὲ λαβόντες καὶ
ἀπαγαγόντες οἱ ἕνδεκα οὗ δεῖ τὰ ἐκ τούτων πράττετε.

13. Ενικός
οὐδέν ὅδε βωμός οὗτος τοῦτο ἀνήρ
οὐδενός τοῦδε βωμοῦ τούτου τούτου ἀνδρός
οὐδενί τῷδε βωμῷ τούτῳ τούτῳ ἀνδρί
οὐδέν τὸνδε βωμόν τοῦτον τοῦτο ἄνδρα
βωμέ οὗτος ἄνερ
Πληθυντικός
οὐδένες οἵδε βωμοί οὗτοι ταῦτα ἄνδρες
οὐδένων τῶνδε βωμῶν τούτων τούτων ἀνδρῶν
οὐδέσιν τοῖσδε βωμοῖς τούτοις τούτοις ἀνδράσιν
οὐδένας τούσδε βωμούς τούτους ταῦτα ἄνδρας
αρσενικό βωμοί ἄνδρες

14. Ενικός
σύ ὄνομα κῆρυξ ὑπηρέτης θρασύς
σοῦ, σου ὀνόματος κήρυκος ὑπηρέτου θρασέος
σοί, σοι ὀνόματι κήρυκι ὑπηρέτῃ θρασεῖ
σέ, σε ὄνομα κήρυκα ὑπηρέτην θρασύν
ὄνομα κῆρυξ ὑπηρέτα θρασύ
Πληθυντικός
ὑμεῖς ὀνόματα κήρυκες ὑπηρέται θρασεῖς
ὑμῶν ὀνομάτων κηρύκων ὑπηρετῶν θρασέων
ὑμῖν ὀνόμασιν κήρυξιν ὑπηρέταις θρασέσιν
ὑμᾶς ὀνόματα κήρυκας ὑπηρέτας θρασεῖς
ὀνόματα κήρυκες ὑπηρέται θρασεῖς

15. Ενεστώτας εἰμί
Αόριστος
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική
εἰμί ὦ εἴην
εἶ ᾖς εἴης ἴσθι
ἐστίν ᾖ εἴη ἔστω
ἐσμέν ὦμεν εἴημεν-εἶμεν
ἐστέ ἦτε εἴητε-εἶτε ἔστε
εἰσίν ὦσιν εἴησαν-εἶεν ὄντων-ἔστων
Απαρέμφατο: εἶναι
Μετοχή: ὁ ὤν, ἡ οὖσα, τὸ ὄν

16. ἀγνοέω-ῶ
Αόριστος Παρατατικός
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Οριστική
ἀγνοῶ ἀγνοῶ ἀγνοοῖμι ἠγνόουν
ἀγνοεῖς ἀγνοῇς ἀγνοοῖς ἀγνόει ἠγνόεις
ἀγνοεῖ ἀγνοῇ ἀγνοοῖ ἀγνοείτω ἠγνόει
ἀγνοοῦμεν ἀγνοῶμεν ἀγνοοῖμεν ἠγνοοῦμεν
ἀγνοεῖτε ἀγνοῆτε ἀγνοοῖτε ἀγνοεῖτε ἠγνοεῖτε
ἀγνοοῦσιν ἀγνοῶσιν ἀγνοοῖεν ἀγνοούντων ἠγνόουν
Απαρέμφατο: ἀγνοεῖν
Μετοχή: ὁ ἀγνοῶν, ἡ ἀγνοοῦσα, τὸ ἀγνοοῦν

17. Αρχικοί χρόνοι
βούλομαι ἐπιδείκνυμι θαυμάζω
Ενεστώτας βούλομαι ἐπιδείκνυμι θαυμάζω
Παρατατικός ἐ-ἠβουλόμην ἐπεδείκνυν ἐθαύμαζον
Μέλλοντας βουλήσομαι ἐπιδείξω θαυμάσομαι
Αόριστος ἐ-ἠβουλήθην ἐπέδειξα ἐθαύμασα
Παρακείμενος βεβούλημαι ἐπιδέδειχα τεθαύμακα
Υπερσυντέλικος ἐβεβουλήμην ἐπεδεδείχειν ἐτεθαυμάκειν

18. Αρχικοί χρόνοι
ἀγνοέω-ῶ εἰμί βοηθέω-ῶ
Ενεστώτας ἀγνοῶ εἰμί βοηθῶ
Παρατατικός ἠγνόουν ἦ - ἦν ἐβοήθουν
Μέλλοντας ἀγνοήσω ἔσομαι βοηθήσω
Αόριστος ἠγνόησα ἐγενόμην ἐβοήθησα
Παρακείμενος ἠγνόηκα γέγονα βεβοήθηκα
Υπερσυντέλικος ἠγνοήκειν ἐγεγόνειν ἐβεβοηθήκειν

19. Αρχικοί χρόνοι
παραδίδωμι εἰσέρχομαι ἀπάγω
Ενεστώτας παραδίδωμι εἰσέρχομαι ἀπάγω
Παρατατικός παρεδίδουν εἰσῇα-εἰσῂειν ἀπῆγον
Μέλλοντας παραδώσω εἴσειμι ἀπάξω
Αόριστος παρέδωκα εἰσῆλθον ἀπήγαγον
Παρακείμενος παραδέδωκα εἰσελήλυθα ἀπῆχα
Υπερσυντέλικος παρεδεδώκειν εἰσεληλύθειν ἀπήχειν

20. Αρχικοί χρόνοι
γιγνώσκω κελεύω λαμβάνω
Ενεστώτας γιγνώσκω κελεύω λαμβάνω
Παρατατικός ἐγίγνωσκον ἐκέλευον ἐλάμβανον
Μέλλοντας γνώσομαι κελεύσω λήψομαι
Αόριστος ἔγνων ἐκέλευσα ἔλαβον
Παρακείμενος ἔγνωκα κεκέλευκα εἴληφα
Υπερσυντέλικος ἐγνώκειν ἐκεκελεύκειν εἰλήφειν